xika

http://ahli-bayt.pp.net.ua/load/1-1-0-7 http://ahli-bayt.pp.net.ua/load/1-1-0-6

Высказывания самого известного хадисоведа Высказывания самого известного хадисоведа прошлого столетия, имама Насируддина Альбани: «Я ознакомился с пятью высказываниями Хомейни, и могу сказать, что все эти слова– куфр, ширк и полное противоречие аятам Корана и Сунне Пророка. И любой, кто скажет что-то из них, будучи уверенным в этом, он кафир, пусть даже если он читает молитву и постится, думая что он мусульманин». (Книга «Шиа имамия исна ашария фи мизаниль ислам»). Высказывание Комитета исследований и фетв Высказывание Комитета исследований и фетв при Королевстве Саудовская Аравия, во главе которого стоял сам шейх Абдуль-Азиз ибн Баз, Абдурразак Афифи, Абдулла ибн Гадьян и Абдулла ибн Кууд. Комитет отвечает на вопрос о разрешении употребления в пищу мяса скота, забитого джафаритами (имамитами): «Если реальность такова, как ее описывает спрашивающий – то есть, если они призывают Али, Хусейна, Хасана и имамов, то они мушрики (многобожники), вышедшие из Ислама. Запрещено есть мясо забитого ими скота, потому, что это мертвечина, даже если они произнесли над ним имя Аллаха». В другой фетве Комитет отвечает на вопрос о допустимости вероубеждения в то, что Коран изменен: «Любой, кто думает, что Коран не цел или в нем есть хоть одна добавочная буква – он заблудший вероотступник, обязанный принести покаяние перед Аллахом; в противном случае он подлежит смертной казни». Постановление третьей конференции исламских стран в 1408 году хиджры: «Всем присутствующим нам этой конференции объяснено, что Хомейни – пропагандист заблуждения, обрушивший на мусульман невзгоды и смуту». Высказывания Абдуль-Азиза ибн База, бывшего муфтия Саудовской Аравии: «У шиитов очень много сект, у каждой из которых свои нововведения в религию; но самая опасная из них – рафидитская секта Хомейни, или имамиты, которые взывают к усопшим членам семьи Пророка, и верят в то, что их имамы знают скрытое, и поносят сподвижников». (Маджмуа фатава, том 4, стр. 439).

AL- FALAK sƏynən deyiləm,Rafizi Fəthə deyirəm!

Шейх ’АбдуЛЛах бин ’Абдур-Рахман бин Джибрин Д. Абду-р-Рахман бин Солих аль-Махмуд Шейх Абдуллах Аал Махмуд Шейх Абду-р-Рахман ал-Баррак Шейх ’Абдул Къадир аль-Арнаут Шейх Мухаммад Хассан Доктор Муса бин Мухаммад Ал-Къорний Шейх Мухаммад бин Солих Ал-'Усаймин Шейх - Доктор Солих бин Фавзан Шейха Ибн Бааза Шейха Мухьаммада Насырид-Дина Ал-Албани Шейх Абдул Азиз Раджихи Достаточно или перечислять? Söhbət Aişədən(r.a.) qedir,ay rafizi!

