orujov

Chingiz Akif oglu Abdullayev (Azerbaijani: Çingiz Akif oğlu Abdullayev; born April 7, 1959, Baku) is Azerbaijani writer, current Secretary of the Writers’ Union of Azerbaijan. Unlike many other Azerbaijani writers who studied philology, Abdullayev has a Doctorate in Law disney State University (1991). Abdullayev graduated from the faculty of law of Baku State University and began working for the Soviet Defense Ministry in 1981. He was wounded twice in the line of duty. Abdullayev was decorated by the Soviet government with the Order of the Red Banner, Order of the Red Star and medals. His decision to make writing a full-time career became clear to him after his friend, a fellow Soviet spy was double-crossed and killed by a shotgun blast to the back on an Angolan street in 1983. Abdullayev wrote his first novel in 1985. It was barred from publication because of the secrets it revealed, but by 1988 the Soviet censorship was relaxed, and his book was published. His writing became an almost overnight success and he quit the intelligence service a year later. He is known mostly for his detective novels, which became extremely popular throughout the former Soviet Union and continue to attract readers not only in the CIS but also throughout the world. Abdullayev has been published more than any other Azerbaijani writer. His books sold more than 20 million copies - mostly in the genre of detective novels and short stories in the Russian language. He has authored more than 86 works, including novels and short stories, which have been published in 17 languages in 23 countries throughout the world

ALİHAN SAMEDOV Alihan Samedov Azerbaycan’da doğdu. Müzisyen bir aileden gelen Samedov 1971 – 1979 yıllarında ilk ve orta eğitimini tamamladı. Samet Vurgun ve Neriman Nerimanov Müzik Okulu'nda etkin müzik eğitimi aldı. 1979 – 1982 yılları arasında meslek eğitimini tamamladıktan sonra 1986 yılında kazandığı Azerbaycan Devlet Pedagoji Üniversitesi etkin öğretmenlik eğitimini 1990 yılında tamamladı. Nefesli sazlar (balaban, klarnet, tütek, zurna, obua, saksafon) ve Azerbaycan Yöresel Halk Sazlarını büyük bir ustalıkla kullanmaktadır. Rusçayı da iyi bilen Samedov iyi bir satranç ustasıdır. 1993 yılından itibaren müzik çalışmalarını daha da geliştirmek için Türkiye’ye yerleşmiştir. Gelir gelmez birçok müzik kuruluşunun ilgisini çeken Samedov Türk Halk ve Türk Sanat müziği üzerine araştırmalarını sürdürmüştür. Hatta 3. albümünün çalışmalarını Türk Müziği üzerine yapmıştır. Çıkarmış olduğu albümler büyük yankı uyandırmış olmalı ki halen Türkiye’de ve Dünya’da birçok TV programı jenerikleri, sinema müzikleri, sanatçı albümlerinde Alihan Samedov’un çalmış olduğu Balaban sesi duyulmaktadır. Birçok, özetle seçtiği sanatçıya albümlerinde Balaban çalarak şarkılarına renk katmıştır. . Ayrıca yoğun talep üzere ‘Balaban Metodu’ kitabını yazmağa başlamış. Samedov son yıllarda Azerbaycan milli müzik aleti "Balaban"ı bizlere ve tüm dünyaya tanıtarak büyük beğeni kazandı ...................................................................... Awards : 1993 Istanbul / Folk Dances -The Best Music 1996 Poland - The Best Music & The Best Musician 1997 The "Milliyet" Newspaper Special Awards 2004 İstanbul - Lions kulübü ( Mine Akça ) 2005 İstanbul – Müzik çalışmalarından dolayı ( Yaşam müzik ) 2006 İstanbul - Hizmetten dolayı ( Ln. Prof.Dr. Hayri Ülgen ) 2007 Azerbaycan - Akademik Yusif Memmedeliyev adına madalya (laureat)

