Burhan

Birincisisi,gördüyünüz kimi bu hədis sizlərə aiddir.Yəni,sonraki nəsillərə.Həmçinin bu ayədə:Onlardan (mühacirlərdən və ənsarlardan) sonra gələnlər belə deyirlər: "Ey Rəbbimiz! Bizi və bizdən əvvəlki iman gətirmiş (din) qardaşlarımızı bağışla. Bizim qəlblərimizdə iman gətirənlərə qarşı kinə (həsədə) yer vermə. Ey Rəbbimiz! Sən, həqiqətən, şəfqətlisən, mərhəmətlisən!" (Hashr 10) İkincisi,musəlmanin günah və xəta etməsi geyri adi bir hal deyil.Unutmag lazim deyil ki,hər iki tərəf özlərini hagli hesab edirdi və garşi tərəfə söyürdü.Bu hadisələr fitnə dövründə olan hadisələr idi. Hədis alimlərinin dogrulugunda yekdil bir rəydə olduglari hədislərə mütavatir hədislər deyilir.Əhli Sünnə öncədən Hədis əhli kimi taninib və onlarin yolu Rasulullah(s.a.s)-in yoludur.Hicri 3-4 əsrlərə kimi artig bütün məşhur hədis alimlərinin kitablari İslam aləmində taninirdi.Bu dövrlərdə artig bütün hədislər kitablarda toplanmişdi.Sizin hansi hədis alimləriniz var və onlar rəvayətlərini kimdən nəgl edirdilər? Bəs siz hardan bilirsiz ki,kim munafig idi,kim mömin idi?Bu elm sizə hardandir?Mən sizə o hədisin şərhini yazmişdim.Amma,siz yenədə bir ip ucu tapmiş kimi o hədisi özünüzə bir dəlil olarag gətirirsiz.Bəs Rasulullah(s.a.s)-in Əshabini mujdələdiyi onlarla hədisi niyə görmürsüz? Hədisdə deyilən insanlar münafiglərdir ki,Rasulullah(s.a.s) onlari taniyirdi və onlarin münafig olduglarini bilmirdi.Həmçinin ona sagliginda beyət edən bir çox ərəb gəbilələri və bədəvilər onun vəfatindan sonra İslamdan çixdilar.Halbuki,Rasulullah(s.a.s) onlarin səmimi olduglarini zənn edirdi.Həmçinin Burada deyilən səhabə sözü, ümumi məna daşıyan bir ifadə kimi işlədilmişdir. Yəni, Peyğəmbərə (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) itaət etmədən onunla yoldaşlıq edən hər kəsə aiddir. Belə olan təqdirdə həmin insanlar səhabə sözünü şəriət baxımından mənasına daxil deyillər. Buna dəlalət edən məqam budur. Demək, Mədinə şəhərində münafiqlərin başçısı sayılan, Abdullah ibn Ubeyy ibn Səlul bu sözləri: “Əgər biz (Bəni Müstəliq vuruşundan) Mədinəyə qayıtsaq, ən güclülər (ən şərəflilər – münafiqlər) ən zəifləri (ən həqirləri – Peyğəmbəri və ona iman gətirənləri), əlbəttə, oradan çıxardacaqlar!” – dediyi zaman bu sözlər Ömərə (Allah ondan razı olsun) çatır və o deyir: Ey Allahın elçisi, qoy bu münafiqin başını bədənindən ayırım! Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) dedi: "Onunla işin yoxdur. Sonra deməsinlər ki, Məhəmməd öz səhabələrini öldürür (Səhih əl-Buxari: 4622. (4, 1861). Bu məqamda Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) onu öz səhabəsi olaraq qeyd edir. Lakin burada səhabə sözü, şərii mənaya görə deyil, lüğəti mənaya görədir. Çünki Abdullah ibn Ubeyy ibn Səlul münafiqlərin başçısı sayılırdı. Allah təala tərəfindən ifşa edilən bu insan, öz münafiqliyini açıq-aşkar bildirirdi. Ola bilər burada səhabə sözü, Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) yoluna riayət etməklə ona yoldaşlıq edən, onu görənlərin və görməyənlərin hamısına aiddir. Bu mənaya hədisin digər rəvayətində deyilən, "onlar mənim ümmətimdəndir, onlar mənim ümmətimdəndir" sözləri dəlalət edir. O ki, qaldı Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) onları tanımasına, artıq özü bu haqda xəbər verərək demişdir: "(Qiyamət günü) Mən bu ümməti tanıyacağam". Odan soruşurlar: Ey Allahın elçisin, sən axı onları görməmisən, necə tanıyacaqsan? Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) deyir: "Mən onları dəstəmaz izlərindən tanıyacağam" (Səhihi Müslim: Kitabut Təharət, Bab, İstihbab İtalətul Ğurra vət Təhcil Fil Vudu, 367.) Bütün bu deyilənlərdən sonra onu demək olar ki, nə xəvariclər, nə nasibilər nə də mötəzililər bu hədisi dəlil gətirmirlər. Bunu misal gətirənlərə sual olunur: Hansı əsasla Əlini, Həsəni, Hüseyni və Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) əhli-beytindən olan digərlərini istisna edirsiniz? Onların, mürtədlərdən olmalarına nə maneə olur? Təbii ki, biz onların mürtəd olduqlarını demirik, onlar bundan uzaqdırlar. Əslində biz onların imamlığını qəbul edir, onların cənnət əhlindən olduqlarını təsdiqləyirik. Əgər siz haggi görmək istəsəydiniz onda bilməmiş deyilsiz ki,sizin iddialar ancag guru iddiadan başga bir şey deyildir.Ayələr,hədislər,alimlərin rəyi sizə kifayət etmədisə mən sizə artig nə deyə bilərəm. Burada harada deyilir ki,onun zövcələri Əhli Beytdən deyil?Əvəzində mən sizə Səhih bir isnadla hədis deyirəm:Rasulullah(s.a.s) Zeynəblə evləndiyi gün zövcələrinin evlərini dolaşarag “Allahin salami üzərinizə olsun ey əhli beyt” deyə onlara öz salamini çatdirirdi. (Buhari, İmam-ı Abdillah Muhammed b. İsmail, el-Camiu’s-Sahih, Tefsir, 33,)

Onların ədalətli olmalarını demək, hamısını bir səviyyədə görməkdir, sözləri doğru deyildir. Bu heç uyğun gəlmir. Biz deyirik ki, onlar ədalətlidirlər və onların bəziləri digərlərindən üstündür. Əbu Bəkr (r.a) Peyğəmbərin (s.a.s) bütün səhabələrindən üstündür. Ondan sonra Ömər, sonra Osman, sonra Əli, sonra cənnətlə müjdələnən on nəfər, sonra Bədr döyüşündə iştirak edənlər, daha sonra ağac altında beyət edənlər və s. Demək istəyirik ki, səhabələr üstünlük baxımından eyni səviyyədə deyillər. Elə bu haqda Allah təala buyurur: "(Ey insanlar!) Sizə nə olub ki, (mal-dövlətinizi) Allah yolunda xərcləmirsiniz? Halbuki göylərin və yerin mirası (bütün sərvəti, eləcə də siz öləndən sonra qoyub gedəcəyiniz malın hamısı) ancaq Allahındır. Sizlərdən (mal-dövlətini) fəthdən (Məkkənin fəthindən) əvvəl (Allah yolunda) sərf edənlər və (müşriklərə qarşı) vuruşanlar (başqaları ilə) eyni deyillər. Onlar (mallarını Allah yolunda) fəthdən sonra sərf edib döyüşənlərdən dərəcə etibarilə daha üstündürlər. Bununla belə, Allah onların hamısına (həm birincilərə, həm də ikincilərə) ən gözəl mükafat (Cənnət) vəd buyurmuşdur. Allah sizin nə etdiklərinizdən xəbərdardır!" Əgər Quran ayəsinə görə peyğəmbərlər bərabər səviyyədə deyillərsə bəs səhabələr necə? Bu haqda Allah təala buyurur: "(Ya Rəsulum!) Bu peyğəmbərlərin bəzisini digərindən üstün etdik..." (əl-Bəqərə: 253). Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) bütün səhabələrinin ədalətli olmasına heç bir dəlilin olmadığını haqqında deyilənlərə gəlincə, biz bu haqda Quran və sünnədən bəzi dəlilləri əvvəldə qeyd etmişik. Heç şübhəsiz ki, bidət əhli bu haqda bəzi dəlillər gətirmişlər. Lakin biz onların dəlillərindən öncə Allahın bu ayəsini qeyd edirik: "(Ya Rəsulum!) Sənə Kitabı (Quranı) nazil edən Odur. Onun (Kitabın) bir hissəsi (Quranın əslini, əsasını təşkil edən) möhkəm (mənası aydın, hökmü bəlli), digər qismi isə mütəşabih (çətin anlaşılan, dəqiq mənası bilinməyən, məğzi bəlli olmayan) ayələrdir. Ürəklərində əyrilik (şəkk-şübhə) olanlar fitnə-fəsad salmaq və istədikləri kimi məna vermək məqsədilə mütəşabih ayələrə uyarlar (tabe olarlar). Halbuki onların yozumunu (həqiqi mənasını) Allahdan (yaxud Allahdan və elmdə qüvvətli olanlardan) başqa heç kəs bilməz. Elmdə qüvvətli olanlar isə: “Biz onlara iman gətirdik, onların hamısı Rəbbimizin dərgahındandır”, - deyərlər. Bunları ancaq ağıllı adamlar dərk edərlər" . Səhabələrin ədalətli olmadıqlarını deyənlər Allahın kitabından və Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) sünnəsindən şübhələr gətirirlər. Halbuku tarixdə ən böyük yalan guya Peyğəmbərin (s.a.s) səhabələrinin bir-birlərinə qarşı düşmənçilik etmə iddiasıdır. Bu təmamilə batil iddadır. Bunun batilliyini Quranda səhabələr haqda deyilən gözəl vəsflər də təsdiq edir. Allah təalə buyurur: "Siz insanlar üçün ortaya çıxarılmış ən yaxşı ümmətsiniz (onlara) yaxşı işlər görməyi əmr edir, pis əməlləri qadağan edir və Allaha inanırsınız. Əgər kitab əhli də (sizin kimi) iman gətirsəydi, əlbəttə, onlar üçün yaxşı olardı. Onların da içərisində bəzi iman gətirən şəxslər vardır, lakin çox hissəsi haqq yoldan çıxanlardır"( Ali İmran: 110.) Muhəmməd (əleyhissəlam) Allahın Peyğəmbəridir. Onunla birlikdə olanlar (mö'minlər) kafirlərə qarşı sərt, bir-birinə (öz aralarında) isə mərhəmətlidirlər. Sən onları (namaz vaxtı) rüku edən, səcdəyə q.nan, Allahdan riza və lütf diləyən görərsən. Onların əlaməti üzlərində olan səcdə izidir. (Qiyamət günü onlar üzlərindəki mö'minlik nuru alınlarındakı möhür yeri ilə tanınırlar). Bu onların Tövratdakı vəsfidir. İncildə isə onlar elə bir əkinə bənzədilirlər ki, o artıq cücərtisini üzə çıxarmış, onu bəsləyib cana-qüvvətə gətirmiş, o da (o cücərti də) möhkəmlənib gövdəsi üstünə qalxaraq əkinçiləri heyran qoymuşdur. (Allahın bu təşbihi) kafirləri qəzəbləndirmək üçündür. Onlardan iman gətirib yaxşı əməllər edənlərə Allah məğfirət (günahlardan bağışlanma) və böyük mükafat (Cənnət) və'd buyurmuşdur (Fath 29) Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) hədisdə buyurmuşdur: "İnsanların ən xeyirlisi mənim zəmanəmin kimsələridir (Səhih əl-Buxari: Kitab əş-Şəhadət, Bab Lə Yəşhədu Alə Şəhadəti Covrin Izə Uşhidə, № 2509). Bəli,məlumdur ki,munafiglər baradə olan ayələr Mədinədə nazil olmaga başladi.Çünki,Mədinədə muxtəlif gəbilələrə məxsus adamlar,həmçinin yəhudilər və s.gəbilələrdən olan insanlar məskunlaşmişdilar.İslamin nüfuzu Mədinədə artdigca onlarin sayi və gücü də azalirdi.Bəziləri hidayətə gəlir,bəziləri isə öz küfrlərində galmagda davam edirdi.Onlarin əlamətləri baradə Rasulullah(s.a.s)-in çoxlu hədisləri,həmçinin ayələr vardir.Onlar daim döyüş səfərlərinə çixmamag üçün müxtəlif bəhanələr gətirər və Rəsulullah(s.a.s)-in məclislərinə gatilmazdilar.Həmçinin onlar öz gövmlərindən olan iman gətirən Ənsarlara garşi kin bəsləyərdilər.Bu baradə Muslim öz Səhih əsərində bir bab ayirmişdir və babin adi “Ənsara ancag munafiglər kin bəsləyər”-dir. Siz əgər nəyi isə sübut etmək istəyirsinizsə gərək o baradə olan dəlilləri bir araya cəm edərək obyektiv gərar verəsiz.Hərçənd buna sizin nə elminiz,nə də fəhminiz imkan vermir.Siz ancag gərəzlə və pi niyyətlə məsələlərə yanaşirsiz.Sizin bizim kitablardan nəyi isə bizə sübut kimi gətirməyiniz çox gülməlidir.Siz bunu özünüz üçün bir sübut kimi saya bilərsiz.Amma,əslində siz görmək və arzu etdiyiniz şeyləri görürsüz.(Səhrada su axtaran,amma t. bilməyən,gözünə miraj görsənən kimsə kimi).Əgər siz bizim kitablardan dəlil gətirirsinizsə o dəlilləri oldugu kimi gəbul etməlisiz.Əks təgdirdə sizin bu yanaşmaniz ancag şübhədən və təhrifdən başga bir şey olmayacagdir.Siz hardan bilirsiz ki,Kafidə gələn bu rəvayətlər sizə görə zəifdir.Siz əgər Gurana görə bu rəvayətləri zəif və uydurma sayirsinizsa,bəs onda nəyə görə Kafidə Guranda olmayan və Gurana zidd gələn İmamlarla bagli əksər rəvayətləri səhih sayirsiz? Siz nəyə görə hansisa sizin mənbədə gələn rəvayətləri zəif adlandirirsiz?Bunu hansi mənbədən götürürsüz,o rəvayət baradə olan rəyi hardan əldə edirsiz?

Mən bu ayələri yazmagda məgsədim o idi ki,siz bunlari şərh edəsiz.Axi siz çox məsələlərə şərh verməyə yaxşisiz.Mən demirəm bu ayələri siz özünüzdən izah edəsiz.Fəgət istəyirəm ki,bu ayələrin şərhini sizdən və sizin prizmanizdan eşidəm.Siz sualdan niyə yayinirsiz? Nəyə görə bu ayələrə görə Rasulullah(s.a.s)-ə irad tutmursuz,başga ayə və hədislərə görə isə digərlərini ittiham edirsiz? "Ya Peyğəmbər! Zövcələrinin (səndən) razı qalmasını diləyərək Allahın sənə halal etdiyi şeyi (dünya ləzzətini) niyə özünə haram (qadağan) edirsən?" (Quran, Təhrim, 1) " (Musa) qəzəbindən (əlindəki Tövrat) lövhələrini yerə atdı, qardaşının başından (saç-saqqalından) yapışıb özünə tərəf çəkməyə başladı." Heç bir peyğəmbərə yer üzündə (küfrün kökünü kəsmək üçün bacardığı qədər çox kafir) öldürməyənə qədər əsirləri özünə mal etmək (onları öldürməyib fidyə müqabilində azad etmək) yaramaz." (Quran, Ənfal, 67) "...adamlardan (onların Peyğəmbər oğulluğunun boşadığı övrətlə evlənir, - deyəcəklərindən) qorxurdun. Halbuki əslində sənin qorxmalı olduğuna ən çox layiq Allahdır." (Quran, Əzhab, 37) . "Allah səni bağışlasın! (Allah səni əfv etdi). Doğru danışanlar sənə bəlli olmadan, yalançıları tanımadan əvvəl nə üçün onlara (cihadda iştirak etməməyə) izin verdin?" (Quran, Tövbə, 43) Siz necədə gülməli söz deyirsiz.Siz kimsiz ki,bir alimə “o alim deyil”deyirsiz? Sizdən fərgli olarag onu bütün müasir alimlər,hədis tədgigatçilari əsrin böyük alimi sayirlar,onun hədis sahəsində yüksək elmi dərəcəsini giymətləndirirlər.O,bir hədis hafizi olarag dövrünün(20-ci əsrin)ən böyük hədis alimidir.Galdiki səhv etməyə,heç bir insan səhv etməkdən sigortalanmayib. İkincisi isə deyin görüm Təbəri və ya Suyuti,bunlardan hansisi hədis alimi olubdur və ya hədis sahəsinin böyük bilicisi olubdur?Onlarin kitablarinda olan rəvayətləri onlar siz deyən mənbədən götürmüşlər və kitablarina yazmişlar.Şiyədə sizin havaniza uygun olan hər bir nagilin səhih olmasina mən şübhə etmirəm.Unutmayin ki,alimlər sizin kimi təəsübkeş olmayiblar.Əsl alim məhz o alimdir ki,hadisələrə obyektiv yanaşsin və ədalətli olsun.Bütün dahi İslam alimləri məhz belə olublar. Mən sizə cahil demədim,niyə əsəbləşirsiz?Sizin özünüzə görə elminiz var.Hər halda sizin bu biliyiniz İblisin elmindən çox deyil. Siz ancag bu biliyinizi məsələləri dolaşig salmaga və garişdirmaga,həmçinin istədiyiniz şeyi sübut kimi gətirməyə sərf edirsiz. İmâm-ı Tirmizî’nin birçok eserleri vardır. Başlıcaları şunlardır: Kitâb-ül-Ilel, Kitâb-üşşemâil, Kitâbu esmâ’is-sanâbe, Kitâb-ül-esmâ ve’l-künâ ve en meşhûr kitabı es-Sünen diye, anılan el- Câmi’idir. Mən sizə nagil danişiram? Əvvala bizim hər birimiz müəyyən bir məsələdə hakim rolunda ola bilkərik.Bu bizim heç də həmişə hakim oldugumuza dəlalət etmir.Axi siz həmişə məntiglə danişirdiz.Onlarin arasinin yaxşi olmasi baradə əvvəlki postlarda dəfələrlə çoxlu misallar gətirilib.Niyə uzaga gedirsiz?Bəhs etdiyiniz hadisə elə buna bir misaldir. Bu söz müəyyən bir hadisə ilə əlagədar olarag deyilmişdi.Həmçinin məlumdur ki,Ali(r.a) və s. səhabələr də Ömər(r.a)-in hakimliyinə müraciət etmişdilər.Şübhəsiz ki,Ömər(r.a) bir xəlifə olarag özü və ona məsləhət edən səhabələrin köməyi ilə hakimlik edirdi.Yenə bu söz əslində sizin iddialariniza bir cavabdir ki,onlar çox yaxin münasibətdə olmuşlar və bir-birilərinə etibar etmişlər.Həmçinin bu və buna bənzər çoxlu misallarda oldugu kimi: Əli və Ömər ibnu-l-Xəttab (r.a.) Rum döyüşünə çıxarkən məsləhətləşəndə Əli (r.a.) Ömərə (r.a.) belə demişdir: «Sən bu düşmənin üzərinə özün gedib onlarla görüşsən, müsəlmanların öz ölkələrinin qurtaracağından başqa sığınacaqları olmaz («Sığınacaq» deyəndə, arxalanacaqları mərkəz nəzərdə tutulur. ) Onların səndən sonra müraciət edəcəkləri bir başçıları yoxdur. Sən gəl onların yanına sınaqdan çıxmış bir adam, onunla birlikdə döyüşkən ağıllı adamlar göndər. Əgər Allah bu yolla səni qalib çıxarsa, istədiyin elə bu idi. Yox, başqa cür olsa, insanlara dayaq və müsəlmanların ümid yeri olarsan». «Nəhcu-l-Bəlağə», səh:193 (tərcümədə səh, 167-168). Siz niyə özünüzə görə ayə və hədislərdən məna çixarirsiz?Axi siz özünüz də deyirsiz ki,bizim alimlərin şərhi olmadan ayə və hədislərdən məna çixarmaga ixtiyarimiz yoxdur.Heç bir mö'minə başqa bir mö'mini öldürmək yaraşmaz. Bu ,səhvən (xəta üzündən) olduqda müstəsnadır. Hər kəs bir mö'mini səhvən öldürərsə, o zaman o, mö'min bir qul azad etməli və öldürülmüş şəxsin ailəsi qanbahasını sədəqə olaraq bağışlamadıqda, onlara (ölən şəxsin varislərinə) tam şəkildə qanbahası verməlidir. Əgər (öldürülən şəxsin özü) mö'min olduğu halda, sizə düşmən olan bir tayfadandırsa, o vaxt (öldürülən şəxs) mö'min bir qul azad etməlidir. Əgər (öldürülən şəxs) sizinlə əhd (müqavilə) bağlamış bir tayfadan olarsa, o zaman onun ailəsinə qanbahası verməklə bərabər, mö'min bir qul dəxi azad etmək lazımdır. Hər kəs (azad etməyə qul) t. bilməsə, o, Allah tərəfindən tövbəsinin qəbul edilməsi üçün bir-birinin ardınca (arası kəsilmədən) iki ay oruc tutmalıdır. Allah (hər şeyi) biləndir, hikmət sahibidir! Hər kəs bir mö'min şəxsi qəsdən öldürərsə, onun cəzası əbədi qalacağı Cəhənnəmdir. Allah ona qəzəb və lə'nət edər, (axirətdə) onun üçün böyük əzab hazırlar! (Nisa 92,93) Ayə və hədisə görə görünür ki,musəlmani öldürmək böyük bir günahdir.Lakin,bu əməl insani dindən çixartmir.Təbii ki,əməlin arxasinda həmişə niyyət dayanir.Dediyiniz səhabələrin məgsədi alovlanmiş fitnəni söndürmək, bu fitnəni törədənləri cəzalandirarag müsəlmanlari islah etmək olub.Onlar gətiyyən müsəlmanlar arasinda savaşin olmasini istəməmişlər.Məlumdur ki,Ali(r.a),Aişə(r.a) və s. səhabələr bu döyüşün olmasina görə çox təəsüflənmişlər,hətta peşman olmuşdular.Sonradan olanlar göstərdi ki,bu muharibələrin olmasinda müsəlmanlar üçün hüç bir fayda olmadi,əksinə fitnə daha da böyüdü. Əgər mö'minlərdən iki dəstə bir-biri ilə vuruşsa, onları dərhal barışdırın. Əgər onlardan biri təcavüzkarlıq etsə, təcavüzkarlıq edənlə Allahın əmrinə (itaətinə) qayıdana qədər vuruşun. (Təcavüzkarlıq edən Allahın əmrinə) qayıtsa, hər iki dəstənin arasını ədalətlə düzəldin və insafla hərəkət edin. Şübhəsiz ki, Allah insaflıları sevər! (Hucurat 9)