Отдельные высказывания аятоллы Хомейни (Предупреждение: у психически здорового читателя высказывания "святого" человека, каковым считается аятолла Хомейни, могут вызвать чувство глубокого омерзения.) Аятолла Хомейни: Для получения полового удовлетворения мужчина может использовать ребенка женского пола, в том числе и грудного. Однако он не должен лишать ребенка девственности, допустима только содомия. Если он лишит ребенка девственности и при этом повредит детский организм, тогда на него ляжет ответственность за пожизненное содержание девочки, которая, однако, не может считаться одной из четверых его жен. Он также не вправе и жениться на ее сестрах. Из книги аятоллы Хомейни "Tahrirolvasyleh", том четвертый, издательство DarolElm, Gom, Иран, 1990 г. Для девочки лучше, чтобы менструации у нее начались уже тогда, когда она живет с мужем, а не с отцом. Тот отец, который сделает дочь своей женой в столь юном возрасте, получит место в раю. Из книги аятоллы Хомейни "Tahrirolvasyleh", том четвертый, издательство DarolElm, Gom, Иран, 1990 год "Допускается смотреть на руки и лица еврейских и христианских женщин, если это делается с целью получения удовольствия, и мужчина не боится соблазна." "Если мужчина возбуждён женщиной, которая не является его женой а затем совершает половой акт со своей женой, ему лучше не становиться на молитву, если он вспотел. Но если он совершил половой акт со своей женой а затем с другой женщиной, то он может становиться на молитву даже если потел." "Если мужчина совершает половой акт с животным (да хранит его Господь от этого) и эякулирует, ему необходимо совершить религиозное очищение." "Мясо лошадей, мулов и ослов не рекомендуется в пищу. И абсолютно запрещено, если животное было содомизировано мужчиной пока было живо. В этом случае животное должно быть отведено за пределы города и продано." Мужчина может вступать в половые сношения с животными, например, с овцами, коровами, верблюдицами и прочими. После достижения оргазма ему, однако, следует убить животное. При этом мясо такого животного нельзя продавать собственным соседям, а можно только людям из соседнего селения. Из книги аятоллы Хомейни "Tahrirolvasyleh", том четвертый, издательство DarolElm, Gom, Иран, 1990 год "Если кто совершит акт содомии с коровой, ягнёнком или верблюдом, то их (животных) моча и экскременты становятся нечистыми, и даже их молоко непригодно к употреблению. Животное должно быть немедленно убито и сожжено, и полная плата должна быть уплачена его владельцу тем кто содомизировал" ("Зеленая книжица". Высказывания аятоллы Хомейни о плитике, философии, общественной жизни и религии со специальным вступлением Клайва Ирвинга (CliveIrving), ISBN ? 0-553-14032-9, страница 47)

Həmin konfrasda bir dənə sələf alimi yoxdur,əlhamdulillah. O ki,qaldı Aişəyə(r.a.),elə birinci ona dil uzadan sənsən ay Fəth.Onu kafir saymaq onu söyməkdən betərdir.

Кто хочет расслабится,пускай смотрить на Сахиба!

http://www.forumy.ru/lezgiland/view.php?dat=20070425232122 http://www.forumy.ru/lezgiland/view.php?dat=20070425232122_1

http://islam.com.ua/islam_ua/fatwa/?ra=5&a...idq=637&fi=

http://ahli-sunnah.my1.ru/publ/21-1-0-84

http://www.mudjahid.com/aqida_manhaj/45/

Слышь Сахиб,ты сколько в намазе рекатов совершаешь,если совершаешь? Ты скажешь,что Субх 2 р. Зохр 4 р. Аср 4 р. Магриб 3 Р. Иша 4 р. Теперь приведи мне аят из корана,где об этом написано.Я жду с нетерпением,умник!

