Айлинка

Belə tikililərdən biri el arasında “Hacınskinin evi” kimi tanınan məşhur binadır. İsa bəy Hacınskini o biri Bakı milyonçularından fərqləndirən əsas cəhət bu idi ki, onun özü də milyonçu övladı olmuşdu. Atasından zəngin təcrübə ilə yanaşı, bir neçə mülk və qazanc obyekti olan torpaq sahələri ona miras qalmışdı. Həmin torpaq sahələrində fontan vuran neft quyuları Hacınskilərin daha da varlanmasına gətirib çıxarıb. Deyilənə görə, o zaman Hacınskinin neft quyularında işləyən fəhlələr hətta Rotşild, Nobel qardaşlarının fəhlələrindən də çox maaş alırdılar. Azərbaycana, Bakı şəhərinə avtomobili ilk olaraq gətirən İsa bəy Hacınskinin şəhərin bir çox yerlərində mülkləri olub. Məsələn, indiki A.Cavad küçəsi 12, Bül-Bül prospekti 63, Füzuli küçəsi 39 ünvanında yerləşən mülklərin ən əzəmətlisi "Hacınskinin evi" kimi tanınan və Qız qalasının yaxınlığında yerləşən binadır. Məhz bu məşhur bina mərc sayəsində cəmi 3 aya tikilib. Binanın inşası ilə bağlı maraqlı əhvalatlar danışılır. Əvvəlcə onu qeyd edək ki, Bakı bulvarının salınmasında İsa bəy Hacınski çoxlu pul xərcləmişdi və elə ona görə də mülkünü məhz dəniz kənarında tikdirməyi qərara almışdı. Binanı tikdirmək üçün o, memarı İtaliyadan dəvət edib. Bina 1912-ci ildə tikilib, burada bir sıra üslublara rast gəlmək olur, qotik, barokko, modern... İmarətin girəcəyində, iki tərəfdə mərmərdən yonulmuş aslan heykəlləri var idi. Təəssüf ki, 1918-ci il mart hadisələri zamanı bu aslan heykəlləri atılan düşmən qumbaralarından parça-parça olub. Hətta İsa bəy Hacınski bina tam hazır olduqdan sonra memara vəd etdiyi məbləğdən artıq pul verir, çünki bina onun çox xoşuna gəlir, memarın işindən razı qalır. Məbləğ o qədər böyük olur ki, həmin memar Almaniyanın Berlin şəhərində bu pullara bir imarət ucaldır. Memara olan bu səxavətin başqa bir səbəbi isə İsa bəyin başqa bir Bakı milyonçusunu mərcdə udması idi. İki neftxuda günlərin birində çoxmərtəbəli yaşayış evinin 3 ay ərzində tikilib-tikilə bilməyəcəyilə bağlı mərcə girirlər. Bakının ilk çoxmərtbəli yaşayış binalarından biri olan evi italyan memar həqiqətən də 3 aya bitirir. O zaman Bakı milyonçuları arasında güclənən qürur və özünügöstərrmə meyilləri İsa bəyi bu cür səxavətli edir. Amma təbii ki, dövran bu cür davam etmir. İş o yerə çatır ki, bolşeviklər Bakıya hücum edəndə İsa bəyin Avropaya getməyib evdə qalmağı üstün tutan xanımı Xeyrannisə və qızları məcburən ələ keçməməkdən ötrü həmin evi tərk etməli olurlar. Əvvəlcə Mərdəkandakı bağlarına sığınsalar da, oranın da təhlükə mənbəyi olduğunu görüb bağı İsa bəy Hacınskini o biri Bakı milyonçularından fərqləndirən əsas cəhət bu idi ki, onun özü də milyonçu övladı olmuşdu. Atasından zəngin təcrübə ilə yanaşı, bir neçə mülk və qazanc obyekti olan torpaq sahələri ona miras qalmışdı. Həmin torpaq sahələrində fontan vuran neft quyuları Hacınskilərin daha da varlanmasına gətirib çıxarıb. Deyilənə görə, o zaman Hacınskinin neft quyularında işləyən fəhlələr hətta Rotşild, Nobel qardaşlarının fəhlələrindən də çox maaş alırdılar. Azərbaycana, Bakı şəhərinə avtomobili ilk olaraq gətirən İsa bəy Hacınskinin şəhərin bir çox yerlərində mülkləri olub. Məsələn, indiki A.Cavad küçəsi 12, Bül-Bül prospekti 63, Füzuli küçəsi 39 ünvanında yerləşən mülklərin ən əzəmətlisi "Hacınskinin evi" kimi tanınan və Qız qalasının yaxınlığında yerləşən binadır. Məhz bu məşhur bina