open_your_eyes

Men inaniram Mehemmed peygember savadsiz olub, ancaq fikir vermisense savadsiz insanlarda Yaddash daha guclu olur, neinki yazib-oxumaqi bacara bilen insanlarda. Bu danilmaz faktdir. Elece de Mehemmed peygember ushaqliqda tacir ailesi ile seyahete tez-tez chixdiqindan mushahide etmek hissi onda guclu olmushdur. Ele bu sebebdende Quranin bezi maddelerinde Chin ve Hindistan medeniyyetinden insanliqa aid olan elmi melumatlara rast gelirik. Ikinci terefden Quranin esli var ya yox bele sual altindadir. Belelki Mehemmed peygember qurani ozu yox, onun olumunden sonra yazmishlar. Haradandir o fakt ki quran onun dediyi kimi kochurulub + onun olumunden sonra. Diger terefden eger Mehemmed peygember qurana bele onem verirdise neye gore Yazili vesiyyet qoymamishdir ki quran yaziya alinsin. Bu suallarin cavablari meni maraqlandirir. Gelin tehqirsiz ve emosiasiz diskusiya .raq. Her halda men Mehemmed peygemberi tehqir etmedim, elece de Siz de Menim deyer verdiyim insanlara hormet edin eger imkan varsa. Tekamul nezeriyyesine geldikde teessuf edirem ki, bu kitab haqda bir shey bilmeden yazi yazirsiz. Carlz Darvin demirdi ki, insan meymundan yaranib. Hem de ki siz indi gorduyunuz shimpanze ve qorilladan yox. Pitekantropun tekamul etmesinden yaranib insan. SADECE bir fakt Insan ve Shimpanzenin genetikasi 97% eynilik teshkil edir. Bu nece olur?

Duzdur, eger qurandaki tesvir edilen cenneti insan tefekkurunun mehsulu sayiramsa, sozsuz ki qurani da inaniram ki insanlar yazib. Siz menim yazimi gerek diqqetle oxuyardiz. Men cografi movqeyin (isti hava sheraiti ve sehraliq) konkret olaraq Qurandaki cennetle bagladim. Yeni ki ereblerin cografi movqeyi onlarin cennet ve cehennem ideyalarina da tesir edib. Bilirsiz buna gore ise hech elm lazim deyil. Insanin beyni shuur ve altshuura bolunur, ve bunlar hamisi altshuura yigilir, yeni bunun uchun elm lazim deyil. Altshuurun ne olduqu ile maraqlansaz basha dushersiz ne dediyimi. O ki qaldi Quranin diger maddelerine beli raziyam ki orada insan daxili alemi ile bagli yazilar (anatomiya) ve s. vardir, ancaq bu 7-ci esre aiddir. Qurandaki bu yazilar Cin ve Hind medeniyyetlerinden goturulmushdur. Eslinde Sherq medeniyyeti deyende Islam medeniyyeti deyil, Chin ve Hindistan medeniyyeti basah dushulmelidir. Benzer deyendeki, Qurandan daha ustun kitablar Charles Darwin, Karl Marks, Erix Fromm'un kitablarini gostere bilerem. Tekce Karl Marks ozu bellke de dunyaya gelmish en Dahi insandir.

3 dinin (islam,xristianliq,iudaizm) cennetlerinin tesviri semit (ereb+yehudi) tefekkurunun mehsuludur. Bu sözlərin kopyaladığın məqaləyə ziddir.Orda guya elə qələmə verilir ki,səhralarda yaşayan ərəblər bunu xəyal edib özündən uydurublar. Hech de zidd deyil. Xalqin tefekkurun formalashmasinda siyasi-iqtisadi proseslerle yanashi, yashadiqi olkenin cografi movqeyi ve s. de tesir edir. Ve meqalede subut olunub ki, qurandaki cennet eslinde insan tefekkurunun mehsuludur.

3 dinin (islam,xristianliq,iudaizm) cennetlerinin tesviri semit (ereb+yehudi) tefekkurunun mehsuludur.