http://s1.islamhouse.com/data/ru/ih_books/...mams_fuqaha.doc

Очередная сказка про горбатого коня. Ан-Ну‘ман ибн Сабит ибн аль-Марзубан аль-Куфи, известный как Абу Ханифа. Родился в 80 г.х., а скончался в 150 г.х., и он принадлежал к поколению поздних последователей (таби‘ун). Он был имамом в религии и великим ученым ахлю-Сунна уаль-джама‘а. Абу Ханифа прекрасно разбирался в различных областях исламской науки, в том числе хадисоведении и вероубеждении (‘акъида). Однако наибольшую известность он получил как специалист в знании фикъха, за что многие мусульманские ученые, как его современники, так и более поздние, называли его не иначе, как «имам в фикъхе», с уважением отзываясь о нем. Вот некоторые из высказываний ученых об Абу Ханифе: Яхья ибн Ма’ин сказал: “Абу Ханифа был авторитетным передатчиком хадисов”. Так же он говорил: “Мы считаем Абу Ханифу из числа правдивейших людей, которые даже не могут подозре-ваться во лжи. Один из правителей – Ибн Хубайра, заставлял Абу Ханифу работать судьей в его городе, но тот от-казался. И за это правитель подверг его наказанию плетьми, но Абу Ханифа выдержал”. ‘Абдуллах ибн аль-Мубарак говорил: “В своей жизни я встречал самого набожного из людей, самого благочес-тивого из людей, самого знающего и самого грамотного в религии. Самый набожный – это ‘Абдуль-Азиз ибн Руад; самый благочестивый – это аль-Фудайль ибн ‘Ийяд; самый знающий – это Суфьян ас-Саури; а самый грамотный в религии – это Абу Ханифа!” Затем он сказал: “Я никого не знаю в фикъхе равного ему!” Высказывания великих имамов друг о друге представляют особую ценность. Из них мы можем узнать, что между большими учеными были очень уважительные отношения, а большинство из них – были друзьями. На основании этого становится ясно, что межмазхабная вражда и ненависть между мусульманами разных школ возникли не во времена имамов, а намного позже, и все это было проявлениями отсталости мусульман, их фанатичного отношения к мазхабам и раскола в религии. А на то, что во времена этих ученых подобного фанатизма не существовало, указывают следующие факты: Имам аш-Шафи’и говорил: “Однажды имама Малика ибн Анаса спросили, видел ли он Абу Ханифу. Тот ответил: «Да, я видел человека, который, если бы пожелал доказать тебе, что эта стена состоит из золота, то доказал бы это, настолько сильны его доводы!»” Мухаммад ибн Бишр говорил: “Когда я еще обучался, ходил на уроки к Абу Ханифе и Суфьяну ас-Саури. И вот, приходя к Абу Ханифе, тот спрашивал меня, откуда я пришел. Я отвечал, что иду от Суфьяна. А он говорил мне: «Ты пришел от великого человека! Если бы сейчас были живы ‘Алькъама и Асуад, то они, непременно, нуждались бы в уроках Суфьяна». А затем я шел к Суфьяну, и он спрашивал меня, откуда я иду, а я говорил, что от Абу Ханифы. Тогда он говорил мне: «Ты пришел от самого грамотного человека на Земле!»” Аш-Шафи’и говорил: “В фикъхе все люди живут за счет Абу Ханифы”. Цитаты взяты из книг «Тахзиб аль-камаль» имама аль-Миззи и «Тахзиб ат-тахзиб» 10/451, хафиза Ибн Хаджара.

Neynəsinlər yazıqlar,ALLAHDAN cox tagutlardan gorxurlar!

Sədəqədən əvvəl,əqidəylə baqlı ayələri qətir! Cünki,əqidəsi xarab olanın nə sədəqəsi və nədə qeyri ibadətləri qəbul deyil.

Я про Ивана,а вы про болвана!

Mən dedim,sahabənin icması var!

