.jpg.7fcef5743f3a8c8d2c424f814ecbba0c.jpg)
Эда F
-
Публикации
10105 -
Зарегистрирован
-
Посещение
-
Days Won
27
Все публикации пользователя Эда F
-
Потом посетила выставку Эдиты Сухоцките. Что ж, филигранно…, в общем и целом. (фотки в разделе Арт, в теме Вендена). Кстати, увидев, что именно стилем интересуюсь, сказали тафорд это. Незнакомое слово, неужели нигде не встречала, подумала я и переспросила. - Та – форд! - Аааа. В салоне была девушка, гид по выставке, она мне объяснила так: рисуют на линолеуме, потом проходятся по нему валиком (красят) и переносят изображение на лист бумаги, далее дорабатывают. Так это линогравюра, а никакой не Та-форд (офорт имела в виду, на металле). Источником вдохновения служили восточные поемы. Отсюда и дух востока. Во многих картинках можно было увидеть восточные мотивы. http://forum.bakililar.az/index.php?showtopic=94970 И…вся пропитанная измышлениями об увиденном, пошла фесели кушать.
-
красота... мне очень понравились корзина с розочками, лебеди, павлин.
-
И вот что: (бир 10 дегиге йапышдым бунлара. Чох гешенг, дейилми?..) Фигурки из бумаги.
-
Работы молодых художников. Почти все учащиеся школы Азим Азимзаде. Там был совсем юный художник. Он мне показал свой этюд. Не успел еще его назвать, в голове, сказал, крутится «Нарлар». (габда 5 нар). Мое внимание привлекло то, что не все они спелые. Предложила свои варианты: «Контраст» или же «5 теклик». Ему оба варианта понравились. Увидела там эбру. (рисунок на воде – древнейший вид тюрко-исламского искусства)
-
Вчера пошла на выставку Эдиты Сухоцките. (Прикосновение). Попала на перерыв. Полчаса где убить, думала.. К счастью, прям напротив другая галерея - Абшерон ресм гал. Открытие у них планировалось на сегодня, но меня пустили картинки посмотреть. Вот понравившиеся композиции:
-
Афоризмы от Буковского: Если произошло что-нибудь хорошее, пьешь, чтобы отпраздновать. Если произошло что-нибудь плохое, пьешь, чтобы забыть. Если ничего не произошло, пьешь, чтобы что-нибудь произошло. Люди обычно намного лучше в письмах, чем в реальности. Дела идут хорошо, но неизвестно куда. Всегда кто-нибудь испортит тебе день, а то и всю жизнь... Среди миллионов женщин вам нет-нет да и попадется на глаза одна, которая выворачивает вам душу.
-
Найдите почитайте рассказ Чарльза Буковски "Перестаньте пялиться на мои сиськи, мистер". (сборник "Юг без признаков севера"). Буковски алкаш и бабник. В сети есть. Рассказ - тупость, но смешной. Финал неожиданный. Я читала перевод тоже, на азерб. Так вот, перевод мне больше понравился. Смеялась.. От подобных "произведений" никакого удовольствия не получаешь, правда,... просто тупо смеешься, эстетики там нет. Я их разбавляю с миниатюрами готов, про Луну там, про одиночество... Если вы хотите, чтоб меня забанили, попросите, моГет и вставлю перевод или дам ссылку на оригинал. Если хорошенько попросите, может и дам.. ссылку.
-
)))) да. Подействовало же...))
-
Заладили.. Кончита, кончита... Вот настоящая борода. Она когда-то была маленькой милой девочкой. Бойюдю, йеке киши олду, машаллах. Артистка труппы..забыла какой. Фото давнее. В то время таких людей ( с отклонениями) брали в цирк - фрик шоу. Они людей развлекали и зарабатывали тем самым себе на жизнь.
