Arastun

Zulm edan, zulm ile can verib gedar. Zulm edan, zulm ile canini verib, Cismini torpaqa hekk edib qedear. Ezablar chekdiran,ezabla olur, Ruhu bu dunyani terk edib gear. Hormuz zamaninda Cahanqir adli, Hedsiz zalim bir shah meydana galdi. Onun olkesinde ne varsa dadli, Yalniz ona mexsus olmali idi. Eger eshitseydi, kimse bu ayda. Bollu naz-nemetle ziyafet etmish, Gwtirib onlari hwmwnki sayda, Vurub boyunlarin musibet etmish. Zulmunden danishan her bir insani, Tapib diri-diri oda atardi. Ardiyca oqlunu, hem de qizini, Qonshu tacirlere gultek satardi. Millet kasibliqin qulu olaraq, Ekib-becardiyin shaha verardi, Hetda toxumluqdan mehrum olaraq, Shahin memurlarin razi edardi. Her kes saxlasaydi, iki qoyundan, Ilde bir cut bala dovletin idi. Sebri tukense de bele”qanun”dan Elacin tapmaqi feqet bilmirdi. Ete hesret qalib bi.are millet, Yalniz shah sarayin yedizdirardi. Sud mehsullarindan almadan lezzet, Shah eyanlarin temin edardi. Heyatyani baqin her cur meyvesi, Planli shekilde .rilardi. Chox vaxt meyvelerin dadli shiresi, Tokulub qablara shahin olardi. Xalq chox dozumluydi, zillet ceksede, Aqzini achmaqa yoxdu cureti. Aci goz yashlari seltek tokse de, Oyanib qalxmirdi, yatmish qeyreti. Dord qetl usulu Icad edarek, Boqazdan asdirmaq, Birincisiydi. “Qanun memem deyib” risqe gederek, bash kesib,eylenmek ikincisiydi. Uchuncu usulu dehshetli olub, insane heyatini ucuz tutardi. Istediyi shexsin Sachlarin yolub Vehshi itlerine Chilpaq atardi. Dorduncu usulda Mehbus cezasi Tonqala atdirib Yandirmaq idi. Diri-diri yanan Insane nalesi Arsha direnerek Feryad edirdi. Bu cur usullarla feyziyab olub, Eyanlarla birge keyf eyleyardi. “Muqessir: olmasa hali pozulub, kucheden kechenle evez edardi. Belece xalqiyla reftar edan shah, Belaya kiriftar olunmalidir. Avvel bu dunyada, sonrasi Vallah, Tari qarshisinda surunmelidir. Zulmu artdiqca insane qessabi, Ozunun bashini musibet aldi. Olum .rdiqca ehli-eshabi, Dehshetden gozleri berele qaldi. Xalqin qezzebi cahangir shahin, Taxtini-tacini derbeder etdi. Evvel gozel qizi sonar en yaxin, Sevimli arvadi mehv olub getdi. Ceyran ovlayarken kesib yolunu, Quduz canavarlar yaxaladilar, On alti yashinda birce oqlunu, Didib tike-tike parchaladilar. Hami basha dushub oyanmalidir, Insani insane yox, Xaliq yyaratmish. Olum hokum veran dayanmalidir, Hech birce oleni megar diritmish?! 12 iyun 2003 ardi var Arastun Mesioqlu

Bu bir heqiqetdir, haqsiz ish tutub, Kiminse malini yeye bilmersen. Hetta qardashinsa, payin goturub, Bu mene halaldir, deye bilmezsen. Kichik qardash chixib gedenden sonra, Boyuk qardash tekce sahibdar oldu. Gunahi xaince edenden sonra, Mueyyen vaxtacan simasi guldu. Tezlikle tapildi yalanchi dostlar, Var-dovleti yavash-yavash yediler. Bashina yiqilan talanchi dostlar, Mufte sherab ichib medhler dediler. Nehayet qurshanib qumar ishine, Pullari tezlikle uduzub gedir. Feleyin charxinin bax gerdishine, Haqsiza gor nece musubet edir. Uduzur har sheyin evin eshiyin, Arvad ushaqlari daxmada qalir. Uduzub korpenin yatan beshiyin, Butun ailesin belaya salir. Atasi var iken