Rahat olsun deye meqaleni saytdan da oxuya bilersiz: http://almaqezeti.com/?mod=view&id=2506 Mədəniyyət təbiətə göstərilən münasibətdən doğur. Heç bir mədəniyyət öz təbiətindən ayrılıqda tam başa düşülə bilməz. Mən bu yazımda göstərmək istəyirəm ki, Quranın cənnət təsviri ərəb şüurunun Ərəbistan təbiətinə verdiyi reaksiyadır. Gəlin, baxaq. Ərəb təbiəti Ərəbistan yarımadası (Cəzirətül-Ərəb) coğrafiyaçılar tərəfindən adətən üç regiona bölünür: Nəcd (səhra Ərəbistanı), Yəmən (məhsuldar Ərəbistan) və Hicaz (dağlıq-daşlıq Ərəbistan). Nəcd yarımadanın orta və şərq hissəsi, Yəmən cənub-qərb hissəsi, Hicaz isə qərb hissəsidir. İslam dini Hicazda meydana gəlmişdir. Ərəbistan yarımadası qədim dünyada qitələrarası ticarətin qovşağı rolunu oynayıb. Yarımada Aralıq dənizi ölkələri ilə Uzaq Şərq ölkələrini karvan yolları vasitəsilə birləşdirib. Ərəbistan yarımadası dünyada yağışın ən az yağdığı, dünyanın ən quraqlıq zonalarından biri hesab edilir. Yarımadanın şimalından cənuba sarı gəldikcə havanın temperaturu lap artaraq 55-60 dərəcəyə yüksəlir. Qışda isə temperatur nadir hallarda 15-20 dərəcədən aşağı düşür. Qırmızı dəniz sahillərində (Məkkə və Mədinə tərəflərdə) isə qış az qala heç hiss edilmir və dəniz rütubəti dəhşətli isti ilə birləşərək xüsusi dözülməz mənzərə yaradır. Təsadüfi deyil ki, Mədinənin əsl adı Məhəmməd peyğəmbər onu dəyişdirməmişdən əvvəl Yəsrib olmuşdur; “yəsrib” sözünün mənası ərəb dilində, əgər yaddaşım məni aldatmırsa, “xəstəlik və bədbəxtlik məkanı” deməkdir. Bu adı o, öz bədheybət iqliminə görə almışdı. Yarımada torpağının keyfiyyətsizliyi (o, çox duzludur) və yağış rejiminin əlverişsizliyi ucbatından daimi əkinçilik orada (Yəmən istisna olmaqla) demək olar ki, alınmır. Yağışın olduqca az yağması azmış kimi, dəhşətli isti və səhra torpağının ifrat dərəcədə sukeçiriciliyi ucbatından, yağan yağış da sürətlə buxarlanır və tezcənə torpağın dərinliklərinə hopur. Elə buna görə də yarımadada yeraltı su mənbələri, bir-iki quyu xaric, demək olar ki, yoxdur. Bu isə floranın əmələ gəlməsinə mane olur. Burada quraqlığa dözümlü xurma ağaclarından savayı, yalnız ağacaoxşar kollara və tikanlara təsadüf etmək olar. Bunlar da yalnız qısamüddətli yağış mövsümündə qısaömürlü mövcud ola bilirlər. Yarımadanı bitkisiz məkan adlandırsaq çox da şişirtmərik. Hicazda demək olar ki, ot örtüsü mövcud deyil. Ota ancaq yaz aylarında bir neçə həftə ərzində orda-burda dağınıq halda təsadüf etmək olur. Ərəb yarımadasının torpağı keçəl, faunası isə demək olar ki, bomboşdur. O boyda yarımadada bir dənə də olsun çay yoxdur. Qazılan su quyularını da qum fırtınaları tezliklə doldurur. İndi gəlin, ərəb dəvəsinin mərifətlərini öyrənək və bununla da bədəvinin səhra (badiyə) həyatı haqqında təsəvvürlərimiz bir az da dolğunlaşsın. “Dəvə 57 dərəcə istidə 17 gün heç su içmədən 200 kiloqram yükü daşıya bilir. Qarnı bir həftə ona bəs edəcək qədər yemək tuta bilir. Belindəki yağ hörgüclərindən yemək ehtiyatı kimi istifadə edir. Onun qum fırtınalarına qarşı xüsusi pərdələri olan burun deşikləri, cüt sıra kiprikli gözləri, içi tüklü qulaqları, tikan yeməyə uyğunlaşmış ağız və həzm sistemi, bir oturuma 60 litr su içərək, qısa müddətdə bunu bədəninin hər yerinə göndərə bilən orqanizmi var. Fırtınalarda qum təpələri tez-tez yer dəyişdirməsinə