Айлинка

В выборе друзей все могут ошибаться ... Бакиханов не исключение.. Как нам известно по истории Грибоедов сам стал жертвой этого злосчастного договора... а печальные последствия до сих пор отражаются на судьбе наших соотечественников ... многогранная личность жаль что ударился в политику...

Аббас-Кули́-ага́ Бакиха́нов (азерб. عباسقلی باکیخانوف, также известный под литературным псевдонимом Кудси́ (азерб. Qüdsi, «чистый», «благородный») (1794—1847) — азербайджанский[1] учёный-просветитель, поэт и писатель, писавший на азербайджанском, персидском и арабском языках[2]. Ф. Касим-заде считает его «одним из основоположников реалистического направления в азербайджанской художественной литературе Семья Бакихановых по вероисповеданию принадлежала к мусульманам-шиитам[28]. В 1826 году Бакиханов женился на Сакине-ханум, дочери Келб Хусейн-аги, от брака с которой в 1831 году у него родилась дочь Зибюи-Ниса-бегюм, а 1839 году вторая дочь — Тугра-ханум[29]. Обе они вышли замуж за своих двоюродных братьев, сыновей дяди Джафар-Кули-Ага Бакиханова[29]. Бакиханов свободно владел азербайджанским, арабским, персидским и русским языками, а также, знал и французский язык[30]. Среди его друзей были такие русские писатели и поэты, как А. С. Грибоедов, А. А. Бестужев-Марлинский и В. К. Кюхельбекер[

Джан бала)))

известный режиссер и оператор, заслуженный деятель искусств Азербайджана Алекпер Мурадов. Родился 1 августа 1948 года в Баку. В 1966-1971 гг. учился в Азербайджанском Институте Нефтехимии, в 1973-1978 - на режиссерском факультете Московского общесоюзного государственного института кинематографии. Работал в киностудии "Azərbaycanfilm", Творческом объединении AzTV "Ekran". В последнее время работал на телеканале Lider TV. Алекпер Мурадов является автором около 70 документальных и художественных фильмов. Он вошел в историю отечественного кинематографа как кинооператор, на счету которого такие картины, как "Не бойся, я с тобой!", "Шкатулка Исмаилбека ", "Я сгорю в огне очищения", "Расстрел откладывается", "Привет с того света", "Мой белый город", "Гариб в стране джинов", "Я сочиняю песню" и другие. Является автором книги "Прощание с красным шаром", который был посвящен матери Алекпера Мурадова mekani Cennet olsun

Ilk Azərbaycanlı qadın fantast yazıçısı idi Professor Elmira Nəzər qızı Zamanova 1939-cu il iyulun 17-də Göyçay şəhərində anadan olub. Azərbaycan Pedaqoji İnstitutunun fizika və istehsalatın əsasları fa-kultəsini bitirib. 1964-cü ildə Azərbaycan Elmlər Akademiyası Fizika institutunun aspi-ranturasına daxil olub. Həmin il namizədlik, 1991-ci ildə isə doktorluq dissertasiyası müdafiə edib. İndiyədək 122 elmi əsəri çapdan çıxıb. Dünyanın müxtəlif ölkələrində 37 elmi məqaləsi dərc olunub, 10 – dan çox müəlliflik şəhadətnamələri var.1 monoqrafiyanın, 2 dərs vəsaitinin müəllifi idi. Azərbaycan və Rusiya EA Fizika cəmiyyətinin üzvü idi. 1994-cü ildən həm də Azərbaycan Texniki Universitetində çalışıb. Professor E.Zamanova bununla yanaşı AMEA Fizika İnstitutunun şöbə müdiri vəzifəsində də çalışıb. Qeyd edək ki, E.Zamanova həmçinin Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü kimi də səmərəli fəaliyyət göstərib. "Yeraltı dünya", "Həyat naminə. Qarabağ – xoşbəxtlik və kədərim", “Vaxtdır, qardaşım” və s.əsərlərin müəllifidir. O,elmi-fantastik janrda qələmini iki dildə – rus və Azərbaycan dillərində sınayan Onun hər iki dildə yazdığı elmi-fantastik əsərləri xarici ölkələrdə çap olunub. E.Zamanova 2001-ci ildə ABŞ-ın Bioqrafiya İnstitutunun qərarı ilə ilin qadını seçilib. Alim 2010-cu il martın 15-də vəfat edib Mekani Cennet olsun

Это для вас мурмурки))))щас Ангелоцек тожем придет))

Вяссалам)) Ариинка в гневе)) Забирай мой торт только ти пазалуста ни невничайся))

Джан э спасиб первая ты подарила в этом году Только что мимо Аг чичяйим проезжала увидела нарциссы а они уже в нашем блоге))С Добрым денечком Дорогульки)

А это для Всех))

Аринка когда у него на столе вкусняшки))

Для Ангелоцка)