fersizliyinden, Bir senet sahibi ola bilmeyir. Cisminde tukenmish gucsuzluyunden, Artiq choxdandir ki uzu gulmeyir. Dostlari yox olur, olmamish kimi, Onu terk eyleyib, axib gedirler. Yolda gorseler de gormemish kimi, Bu bedbext insana baxib gedirler. Zaman otushdukce yashamaq uchun, Beline yuk alib palanchi olur. Bacarmir bunu da ac qalmamaqchin, bazar kanarinda dilenchi olur. Bir defe bazarda bir kishi pulun, Itirdiyi ]ch]n soyushler soyur: "Dilanchi oqrudur". Buraraq qolun, Onu yera salib vahshice doyur. Adamlar yiqilib boyuk qardashi, Qazzabli kishiden zorla alirlar. Qaldirib ayaqa bedeni bashi, Qanli halda eva yola salirlar. Uduzmush mulkunun yaxinliqinda, Daxmasina chatib dushur yataqa, Zulmetli daxmanin qaranliqinda, Sanki, gizli matem chokur otaqa. Bu kichik daxmada Zemin saq iken, Baqbani yashayib baqa baxirdi. Har defe daxmaya daxil olarken, Oqlunun goz yashi sel tek axirdi. Sebebsiz doyulen boyuk qardashin, Yarali bedeni rahatlashmirdi. Bashinin aqrisi yungul balishin, Ustune qoymaqdan sakitleshmirdi. Saherden shama dek heyat yoldashin, Pul dilemek uchun yola salirdi. Dili tutulsa da, kichik qardashin, Qashi-gozu ile xabar alirdi. Taleyin elinden alaraq cefa, Hekimsiz- dermansiz aqrilar chekdi. Haram var dovletden duymadan sefa, Nehayet zulmle mezara chokdu. Baxin, boyuk qardash atadan qalan, Butun varidati mexfi goturdu. Hech kim gormese de Boyuk Yaradan, Gorub, cezasini haqdan yetirdi. Ey insan, basha dush, haqsiz ish tutusan, Evvel ishgenceni, BURDA alarsan. Chirkin emellerle gunaha batsan, Sonra ezabini ORDA alarsan. Ardi var. ARASTUN MESIOQLU 25.04.2003

Hech zaman unutma ey Yer ovladi, Ne eksen onu da bichersen anla. Zeherle oynama, ey sher celladi, Axiretde onu ichersen anla. Bunu da unutma Boyuk Yaradan, Merhemet sahibi, Rehman- Rahimdir. Insani sevse de ancaq cezadan, Hech kim qacha bilmez, duzgun Hakimdir. Vardi Zemin adli bir gozel insan, Servet toplamishdi Rebb komeyile. Zehmeti-zilleti olmadan asan, Qash-dashlar yigmishdi saf emeyile. Pis adama nifret ederdi Zamin, Yalniz yaxshiliqdan alardi lezzet. Imkansiz shexsleri ederek temin, Her kese xosh uzle nezer salardi. Hemin xasiyyeti, merifetile, Haminin yaninda vardi hormeti. Insana qaygisi, sexavetile, Yukselib artmishdi qedir-qiymeti. Tanri iki oqul verse de ona, Onlarin anasin vaxtsiz almishdi. Ushaqlar chatinca boya-buxuna, Ozu cavanliqin yola salmishdi. Birgun oqullarin yiqaraq Zemin, Dedi:- Son menzile chatir karvanim. Anlayib tamamen olunuz emin, Artiq sonmekdedir menim dovranim. Yataq otaqinda sandiq ichinde, Qazanib yiqmisham varidat size. Menden sonra olsaz qitliq ichinde, Achib serf edersiz ailenize. Ikiniz bir yerde sandiqi achib, Sozsuz qash-dashlardan razi qalarsiz. Haqsiz davranishdan bus-butun qachib, Orda olanlari yari bolersiz. Ata vefatindan bir gun chixmamish, Boyuk qardash subhden achdi sandiqi. Butun var dovleti gunesh chixmamish, Goturub yerine tokdu pambiqi. Kechdi, aylar nehayet bir gun, Kichik qardash maddi ehtiyac duydu. Atadan qalani bolushmek uchun, Qardashi onunde mesele qoydu: “Artiq vaxti chatib achaq sandiqi, Ichinde