mərc sayəsində cəmi 3 aya tikilib. Binanın inşası ilə bağlı maraqlı əhvalatlar danışılır. Əvvəlcə onu qeyd edək ki, Bakı bulvarının salınmasında İsa bəy Hacınski çoxlu pul xərcləmişdi və elə ona görə də mülkünü məhz dəniz kənarında tikdirməyi qərara almışdı. Binanı tikdirmək üçün o, memarı İtaliyadan dəvət edib. Bina 1912-ci ildə tikilib, burada bir sıra üslublara rast gəlmək olur, qotik, barokko, modern... İmarətin girəcəyində, iki tərəfdə mərmərdən yonulmuş aslan heykəlləri var idi. Təəssüf ki, 1918-ci il mart hadisələri zamanı bu aslan heykəlləri atılan düşmən qumbaralarından parça-parça olub. Hətta İsa bəy Hacınski bina tam hazır olduqdan sonra memara vəd etdiyi məbləğdən artıq pul verir, çünki bina onun çox xoşuna gəlir, memarın işindən razı qalır. Məbləğ o qədər böyük olur ki, həmin memar Almaniyanın Berlin şəhərində bu pullara bir imarət ucaldır. Memara olan bu səxavətin başqa bir səbəbi isə İsa bəyin başqa bir Bakı milyonçusunu mərcdə udması idi. İki neftxuda günlərin birində çoxmərtəbəli yaşayış evinin 3 ay ərzində tikilib-tikilə bilməyəcəyilə bağlı mərcə girirlər. Bakının ilk çoxmərtbəli yaşayış binalarından biri olan evi italyan memar həqiqətən də 3 aya bitirir. O zaman Bakı milyonçuları arasında güclənən qürur və özünügöstərrmə meyilləri İsa bəyi bu cür səxavətli edir. Amma təbii ki, dövran bu cür davam etmir. İş o yerə çatır ki, bolşeviklər Bakıya hücum edəndə İsa bəyin Avropaya getməyib evdə qalmağı üstün tutan xanımı Xeyrannisə və qızları məcburən ələ keçməməkdən ötrü həmin evi tərk etməli olurlar. Əvvəlcə Mərdəkandakı bağlarına sığınsalar da, oranın da təhlükə mənbəyi olduğunu görüb bağı tərk edirlər. Hazırda Opera və Balet Teatrının yerləşdiyi qədim bina da mərcin sayəsində ucaldılıb. Köhnə Bakı neftxudalarının qılıncının qəbzəsinin də kəsdiyi 1910-cu ildə yerli milyonçuların dəvəti ilə şəhərə Rusiyadan aktrisa və opera müğınniləri dəvət edilir. Xanım müğənnilərdən birinin şərəfinə verilən ziyafətdə milyonçu Mayılov sənətçi qadından bir də bu şəhərə nə vaxt gələcəyini soruşur. Aktrisa "heç vaxt!" deyə cavab verir. Milyonçu bu cavabın səbəbi ilə maraqlandıqda müğənni qadın deyir: "Belə böyük şəhərdə oxumağa opera binası yoxdursa, gəlməyimin nə mənası var?". Bu sözlər bakılı milyonçuya bərk təsir edir və elə oradaca qadına söz verir ki, cəmi bir il ərzində opera teatrı üçün gözəl bina tikdirəcək. Gələcək teatr binası üçün Qubernski – Torqovı (indiki Nizami) küçəsində yer alınır və tikinti başlayır. Bu cür təşəbbüsləri həmişə alqışlayan Hacı Zeynalabdin Tağıyev bildirir ki, belə bir binanı bir ilə tikmək qeyri-mümkündür. Mərc gəlirlər ki, əgər opera teatrı vaxtında hazır olsa, onun bütün xərclərini Tağıyev çəkəcək. Beləliklə, cəmi on ay ərzində – 1910-11-ci illərdə memar N.Q.Bayevin layihələşdirdiyi teatr binası hazır olur. Milyonçu Tağıyev sözünün üstündə durur və binanın bütün xərcini özü ödəyir. Tağıyev haqqında əlavə məlumata ehtiyac yoxdur. Amma bu mərcin ikinci tərəfi olan Mayılov o qədər də məşhur deyil deyə, onun haqqında da bir neçə cümlə də yazaq. Rus müğənnisinə möhtəşəm bina söz verən milyonçu Danil Mayılov Rusiya ilə əlaqələri çox geniş olub. Tez-tez çar II Aleksandr ilə görüşərmiş. Çar da öz növbəsində ona hazırda Masallı rayonunun ərazisində olan Xırmandalı kəndini mülk olaraq bağışlayır. Mayılovlar neftlə bərabər, balıq biznesi ilə də məşğul olublar