Для Тинули)

Для Сабинки)

Ой как у нас красиво)) Швейцария романтика бокал с вином цветы роднули вы любимки билясюз))) С Высплюсеньем))

Хя знают))

Мне уже торты дарят))

Амина Дильбази — Королева Азербайджанского народного танца Амина Дильбази родилась 26 декабря 1919 года в Казахе. Впервые вышедшая на сцену в 1935 году, актриса исполнила песню Узеира Гаджибекова «Колхозные просторы». С 1936 по 1939 год она была солисткой песенного и танцевального ансамбля Азербайджанской государственной филармонии. Впоследствии Дильбази стала руководителем танцевальной группы. В 1959 году начала руководить студенческим танцевальным коллективом «Чинар». В этом же году удостоена звания Народной артистки Азербайджанской ССР. В 1967 году создала женский ансамбль «Севиндж». С 1949 года преподавала в Хореографической школе. Супругом Амины Дильбази был композитор Джовдет Гаджиев. Скончалась артистка 30 апреля 2010 года в возрасте 90 лет[1]. Амина Дильбази похоронена на I Аллее почётного захоронения

и плюс лимонный сок ) Благодарю) в шампунь можно добавить чуть масла не пожалеете)

Про коньяк не знала возьму на заметку) спасибки)

Выше неба – только небо Первая женщина-летчица на Востоке». С фото смотрит добродушная, стройная, невысокая девушка, ставшая уже тогда живой легендой. Эта живая легенда была Лейла Мамедбекова, первая летчица-азербайджанка. Ее подвиги по праву составляют лучшие страницы истории Азербайджана. Она родилась в 1909 г. в Баку. По воспоминаниям родных и близких, Лейла с детства была боевым ребенком. соседка позвала ее в аэроклуб, открывшийся недавно в Баку. Соседка отбор не прошла, а Лейла Мамедбекова неожиданно для себя прошла. И точно так же неожиданно ей понравилось летать. Свой первый полет она совершила в июле 1931 г. Этот полет и сделал ее первой женщиной-пилотом и в Азербайджане, и на Кавказе, и даже в Южной Европе и Передней Азии. После этого полета начальник школы сказал Лейле Мамедбековой, что она рождена для неба.

Всем доброго денечка) Хной пользовались все женщины в моей семье и я в их числе ) у нас у всех дллинные волосы а они требуют ухода помню бабушка накладывала поверх хны виноградные листья не знаю для чего Помню настаивала отвар из грецких орехов и вливала в хну видимо для цвета у нее всегда были темно- коричневого цвета волосы седую я ее не видела... В продаже есть и белая хна но насколько она экологически чистая не ведаю Есть и бордового цвета хна Я в одно время смешивала черную и бордо получался очень красивый цвет на солнце волосы переливались бордовыми оттенками В данное время хной не пользуюсь Всем желаю быть всегда ухоженными) Хна на ногтях супер)

Нас так мало но мы в тельняшках)))))вместе мы сила)))