olani ikiye bolek” Achdiqda gorerken yalniz pambiqi, Tamam melum oldu qurulan kelek. Kichik qardash xeyli fikre dalaraq, Namerdliyi boyuk qardashda bildi. Nehayet ozunu ele alaraq, Sonuncu sozunu belece dedi: “Ata vesiiyyetin endirib heche, Tamahkar cisminle gunaha batdin. Qardash mehebbetin chixarib pucha, Qeyreti, namusu qash-dasha satdin. Daha men gedirem, atadan qalan, Almaz-cavahirler seninle qalsin. Cahi-celal verib, hem geri alan, Ebedi Tanrimiz menimle olsun” Gelin tanish olaq; kichik qardashin, Ozu bariz, adi Feramiz idi. Eqidesi gozel, sachi sarishin, Atasi tek qelbi cox temiz idi. Kichik qardash subay idi heleki, Goturub pal-paltar getdi elacsiz. Daxili od tutub yansa da sanki, Bele bir olayi etdi elacsiz. Doqma sheherinden chixib gederek, Feramiz chox yerde eylenib qaldi. Feqet Allahina umud ederek, Tebriz sheherine yolunu saldi. Bu gozel shehere herden Feramiz, Atasiyla birge gelib-gederdi. Atasinin dostu zerger Mir Ramiz, Her defe gelende shadliq ederdi. Yene evvelki tek usta Mir Ramiz, Dostun gelishinden chox memun oldu. Ancaq zemin uchun daxilde hedsiz. Konlu qubar edib gozleri doldu. Feramiz o vaxtdan orada qalib, Zergerlik ishine meylini saldi. Ustanin yegana qizini alib, Bu shen aileye meylini saldi. O shexsde ki, vardir haqqa sevgisi, Ulvi seadete yeter dunyada. Beyninde vardirsa Tanri vergisi, Sozsuz sherafete catar dunyada. Insan pak amelle, deyerli ishle, Hem evde, hem elde ad-san qazanar. Odur ki Feramiz xeyirli ishle, O ela, el ona arxa dayanar. Indi qayidaraq bir az geriya, Yene sohbet achaq boyuk qardashdan. Min-min lenet olsun sersem diriye, Eger zerellidir zeherli ashdan. Ardi var. ARASTUN MESIOQLU. 14.04.2003

Igor //начинают друг с другом спорить кого добрый дядя Сэм больше любит, кому старина Буш больше поможет, с кем американцы будут пить на брудершафт.// это потому что, мы хотим и надеемся что нам разрешат начать войну, а армяни хотят и надеются что нам не разрешат. Хотя я думаю что не чего ждать разрешений и наверное все же война в нашам регионе неизбежно. Все идет к тому. Просто правительство хочет себя политически обезопасить.

ALLAH – Sexavetin ve Sedaqetin,Edaletin ve Heqiqetin ele bir sherafetli nezaretcisi ve acaridir ki,ONUN sirrini derk elemek,acari acib baqlamaq hec bir insan ovladina nesib olmayib,ola da bilmez. Zardusht Peyqember. XALIQE ITHAFEN Yeri, goyu-Sen Ey Ulu Yaradan, Serrast deqiqlikle qurub yaratdin. Kosmik dunyalara goyde haradan, Hereket vererek nece firlatdin. Ilahi hokmunle her bir ulduza, Duzgun mekan verib,semaya ekdin, Sanki benzederek parlayan buza, Geceler fezaya yarashiq cekdin. Yerde yashayishi qurmaqdan otru, Guneshi,hem ayi yoxdan yaratdin. Yerin orbitasin almaqdan otru, Qunesh sistemine Yeri de qatdin. Gunesh shuasini yuksek shovq ile, Aya tushlayaraq rengin aqartdin. Ayin ishiqiyla daha zovq ile, Gece qaranliqin yerde azaltdin. Insani dunyaya getirmek ucun, Havani,denizi,daqi yaratdin. Qidani onlara yetirmek ucun, Heyvani,mesheni,baqi yaratdin. Dedin:-“Ey insanlar ozunuz kimi, Qoruyun havani,sevin torpaqi. Siza eziz olan gozunuz kimi, Hivz edin