Səməd Yusif oğlu Vəkilov 1906-cı il martın 21-də Qazax rayonunun Yuxarı Salahlı kəndində bəy nəslinə mənsub bir ailədə anadan olmuşdur. Vəkilağalılar, sonralar isə Vəkilovlar adlanan nəslin 300 illik tarixi məlumdur. Şairin anası da həmin nəsildəndir. Vəkilağalılardan çox cürətli hərbiçilər, maarifçilər, həkimlər, şairlər yetişmişdir. Onlar çar Rusiyası dövründə Qazaxda, Tiflisdə, başqa yerlərdə yaşamış və işləmişlər. Şairin atası Yusif ağa kənddə, ömrünün son illərini isə Qazaxda yaşamışdır. O, çox səxavətli olduğundan öz var-dövlətini əlində saxlaya bilməmiş, yoxsullaşmışdır. Balaca Səmədin uşaqlığı çox acınacaqlı olmuşdur. 6 yaşı olanda anası Məhbub xanım 28 yaşında vəfat edir. Səməd atası Yusif ağanın və ana nənəsi Aişə xanımın himayəsində yaşayır. Aişə xanımın əri-şairin babası Mehdixan ağa öz dövründə elində, obasında Kuhənsal ləqəbi ilə tanınan şair idi. Görkəmli Azərbaycan şairi, Qarabağ xanı İbrahim xanın vəziri Molla Pənah Vaqif (1719-1797) də bu nəslə mənsub olmuşdur. Şair uşaqlıq illərini doğma kəndində keçirmiş, ilk təhsilini kənd məktəbində almışdır. 1918-ci ildə görkəmli ədəbiyyatşünas və maarifçi Firudin bəy Köçərli Qori müəllimlər seminariyasının Azərbaycan şöbəsini Qazaxa köçürərək Qazax müəllimlər seminariyasını təşkil edir. Seminariya mütərəqqi bir maarif ocağı idi. Bu məktəbə qəbul olunan kənd uşaqları arasında Səməd və Mehdixan Vəkilov qardaşları da var idilər. Firudin bəy Köçərlinin həyat yoldaşı Badisəba xanım Vəkilova (Köçərli) şairin yaxın qohumu idi. Səməd Vəkilov gəncliyində o hər şeylə maraqlanan, həssas, şıltaq, bədəncə zəif, bununla yanaşı çox cürətli, möhkəm iradəli, hazırcavab idi. Təhsilə başladığı ilk günlərdən ondakı fitri istedad özünü göstərməyə başlamışdı. Bu illərdə o, Vaqif, Vidadi, Zakir və Sabir yaradıcılığı ilə yanaşı, A.S.Puşkinin, Y.M.Lermontovun və türk yazıçılarından Tofiq Fikrətin, Namiq Kamalın, Məhməd Əminin əsərləri ilə də tanış olur. Səsi olduğundan gözəl oxuyur, məharətlə şeir deyir, həvəskar tamaşalarda çıxış edirdi. 1922-ci ildə şairin atası Yusif ağa, bir il sonra isə nənəsi Aişə xanım vəfat edir. Bundan sonra Səmədə və qardaşı Mehdixana onların bibisi qızı Xanqızı Vəkilova qayğı göstərir. Seminariyada o, ilk şeirlərini qələmə alır. Bunlar xalq poeziyası formasından biri olan lirik qoşmalar idi. Yazdığı şeirlər seminariyanın divar qazetində çıxırdı. Şairin ilk çap əsəri olan «Cavanlara xitab» şeiri 1925-ci ildə Tiflisdə çıxan «Yeni fikir» qazetində dərc olunmuşdur. Bu şeiri o, seminariyanı qurtarması münasibətilə yazmışdı. Seminariyanı bitirdikdən sonra Səməd Vəkilov Azərbaycanın bir sıra kənd və rayonlarında, o cümlədən Qazaxda, Qubada və dahi Nizaminin vətəni Gəncədə Azərbaycan dili və ədəbiyyatını tədris etməyə başlayır. Poeziya get-gedə şairin bütün varlığına hakim kəsilir. Gənc şair öz xalqını, vətənini, doğma torpağının əsrarəngiz təbiətini sevdiyi üçün «Vürğün» təxəllüsünü götürür. O, özü sonralar belə yazırdı: Aşiqəm insana və təbiətə, Əlim qələm tutub yazandan bəri… 1929-cu ildə Səməd Vurğun İkinci Moskva Universitetinin ədəbiyyat fəkültəsinə daxil olur. Moskvadakı təhsil illərində o, fəal yaradıcılıqla da məşğul olur. Həmin illər yazdığı siyasi məzmunlu və lirik şeirlər onun 1930-cu ildə çap olunmuş «Şairin andı» adlı ilk kitabında toplanmışdır. 1930-1940-cı illər-Vurğun istedadının çiçəklənməsi və yüksəlişi dövrüdür. 1934-cü ildə şairin «Könül dəftəri» və 1935-ci ildə «Şeirlər» adlı kitabları nəşr olunmuşdur. Bu dövrdə şair, poeziyamızın dilini bir çox əcnəbi sözlərdən təmizləyərək, ədəbiyyatımızı, dramaturgiyamızı yeni əsərlər hesabına zənginləşdirmişdir. Yalnız 1935-ci ildə Səməd Vurğun 7 poema və 100-ə yaxın şeir yazmışdır. 1934-cü ildə yazılmış «Azərbaycan» şeiri Azərbaycan ədəbiyyatının incilərindəndir. Bu şeirdə doğma Azərbaycanın qədim tarixi, təbii gözəlliyi, nemətləri, xalqımızın xeyirxahlığı, açıqürəkliyi və qonaqpərvərliyi öz əksini tapmışdır: Elə həmin il Səməd Vurğunun şəxsi həyatında yenilik baş vermişdir. O, Abdulla Şaiqin baldızı Xavər xanım Mirzəbəyova ilə ailə həyatı qurmuşdur. O, çox qayğıkeş və mehriban ata idi. Həyat yoldaşı Xavər xanım uşaqların şıltaqlığından şikayətlənəndə, Səməd Vurğun demişdi ki, mən özüm ana, ata qayğısından məhrum olmuşam, qoy uşaqlarım sərbəst böyüsünlər. Şairin Xavər xanıma və uşaqlarına həsr etdiyi şeirlər bu münasibətin gözəl ifadəsidir: Yusifin, Vaqifin görüm var olsun, Aybəniz hamıdan bəxtiyar olsun. Yüz il də Vurğuna Xavər yar olsun, Ən əziz sirdaşım, köməyim sənsən . Səməd Vurğun 1936-37-ci illərdə yeni əsərlər yazmaqla yanaşı tərcüməçiliklə də məşğul olaraq, A. S. Puşkinin «Yevgeni Onegin» mənzum romanını Azərbaycan dilinə tərcümə etmişdir: Axıtdım alnımın inci tərini, Yanmadım ömrümün iki ilinə. Rusiya şeirinin şah əsərini Çevirdim ilk dəfə türkün dilinə. Bu mənzum romanın tərcüməsinə görə şairə Puşkin komitəsinin «A. S. Puşkin medalı» təqdim olunmuşdur. Bu illər şair Şota Rustavelinin «Pələng dərisi geymiş pəhvəlan» əsərinin bir hissəsisini böyük ustalıqla tərcümə etmiş, bunun üçün Gürcüstan SSR MİK-in fəxri fərmanı ilə təltif edilmişdir. Eləcə də şair Taras Şevçenkonun, İlya Çavçavadzenin, Cambulun bir çox şeirlərini dilimizə tərcümə etmişdir. 1937-ci ilin ikinci yarısında Səməd Vurğun özünün ölməz dram əsərini – «Vaqif»i yazır. «Vaqif» dramını 3-4 həftə ərzində, heyrətləndirici bir sürətlə tamamlayan şair əsərdə Molla Pənah Vaqifin faciəli həyatını, şair böyüklüyünü, insanlıq kamilliyini ustalıqla, məhəbbətlə əks etmişdir. «Vaqif» dramına görə Səməd Vurğun 1941-ci ildə «Stalin mükafatı laureatı» adına layiq görülmüşdü. 