Yusif Vəzir Çəmənzəminli 1887-ci il sentyabr ayının 12-də Azərbaycanın Şuşa şəhərində anadan olmuşdur[3]. Yusif Vəzirin atası Məşədi Mirbaba Mirabdulla oğlu Vəzirov Şuşa bəylərindən biri idi. Onun bəyliyi 1873-cü il aprel ayının 13-də Şuşa qəza idarəsi tərəfindən təsdiq edilmiş və ona bu haqda şəhadətnamə verilmişdir. Yusif Vəzirin daşıdığı Vəzirov soyadı XVIII əsr Qarabağ hökmdarı İbrahimxəlil xanın nüfuzlu vəzirlərindən biri olan Mirzə Əliməmmədağanın tutduğu vəzir vəzifəsinə bağlı olaraq nəsildən-nəsilə keçmişdir. İbrahimxəlil xanın vəziri Mirzə Əliməmmədağa Vəzirov soyadını daşıyan Məşədi Mirbaba (Yusif Vəzirin atası) nəslinin ulu babasıdır. orada qaldıqdan sonra xəstələnib Muradbəylidə yaşayan Telli bibisigilə gedir. İki ay yatalaq xəstəliyindən yatıb, ağır böhranlar keçirir. Sonra Yusifin bibisi onun sağalacağına olan ümidini itirib Şuşaya göndərir. Xəstəlikdən zəif düşmüş Yusifin üç ay yataqdan qalxa bilməməsi ailəni böyük çətinliklər qarşısına qoyur. Ailə köməksiz qalır. Yusifin anasi Seyid Əziz xanım gecə-gündüz rahatlıq bilmədən onun həyatını xilas etmək üçün əlindən gələni edir. Ailənin ağır vəziyyətində Yusif hələ uşaq ikən Cənubi Azərbaycanın Çəmənzəmin adlı kəndində (bu kənd günümüzdə də mövcuddur və hazırda İranın Şərqi Azərbaycan ostanının Heris şəhristanının Xacə bəxşinin Məvazixan-i Şimali dehistanında yerləşir) aclıq nəticəsində oradan qaçıb, Şuşaya pənah gətirib, Yusifgilin həyətlərində sığınacaq tapmış Həsənxan, Nifti və Fərəc qardaşlarından basqa heç bir qohumları onlara kömək etmir. Yusifin atasi Məşədi Mirbabayev yurdları olmayan bu qardaşlara öz həyətində sığınacaq verib himayəsinə almışdı. Yusif sağaldıqdan sonra anasına deyir ki, əgər mən gələcəkdə adlı-sanlı adam olsam, mütləq Cənubi Azərbaycandan gəlmiş sədaqətli qonşularımızın kəndlərinin adını özümə təxəllüs qəbul edəcəyəm. Yusif Vəzirin "Çəmənzəminli" təxəllüsünü qəbul etməsi onun həmin ailəyə bəslədiyi hörmət və məhəbbətdən irəli gəlir. Şuşada yaranan erməni-müsəlman toqquşmaları nəticəsində azərbaycanlı tələbələr məktəblərini tərk etmək məcburiyyətində qalırlar. Yusif Vəzir də təhsilini davam etdirmək üçün Bakıya gedib realnı məktəbin altıncı sinfinə daxil olur. O, böyük səylə oxumaqla bərabər ictimai işlərlə də məşğul olur. Yusif Vəzir xalqın məişətini, onun adət və ənənələrini, həyat tərzini bilərək 1907-ci ildə "Şahqulunun xeyir işi" adlı hekayəsini yazır. Bu hekayə ilk dəfə 1911-ci ildə "Səda" qəzetində çap olunur. Şuşadakı milli ədavət Vəzirovlar ailəsini də ata-baba yurdundan didərgin düşməyə məcbur edir. Onlar Aşqabada köçməli olurlar. 1907-ci ilin yayında Yusif Vəzirov Aşqabada anasına baş çəkməyə getdiyi zaman orada Aşqabad Gimnaziyasının 3-cü sinif şagirdi Berta Maiseyeva[4] ilə tanış olur. Bertanın "Əli və Nino" romanındakı Ninonun prototipi olduğu ehtimal edilə bilər. Əslində, gündəliklərinə əsasən demək olar ki, romandakı tarixi hadisələrin bir çoxu Vəzirovun Bakıda realnı məktəbdə oxuduğu dövrə təsadüf edir.[5] Yusif Vəzir 1909-cu ildə Bakı realnı məktəbini bitirib, təhsilini davam etdirmək üçün həmin ilin iyul ayında Peterburqa gedib sənədlərini Mülki Mühəndislər institutuna verir. Lakin riyaziyyata qələbə çalmayacağını hiss edib sənədlərini geri alır.[6] Orada qaldığı vaxtdan istifadə edib məşhur "Cənnətin qəbzi" hekayəsini və Qafqazın fəth edilməsinin 50 illiyi münasibətilə Dağıstanın məşhur milli qəhrəmanı olan Şeyx Şamili yada salaraq ona şeir həsr edir. Bir aydan sonra Yusif Vəzir Peterburqdan Aşqabada qayıdır. O, Aşqabadda qaldığı müddətdə latıncanı öyrənməyə başlayır. Sonra isə Daşkəndə gedib altı ay kursda oxuyur və Daşkənd gimnaziyasında imtahan verib universitetə girmək hüququ qazanır. Yusif Vəzir 1910-cu ildə Kiyevə gedib, Müqəddəs Vladimir adına İmperator Universitetinin hüquq fakültəsinə daxil olur. Yusif Vəzirin Kiyevdəki 5 illik tələbəlik dövründə də o vətənilə heç bir zaman əlaqəni kəsmir. Yusif Vəzir Bakıda nəşr olunan qəzetləri və jurnalları müntəzəm olaraq alır və Azərbaycanda baş verən hadisələrlə yaxından tanış olurdu. Eyni zamanda öz yazılarını da Bakıda çıxan qəzetlərdə çap etdirirdi. Yusif Vəziri düşündürən əsas məsələlərdən biri də Azərbaycan dilində kitabların nəşri və yayılması olmuşdu. O, bu məqsədlə Kiyevin ali məktəblərində təhsil alan azərbaycanlı tələbələrdən ibarət xüsusi nəşriyyat heyəti təşkil etmişdi. Bu barədə Yusif Vəzir 1911-ci il iyun ayının 3-də "Səda" qəzetində çap etdirdiyi "Kiyevdə heyəti – nəşriyyat təşkili məqaləsində yazırdı… kitabçalar bir ədəbiyyata dair olmayıb, siyasi, tibbi, tarixi, iqtisadi məsələlərdən də bəhs edəcəkdir"