Бир аз мусугу)))

Это для Милочки)) Какая нежность)

Ой я там ничой не смогу выпить кефлянярям э)) мишкам мяни танымаз))) Я лучше дома сама приготовлю )))рецепты есть)))

Глинтвейн истядим)

Джан запишем его в список знаешь какой))))) Дорогулькалара саламлар)) рамаски мамаски)))

Ирайон тойларында бир ара мода дюшмюшдю)

Я когда прихожу вы по матрешкам олурсуз))) Пирожки йейян вар?)))))

С добрым утречком денечком Мороз и солнце день чудесный))) Дорогулькалара Саламлар))

"Tehran-43" əməliyyatı: Azərbaycanlı kəşfiyyatçının şücaəti, daha bir erməni yalanınıİkinci Dünya müharibəsində Azərbaycan övladlarının göstərdiyi əzmkarlıq və böyük qəhrəmanlıqlar faşizm üzərində qələbəni yaxınlaşdıran amillərdən biri idi. Tarixin bu səhifəsini də mənfur qonşularımız olan ermənilər öz havadarları vasitəsilə öz xeyirlərinə yazmağa çalışıblar və müəyyən qədər buna nail olublar. Əsas məqsəd Azərbaycanın və azərbaycanlıların rolunu kiçiltmək, mütəmadi olaraq heçə endirmək olub. Ancaq tarixi silmək olmur, müəyyən qədər dəyişdirmək olur. Bu araşdırma vasitəsilə Azərbaycanın və onun mərd oğullarının tarix üçün verdiyi əvəzsiz xidmətləri hər bir azərbaycanlının nəzərinə çatdırmağa çalışmaq lazımdır. Belə əvəzsiz xidmətlərdən biri də “Tehran 43” əməliyyatının iştirakçısı, həmyerlimiz, uzun müddət kəşfiyyat orqanlarında çalışmış Məmmədhüseyn Əsədova aididr. Demək olar ki, keçirilən əməliyyatların hamısı onun birbaşa istirakı və ya rəhbərliyi ilə mümkün olurdu. Bəs, Məmmədhüseyn Əsədov кимдир? Əsədov Məmmədhüseyn Xudadat oğlu 1899-cu ildə Həştərxanda anadan olub. 19 yaşında olarkən Qızıl Ordunun Xüsusi təyinatlı hərbi hissəsində qulluq etməyə başlayır. Böyük Vətən müharibəsi başlayanda əməliyyat şəraitini yaxşı bildiyi, bir neçə dildə sərbəst danışdığı üçün və geniş kəşfiyyat imkanları olduğuna görə Əsədovu Baş kəşfiyyat idarəsi tərəfindən İrana işləməyə göndəririlər. Əsas iş istiqaməti isə ingilis və alman kəşfiyyatına qarşı əməliyyatların təşkilindən ibarət olub. Beləliklə, 1943-cü ildə İran antihitler koalisiyası rəhbərlərinin danışıqları üçün ən məqbul yer kimi seçilir. Bu, Stalinin təklifi idi. Konfransa hazırlıq tam məxfi şəraitdə aparılırdı. Bu barədə xəbəri olanlardan biri də Məmmədhüseyn Əsədov idi. Müttəfiqlər hətta İran tərəfini təhlükəsizlik baxımından xəbərdar etmirdilər. Konfransın başlamasına 6 gün qalmış, yəni 22 noyabr 1943-cü ildə İran tərəfinə məlumat verildi. Noyabrın 24-də Baş komandanlığın üzvü, Baş qərargah rəisi SSRİ marşalı Aleksandr Vasilyevski gecə Astaraya gəlir və onu Məmmədhüseyn Əsədov qarşılayır. Həmin gün gecə saat 4-ə qədər Astarada Məmmədhüseynin evində qalan marşal Vasilyevski 2 saatdan sonra Əsədovla bir yerdə İrana gedir. Marşalın gəlməsində əsas məqsəd liderlərin görüşü vaxtı qoşun hissələrini təlimatlandırmaq və bir daha Stalinin göstərişi ilə təhlükəsizlik məsələlərini yoxlamaq idi. Noyabrın 26-da Stalin Tehrana gəlir və təyyarəsi Kale-morqe hərbi aerodromuna enir. Noyabrın 28-də konfrans baş tutur. Həmin vaxt