sulari,yashil otlaqi. Yemekden oteri ne yaratdimsa, Ananin sudutek halaldir size. Lazim olanlari Yere atdimsa, Demek meqbul bildim yemeyinize. Feqet heddin ashib,bolluca yemek, Beden orqanina zereri coxdur. Olcunu pozaraq coxlu su icmek, Ziyani boyukdur,xeyiri yoxdur. Yaqli et xoreyin Yer kuresinin, Soyuq vaxtinda ye,istilikde yox. Her kes teyin etsin oz me`desinin, Saqlam vaxti yesin,xestelikde yox. Avesta-dan Insan niye geldi afet dunyaya, Bunu senden bashqa soyleyen olmaz. Ruhu terk olunur rahat dunyaya, Yene insane onu anlaya bilmez. Kosmik dunyalarda,sonsuz alemde, Canli yashayishdan yaza bilmerem. Yer ekizlerinin coxun bilsem de, Onlarin sirrini yoza bilmerem. Allah heqiqetdir,heqiqet ise, Daima yashayib solmaz hec zaman. Allah sedaqetdir,sedaqet ise, Insana eshqinden doymaz hec zaman. Allah ruhumuzdur,Ondan sorasa, Guneshi sevmeyen sheksiz nadandir. Allah canimizdir,candan sonrasa, Heyatin gedishi bize punhandir. Butun canlilara teminat veran, Enerji menbeyi sonmez Guneshdir, Heyat durushuna zemanet veran, Yerin sevgisinden donmez guneshdir. Onun herareti,parlaq ishiqi, Yatmis tebiete oyanish vermish. Maddi dunyamizin sadiq ashiqi, Butov planete yashayish vermish/ Gelin unutmayaq boyuk yaradan, Merhemet sahibi Rehman-Rahimdir. Insani sevse de ancaq cezadan, Hec kim qaca bilmez duzgun Hakimdir. “Bu bir efsanedir, belke heqiqet, Tanrimiz uc defe insane yaratmish. Birinci insanlar cixmish biqeyret, Ahura onlari tufana atmish. Yerin boshluquna arshdan baxanda, Ikinci insanlar yaratmish Tanri. Yene ahu-feqan goye qalxanda, Insani sulara qerq etmish Tanri. Ucuncu insanlar Yaradilarken, Sarush soz isteyib Dedi: -Ya Mazda, Iki defe insane Yerde olarken, Boqulub mehv oldu Kini-kuduretde. Onlar layiq oldu Haqqi-talaya, Kokunden tamamen Ebedi solsun. Bes sebeb nedir ki, Ey boyuk Mezda, Ucuncu insanlar Yerde xelq olsun? Allah cavab Verdi Oz meleyine: Evvala, insansiz Yer dash kesekdir. Yer gozelliyine, Hem bezeyine, Tekce insan oglu, Insan gerekdir. Insan yaradiram Mehribanliqla, Mehri-mehebbetle Yasha dolsunlar. Duzluyu qoruyub Canfeshanliqla, Ani omurlerin Basha vursunlar. Ikincisi: Eger Yaxshini atsa Yoldashi,qardashi Salsa keleye Vicdani, namusu Ziynete satsa, Yandirib, kul edib Verrem kuleye…” “Avestadan”-dan Ucuncu insanlar bizlerik,baxin, Yashil planetin qonaqlariyiq. Zulmu esareti qoymayin yaxin, Axi geleceyin maraqlariyiq. INSANIN YARANMASI. Cox boyuk sey ile Boyuk Yaradan, Layiqli gorkemde insane yaratdi. Verdi gozel qamet, shirmai beden, Yerde en sefali gusheye atdi. Verdi bir cut ayaq gezmekden otru, Elleri yaratdi ish gormek ucun. Dishleri ceyneyib ezmekden otru, Dil ile birlikde oturmek ucun. Dil, hem de agizda danishmaq ucun, En boyuk vasite olmush insana. Gozler baxib gormek, tanimaq ucun, Evezsiz nemeti bexsh etmish ona. Sesleri eshidib anlamaq ucun, Qulaqlar qiymetsiz kara gelendir. Yaxshi iyle, pisi qavramaq ucun, Burun hessasliqla duya bilendir. Urek qan dovranin temin edirse Ciyerler nefesi qaydaya salir. Beyin bir anliga fikre gedirse, Butun davranishi eline alir. Bedeni yaradan o Boyuk Tanri Ele