1937-1938-ci illərin məlum hadisələri - qanlı represiyalar Səməd Vurğunu da «unutmamışdı». Onun yüksək sənət qüdrəti, nüfuzu və ona olan xalq məhəbbətinə qısqanan adamlar şairi millətçilik böhtanları ilə ləkələmək və cərgədən çıxartmağa can atırdılar. Müxtəlif dairələrdə dəfələrlə «onun məsələsinə» baxılmış, böyük şair «olum və ya ölüm» dilemması qarşısında qalmalı olmuşdur. Şairi «lazımi idarələrə» tez-tez çağırırdılar. Lakin Səməd Vurğun mənəvi iztirab keçirsə də, əyilməz iradəsi, cürəti, məntiqi və təsirli danışıqları ilə əleyhdarlarının planlarını pozmuşdu. Nizami Gəncəvinin 800 illik yubileyinə hazırlıq işində fəal iştirak edən Səməd Vurğun 1939-cu ildən başlayaraq Nizami haqqında məqalələr yazmış, elmi məruzələrlə çıxış etmiş, onun «Leyli və Məcnun» poemasını məharətlə dilimizə çevirmişdir. 1939-cu ildə şair inqilabçı Xanlar Səfərəliyevin həyatından bəhs edən ikinci mənzum dram əsəri olan «Xanlar»ı yazmışdır. Həmin il onun «Azad ilham» kitabı nəşr edilir. 1941-ci ildə Səməd Vurğun Nizaminin «Xosrov və Şirin» poemasının motivləri əsasında «Fərhad və Şirin» mənzum dramını yazır. Muharibə dövründə yazılmış bu dramda böyük vətənpərvərlik duyğularının tərənnümü xüsusi məna kəsb edirdi. Səməd Vurğun 1942-ci ildə bu əsərə görə ikinci dəfə «Stalin mükafatı layuratı» adına layiq görülür. Şairin yaradıcılığında Böyük Vətən müharibəsi dövrü xüsusi yer tütür. Müharibənin başlandığı gün Səməd Vurğunun yazdığı: Bilsin ana torpaq, eşitsin Vətən, Müsəlləh əsgərəm mən də bu gündən. - misraları şairin Xalq və Vətən qarşısında andı idi. Bu misralar təkcə şairin deyil, bütün Azərbaycan poeziyasının müharibə dövründəki yaradıcılıq proqramına, yaradıcılıq devizinə çevrilmişdi. Müharibə illərində sənətkar 60-dan artıq şeir, bir neçə poema, o cümlədən «Bakının dastanı»nı yazmışdı. Bu illərdə Səməd Vurğun sənətinin şöhrət miqyası çox genişlənir. Onun yazdığı «Ukrayna partizanlarına» şeirinin mətnləri təyyarədən Ukrayna meşələrinə səpələnərək partizanlara çatdırılmışdır. 1943-cü ildə Amerikada keçirdiyi müharibə əleyhinə yazılmış ən dəyərli əsərlər müsabiqəsində şairin yazdığı «Ananın öyüdü» şeiri çox yüksək qiymətləndirilmiş və bütün dünya ədəbiyyatında bu mövzüda yazılan ən qiymətli 20 əsərdən biri kimi Nyu-Yorkda çap etdirilərək hərbiçilər arasında yayılmışdır. Müharibə illərində vətənpərvər şairin atəşin səsi ön cəbhədə, xəstəxanalarda, radioda daha əzəmətli səslənirdi. Müharibənin ağır şəraitində Səməd Vurğun Krım, Mozdok, Qroznı, Novorossiysk cəbhələrində olmuşdur. 1943-cü ildə onun təşəbbüsü ilə hərbi tədbirlər, cəbhəçilər və onların doğmaları ilə görüşlər keçirmək üçün Fizuli adına Ziyalılar evi yaranmışdır. 1945-ci ildə yazdığı fəlsəfi dram olan «İnsan»da şair gələcəyi romantik vüsətlə əks etdirməyə çalışmış, müharibənin odlu-alovlu günləri içərisində insan zəkasının qüdrətini göstərmişdir. Səməd Vurğun məqalələrinin birində yazırdı: «Mən «İnsan» adlı beş pərdəli mənzum dram üzərində işləyirəm. «İnsan» mənim dördüncü mənzum dramımdır. Əsər üzərində böyük bir zövqlə işləyirəm, çünki tarixi mövzuda yazılmış əvvəlki üç pyesimdən fərqli olaraq mən birinci dəfə öz müasirlərimin surətinə müraciət etmişəm, onların gələcək nəslini təsvir etmək əzmindəyəm.» Şairin «İnsan» əsərində yaratdığı «Qardaşlıq şəhəri»ndə dünyanın eyni arzu və ideallarla yaşayan insanları toplaşmışdır. Müəllifin həmin pyesdə qoyduğu «Qalib gələcəkmi cahanda kamal?» dərin bəşəri, fəlsəfi, ritorik sual bu gün də və gələcək zamanlar üçün də aktual olaraq qalır. Səməd Vurğun təkcə məşhur şair deyil, eyni zamanda böyük alim, əvvəzsiz təşkilatçı və nəzəriyyəçi idi. 1945-cı ildə o, Azərbaycan SSR Elmlər Akademiyasının akademiki seçilmişdir. Elə həmin il Bakıda İranla Mədəni Əlaqələr Cəmiyyəti yaranır. Bu cəmiyyətin başçısı Səməd Vurğun təyin edilir. İlk günnən şair tərəfindən cəmiyyətin qarşısında duran vəzifələr təyin edilir. O, İran Azərbaycanı ilə Azərbaycan SSR-i arasında mədəni körpü yaradılması işində fəal iştirak edir. Müharibədən sonrakı illərdə Səməd Vurğun görkəmli ictimai xadim kimi dünyada sülhün bərqərar olması işində fəal iştirak etmişdir. SSRİ Ali Sovetinin deputatı kimi şair 1947-ci ildə görkəmli ədəbiyyat və mədəniyyət xadimləri ilə birgə Londona səfər etmiş, yolüstü Berlində də olmuşdur. Burada şairi böyük sevinc gözləyirdi. Onun «Vaqif» dramı Berlin teatrında səhnəyə qoyulmuşdu. Teatrın yaradıcı kollektivinə müəlliflə görüşmək, onun fikrini öyrənmək çox maraqlı olur. Alman rejissoru kiçik dəyişiklik etmiş, Qacarın obrazında Hitlerə məxsus cizgilər vermişdir. 1948-ci ildə Səməd Vurğun Polşanın Vrotslav şəhərində keçirilən Mədəniyyət Xadimlərinin Ümumdünya Konqresinin iştirakçısı olmuş, konqresdən qayıtdıqdan sonra şair «Zəncinin arzuları» poemasını yazmışdır. Həmin il poema Polşada çap edilmişdir. Xarici səfərlərlə bağlı yazdığı şeirlərini Səməd Vurğun məşhur «Avropa xatirələri» adı ilə çap etdirmişdir. 