Birincisi,bizim əgidədə səhabələr hagginda pis danişmag və onlara kin bəsləməyin yeri yoxdur.Onlardan hər birinin öz fəziləti və özlərinə məxsus üstünlükləri vardir.“Sizlərdən (mal-dövlətini) fəthdən (Məkkənin fəthindən) əvvəl (Allah yolunda) sərf edənlər və (müşriklərə qarşı) vuruşanlar (başqaları ilə) eyni deyillər. Onlar (mallarını Allah yolunda) fəthdən sonra sərf edib döyüşənlərdən dərəcə e'tibarilə daha üstündürlər. Bununla belə, Allah onların hamısına (həm birincilərə, həm də ikincilərə) ən gözəl mükafat (Cənnət) və'd buyurmuşdur. Allah sizin nə etdiklərinizdən xəbərdardır!” (Hedid 10) Sizinlə bizim fərgimiz ondadir ki,siz ancag pis niyyətlə bu rəvayətləri yozursuz və onlarin çoxsayli fəzilətlərinə isə göz yumursuz.Mənim Ali(r.a) haggda sizin və bizim mənbələrdə olan rəvayətləri gətirməkdə məgsədim sizə sizin necə gərəzli və ədalətsiz mövgedə oldugunuza işarə etməkdir.Yəgin ki,bunu anlamamiş deyilsiz. Sizin ayə və hədislərdən mustəgil hökm çixarmaga ixtiyariniz varmi?Siz əgər o hədisləri başga cür başa düşür və anlayirsinizsa bunun səbəbi sizin fəhminizdə və gəlbinizin şübhə və kinlə dolu olmagindadir.Mən dəfələrlə sizə demişəm.Siz və sizin kimilərin problemi ondadir ki,siz ancag görmək istədiyiniz məgamlari görmək istəyirsiz.Hətta,onu tapmasaniz belə onu və ona oxşar bir şeyi bir dəlil olarag irəli sürürsüz və ya onu istədiyiniz kimi şərh edirsiz.Siz həmin o kimsələrsiniz ki,Guranda olmasa belə İmamət,Mehdi və s.əgidələrinizlə bagli olan məgamlari Guran və Sünnədə axtarir,t. bilmədikdə isə onlari istədikləri kimi yozursuz.Sizin kimi Batinilər və Ələvilər də Ali(r.a) və s.İmamlarin ilahligini və s.üstünlüklərini sübut etmək üçün Gurandan ayələr gətirməkdən çəkinmirlər.Buna səbəb onlarin sizin kimi inandiglari və etigad etdikləri məsələləri nəyin bahasina olur-olsun isbat etmək istəyidir ki,bu istəyə görə onlar yalana və küfrə əl atirlar. Mən sizə öncələri də yazmişam.Əgər biz Gurana baxsag görərik ki,Allah Guranda iman gətirən Mühacir və Ənsarlari tərifləyir,onlardan razi oldugunu bildirir,bir çox ayələrdə onlarin tövbələrini gəbul etdiyini bildirir.“Allah (müsəlmanlardan) bir qismini ürəyi (şəkk-şübhəyə düşüb Peyğəmbərdən və cihaddan) dömək üzrə ikən Peyğəmbərə, çətin saatda onun arxasında gedən mühacirlərə və ənsara tövbə nəsib etdi. Sonra da onların tövbələrini qəbul buyurdu (onları bağışladı). Çünki O, həqiqətən, onlara qarşı çox şəfqətli, çox rəhimlidir.” (Tovbe 117) Əgər siz bir məsələ hagginda hökm vermək istəyirsinizsə,öncə gərək bu baradə olan bütün dəlilləri bir araya cəm edərək,buna görə hökm çixarasiz.Hökmü də siz və mən deyil bu sahəni bilən mütəxəsislər,alimlər çixarir. Siz məgər Guran və Sünnədə varid olan fəzilətlərə məhəl goyursuz? Siz nəyə görəsə hər dəfə münafigləri səhabələrlə garişdirir,müxtəlif şübhələr irəli sürürsüz.Halbuki,dəlil olan yerdə min şübhə olsa ona zərər verə bilməz.(Allahin varligi baradə olan şübhələr kimi) Allah təala buyurur: "(Ya Peyğəmbər!) And olsun ki, (Hüdeybiyyədə) ağac altında sənə beyət etdikləri zaman Allah möminlərdən razı oldu. (Allah) onların ürəklərində olanı (sənə sadiq qalacaqlarını, əhdə vəfa edəcəklərini) bildi, onlara (öz dərgahından) arxayınlıq (rahatlıq, səbir, səbat, mənəvi qüvvə) göndərdi və onları yaxın gələcəkdə qazanılacaq bir qələbə (Xeybərin fəthi) ilə mükafatlandırdı (əl-Fəth: 18.) Bu ayədə uca və pak Allah Özünün, ağac altında Peyğəmbərə (s.a.s) beyət edən möminlərdən razı qaldığını bəyan edir. Allah onların ürəklərində olan imanı, sədaqəti bildiyi üçün o zaman onlara öz dərgahından arxayınlıq (rahatlıq, səbir, səbat, mənəvi qüvvə) göndərdi. Bu, ağac altında Peyğəmbərə (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) Rizvan beyəti edənlərin imanlarında sadiq olmalarına dair, Allah təalə tərəfindən bir şahidlikdir. Səhih hədislərin birində Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) deyir: "Ağac altında beyət edənlədən, yalnız qırmızı dəvə sahibi istisna olmaqla, heç biri cəhənnəmə daxil olmayacaqdır” (Camiut Tirmizi: Kitabul Mənaqib, Babun Fi Fadli Mən Bayəə Təhtəş Şəcərə: 2862. Hədisin əsli Müslimdədir. Kitabu Fədailus Səhabə: 1496.) Deyilən qırmızı dəvə sahibi, Peyğəmbərlə yola çıxan, əl-Cədd ibn Qeys adlı bir münafiq idi. Ağac altında Peyğəmbərə (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) beyət edənlərin sayı 1400 nəfər, bəzi rəvayətlərə görə isə 1500 nəfər idi. Allah bu kəslərin imanına şahidlik etdi və qəlblərinin, zahiri əməllərinə uyğun olduğunu təsdiqlədi. Onların arasında yalnız bir nəfər münafiq olduğunu isbatlamışdır. Bu adam haqqında da Peyğəmbər (s.a.s) xəbər verdi. Həmin adam orada olsa da Peyğəmbərə (s.a.s) beyət etməmişdi. Allah təala buyurur: "(Ey insanlar!) Sizə nə olub ki, (mal-dövlətinizi) Allah yolunda xərcləmirsiniz? Halbuki göylərin və yerin mirası (bütün sərvəti, eləcə də siz öləndən sonra qoyub gedəcəyiniz malın hamısı) ancaq Allahındır. Sizlərdən (mal-dövlətini) fəthdən (Məkkənin fəthindən) əvvəl (Allah yolunda) sərf edənlər və (müşriklərə qarşı) vuruşanlar (başqaları ilə) eyni deyillər. Onlar (mallarını Allah yolunda) fəthdən sonra sərf edib döyüşənlərdən dərəcə etibarilə daha üstündürlər. Bununla belə, Allah onların hamısına (həm birincilərə, həm də ikincilərə) ən gözəl mükafat (Cənnət) vəd buyurmuşdur. Allah sizin nə etdiklərinizdən xəbərdardır!" (əl-Hədid: 10). : "(Ey müsəlmanlar!) Siz insanlar üçün ortaya çıxarılmış ən yaxşı ümmətsiniz (onlara) yaxşı işlər görməyi əmr edir, pis əməlləri qadağan edir və Allaha inanırsınız. Əgər kitab əhli də (sizin kimi) iman gətirsəydi, əlbəttə, onlar üçün yaxşı olardı. Onların da içərisində bəzi iman gətirən şəxslər vardır, lakin çox hissəsi haqq yoldan çıxanlardır"( Ali İmran: 110.) Allahın, insanlar üçün ortaya çıxarılmış ən yaxşı ümmətsiniz deyərək vəsf etdiyi bir ümmət, bəzi zəlalət təriqətlərinin bu ümmətə verdikləri vəsf ilə uyğun gəlmir. Demək onlar deyirlər ki, üç nəfərdən başqa, bütün mühacir və ənsarlar mürtəd olmuşdur (Usulul Kafi: 2, 344) . Halbuki, Allah təalanın, üç nəfərdən başqa, hamısı mürtəd olan bir ümmət haqqında, "Siz insanlar üçün ortaya çıxarılmış ən yaxşı ümmətsiniz" sözlərini deməsi mümkün deyildir. Hədislərin birində, Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) buyurur: "Mənim səhabələrimi söyməyin. Nəfsim əlində olana and olsun ki, əgər sizlərdən biri Uhud dağı mislində qızıl xərcləsə, onların xərclədiklərinin nəinki bir ovucuna, heç yarısına da çatmaz" (Müslim: Fədailus Səhabə: 2540) Başqa bir rəvayətdə Peyğəmbər (s.a.s) buyurur: Qiyamət günü Nuh peyğəmbər çağrıldıqda deyəcəkdir: Ey Rəbbim, Sənin çağırışına səs verirəm, hüzurunda hazıram. Allah təala deyəcək: Sənə verilən şəriəti insanlara çatdırdınmı? Nuh deyəcək: Bəli. Nuhun ümmətinə deyiləcək: O sizə şəriəti çatdırıbmı? Onlar deyəcəklər: Bizə heç bir xəbərdar edən elçi gəlməmişdir. Allah təala Nuha deyəcək: Sənin şəriəti çatdırdığına dair kim şahidlik edə bilər? Nuh deyəcəkdir: Məhəmməd və ümməti. Sonra onlar Nuh (a) üçün şahidlik edəcəklər. Peyğəmbər (s.a.s.), bu hərəkəti Qurandan bir ayəinin nümunəsi kimi dəyərləndirmiş və bu ayəni oxumuşdur: "(Ey müsəlmanlar!) Beləliklə də, sizi orta (ədalətli və seçilmiş) bir ümmət etdik ki, insanların əməllərinə (qiyamətdə) şahid olasınız, Peyğəmbər də (Muhəmməd əleyhisəllam da) sizə şahid olsun..( əl-Bəqərə: 143.) Daha sonra Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) bu ayəyə təfsir verərək dedi: "Orta, ədalətli deməkdir (Səhih əl-Buxari: Ət-Təfsir: Bab, "Va kəzəlikə cəalnəkum ummətən vasatan", 4487). Bu, Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) özünün ayəyə verdiyi təfsirdir. Orta olmaq, ədalətli olmaqdır. Allah təala bununla bir daha isbat edir ki, bu ümmət Onun şahidliyi ilə ədalətli ümmət sayılır. Peyğəmbərin (s.a.s.) səhabələrinin ümumi şəkildə ədalətli olmalarına dəlalət edən amillərdən biri, onların Peyğəmbərdən(s.a.s ) nəql etdikləri rəvayətlərin elm adamları tərəfindən yoxlanılmasıdır. Belə ki, onlar, heç bir səhabənin Peyğəmbərin (s.a.s.) adından yalan danışdığına rast gəlməmişlər. Hətta səhabə zümrəsinin son vaxtlarında, qədəriyyə, rafizi və xəvariclər kimi bidətlərin geniş yayılmasına baxmayaraq səhabələrdən heç kəs bu təriqətlərə daxil olmamışdır. Bu da onu göstərir ki, Allah təala bu insanları seçmiş və Öz Peyğəmbərinə (s.a.s) yoldaş (səhabə) olaraq ixtiyar etmişdir. Mühüm bir məqama da diqqət yetirmək lazımdır. Belə ki, səhabələrin ədalətli olmasını demək, onların məsum (xətasız) olmaları mənasına gəlmir. Biz Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) səhabələrinin ədalətli olmalarını desək də, onların məsum (xətasız) olduqlarını demirik. Çünki onlar da, bəşər övladı sayılırlar. Xatib əl-Bağdadi deyir: Onlar haqqında qeyd etdiyimiz sitatların heç biri Quranda və ya hədislərdə varid olmasaydı, yenə də onların keçməkeçli yolları bunun üçün kifayət edərdi. Belə ki, onların etdikləri hicrət, cihad, kömək, ev-eşiklərini və mallarını xərcləmələri, (islama düşmənçilik göstərən) doğma ata və övladlarına qarşı döyüşmələri, dinlərini qorumaları üçün biri-birlərinə verdikləri tövsiyələri, güclü imanları və tam yəqinlikdə olmaları, onların ədalətli və pak olmalarına şahidlik etməyə kifayət edərdi. Onlar özlərindən sonra qiyamətə qədər, adil və pak olmasına şahidlik edilənlərin ən xeyirlisidirlər (əl-Kifayətu Fi İlmir Rivayə: səh, 96.)

Bu sözlərin hansi səbəbə deyildiyi elə hədisin özündən görünür.Aişə(r.a)-nin iradi hədislərin,sözlərin deyilməsi uslubuna idi.O,dediyi kimi “Rasulullah(s.a.s) sizin kimi aramsiz danişmazdi”.Bu söhbət əslində bir daha Səhabələrin,xüsusən Aişə(r.a)-nin İslama,onun çatdirilmasina,hədislərə və onlarin hətta deyilmə tərzinə garşi göstərdiyi həssas münasibəti göstərir.Eyni zamanda bu hədis Abu Hureyra(r.a)-ya tənə etmək üçün bunu misal gətirənlərə bir cavabdir.Çünki,Abu Hureyra(r.a) Mədinədə o alim və abid səhabələrin içərisində istəsəydi belə yalan danişmag şansi yox idi. Sizin yaxşi hesab bildiyinizə heç şübhəm yoxdur.Amma,gərək bir balaca səhvinizi düzəldəsiz.Çünki,özünüz də yaxşi bildiyiniz kimi Abu Hureyra(r.a) bu hədisləri Rasulullah(s.a.s)-in vaxtinda deyil,ondan sonra yaşadigi 47 il ərzində demişdi.Yəgin ki,fərgi tuta bildiniz. Mən sizə sual etmişdim.Sizin istinad etdiyiniz hədislərin neçə faizi(təxmini) səhihdir?Kafidə olan hədisləri kim ayirib və onlarin ayrica səhih dediyiniz nusxəsi,cildi varmi? Bu məsələdə mən sizlə tam raziyam.Amma,siz nədənsə öz dediyiniz prinsipləri özünüz pozursuz.Siz indiyə gədər bütün hədislərə öz bildiyiniz kimi şərh verir,onlara(sizə sərf etməyən hədislərə) istədiyiniz məna verirdiz. Həsən(r.a) Xilafəti Muaviyyəyə təhvil verdikdən sonra bütün müsəlmanlar Muaviyyənin xilafətini gəbul etdilər.Bu 20 illik xilafət dövrü musəlmanlar üçün çox faydali oldu.Bir çox yerlər fəth olundu,ən əsasi isə müsəlmanlar arasinda birlik və əminamanlig bərpa olundu,gardaş ganinin axidilmasi dayandirildi.Bu muddət ərzində olan hadisələr nəyin nəticəsi idi,əgər bu beyət deyildisə? Bu sözlər Rasulullaha(s.a.s)-ə aiddir: "Allah'in nebisinden sцzlerini yazmak icin izin istedik, bize izin vermedi." (tirmizi es sunan Ilim bцlьmь 11) "Bir hadis yazarken Hz. Nebi a.s. yanimiza geldi ve yazdiginiz sey nedir dedi. Senden isittigimiz hadisler dedik. Hz. Muhammed Mustafa s.a.s. efendimiz ise Allah'in kitabindan baska kitap mi ariyorsunuz ? Sizden evvelki milletler Allah'in kiatabi yaninda baska kitaplar yazdiklari icin yoldan ciktilar."(El Hatib- Takyid 33) "Bilin ki, Kur'an'dan baska birsey eken, ektigini bicerken belalara ugrar. Artik siz de O'nu ekin. O'na uyun. Rabbinize O'nu delil edin. nefslerinize O'nu цgьtcь yapin. Kendi reyleriniz O'na uymazsa reylerinizi tцhmetleyin. Dilekleriniz O'na aykiriysa dileklerinize hiyanйtte bulunun." (Nehcul Belaga s. 55) "Benden Kur'an disinda hic birsey yazmayin. kim benden Kur'an disinda birsey yazmissa imha etsin." (Mьslim- Zьhd bцlьmь, Mьsnedi Hanbel, 3/12- 21, 33) Bu sözlər Abu Bakr(r.a)-a aiddir: “Sizler Allah’ın elзisinden farklı hadisler naklediyorsunuz. Bu durumda sizden sonrakiler daha bьyьk anlaşmaz-lıklara dьşecektir. Allah’ın elзisinden hiзbir hadis nakletmeyin. Sizden hadis nakletmenizi isteyenlere deyiniz ki: İşte Allah’ın Kitabı aramızda, onun helalini helal kılın, haramını haram gцrьn.” Zehebi, Tezkiratul Huffaz 1/3, Buhari 1.cilt Bu söz Ömər(r.a)-yə aiddir: “Ancak sizden цnceki kavimleri hatırla-dım, onlar da kitaplar yazmışlar ve Allah’ın Kitabı’nı bırakarak onlara sarılmışlardı. Allah’ın Kitabı’na hiзbir şeyi karıştırmam.” diğer bir rivayette “Allah’ın Kitabı’nı asla başka bir şeyle değiştirmem.” başka bir rivayette “Ben yemin ederim ki Allah’ın Kitabı’nı hiзbir şeyle gцlgelemem.” (El Hatip, Takyıdul İlm Sayfa 50; İbni Sad, Tabakat, 3/206) İbni Abbas hadis yazmayı yasaklar ve şцyle derdi: “Sizden цnceki ьmmetlerin sapmaları bu şekilde kitaplar vьcuda getirmek yьzьnden olmuştur.” (İbn Abdьl Berr, Camiul Beyanil ilm 1/63-68) Şeddad, İbni Abbas’a “Hz. Peygamber bir şey bıraktı mı?” diye sordu. O da “Sadece Kuran’ın iki k.ğı arasında olanları bıraktı.” cevabını verdi. (Buhari K. Fezailul Kuran 16; Mьslim K. Fezailus Sahabe 30,31 Ebu Davud K. Fiten 1, Tırmizi K. Fiten 43) Bu sözlər də gördüyünüz kimi Ali(r.a)-yə aiddir : Hz. Ali minberden şu hutbeyi veriyordu: “Yanında hadis sayfaları bulunanlar gidip onları yoketsinler. Zira halkı helak eden olay, alimlerin naklettikleri hadislere uyarak Kuran’ı terk etmeleridir.” (İbn Abdьlberr, Camiul Beyanil İlm) Birgьn Hz. Ali’ye gelirler ve “Halk hadislere dalmış.” derler. Hz. Ali sorar: “Gerзekten цyle mi?” “Evet” derler. Peygamber’den işittim ki gelecekte vuku bulabilecek bir fitneden sцz ediyordu. “O fitneden kurtuluş nedir, nasıldır?” diye sordum. Resullullah dedi ki: “Kurtuluş Kuran’dadır. зьnkь sizden цncekilerin haberleri de, sizden sonrakilerin haberleri de, aranızdakilerin hьkmь de ondadır. O gerзek ile yalanı birbirinden ayıran kesin bir hьkьmdьr, şaka ve boş sцz değildir. O’nu terkeden her zorbanın Allah boynunu kırar. Hidayeti, doğru yolu O’ndan başkasında arayanı Allah sapkınlığa dьşьrьr. O, Allah’ın en sağlam urganıdır. O, hikmetle dolu Kuran’dır. O en doğru yoldur. O, boş arzuların haktan saptıramayacağı, dillerin, karıştırıp belirsiz edemeyeceği, ilim adamlarının doyamayacağı, зok tekrarlanılmasından bıkılmayan, ilginз цzellikleri bitip tьkenmeyen bir kitaptır.” (Sьnen-i Tırmizi/Darimi) Siz yenədə Gurana öz bildiyinizə görə izah verirsiz.Şübhəsiz ki,Peygəmbərlər əxlag sahibi olublar.Lakin,bəzən bizim bilmədiyimiz məgamlar da vardir ki,onlardan bu hasil olubdur.Məs:Musa(a)-in bir Misirli kişini yumrugla öldürməsi,Logmanin bir uşagi öldürməsi və s.Sizin məntiginizlə bunlari da gərək inkar edəsiz.Amma,siz təbii bunlar ayələr oduguna görə bunlari inkar edə bilməzsiz.Amma,belə buna bənzər səhih hədisləri isə asanligla inkar edə bilisiz.Ona görə sizin belə sözlərininizin heç bir dəyəri yoxdur.Çünki,siz ən azi dediyiniz hədisləri alimlərə müraciət etmədən izah etməklə,inkar etməklə öz gaydalarinizi pozmuş olursuz.