-
Почему Патрик умер? ...умер так рано.. Талантливейший актер.. определенно, там талант ценят.. Он с детства занимался танцами и боевыми искусствами. "Грязные танцы",.. какая пластика..он великолепен. «В Патрике было редкое сочетание грубой мужественности и удивительной тонкости. Он был прекрасным и сильным, настоящим ковбоем с нежным сердцем», — сказала актриса Дженнифер Грей, которая снималась вместе с Суэйзи в фильме «Грязные танцы». «Он был бесстрашным и всегда настаивал на том, чтобы делать все трюки самостоятельно. Неудивительно, что он настолько мужественно и достойно вёл борьбу с раком».
-
МИКЕЛАНДЖЕЛО. Сотворение Адама. Сотворение Евы. (Ева определенно превосходит)
-
Пусть будет тут. Собор Парижской Богоматери. http://youtu.be/hed9-EaXd6U
-
Иллюстрации к тексту:
-
Zaman kəsiyi – anilik. Vaxt heç nədir, an – hər şey. Bu saat, bu dəqiqə, bu saniyə hardasa küləklər əsir, çaylar daşır. Hardasa tam sakitlikdir, bürküdən ürəklər dayanır, susuzluqdan ağaclar yanır, quraqlıq torpağı cadar-cadar şumlayır. Bu saat, bu dəqiqə, bu an hardasa müharıbə alovlandı. Hardasa sülh sazişi bağlandı. Bu saat, bu dəqiqə, bu an hansısa laboratoriyada hansısa alim hansısa qəliz xəstəliyin belini qıra biləcək bir məlhəm/ilac hazırladı, öz böyük uğuruna özü də inanmadan başını əlləri arasına aldı, gicgahlarını sıxdı, əməlinin reallığına özünü tam əmin etmək üçün. Elə həmən dəqiqə hardasa elə həmən xəstəlikdən əziyyət çəkən hansısa bir şəxsə qəbulunda olduğu həkim “bu mərəzin dərmanı tapılmayıb hələ” dedi. Xəstə də başını əlləri arasına aldı, gicgahlarını sıxdı, eşitdiyi fitvaya özünü tam əmin etmək üçün. Hardasa boş vaxtın çoxluğundan gileylənən insanlar oturub nərd atdılar. Hardasa boş vaxtın yoxluğundan əziyyət çəkən insan əsrin müqaviləsini imzaladı. Kimsə 10 saatını bilmədi hara sərf etsin, kiminsə 10 dəqiqəsi çatmadı ki, vaxtında xəstəxanaya çatdırılıb, xilas edilə... Kiminsə orqanlarında açıq cərrahiyyə əməliyyatı aparılır bu dəm..... Kiminsə bünövrəsi qoyulur bu an, onu irəlidə 9 aylıq gərgin iş gözləyir, insan qiyafəsi almalıdır bu az müddətə... Kimsə həyata göz açır indi bu dəqiqə, kimsə gözlərini əbədi yumub, həyata “əlvida” deyir. Mənsə əlim çənəmdə oturmuşam, pəncərədən eşiyə baxıram. Hava pis deyil, amma bir azdan yağış başlayacaq. Oturub yağışı gözləyirəm, bu dəm. Bu saat, bu dəqiqə, bu saniyə ağac gövdəsinin qabığı altında kiçicik qurdlar özlərinə yer eləməkdə, ağacdələnsə öz iti dimdiyi ilə onları bir-bir dənləməkdə. Hər ikisi yemlənir.... və hər ikisi qeyri-sivil yolla. Bu dəm kimsə dənizdə batdı. Onu dalğalar üzərinə atan əzələlər son gücünü sərf edib, suya təslim oldu. Bu saat kiməsə üzmək öyrədirlər,... kimsə üzgüçülük