İbn Teymiyyanın(r.) acıq aydın rəyini gətirdim!O ki,qaldı onun qarşı tərəf alimlərin rəyini gətirməyə,bu əhli-sünnə alimlərin adilliyin göstərir.Nəin ki,namaz məsələsində,əqər baxsanuz fiqh kitablarına orda görərsiz ki,hər bir məsələdə qarşı tərəf alimlərin rəyləri zikr olunur.Bu o demək deyil ki,əqər həmin alim qarşı tərəf alimlərin rəylərin zikr eləyir o da,o rəydədir. Bu məsələ əqər sizi dogrudanda volnovat eləyirsə,ibn Teymiyyanın(r.)"İman əl-Əvsat" kitabına müraçiət edə bilərsiz.Kitabın sonunda o geniş müzakirə edir və dəlilləri zikr edir. Bax."Məcmu əl-Fətava",7/609-621 O ki,qaldı təqlidə! Hansısa alim əgər bir məsələdə xəta eləyibsə və acıg-aşkar onun ziddinə səhih hədislər varsa,hədisi qoyub bir qırağa alimin fetvasın götürməkdən danışıram.Heç bir alim özünə təqlidə çağırmayıb. Çünki hər bir Adəm övladı xəta eləyəndir. Əbu Hənifa(r.) deyir:"Səhih hədis mənim məshəbimdir" İbn Abidin al-Xaşiya, 1/63 Başqa yerdə deyir:"Mən gətirdiyim dəlilləri bilmədən mənim fetvamı götürməyin." İbn Abidin "Al Xaşiya Alə al-baxri ar-Raik, 6/293 Başqa yerdə deyir:"Əqər mənim dediklərim ALLAHIN kitabına və Rasulullahın(s.a.v.) dediklərinə zidd gəlirsə,mənim sözimi atun bir qırağa. Al-Fuləni "al-aykaz " 50 s. İmam Şafii isə deyir:"Əqər mənim kitablarımda,Rasulullahın(s.a.v.) dediylərinə zidd bir söz tapsanız mənim sözümü atın Onunkin götürün." An-Navavi "Məcmua",1/63 İmam Əhməd(r.) isə deyir:"Mənə təqlid etməyin,Malika,Şafiiyə,Avzai və Savriya təqlid etməyin.Kimnən onlar götürüblər onlardan götirin." İbn Qayyum "İləi al-maukiin",3/302 Və saira.... O ki,qaldı Hucurat (49.14),həmin ayə elə özünüzə cavabdır.Cühki əvvəlki yazılarda "Lə İlahə İllallah la" baglı hədisləri siz gətirmisiz,mən yox. Yani "Lə İlahə İllallah " quru bir söz deyil ki,hər yerindən durana fayda versin.

Yuxarıdaki yeddi şərti yetirilməldiyi təqdirdə"Lə iləhə İlləllah" kəlməsi insana fayda verməz.Şərt döyir bunları əzbər biləsən,söhbət buna əməldən kedir. Vehb bin Münəbbih(r.) ona "Lə iləhə İlləllah" Cənnətin açarı deyilmi?" deyə soruşan birinə bu cavabı vermişdir: "Əlbəttə elədir,ancaq açacaq olan açarin dişləri varsa!Ancaq dişləri olan bir açar gətirsən sənin ücün Cənnətin qapısı açılar,əks təqdirdə açılmaz" Buxari:Cənaiz:1,"Fəthul-Bari"də də bir hədisin açıqlaması verilərkən zikr edilmişdir. Bu acarın dişləri "Lə iləhə İlləllah" kəlməsinin mənasını bilib,şərtlərini yerinə yetirərək əməl etməkdir. Vehb bin Münəbbih(r.),tabiin dövründə yaşamış məşhur Hədis alimidi.Hicri 24-ci ildə sanada anadan olmuş,hicri 124-cü ildə də orada vəfat etmişdir.