Mən sizə dəfələrlə yazmişam ki,gəlin öz havaniza görə danişmayin.O,digər o dövrdə olan səhabələr kimi düzgün mövge seçib,Rasulullah(s.a.s)-in tövsiyyəsinə uygun olarag fitnəni tərk etmişdi.Ali(r.a)-nin şəhit edilməsindən sonra isə bütün müsəlmanlar kimi(əksər) Müaviyyəyə beyət etdi.Həmçinin Həsən və Hüseyn(r.a)-da onun xilafətini tanidilar.Məhz Hüseyn(r.a) Konstantinopola edilən yürüşdə iştirak etmişdi. Müaviyənin xəlifəlik dövrü müsəlmanlar üçün xeyirli oldu. Çünki onun xilafəti dövründə özbaşnalığa son qoyuldu, döyüşlər bitdi, düşmən təcavüzünün qarşısı alındı, müsəlmanların əvvəllər fəth etdikləri torpaqlar yenidən düşməndən alınaraq geri qaytarıldı. Buna səbəb müsəlmanların vahid rəhbər ətrafında toplaşmaları, cihad ovqatını yüksəldərək fəthlərə başlamaları və bütün qüvvəni xarici qüvvələrə qarşı yönəltmələri idi. Müaviyə öz qoşunu ilə uzaq torpaqları yaxınlaşdırdı və bu xəlifəlik vaxtında ona qarşı çıxan tapılmadı. Az sayda xeyirsiz xəvariclər istisna olmaqla hamı bir nəfər kimi ona itaət etdi. Müaviyənin vaxtında qış və yaz döyüşləri adlı hərəkatlar məşhurlaşdı. Siz nə danişirsiz,demək siz Guran və Sünnə ilə əməl edirsiz?Əgər elədirsə bəs nəyə görə hər uydurma olmasi aşkar olan,Gurana zidd olmasi şübhə dogurmayan rəvayətlərə səhih deyirsiz?Deməli sizi Abu Hureyra(r.a)-nin bu hədisləri narahat edir.Mən sizə daha öncəki postda bunlara cavab yazmişdim.Həmçinin sizin kitablardan da bunu təsdig edən rəvayətlər gətirmişdim.Lakin,görünür bu sizə kifayət etmir.Siz hədisləri Guranla tutuşdurursuz,yoxsa öz aglinizla?Dediyiniz hədislərin bənzərləri Guranda və Sünnədə öz əksini tapibdir.Siz onda gərək Guranda deyilən “Garişgalarin danişmasi və Suleyman(a)-in bunu eşidib gülməsi”,”bəzi yəhudilərin meymuna döndərilməsi”,”Xizir tərəfindən Musanin tənə olunmasi,həmçinin Musa(r.a)-in bir Misirlini öldürməsi” və s. hadisələri də inkar edəsiz.Mən hələ buna bənzər hədislərdən danişmiram. Onu artig bilirik ki,sizə görə hədisin səhih olmasi üçün onun sizin havaniza uygun gəlməsi lazimdir. Mən sizə əvvəlki postlarda bu haggda geniş yazmişam.Sizə dəlillərlə göstərdim ki,bütün alimlər və səhabələr onu duzgün,alim və abid bir səhabə olarag gəbul etmişlər.Sizin bir-iki hədisi izah etməyinizə ehtiyac yoxdur.Siz onsuzda hər şeyi istədiyiniz kimi yozmaga adət etmisiz. Siz Əhli Beyt məfhumunu istisamar etməkdə davam edirsiz.Bir adam ki,Ali(r.a), Həsən(r.a) və Hüseyn(r.a)-in fəzilətləri baradə hədislər rəvayət edə,belə adam onlara necə düşmən ola bilər?

Hedisi yazarken onun menbeyini göstermek yegin ki,yadinizdan çixib.Nezerine çatdiriram ki,bir xeberin dogru ve ya yanliş olmasini tesdigleyen sened ve menbe olmalidir.Unutma ki,ister Rasulullah(s.a.s),istersede diger sehabe ve alimlerin adindan yalan xeberler deyilib ve bezi kitablarda bunlar öz eksini tapib.Bele revayetler xüsusen Ali(r.a) ve İmamlardan Cefer(r.a) adindan çox uydurulub.Misal olarag bele bir revayet: “Abu Basir (imam) Abu Abdullahdan: “Kim Allaha ve Onun Elçisine Alinin ve ondan sonra gelen imamların vilayeti haqqında itaet etse, böyük bir uğur qazanar”. (aye) bele nazil olub” Eyni revayet Meclisi “Biharul Envar” 35 cild/57 sehife Abu Basir, ondan (a.s): “İsteyen kimse baş verecek ezabı istedi , bunu Alinin vilayetine kafirler üçün diledi. O ezabın qarşısını alan tapılmayacaq”. (İmam) dedi: “And olsun Allaha, ayeni Cebarayil Muhemmed (s.a.s) bele nazil edib” . Eyni revayet Meclisi “Biharul Envar” 35 cild/57 sehife

Bu linkde siz Abu Hureyra(r.a)-nin heyati ile tam geniş taniş ola bilersiz. http://www.kerbela.be/8/18.pdf

ELM EHLiNiN SiA HAKKINDA SÖZLERi Geçtiğiiz konuya ek olması ve hüccet-i ikame’nin artması için ilim ehlinin, rafizi şiası hakkında ki görüşlerini sıralayacağız inşaallah. -Ebu Bekr el-Mervezi dedi ki: Ebu Abdullah’a -Ahmed bin Hanbel- Ebu Bekr, Ömer ve Aişe (r.a)’a söven hakkında sordum. O’da dedi ki: “Onları İslam üzerinde görmem!” Yine dedi ki –Ebu Bekr el-Mervizi – : İşittim ki Ahmed bin Hanbel şöyle diyor: “Malik bin Enes dedi ki: Nebi (s.a.v)’in ashabına sövenin İslam’dan hiçbir payı ve nasibi yoktur.” (es-Sunneti li’l Hallal : rakamul eser: 779) Ve bende derim ki: bu sadece Nebi (s.a.v)’in ashabına sövenin hükmü? ! Peki, bunun dışında tıpkı Şia’nın yaptığı gibi bir de onları tekfirleyenin akıbeti sizce nasıl olur? Onlar – Şia – bununla tekfire daha layık olmazlarmı? -Yine Ahmed bin Hanbel (r.a) diyor ki: “İster Cehmiyye, Kaderi yada Şia olsun eğer ki -kendi yollarına- davet ediyorlarsa, onlara ne selam verilir ne de cenaze namazları kılınır” -İmam Buhari (r.a) diyor ki: Cehmiyye ve şiilere ne selam verilir, ne ziyaretlerine gidilir, ne onlarla nikahlanılır, ne şehadetleri kabul edilir, ne de kestikleri yenilir.” (Kitab-u Hulku Efalu’l İbad: sayfa:125) Musa bin Harun bin Ziyad (r.a) dedi ki: Muhammed bin Yusuf’dan işittim ki: Adamın bir tanesi Ebu Bekr (r.a)’e sövenin hükmünü soruyor. O’da dedi ki: Kafirdir. Adam da dediki: Cenaze namazı kılınırmı? O’da dedi ki: Hayır. Bende sordum ki: Adam “Allah’dan başka ilah yoktur diyor, biz onu ne y.cağız? O’da dedi ki: Ona ellerinizle dokunmayın, odunlarla çukuruna kadar taşıyıp gömün.” -Aynı şekilde Muhammed bin Yusuf (r.a) diyor ki: “Cehmiyyeleri ve şiileri ancak zındıklar olarak görüyorum.” (Şerh Usulü İtikadi Ehli Sünne ve Cemaa 1545/8 -İbn Hazm (r.a) onlar hakkında diyor ki: “Şüphesiz ki Şiiler Müslümanlardan değildirler. Onlar yalan ve küfür konusunda Yahudi ve Hristiyanlarla aynı sınıftadırlar.” (Fasl: 78/2) -İmam Ebu Hanife (r.a) diyor ki: “Şia akidesinin aslı sahabeyi sapık olarak göstermektir.” (Sevaik el-muhrika fi’r reddi ala ehli’l bidaa ve zandaka / el-babu’l evvel / fasl’ul hamis) İmam yine dedi ki: Haticetu’l Kubra (r.a)’dan sonra alemlerin en faziletli hanımı Aişe (r.a)’dir. O ki zinadan mutahhardır ve Şiilerin yaptığı iftiralardan beridir. Kim onun zani olduğuna şahitlik ederse, onu diyen veled-i zinadır! ” - İmam Şafii (r.a) diyor ki: “şiilerinden daha çok yalanlara iman eden bir kavime rastlamadım.” (Şerh usulu itikadi ehli sunne vel cemaa: 1544 / 8) - Ahmed bin Yunus (r.a) diyor ki: “Ben Şiilerin kestikleri eti yemem, çünkü onlar bana göre mürteddirler.”[159] - Tekrar İmam Şafii (r.a) diyor ki: Ey Malik! Eğer Şiilerin adamlarını köle olarak almak ya da evimi tamamen altınla doldurmalarını isteseydim, onlar için Ali (r.a) adına yalanlar uydururdum ve bunu y.rdım. Fakat ben Allah’ın adına yemin ederim ki O’nun adına hiç yalan uydurmadım. Seni hevalarına uymuş, saptırıcılardan sakındırırım. Onların en şerlileride Şiilerdir. Şiilerin imtihanı ile Yahudilerinkisi aynıdır: Yahudiler dedi ki: “Sultanlık ancak Davut (a.s) un soyuna verilir.” Şiiler dedi ki: “Emirlik ancak Ali (r.a) nin soyuna verilir.” Yahudiler dedi ki: “Mesih ve Deccal çıkana kadar ya da İsa (a.s) semadan inene kadar Allah yolunda cihad yoktur!” Şiiler dedi ki: Mehdi zuhur edip sonra gökten birisi nida edene kadar Allah yolunda cihad yoktur!” Yahudiler akşam namazını yıldızlar gökyüzünü kaplayana dek ertelerler! Aynı şekilde Şiilerde! Ve Nebi (s.a.v) buyuruyor ki: “Ümmetim akşam namazını yıldızların gökyüzünü kaplamasına kadar ertelemedikçe hayır üzeredir, fıtrat üzeredir” Yahudiler elbiselerin sarkıtırlar (uzun bırakırlar) ve aynı şekilde Şiilerde! Yahudiler kıbleden az da olsa yüzlerini çevirirler, aynı şekilde Şiilerde! Yahudiler Tevratı tahrif ettiler, aynı şekilde Şiiler Kuranı tahrif etti! Yahudiler tüm Müslümanların kanlarını helal görmekteler aynı şekilde Şiilerde! Yahudiler boşanmanın üç defa olduğunu kabul etmezler ve aynı şekilde Şiiler! Yahudiler kadınlar için iddet olmadığını söylüyorlar, aynı şekilde Şiiler! Yahudiler Cibril (a.s)’e buğz etmekte ve o bizim meleklerden düşmanızdır demektedirler. Şiiler de: Yanlışlıkla Muhammed (s.a.v)’e vahy indirdi demektedir. İki konuda Yahudi ve Hıristiyanlar Şiilerden daha üstündürler: Yahudilere sordular: Sizin en hayırlı milletiniz kimdir? Dediler ki: Musa (a.s)’nın ashabı Şiilere sordular: Sizin milletinizin en şerlileri kimlerdir? Dediler ki: Muhammed (s.a.v)’in ashabı Hıristiyanlara sordular: Sizin milletinize bağlı olanların en hayırlıları kimlerdir? Dediler ki: İsa (a.s)’nın havarileri (yardımcıları) Şiiler’e sordular: Sizin milletinize bağlı olanların en şerlileri kimlerdir? Dediler ki: Muhammed (s.a.v)’ in havarileri. Onlara bağışlanma dilemekle emrolundular lakin bunlar onlara sövdüler ve kınından çıkarılmış kılıçlar kıyamet gününe kadar boyunlarının üzerinde olacaktır biiznillah.” ( Şerh usulu itikadi ehli sunne vel cemaa: 1549 / 8) de ki: Onlar Allah’dan başka ilah olmadığına ve Muhammed (s.a.v)’in O’nun kulu ve elçisi olduğuna şehadet ettikleri halde, biz onları nasıl tekfir ederiz, nasıl onların mürted olduklarını söyleriz?” Derim ki: Allah’tan başka ilah yoktur diyorlar, onun zıddını yapıyorlar ve bu şekilde şehadetlerini bir anda bozuyorlar! Onların yaptıklarının örneği: tıpkı bir şeyi söyleyip de aynı anda zıddını y.n bir kişinin halidir. Kim böyle y.rsa ona “La ilahe illa Allah” ne fayda verir, ne de bu şehadet ondan kabul olunur. Ta ki “La ilahe illa Allah” ı batıl eden ve bozan unsurları üzerinden söküp atana dek… O halde onlar “La ilahe illa Allah” diyorlar sonrada Allah’ı yalanlıyorlar ve bu şekilde “La ilahe illa Allah”ı yalanlamış oluyorlar. Ve “elihetun maa Allah” yani Allahla birlikte ilahlar vardır demiş oluyorlar. O halde sırf “La ilahe illa Allah” kelimesi bir fayda vermez. O halde dünyada ve ahirette sahibine fayda veren “La ilahe illa Allah”; itikadda, sözde ve amelde şartlarını yitirmeyen “La ilahe illa Allah” dır. İşte bu hadislerde gelen, sahibini kurtaran ve fayda veren “La ilahe illa Allah” dır. Daha fazla bilgi için diğer kitabımıza bakabilirsiniz: Sonuç olarak hicri yetmişli yıllardan günümüze kadar gelmiş ilim ehlinin, Şia konusunda üzerinde ettiği ittifak: “Şia bir şirk ve riddet fırkası olup, İslam’ın dışındadır, kestikleri haramdır, hanımları müşrike hükmüne dâhil olduğu için onlarda Müslümanlara haramdır. Şia’nın müşrik oluşu konusunda ehli sünnet âlimleri icma etmişlerdir. Bununla ilgili müstakil bir kitap bulunmaktadır: “İlim ve İman ehlinin icmasına göre Şia Mecus dinidir” Yine İbni Teymiyye diyor ki: “Ve bundan ötürü Şia ümmetin en yalancı fırkasıdır ve kıble ehlinde, onlardan fazla yalanı tasdik ve doğruyu yalanlayan fırka bulunmaz.” Fetvalar: 479 / 28

Bunu yazan Al Fatha deyin ki,bu hədisin tam versiyasini yazsin.Biz də görək ki,bu belədir,yoxsa deyil.