üzrə 100 m-lik məsafəni brassla qət edib çempion oldu bu an. Bu saat kimsə kiminsə baxışlarından elektrik aldı. Gələcək həyatının sxemini qurub, altına dərkənar atdı, ömrünü kimləsə bağlamağı qərar verdi. Bu saat kimsə illərdir birgə yaşadığı insandan ayrılmağı düşündü. Bu saat hansısa ucqar kənddə kimsəsiz, tənha bir qadının evinə soba bacasından kosmik ilan daxil oldu və o qadından törənən nəsil iti zehni və mükəmməl əqli qabiliyyəti ilə bütün kənd sakinlərindən fərqləndi, fitri istedadı ilə hamını heyran qoydu, öz vətənini ondan çox-çox uzaqlarda ləyaqətlə təmsil etdi. Bu saat kimsə arxivləri gəzərək, material toplayır, Daxau və Osvensim məhbuslarının qanlı taleyindən yazacaq. Kimsə öz komediyası üçün süyet axtarır. Kiminsə xərçəng hüceyrələrində amitoz başlandı, kimsə bu gün həmən diaqnozu təsdiqləyən kağız aldı əlinə. Kiməsə Allahın rəhmi gəldi və elə bu dəm o mərəzin başına kəmənd ata biləcək mexanizm işə düşdü. Kimsə kəndiri boğazına keçirtdi, kiminsə həyatını xilas etdı həkimlər indicə. Kimsə şoppinqdən gəldi, bahalı butikləri ayaqdan salıb, özünü təpədən dırnağa geyindirdi. Kiminsə “onsuz da ölür” deyib, paltarını məscidə göndərdilər. Bu saat kimsə əlini açıb dilənir, ondan 30 addım kənardakı həyətdə kimsə itinə kabab yedizdirir. Bu saat biri pirə gedib nəzir paylayır, göylərdən övlad payı umur. Onun yanında duran başqa birisi isə cana doyub, 11-ci qızına Qızbəs adı qoyub, Allahından təvəqqe edir ki, o qədər qızın əvəzinə bir çolaq oğlan versəydi..... Kimsə “səni mənə vermədilər” deyib havalandı, müasir dövrün Məcnununa çevrildi, kimsə növbəti zövcəsini alıb hərəmxana sahibi oldu. Mənsə bütün bunlardan uzağam. Mən burda, dünyanın bu nöqtəsində - okeandan uzaq, dənizə yaxın, bir az Şərq, bir az Qərb, bir az Cənubdayam. Ucadan 2 addım irəli, hüdudlardan sıçramış, çəpərlərdən tullanmış, alçağın girdabında, enişin dibində - ordayam mən. Öz evimdə. Öz otağımda oturmuşam. Əlim çənəmdə, pəncərədən eşiyə baxıram. Hava pis deyil, amma yağış yağır. Oturub yağışa tamaşa edirəm, indi. Saata baxiram. Dördün yarısıdır. Hava isti olsaydı, bu girdə siferblatlı saatı qoyardım komodun üstünə, istidən əriyib, deformasiya olardı. Bəlkə onda vaxt dayanardı...(Dalinin ruhuna salam). Bu saat, dördün yarısında küçələrdə veyil-veyil bir evsiz-eşiksiz, ata-anasız tifil gəzişir. Yağış, soyuq damlalar boynundan girib, bədəninin olan-qalan hərarətini yalayıb aparır, dabanlarının kirinə qarışıb çıxır. Amma onu heç nə maraqlandırmır, məyus da etmir, ilgisini də çəkmir. O avaradır. Şüarı: “İslanmışın yağışdan nə qorxusu?!” Onu bir evinə aparan olsaydı......, soyundurub çimizdirən, soba dibində oturdan, umac bişirib ona yedirdən....... yəqin