Almaniya kəşfiyyatının dövlət başçılarına qarşı edəcəkləri sui-qəsd və terror aktı haqqında eyni zamanda Məmmədhüseyn Əsədova məlumat verilir və o da öz növbəsində, təcili olaraq bu məlumatı rəhbərliyə məruzə edir. Vaxtında verilmiş məlumat nəticəsində planlaşdırılmış sui-qəsdin qarşısı çox peşəkarcasına alınır. İlk dəfə bu sui-qəsdlə bağlı geniş ictimaiyyətə mətbuat konfransı vaxtı 17 dekabr 1943-cü ildə ABŞ Prezidenti F.Ruzvelt məlumat verir. Bu sui-qəsdin qarşısının alınmasında müstəsna rolu olmuş Məmmədhüseyn Əsədov iki mükafatla - Müharibədən sonra bu mövzuya bir neçə dəfə qayıdılır və sovet kəşfiyyatının rəhbərlərinin Stalinin 70 illiyinə bir sürpriz etmək fikirləri olur. Sürprizlərdən biri də o vaxt, yəni 1943-cü ildə 19 yaşı olan kəşfiyyatçı Qevork Vartanyanın guya bu sui-qəsdin qarşısının alınmasında müstəsna rolu olması idi. Tarixi araşdırmalar göstərir ki, bu mövzu demək olar ki, 1968-ci ilə qədər qapalı olub. Sonradan isə bu mövzuya qayıdılıb və Vartanyan söhbəti gündəmə gəlib. Vartanyan kim idi? Bu barədə öz araşdırmalarında 1930-1940-cı illərdə SSRİ-nin hərbi və xarici siyasəti üzrə ekspert, tarixçi və jurnalist Vladimir Voronov yazır: “Vartanyanın atası Siyasi idarənin, sonradan da Daxili işlər Xalq komissarlığının ən aşağı səviyyəli agenti olub. Bir müddət İranda fəaliyyət göstərib və sonradan Rostova qayıdıb. Oğlu Qevork isə İranda qalıb. Vartanyan və onun ətrafındakı bir neçə gənc erməni uşağı kimi isə döymək, soymaq, izləmək kimi xırda işlərlə məşğul olurdu və təbii ki, kəşfiyyat orqanları onlardan istifadə edirdi. Adlarını “uçan kavaleriya” qoyub, əsasən ingilislərə qarşı xırda izləmə və təxribat xarakterli işlər görürdülər. Belə kiçik mahiyyətli tapşırıqları yerinə yetirən qrupun üzvünün ciddi casus şəbəkəsindən ümumiyyətlə xəbəri ola bilməzdi”. Yəni Vartanyan hətta kəşfiyyatçı olsa belə, on illərdən sonra nəyə isə nail olub və "Tehran 43" məsələsinə heç bir aidiyyəti olmayıb. 1984-cü ildə ona Sovet İttifaqı Qəhrəmanı adı ola bilsin ki, başqa tapşırıqların yerinə yetirilməsinə görə verilib. Yaxın tariximiz olan 1999-cu ildə Xüsusi xidmət orqanları rəhbərlərinin Moskvada keçirilən görüşündə Vartanyan bütün mükafatlarına görə azərbaycanlılara minnətdar olduğunu özü də etiraf edib. Beləliklə, "Tehran 43" əməliyyatının keçirilməsində və dövlət başçılarına qarşı sui-qəsdin qarşısının alınmasında Azərbaycanlı kəşfiyyatçı Məmmədhüseyn Əsədovun müstəsna xidmətləri olub. Bir sözlə, xalqı, eli-obası üçün, dövlətçilik naminə işlər görmüş, şərəf və ləyaqətlə yaşamış Fəxrlə deyə bilərik ki, xalqımızın 600 mindən çox oğlan və qızları cəbhəyə getmiş, minlərlə həmvətənimiz qələbə naminə canlarından keçmişdir. Azərbaycan əməliyyat və kəşfiyyat imkanlarını da faşizmə qarşı müharibəyə səfərbər etdi. Müharibənin ən ağır illərində azərbaycanlı əsgər və zabitlər faşist ordu hissələrinə qarşı qəhrəmancasına müqavimət göstərdi, eyni zamanda, partizan hərəkatı Qərbi və Şərqi Avropada dillər əzbərinə çevrildi… Arzu Nağıyev, siyasi şərhçi