Sizin moderator olarag belə söz deməyiniz sizə yaraşmaz.Yəgin ki,buna görə sizə ban verən olmayacag.Sizin bir moderator kimi necə fəaliyyət göstərdiyinizi isə hami görür. Buxarinin nəql etdiyi rəvayətdə, Əlinin oğlu, Məhəmməd ibn əl-Hənəfiyyə, Peyğəmbərdən (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) sonra insanların ən xeyirlisi kimdir? – deyə atasına sual verir? Əli deyir: Əbu Bəkr. O deyir: Bəs sonra? Əli deyir: Ömər. O deyir: Bəs ondan sonra kim? (Sual verən deyir ki, mən onun "Osman" deyəcəyindən ehtiyatlanırdım). Əli dedi: Mən də müsəlmanlardan biriyəm. İbn Abbas (r.a.) rəvayət edir ki, «Mən Ömər ibnu-l-Xəttabın (r. a. ) vəfatından sonra, onun çarpayısının ətrafına toplaşıb dua edənlərin arasında dayanmışdım; Arxamda dayanan bir kişi dirsəyini çiynimə qoyub dedi: "Allah sənə rəhmət etsin! Allahdan istəyirəm ki, sən yoldaşlarınla (Məhəmməd (s.a.s.) və Əbu Bəkrlə (r. a. ) bir yerdə olasan! Çünki mən çox vaxt Peyğəmbərin (s.a.s.) "Mən, Əbu Bəkr və Ömər filan yerdə idik. Mən, Əbu Bəkr və Ömər filan əməli etdik. Mən, Əbu Bəkr və Ömər filan yerə getdik" dediyini eşidirdim. Mən dönüb arxamda dayanan səhabənin kim olduğuna baxdım. Bu, Əli bin Əbu Talib (r.a.) idi» «Səhihu-l-Buxari», 7/26, 3677-ci hədis. Əbu Musa əl-Əşarinin (r.a) belə dediyi rəvayət edilmişdir: “Allah rəsulu xəstələnmiş və xəstəliyi şiddətlənmişdi. Belə buyurdu: “Əbubəkrə deyin camaata namaz qıldırsın”. Aişə (r.a) dedi: “-Ya Rəsulullah! Əbubəkr yumuşaq qəlblidir, sizin yerinizə keçsə camaata namaz qıldıra bilməz. Yenə Rəsulullah (s.ə.s): “Əbubəkrə əmr edin camaata namaz qıldırsın” buyurdu. Aişə eyni sözünü təkrarlayınca Allah rəsulu (s.ə.s) belə buyurdu: “Əbubəkrə əmr et camaata namaz qıldısın. Onsuzda siz qadınlar, Yusifi aldatmağa çalışan qadınlarsız” Beləliklə Rəsululahın elçisi Əbubəkrin yanına gəlib ona xəbər verdi. O da Rəsulullah (s.ə.s) həyatda ola-ola camaata namaz qıldırdı (Bu hədisi Buxari və Muslim rəvayət etmişlər. Hədis mütavatirdir). Bir qadın Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) yanına gəlib onu maraqlandıran məsələ haqqında soruşdu və dedi: Birdən gələn il gələndə səni t. bilməsəm nə edim? Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) dedi: "Onda, Əbu Bəkrin yanına gedərsən (Buxari: Kitab Fədailus Səhabə, Bab Lov Kuntu Muttəxizən Xəlilən, № 3659. Müslim: Kitab Fədailus Səhabə, № 2386.) Buxari və Müslimin "Səhih"ində Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) Aişəyə (Allah ondan razı olsun!), "Yazmağa bir şey gətir, atan üçün yazı yazım. Mən qorxuram ki, kimsə iştahlı birisi, "mən daha layiqəm" desin. Lakin Allah, Peyğəmbəri və möminlər Əbu Bəkrdən başqasını istəməzlər (Müslim: Kitab Fədailus Səhabə, № 2387. Rəvayətin bu tərtibatı Müslimə məxsusdur. Buxari) Əli (r.a.) iki şeyx Əbu Bəkr (r.a.) və Ömər (r.a.) haqqında demişdir: «Müsəlmanların ən yaxşısı, Allaha və onun elçisinə (s.a.s.) ən yaxını - xəlifə Siddiq və xəlifə Faruq olmuşlar. And içirəm ki, onların İslamda yerləri həqiqətən böyükdür. Onların yoluxduğu adam şiddətli islam xəstəliyinə tutular (Yəni onlardan ibrət götürənlər dinlərində daha möhkəm olardılar). Allah onlara rəhmət etsin və onları gördükləri ən yaxşı işlərə görə mükafatlandırsın» Meysəm. «Şərh Nəhcu-l-Bəlağə», 1/31, Tehran çapı. Əli ibnu-l-Hüseyn İbn Musa «əş-Şafi» adlı kitabında qeyd edir ki, Əlidən (r.a.): «Vəsiyyət etmirsən?» - deyə soruşduqda, o demişdir: «Peyğəmbər (s.a.s.) kimi vəsiyyət edirəm, lakin, Allah insanlar üçün xeyir istəsə, Peyğəmbərdən (s. a. s. ) sonra səhabələri xeyir üzərində cəm etdiyi kimi (İmam Əli (r.a.) burada Əbu Bəkrin (r. a. ) xilafətini nəzərdə tutur.), onları da xeyir üzərində cəm edər». «əş-Şafi» səh. 171, Nəcəf çapı. Əli (r. a. ) demişdir: «Mən Məhəmməd peyğəmbərin (s.a.s.) əshabını gördüm. İçinizdə onlara bənzər bir adam belə görmürəm. Onlar saçları dağılmış, toz-torpağa bulanmış bir halda sabahı açar, gecələrini namazla keçirərdilər. Kimi alnını torpağa sürtərdi, kimi üzünü, qiyaməti xatırlayanda köz kimi yanardılar. Alınları səcdə etməkdən keçinin dizlərine dönmüş, qabıq bağlamışdı. Allahı yada salanda əzab qorxusundan, savab ümidindən göz yaşı tökərdilər. Hətta elə ağlayardılar ki, yaxaları islanar və yelin əsdirdiyi ağac kimi titrəyərdilər» «Nəhcu-l-Bəlağə», səh: 143 (tərcümədə səh. 257, Tehran çapı, 1995). Siz nədənsə ancag görmək istədiklərinizi görürsüz.Belə və buna bənzər hədislər digər səhabələr barasində də deyilib.Muslim öz Səhih əsərində “Ənsara kin bəsləmək munafiglikdir” babinda bir neçə belə hədis gətirmişdir.Əgər ənsara nifrət etmək munafiglikdirsə,muhacirə nifrət etmək ondan da pisdir,elə deyilmi?Ümimiyyətlə bir möminə onun imanina görə nifrət etmək nifag əlamətidir.Lakin,ola bilər ki,bir adamin bir adamla şəxsi munasibətləri pisdir və o onu bir xüsusiyyətini bəyənmir və sevmir.Bu əməl nifag olmayada bilər.Çünki,bu niyyət məsələsidir. Deyəsən artig keçmisiz zəif və uydurmalara. Zəhmət olmasa deyin, bu hədis kimdən rəvayət olunur? Evlərinizdə qərar tutun. İlkin Cahiliyyət döv¬ründəki kimi açıq-saçıq olmayın. (Bər-bəzəyinizi taxaraq evdən çıxıb özünüzü, gözəlliyinizi yad kişi¬lərə göstərməyin!) Namaz qılın, zəkat verin, Allaha və Rəsuluna itaət edin. Siz ey (Peyğəmbərin) ev əhli! Allah sizdən çirkinliyi yox etmək və sizi tərtəmiz (pak) etmək istər! Allahın evlərinizdə oxunan ayələ¬rini (Qur’anı) və Hikməti (Peyğəmbərin qoyduğu qayda-qanunu) xatırlayın. Allah (mö’minlərə) lütf¬kardır, (bəndələrinin bütün əməllərindən) xəbər¬dardır!»(«əl-Əhzab», 33-34). Qur’an elmləri haqqında azacıq mə‘lumata malik olan insan ayədə qeyd olunan Əhli-beyt ifadəsinin peyğəmbərin (s) zövcələrinə aid olduğunu başa düşər. Çünki ayənin əvvəlindəki "vaqarnə" (evlərinizdə qərar tutun) sözü, ondan əvvəl və sonra gələn ayələrin mö'minlərin analarına (Allah onlardan razı olsun!) xitabən deyildiyinə dəlalət edir. Təfsir alimi əl-Qurtubi öz kitabında bu ayənin mə’nasını belə şərh edir: «Ayədən aydın olur ki, Əhli-beyt anlamı peyğəmbərin (s) zövcələrini və ona yaxın digər insanları əhatə edir. "Yutahhirakum" fe’linin kişi cin¬sində işlədilməsi peyğəmbərin (s), Əli, Həsən və Hüseynin Əhli-beytdən olmasından irəli gəlir. Çünki, ərəb dilində kişi və qadına birlikdə müraciət edildiyi zaman fe’l kişi cinsində işlə¬dilir. Ayənin mə‘nasından aydın olur ki, peyğəmbərin (s) zövcələri onun Əhli-beytindən sayılırlar. Ona görə ki, bu ayə onlar haqqında nazil olub və onlardan bəhs edir. Dediklərimizi ayənin mə’nası da təsdiq¬ləyir! Qurtubi və Ibn Kəsir kimi təfsir alimlərinə görə "Siz ey ev əhli" ayəsində zikr olunan "ev əhli"-nə həm Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) arvadları, həm də Əli, Fatimə, Həsən və Hüseyn (Allah onların hamısından razı olsun!) aiddir. Çünki, Ibn Abbas və başqalarının rəvayətləri də bildirir ki, Rəsulullahın (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) evində sakin olanlar onun arvadlarıdır və ayələrdə müraciət onlaradır. Digər tərəfdən Əli, Fatimə, Həsən və Hüseyn də (Allah onlardan razı olsun!) nəsəb və ailə baxımından əhli-beytə daxildirlər. Ayənin onların səbəbi ilə nazil olmasını bildirən rəvayətlər də bu fikirdə olmaq üçün dəlildir. Hədisdə ikinci incə məsələ Rəsulullahın (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) Ummu Sələməyə "sən (onsuzda, ümumiyyətlə) xeyirdəsən. Sən Peyğəmbərin arvadısan" deməsidir. Bunu iki cür yozmaq olar: 1-ci mə'na: "Sən onsuzda (əslində,ümumiyyətlə) xeyirdəsən. Mənim əhli-beytimdən olduğuna görə, bir də örtüyün altına girməyə ehtiyacı yoxdur". Onun örtüyün altına salınmasının qarşısını alan Əlinin (Allah ondan razı olsun!) örtüyün altında olmasıdır. 2-ci mə'na: "Sən əhli-beytimdən olmasan da xeyirdəsən". Çünki o, Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) arvadlarındandır. Alimlərin fikrinə görə birinci mə'nada yozma daha mö'təbər sayılır. Çünki başqa rəvayətlər qadınlarını əhli-beytə aid edib. Doğrusunu Allah bilir. Hud surəsinin 72-73-cü ayəsində: "(Ibrahimin arvadı): "Vay halıma! Mən qoca bir qarı, bu ərim də ixtiyar bir kişi olduğu halda mən necə doğa bilərəm?! Bu çox təəccüblü bir şeydir!" (Mələklər ona) dedilər: "Allahın əmrinə təəccübmü edirsən? Ey ev əhli! Allahın bərəkəti və mərhəməti üstündə olsun..."—deyilir. Burada da müraciət edilərkən, qadınlara xas olan "sizə" şəxs əvəzliyi kimi, "aleykunnə" əvəzinə "aleykum"—kişilərə müraciət forması işlədilir. Hətta ərəb dilində "keyfə əhlukə" (arvadın, ailən necədir?) sualına "hum bixeyr" (onlar yaxşıdır) kimi cavab verilir. "Hum" isə kişi cinsinə aid şəxs əvəzliyidir. Deməli, Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) arvadları əhli-beytə daxildirlər. Əgər müraciət forması kişilərədirsə, bəs Fatimə? Onda gərək Fatimə ev əhlinə daxil edilməsin.Yox, əgər Fatimənin əhli-beytə daxil edilməsinə səbəb onu Peyğəmbər öz əbasının altına salmasıdırsa, onda yalnız əba altına salınan 4 nəfər—Əli,Fatimə,Həsən və Hüseyn (Allah onlardan razı olsun!) əhli-beytə daxildirlər. Bu da doğru deyil. Çünki əhli-beyt məfhumu geniş olub, ora çoxları daxildir. Rasulullah(s.a.s) Zeynəb ilə evləndiyi günü bütün xanimlarinin otaglarini gəzərək və hər birinə “Allahin salami üzərinizə olsun ey Ehli Beyt” deyə müraciət etmişdi (Buxari,Camius- Sahih,Təfsir 33)

Xeyr,səhv edirsiz,ya da bilərək yalan deyirsiz.Çünki,səhabə o kəsə deyilir ki,Rasulullah(s.a.s)-i görsün,ona iman gətirsin və musəlman olarag ölsün. Sizin bu hagda məlumatiniz varsa,onu bizlə bölüşün.Kimlər idi o 300 nəfər münafig? Əhli Beytin fəzilətini biz bilirik və onlari oldugu kimi qəbul edirik və onlarin sayini siz kimi 5 nəfər olaraq məhdudlaşdirmiriq.İkincisi,tarixdən məlumdur ki,Rasulullah(s.a.s)-in vəfatindan sonra Məkkə və Mədinə kənarinda olan bir çox ərəb gəbilələri beyətlərini pozdular.Rasulullah(s.a.s)-in səhabələri də bu gəbilələrlə və yalançi Museylimə ilə savaşdilar,İslamin Ərəbistan yarimadasinda güclənməsini və ətraf bölgələrin fəth olunmasini həyata keçirtdilər. Allah sizə çox-çox qənimətlər və'd buyurmuşdur; siz onları əldə edəcəksiniz. Bunu (Xeybərdəki bu qəniməti) isə sizə tezliklə verdi. Mö'minlərə işarə olsun və sizi doğru yola çıxartsın deyə, (Allah) insanların sizə qarşı uzanmış əllərini kəsdi (Xeybərdə müttəfiqlərin, yaxud Məkkə müşriklərinin müqavimətini qırdı). Hələ əldə edə bilmədiyiniz başqa qənimətlər də (Allahın sizə Məkkənin fəthini, yaxud Hüneyn vuruşu, İranın fəthi və sonrakı neçə-neçə döyüşlər zamanı əldə ediləcək qənimətlər və'd buyurmuşdur). Allah onları (öz elmi ilə) ehtiva etmişdir. Allah hər şeyə qadirdir! (Fath 18-21) Allah aranızdan iman gətirib yaxşı işlər görənlərə - yalnız Mənə ibadət edərlər, heç nəyi Mənə şərik qoşmazlar deyə - onları özlərindən əvvəlkilər kimi yer üzünün varisləri edəcəyini (İsrail övladını yer üzündə kafirlərin yerinə gətirdiyi kimi onları da müşriklərin yerinə gətirəcəyini), onlar (mö'minlər) üçün onların Allahın Özü bəyəndiyi dinini (islamı) möhkəmləndirəcəyini (hər tərəfə yayacağını) və onların qorxusunu sonra əmin-amanlıqla (arxayınçılıqla) əzəv edəcəyini və'd buyurmuşdur. Bundan sonra küfr edənlər, şübhəsiz ki, (Allahın itaətindən çıxmış) əsl fasiqlərdir! (Nur 55) Biz Əhli Beyti sizdən fərli olarag bir bütün olarag gəbul edirik və onlarin fəzilətini də layigincə giymətləndiririk.Siz isə bəzi kimsələri Əhli Beytə daxil edir,bəzilərini Əhli Beytdən saymayarag böyük haggsizlig edirsiz.Mənim sizə gətirdiyim hədislər gördüyünüz kimi səhih mənbələrdən rəvayət olunub.Hərçənd siz öz agliniza görə nəyi gəbul,nəyi inkar etməyi xoşlayirsiz.Əgər kifayət etmədisə sizə öz kitablarinizdan Ali(r.a) baradə bir neçə rəvayət yaza bilərəm.Xahiş edirəm bu hədisləri də, digər səhabərin əməlləri ilə bagli olan hədislərdə verdiyiniz izah kimi şərh edəsiz. Bara bin Əzib dedi: Peyğəmbər Hüdeybiyyədə sülh müqzviləsi imzalayanda Əliyə müqaviləni yazmağı əmr etdi. O da "Məhəmməd rəsulullah" kəlməsini (sülh müqaviləsinin əvvəlində) yazdı. Müşriklər dedilər: Səni Allahın rəsulu kimi qəbul etsəydik, onda səninlə niyə vuruşurduq? Peyğəmbər də Əliyə dedi (bu kəlməni) poz! Əli dedi: Mən onu pozmaram. Peyğəmbər götürüb, öz şərəfli əli ilə pozdu. ("Biharul-ənvar", cild 38, səh. 328) Əlidən rəvayət olunur ki, o dedi: "Peyğəmbərlə birlikdə səfərə çıxdım. Ona xidmət etmək üçün yalnız mən var idim. Aişə də onunla idi. Amma bizim üçümüzə yalnız bir yorğan var idi. Buna görə də üstümüzə bu yorğanı atdıq, Peyğəmbər də bizim ikimizin (Əli və Aişənin) arasında yatdı. Peyğəmbər gecə namazına qalxarkən, əli ilə yorğanın ortasından döşəyə çatana kimi əydi. (yəni aralarında sərhəd çəkdi)."("Biharul-ənvar", cild 40, səh. 2) Halbuki, "Kafi"də Əbu Abdullahdan rəvayət edirlər ki, bir yorğan altında tutulmuş naməhrəm kişi və qadının hər birinə yüz şubuq vurulur.("əl-Kafi", cild 7, səh. 181) Həsən bin Əli babası Peyğəmbərin(səlləlləhu əleyhi və səlləm) yanına kefsiz bir halda gəldi və ona gizlincə nə isə dedi. Onun(səlləlləhu əleyhi və səlləm) rəngi dəyişdi. Qalxıb Fatimənin evinə gəldi. Sonra Əli də gəldi. O Əlinin(r.a.) əlindən tutub yavaşca silkələdi və dedi: Ey Həsənin atası! Fatiməni qəzəbləndirmə! Həqiqətən mələklər onun qəzəbinə qəzəblənər, razı olduğuna razı olarlar! ("Biharul-ənvar", cild 43, səh.42) İbn Abbasdan rəvayət olunur ki, Fatimə (bir gün) evinə gəldikdə, Əlinin başını Cəfərin ona bağışladığı kənizin qucağında gördü. Hər bir qadında olan qısqanclıq hissi ona güc gəldi. Baş örtüyünü bağlayıb, Peyğəmbərin yanına şikayətə getdi.("Biharul-ənvar", cild 39, səh. 207) Sizin buna şərhiniz.Necə olur ki,Ali(r.a) Fatimə(r.a)-ni gəzəbləndirir? Əbu Abdullahdan rəvayət olunur ki, o dedi:"Bir dəfə Əli bir dəstə yaxınlarının arasında olarkən, bir kişi ona yaxınlaşaraq, dedi: Ey möminlərin əmiri! Mən qulumla çirkin əməl etmişəm, məni paklaşdır. O da kişiyə iki dəfə rədd cavabı verdi. Üçüncü dəfə o gəldikdə dedi: Ey kişi! Peyğəmbər sənin kimisinə üç cür hökm verərdi. Bunlardan hansını istəsən seç: 1-qılıncla başını kəsmək; 2-dağdan başı üstə yerə atmaq; 3-odla yandırmaq. O ağlayaraq, Əlinin(r.a.) onun üçün qazdığı, içərisində alovlar olan çalanın başında durdu. Bunu görən Əli(r.a.) ağladı və dedi: Ey filankəs! Qalx! Uca Allah artıq səni bağışladı. Bir daha belə etmə!"("Əl-Kafi, cild 7, səh.201) Bu sizə görə Allahın əmrini tərk etmək deyilmi? Əbu Abdullahdan rəvayət olunur ki, o dedi:"Ömərin yanına bir qadın gətirdilər. O qadın ənsarlardan olan bir kişiyə vurulmuşdu və onu ələ almaq istəyirdi. O(buna nail olmaq üçün) yumurtanın ağını götürüb, paltarının üstünə və ayaqlarına tökdü. Əli qalxıb o qadının ayaqlarna baxdı və onu (böhtançılıqda) ittiham etdi"("Biharul-ənvar", cild4, səh.303) İndi deyin görək, kimdir Əliyə pislik edən? Siz, yoxsa əhli-sünnə? Həbib bin Sabitdən rəvayət olunur ki, o dedi: Əli və Fatimə arasında narazıçılıq var idi. Peyğəmbər (səlləlləhu əleyhi və səlləm) onlara (məsləhət vermək üçün) misallar çəkdi, sonra da uzanıb yatdı. O (Peyğəmbər ) yatandan sonra Əli gəlib onun bir tərəfində Fatimə də o biri tərəfində uzandı, onalrın aras düzəldi.(""Kəşvül-ğümmə", cild 1., səh 467) Niyə sizin “gaydalara” görə bu əməlləri edən digər səhabələr sizə görə kafir,münafig olur amma Ali(r.a) kənarda galir? Allah şahitdir ki,Əhli Sunnə Raşidi xəlifələr olmagla fəziətinə görə Əhli Beyti və Səhabələri sevir,onlara dua edirlər. Onlardan (mühacirlərdən və ənsarlardan) sonra gələnlər belə deyirlər: "Ey Rəbbimiz! Bizi və bizdən əvvəlki iman gətirmiş (din) qardaşlarımızı bağışla. Bizim qəlblərimizdə iman gətirənlərə qarşı kinə (həsədə) yer vermə. Ey Rəbbimiz! Sən, həqiqətən, şəfqətlisən, mərhəmətlisən!" (Haşr-10).Onlar hagginda nə ifrata,nə də pis sözlərə yol vermirlər.Bu sözləri yazmagda məgsədim sizlərə biraz insafli olmagi və haggi görməyi çatdirmagdir. Hədisin mətnindən göründüyü kimi bu hədis səhih deyil.Belə sözləri yalniz özundən razi və təkəbbürlü biri deyə bilər.Şübhəsiz Ali(r.a) belə iddiadan uzag idi.Bu hədis də alimlərə görə uydurma hədislər siralamasindadir. Biz keç kimi nə Cənnətə nə də Cəhənnəmə göndərmirik.Bu iş Allahin ixtiyarindadir və Allah özü bizi Cəhənnəm odundan gorusun.Hər bir insan ya ictihadindan ya da nagisliyindən səhv və ya günah edə bilər.Bizim vəzifəmiz tarixdən ibrət almagimiz,edilən səhvləri təkrar etməməkdir.Səhabələrin əksəriyyəti fitnə savaşina gatilmamişdilar.Onu usyankar xavariclər alovlandirdilar,Ali(r.a)-ni xilafətə gətirdikdən bir müddət sonra ona garşi da çixdilar,onu təkfir etdilər və sonda şəhid etdilər.Bu hadisələrin ardi ilə digər ganli hadisələr cərəyan etdi.Allah musəlmanlara gardaş olmagi əmr etmiş,onlar əgər bir-birləri ilə döyüşsələr belə onlari mömin adlandirmişdir. Əgər mö'minlərdən iki dəstə bir-biri ilə vuruşsa, onları dərhal barışdırın. Əgər onlardan biri təcavüzkarlıq etsə, təcavüzkarlıq edənlə Allahın əmrinə (itaətinə) qayıdana qədər vuruşun. (Təcavüzkarlıq edən Allahın əmrinə) qayıtsa, hər iki dəstənin arasını ədalətlə düzəldin və insafla hərəkət edin. Şübhəsiz ki, Allah insaflıları sevər! (Hucurat-9) Bu digər söhbətin mövzusudur.