yaratdi ki, qusur olmasin. Beden orqanindan cekmeden agri Sevdiyi insanlar meyus qalmasin. Xulase, eshqinden Ulu-Yaradan Ilahi elmiyle insan yaratdi. Verdi gozel qamet,shirman beden, Yerde en sefali gusheye atdi O andan min iller dalda qalaraq Insan yavash-yavash inkishaf etdi Tanri komeyinden ilham alaraq Agil-ferasetde ireli getdi. Sonra yavash-yavah insan deyishmish Mekrli emeller sulamish meydan, Zalim reftariyla insan deyishmish, Ele zulm eyleyir eylemez sheytan. Bir sheyi unutma, ey Yer ovladi Ne eksen onu da bicersen anla Zeherle oynayan ey sher celladi Axiretde onu icersen anal. Olmush yaxshi insane her bir zamanda Yazdigim mexsusdur tekce pislere Isterdim her elde cumle-cahanda Yaxshi qalib gelsin heris hisslere INSANIN DOGULMASI Uz uste doguldu qishqiriq ile Yeri qamarlayib Dedi:-menimdir! Yigib dunya malin herisliyile Dushundu xilqetde vefadarimdir. Ele guman etdi bu cahi-celal Ruhtek,ebedilik onun olacaq Haq-nahaq qazanan bu dovlet, bu mal ona hemishelik sadiq qalacaq Nece gelmishdise hemen yol ile parlayan altunlar eriyib getdi Kunc bucaq altinda oz mucrusiyle, Gizletmish varidat tamamen itdi. Bu zavalli insan maddi dunyada elinde cemleyib dash-qashlar yigdi. Bexsh olmush omrunu vererek bada menevi dunyaya qargishlar yigdi. Nehayet,son anda arxasi ustde, Cox zeif ses ile gucle soyledi: Bu torpaq, bu heyat dunyada hec ne menimki deyilmish menim deyildi… Tekce iki alem menimki imish, Biri yaxshiliqdir Ondan qacmisham O biri pislikdir, zaten cirkinmish, Ozum-oz ruhuma bela acmisham. Bunu basha dushub anlayan insan Haqqi tapdalayib nahaqqa qacmaz Bilse men qonagam sozsuz bir zaman Hesabat verecem belalar acmaz Bununla Allahin istediyitek , Xeyir bereketle omur surersen Bu fani dunyada sevimlisitek, Onun dergahina temiz gedersen Anla megrur insane birinci borcun, Seni yaradni ozunden cox sev! Yadindan cixarma ikinci borcun, Haqqi edalati ozunden cox sev! Allah insan ucun qanun qoymushdur: Biri-birinize komek eyleyin! Eger komek etmek qeyri-mumkundur, Onda pisliyi de hec vaxt etmeyin! Ailene qarshi qeyretli olub, Onun derd-kederin vaxtinda hell et! Qonshuda edebli, hormetli olub, Xeyir-sherlerine layiqince get! Qoru milletini, hem vetenini Onu herterefli mudafie et! Xalqinin yolunda serf et canini, Lazim olan vaxtda olume de get! Qonshu malin yeyib, etsen boyuk sehv Onun ezabini cekmelisen bil! Qati dushmenini calish etme mehv Hergah edersense cokmelisen bil! Pisin qarshisina pislikle getsen Ozu-ozluyunde sanki cavabdir. Pisin evezine yaxshiliq etsen, Tanrinin yaninda boyuk savabdir. Vezife bashinda soyub hamini Menliyin tapdayib atdan salarsan. Cirkin emelinle yesen malini, Rebbin cezasini hokmen alarsan. Haqqi terennum et, nahaqqa qacma Merdlikle yukselir her insan oglu Rushvetle kimseye belalar acma, Gec-tez yaxalnir lap mahir ogru. Ticaret ishinde bazaar baxib, Shexsi mallarini ona uygun sat. Nizam-terezide duz yola cixib, Tanrinin heqiqet zirvesine cat. Yerde hakimsense, ol temiz hakim, Sifarish yoluyla verme fermani . Emin ol,goydeki Gorunmez hakim, Icirder sene de keder dermani. Milletini zelil eyleyen