Konkretdeyin hansı suala cavab vermədim? Məndedim sahabənin icması var,alimlərin yox.O da mənə kifayətdir.Mən,əlhamdulillahhec bir alimə təqlid eləmirəm,nədə ki,hec bir alim özinə təqlidə cagırmayıb! İbnTeymiyanın adından yalan danışmayın,o əqidəsi saqlam olan və əməlləri imandanqörən alimlərdəndir! Təəçüblibir şey yoxdur,cünki sizin rafizi məzhəbi yalan üzərində qurulub! Yunusv.Abdula`la Eşheb`den şöylə nakleder:”Imam Malik,kendisine Rafiziler hakkındasorulan soruya karşılık:Onlarla konuşma ve onlardan rivayet etme.Zira onlaryalan söylerler.” Harmele,İmamŞafi`nin,”Rafizilerden daha fazlayalancı şahitlik y.n birini görmedim”dedigini nakleder. Muemmilb.İhab,Yezid b.Harun`un şöyle dedigini nakleder:”Kendi görüşüne başkalarınıdavet etmemesi şartiyla her türlü bidatçıdan rivayet edilir.Bu hükümdenRafiziler hariçdir.Zira onlar yalan söylerler.” Muhammedb.Said el-İsfahani,Şureyk`in şöyle dedigini nakleder:”Rafiziler haric herkarşılaştıgından ilim al!Zira onlar hadis uydurup onu din ediniyorlar.” EbuMuaviye,El-A`meş`in,Rafizi El-Mugire b.Said`in cemaatı hakkkinda şöyle dedigininakleder:”Karşılaştıgım herkes onları yalancı diye aniyordu.”Dolasıylayalancılıkla tanınan kişininşahitliginin merdud olduguna ulema ittifak etmişdiler. Cerhve ta`dil kitablarını araştıran kimse bu kitabların müelleflerini yalancılıkla tanınan kimselerinbütün grublardan daha fazla Şiilerden oldugunu görecektir.Örnegin hariciler(hadis ifadesiyle) dinden çıkmış oldukları halda insanların en dogrusöyleyenlerindendirler.Hatta onların naklettigi hadislerin en sahih hadislerdenoldugu söylenmişdir. Rafizilerise yalancı olduklarını etiraf ederler.Nitekim dinimiz takiyye`dir derler.Buise münafikligin ta kendisidir.Bundan sonra kalkıp kendilerini mü`min,İslam`ailk girenleri de riddet(dinden dönme) ve münafiklikla nitelendirirler.Bu dabuna benzer”Öküzün alnı sakar adını bana takar”yani kendi ayıplarınıbaşkalarında ararlar.” (El-Munteka min minhacil itidal s.34.Ayrıcabkz. Lisanu`l-Mizan,1/9-10)ve Mizanü`l-İ`tidal,1\6 ve tedribu Er-Ravi,216(Daru`l-fikr baskısı) ve Fethu`l-Mugis(Sehavi),2\63-64. Şeyhülisilam İbni Teymiyye desizlerin delil getirmede izledikleri yolu güzel tasvir etmişdir.( İbniTeymiyye) diyor ki:”Onlar(rafiziler) getirdikleri delillerde sadece şu ücnoktaya dayanırlar;a)Yalan nakiller b)K.lı ifadeler c) Fasid kiyas..... Minhacu`s-Sünne,4\112. Necə ki,sən qiyas edib OrucuNamazdan vacib sayırsan. İbni Teymiyyeye qəlincə rahiməhullah,deyir: "Lakin kim tərki üzərindəisrar edərsə və qətiyyən namaz qılmazsa və bu israr bu tərk üzərində ölərsə, bu insan müsəlman olmaz. Lakininsanların çoxu bəzən qılır, bəzən də namazlarını tərk edirlər