1951-ci ildə şair «Bolqar-sovet dostluğu cəmiyyəti»nin xəttilə Bolqarıstanda olmuşdur. O dövrün xarici mətbuatında Səməd Vurğunun xaricdə çıxışları, keçirilən görüşlərdə məzmunlu, məntiqli söhbətləri haqqında yazılar dərc edilmiş, yaradıcılığından nümunələr çap edilmişdir. Böyük rus yazıçısı və şairi Konstantin Simonovun yazdığı «Dostum Səməd Vurğunun Londonda ziyafətdə nitqi» şeiri çox yayılmış, ədəbi ictimaiyyət tərəfindən yüksək qiymətləndirilmişdi. Səməd Vurğunun müharibədən sonrakı dövr yaradıcılığı da çox məhsuldar olmuşdur. Şair bir-birinin ardınca «Muğan» (1948), «Aygün» (1950-51) və «Zamanın bayraqdarı» (1952) poemalarını qələmə almışdır. Həyatının son illərində yazdığı şeirləri onun yaradıcılığının yeni mərhələsini təşkil edir. Onlar rəngarəngliyi və poetikliyi ilə seçilən şeirlərdir. Bu şeirlər həyata bağlılıq, insanların dotluq və xeyirxahlıq kimi keyfiyyətlərini əks etdirməklə yanaşı, şairin vətən və xalq qarşısındakı müqəddəs borcunun ifadəsi idi. Səməd Vurğunun bu illərdə yaradıcılıq uğurlarına baxmayaraq o, yenə 1953-cü illərdə haqsız hücumlara, təziqlərə məruz qalır. «Aygün» poeması tənqid edilir şairin Moskvada çap edilmiş «Şairin hüquqları» məqaləsi ona qarşı hücumları daha da kəskinləşdirir. Respublika rəhbərliyinin göstərişi əsasında məqalə Azərbaycan Yazıçılar ittifaqında müzakirə edillir, onun əleyhinə məktub yazılıb Moskvaya göndərilir. Şair yenə də millətçilikdə təqsirləndirilir. Kitablarının kitabxanalardan, dramlarının səhnədən götürülməsinə göstəriş verilir. Şairə şəhərdən çıxmaq qadağan edilir. Söz yayılır ki, Vurğun tutulub. Bu düz olmasa da, 1953-cü ilin sentyabr ayında həbs edilməsi üçün order yazılması həqiqət idi. Lakin 1953-cü ilin yayında SSRİ və Respublika rəhbərliyində edilən dəyişikliklər nəticəsində bu tədbir baş tutmur… (1956-cı ilin yanvar ayında o zamanki, respublika rəhbəri M.C.Bağırovun və dəstəsinin məhkəməsində, onların «Azərbaycanın sevıimli şairi görkəmli sovet yazıçılarından biri Səməd Vurğunu aradan götürmək cəhdləri» ifşa edilmiş, bu məqsədlə topladıqları böhtan dolu iki qovluq material, o cümlədən həbsi üçün order əşyayi-dəlil gətirilmişdir.) 1953-cü ildə ölkədə və respublikada böyük dəyişikliklər baş verir. Səməd Vurğunu Elmlər Akademiyasının vitse-prezidenti vəzifəsinə təyin edirlər. İşlədiyi dövrdə ictimai elmlər qarşısında böyük problemlər qoyur, saatlarla bu problemlərin, elmi əsərlərin müzakirələrini keçirir, problemlərin həllini təşkil edir. Həddən ziyadə xeyirxah bir insan olan Səməd Vurğun vitse-prezident vəzifəsində çalışdığı zaman da, ayrı-ayrı insanlara öz kömək əlini uzatmışdır. Akademiklərdən Sara Aşurbəyovanın, Püstəxanım Əzizbəyovanın Elmlər Akademiyasına gəlmələri Səməd Vurğunla bağlıdır. Bundan əlavə, dilçi alimlərdən Türkan Əfəndiyeva, Vaqif Aslanov, filosof Camal Mustafayev, tarixçi Mahal Məmmdov və onlarla belə insanların elmə gəlməsi Səməd Vurğunun təkidi və köməkliyi nəticəsində olub. Moskvaya oxumağa göndərdiyi aspirantların ailəsinə kömək edər, təqaüdü az olanlara maddi yardım göstərərdi. O zamanki SSRİ məkanında Səməd Vurğunun böyük nüfuzu var idi. O, müxtəlif illərdə SSRİ-nin ən yüksək orden və medalları ilə təltif edilmiş, sovet xalqlarının sevimli şairi olmuşdu. 1954-cü ildə Sovet yazıçıların ikinci ümumittifaq qurultayında «Sovet poeziyası haqqında» məruzə ona tapşırılmışdı. Bu, o dövrdə xalqımız üçün olduqca iftixaredici bir hadisə idi. 1955-ci ilin oktyabr ayında Səməd Vurğun SSRİ nümayəndə heyəti tərkibində Vyetnama gedərkən yolda xəstələnir və səfərini yarımçıq saxlamalı olur. Çində onu Pekin xəstəxanasında müayinə edirlər. Şair xəstəxanada olduğu müddətdə tezliklə sağalmaq və fəal həyata qayıdmaq arzusu ilə yaşayır. Yataqda yazdığı kiçik şeir onun böyük iradəsini və mətanətini göstərir: Vaxtsız əcəl, məndən uzaq dolan, dur Qürbət eldə can vermərəm ölümə! Qılıncını məndən uzaq dolandır Onu bil ki, qələm aldım əlimə, Qürbət eldə can vermərəm ölümə. Bir neçə həftədən sonra şair vətənə qayıdır. Onun xəstəliyi şiddətlənir… 1956-cı ilin mart ayında Səməd Vurğunun 50 yaşı tamam olur. Xalqımız şairin yubileyinin keçirilməsinə hazırlaşır. Azərbaycanın rəhbərliyi tərəfindən «Azərbaycanın xalq şairi» adı təsis edilir və ilk dəfə bu ada Səməd Vurğun layiq görülür. May ayının 12-də opera və balet teatrında SSRİ-nin ədəbi ictimaiyyətinin və xarici qonaqların iştirakı ilə şairin təntənəli yubiley gecəsi keçirilir. Yubiley təntənəsindən iki həftə sonra 1956-cı il may ayının 27-də, saat 19:30-da şairin gözləri əbədi yumulur. Amansız ölüm şairin həyat eşqilə çırpınan ürəyini, yaradıcılıq atəşi ilə odlanan qəlbini əbədi susdurur. May ayının 28-dən 30-na kimi şairin cənazəsi Azərbaycan Dövlət Filarmoniyasının binasında qoyulur. O günlər bütün Azərbaycan matəm içərisində idi. Üç gün xalqımız şairlə vidalaşmağa gəlir, izdihamlı insan axının arda-arası kəsilmirdi. Şair may ayının 30-da Bakıda Fəxri xiyabanda dəfn edilir. Matəm günlərində şairin ailəsinin adına ölkəmizin bütün guşələrindən baş sağlığı teleqramları gəlirdi. Ürək ağrısı ilə yazılmış belə teleqramların birində: «Təsəlliniz o olmalıdır ki, Səməd Vurğunun öldüyü gündən onun yeni həyatı – şair ölümsüzlüyü başlanır» – sözləri yazılmışdı. Bu həqiqət idi… Şairin adı ölümündən sonra müxtəlif yerlərdə əbədiləşmişdir. Bakıda şairin möhtəşəm heykəli ucaldılmış, meydana və mərkəzi küçələrdən birinə şairin adı verilmişdir. Bundan başqa Azərbaycan Rus Dram Teatrı, Dənizkənarı parkdakı yay kino-teatrı, neft tankeri də Səməd Vurğunun adını daşıyır. Mossovetin qərarı ilə Moskva küçələrindən biri, Kiyev şəhərində kitabxana, Düşənbə şəhərində 57 saylı məktəb və Bolqarıstanda texnikum şairin adını daşıyır. Respublikamızın bütün rayonlarında Səməd Vurğun adına onlarla məktəb, mədəniyyət evi, küçə, park vardır. Vaxtilə respublikada bir çox kolxoz və sovxozlar da şairin adını daşıyırdılar. Şəhər və kəndlərdə şairin heykəlləri, büstləri qoyulmuşdur. Müxtəlif yerlərdə şairə həsr olunmuş güşələr və kiçik muzeylər yaranmışdır. Bunların içərisində Qax şəhərində müəllim Məmməd Aşurovun öz həyətində inşa etdiyi evdə yaratdığı «Səməd Vurğun muzeyi» xüsusi yer tutur. 1975-ci ildə Bakıda «Sovet ədəbiyyatı günləri»ndə ölkənin ədəbi ictimayətinin iştirakı ilə «Səməd Vurğunun ev-muzeyi»nin təntənəli açılışı olmuş və bir il sonra, 1976-cı ildə şairin doğma kəndi Yuxarı Salahlıda ev-muzeyinin filialı – «Səməd Vurğunun poeziya evi» yaradılmışdır. www.samedvurgun.com