baxmayaraq, dəvə heç çaşmayan hafizəsi ilə azmır”. (Görünür, dəvəyə kinli deyilməsi onun hafizəsinə görədir). Ərəb dəvənin ətini yeyir, südünü içir, yununu əyirib, çadır və paltar düzəldir, hətta peyinindən də yanacaq və dərman kimi istifadə edir, hələ üstəlik onu minir də. Ərəb dilində dəvəyə aid söz və ifadələrin bir kitab həcmində olması səbəbsiz deyil. Səhrada hər şey qıtdır. Təsadüfi deyil ki, islamdan əvvəlki ərəblərin politeist etiqadında, adları Qurana da daxil olmuş üç əsas bütün üçü də (Lat, Uzza və Mənat) bolluq və bərəkət ilahələri idilər. Yəqin elə buna görədir ki, qədim dünyanın heç bir fatehi Ərəbistan yarımadasını işğal etmək fikrinə düşməmişdir. 9 min kilometr sahil xəttinə malik olmasına baxmayaraq, küləklər və tərs su axınları ucbatından yarımadada (bir tək Yəməndəki Aden xaric) liman şəhəri formalaşmamış, olanlar da qısa müddət sonra məhv olub getmişlər. Ərəblər hələ islamdan xeyli qabaq dənizdə qəzaya uğramış bir yunan gəmisinin taxtalarını tapmış və bu taxtalarla ən müqəddəs yerləri olan Kəbəni təmir etmişdilər. Quranda gəmidən dövrün ən lüks və əlçatmaz minik vasitəsi kimi danışılması səbəbsiz deyil. Gəmini necə düzəltsin, ağacı yoxdu ki. Su əvəzinə dəvə südü içəcək, çəyirtkəni bişirərək və yaxud xurma ilə qarışdıraraq əzmə düzəldib yeyəcək dərəcəsində yoxsuldur Ərəb təbiəti. Ərəblərin təbiəti sevməməsi təbiidir. Cənnət necədir? “Cənnət” sözü Quranda 143 dəfə çəkilir. Mən burada Quranın cənnət təsvirini ümumiləşdirdiyim üçün, hər dəfə surə və ayələrə istinad verməyəcəyəm. Xəbərdaram ki, cənnət haqqında yüz cür poetik spekulyasiya var, amma mən sadəcə Qurandan çıxış edirəm, həm də şərhsiz. “Cənnət” ərəb dilində çaylar, bitkilər, meyvələr, çiçəklər və gözəl iylərlə “örtülmüş yer” deməkdir. (Ərəbcə c-n-n qəlibindən “məcnun” da ağlı örtülmüş olan deməkdir). Ümumiyyətlə, cənnət təsvirlərində bu çay məsələsi Quranda o qədər təkrarlanır ki, hətta cənnəti ən lakonik olaraq belə də təqdim etmək olar: zəminindən və yaxud altından (bəzən də içindən) çaylar axan yer. Meyvələr, qızlar, çaylar, içkilər, (sərin) kölgənəcəklər, bulaqlar, rahatlıq... Cənnətin nemətləri bitib-tükənməyəcək. Cənnətdə ruzi bolluğu olacaq. Cənnət cürbəcür ağaclarla dolu olacaq. Cənnət bağçadır. Cənnət yamyaşıldır. Rəng məsələsinə gəldikdə, cənnət ağacların yaşıl rəngindədirsə, cəhənnəm də səhra atəşinin sarı rəngindədir. Cənnətdə dadı dəyişməyən su çayları, xarab olmayan süd çayları, ləzzətli, amma içəni sərxoş etməyən şərab çayları, süzmə bal çayları var. (Fikir verirsinizsə, ərəbin real həyatda məhrum olduğu şeylərdən cənnətdə çay-çaydır). Orada meyvələrin hər növü olacaq. Həm də orada meyvələri ağaclardan dərmək də çox asanlıqla başa gələcək. Cəhənnəmdə isə içənin bağırsaqlarını dağıdan qaynar və irinli sular, əbədi od və əzab olacaq. Cənnətdə isə möminlərə fincanlarda sərin, bol içki paylanacaq. Möminlər cənnətdə qızıl və ya gümüş bilərziklər taxacaq, incilərlə bəzənəcəklər. Onların paltarları ipəkdən, özü də yaşıl rəngdə ipəkdən və ya atlasdan və yaxud da qalın və incə dibacdan (çiçək naxışlı xüsusi növ ipəkdən) olacaqdır. Xatırladım ki, o dövr üçün ipək ən bahalı parça sayılırdı. 