Айлинка

Для Тинули)

Для Сабинки)

Ой как у нас красиво)) Швейцария романтика бокал с вином цветы роднули вы любимки билясюз))) С Высплюсеньем))

Хя знают))

Мне уже торты дарят))

Амина Дильбази — Королева Азербайджанского народного танца Амина Дильбази родилась 26 декабря 1919 года в Казахе. Впервые вышедшая на сцену в 1935 году, актриса исполнила песню Узеира Гаджибекова «Колхозные просторы». С 1936 по 1939 год она была солисткой песенного и танцевального ансамбля Азербайджанской государственной филармонии. Впоследствии Дильбази стала руководителем танцевальной группы. В 1959 году начала руководить студенческим танцевальным коллективом «Чинар». В этом же году удостоена звания Народной артистки Азербайджанской ССР. В 1967 году создала женский ансамбль «Севиндж». С 1949 года преподавала в Хореографической школе. Супругом Амины Дильбази был композитор Джовдет Гаджиев. Скончалась артистка 30 апреля 2010 года в возрасте 90 лет[1]. Амина Дильбази похоронена на I Аллее почётного захоронения

и плюс лимонный сок ) Благодарю) в шампунь можно добавить чуть масла не пожалеете)

Про коньяк не знала возьму на заметку) спасибки)

Выше неба – только небо Первая женщина-летчица на Востоке». С фото смотрит добродушная, стройная, невысокая девушка, ставшая уже тогда живой легендой. Эта живая легенда была Лейла Мамедбекова, первая летчица-азербайджанка. Ее подвиги по праву составляют лучшие страницы истории Азербайджана. Она родилась в 1909 г. в Баку. По воспоминаниям родных и близких, Лейла с детства была боевым ребенком. соседка позвала ее в аэроклуб, открывшийся недавно в Баку. Соседка отбор не прошла, а Лейла Мамедбекова неожиданно для себя прошла. И точно так же неожиданно ей понравилось летать. Свой первый полет она совершила в июле 1931 г. Этот полет и сделал ее первой женщиной-пилотом и в Азербайджане, и на Кавказе, и даже в Южной Европе и Передней Азии. После этого полета начальник школы сказал Лейле Мамедбековой, что она рождена для неба.

Всем доброго денечка) Хной пользовались все женщины в моей семье и я в их числе ) у нас у всех дллинные волосы а они требуют ухода помню бабушка накладывала поверх хны виноградные листья не знаю для чего Помню настаивала отвар из грецких орехов и вливала в хну видимо для цвета у нее всегда были темно- коричневого цвета волосы седую я ее не видела... В продаже есть и белая хна но насколько она экологически чистая не ведаю Есть и бордового цвета хна Я в одно время смешивала черную и бордо получался очень красивый цвет на солнце волосы переливались бордовыми оттенками В данное время хной не пользуюсь Всем желаю быть всегда ухоженными) Хна на ногтях супер)

Нас так мало но мы в тельняшках)))))вместе мы сила)))