İsgəndərov Əliağa Məmmədqulu oğlu (Əliağa Vahid)(1895, Bakı – 1.10.1965, Bakı) – Azərbaycan şairi, qəzəlxan, Azərbaycan əməkdar incəsənət xadimi (1943). Füzuli ənənələrinin davamçısı olan Vahid müasir Azərbaycan ədəbiyyatında qəzəl janrının görkəmli nümayəndəsidir. Qəzəlləri poetik dilinin sadəliyi, xəlqiliyi və ahəngdarlığı ilə seçilir, xanəndələrin repertuarında mühüm yer tutur. Nizami, Xaqani, Füzuli, Nəvai və b.-nın qəzəllərini Azərbaycan dilinə tərcümə etmişdir.

Seyyid Ali Imadaddin Nesîmî (Azerbaijani: Seyid Əli İmadəddin Nəsimi, Persian: عمادالدین نسیمی) (1369–1417) was a 14th-century Turkic Hurufi poet. Known mostly by his pen name (or takhallus) of Nesîmî, he composed one Divan in Azerbaijani Turkic, one in Persian, and a number of poems in Arabic. He is considered one of the greatest Turkic mystical poets of the late 14th and early 15th centuries and one of the most prominent early Divan masters in Turkic literary history. In Azerbaijan, he is ranked only second or third to the other greatest Azerbaijani poets, Nizami and Fuzuli (Fizuli).