55 dərəcə istidə dəvə yunundan hazırlanmış paltarda gəzməklə müqayisədə, sərinlik mənbəyi Çin ipəyinin Qurana daxil olmasında təəccüblü nə ola bilər? Ərəbistan yarımadasının təbiəti haqqında oxuduqlarımdan məndə belə bir təəssürat formalaşıb ki, bu təbiətin yoxsul olması ilə yanaşı, o həm də çox dəyişkəndir: otlaq yerləri hər mövsüm dəyişir, su yerləri tez-tez dəyişir, havanın hərarəti bir anda dəyişir, fırtınanın istiqaməti sürəkli dəyişir, yağışlar bir anda yağıb qurtarır və s. Cənnətin isə əsas cəhəti onun dəyişməzliyi, daimiliyi, qurtarmaması, bolluğu və əbədiliyidir. “...cənnətin xüsusiyyəti: onun zəminindən çaylar axır. Meyvələri və kölgəsi daimidir...” Bir də, cənnətdə nə insan, nə də cin əli dəymiş, bakirə (tərtəmiz) və hamısı da bir-birilə (və yaxud möminlərlə) yaşıd olan və gözlərini partnyorlarına zilləmiş gözəllər olacaq. Və bu qızlar “məmələri tumurcuq kimi qabarmış”, yəni yeniyetmə qızlar olacaqlar. Yazıq körpələr... Bu gün həcc ziyarətindən, neftdən və nəhayət, Qərb texnologiyası sayəsində təbiətdən asılılıqdan azad olmuş ərəblər həyatlarını xeyli dərəcədə yüngülləşdirə biliblər. O vaxtlar isə yerləri tez-tez dəyişən su mənbələri və mövsümi otlaqlar üstündə qəbilələrarası müharibələr və basqınlar baş verərdi. Bu basqınlarda qan tökməmək şərtilə qadın qaçırmaq, sürüləri və malları qəsb etmək qanuni sayılırdı. Qəbilələrarası belə müharibələr və qarşılıqlı qisaslar bəzən illərlə davam edərdi. Cənnətdə isə bunların heç biri olmayacaq. Orada möminlər qapıda ərəb dilində “salam” sözü ilə qarşılanacaqlar və bir-birlərinə də “salam, salam” deyərək, əbədi sülh və əmin-amanlıq şəraitində yaşayacaqlar. Göründüyü kimi, cənnət daha çox maddi idealdır. Yaşıla hücum! Yarımadada yaşayan ərəblər üç tərəflərində yaşıllıq görürdülər: Mesopotamiya tərəflərdə, Yəməndə və nəhayət, Aralıq dənizi ətrafında. Tezliklə islam bu üç istiqamətdə işğallara başladı: Yaşıla hücum! Məhəmməd peyğəmbər cəhənnəmi yerli Ərəbistan torpaqları kimi göstərmiş, cənnəti isə eynilə uzaqlardakı yaşıllıqlar kimi təsvir etmişdi. Din işğalları qaçılmaz idi. Ərəbistan elə cəhənnəm kimi bir yerdir. Mən cürbəcür mənbələrdən Ərəbistan yarımadasının bu cəhənnəm sayaq, dəhşətli, acınacaqlı və qorxulu iqlimini öyrəndikcə, əzabkeş olmağa məhkum olmuş ərəblərə yazığım gəlirdi, az qalırdım ki, Şərqin evini yıxdıqlarına baxmayaraq, onları hətta bağışlayım da. Tarixi mənbələrdə məlumatlar var ki, ərəblər işğalçı islam ordusu içində Azərbaycan kimi “cənnətməkan”ları gəlib gördükdən sonra, geri qayıtmaq istəmir və Xilafət rəhbərliyindən birdəfəlik “cənnət”də qalmaq üçün icazə istəyirdilər. Cəhənnəmin yerdə olduğunu kəşf edən ərəb elə cənnətin də yerdə olduğuna, amma sadəcə olaraq başqa ölkələrdə olduğuna inandı. Çünki cənnəti əvvəlcə Quranda xəyal edən, sonra isə onu yer üzündə axtaran ərəb əslində öz təbiətindən qaçırdı. İslam ərəblərin təbiətə qarşı qiyamıdır. Heç nəyin ortasında hər şey! Quran deyir ki, insanın (ərəbin!) xilası əbədi qalacağı cənnəti qazanmaqdır. Bundan sadə nə deviz ola bilərdi yazıq bədəvi üçün. Öz tezisimə qüvvət olaraq onu da xatırladım ki, yerdəki cənnətə doğru yürüş elə Peyğəmbərin sağlığında, onun öz başçılığı altında başlamışdı... Ərəb Babək Xürrəmdinə islam dini gətirmirdi, əksinə, islam dini ərəbi Babəkin üstünə yollayırdı.