Yusif Vəzir Çəmənzəminli 1887-ci il sentyabr ayının 12-də Azərbaycanın Şuşa şəhərində anadan olmuşdur[3]. Yusif Vəzirin atası Məşədi Mirbaba Mirabdulla oğlu Vəzirov Şuşa bəylərindən biri idi. Onun bəyliyi 1873-cü il aprel ayının 13-də Şuşa qəza idarəsi tərəfindən təsdiq edilmiş və ona bu haqda şəhadətnamə verilmişdir. Yusif Vəzirin daşıdığı Vəzirov soyadı XVIII əsr Qarabağ hökmdarı İbrahimxəlil xanın nüfuzlu vəzirlərindən biri olan Mirzə Əliməmmədağanın tutduğu vəzir vəzifəsinə bağlı olaraq nəsildən-nəsilə keçmişdir. İbrahimxəlil xanın vəziri Mirzə Əliməmmədağa Vəzirov soyadını daşıyan Məşədi Mirbaba (Yusif Vəzirin atası) nəslinin ulu babasıdır. orada qaldıqdan sonra xəstələnib Muradbəylidə yaşayan Telli bibisigilə gedir. İki ay yatalaq xəstəliyindən yatıb, ağır böhranlar keçirir. Sonra Yusifin bibisi onun sağalacağına olan ümidini itirib Şuşaya göndərir. Xəstəlikdən zəif düşmüş Yusifin üç ay yataqdan qalxa bilməməsi ailəni böyük çətinliklər qarşısına qoyur. Ailə köməksiz qalır. Yusifin anasi Seyid Əziz xanım gecə-gündüz rahatlıq bilmədən onun həyatını xilas etmək üçün əlindən gələni edir. Ailənin ağır vəziyyətində Yusif hələ uşaq ikən Cənubi Azərbaycanın Çəmənzəmin adlı kəndində (bu kənd günümüzdə də mövcuddur və hazırda İranın Şərqi Azərbaycan ostanının Heris şəhristanının Xacə bəxşinin Məvazixan-i Şimali dehistanında yerləşir) aclıq nəticəsində oradan qaçıb, Şuşaya pənah gətirib, Yusifgilin həyətlərində sığınacaq tapmış Həsənxan, Nifti və Fərəc qardaşlarından basqa heç bir qohumları onlara kömək etmir. Yusifin atasi Məşədi Mirbabayev yurdları olmayan bu qardaşlara öz həyətində sığınacaq verib himayəsinə almışdı. Yusif sağaldıqdan sonra anasına deyir ki, əgər mən gələcəkdə adlı-sanlı adam olsam, mütləq Cənubi Azərbaycandan gəlmiş sədaqətli qonşularımızın kəndlərinin adını özümə təxəllüs qəbul edəcəyəm. Yusif Vəzirin "Çəmənzəminli" təxəllüsünü qəbul etməsi onun həmin ailəyə bəslədiyi hörmət və məhəbbətdən irəli gəlir. Şuşada yaranan erməni-müsəlman toqquşmaları nəticəsində azərbaycanlı tələbələr məktəblərini tərk etmək məcburiyyətində qalırlar. Yusif Vəzir də təhsilini davam etdirmək üçün Bakıya gedib realnı məktəbin altıncı sinfinə daxil olur. O, böyük səylə oxumaqla bərabər ictimai işlərlə də məşğul olur. Yusif Vəzir xalqın məişətini, onun adət və ənənələrini, həyat tərzini bilərək 1907-ci ildə "Şahqulunun xeyir işi" adlı hekayəsini yazır. Bu hekayə ilk dəfə 1911-ci ildə "Səda" qəzetində çap olunur. Şuşadakı milli ədavət Vəzirovlar ailəsini də ata-baba yurdundan didərgin düşməyə məcbur edir. Onlar Aşqabada köçməli olurlar. 1907-ci ilin yayında Yusif Vəzirov Aşqabada anasına baş çəkməyə getdiyi zaman orada Aşqabad Gimnaziyasının 3-cü sinif şagirdi Berta Maiseyeva[4] ilə tanış olur. Bertanın "Əli və Nino" romanındakı Ninonun prototipi olduğu ehtimal edilə bilər. Əslində, gündəliklərinə əsasən demək olar ki, romandakı tarixi hadisələrin bir çoxu Vəzirovun Bakıda realnı məktəbdə oxuduğu dövrə təsadüf edir.[5] Yusif Vəzir 1909-cu ildə Bakı realnı məktəbini bitirib, təhsilini davam etdirmək üçün həmin ilin iyul ayında Peterburqa gedib sənədlərini Mülki Mühəndislər institutuna verir. Lakin riyaziyyata qələbə çalmayacağını hiss edib sənədlərini geri alır.[6] Orada qaldığı vaxtdan istifadə edib məşhur "Cənnətin qəbzi" hekayəsini və Qafqazın fəth edilməsinin 50 illiyi münasibətilə Dağıstanın məşhur milli qəhrəmanı olan Şeyx Şamili yada salaraq ona şeir həsr edir. Bir aydan sonra Yusif Vəzir Peterburqdan Aşqabada qayıdır. O, Aşqabadda qaldığı müddətdə latıncanı öyrənməyə başlayır. Sonra isə Daşkəndə gedib altı ay kursda oxuyur və Daşkənd gimnaziyasında imtahan verib universitetə girmək hüququ qazanır. Yusif Vəzir 1910-cu ildə Kiyevə gedib, Müqəddəs Vladimir adına İmperator Universitetinin hüquq fakültəsinə daxil olur. Yusif Vəzirin Kiyevdəki 5 illik tələbəlik dövründə də o vətənilə heç bir zaman əlaqəni kəsmir. Yusif Vəzir Bakıda nəşr olunan qəzetləri və jurnalları müntəzəm olaraq alır və Azərbaycanda baş verən hadisələrlə yaxından tanış olurdu. Eyni zamanda öz yazılarını da Bakıda çıxan qəzetlərdə çap etdirirdi. Yusif Vəziri düşündürən əsas məsələlərdən biri də Azərbaycan dilində kitabların nəşri və yayılması olmuşdu. O, bu məqsədlə Kiyevin ali məktəblərində təhsil alan azərbaycanlı tələbələrdən ibarət xüsusi nəşriyyat heyəti təşkil etmişdi. Bu barədə Yusif Vəzir 1911-ci il iyun ayının 3-də "Səda" qəzetində çap etdirdiyi "Kiyevdə heyəti – nəşriyyat təşkili məqaləsində yazırdı… kitabçalar bir ədəbiyyata dair olmayıb, siyasi, tibbi, tarixi, iqtisadi məsələlərdən də bəhs edəcəkdir"