Abû Muhammad Ilyâs ibn Yûsuf ibn Zakî Mu'ayyad, known by his pen-name of Nizâmî, was born around 1141 in Ganja, the capital of Arran in Transcaucasian Azerbaijan, where he remained until his death in about 1209. Having lost both parents early in his life, Nizâmî was brought up by an uncle. He was married three times, and in his poems laments the death of each of his wives, as well as proferring advice to his son Muhammad. He lived in an age of both political instability and intense intellectual activity, which his poems reflect; but little is known about his life, his relations with his patrons, or the precise dates of his works, as the accounts of later biographers are colored by the many legends built up around the poet. Although he left a small corpus of lyric poetry, Nizâmî is best known for his five long narrative poems. Often referred to by the honorific Hakîm, 'the sage', Nizâmî is both a learned poet and master of a lyrical and sensuous style. Nizâmî the Poet The region of Azerbaijan, where Nizâmî lived and wrote, had in his time only recently become the scene of significant literary activity in Persian. Poetry in Persian first appeared in the east, where in the tenth and eleventh centuries it flourished at the courts of the Samanids in Bukhara and their successors the Ghazvanids, centred in eastern Iran and Afghanistan. When the Ghazvanids were defeated in 1040 by the Seljuk Turks and the latter extended their power westwards into Iraq, which was predominantly Arabophone, Persian literary activity similarly spread westwards to the Seljuk courts. In Azerbaijan, where numerous languages and dialects were spoken, the original language was local dialect, Âzarî; but with increasing westward migrations of Turks in the eleventh century Turkish became widespread. When in the twelfth century the Seljuks extended their control into the region, their provincial governors, virtually autonomous local princes, encouraged Persian letters. By the mid-twelfth century many important poets enjoyed their patronage, and there developed a distinctive "Azerbaijani" style of poetry in Persian which contrasted with "Khurasani" or "Eastern" style in its rhetorical sophistication, its innovative use of metaphor, and its use of technical terminology and Christian imagery. Ganja, the capital of Arran (region of Transcaucasian Azerbaijan), described by the geographers as one of the most beautiful cities in Western Asia, was an important and well-fortified border town and flourishing centre of silk manufacture and trade; from the 1150s onwards it was ruled by Eldigüzids, under whom it became a major centre of literary and scholarly activity. Among the many poets Ganja produced, Nizâmî stands out as a towering figure. Although the chief source of support for poets was court patronage, which would both provide a poet's livelihood and ensure his work's copying and diffusion, and although Nizâmî's poems are dedicated to various local princes and contain appeals to his patrons' generosity, the poet seems to have avoided court life. It's often held that he did so in order to preserve his artistic independence and integrity; yet his frequent complaints of "imprisonment" in Ganja and of the envy of rivals and detractors suggest that his isolation may not have been by choice. Despite attempts to reconstruct Nizâmî's biography from statements in his poems, the details of his life seem destined to remain obscure. As with all medieval poets, complaints of poverty and old age, pleas for generosity and favour, and inveighing against envious rivals are well-established poetic topoi. Nor can the poet's precise relations with his patrons, or the exact dates of composition of his poems, be accurately determined; the extant manuscripts are all considerably later than his own time, and undoubtedly contain many errors, alterations, and interpolations. About Nizâmî's prodigious learning there is no doubt. Poets were expected to be well versed in many subjects; but Nizâmî seems to have been exceptionally so. His poems show that not only was he fully acquainted with Arabic and Persian literature and with oral and written popular and local traditions, but was also familiar with such diverse fields as mathematics, geometry, astronomy and astrology, alchemy, medicine, Koranic exegesis, Islamic theology and law, history, ethnics, philosophy and esoteric thought, music and the visual arts. The information provided above is from the introduction to English translation of "Haft Paykar" ("Seven Beauties") by Dr. Julie S. Meisami of Oxford University. This material is posted with a permission from the author.