və bu kəslərnamazlarını mühafizə edənlər/davamlı qılanlar deyillər. Bu kəslər Allahın vaidialtındadır. Bunlar o kəslərdirlər ki, haqlarında sünən kitablarında Ubadə binSamitdən gələn hədisdə peyğəmbər, salləllahu aleyhi va səlləm, deyir:"Allah bir gün və bir gecədə bəndələrinə beş vaxt namazı fərz qıldı. Kimbu namazları davamlı şəkildə qılarsa Allah yanında onu Cənnətə daxil edəcəyinədair əhd vardır. Kim onları davamlı qılmazsa onun üçün Allah yanında heç birəhd yoxdur. Dilərsə əzab edər, dilərsə onu bağışlayar!" Namazlarınımühafizə edənlər isə Allahu Təalənin əmr etdiyi kimi namazları vaxtındaqılanlar və bəzi hallarda olduğu kimi vaxtından sonraya təxirəsalmayanlardırlar və ya namazın vaciblərini tərk edənlərdirlər. Bu isə Allahınistəyi altındadır. Bunun üçün də hədisdə gəldiyi kimi nafilə namazları fərznamazlarını kamilləşdirəcəkdir." "Məcmu əl-Fətava", 22/48 Şeyx harda dedi vacibliyini inkar etsə? Ibni Teymiyye rahiməhullah,deyir: ..... İkinci tərəfə gəldikdə,bu, imanın söz və əməldən ibarət olması üzərinə qurulan bir məsələdir. Buəvvəldə izah olunmuşdur və ağla sığmayan şeylərdən də biri insanın qəlbindəAllahın ona namazı, zəkatı, orucu və həcci fərz qılması barədə sabit bir imanilə mömin olması ilə birlikdə illərcə yaşadığı halda ömrü boyu bir dənə də olsaAllaha səcdə etməməsi, Ramazanda heç oruc tutmaması, heç zəkat verməməsi vəAllahın evinə həcc etməməsidir. Bu mümkün olan şey deyildir. Bu yalnız qəlbindənifaq olanlarda və zındıqlarda görünən bir haldır. Qəlbdə səhih bir imanla beləbir şey olmaz. Buna görə də Allah -Subhənəhu - kafirləri səcdədən boyunqaçırmaqla vəsf etmişdir: "Baldırın açılacağı və onlar səcdəyə çağırılacaqları, lakin bunaqadir ola bilməyəcəkləri gün onların baxışları yazıq görkəm alacaq, özlərini dəzəlalət bürüyəcəkdir. Hərçənd ki, onlar dünyada ikən sağ-salamat halda səcdəqılmağa dəvət olunurdular." (əl-Qaləm, 42-43) İkiSəhihdə və digər kitablarda sabit olduğu kimi Əbu Hureyrə və Əbu Saiddənrəvayət olunan uzun bir hədisdə _ "təcəlli hədisində" deyilir:"Qiyamət günü Allah qullarına görününcə möminlər səcdə edəcəklər. Lakinvaxtilə dünyada riya və şöhrət uğruna səcdə edənlərin belləri quruyacaq vəonlar səcdə edə bilməyəcəklər." Əgər riya üçün səcdə edənlərin halıbudursa, o zaman heç səcdə etməyənlərin halı necə olacaqdır? Eləcədə Səhihdəsabit olduğu kimi: "Atəş Adəm oğlunun səcdə yerlərindən başqa hər biryerini yeyər. Çünki Allah atəşə səcdə yerlərini yeməyi haram qılmışdır."Bil ki, atəş dünyada heç səcdə etməyənin bütün yerini yeyər. Eləcədə əs-Sahihdəsabit olmuşdur ki, peyğəmbər, salləllahu aleyhi va səlləm, Qiyamət günüümmətini dəstəmazın izlərindəki parıltıdan və