Siz məni əgər düzgün başa düşmək istəyirsinizsə,gərək biləsiniz ki,bizim əqidədə Allahin razi galdigi insanlarda,ümimiyyətlə hər hansi bir musəlmana tən etmək yoxdur.Əgər biz eyib axtarmaga başlasag gərək özümüzdən başlayag.Bizim hansimizin eyibi və günahi yoxdur?Əgər kimsə bizim gündəlik əməllərimizi bizə günün sonunda təqdim etsə və ya Allah qiyamət günü bizdən bu əməllərin hesabini soruşsa halimiz necə olacag?Mən heç kəsdə nögsan tutmaga çalişmiram,əksinə siz kimlərdəsə nöqsan axtarirsiz.Görəsən siz Qiyamət günü böhtan və təhriflərinizə görə nə cavab verəcəksiz? Mənim bu hədisləri sizə yazmagimda məgsədim sizə hər kəsə garşi ədalətli olmaga çagirmagdir. Siz Səhabələrin cumhurunu və onlarin fəzilətlilərini təngid edəndə Guran ayələri və Səhih hədislərə niyə məhəl goymursuz? Halbuki,Guran və Səhih hədislərdə onlarin fəzilətləri açiq-aşkardir.Siz isə bunlari görməməzliyə vurursuz. Xeyr,bu baradə bizim əgidəmiz Guran və Sunnəyə uygundur.Siz yəgin ki,mənim nəyi nəzərdə tutdugumu anlayirsiz.Sizdən başga səhabələrin əməllərinə etdiyiniz şərh kimi bu ayələrə də şərh verməyinizi xahiş edirəm. "Ya Peyğəmbər! Zövcələrinin (səndən) razı qalmasını diləyərək Allahın sənə halal etdiyi şeyi (dünya ləzzətini) niyə özünə haram (qadağan) edirsən?" (Quran, Təhrim, 1) "Heç bir peyğəmbərə yer üzündə (küfrün kökünü kəsmək üçün bacardığı qədər çox kafir) öldürməyənə qədər əsirləri özünə mal etmək (onları öldürməyib fidyə müqabilində azad etmək) yaramaz." (Quran, Ənfal, 67) "...adamlardan (onların Peyğəmbər oğulluğunun boşadığı övrətlə evlənir, - deyəcəklərindən) qorxurdun. Halbuki əslində sənin qorxmalı olduğuna ən çox layiq Allahdır." (Quran, Əzhab, 37) "Allah səni bağışlasın! (Allah səni əfv etdi). Doğru danışanlar sənə bəlli olmadan, yalançıları tanımadan əvvəl nə üçün onlara (cihadda iştirak etməməyə) izin verdin?" (Quran, Tövbə, 43) "(İddiaçılar bir-birinə baxıb güldükdən, yaxud çıxıb getdikdən sonra) Davud (bu işdən şübhəyə düşərək) Bizim onu imtahana çəkdiyimizi güman etdi. O dərhal Rəbbindən öz bağışlanmasını dilədi və dizi üstə düşüb səcdəyə q.naraq tövbə etdi" (Quran, Sad, 24) Birincisi deyin görək Tirmizinin kitabinin adi Sünəndir,yoxsa Səhih?Mən sizin belə cahil oldugunuza inanmiram.Ona görə mən belə gərara gəlirəm ki,siz bilə-bilə bu adi təhrif edib,yalan yazirsiz.Bu artig birinci dəfə deyil.İkincisi,bu hədis hagginda alimlərin fikirləri: Şeyx Albani:Hədis uydurmadir,Hafiz Zəhəbi:Hədis uydurulub. Məlumdur ki,Ali(r.a) İbn Abbas(r.a),İbn Məsud(r.a) və s.səhabələr kimi Ömər(r.a)-in ictihad məclislərində daim digər səhabələr də olurdu və Ömər(r.a) daim bu səhabələrin məsləhətinə gulag verirdi.Bu söz isə Ali(r.a)-nin bir məsləhətinə görə ona tərif olarag deyilmişdi..Bu söz əslində bir daha onlar arasinda munasibətin necə yaxşi oldugunu göstərir.Ömər özü farslarla döyüşə çıxarkən onunla (Əli (r.a.) ilə) məsləhətləşdiyi zaman Əlinin (r.a.) Ömər (r.a.) haqqında dedikləri bundan da aydındır. O demişdir: «Bu elə bir işdir ki, onun köməyinə gəlib-gəlməmək çoxluq və ya azlıqdan asılı deyil. Bu, Allahın qalib çıxardığı və adamları onun uğrunda səfərbər etdiyi, hazırladığı və imdad etdiyi dindir ki, çatdığı səviyyəyə çatıb və çıxdığı yerdə üzə çıxıb. Bizə Allah vəd verib. Allah öz əhdini yerinə yetirən, öz əsgərlərinə kömək edəndir. Boyunbağıda nizamlayıcının (Nizamlayıcı, muncuqların düzüldüyü ip mənasındadır) əhəmiyyəti nə qədərdirsə, əmrin etibar edildiyi adamın (“Əmrin etibar edildiyi adamın” ifadəsi “əmr edən” mənasındadır. Bununla xəlifə nəzərdə tutulur. ) əhəmiyyəti də o qədərdir. Qoy əcəmlər sənə baxıb desinlər: "Ərəblərin kökü budur, onu kəssəniz, rahat olarsınız". Bu onların sənə qarşı hücumlarını çətinləşdirər. Onların mənim qeyd etdiyim sayca çoxluğuna gəlincə, biz keçmişdə də say çoxluğu hesabına deyil, Allahın köməyi və yardımı ilə döyüşmüşük» «Nəhcu-l-Bəlağə» səh: 203-204 (tərcümədə səh:166-167 Tehran çapı-1995) Siz yenə də təhrifinizə davam edirsiz.Hədisdə siz deyilən mənada gəlmir.Hədisdə “yarişmag” sözü işlədilir.İkincisi isə musəlmanlarin bir-bir ilə savaşmalari onlari dindən çixartmir.Əgər mö'minlərdən iki dəstə bir-biri ilə vuruşsa, onları dərhal barışdırın. Əgər onlardan biri təcavüzkarlıq etsə, təcavüzkarlıq edənlə Allahın əmrinə (itaətinə) qayıdana qədər vuruşun. (Təcavüzkarlıq edən Allahın əmrinə) qayıtsa, hər iki dəstənin arasını ədalətlə düzəldin və insafla hərəkət edin. Şübhəsiz ki, Allah insaflıları sevər! (Hucurat-9) "(Ey müsəlmanlar!) Siz insanlar üçün ortaya çıxarılmış ən yaxşı ümmətsiniz (onlara) yaxşı işlər görməyi əmr edir, pis əməlləri qadağan edir və Allaha inanırsınız. Əgər kitab əhli də (sizin kimi) iman gətirsəydi, əlbəttə, onlar üçün yaxşı olardı. Onların da içərisində bəzi iman gətirən şəxslər vardır, lakin çox hissəsi haqq yoldan çıxanlardır (Al İmran-110)Allahın, insanlar üçün ortaya çıxarılmış ən yaxşı ümmətsiniz deyərək vəsf etdiyi bir ümmət, bəzi zəlalət təriqətlərinin bu ümmətə verdikləri vəsf ilə uyğun gəlmir. Demək onlar deyirlər ki, üç nəfərdən başqa, bütün mühacir və ənsarlar mürtəd olmuşdur (Usulul Kafi: 2, 344.) Halbuki, Allah təalanın, üç nəfərdən başqa, hamısı mürtəd olan bir ümmət haqqında, "Siz insanlar üçün ortaya çıxarılmış ən yaxşı ümmətsiniz" sözlərini deməsi mümkün deyildir. Hədislərin birində, Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) buyurur: "Mənim səhabələrimi söyməyin. Nəfsim əlində olana and olsun ki, əgər sizlərdən biri Uhud dağı mislində qızıl xərcləsə, onların xərclədiklərinin nəinki bir ovucuna, heç yarısına da çatmaz (Müslim: Fədailus Səhabə: 2540.) Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) səhabələrinin ümumi şəkildə ədalətli olmalarına dəlalət edən amillərdən biri, onların Peyğəmbərdən (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) nəql etdikləri rəvayətlərin elm adamları tərəfindən yoxlanılmasıdır. Belə ki, onlar, heç bir səhabənin Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) adından yalan danışdığına rast gəlməmişlər. Hətta səhabə zümrəsinin son vaxtlarında, qədəriyyə, rafizi və xəvariclər kimi bidətlərin geniş yayılmasına baxmayaraq səhabələrdən heç kəs bu təriqətlərə daxil olmamışdır. Bu da onu göstərir ki, Allah təala bu insanları seçmiş və Öz Peyğəmbərinə (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) yoldaş (səhabə) olaraq ixtiyar etmişdir.Bir mütavatir hədisdə Rasulullah(s.a.s) buyurur: İmran İbnu Huseyn radıyallahu anhüma anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "İnsanların en hayırlıları benim asrımda yaşayanlardır. Sonra bunları takip edenlerdir, sonra da bunları takip edenlerdir. İmran radıyallahu anh der ki: "Kendi asrını zikrettikten sonra iki asır mı, üç asır mı zikretti bilemiyorum." bu sonuncuları takiben öyle insanlar gelir ki kendilerinden şahidlik istenmediği halde şahidlikte bulunurlar, onlar ihanet içindedirler, itimad olunmazlar. Nezirlerde (adak) bulunurlar, yerine getirmezler. Aralarında şişmanlık zuhûr eder." Bir rivayette şu ziyade var: "Yemin taleb edilmeden yemin ederler." Buhari, Şehadat 9, Fezailu'l-Ashab 1, Rikak 7, Eyman 27; Müslim, Fezailu's-Sahabe, 214, (2535); Tirmizi, Fiten 45, (2222), Şehadat 4, (2303); Ebu Davud, Sünnet 10, (4657); Nesai, Eyman 29, (7, 17, 18).

Mən deyil,amma siz deyəsən Abu Hureyra(r.a)-ni taniyirdiz.Əgər elə olmasaydi siz onun hagginda belə əminliklə danişmazdiz.Onun və anasinin evlərinin olmasi və yaxud sonradan olmasini və ya hansisa evdə galmalarini siz tam dəgigliyi ilə bilirsiz?Əgər bilirsinizsə bizə deyin.Onun anasinin adini hansi mənbədən götürmüsüz?Siz artig bilmirsiz nə axtarasiz.Bəlkə gedib öz “Səhih” kitablarinizla məşgul olasiz.Məs:Kafinin kitabinda olan səhih hədisləri və uydurma hədisləri bir-birindən ayirasiz.Axi oxucu bilmir ki,oxudugu hədis səhihdir,yoxsa uydurma.Sizin səhih hədislər məcmuasini bizə göstərin. Siz niyə hər dəfə ayə və ya hədisləri səhv tərcumə edir və istədiyiniz kimi yozursuz. "Siz, Ebû Hureyre'nin çok hadis rivâyet ettigini söyleyip duruyorsunuz. Ben fakir bir kimseydim. Karin tokluguna Hz. Peygamber'e hizmet ediyordum. Muhâcirler çarsida, pazarda alisverisle, Ensâr da kendi mallari, mülkleriyle ugrasirken, ben Hz. Peygamber'in meclislerinin birinde bulunmustum; buyurdu ki: 'içinizden kim cübbesini yere serer de ben sözümü bitirdikten sonra toplarsa benden duydugunu bir daha unutmaz. 'Bunun üzerine ben üzerimdeki hirkayi yere serdim, Hz. Peygamber de sözünü bitirince, onu topladim. Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki, o andan sonra ondan duydugum hiçbir sözü unutmadim" (Müslim, Fadâilü's-Sahâbe, 159; Buhâri, ilim, 42). Bir səhih hədisdə deyilir: Kays b. Mahreme anlatır: "Zeyd b. Sabit'e bir adam gelip ondan bir şey sordu. Zeyd ona: 'Sen Ebu Hureyre'ye git o sa¬na açıklar' dedi ve şöyle anlattı: "Ben Ebu Hureyre ve bir başkası mescitte dua ediyorduk, derken Resulullah gelip aramıza oturdu. 'Yaptığınız duaları bana tekrar edin.' buyurdu. Ben ve arkadaşım dua ettik; Re¬sulullah: 'Amin!' dedi. Sonra Ebu Hureyre: 'Allah'ım! Sen¬den iki arkadaşımın istediklerini ve unutulmayan bir ilim is¬tiyorum.' diye dua etti. Resulullah aleyhisselam yine 'Amin!' dedi. Biz: 'Biz de Allah'tan unutulmayan bir ilim istiyoruz' dediğimizde, Hz. Resul 'Bu konuda Devsli sizi geçti buyur¬du (Bir kere) "Yâ Resulallah, Kıyamet gününde Senin şefaati¬ne en ziyâde kim hak kazanacak?" diye sordum. Buyurdu ki: "Yâ Ebâ Hureyre! Hadis (bellemek) için sende gördüğüm hırsa göre bu hadisi senden evvel kimsenin sormayacağını (zaten) tahmin ediyordum. Kıyamet gününde halk içinde şe¬faatime en ziyade mazhar olacak kimse kalbinden hâlis ola¬rak Lâ ilahe illallah diyendir." . (Müslim, Sahih, (206-261), Ka'b b. Übey oğlu Muaz'a, o oğlu Muhammed'e, o da oğlu Muaz'a demiş ki: "Ebu Hureyre Resulullah aleyhis-selama karşı cüretliydi. Bizim soramadığımız şeyleri o Resu¬lullah aleyhisselamdan sorardı." Nesâî, (Muhammed b. Şuayb Ebu Abdurrahman en-Ne-saî) (215-303), Sünen Ebu Hureyre (r.a.) anlatıyor: "'Ey Allah'ın Resulü! dedim, senden çok gü¬zel şeyler işitiyorum, fakat ezberimde tutamıyorum!' 'Ridanı aç!' diye emrettiler. Ben de açtım. Dua buyurdu, sonra topladım. Bundan sonra bana birçok hadis söyledi. Ben söylediklerinden hiçbirini unutmadım." (Muslim) Ebu Hureyre, Resulullah'tan nadiren ayrıldığı durumlar¬da Sehl b. Sa'd es-Saîdi’yi kendisi için hadis dinlemek üzere onun huzuruna gönderirdi. Ebu Bekir Muhammed b. İshak der ki: "Ebu Hureyre'de ilme karşı bir istek vardı. Bu yüzden kendisi herhangi bir sebeple Resulullah'ın yanında buluna¬mayacağı zaman, hadis dinlemesi için Sehl'i Resulullah'ın yanına gönderirdi."( Şafiî, (Muhammed b. İdris Ebu Abdullah), (150-204), Müsned) Belə misallari çox çəkmək olar.Bunlar sizə kifayət edir? Siz yoxsul,miskin Suffa əhlini laga goyur,onlara tənə edirsiz.O,insanlar xüsusən Abu Hureyra(r.a) ehtiyaclari olmalarina baxmayarag heç kimə agiz açmaz,həya edər və acliga səbr edərdilər.Bu onlar üçün bir imtahan və bir fəzilət idi.Lakin,siz o gədər gərəzlisiniz ki,pisləmək istədiyiniz səhabələrin belə yaxşi əməllərini pis yerə yozursuz.Allah həmin Suffa Əhli baradə Guranda belə buyurur: (Sədəqə) Allah yolunda canından keçərək (dolanmaq, ruzi kəsb etmək üçün) yer üzündə hərəkət edə bilməyən (və ya buna imkanı olmayan) yoxsullar üçündür. Belə şəxslər həyalı olub dilənçilikdən çəkindiklərinə görə nadanlar onları dövlətli hesab edirlər. (Ya Rəsulum!) Sən isə onları üzlərindən tanıyırsan. Onlar heç kəsdən israrla bir şey istəməzlər. Sizin mallarınızdan (bunlara) nə verdiyinizi, şübhəsiz ki, Allah bilir! (Bagara 273) Sizin sözünüzdən elə çixir ki,ətraf gəbilələrdə musəlmanlar yox idi?Məlumdur ki,Mədinə kənarinda olan gəbilələrdə iman gətirən möminlər var idi.Onlar ya öz yurdlarinda galir,ya da tədricən Mədinəyə hicrət edirdilər.Kimin nə zaman hidayətə gələcəyini isə Allah təyin edir.(İslamı) ilk əvvəl qəbul edib (bu işdə başqalarından) irəli düşən mühacirlərə və ənsara, həmçinin yaxşı işlər görməkdə onların ardınca gedən kimsələrə gəldikdə, Allah onlardan, onlar da Allahdan razıdırlar. (Allah) onlar üçün əbədi qalacaqları, (ağacları) altından çaylar axan cənnətlər hazırlamışdır. Bu, böyük qurtuluşdur (uğurdur)! (Tövbə 100) (Ey insanlar!) Sizə nə olub ki, (mal-dövlətinizi) Allah yolunda xərcləmirsiniz? Halbuki göylərin və yerin mirası (bütün sərvəti, eləcə də siz öləndən sonra qoyub gedəcəyiniz malın hamısı) ancaq Allahındır. Sizlərdən (mal-dövlətini) fəthdən (Məkkənin fəthindən) əvvəl (Allah yolunda) sərf edənlər və (müşriklərə qarşı) vuruşanlar (başqaları ilə) eyni deyillər. Onlar (mallarını Allah yolunda) fəthdən sonra sərf edib döyüşənlərdən dərəcə e'tibarilə daha üstündürlər. Bununla belə, Allah onların hamısına (həm birincilərə, həm də ikincilərə) ən gözəl mükafat (Cənnət) və'd buyurmuşdur. Allah sizin nə etdiklərinizdən xəbərdardır! (Hedid 10) Abu Hureyra(r.a) bütün bu fitnə hadisələrindən uzagda oldu və digər səhabələr kimi kənara çəkilməyə üstünlük verərək siyasi igtişaş nəticəsi olan muharibələrdə iştirak etmədi.O,Rasulullah(s.a.s)-dən belə hədisi buyurur: Ebu Salih, Ebu Hureyre'den nakletmiştir; Resulullah aleyhisselam şöyle buyurdu: "Yaklaşan serler için Araba yazıklar olsun! Ondan elini çeken felah bu¬lur -kurtulur-." (Ebu Davud,nr. 4249). Yenə bu hədisdə o rəvayət edir: . "Fitneler zuhur ettiğinde orada oturan ayakta durandan hayırlıdır. Ayakta duran orada yürüyenden hayırlıdır. Yürüyen orada koşan¬dan hayırlıdır. Ondan kaçmabilen kaçınsın, bir melce ve sığı¬nak bulan saklansın." (Fetlıii'l-Bari, VII, 426; Ahmed b. Hanbel, Miisned, XIV, 208.) Ebu Yezid Medeni anlatır: "Bir gün Ebu Hureyre Resulullah'ın minberi üzerinde, onun hutbe okuduğu basamağın al¬tında ayağa kalktı ve 'Yaklaşan serlerden Araba yazıklar ol¬sun! Çocukların emirliği için onlara yazıklar olsun, nefisleri¬ne göre hüküm verir, öfke ile -insanları- katlederler' de¬di." (Bidaye,VIII,112.) Abu Hureyra(r.a) rəvayət edir: Peygamber aleyhisselam rüyasında, el-Hakem oğullarının minberine inip çıktıklarını gördü. Sabah öfkeli olarak uyandı. Dedi ki: 'Ben neden el-Hakem oğullarını maymunların ağaca çıkıp indikleri gibi, minberime inip çıkarlarken gördüm acaba?' Ondan sonra Al¬lah Resulü aleyhisselam'ın ölünceye kadar bir daha güldü¬ğünü görmedim." (Ebu Ya'la) Onun Muaviyyə tərafdari olmasi hagginda səhih bir məlumat yoxdur.Muaviyyə bütün musəlmanlarin(əksəriyyətinin) beyətini aldigdan sonra onu Mədinəyə vali təyin etsədə bir müddət sonra onu vəzifədən kənarlaşdirdi.Əgər Muaviyyəyə beyət etmək gunahdirsa,Həsən(r.a),Hüseyn(r.a)-da Muaviyyəyə beyət etmişdilər. Ümimiyyətlə çoxlu misallar var ki,səhabələr Gurana və Rasulullah(s.a.s)-in hədislərinə garşi çox həssas idilər.Necə ki,bu səhabələr Gurani Kərimi böyük yoxlama və dəgigliklə tərtib etmişdilər,eləcədə hədislərin deyilməsinə və yazilmasi məsələsində çox həssas idilər.Bunu Abu Bakr(r.a),Ömər(r.a)-in və s.Səhabələrin misalinda göstərmək olar.Ali(r.a) hədislər mövzusunda da həssas idi. Hz. Ali minberden şu hutbeyi veriyordu: “Yanında hadis sayfaları bulunanlar gidip onları yoketsinler. Zira halkı helak eden olay, alimlerin naklettikleri hadislere uyarak Kuran’ı terk etmeleridir.” (İbn Abdьlberr, Camiul Beyanil İlm) Birgün Hz. Ali’ye gelirler ve “Halk hadislere dalmış.” derler. Hz. Ali sorar: “Gerçekten öyle mi?” “Evet” derler. Peygamber’den işittim ki gelecekte vuku bulabilecek bir fitneden söz ediyordu. “O fitneden kurtuluş nedir, nasıldır?” diye sordum. Resullullah dedi ki: “Kurtuluş Kuran’dadır. Sanki sizden Öncekilerin haberleri de, sizden sonrakilerin haberleri de, aranızdakilerin hükmü de ondadır. O gerçek ile yalanı birbirinden ayıran kesin bir hükümdür, şaka ve boş söz değildir. O’nu terkeden her zorbanın Allah boynunu kırar. Hidayeti, doğru yolu O’ndan başkasında arayanı Allah sapkınlığa dьşьrьr. O, Allah’ın en sağlam urganıdır. O, hikmetle dolu Kuran’dır. O en doğru yoldur. O, boş arzuların haktan saptıramayacağı, dillerin, karıştırıp belirsiz edemeyeceği, ilim adamlarının doyamayacağı, çok tekrarlanılmasından bıkılmayan, ilginз цzellikleri bitip tьkenmeyen bir kitaptır.” (Sünen-i Tırmizi/Darimi) Siz yəgin bu hədisi deyirsiz.Elə isə axira kimi oxuyun Nafi a.nlatır: "Abdullah b. Ömer'e (r.a.) şöyle sorulmuş: 'Ebu Hureyre, cenazeye uyarak kabre kadar giden kimse için bir kırat (ecir) vardır, diyor, siz ne dersiniz?' îbn Ömer: 'Ebu Hureyre bize hadis rivayet etmekte artık çok oldu!' demiş ve bu hadisin tahkiki için Hz. Aişe'ye adam göndermiştir." Olay daha geniş olarak îmam Müslim'in bir rivayetinde anlatılır. Sa'd b. Ebi Vakkas, Abdullah b. Ömer'in yanında otururken oraya Habbab (r.a.) gelir, der ki: "Ey Abdullah! Ebu Hureyre'nin Resulullah aleyhisselam-dan 'Kim ki cenaze ile beraber cenaze evinden çıkar ve cena¬ze namazını kılar da sonra defnedilene kadar cenazeyi takip ederse, Uhud dağı kadar ona iki kırat ecir verilir. Kim ki, ce¬naze namazını kılıp da sonra dönerse, ona da Uhud dağı ka¬dar bir kırat ecir verilir.' diye rivayet ettiğini duymadın mı?" Bunun üzerine İbn Ömer Ebu Hureyre'nin bu rivayetini sorması ve gelip kendisine haber vermesi için Habbab'ı Hz. Aişe'ye gönderir. Habbab geri döndüğünde İbn Ömer mescidin çakılların¬dan birkaçını almış elinde döndürmektedir. Habbab ona Hz. Aişe'nin: "Ebu Hureyre doğru söylemiş" dediğini bildirince, İbn Ömer elindeki çakılları yere atarak: "Öyle ise biz, birçok kı¬ratları almakta kusur ettik" diye hayıflanır. İbn Ömər(r.a) onun hagginda: İbn Ömər(r.a) Abu Hureyra(r.a)-ya “Aramizda Rasulullah(s.a.s)-dən heç ayrilmayan sən oldugun üçün onun hədlərini ən yaxşi bilən sənsən” (Tirmizi 2-c.224 səh) Abdullah ibn Ömərə(r.a) Abu Hureyranin dediklərinə munasibətin necədir dedikdə,İbn Ömər(r.a):”O,bizdən daha cürətli idi. (Zəhəbi 2 c.437 s) Yenə İbn Ömər(r.a):”Abu Hureyra məndən daha xeyrlidir,rəvayət etdiyi hədisləri daha yaxşi bilir.” (Tirmizi Sünən 2-c, 224 s) Siz iddia erirsiz ki,O bu hədisləri özündən çixardib.Əgər dogru deyisinizsə məhz bu hədislərin onun özündən uydurdugunu isbat edin.İbn Abbas(r.a),İbn Ömər(r.a),Aişə(r.a),Ənəs(r.a),Abu Hureyra(r.a) və s.Səhabələr Rasulullah(s.a.s) vəfat edərkən çox gənc idilər.Onlarin elmə bagliligi və uzun həyat yaşamalari onlarin bir çox elmə yiyələnmələrinə səbəb olan amillərdən idi.Məlumdur ki,hər səhabə Rasulullah(s.a.s)-in dediyi hədisləri eşidə bilməzdi.Məhz belə elmli səhabələr Sunnəni öyrənən və öyrədən alim səhabələr idi ki,Abu Hureyra(r.a)-da onlardan biridir. Məgər İbrahim(a)-in yanina gonag kimi mələklər gələndə O onlari tanidi?Siz öz nəfsinizə görə danişirsiz.Əgər bu ayələr olmasa yerinə səhih hədislər olsaydi siz bu hədislərə də kinayə ilə yanaşacagdiniz. (İbrahim qonaqların) əllərinin yeməyə uzanmadıqlarını gördükdə onların bu hərəkəti xoşuna gəlmədi və qorxuya düşdü. Onlar dedilər: "Qorxma (biz Allahın mələkləriyik), biz Lut tayfasına (onu məhv etmək üçün) göndərilmişik!" (Hud-70) Siz sizdən olmayan və garşi tərəfdə nə olursa olsun,onu inkar etməyə adət etmisiz. Sizin Kafi kitabinin 16000 hədisindən 5000-nin səhih olub,digərlərinin səhih olmadiginisiz hansi mənbədən götürürsüz?Hansi hədisin zəif,hansilarinin səhih olmaglarini siz necə təyin edirsiz?Bizə səhih hədisləriniz baradə bir kitab və ya məcmua təqdim etsəz çox şad olardig.Bir sual daha:Sizin rəvayətlərdən 100/neçəsi səhihdir?