Красотень) Спасиб джан)

Аа вот в чем дело)) с его участием этот фильм не смотрела сегодня же посмотрю) Благодарю Вас)

Как счастье - просто видеть и дышать. точно спасиб Душа Ты наша))

Доброго утречка) Я люблю дарить цветочки и добрые пожелания человек посмотрит и может улыбнется)) утро день ночь гяти фярги йохдур))

Саламлар олсун Блог Эхлиня)нечясюз Дорогульки)?) А тем временем наша Лебедушка апять поменяла курс ...

Джан хош гяльмисян))нигаран галдым э Спасибки роднуль балуешь ты меня))мач мач ))

искренний счастливый смех дороже всех денег но к чему это в этой теме не поняла)

Зарифа и Гейдар Алиевы. Любовь длиною в вечность Детские мечты сбылись Вот что рассказал писателю Мусе Уруду односельчанин Камран Гянджалиев: «…Это был июнь 1939 года. Как сейчас помню, погода стояла немного пасмурная. Мы лежали на песке, искупавшись под мостом, и делились друг с другом своими детскими мечтами и желаниями. Гейдар сидел чуть поодаль на большом черном камне. Он слушал наши разговоры, а потом вдруг сказал: «Э, Гасым, если уж работать где-то, то на месте Мир Джафара Багирова. Все остальное чепуха!». Его слова тогда мне здорово запомнились. Когда ровно через 30 лет, в июне 1969 года, Гейдара Алиева избрали первым секретарем вспомнил слова, услышанные от него на берегу Базарчая, и понял, что в тот день его устами говорило само Провидение». Мяканлары Джяннят олсун

Сабинкам нердесен? Тинаджан что с Сабинкой?

Джан тяки той олсун))

Дочка так и сказала))))