Ага)))

Дорогульки мурмурки с добрым денечком я ужем надолго в Баку)) билясюз)) нечясюз?))

Котики форевер и точка!))

Очень трагическая судьба ....

Эльмира Назирова родилась 30 ноября 1928 года в Баку в семье академика Мирзы Рзы и известной пианистки и педагога Лейлы Мурадовой. Музыкальные способности Эльмиры Назировой проявились в раннем детстве. Дебют Назировой в качестве композитора состоялся в школьные года, когда она исполнила свои произведения перед участниками Декады музыки республик Закавказья в Тбилиси. Одну из главных ролей в творческом становлении Эльмиры Назировой сыграл Узеир Гаджибейли, предвидя блестящее творческое будущее Назировой он оказал поддержку ее яркому дарованию. В Московской консерватории она обучалась в классах наиболее выдающихся музыкантов того времени, в том числе и у Шостаковича. Наряду с тем, что Эльмира Назирова является автором множества произведений, она также на протяжении долгого времени занималась преподавательской деятельностью. Она является автором множества произведений, среди которых написанный в соавторстве с Фикретом Амировым на арабские темы Мяканы Джяннят олсун

Musiqiyə həsr edilən ömür – Asəf Zeynallı Qarabağ ekspedisiyasında iştirak edən Asəf Zeynallı Şuşada Xan Şuşinski ilə tanış olur, onun oxuduğu “Alma almaya bənzər” mahnısını çox bəyənir. Ekspedisiyadan qayıdarkən yolda yatalaq xəstəliyinə tutulur. Asəf Zeynallı 1932-ci il oktyabrın 27-də vəfat edib. Bakı musiqi kollecinə və paytaxt küçələrindən birinə onun adı verilib.

Из магаза купили)))

Господи ну почему я переключила радио

Гамэ́р Гаджиага́ кызы́ Алмасзаде́ (азерб. Qəmər Almaszadə; 1915—2006) — азербайджанская, советская балерина, балетмейстер, хореограф, педагог. Народная артистка СССР (1959). Первая балерина Азербайджана и первая балерина на востоке. Профессия: балерина, танцовщица, балетмейстер, хореограф, балетный педаг... Имя при рождении: Гамэр Гаджиага кызы Алмасзаде Дата рождения: 10 марта 1915 Дата смерти: 7 апреля 2006 (91 год)