soyuqlayıb yazıq....., sonra da başını dizi üstünə qoyub bitlərini təmızləyən.... eh, yazıq tifil...... Bəlkə də normal həyat yaşasaydı, öz dövrünün hansısa bir görkəmli elm xadimi, rəssamı ya şairi olacaqdı?.... Bu saat, dördün yarısında dünyanın hansısa bir nöqtəsində onun doğma anası öz ikinci izdivacından olan balalarını başına yığıb, təzəcə bişirdiyi isti qoğal yedirdir onlara. Dünyanın tam başqa nöqtəsində, qoy olsun bir şimal şəhərində, metro stansiyasında onun doğma atası həyatının Allah bilir neçənci araq şüşəsini son damlasına qədər boşaldıb zibil qabına tullayır. Elə bu dəm hansısa biznes ledı öz iradəsi əleyhinə mühüm bir işə qol qoydu. Sonra başını qaldırıb, tam ixtiyarında olduğu bir qoca əbləhin düz gözlərinin içinə baxdı. Atasız böyütdüyü 2 qızı, tikintisi yarımçıq qalmış evi, kreditə götürdüyü yağ içində Range Rover və borcları başqa cür hərəkət etməyə qoymadı onu, məcburi susdurdu vicdanını. Qocanın idbar sifətini iyrənc şeytan təbəssümü bürüdü. Elə həmən an başqa birisi vicdanının səsinə qulaq asıb, qarşısına qoyulan sənədləri ortadan cırdı və müsahibinin üzünə firlatdi. Durub inamlı addımlarla otaqdan çıxdi və bir andaca varlı, tanınmış iş adamından yoxsulun, səfilin birinə çevrildi..... evlərini, maşınlarını, obyektlərini itirdi.., amma vicdanı onunla qaldı. Bu saat kimsə azadlığın qədrini bilmir, “buynuzunu çobanın çomağına sürtür”. Kimə isə indicə ömrünün sonuna qədər həbs cəzacı kəsilir. Bu saat kiminsə evini oğru yığdı apardı. Kiminsə iti küçüklədi. Kiminsə əli ilk dəfə kiminsə əlinə toxundu. Kimsə qəbiristanlıqda özü üçün yer götürdü, çəpər çəkdi. Kimsə elə həmən dəm toyu üçün şadlıq evi seçdi. Kiminsə kitabı işıq üzü gördü. Hansısa bir dahi yazar həyatdan köçdü. Kiminsə quzusunu qurdlar yedi, hardasa cüyürün anasını ovçu ovladı. Hardasa gecədi indi, hardasa gündüz. Hardasa il boyu yay, hardasa daimi buzlaqlar..... Mənsə oturmuşam öz otağımda, əlim çənəmdə, pəncərədən eşiyə baxıram. Hava pis deyil, yağış da çoxdan qurtarıb. Oturub küçənin yağışdan sonrakı mənzərəsini seyr edirəm. Beynimi dolaşan fikirsə son dərəcə trivialdır: “Hərəyçün bir cürsən, həyat. Bundadımı qəribəliyin?..” Söz ardı: Keçmış artıq yoxdur, gələcək hələ yoxdur. İndinin kəsiyində saniyələr var. Keçmişinin dalınca at salmayanlar, gələcəyin xofu ilə yaşamayanlar, bu günü ilə əl-ələ addımlayanlar difiramba layiqdir.
-
Все иллюстрации на предыдущих страницах (вплоть до 13 стр.) пропали. Все! Что за дела??!
-
Мои любимые актеры: Парвиз и Курбан Масимов (Ням-ням, был такой ведущий, помните?) Режиссер-постановщик Бахтияр Ханызаде, засл.деятель иск.
-
Наш театр Пантомимы "Дели йыгынджагы". Обожаю их. Недавно отметили 20-летие.