"Mən deməsəm, heз kim deməyəcək” F.Nietzsche Bu yazımda mən modern Türkiyə Cümhuriyyətinin banisi ulu Atatürkün islama münasibətini azərbaycanlı oxucuya çatdırmaq istəyirəm. Bununla da oxucularımıza bu günkü Türkiyə ilə əlaqədar bir sıra məsələlərə bu yöndən az da olsa aydınlıq gəlmiş olacağına inanıram. İstəyirəm ki, oxucularımızın təsəvvüründəki Atatürk portreti bir az da dolğunlaşsın və sevilsin. Ölkəmizə İrandan Xomeynini təbliğ edən ədəbiyyat gətirilirsə, gözümüzün qarşısında Xomeynini təbliğ edən qəzet çıxarılırsa, biz nə üçün Atatürkün din haqqında fikirlərindən və mövqeyindən xəbərsiz qalaq və öyrənməyək. Gəlin, başlayaq: Atatürk deyir: “Zaman sürətlə irəliləyir. Millətlərin, cəmiyyətlərin, insanların xoşbəxtlik və bədbəxtlik təsəvvürləri də dəyişir. Belə bir dünyada əsla dəyişməyən hökmlər gətirdiyini iddia etmək ağlın və elmin inkişafını inkar etməkdir”. Atatürk deyir: “Mən mənəvi miras olaraq heç bir ayə, heç bir doqma və qəlibləşmiş qayda qoyub getmirəm. Mənim mənəvi mirasım elm və ağıldır.” Atatürk deyir: “Mənim heç bir dinim yoxdur və mən bəzən bütün dinlərin dəryada batmasını istəyirəm. İqtidarını saxlamaq üçün dindən istifadə etməyə möhtac olanlar zəif rəhbərlərdir, onlar xalqı sanki tələyə salıb ovlayırlar. Mənim xalqım demokratiya prinsiplərini, reallığın əmrlərini və elmin öyrətdiklərini öyrənəcəkdir. Batil etiqadlardan əl çəkmək lazımdır. İstəyən istədiyi kimi ibadət edə bilər. Hər kəs öz vicdanının səsini dinləyə bilər. Amma bu davranış nə sağlam məntiqlə ziddiyyət təşkil etməli, nə də başqalarının azadlığının boğulmasına səbəb olmalıdır”. Atatürk deyir: “Kralların və padşahların istibdadına dinlər dayaq olmuşlar”. Atatürk deyir: “Türklər dinlərinin nə olduğunu bilmirlər. Buna görə də, Quran türk dilində olmalıdır.” Atatürk deyir: “Türk Quranın arxasından yüyürür, amma onun nə olduğunu anlamır, içində nələrin olduğunu bilmir. Mənim məqsədim odur ki, türk ardınca yüyürdüyü kitabda nələrin yazıldığını başa düşsün”. Atatürk Kazım Qarabəkir Paşaya yazır: “Hə, Qarabəkir, ərəblərin cəfəngiyyatını (“yavelerini” - A.M.) türklərə öyrətmək üçün Quranı türk dilinə tərcümə etdirəcəyəm və bunu oxutduracağam ki, onlar daha əbləhlik (“budalalık” - A.M.) edib, aldanmağa davam etməsinlər. Atatürk 1932-1933-cü illərdə ABŞ-ın Türkiyədəki səfiri Çarlz H.Şerrillə şəxsi görüşdə ona Quranın Təbbət surəsinin ilk beş ayəsini ərəb dilində oxuyur. Bu ayələrdə Məhəmməd peyğəmbər öz əmisinə və əmisi qızına qarğış edir: “Əbu Ləhəbin iki əli qurusun! Elə qurudu da. Var-dövlətinin ona bir xeyri olmadı. O, alovlu odda yanacaq. Odundaşıyan olacaq o və boynundan xurma lifindən düzəldilmiş ip asılacaq, arvadı da (odda yanacaq)”. Atatürk bunu oxuyub, səfirə deyir: “Ağlı başında olan bir türk, belə bir şeyi oxuyub, sizcə, dinə maraq göstərə bilərmi?” Atatürk deyir: “Əslində xalqın öz dini haqqında heç bir fikri yoxdur; onun din dediyi şey, dərk edilməyən etiqad sistemlərinə və sirrli əməllərə kor-koranə bağlılıqdan ibarətdir... Tarix bizə öyrədir ki, bütün dinlər, millətlərin cəhaləti sayəsində, utanmadan Allah tərəfindən göndərildiyini söyləyən adamlar tərəfindən təsis edilmişdir.” Atatürk deyir: “Bizi səhv yola dəvət edən xəbislər, məlumunuz olsun ki, adətən din donu geyinmişlər”. Atatürk deyir: “Bəzən elə qadınlar görürəm ki, başlarına bir bez, ya da məhrəba və yaxud da buna oxşar bir şey ataraq, üz-gözünü gizlədir və