her shah, Evvelce xalqindan qoruna bilmez. Her sheye nezaret eyleyen Allah, “Shahdan rushvet alib” gunahi silmez. Sen ey men-men deyen bax yan-yorene, Senintek fironlar cox gelir-gedir. Baxib ibret gotur,solub gedene , Gederken her sheyden imtina edir. Yoldasha yoldash ol, qardasha-qardash, Qohum-eqrabaya uzat elini. Baciya-qardasha olanda sirdash, Bolunub-azaldar derdi-serini. Bacinin-qardashin haqqini yeme, Yesen rahatliqla yata bilmezsen. Ata mulkun sizle bolmerem deme, Bolmezsense eger qelben gulmezsen. Sev ata-anani qelbine deyme Erseye catdiran seni onlardir. Qoru ozunden cox,bellerin eyme, Onlarin qussesi ovlada ardir. Ata,zehmetinin behresi kimi, Isteyer aile bextiyar olsun. Sonsuz qaygisinin tohvesi kimi, Calishar ev-eshik ruzuyla dolsun Onun xidmetile ovlad ucalib, Evin ailenin olur dayagi. Heyat sehnesinde ata qocalib, Boyudur xelefin ozu sayagi. Odur ki, atanin boyuk hormetle, Aci-shirin sozu erkle kecilir. Cetin emeliyle,ferdi qiymetle, Shexsi exlaqile daim secilir. Ana, en muqeddes bir varliq olub, Borcunu odemek hec mumkun deyil. Dogushda ozunu kenara qoyub, Korpem xilas olsun men olum deyir. Gece seheredek nazla besleyib, Yuxusuz geceler hemdemi olur. Hezin laylasiyla Rebbi sesleyib, Sevincler-kederler qelbine dolur. Ana korpesini boyudenedek Cekdiyi zilleti bir xaliq duyur. Cismi son menzile gedilinedek, Balasi yolunda heyatin qoyur. XALIQIN VARLIGININ SUBUTU Anlayin insanlar birinci borcuz Sizi yaradani fexrle sevin! Yaddan cixarmayin ikinci borcuz Heqiqet yolunu mehrle sevin. Bir gun iki cavan Shems ile Sebir Allahin hokmunden ederken sohbet. Sebir:inanmiram eyle bir tedbir Onun varligini mene subut et Bir de sirdashim Shems yaxshi bilirsen Bashqalari varli qarinlari tox. Gucludur baxtlari, ozun gorursen Feqet ishlemekle aralari yox. Eger Tanri varsa, soyle haradan, Varlilar daha az, yoxsullar coxdur.? Varli zalim-nadan,kasiblar qanan Biri digerine oxshari yoxdur. Gunesh gorunenden batana kimi Fasile vermeden calishiram cox Gerginlik icinde yatana kimi, Ter token insanin ust-bashina bax Neye el atiram almiram enam Gece-gunduz canim eziyyetdedir. Bir ciriq komam var,bir qoca anam, Her gunu her ani feziletdedir. Bele olan halda sense deyirsen Xaliq var her sheye nezer yetirir Gundelik heyatda her ne edirsen, Pis-pis yaxshiya evez getirir. Shems hirsli shekilde Sebirin sozun Keserek anlatmaq istedi ona Derinden dushunsen tekce sen ozun Allah varliginda subutsan buna, Dord bir terefine duyuq baxdiqda Xaliqin subutu aydin gorunur. Megrur gorkemine sayiq baxdiqda, Xaliqin gucuyle nebzin doyunur. Vermish, sen Sebire beyin-dushunce, Agil-kamalinla risqe gedesen. Ulu Tanrimizdan “milyon” umunca Quvvetli qolunla qazanc edesen. Eger sozum qane deyilse sene Onda ruh varligin dushun sukutla. Onu da qanmasan mohlet ver mene, Sabah bu meqamda gellem subutla. Dostlar belelikle sabaha qeder Ayrilib getdiler dushunce ile Sebir xeyalinda :”mumkundur meger” Meni inandirsin sozun gucuyle Shemsse indiyedek keshf edilmeyen, Ixtirasi mushkil sirr acmaliydi. Sanki cengellikle hec gedilmeyen, Sildirim qayada pirr