Женщина, объединяющая двух президентов - Зарифа Алиева Ребенок испытывает радость, когда родители гордятся им, женщина счастлива тогда, когда она становится незаменимой для своего спутника жизни, а мать тогда может вздохнуть с облегчением, когда ее ребёнок вырастает и становится достойным человеком, полезным обществу, гуманным, патриотичным, честным, ответственным в своем деле, а жизнь человека тогда считается почетной, когда он остается верен своим идеалам и ценностям на всем жизненном пути. Думаю, все согласятся с мыслью, что все эти качества были присущи Зарифе Алиевой. Великий французский писатель Оноре де Бальзак писал, что жизнь женщины полна любви, чувств, терпения и самопожертвования. Женщина, о которой я говорю сегодня, - это переполненная любовью личность, сумевшая выдержать все трудности и невзгоды. Ведь недаром, когда Гейдар Алиев говорил о ней, он подчеркивал именно эти ее качества: «С юных лет моя жизнь была связана с государственной работой. Я посвятил этому всю свою жизнь и сегодня работаю в этой сфере. Я считаю, что в моей успешной карьере семейное положение сыграло большую роль. Я счастлив, что у меня есть такая жена, как Зарифа Алиева, и что она создала в моей семье прекрасную душевную атмосферу. Поскольку я всю жизнь много работал, у меня не было времени заниматься семейными делами. Все это выпало на долю Зарифы Алиевой, и она выполнила эту задачу с честью, преданностью и большим умением». Гейдар Алиев с трепетом говорит о своих искренних чувствах: «Я действительно очень ее любил. Я также чувствовал ее любовь ко мне. Думаю, нет необходимости доказывать, насколько глубока наша любовь друг к другу». Зарифа Алиева родилась 28 апреля 1923 года в селе Шахтахты Шарурского района Нахчыванской Автономной Республики в семье видного государственного деятеля Азиза Алиева. Азиз Алиев, внесший огромный вклад в развитие системы здравоохранения Азербайджана, в разное время занимавший должности ректора, министра, секретаря ЦК, заместителя премьер-министра, всегда отличался высоким интеллектом и организаторскими способностями. В его семье важными качествами были доброта, щедрость, великодушие, трудолюбие и честность. Вот в такой семье и выросла Зарифа Алиева. В 1942 году Зарифа Алиева поступила на лечебно-профилактический факультет Азербайджанского государственного медицинского института, который окончила с отличием в 1947 году. Желание стать офтальмологом приводит ее в Москву, где она проходит двухгодичный курс повышения квалификации во Всесоюзном центральном институте усовершенствования врачей и получает специальность врача-офтальмолога. Она всем сердцем любила свою профессию, высоко ее ценила и говорила: «Врач нужен людям как солнце». Зарифа Алиева была так же настоящим ученым. Она защищает диссертацию на тему «Лечение трахомы симтомицином в сочетании с другими терапевтическими методами». Предложенный ею новый метод лечения вскоре находит широкое практическое применение, и, в результате, в стране удается ликвидировать трахому как заболевание. Выдающийся ученый, она впервые в мире создала исследовательскую лабораторию по изучению профессиональной патологии органа зрения, и этим заложила основы нового направления в мировой науке профессиональной офтальмологии. Следующим шагом в научной деятельности ЗарифыАлиевой стала защита докторской диссертации на тему «Состояние органа зрения в химической промышленности Азербайджана». Исследования Зарифы Алиевой нашли свое отражение в монографиях «Профессиональная патология глаза в производстве шин», «Офтальмология при хронической интоксикации йодом», «Профилактика профессионального заболевания глаза в йодовой промышленности». Научная деятельность Зарифы Алиевой настолько разнообразна и обширна, что мы можем говорить о ней часами. О ней как об ученом Общенациональный лидер Гейдар Алиев вспоминал: «Зарифа Алиева была большим ученым. Когда мы поженились она уже выбрала свой путь и занималась наукой. Ее научная деятельность всем известена. Она была очень талантливым, очень добрым, очень скромным человеком. Я могу говорить об этом бесконечно много, за нашу семью, за воспитание моих детей, за ее неоценимую роль в моей жизни сегодня я преклоняюсь перед могилой Зарифы ханым. Хотя прошло уже десять лет, я ни на минуту не забываю ее, и не забуду. Мои дети чувствуют тоже самое. Они были воспитаны и сформированы в этой атмосфере». Рассказывая о врачебной деятельности своей матери, Президент Ильхам Алиев отметил: «Зарифа Алиева была в полном смысле этого слова великим врачом». На одном из мероприятий, посвященных юбилею Зарифы Алиевой ,Гейдар Алиев сказал: «Сегодня счастливый день, потому что в этот день родилась прекрасная женщина, которая стала моей женой, сделала меня счастливым и подарила мне прекрасных детей». А президент Ильхам Алиев сказал: «Я очень счастлив, что моей матерью была Зарифа Алиева». В одном из интервью местной прессе в октябре 1995 года президент Азербайджана Ильхам Алиев на вопрос: «Как вы помните Зарифу Алиеву?» ответил: «Как самого дорогого человека. После ее смерти изменилась моя жизнь, жизнь всей нашей семьи. Так что теперь я не могу смеяться, как тогда, хотя с тех пор, как она скончалась, прошло более десяти лет. Когда в моей жизни случается счастливое событие, я думаю: она была бы очень счастлива. Моей старшей дочери был один год, когда она умерла. То есть мои дочери не видели свою бабушку, это большая потеря в их воспитании ... » Напомню мнение другого французского писателя Анатоля Франса: «Чтобы вынести жизненные невзгоды, нужно разделить их с женщиной». Могу с уверенностью сказать, что Зарифа Алиева стала для нашего Общенационального лидера Гейдара Алиева соратником, товарищем, которому можно доверять даже в самые трудные времена, символом нежной силы воспитавшей сына, достойного быть лидером нашего народа. Сегодня душа Зарифы Алиевой спокойна. Потому что ее сын, наш уважаемый Президент Ильхам Алиев, выросший в атмосфере большой любви и заботы, со всей ответственностью выполнивший свою задачу 44-дневной войной в Карабахе, вписал имя Азербайджана в мировую историю. Около трех столетий мы теряли земли, были разграблены, узурпированы и разделены на две половины. Проводя решительную, дальновидную, и целенаправленную политику, Ильхам Алиев начал борьбу за свободу и защиту наших земель, сплотил народ под своим командованием и обеспечил нашу территориальную целостность Севиндж Хамзаева Декан филологического факультета

Красный это мой цвет)) недавно на свадьбу надела красное платье сын мне говорит герясян сян мяним тойума ня рянг либас гейинячяксян прикинь ворчуска он на мою голову))