-
Еще: Шепот Любовь Воспоминание Караван
-
Венден, спасибо. Посетила-таки. Интересные композиции, неординарные. Больше всего понравились эти: (во всех ваботах прослеживается восточная мотивация. Ее вдохновила восточная поэзия. Стиль - линогравюра) Охота Мечта Музыка Одиночество
-
Musa Yaqub Taleyin Qisməti Taleyin qisməti rast saldı bizi. Yolumuz hardasa qırılacaqsa, İtirəcəyiksə bir-birimizi, Xatirəm yadında qalmayacaqsa, Bu əllər mənimki olmayacaqsa, Bu tellər mənimki olmayacaqsa, Sən Allah özünə öyrətmə məni! Hicran qoxusuyla göynətmə məni. Mən bir az baharli budaq kimiyəm, Bir az da sadəlövh uşaq kimiyəm. Bala anasına qovuşan kimi, Leylək yuvasuna yovuşan kimi, Arı gül-çiçəyə uyuşan kimi, Eh,mən də adama tez yovuşanam. Sevgi atəşində tez alışanam. Amma ki sönməyim çox çətin olur. Sevgidən dönməyim çox çətin olur. Öyrətmə özünə, öyrətmə məni. Bəlkə gözləmirdik bu xoş görüşü, Yaman qəribədir dünyanın işi. Heç vaxt yollarında dayanmadığın, Heç həndəvərində dolanmadıgın, Gəlib birdən sənə nə şirin olur! Ömrünün içində ömür doğulur. Bu şirinim acı olacaq isə, Bir qismət çiçəyim solacaq isə, Öyrətmə özünə,öyrətmə məni. Könlümdə yerin var, qopmaz yerindən, Bir əkiz ləçəyi,haça budağı Ayırmaq olmursa biri-birindən Mənidə ayırmaq çətindir axı. Öyrətmə özunə, öyrətmə məni! Yox buna taqətim,yox buna tabım Əlimi əlindən üzmək əzabım, Sonra bu əzaba dözmək əzabım... Yoxsa da,könlümün sınıqları var, Hicranın köz basmış yaniqları var, Mənim dərdlərimin ayaqları var. Harda olsa gəlib tapacaq məni, Yaxıb yandıracaq bu ocaq məni. Gəl məni özünə öyrətmə belə, Əlimi əlinə öyrətmə belə, Gözümü gözunə öyrətmə belə...
-
Красу не оценить Неискушенным глазом. Алмазы огранить Возможно лишь алмазом (Мирза Шафи Вазех) Дарить себя — не значит продавать. И рядом спать — не значит переспать. Не отомстить — не значит все простить. Не рядом быть — не значит не любить! (Омар Хайям)
-
А почему вас смерть так пугает? Суть и переход...? Человек становится самим собой только в последние минуты, когда его уже ничто не трогает, не ограничивает, не держит... ни семья/работа/близкие/любовь, ни озоновая дыра над Тихим океаном, ни экономич.положение/полит.обстановка/долги,...ничто. Звук фанфар - это призыв. Нас мало (хорошего не бывает много), но мы ж размножаемся. Нас никогда не будет так много, чтоб раса арийская состояла только из нас, но и так мало, чтоб попасть под угрозу исчезновения. В любом случае, рада вас видеть в столице, о Берги.. )
-
это совершенно не обязательно. Миф какой-то. Такого в городах нет, не практикуется, в селах далеких тех далеких лет может быть... И потом, всё зависит от человека, как себя поставишь. Вот смотри, Марусь. Если у меня умрет муж... но-но-но, не приведи Господь, нам такого не надо.., в общем если что, то никто из его родственников меня замуж не возьмет, даж под страхом казни...честно, не возьмутЬ, как бы не умоляла, не просила, волосы не рвала, не возмутЬ, знаю же....
-
Вспомнила притчу Демиург. Убийца-маньяк зарезал беременную женщину, которая могла бы стать матерью великого ученого. Этот великий ученый, если бы ему дали родиться, должен был изобрести бомбу, способную выжечь половину континента. Мораль: Никогда не знаешь, что есть хорошо, что плохо. Мораль короче: Если хочешь кого-то зарезать, сходи прежде к гадалке и разузнай всю правду о его будущем.
-
И я бы не смогла. Представила себя в окружении коров и быков. В 6 утра все сельские женщины ровными рядами идут коров доить, а я физкультуру делаю. У всех детки сытые, а мои семеро сыновей и трое дочерей сохнут от голода. Корова не доена, овцы не кормлены, сортир не чищен. Мужик голодый на диване ваяляется. Надолго ли хватит его большой и неземной любви? Куры с быками-то тут, рядом, в нашей реальности…, и детки голодные..
.thumb.jpg.e2a7656f023d3f45c034ba17262e1671.jpg)