Запускается очередной тренинг для начинающих пользователей. Название Курса - Windows Vista Introdcution Описание Курса - Курс включает в себя информацию по новейшей операционнйо системе от Microsoft. Все от базовых навыков до пользовательской администрации. От создания папок и настройки рабочего стола до установки драйверов и управления подключениями к сети и Интернету. Продолжительность - 12 часов Место Проведение - САС Центр, Каспиан Плаза 3, 13 этаж (ул Джафара ДЖаббарлы 44) Дата Курса - 2 марта 2009 года Расписание Курса - Пон, Сре, Пят Время Проведение - с 11:00 до 14:00 Язык Курса - Русский Формат Курса - класс-тренинг, группа (макс 8 человек) (на данный момент 4 вакантных места) Инструктор - Мамед Оруджев, МСР, MOS MASTER Instructor Стоимость Курса - 99.00 манат (для форумчан Bakililar.az предусмотрено специальное предложение - скидка в размере 15% - предложение действует на данный курс) Регистрация церез сайт www.cac.az или www.caccenter.com, или по почте cac@cac.az или по телефону 497-60-12 Будем рады видеть вас в нашем Центре.

Можно узнать какие критерии у вас для получения статуса "профессионального" тренера? и что конкретно подразумевает "дипломированный"? Удачи в работе! P.S: Сам немножко вовлечён во всё это... Организовываем семинары и тренинги для студентов, бесплатно. С радостью примем и вашу помощь ) Привет! спасибо за интересный вопрос. Ты вроде как был у нас в Центре, разве нет? дипломированный значит тренер обучался в высшем учебном заведении и получил диплом по специальности архитектор-дизайнер. профессиональный значит проведение курсов является профессией, а не хобби. Тренер зарабатывает этим на жизнь, то есть кровно заинтересован в качестве своего сервиса (в качестве тренинга) в полном удовлетворении клиента по параметрам которыми измеряется качество обучения (изложение материала, знание предмета, закрепление тренинга, организация практических занятий, подготовка и обеспечение качественными пособиями, и многое другое) Спасибо, заходи, поговорим - мы открыты для сотрудничества.

Так вот откуда у вас такие представления об Армении! Ты хоть можешь себе представить насколько ты загнан в дебри? Мне жаль тебя и твой народ. Теперь я понимаю почему вы думаете, что можете нас победить... Мы так думаем, потому что так был всегда. И пример тому - ваша печальная история)))). Ваша временная удача - это еще не повод для того, чтобы забыть ее, эту вашу печальную историческую закономерность Самое печальное и закономерное в понятии печальная историческая закономерность - это, что все временно: в том числе и люди, и государства, и даже империи такие как Римская, Византийская и Османская... Но в настоящий момент наше с вами отличие в том, что любой армянин обладает психологией победителя, а азербайджанец - на данный момент (уже 15 лет) представитель нации, потерпевшей поражение и эта пораженченская психология пропитала вас насквозь и мешает развитию каждого из вас как личности и вашей нации в целом. Если захотите, я более подробно вам это покажу, но думаю не стоит... ты лучше строй из себя клоуна и скомороха на своем дебильном наркотическом Комеди Клабе тоже мне юмористы...конечно все что вы напортачили начиная с 1988 года выдвинули вас в один из мировых лидеров промышленной революции...все полки мира завалены вашей высококультурнои высокотехнологической продукцией с меткой made in hayastan...ой как же мы от вас отстали.... Карапет, у стно я вас уже предупреждал. общение в таком тоне в данном разделе не приемлемо ни с кем. 20% и у вас уже 80 в целом. делайте выводы. Ничего вы меня раза четыре банили, невпервой. Оруджов, а что делать прикажите для снижения своих штрафных очков? Нет вопрос довольно риторический и очень серьезный? Вообще есть дисциплинарная комиссия? Читайте правила и раздел ПКЖ. там есть ответы на все ваши вопросы. не знал что вы "вернувшийся", тем лучше - имейте ввиду, к вернувшимся у нас более строгое отношение.