yanından keçən kişilərə qarşı ya arxasını çevirir, ya da yerdə oturaraq yumağa dönürlər. Bu hala düşməyin mənası nədir, bu nəyi göstərmək istəyir? Əfəndilər, mədəni bir xalq anası, xalq qızı özünü bu təəccüb doğuran şəklə, bu vəhşi vəziyyətə salarmı? Bu vəziyyət xalqı çox gülünc göstərən mənzərədir. Dərhal düzəldilməlidir!” Atatürk deyir: “Məkkə zəbt olunduqdan və Kəbədəki bütlər məhv edildikdən sonra da, müşriklərə (o vaxtı İslamı qəbul etməyən bütpərəstlərə - A.M.) illik həcc ziyarətlərində iştirak etməyə icazə verilmişdi. Yəni müşriklər müsəlmanlarla yanaşı Həccdə və bu şənliklərdə iştirak edə bilərdilər. Buradan başa düşürük ki, o vaxt Həcc ziyarəti dini məqsədlə keçirilən və hər il qurulan böyük bir dini yığıncaqdan daha çox, hər il təşkil olunan yarmarka idi”. Təcrübə göstərir ki, İslam cəmiyyətdə qorxulu qüvvəyə çevrilə bilər; ona görə də əgər onu dəyişdirmək mümkün olmursa, ona nəzarət etmək mütləq lazımdır və bu mümkündür. Ulu Atatürkün timsalında. Məqalə: http://almaqezeti.com/?mod=view&id=2182

Пишем то что думаем об этом группе. Видео Нирвана - something in the way ->

Вопрос: Коммунистическая Партия Ирана утверждает, что Иран - не Исламское общество. Какие рассуждения стоят за этим утверждением? Мансур Хекмат: Первоначально, мы должны разобраться в определениях, данных теми, кто считает Иран - Исламским обществом и попытаться понять чьим потребностям это отвечает. Образ Исламского общества, распространённый на Западе – люди постоянно молятся, и их мнения сформированы религиозными текстами или источниками. Фактически, это говорит о том, что граждане общества подобного Ирану - последователи Khomeini, не любят Западную музыку, не пьют алкоголь, ни едят свинину, и т.д. Вот такие представления, однако, все мы знаем, что Иран - не Исламское общество. Это - стереотип, клише, которое создал Запад. Ислам в Иране, подобно Христианству в Италии или Ирландии, что влияет на мысли и характер некоторых людей. Несомненно, религиозная культура и ёё тысячелетняя история, влияет на поведения народов. Но это также относится и к Италии, Ирландии и Франции со всем их атеизмом; в конце концов, можно говорить, что эти страны - Христианские. Француз, конечно, утверждал бы, что Франция - не Христианское общество, хотя Христианство – составляет основную часть прошлого этой страны. Такая связь религии и исторического формирования общества наблюдается и в Иране. Например, когда Вы читаете сочи-нения Иранских поэтов, авторов или интеллектуалов, образы женщин, что выводятся в этих сочинениях – это наследство Ислама. Образы, которые Вам приносят удовольст-вие или горе, обаяние или страдание, связаны с культурой Ислама. Но когда Запад говорит об Исламском обществе, то он подразумевает общество, в котором Исламские правила и инструкции сформировались, соответственно складу людей проживающих в этих странах. Мы, доказываем, что Ислам был "привит" людям Ирана в процессе политической борьбы через тюрьмы, резню, аресты и стада Hezbollah головорезов. Иран - не Исламское общество, потому что такого не было, пока они не появились. И с тех пор, люди постоянно им противостоят. Представьте себе, что Вы сгибаете прут; и он остаётся согнутым только до тех пор, пока Вы прикладываете силу, но стоит Вам прекратить сгибать его и он