Sözünüzdən elə çixir ki,o Şamda yemək yedikdən sonra həmişəMədinəyə Əli(r.a)-nin arxasinda namaz gilmaga gəlirdi?Heç şübhə yoxdur ki,istənilən səhabə baradə bidət əhli həmişə uydurmalar goşmuşlar.Abu Bakr(r.a),Ömər(r.a),Osman(r.a),Ali(r.a) və s.səhabələr baradə buna bənzər uydurmalar vardir.Üstəlik Ali(r.a) öz sagliginda ordusunda olan,sonradan ondan ayrilan və onu təkfir edənlərin ittihamina məruz galmişdi.Buna bənzər misallari çox çəkmək olar. Onun digərlərindən çox rəvayət etməsinin bir çox səbəbləri vardir. Onun güclü hafizəyə sahib olmasi və Rasulullah(s.a.s)-ə bagliligi onu bu sahadə ucaltdi. "Siz, Ebû Hureyre'nin çok hadis rivâyet ettigini söyleyip duruyorsunuz. Ben fakir bir kimseydim. Karin tokluguna Hz. Peygamber'e hizmet ediyordum. Muhâcirler çarsida, pazarda alisverisle, Ensâr da kendi mallari, mülkleriyle ugrasirken, ben Hz. Peygamber'in meclislerinin birinde bulunmustum; buyurdu ki: 'içinizden kim cübbesini yere serer de ben sözümü bitirdikten sonra toplarsa benden duydugunu bir daha unutmaz. 'Bunun üzerine ben üzerimdeki hirkayi yere serdim, Hz. Peygamber de sözünü bitirince, onu topladim. Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki, o andan sonra ondan duydugum hiçbir sözü unutmadim" (Müslim, Fadâilü's-Sahâbe, 159; Buhâri, ilim, 42). El-Hâkim en-Nisâbûrî, Müstedrek'te (111, 508) su haberi vermektedir: "Bir adam Zeyd b. Sâbit'e gelerek ona bir mesele sordu. O da Ebû Hureyre'ye gitmesini söyledi ve söyle devam etti; çünkü bir gün ben, Ebû Hureyre ve bir baska sahâbî Mescid'de oturuyorduk, dua ve zikirle mesgul idik. O sirada Hz. Peygamber geldi, yanimiza oturdu; biz de dua ve zikri biraktik. Buyurdu ki: 'Her biriniz Allah'tan bir dilekte bulunsun. ' Ben ve arkadasim, Ebû Hureyre'den önce dua ettik, Hz. Peygamber de bizim duamiza âmin dedi. Sira Ebû Hureyre'ye geldi ve söyle dua etti: 'Allah'im, senden iki arkadasimin istediklerini ve de unutulmayan bir ilim dilerim.' Hz. Peygamber bu duaya da âmin dedi. Biz de, 'Ey Allah'in Rasûlü, biz de Allah'tan unutulmayan bir ilim isteriz' dedik. Hz. Peygamber, 'Devsli genç sizden önce davrandi' buyurdu. Digər səbəb onun bir çox səhabədən elm almasi və öyrəndiklərini mənimsəməsi və Rasulallah(s.a.s)-dən sonra tam yarim əsr yaşamasidir.Bunun sayəsində o digər səhabələrdən daha çox rəvayət ermiş oldu. Ebi Sihan, Abdullah b. Şakik, Muhammed b. Şirin, Zührî, Ebu Salih, Ebu Eyyüb ilk akla gelenler arasındadır. İmam Muhammed b. İshak, Ebu Hureyre hakkında şöyle der: "Ebu Hureyre kendisinden hadis rivayet edilen sahabeler içinde ravileri (kendisinden hadis rivayet eden ashabı) en çok ola¬nıydı. Bu yüzden diğer sahabelere göre hadisleri daha çok yayıldı. Ebu Eyyüb el-Ensarî (hicret gününde) Resulullah aleyhisselam kendisinin yanına (evine) inmekle onun kadri¬nin yüceliğini gösterdiği hâlde o Ebu Hureyre'den hadis ri¬vayet ederdi."( el-Müstedrek, 6174.) Talha dedi ki: 'Vallahi onun bizim işitmediklerimizi işitti¬ğinden ve bizim bilmediklerimizi bildiğinden şüphe etmiyo¬ruz. Bizler ev ve çoluk-çocuk sahibi kimselerdik. Resulullah aleyhisselama günün iki tarafında uğrar, sonra evlerimize dönerdik. Ebu Hureyre miskin biriydi, malı ve çoluk-çocuğu yoktu. Muhakkak onun eli Resulullah aleyhisselam ile beraberdi. Her yerde Resulullah aleyhisselam ile beraber dolaşırdı. Bu sebeple onun bizlerin işitmediği hadisleri işitmiş olmasından şüphe etmiyoruz.'" Talha ayrıca "Muhakkak biz de onun işittiklerini işittik; ne var ki biz unuttuk o ezberledi." demiş¬tir (Fethü'l-Bari, VIII, 77.) Amr b. Hazm anlatıyor: "Mescidde Ebu Hureyre'nin de bulunduğu bir cemaatle oturuyordum. Orada Resulullah'ın ashabından on kadar yaşlı sahabî vardı. Ebu Hureyre onlara Hz. Peygamber aleyhisselamdan hadis rivayet etmeye başla¬dı. Rivayet edilen hadisi cemaatin bir kısmı biliyor, diğer bir kısmı bilmiyordu. Hadisi aralarında tartışıyorlar, bilenler bil¬meyenlere hatırlatıyordu. Sonra Ebu Hureyre başka bir hadi¬si rivayet ediyor yine tartışıyorlar, yine bilenler bilmeyenlere hatırlatıyordu. Böylece devam edip durdular." Amr der ki: "O gün Resulullah'ın ashabı içerisinde hıfzı en kuvvetli insa¬nın Ebu Hureyre olduğunu anladım." (Buharî, Tarih, I, 187.) Ebu Saleh əs Səman:”Abu Hureyra səhabələrin ən hafizidir”.İmam Şafii:”Abu Hureyra(r.a) öz zamaninda hədis rəvayət edənlərin içində əzbər bilənlərin ən güvvətlisi idi” ( Zəhəbi Siyər 2 c.432 s) Hafiz İbn Hacər əl-Askalani(773-853):”Abu Hureyra öz əsrində hədis rəvayət edənlər içində hafizəsi ən güclü olan ravidir.” (Təhzih et Təhzib 12 c.266 s) İmam Zəhəbi (673-748):”Abu Hureyra imam,fəgih,müctəhid,hafiz və hafizlərin seyyidi,sadig və ədalət sahibidir.Onun hafizəsi son dərəcə etibarlidir” (Zəhəbî, Siyər, II, 417, II, 445-446.) İbn Ömər(r.a) Abu Hureyra(r.a)-a “Aramizda Rasulullah(s.a.s)-dən heç ayrilmayan sən oldugun üçün onun hədlərini ən yaxşi bilən sənsən” (Tirmizi 2-c.224 səh) Abdullah ibn Ömərə(r.a) Abu Hureyranin dediklərinə munasibətin necədir dedikdə,İbn Ömər(r.a):”O,bizdən daha cürətli idi. (Zəhəbi 2 c.437 s) Yenə İbn Ömər(r.a):”Abu Hureyra məndən daha xeyrlidir,rəvayət etdiyi hədisləri daha yaxşi bilir.” (Tirmizi Sünən 2-c, 224 s) Abu Hureyra(r.a)-dan Zeyd b.Sabit,Ebu Eyyub el Ensari,İbn Abbas,İbn Ömər,Cabir,Ənəs b.Malik kimi böyük səhabələrdən 28-i hədis almişdir. Əli(r.a)-nin onu yalançi adlandirmasi isə sizin yalanlarinizdandir.Əgər belə deyilsə onun bu sözlərinin sahibi oldugunu isbat edin.Ömər(r.a) isə bilindiyi kimi dini məsələlərdə çox həssas idi.İnsanlarin Gurani tərk edib rəvayətlərlə məşgul olmasina və nəticədə çoxlu sayda meydana gələ biləcək təhriflərdən ehtiyat edirdi.Buna bənzər hadisər digər səhabələrin başina gəlib. Bir gün Ebu Musa, Hz. Ömer'e geldi ve "Esselâmü aleyküm, ben Abdullah b. Kays'ım" deyip izin istediyse de Ömer ona izin vermedi. Ebu Musa yine "Esselâmü aleyküm ben Ebu Musa'yım! Esselâmü aleyküm ben Eş'ari’yim" dedi, bir cevap alamayınca da "Bana cevap verin, bana cevap verin!" diyerek çekildi gitti. Onun arkasından Hz. Ömer yetişti: "Ebu Musa seni geri gönderen ne idi? Biz meşgul idik" dedi. Ebu Musa: "Ben Peygamber aleyhisselamın 'İzin istemek üç keredir, sana izin verilirse ne âlâ yoksa dönüver' derken işit¬tim" cevabını verdi. Bunun üzerine Hz. Ömer: "Ya bu sözüne bir şahit getirir¬sin ya da seni şöyle y.rım, böyle y.rım!" diye tehdit et¬ti. Hatta "Eğer şahit getirirse akşama onu minberin yanında bulursunuz, şahit bulamazsa onu da bulamazsınız" demişti. Akşam olunca onu buldular; Ömer: "Ebu Musa ne diyor¬sun şahit buldun mu?" "Evet buldum, Übey b. Ka'b var." Ömer: "Tamam o adildir, bunun dediğine ne diyorsun ya Eba Tufeyl?" Übey: "Ben bunu Resulullah'tan işittim. Ey Hattaboğlu, sakın Resulullah aleyhisselamın ashabına azap olma!" dedi. Ömer: "Sübhanallah! Ben ancak işittiğim şeyin aslını öğ¬renmek istedim" cevabını verdi.( Müslim, 2145) Ebu Hureyre der ki: "Rivayet ettiğim bir hadis Ömer'e ulaştı. Bana haber gönderdi, (yanma girince) dedi ki: 'Biz se¬ninle falanın evinde Resulullah ile beraber bulunmuştuk ha¬tırlıyor musun?' 'Evet', dedim; 'muhakkak benden soracağın şeyi de biliyorum.' Hz. Ömer 'Senden ne soracağım?' diye sorunca dedim ki: 'Şüphesiz Resulullah aleyhisselam o gün şöyle demişti: (Kim bilerek benden bir yalan uydurursa, ce¬hennemdeki yerini hazırlasın.)' Ömer: 'Ama vallahi git bunu rivayet et!' dedi."( zehebî, Siyer, II, 600-603) “Ömer b. Hattab hac yolculu¬ğuna çıkmıştı. Yolda rüzgâra yakalandılar, rüzgâr şiddetini arttırınca Ömer etrafındakilere: "Rüzgar hakkında bize kim bir hadis rivayet eder?" dedi. Kimse ona bir şey rivayet etme¬di. Ebu Hureyre şöyle anlatır: "Bu söz bana ulaştı. Bineğimi hızlandırıp ona yetiştim ve 'Ey Müminlerin Emiri! Sorduğun rüzgârı sana haber vereyim. Ben Resulullah aleyhisselamdan işittim: Rüzgar Allah'ın üfürmesidir. Bazen rahmetle, bazen azapla gelir. Onu gördüğünüzde ona sövmeyiniz. Allah'tan onun hayrını isteyip şerrinden yine Allah'a sığınınız.'" (Ahmed b. Hanbel, Müsned, XIV, 52 (7619), Edebü'l-Miifred, s. 312; Ebu Da-vud, Edeb 113). Kab ul Ahbar İslami gəbul etmiş Abdulla ibn Salam və s.kimi yəhudi alimlərdən olmuşdur.Onun Tövrati bilməsi və musəlmanlara bu baradə söhbətlər etməsi Rasulullah(s.a.s)-in əvvəlki ümmətlər baradə etdiyi söhbətlər kimidir.Rasulullah(s.a.s) bir hədisində:”Əhli Kitabin Gurana zidd olmayan rəvayətlərini nə inkar edin nə də tam təsdigləyin.” Kab Ul Ahbarin elmindən bir çox səhabə istifadə etmişdi.Əgər o həgigi mömin olmasaydi,onun səhabə yaninda nufuzu olmazdi. “Abu Hureyra(r.a) Rasulullah(s.a.s)-dən eşitdiyi hədislərlə yanaşi Abu Bakr(r.a),Ömər(r.a),Fazl ibn Abbas(r.a),Ubey bin Kab,Usamə bin Zeyd(r.a),Aişə(r.a),Kab ul Ahbar(r.a)-dən də hədis rəvayətləri etmişdir”. (İsabe, VII, 431.)