РП, ничего личного. но не важно как ты хотел распределить, важно кому дали академики. сколько людей - столько мнений. голливуд мельчает, а с ним и лауряты. смотрите европейское кино.

если здесь продолжиться оффтоп я забаню всех участников сразу и без предупреждения. прочтите название темы и лишь затем постите. касается всех участников дискуссии.

Вот и еще один пример проявления обиженной пораженческой психологии азербайджанца с армянским ником... Почему пораженческая?Люди готовятся...................... Усташ, вы переигрываете. Вам Вечный бан. Не возвращайтесь причина: оффтоп, рецидив.

Так вот откуда у вас такие представления об Армении! Ты хоть можешь себе представить насколько ты загнан в дебри? Мне жаль тебя и твой народ. Теперь я понимаю почему вы думаете, что можете нас победить... Мы так думаем, потому что так был всегда. И пример тому - ваша печальная история)))). Ваша временная удача - это еще не повод для того, чтобы забыть ее, эту вашу печальную историческую закономерность Самое печальное и закономерное в понятии печальная историческая закономерность - это, что все временно: в том числе и люди, и государства, и даже империи такие как Римская, Византийская и Османская... Но в настоящий момент наше с вами отличие в том, что любой армянин обладает психологией победителя, а азербайджанец - на данный момент (уже 15 лет) представитель нации, потерпевшей поражение и эта пораженченская психология пропитала вас насквозь и мешает развитию каждого из вас как личности и вашей нации в целом. Если захотите, я более подробно вам это покажу, но думаю не стоит... ты лучше строй из себя клоуна и скомороха на своем дебильном наркотическом Комеди Клабе тоже мне юмористы...конечно все что вы напортачили начиная с 1988 года выдвинули вас в один из мировых лидеров промышленной революции...все полки мира завалены вашей высококультурнои высокотехнологической продукцией с меткой made in hayastan...ой как же мы от вас отстали.... Карапет, у стно я вас уже предупреждал. общение в таком тоне в данном разделе не приемлемо ни с кем. 20% и у вас уже 80 в целом. делайте выводы.

Хопар, даже если бы мне прочитали это предложение незнакомые люди, изменив название наций и регионов, я бы не усомнился в том что написано/сказано это арменином ) столько апломба (на пустом месте, простите), столько знания, понимания и виденья чужих проблем, пафос и "поучительность" - на такое может замахнуться только армянин. теперь по теме: дай Бог нам продолжать "не разиваться" такими темпами которыми мы идем вперед сейчас, а вам "развиваться" вашими сегодняшними темпами. Каждый второй армянин приходящий сюда не только подтверждает, но и кичится тем что Армения, живет за счет дотаций лобби и России, что Гарабахская проблема никогда не будет решена в нашу пользу пока за границей есть ваше лобби. Вы сами то в это верите? как долго думаете Армения сможет вести иждивенческую политику? Как долго получиться спекулировать понятиями геноцид/Гарабаг/братская Россия. Что произойдет когда Россия скупит ВСЕ предприятия Армении, и выкачает все что может? вы ведь не Россия, ресурсы ведь ограничены.. что будет дальше? мировое лидерство по экспорту Бренди? Гранита? умы за границу продовать будете?

10 000 старыми манатами?

привет. сразу чувствуется кто теперь отвечает за СИ. прямо в постах скользит.

становлюсь предсказуемым - плохо.

Лоббист, личное пространство - это важный вопрос. настолько что проведено специальное исследование роезультаты которого вкчлючены в ряд тренингов. там много говорится о ЛП. примечательно что регулируя ЛП при общении с человеком можно влиять на ход дискусии, на конечный результат беседы. не раз убеждался в этом. к своему ЛП отношусь очень бережно. если человек находится на расстоянии вытянутой руки ко мне стараюсь не терять его из вида. еще пример, привычка выработанная годами, если на базаре или просто в топпе с кем то столкнулся - обязательно стараюсь оглянуться и запомнить лицо и сразу проверяю карманы с ценными вещами на факт пропажи. привычка полезная, выручала, рекомендую.

главное чтоб не постриженные, кучкой в ладони.

интересная тема отвечу: может.

сафину вот долго не отпускало.

тема переживет всех нас.

если хочешь вкрутить шуруп, вкрути нах. ©

и про гарантию пожалуйста расскажите. есть ли? нет ли? сколько осталось?

а цена то, цена у вас какая?