распрямится. Музыка, которую слушают иранцы - не та, к которой благосклонно относится правительство, а та что стала популярной в результате культурных запросов общества. Например, певец, Gogoosh, был гораздо более популярная личность в истории Ирана, чем Khomeini. Незаконное потребление и производство пива всегда превышали религиозные потребности, как и в любой другой стране мира! Поймите, в Иране живут такие же люди, как и в любом другом месте земного шара. Если бы Вы жили в Иране, а не рассматривали Иран с точки зрения средств массовой информа-ции, то Вы бы поняли, что эта страна - не Исламская и она то же стремится быть похожей на Западное общество. Иран, определённо, - не Исламское общество, как его определили, западные средствами массовой информации и Исламский режим в Иране. Иран – цивилизован-ное общество. Два поколения назад, женщины ходили по улицам без паранджи. Западная музыка и фильмы всегда были часть Иранской культуры. Известные лица на Западе также были известны и в Иране. Схожесть с Западом, то ли в городской архитектуре, обучении, науке, искусстве или культуре, всегда наблюдались. Можно подвергнуть это критике, но я не хочу начинать сейчас дебаты – просто, Иранское общество принимало Западную культуру как модель, для подражания. Вот именно из-за этого Исламская республика не может управлять людьми. Поколение людей было рождено при правлении Исламской республики, но являются большими врагами этой системы, чем Вы и я. Иран - не Исламское общество и не станет им, но раньше мы не имели такого мощного политического и философского антиисламского движения, что появилось сейчас. Ислам - это одна из главных проблем Ирана. Вопрос: Европа была центром борьбы против религии; следовательно, религия стала частным вопросом для индивидуумов. Похоже, что в настоящее время, подобное сражение против Ислама и религии ведется и в Иране. Это можно сравнивать с Европейской борьбой против религии? И, что Вы можете сказать относительно тех, кто защищает Ислам, заявляя, что Ислам - это религиозное освободительное движение? Мансур Хекмат: Касательно первого вопроса. Как я сказал раньше, мы являемся свидетелями антиисламского движения и культурной борьбы против Ислама в Иране. То, что эта борьба существует, то это только благодаря коммунистам. В Иране, нет крупномасштабного социального и национального движения просвещенных интеллектуалов, громко объявляющих, "мы не верим в Бога"; мы - атеисты, "надо учесть", что в Европе было много интеллектуаль-ных гигантов, что противостояли мощи церкви и открыто выражали свои взгляды. Они критиковали суеверие на научных, философских и социальных уровнях, и платил большую цену при этом. Мы не имеем таких интеллектуалов в Иране с такой же самой политической и интеллектуальной храбростью. У нас есть только друзья, Хатами, что называются "альтернативными мыслителями". Я думаю, что, если борьба, которая идёт в Иране, ведет к появлению партий подобных нашей и появлению движения подобного движению Социалистических рабочих то, тогда возможно искоренить религию, в конечном счете. Что касается вопроса об освободительном богословии, это – наследство партии Tudeh. По моему мнению, это не является ни искренней, ни подлинной верой. Это - только вопрос тактики и политики. Богословие - антитеза освобождения. Освободительное богословие - чушь. Это всё равно, что говорить, что фашизм был освободительным движением. Богословие не может освобождать, будь - то Христианство, Буддизм или Ислам. Интеллектуалы 19-ого столетия, под освобождением понимали освобождение от религии и ёё оков. Теперь, богословие стало освобождением? Как? Те, кто защищают освободительное богословие, не подготовлены, чтобы жить в стране, управляемой освободительным богословием. Они предпочитают жить во Франции и Англии, но все же предписывают освободительное богословие для людей в Боливии. Я думаю, что это лицемерно и неискренне. Вопрос: Некоторые говорят, что Ислам может быть модернизирован и это призыв для его модернизации. Каково ваше мнение относительно этого? Мансур Хекмат: Человек, кто хочет модернизировать Ислам, походит на того забывчивого гения, что хочет изобрести машину которая может превращать медь в золото! Действительно, а не плохо бы стать Исламу, немного современным? Первый вопрос - зачем Ислам должен стать модернизированным и второй вопрос, почему они настаивают на этом? Если кто - то говорит, что рабство может стать гуманным, я спрошу его, почему он настаивает на создании гуманного рабства? Нужно спросить людей, продвигающих современный Ислам, - являются ли они сами современными Мусульманами? Если нет, то, почему они прокладывают путь к прошлому? Чтобы продолжить их существование в новых формах? Давайте предположим, что Ислам может быть модернизирован; и, что он позволит девушке идти в школу с юбкой выше колена или стать судьей. Нет такого не будет, он предполагает только одностороннюю модернизацию, выгодную правящей элите. Ислам никак не укладывается в то, что я называю современным (фактически, это слово также относительно). Ислам должен быть искоренен. Так же, как некоторые люди верят в фашизм, в патриархат, некоторые точно так верят в Ислам. Человек, говорящий, что Ислам может быть модернизирован - Мусульманин, что хочет поддержать религию и ее выживание. Вышеизложенное - резюме интервью с Радио Hambastegi в Швеции, от 13 июня 1999.

Что Вы думаете о Че Геваре ? После встречи "Душа Франции" назвал Че Гевару Самым совершенном человеком XX века! Еще об одном случае. Почти что не показали и не писали по СМИ, но задержали группу людей которые хотели отмечать д.р. Че Гевары. http://contact.com.az/index.php?type=news&...mp;news_id=6194 http://bizimyol.az/?mod=news&act=view&nid=12258 http://bizimyol.az/?mod=news&act=view&nid=12352 http://almaqezeti.com/?mod=view&id=3080 --P.S. Bütün bu hadisələrdə mənə xüsusi ləzzət verən “peşəkar polislərimizin” 41 il bundan əvvəl güllələnmiş, dünyada ən çox PR olunan Çe Gevaranı axtarışa verməsidir. Budur peşəkarlıq. İndi mən anlayıram niyə Ramil Usubov 14 ildir nazirlik postundadır. Bu cür kadrları yetişdirmək asan iş deyil.

Qerb telebelerinin eqidesi var. Yeni Qerbde insan heyatinin istenilen sahesinin maariflendirilmesi ona getirib chixarib ki qerbli genclerin her birinde ideoloqiya vardir. Eger Sizin de Ideoqiyaniz varsa xahish edirem sorguda ishtirak edin. Mes, Yunan dostum bu yaxinlarda Mene Yunan Sosialistlerinin videolarini gosterib. Sizinle de bolushurem. Ashagidaki linkden download ede bilersiz: www.boxca.com/anarchist Fikirlerinizi gozleyirem bu barede.