Hər kitab yazan müəllif alim sayilmir.Dediyiniz bu alim kimdir və vaxt yaşayib və onun nüfuzunu bizə deyin.Mən sizə mötəbər və keçmiş alimlərdən sitat gətirirəm.Abu Hureyra(r.a)-nin Əməvilər hakimiyyəyi baradə olan səhih hədislərini bizə yazin.Heç şubhəsiz istənilən səhabənin,alimin adindan rəvayət olunan uydurma rəvayətlər vardir.Yəgin ki,mənimlə razilaşarsiz?Hansi xəbərin dogru,hansi xəbərin yalan olmasini təbii ki,alimlər rəvayətin sənədi vasitəsi ilə təyin edirlər.Biz hər bir xəbərin səhih olub,olmadigini araşdirib,ona görə qərar verməliyik.Ali(r.a)-nin bu sözünün sənədini bizə yazin Abu Hureyra(r.a)-nin hədislərini oxuyan adam görər ki,onun rəvayət etdikləri hədislərin əksəriyyəti təgva,ibadət,əxlag baradədir.Onun Əhli Beyt baradə olan rəvayətləri isə məşhurdur. Əbu Hureyrədən (Allah ondan razı olsun!) rəvayət olunur ki, Peyğəmbər (s) Həsən ibn Əlini opdu. Bu vaxt əl-Əqra ibn Habis ət-Təmimi də Peyğəmbərin (s) yanında oturmusdu. əl Əqra [uzunu allah elcisinə tutaraq] dedi:”Mənim on ovladım var, ancaq indiyədək onlardan birini belə opməmisəm. Allahın elcisi (s) onun uzunə baxdı, sonra belə dedi: “Mərhəmət gostərməyənə, mərhəmət də gostərilməz”. Hədisi Buxari və Muslim rəvayət etmisdir (Buxari, 10/359, 360, Muslim, 2319-cu hədis.) Bize Kuteybe b. Saîd rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Yakub (İbni Abdirrahman El-Kââri) Süheyl'den, o da babasından, o da Ebû Hüreyre'den naklen rivayet etti ki: Hayber günü Rcsûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem): «Bu sancağı mutlaka Allah ve Resulünü seven bir adama vereceğim. Alloh onun elinde fethi müyesser kılacaktır.» buyurmuşlar. Ömer b. Hattâb : Kumandan olmayı ancak o gün diledim, demiş. Sözüne şöyle devam etmiştir: Sancak için çağrılırım ümidiyle ona uzandım. Fakat Rcsûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) Ali b. Ebî Tâlib'i çağırdı, sancağı ona verdi ve : «Yürü! Allah sana fethi müyesser, kıiıncaya kadar bakınma!» buyur¬du. Derken Ali biraz yürüdü, sonra durdu ama bakınmadı. Ve : — Yâ Resûlallah! İnsanlarla ne Üzerine harbedeceğİm? dîye haykırdı: «Onlarla Allah'dan başka ilâh yoktur ve Muhammed Resûlüllahdir, diye şehadet getirinceye kadar harbet! Bunu yaptılar mı, kanlarını ve mal¬larını senden korudular demektir. Ancak hakkıyle olursa o başka! Hesap¬lan da Allah'a kalmıştır.» buyurdular. (Muslim- 2405) Bana Ahmed b. Hanbel rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Süfyân b. Uyeyne rivayet etti. (Dedi ki) : Bana Ubeydullah b. Ebî Yezid, Nâ-V b. Ciibeyr'den, o da Ebû Hüreyre'den, o da Peygamber (Sallallahiı Aleyhi •>? Sellemyden naklen rivayet etti ki: Hasan için : «Allah'ım! Ben bunu seviyorum, onu sen de sev! Onu seveni de sev!» üye duâ buyurmuşlar. (Muslim 2421) Bize İbni Ömer rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Süfyân, Ubey¬dullah b. Ebî Yezid'den, o da Nâfi' b. Cübeyr b. Mut'im'den, o da Ebû Hüreyre'den naklen rivayet etti. (Şöyle demiş) : Resûlüllah (SaliailahU Aleyhi ve Setlem)'\e birlikte günün bir kısmında sokağa çıktım. O benimlen konuşmuyor. Ben de onunla konuşmuyordum. Nihayet Benî Kaynuka Pa¬zarına geldi. Sonra ayrıldı gitti. Ve Fâtıme'nin evine gelerek: «Ufaklık burada mı? Ufaklık burada mı?» diye sordu. Hasan'ı kaste¬diyordu. Anladık ki, annesi onu tertemiz yıkayıp giydirmek ve boynuna güzel kokulu gerdanlık takmak için alıkoymuş. Çok geçmeden koşarak geldi. Ve birbirlerine sarmaştılar. Bunun üzerine Resûlüllah {Salİallahü Aleyhi ve Sellem): «Allah'ım! Ben bunu seviyorum. Onu sen de sev! Onu seveni de sev!» diye dua buyurdular. Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'1-Büyu'» ile «Kitâbu'l-Libas»'da; Nesâî «Kitâbu'l-Menâkıb»'de; İbni Mâce «Sünnet» bahsinde muhtelif râvilerden tahric etmişlerdir. Hz. Hasan'la karşılaştıkları bir gün onun karnını açtırmış ve Resulullah'ı öyle y.rken gördüğünü belirterek göbeği¬ni Öpmüştür. (Ahmed b. Hanbel, Müsned, XIII, 195 (7455). Başka bir rivayet ise şöyle der: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselam) buyurdular ki: 'Hasan ve Hüseyin'i kim severse mutlaka beni de sevmiştir. Kim de onlara buğzetmişse mut¬laka bana da buğzetmiştir.'" (Kütüb-i Sitte Tercüme ve Şerhi, nr. 5988. Belə və buna bənzər hədislər Sunən kitablarinda da vardir. Sual olunur,belə hədisləri Ümmətə çatdiran insan necə ola bilər ki,Əhli Beyt düşməni olsun? O,əgər istəsəydi belə yalan hədis danişa bilməzdi.Çünki,o bütün ömrünü Mədinədə Aişə,İbn Ömər,İbn Abbas,Abu Said əl Xudri,Umm Sələmə,Ənəs və s. alim və abid səhabələrin arasinda keçirdi.Əgər hər hansi bir rəvayətdə geyri dəgiglik olsa idi o səhabələr həmin an bu səhvi düzəldərdilər. Hücresinde namaz kılmakta olan Hz. Aişe onun rivayet ettiği şeylerden hiçbirisine itiraz etmedi. Ancak dedi ki: "Resulullah aleyhisselam sizin yaptığınız gibi arka arkaya hadis irad etmezdi." (Müslim, nr. 2493; Ebu Davud, nr. 3655; Tirmizi, nr. 3643; Buharî, VI, 322.) Müslim'de geçen diğer bir ri¬vayette, Hz. Aişe namazı bitirdikten sonra yanında bulunan Urve'ye: "Bana biraz önce söylediklerini işitmiyor musun! Nebi aleyhisselam konuşurken bir kimsenin sayabileceği şe¬kilde konuşurdu." demiştir. (Müslim, nr. 2493.) Meşhur sahih sahiplerinden İbn Hibban "Aişe (r.anha)'nın burada kullandığı 'Ebu Hureyre'nin sözünü ona red¬dedecektim' sözü ile onun hadis rivayeti şeklini kasdetmiştir. Yoksa bizzat hadise itiraz etmemiştir" demiştir. (İbn Hibban, Sahih s. 261.) İbn Hacer ise Ebu Hureyre'yi (ara vermeden) hadis rivayetinde mazur görür. Ebu Hureyre bu şekilde hadis rivayetinde mazurdu. Çünkü ezberi çok, rivayetleri genişti. Hadis rivayetine başla¬dığı zaman (âdeta) ara vermek imkânına sahip değildi. Bazı şairlerin dediği gibi: "Ben kısa kesmek istiyorum ancak kafi¬yeler beni sıkıştırıyorlar." (Fethü'l-Bari, VII, 390; Accac el-Hatib, 289). Asım b. Kuleyb'in nakline göre Abu Hureyre hadis rivayetine şöyle di¬yerek başlıyordu: "Sadık ve Masduk olan Ebu'l-Kasım buyurdu: 'Kim bilerek bana yalan bir söz isnat ederse ateşteki yerini hazırlasın.'" (Ahmed, Müsned, II, 413; Zehebî, Siyer, II, 603.) Əbu Hureyrədən (Allah ondan razı olsun!) Allah elcisinin (s) belə deməsi rəvayət olunur: “Munafiqin əlaməti uc keyfiyyətdir: danısanda yalan danısar, vədinə xilaf cıxar, ona verilən əmanətə xəyanət edər”. Hədisi Buxari və Muslim rəvayət etmisdir (Buxari, 1/83, 84, Muslim, 59-cu hədis) Əbu Hureyrədən (Allah ondan razı olsun!) Peyğəmbərin (s) belə deməsi rəvayət olunur: “Kim qardasına onun namusu və ya basqa bir sey barəsində haqsızlıq edibsə, dinar və dirhəmin olmayacağı gundən əvvəl bu gun ondan halallıq alsın. Əgər onun saleh əməli [savabı] varsa, etdiyi haqsızlığın həcmində ondan cıxılacaqdır. Onun savabları olmasa, [haqsızlığa məruz qalan] insanın gunahlarından goturulub ona [haqsızlıq edənə] dasıtdırılacaqdır”. Hədisi Buxari rəvayət etmisdir (Buxari, 5/73.) Əbu Hureyrədən (Allah ondan razı olsun!) Allah elcisinin (s) belə deməsi rəvayət olunur: “Bir-birinizə həsəd .rmayın, almaq istəmədiyiniz malın qiymətini qaldırmayın, bir-birinizə kin, nifrət bəsləməyin, arxa cevirməyin, bir-birinizin ticarətini pozmayın. Ey Allahın qulları, qardas olun! Cunki musəlman musəlmanın qardasıdır: ona zulm etməz, oz dəstək və koməyini ondan əsirgəməz və ona xor baxmaz. Təqva buradadır” – deyib uc dəfə əli ilə sinəsinə isarə etdi və sonra: “İnsanın pis adam olması ucun musəlman qardasına nifrət etməsi kifayətdir. Musəlmanın qanı, malı və namusu digər musəlmana haramdır” (Muslim, 2564-cu hədis.) Əbu Hüreyrədən (r.a) rəvayət olunur: Rəsulullah (s.a.s.) buyurdu: “Ehsan; Allaha, onu görərcəsinə ibadət etməndir. Hər nə qədər onu görməsən də o səni mütləq görür.” (Səhihi-Buxari, Kitrabul-İman, c. İ, səh. 18; Səhihi-Müslim, Kitabul-İman, Hədis № 1, 5) Əbu Hureyrə (r.a.) rəvayət edir ki, mən Peyğəmbərin (s.a.s) belə dediyini eşitdim: «Qiyamət günü üç sinif insan ilk mühakimə olunan insanlardan olacaqlar. Şəhid Allahın hüzuruna gətiriləcək və Allah ona bəхş etdiyi nemətlər haqqında хəbər verib deəyəcək:"Bu nemətlərin müqabilində nə etmisən?" O deyəcək:"Sənin yolunda vuruşub şəhid olmuşam". Allah da ona deyəyəcək ki; Yalan deyirsən, sənə "qəhrəmandır deyilsin deyə vuruşmusan və ona da nail olmusan". Sonra əmr olunacaq və o üzü üstə sürüklənib Cəhənnəmə atılacaq. Sonra elm öyrənmiş və onu insanlara öyrətmiş, çoхlu Quran oхumuş bir şəхs Allahın hüzuruna gətiriləcək və Allah ona bəхş etdiyi nemətlər haqqında хəbər verib deyəcək: "Bu nemətlərin müqabilində nə etmisən?" O deyəcək: "Sənin хatirinə elm öyərənib onu insanlara öyrətmişəm və Quran oхumuşam". Allah da ona deyəcək ki;"Yalan deyirsən, sənə "alimdir" deyilsin deyə elm öyrənmisən və sənə "qaridir" (gözəl Quran oхuyan) deyilsin deyə Quran oхumusan və ona da nail olmusan". Sonra əmr olunacaq və o üzü üstə sürüklənib Cəhənnəmə atılacaq. Sonra, Allah tərəfindən çoхlu var-dövlət verilmiş bir şəхs Onun hüzuruna gətiriləcək və"Allah ona bəхş etdiyi nemətlər haqqında хəbər verib deyəcək:"Bu nemətlərin müqabilində nə etmisən?" O deyəcək: "Var-dövlətimi Sənin хatirinə, Sənin istədiyin yerlərə sərf etmişəm". Allah da ona deəyəcək ki;"Yalan deyirsən, sənə "necə səхavətli insandır" deyilsin deyə var-dövlətini sərf etmisən və ona da nail olmusan". Sonra əmr olunacaq və o üzü üstə sürüklənib Cəhənnəmə atılacaq» «Muslimin Səhih əsəri 4900-cu hədis» Buna bənzər hədislər yüzlərlədir.Sizcə bu sözlərin sahibi yalançi ola bilərmi? Ebû Hureyre, Hz. Peygamber'den naklettigi hadisleri halka ögretmeyi, ilmi gizlemenin günahindân kurtulmak için, kendisine bir görev sayiyordu (Buhâri, ilim, 43). Bu anlayis onu çok hadis rivâyet etmeye sevketti. Bir tek mecliste bile Hz. Peygamber'in birçok hadisini naklederdi. Fakat Hz. Ömer, halkin herseyden önce Kur'ân ile mesgul olmasini, amelle ilgili olanlarin disinda kalan hadisleri az rivâyet etmelerini, halki yersiz bir tevekküle götürecek ruhsat hadisleriyle, halkin anlayamayacagi müskil hadisleri halka rivâyet etmeyi uygun görmüyordu. Bu arada, çok hadis rivâyet edenlerin, rivâyet sirasinda hata y.bileceklerinden ve benzeri seylerden de endise ediyordu. Bütün bu sebeplerle, Hz. Ömer sahâbîleri çokça hadis rivâyet etmekten alikoymus, Ebû Hureyre'ye de agir konusmus ve onu Devs'e sürmekle tehdid etmistir. Çünkü Sahâbe içerisinde en çok hadis rivâyet eden oydu. ibn Kesir bunu naklettikten sonra söyle der: "Bildirildigine göre Hz. Ömer (r.a.) daha sonra Ebû Hureyre'nin hadis nakletmesine izin vermistir (ibn Kesir, a.g.e., VIII, 106; M. Ebu Zehv, a.g.e., 159). Siz hədisi yarimçig və duzgun yazmamisiz:” "Siz, Ebû Hureyre'nin çok hadis rivâyet ettigini söyleyip duruyorsunuz. Ben fakir bir kimseydim. Karin tokluguna Hz. Peygamber'e hizmet ediyordum. Muhâcirler çarsida, pazarda alisverisle, Ensâr da kendi mallari, mülkleriyle ugrasirken, ben Hz. Peygamber'in meclislerinin birinde bulunmustum; buyurdu ki: 'içinizden kim cübbesini yere serer de ben sözümü bitirdikten sonra toplarsa benden duydugunu bir daha unutmaz. 'Bunun üzerine ben üzerimdeki hirkayi yere serdim, Hz. Peygamber de sözünü bitirince, onu topladim. Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki, o andan sonra ondan duydugum hiçbir sözü unutmadim" (Müslim, Fadâilü's-Sahâbe, 159; Buhâri, ilim, 42). Dediyiniz mənbələrdən hansisi mötəbərdir?

Yenə də təhrif.Ibn Abbas, Ikrimə, Miqatil, Səid bin Cübeyr (Allah onlardan razı olsun!) kimi böyük səhabələrə görə əhli-beytə Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) zövcələri daxildir. Çünki əl-Əhzab surəsinin 28-34-cü ayələrində müraciət peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) zövcələrinə edilir: Sizin tez-tez gətirdiyiniz hədis: Yezid bin Həyyan rəvayət edir: "Bir gün Hüseyn bin Səbrə və Amr bin Muslim ilə birlikdə Zeyd bin Ərqamın (Allah ondan razı olsun!) yanına getmişdik. Oturarkən Hüseyn, Zeyd bin Ərqama belə dedi: "Ey Zeyd, sən çox xeyirlə qarşılaşdın. Rəsulullahı (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) gördün, eşitdin, birlikdə döyüşlərdə oldun və arxasında namaz qıldın. Beləcə neçə xeyirli işlər sənə nəsib oldu. Rəsulullahdan (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) eşitdiklərindən danış. Dedi: "Ey qardaşımın oğlu, vallahi yaşlandım, aradan çox il keçib, Rəsulullahdan (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) eşitdiklərimdən bə'zilərinin unutmuşam. Indi rəvayət edəcəklərimi qəbul edin, susanda məcbur etməyin: —Məkkə və Mədinə arasında "Xum" adlanan yerdə Rəsulullah (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) bir bulaq başında xütbə verdi. Allaha həmd-səna etdikdən sonra belə buyurdu: "Ey insanlar! Mən ancaq bir bəşər övladıyam. Rəbbimin elçisinin gəlib ona cavab verəcəyim, qayıdacağım gün yaxınlaşır. Sizə iki ağır şey tərk edirəm. Birinci Allahın hidayət və nur olan kitabı Qur'andır. Allahın kitabını tutun və ondan möhkəm yapışın". Qur'an haqqında rəğbətləndirici sözləri söylədikdən sonra dedi: "Ikinci əhli beytimdir. Əhli beytim haqqında Allahdan qorxmağınızı, xəta etməməyinizi yadınızda saxlayın"—deyərək bunu 3 dəfə təkrarları. Hüseyn: "Ey Zeyd, əhli beyti kimdir? Arvadları əhli beytdən deyilmi?"—deyərək soruşdu. Zeyd dedi: "Qadınları da əhli beytdəndir. Lakin, əhli-beyt özündən sonra sədəqə almaları haram olan kəslərdir" dedi. Onlar kimdir?—deyəndə: Zeyd dedi: "Əlinin ailəsi, Aqilin ailəsi, Cə'fərin ailəsi, Abbasın ailəsidir". Hüseyn: "Onların hamısına sədəqə haramdır" soruşanda, Zeyd: "Bəli" dedi" (Müslim; Kitabul- fadail, 2408).