acmaliydi. Sabah hemen vaxtda hemenki yerde, Sebir gelib cixdi Shemsse yox idi. Sebir xeyli zaman gozleyerken orda Dostu cashqinliqla nehayet geldi. Dedi:Sebir qardash bagishla meni Vaxtinda gelirdim ancaq ki yolda Tilsimli-punhanli bir hadiseni Gozlerimle gorub inandim orda Olacaq beledir: kendden buraya Gelmekden oteri caydan kecilir, O sahilden bura,burdan oraya Elverishli kecid bere secilir. Eyleshdim bereye cayi kecmeye Millet menim kimi oraya doldu. Calishdim ozume kursu secmeye, Birden gozlenilmez hadise oldu Atsiz-arabasiz,ipsiz-zencirsiz Bere yavash-yavash hereket aldi Ireli suruldu sessiz-semirsiz O biri sahilde hamini saldi Adamlar gemiden gedenden sonra Yeniden bereye qalxmali oldum Olayin tekrarin gorenden sonra Ishin axirina cixmali oldum Yeni vacib vaxti elden vererek Berenin sirrini tam bilmeliydim Gozlerim onunde deqiq gorerek Beynimin shubhesin men silmeliydim. Cay buzlu olsada bunu sanmadan Girib derinliye su ile axdim Shaxta dehshetini bele anmadan Berenin altina diqqetle baxdim Gorub emin oldum bere altinda Ne muherrik vardi,ne di ki kendir. Cixib nefes yigdim suyun ustunde Yene suya cumdum bu sir nedendir. Nehayet qet etdim bere komeksiz Ozu-ozluyunde hereket edir. Dartmadan-cekmeden kenar emeksiz Derk olmaz quvveyle ireli gedir. Sebirse nehayet doze bilmeyib Shemsin sozlerini kesib saxladi Gel mene esassiz fikir soyleyib Menasiz efsane danishma dedi Meger bilmirsenmi cansiz bir varliq Ozu-oz yerini deyishe bilmez Komeklik olmadan kuncdeki sandiq Hereket eleyib surushe bilmez Berede bununtek kenardan komek Almasa yerinde durub qalacaq Ireli geriye dartiib cekmek Olmasa bereni sukut alacaq Duzu dostum Sebir esas meqsedim Sene bu hikmeti dedirtmek idi Cazibe hokmundende olan niyyetim Ozuvun dilinden soylemek idi Demeli her hansi cansiz bir eshya Ozu ayaq alib gedile bilmez Mechul cadukarliq tilsimli xulya Insanlar icinde edile bilmez Beli heqiqetdir komek olmasa Her shey durmalidir duzgun yanashdin Bere de bununtek cekmek olmasa Yerinde sayacaq dogru danishdin Indise fikirlesh yer saniyede Otuz kilometr mesafe gedir. Uc min kilometr her deqiqede Kosmik fezalarda hereket edir. Bir sozle her ilde doqquz yuz milyon Kilometr yolu xetasiz kecir. Ulduzlar onunden nece trilyion Kilometr yolu belasiz kecir Gunesh etrafinda yerin gedishi Gozel fesilleri insane verir Oxu etrafinda oz firlanishi Geceni gunduzu cahana verir Agil derrakayla gel dushun bunu Yer kimin hokmuyle duzgun yol alir. Felaket olmadan kosmosda onu Kimdir qoruyaraq qeydine qalir Bax budur beyinle qelbinle gorub Gozde gorunmeyen Xaliq subutu Mudrik dushunceyle xeyalen duyub Ashkar bilinmeyen Xaliq subutu Bir de yadda saxla insan zekasi Mashin mexanizmi icad etmishdir. Demek icadcinin artan duhasi Onlari qoruyub abad etmishdir. Ay ile Guneshi, fusunkar Yeri Xelq eden qezadan qoruyur ozu Eshqinden yaratmish insani-eli Kenar- sher alemden ayirar duzu Qaldi sen kasibsan qonshu dovletli Bunu Xaliqde yox ozunde axtar Kimse eysh-ishretli sense mohnetli Yene sakit yatan beyninde axtar. Ardi var. Erestun Mesioglu 2002-ci il Baki.Cobanzade kuc.41-93.