qorxmayaraq düşmənə sinə gərməyə çağırır. Təkcə Azərbaycanın deyil, bütün türk dünyasının qüdrətli sənətkarı olan Xəlil Rza Ulutürk istiqlalçılıq və türkçülük timsalıdır. İnanırıq ki, böyük şairin həyat və yaradıçılığı hələ çox illər sonra da örnək olaraq yaddaşlarda qalacaq. Xəlil Rza Ulutürk Fəxri Xiyabanda dəfn olunub, onun məzarı üstündə şairin əzəmətli heykəli yüksəldilib. Azərbaycan xalqının milli mübarizəsində xüsusi xidmətlərinə görə Xalq şairi Xəlil Rza Ulutürk vəfatından sonra “İstiqlal” ordeni ilə təltif edi OgluXƏLİLBƏYLİ Təbriz Xəlil Rza oğlu (12.2.1964, Bakı ş. – 31.1.1992) – Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı 8.10.1992, ölümündən sonra

Шафига Гулам кызы Ахундова — азербайджанский композитор, Заслуженный деятель искусств Азербайджанской ССР, Народная артистка Азербайджана. Первая женщина на Востоке, написавшая оперу. Википедия Дата и место рождения: 21 января 1924 г., Шеки Дата и место смерти: 26 июля 2013 г., Баку Награды: Орден «Слава», Орден «Знак Почёта», Медаль «Ветеран труда», ещё Образование: Азербайджанская государственная музыкальная академия (1951 г.–1956 г.) Şəfiqə xanım öz oğlunu “mənim taleyim” adlandırır. Hətta dillər əzbəri olan “Lay-lay” mahnısını oğluna həsr etdiyini bildirir. Bülbül adına Orta İxtisas Musiqi Məktəbində və Üzeyir Hacıbəyov adına Azərbaycan Dövlət Konservatoriyasının, indiki Bakı Musiqi Akademiyası bəstəkarlıq və pianoçuluq fakültəsində təhsil alır. Taleh Hacıyev 18-20 yaşlarından bəstəkar və pianoçu kimi fəaliyyətə başlayır. İlk yazdığı “Belə qəmli dayanma” mahnısı, tamaşaçılar tərəfindən sevilir..... Qarabağa dolan bulud”, “Bəxtəvərlik nəğməsi”, “Sənsiz yaman darıxmışam”, “Həyat sən nə şirinsən” mahnıları dövrün ən məşhur müğənniləri tərəfindən oxunub. *** Xüsusi mahnı yazmaq istedadı olmasına baxmayaraq sonralar Taleh Hacıyev daha çox pianoçu kimi tanınmağa başlayır. Anası Şəfiqə Axundova tərəfindən yazılan ilk operanın konsertmeyestri olur. Opera və Balet Teatrında Şəfiqə Axundovanın "Gəlin qayası" operası səhnələşdirilərkən tamaşanın daxili baxışına qədər operanı Taleh Hacıyev müşayiət edir. Mekani Cennet olsun...

Ага Нейматулла (азерб. Ağa Nemətulla; 1896—1958) — известный азербайджанский нефтяник.

Уже через неделю после смерти Курбанова Центральным Комитетом Коммунистической Партии Азербайджана и Советом Министров Азербайджанской ССР было принято постановление (№ 282 от 2 июня 1967 года), согласно которому имя Курбанова было присвоено Азербайджанскому государственному театру музыкальной комедии и новой средней школе в городе Закаталы. В 2013 году после реконструкции театр Музкомедии лишили имени Курбанова[9]. Одна из улиц Баку носит имя Курбанова[4]. На фасаде дома в Баку (улица Адиля Искендерова), в котором с 1957 по 1967 год жил Шихали Курбанов установлена мемориальная доска с барельефом Курбанова. Над могилой Курбанова на Аллее почётного захоронения в 1994 году был поставлен памятник работы скульптора Омара Эльдарова — азербайджанский государственный и общественный деятель, учёный-литературовед, писатель, поэт и драматург, доктор филологических наук (1965), лауреат Государственной премии имени Узеира Гаджибекова 1967) Шихали Курбанов