ağartıdan tanıyacaq. Bu dəlildirki, parıltı və ağartı olmayan kəsləri peyğəmbər, salləllahu aleyhi va səlləm,tanımayacaqdır və onun ümmətindən sayılmayacaqlar... ....Normal olaraq düşünülməz ki, hər hansı bir kəs qəlbdə mömin olsun, Allahın ona namazı fərz etdiyini qəbuletsin, peyğəmbərin, salləllahu aleyhi va səlləm, şəriətinə vəonun gətirdiklərinə bağlı olsun və vəliyyul-əmr ona namaz qılmağı əmr etsin vəo da öldürülənə qədər bundan boyun qaçırsın və bununla birlikdə isə qətiyyənmömin olsun. Belə insan yalnız kafirola bilər. Əgər desə ki, "Mən vacib olduğunu qəbul edirəm, lakin onuetmirəm" deyərsə, bu söz onun bu halı qarşısında yalan olar.Necəki mushafı götürüb pisliyə atan bir kəs "Bu kitabda yazılan hər şeyinAllahın sözü olduğuna şəhadət edirəm" deməsi və ya peyğəmbərlərdən biriniğldürən bir kəsin bu cinayəti edərkən "Mən onun Allahın Elçisi olduğunaşəhadət edirəm" deməsi və bunlara bənzər qəlbdəki iman aradan qaldıranəməllər edənin halı kimi. "Mən qəlbimdə möminəm" deyərsə izhar etdiyibu sözündə yalan söyləmişdir Bumövzu haqqında düşünmək lazımdır. Zahir ilə batin arasındakı irtibatı bilən kəsüçün bu məsələdəki şübhə aradan qalxar. O zaman biləcək ki, "kim namazınvacibliyini qəbul edərsə, lakin namazı qılmaqdan boyun qaçırarsaöldürülər" və ya "müsəlman olaraq öldürülər" deyən faqihlər buməsələdə mürciələr və cəhmiyyənin düşdüyüşübhəyə düşmüşdür. Eləcədə "kəsiniradə ilə bir arada olan tam bir qüdrət ilə birlikdə heç bir fel olmayabilər" deyənlərin də şübhəsinə düşmüşlər. Buna görə də namazı tərkedənin öldürülməyəcəyini söyləyən faqihlər bu fikirlərini iman məsələsindəkietiqadları üzərinə qurublar, yəni onlara görə əməllər imandan deyildir. Lakinəvvəldə söylədiyimiz kimi cinsul-aməl (bütün zahiri əməllər birlikdə) qəlbdəkiimanın vacib nəticəsidir və zahiri əməllərdən bir şey olmadan qəlbdə səhih birimanın olması mümkün deyildir. İstərsə bu zahiri əməllərə qəlbdəki imanın vacibnəticəsi deyilsin, istərsə də bunlara imanın bir cüzü (ayrılmaz bir hissəsi)adı verilsin, fərq etməz. Bunun izahı əvvəldə keçmişdi. "Məcmu əl-Fətava", 7/609-616 Yaqinqaranlıg bir şey qalmadı! O ki,şəfayəthədisləri qətirirsən: “Kim“Ləə iləhə illəllah” desə Cənnətə girər.” “Kim,Allahdan başqa ilah olmadığını bilərək ölərsə, Cənnətə girər.” “Kimbu iki şəhadətdə şək etmədən Allahla qarşılaşarsa, Cənnətdən mən edilməz” “Allahatəşə “Ləə iləhə illəllah” deyəni haram qıldı” və başqalarını dəlil gətirir. O tambaşqa bir mövzudu. “Ləə iləhə illəllah”quru bir sözdən ibarət olsaydı Firionavə iblisə fayda verərdi. “Ləə iləhə illəllah hacan insana fayda verəcəkvə onun alimlər tərəfindən şərhi adlı” altında mövzu acılacag,inşallah.

Şeyx əbu Batin ona: "Siz müsəlmanları təkfir edirsiniz" deyən kimsəyə belə cavab vermişdir:"Bizim haqqımızda: "siz müsəlmanları təkfir edirsiniz" deyən bir adam nə İslamı, nə də Tövhidi bilir. Bu kimsənin sözündən onun İslamının səhih olmadığı anlaşılır. Çünki bu kimsə günümüzdəki şirki rədd etməməkdə və etdiklərinin Tövhidi pozan şirk olduğunu görməməkdədir. Bu vəziyyətdə olan kimsə isə müsəlman deyil." Məcmuətur-rəsail c.1 Qism 3 s 655Abdullətif İbni Hafiyd, şəhadəti söylədiyi halda böyük şirk edən kimsənin İslama girmədiyi mövzusunda alimlərin icma etdiyini nəql etmişdir.Əl-Minhəc s. 10 ,Nəcd alimləriniun fətvaları c.3 səh 93. İbni Teymiyyə belə dedi: "Şəhadət: şəhadət edən adamın, şəhadət etdiyi şeyləri bilməsini, bu şəhadəti açıqlamasını və şəhadətində haqqı söyləməsini tələb edir. Bu şərtlər həyata keçməzsə o zaman bu "şəhadət" sayılmaz." Fətvalar: C14 s187 İbn Qeyyim belə demişdir: "İslam- Allahı birləmək, ancaq ona ibadət etmək, Ona heç bir şeyi şərik qoşmamaq, Allaha və Rəsuluna iman etmək və Rəsulun gətirdiklərinə tabe olmaqdır. Bunları yerinə yetirməyən qul müsəlman deyildir. Əgər bunları yerinə yetirməyən kimsə inadçı kafir deyilsə cahil kafirdir." (Tariqul Hirəteyn: 17 ci təbəqə haqda) İmam Şəvqani belə dedi: "Ləə iləhə illəllah sözünü sadəcə dillə söyləmək, fəqət bununla birlikdə mənasıyla əməl etməmək insana müsəlman sifəti verməz. Çünki cahiliyyə əhlindən bir adam bu sözü desə və bununla birlikdə bütə ibadət etməyə davam etsə, müsəlman sayılmaz." (Əd-Durrun-Nədid Fi İxlas Kəlimetut-Təvhid s: 40) İman Şəvqani başqa bir yerdə belə dedi: "Şübhəsiz kim, "Ləə iləhə illəllah" deyər və elədiyi əməllərdə Tövhidə müxalif bir əməl görülməzsə bu kimsə müsəlmandır. Bir kimsə "İnsanlarla, Ləə iləhə illəllah, Muhəmmədur Rəsulullaha şəhadət edincəyə qədər savaşmaqla əmr olundum…" hədisində bildirilən İslamın rüknlərini yerinə yetirdiyi müddətcə, o kimsənin malı və qanı qorunmuş olar. Eyni şəkildə, kim İslama girməyi qəsd edərək "Ləə iləhə illəllah" deyər, fəqət İslam rüknlərini üzərinə fərz qılan bir vaxt gəlməz və onu öldürməyə hazırlaşan müsəlmanlara diliylə İslamı iqrar etdiyini xəbər verərsə, zahirən belə bir kimsəyə müsəlman hökmü vermək lazımdır." Bu qaydanı pozduğu üçün Rəsulullah sas Usamə bin Zeydi danlamışdı. Fəqət kim, Tövhid kəliməsini söylər və bununla birlikdə tövhidə müxalif bir əməl edərsə, ölülər haqqında ( onların zərər və ya mənfəət verdiyini) düşünənlərin düşündüyü kimi, şübhəsiz bu adamın əməlində, diliylə iqrar etdiyi tövhidə zidd bir hal ortaya çıxmış olar. Belə bir adam qətiyyən müsəlman sayılmaz. Çünki Tövhidi pozan bir əməlin edilmədi halında, sadəcə dillə "Ləə iləhə illəllah" söyləmək müsəlman olmaq və küfrdən qurtulmaq üçün yetərli deyildir. Əgər yetərli olsaydı, bu halda o söz "Üzeyir Allahın oğludur" deyən yəhudilərə, "İsa Allahın oğludur" deyən xristianlara və dini qəlbləriylə yalanlayıb, sadəcə diliylə "Ləə iləhə illəllah" deyən münafiqlərə də fayda verərdi. Çünki zikr etdiyimiz tayfaların hamısı dilləriylə "Ləə iləhə illəllahı" yəni Tövhid kəliməsini söyləməkdədirlər. (Əd-Durrun-Nədid Fi İxlas Kəlimetut-Təvhid s: 42)

Danışıgından qörsənir ki,hələm tövbə eləməmisən! And olsun ALLAHA sən təhlükədəsən: http://www.youtube.com/watch?v=9bFL3HLPiDk http://www.youtube.com/watch?v=oMhcU272ke8 http://www.youtube.com/watch?v=exmYqFjeotA...feature=related http://www.youtube.com/watch?v=UTWG8CNH5Qk...feature=related http://www.youtube.com/watch?v=6w_WewRWyuQ...feature=related