Əslində bu söhbət başlayanda mən sizdən Abu Hureyra(r.a) hagginda mühəddislərin,alimlərin rəyini istədim(sizin şərhiniz olmadan). Siz isə həmişə oldugunuz kimi öz taktikanizdan əl çəkməyərək yanliş izahlarinizla oxuculari aldatmaga çalişdiz.Bu söhbət əslində hədis alimlərinin tədgigat obyektidir və bu mövzu artig yüz illər bundan gabag müzakirə olunub və öz həllini tapib. Abu Hureyra(r.a) başga səhabələrin Rasulullah(s.a.s)-dən eşitdikləri hədisləri rəvayət edərdi,necəki İbn Abbas və İbn Ömər belə etmişlər.Həmcinin Abu Hureyra(r.a)-dan Zeyd b.Sabit,Ebu Eyyub el Ensari,İbn Abbas,İbn Ömər,Cabir,Ənəs b.Malik kimi böyük səhabələrdən 28-i hədis almişdir. İbn Ömər(r.a) Abu Hureyra(r.a)-a “Aramizda Rasulullah(s.a.s)-dən heç ayrilmayan sən oldugun üçün onun hədlərini ən yaxşi bilən sənsən” (Tirmizi 2-c.224 səh) Abdullah ibn Ömərə(r.a) Abu Hureyranin dediklərinə munasibətin necədir dedikdə,İbn Ömər(r.a):”O,bizdən daha cürətli idi. (Zəhəbi 2 c.437 s) Yenə İbn Ömər(r.a):”Abu Hureyra məndən daha xeyrlidir,rəvayət etdiyi hədisləri daha yaxşi bilir.” (Tirmizi Sünən 2-c, 224 s) Ubey b.Kab(r.a) onun hagginda:”Abu Hureyra(r.a),Rasulullaha garşi bizdən daha cürətli idi.Bizim soruşmadigimiz məsələləri ondan soruşardi. (Zəhəbi Siyər 2 c.451 s) İmam Buxari onun hagginda:”Ondan 800-ə gədər olan elm əhli rəvayət edib.O,əsrində hədis rəvayət edənlər içərisində hafizəsi ən güvvətli olan səhabə idi. (Təhzih et Təhzib 12 c. 26) İmam Zəhəbi (673-748):”Abu Hureyra imam,fəgih,müctəhid,hafiz və hafizlərin seyyidi,sadig və ədalət sahibidir.Onun hafizəsi son dərəcə etibarlidir” (Zəhəbî, Siyər, II, 417, II, 445-446.) Hafiz İbn Kəsir (704-774):”Abu Hureyrainin sadig,hafiz,zahid,əməli salehlik baximindan üstün tərəfləri vardir.Səhabənin hafizlərindən olan Abu Hureyra(r.a) Rasulullah(s.a.s)-dən bərəkətli və təmiz bir elm rəvayət etmişdir. (Bidayə əsəri 8-ci cild,110 səh) Hafiz İbn Hacər əl-Askalani(773-853):”Abu Hureyra öz əsrində hədis rəvayət edənlər içində hafizəsi ən güclü olan ravidir.” (Təhzih et Təhzib 12 c.266 s) Ebu Saleh əs Səman:”Abu Hureyra səhabələrin ən hafizidir”.İmam Şafii:”Abu Hureyra(r.a) öz zamaninda hədis rəvayət edənlərin içində əzbər bilənlərin ən güvvətlisi idi” ( Zəhəbi Siyər 2 c.432 s) Rasulullah(s.a.s):”Bu bayragi sabah Allah və Rasulunu sevən......” buyurgugu Xeybərin fəthi hədisi də Abu Hureyra(r.a)-nin rəvayətidir. Həmçinin Rasulullah(s.a.s)-in “Kim Həsən və Hüseyni sevmişsə məni sevmiş,kimdə onlara nifrət etmişsə,mənə garşi gəlmişdir” sözunu Abu Hureyra(r.a) rəvayət etmişdir. (Kutubi Sitte hədis 5988) Siz Allahin Guranda bəzi insanlari meymuna döndərdiklərinə və buna bənzərə hadisələrə şəkk edirsiz? Siz demək istəyirsiz ki,bu hədislərdə yalan var?Çox gəribədir ki,siz istədiyinizə inanib,istədiyinizi inkar edirsiz.Sizdə bu baradə heç bir gayda yoxdur.Öz nəfsinizi,aglinizi özünüzə ilah seçmisiz. Sanki,ayələri,hədisləri təhrif etmək,onlara batil izah vermək sizin əsas amalinizdir.Məgər Musa(a) hədisdə Əzrayila sillə vurur,yoxsa onun yanina insan cildində gəlmiş ölüm mələyinə? Mələk Musanın (a. s) yanına insan cildində gəlmişdir və Musa (a. s) onun ölüm mələyi olduğunu bilmiyərək, onun evinə izinsiz daxil olmuş insan olduğunu zənn edib vurmuşdu. Mələyin Musanın (a. s) yanına insan cildində gəlməsi və Musanın (a. s) onu tanımaması qəribə bir iş deyildir. Cəbrailin (a. s) Buraqın gözünü çıxartması haqqında olan hədisini nə cür başa düşürsən (“Burhan”, cild 2, səh. 390-400; “Bihar”, cild 18, səh. 319) Səni canavarın, öküzün danışması təəccübləndirirsə, onda mötəbər kitablarınızda rəvayət olunan bir neçə hədisi sənin nəzərinə çatdırmaq istərdim: Məclisinin “Bihar əl-Ənvar” kitabı, cild 65, səh. 79-da belə fəslə (bab) rast gələ bilərsən: “Tülkü, Dovşan və Şirin danışması”. Orada bu rəvayətlərdə var: Mədinənin xaricində canavar Peyğəmbəri (s. ə. s) xəbərdar edir “İki canavarın Əliyə (Allah ondan razı olsun!) salam verməsi (“Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 266 rəvayət 169) “Dəvə ilə paltarın danışması (“Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 273 rəvayət 170) “Atın danışması” (“Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 288 rəvayət 182) “İlanın danışması”( Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 299 rəvayət 185) “Badımcanın Əliyə (r. a) şəhadəti (“Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 418 rəvayət 278) Ey Əbu Hüreyrənin (r. a) hədisindən təəccüblənən! Sizin məzhəbdə mötəbər sayılan “Üsulu Kafi” də Əmir əl-möminin rəvayətindən verilən aşağıdakı hədisə nə deyirsən?: “Peyğəmbərin (s. ə. s) uzunqulağı “Ufeyr” ona deyir: “Atan anam sənə qurban ya Rəsulullah (s. ə. s)! Atam mənə dedi, o da öz atasından, o da babasından, o da öz atasından eşitdi ki, o Nuh (a. s) peyğəmbər ilə birlikdə gəmidə idi və Nuh (a. s) əlini onun belinə çəkib dedi: - Bu uzunqulağın belindən bir uzunqulaq gələcək, sonuncu peyğəmbər ona minəcək. ”Ufeyr” dedi: - Allaha həmd olsun ki, məni o uzunqulaqdan etdi” (“Üsulu Kafi”, cild 1, səh. 237) Siz ki,belə başgalarinda nögsan tapmagda mahirsiz,bəs niyə öz kitablarinizda uydurma,küfr dolu rəvayətlərə göz yumursuz?Sizki bunlari bizdən yaxşi bilirsiz.Sizin ən azindan alimlərin musbət rəyi oldugu halda Abu Hureyra(r.a) hagginda pis danişmaga mənəvi hagginiz yoxdur. Siz başga səhabələrdə nögsan tutarkən niyə görə aşagidaki hədislərə görə Ali(r.a)-də nögsan tutmursuz?Halbuki,biz səhabələr hagginda pis söz danişmagdan çəkinir,onlari haggi ilə giymətləndiririk. Onlardan (mühacirlərdən və ənsarlardan) sonra gələnlər belə deyirlər: "Ey Rəbbimiz! Bizi və bizdən əvvəlki iman gətirmiş (din) qardaşlarımızı bağışla. Bizim qəlblərimizdə iman gətirənlərə qarşı kinə (həsədə) yer vermə. Ey Rəbbimiz! Sən, həqiqətən, şəfqətlisən, mərhəmətlisən!" (Haşr-10) İkrimədən (rəvayət olunur), o dedi: Əli bir qövmü odda yandırdı. Bu xəbəri İbn Abbas(r.a.) eşidəndə dedi: Mən olsaydım, yandırmazdım. Çünki Peyğəmbər(səlləlləhu əleyhi və səlləm) buyurmuşdur:"Allahın əzabı ilə (odda) əzab verməyin" (Buxari, "Səhih", "kitab istitadati-l-murtaddin", "bab Hükmül-mürtad", 6922) ƏLi bin Əbu Talibdən rəvayət olunur. O dedi: Bir gecə Peyğəmbər(səlləlləhu əleyhi və səlləm) mənim və Fatimənin (otağının qapısını döydü. "Namaz qılmırsınız?" deyə soruşdu. Mən də dedim:"Ya Peyğəmbər! Canımız Allahın əlindədir. Əgər bizi diriltsə (yəni yuxudan dursaq), namaza qalxarıq. Bunu eşidən Peyğəmbər(səlləlləhu əleyhi və səlləm) mənə bir söz demədən qayıtdı. Sonra eşitdim ki, o (səlləlləhu əleyi və səlləm) "Vay-vay" deyərək, əlini dizinə vurur və deyir (Va kənəl insanu aksara şeyən qadalə). (Buxari, "Fathul-bari", "Kitabu-t-tahccud-tahdiru-n-nabiyyi ala giyamu-l-ləyl, 1127) Misvar bin Mixrimə dedi ki, Peyğəmbər(səlləlləhu əleyhi və səlləm) minbərdə dedi:" Həqiqətən Hişam bin Muğiranın ailəsi məndən qızlarını Əli bin Əbu Talibə vermək üçün icazə istəyirlər, mən də icazə vermirəm! Və yenə icazə vermirəm. Yalnız əgər Əli qızımı(Fatiməni) boşayıb, onların qızları ilə evlənmək istəyirsə, bu başqa məsələ. Çünki qızım mənim bir parçamdır. Onu şübhəyə salan məni də salır. Ona əziyyət verən şey mənə də əziyyət verir." (Müslim, "Kitab Fadaili-s-sahaba, 93) Başqa bir rəvayətdə isə bunu eşidən Fatimə Peyğəmbərin yanına gələrək, dedi: Sənin qövmün deyir ki, qızlarını qəzəbləndirmisən. Amma bax, Əli Əbu Cəhlin qızı ilə evlənir. (Müslim, "Kitab Fadaili-s-sahaba, 96) Bara bin Əzib dedi: Peyğəmbər Hüdeybiyyədə sülh müqzviləsi imzalayanda Əliyə müqaviləni yazmağı əmr etdi. O da "Məhəmməd rəsulullah" kəlməsini (sülh müqaviləsinin əvvəlində) yazdı. Müşriklər dedilər: Səni Allahın rəsulu kimi qəbul etsəydik, onda səninlə niyə vuruşurduq? Peyğəmbər də Əliyə dedi (bu kəlməni) poz! Əli dedi: Mən onu pozmaram. Peyğəmbər götürüb, öz şərəfli əli ilə pozdu.(Buxari, "Fathul-bari", "Kitabu-s-sülh, "bab Keyfə yaktubu həzə mə sələhə fulən", 2698) Bu rəvayəti Məclisi də qeyd etmişdir. ("Biharul-ənvar", cild 38, səh. 328) Əli və Abbas Ömərin yanına getdilər. Abbas dedi: Ey möminlərin əmiri! Bizim işimizə hökm ver! (onlar bəni Nüdeyr qəbiləsindən alınmış qənimətin bölünməsində mübahisə edirdilər). Əli Abbası söydü. (Buxari, "Fathul-bari","Kitabul-mağazi", "bab hədis banu-Nadir", 4033). Əli öz əmisini necə söyür? Siyahini çox uzatmag istəmirəm,hələ sizin bu baradə olan rəvayətləri yazmadim. Siz həmişə Gurandan,hədislərdən səhabələrə irad tutursuz.Əgər sizdə belə bir gayda varsa aşagidaki ayələr baradə bizə izah verin: "Ya Peyğəmbər! Zövcələrinin (səndən) razı qalmasını diləyərək Allahın sənə halal etdiyi şeyi (dünya ləzzətini) niyə özünə haram (qadağan) edirsən?" (Quran, Təhrim, 1) Peyğəmbər) qaşqabağını töküb üzünü çevirdi. Yanına korun (Abdullah ibn Ümmi-Məktumun) gəlməsindən dolayı. " (Quran, Əbəsə, 1-2) " (Musa) qəzəbindən (əlindəki Tövrat) lövhələrini yerə atdı, qardaşının başından (saç-saqqalından) yapışıb özünə tərəf çəkməyə başladı." (Quran, Əraf, 150) "Heç bir peyğəmbərə yer üzündə (küfrün kökünü kəsmək üçün bacardığı qədər çox kafir) öldürməyənə qədər əsirləri özünə mal etmək (onları öldürməyib fidyə müqabilində azad etmək) yaramaz." (Quran, Ənfal, 67) "...adamlardan (onların Peyğəmbər oğulluğunun boşadığı övrətlə evlənir, - deyəcəklərindən) qorxurdun. Halbuki əslində sənin qorxmalı olduğuna ən çox layiq Allahdır." Quran, Əzhab, 37) . "Allah səni bağışlasın! (Allah səni əfv etdi). Doğru danışanlar sənə bəlli olmadan, yalançıları tanımadan əvvəl nə üçün onlara (cihadda iştirak etməməyə) izin verdin?" (Quran, Tövbə, 43) Bu ayələr konkret bir səhabə baradə nazil olsaydi,sizin nələr deyəcəyinizi təxmin etmək çətin olmazdi. Bu hədisin, sənəd və məzmun baxımından rəvayətləri çoxdur. Bəzi rəvayətlərdə deyilir: Mən hovuzun başında dayanıb yanıma gələnlərə baxdığım halda, bəzi insanların mənə yaxınlaşmasının qarşısı alınacaqdır. Mən deyəcəyəm: Ey Rəbbim, bunlar axı məndən, mənim ümmətimdəndirlər. Mənə deyiləcəkdir: Məyər sən onların səndən sonra nə etdiklərini bilmirsənmi! Allaha and olsun, səndən sonra az keçmədən dinlərindən üz çevirdilər. Hədis rəvayətçilərindən, İbn Ə bu Məlikə adlı bir nəfər deyir: Allahım, dinimizdən üz çevirməkdən (qorxub) sənə sığınırıq. İkinci rəvayətdə isə deyilir: "Mən hamınızdan əvvəl hovuzun başına gələcəyəm. Bir dəstə ilə mübahisə edib onlara qalib gələrək deyəcəyəm: Ey Rəbbim, onlar mənim səhabələrimdir, onlar mənim səhabələrimdir. Mənə deyiləcək: Sən, onların səndən sonra nə törətdiklərini bilmirsən. Bu iki hədisi Müslim səhih əsərində rəvayət etmişdir. Hədisdə deyilən səhabə sözü ilə Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) vaxtında İslamı təzahür edən münafiqlər nəzərdə tutulur. Bu haqda Allah təala buyurur: "(Ya Peyğəmbər!) Münafiqlər sənin yanına gəldikləri zaman: “Biz sənin, doğrudan da, Allahın Peyğəmbəri olduğuna şəhadət veririk! – deyirlər. Allah sənin Onun həqiqi Peyğəmbər olduğunu bilir. Allah həm də münafiqlərin xalis yalançı olduqlarına şəhadət verir (əl-Munafiqun: 1.) Həmin o insanlar da, Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) tanımadığı münafiqlərdir. Bunun təsdiqi olaraq Allah təala buyurur: "Ətrafınızdakı və Mədinə əhalisi içərisində ikiüzlülüyü özlərinə adət etmiş (bu işdə mahir) münafiqlər vardır. Sən onları tanımazsan, Biz isə onları tanıyırıq. Onlara iki dəfə (dünyada və qəbr evində) əzab verəcəyik. Sonra (axirətdə) isə ən böyük əzaba uğrayacaqlar (ət-Tövbə: 101.) Deyilən insanlar münafiqlər idilər. Amma Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) onların səhabələrdən olduqlarını zənn edirdi. Amma əslində belə deyildi. Həmçinin hədisdə qeyd olunan insanlar, Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) vəfatından sonra mürtəd (İslamdan imtina edib kafir) olanlardır. Onun vəfatından sonra əksər ərəblər mürtəd oldular. Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) "onlar mənim səhabələrimdir" – dediyi zaman, ona belə cavab veriləcəkdir: Sən, onların səndən sonra nə törətdiklərini bilmirsən. Sən onlardan ayrılandan sonra mürtəd oldular. Burada deyilən səhabə sözü, ümumi məna daşıyan bir ifadə kimi işlədilmişdir. Yəni, Peyğəmbərə (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) itaət etmədən onunla yoldaşlıq edən hər kəsə aiddir. Belə olan təqdirdə həmin insanlar səhabə sözünü şəriət baxımından mənasına daxil deyillər. Buna dəlalət edən məqam budur. Demək, Mədinə şəhərində münafiqlərin başçısı sayılan, Abdullah ibn Ubeyy ibn Səlul bu sözləri: “Əgər biz (Bəni Müstəliq vuruşundan) Mədinəyə qayıtsaq, ən güclülər (ən şərəflilər – münafiqlər) ən zəifləri (ən həqirləri – Peyğəmbəri və ona iman gətirənləri), əlbəttə, oradan çıxardacaqlar!” – dediyi zaman bu sözlər Ömərə (Allah ondan razı olsun) çatır və o deyir: Ey Allahın elçisi, qoy bu münafiqin başını bədənindən ayırım! Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) dedi: "Onunla işin yoxdur. Sonra deməsinlər ki, Məhəmməd öz səhabələrini öldürür" (Səhih əl-Buxari: 4622. (4, 1861).) Bu məqamda Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) onu öz səhabəsi olaraq qeyd edir. Lakin burada səhabə sözü, şərii mənaya görə deyil, lüğəti mənaya görədir. Çünki Abdullah ibn Ubeyy ibn Səlul münafiqlərin başçısı sayılırdı. Allah təala tərəfindən ifşa edilən bu insan, öz münafiqliyini açıq-aşkar bildirirdi. Ola bilər burada səhabə sözü, Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) yoluna riayət etməklə ona yoldaşlıq edən, onu görənlərin və görməyənlərin hamısına aiddir. Bu mənaya hədisin digər rəvayətində deyilən, "onlar mənim ümmətimdəndir, onlar mənim ümmətimdəndir" sözləri dəlalət edir. O ki, qaldı Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) onları tanımasına, artıq özü bu haqda xəbər verərək demişdir: "(Qiyamət günü) Mən bu ümməti tanıyacağam". Odan soruşurlar: Ey Allahın elçisin, sən axı onları görməmisən, necə tanıyacaqsan? Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) deyir: "Mən onları dəstəmaz izlərindən tanıyacağam (Səhihi Müslim: Kitabut Təharət, Bab, İstihbab İtalətul Ğurra vət Təhcil Fil Vudu, 367.) Bu mənanı təkid edən məqam, İbn Ə bu Məlikə adlı bir nəfər tabiinin bu sözləridir: Allahım, dinimizdən üz çevirməkdən (qorxub) sənə sığınırıq. Bütün bu deyilənlərdən sonra onu demək olar ki, nə xəvariclər, nə nasibilər nə də mötəzililər bu hədisi dəlil gətirmirlər. Bunu yalnız rafizilər Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) səhabələrinin mürtəd olmaları haqda dəlil olaraq önə çəkirlər.Onlara belə bir müraciət olunur: Hansı əsasla Əlini, Həsəni, Hüseyni və Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) əhli-beytindən olan digərlərini istisna edirsiniz? Onların, mürtədlərdən olmalarına nə maneə olur? Təbii ki, biz onların mürtəd olduqlarını demirik, onlar bundan uzaqdırlar. Əslində biz onların imamlığını qəbul edir, onların cənnət əhlindən olduqlarını təsdiqləyirik. Belə ki, Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) Hira dağının üzərində olarkən Əli haqqında demişdir: Ey hira, sakit ol. Həqiqətən sənin üzərində bir Peyğəmbər, siddiq və ya şəhid vardır (Sünəni Əbu Davud: 4648. Sünəni Tirmizi: 2699. Sünəni Nəsai əl-Kubra: 8156. Sünəni İbn Macə: 124. Səhih İbn Hibban: 6916. Müsnədi Əhməd: 22427. əl-Bəhruz Zəxxar, 1263. Musənnəf İbn Əbi Şeybə: 26.) ( Əli də Peyğəmbərlə (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) birgə idi. O, Cənnət əhlindəndir. Əgər kimsə Əbu Bəkrin, Ömərin, Əbu Ubeydənin və Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) başqa səhabələrinin hovuzun ətrafından qovulacaqlarını deyirsə, o zaman Əlinin də hovuz başından qovulmasını deyən nasibilərə bunu deməyə nə mane olmalıdır? Əgər Əlinin fəziləti haqqında deyilənləri dəlil gətirsələr, o zaman cavab belə olacaqdır: Əbu Bəkr və Ömər haqqıda deyilən fəzilətlər, Əli haqqında deyilən fəzilətlərdən qat-qat çoxdur.

Abu Hureyra(r.a) Devs gəbiləsindəndir və O,Medinəyə öz anasi və gəbiləsindən 70 ailə ilə birlikdə gəlmişdi.O,bir çox gərib səhabələr kimi sadə həyat yaşayirdi və özünü bütünlüklə Rasulullah(s.a.s)-ə həsr etmək istəyirdi.Suffada 70-80 fəgir səhabə galirdi,Abu Hureyra(r.a)-da o gəriblərdən biri idi.Bu eyni zamanda Rasulullah(s.a.s)-ə yaxin olmagin ən yaxşi yolu idi.Çoxlari kimi o da çox zaman acligdan əziyyət çəkərdi.O,gəlmə olduguna görə onun daimi galacagi bir evi yox idi. Onlarin Mədinədə məskunlaşdigi bir evləri olsada bu məgər onlarin varli olduglarinin göstəricisidir? Rasulullah(s.a.s)-in Mədinədə zövcələrinin bir neçə evləri var idi.Lakin o kasib həyat sürürdü,günlərlə yeməyə bir şeylər tapilmirdi,ac olanda garinlarina daş baglayidilar.Ondan başga bütün mühacirlər Mədinəyə gələrkən onlarin evləri yox idi,mallarini,sərvətlərini Məkkədə goymuşdular.Lakin,sonra tədricən onlarin hamisinin Mədinədə evləri oldu.O dövrdə ev tikmək heç də çətin və baha başa gələn bir şey deyildi zənnimcə.Bir çox muhacir kimi Abu Hureyra(r.a)-da Mədinəyə mühacir olarag gələrkən demək olar ki,heç nəyi yox idi.Lakin,tədricən Mədinədə məskunlaşmiş digər səhabələr kimi onun evi də olmuşdur.Sonradan onun və ya anasinin evinin olmasi sizə niyə gəribə gəlir?Bütün Suffa əhli məsciddə daima galmirdilar.Evlənənlər,evi olanlar tədricən orani tərk edirdilər. Mədinədə o zaman yəhudilər,munafig gruplar və bəzi gəbilələrdən gəlmələr məskunlaşmişdilar.Onlarin tədricən İslami gəbul etmələri məhz Mədinədə baş verirdi. (Sədəqə) Allah yolunda canından keçərək (dolanmaq, ruzi kəsb etmək üçün) yer üzündə hərəkət edə bilməyən (və ya buna imkanı olmayan) yoxsullar üçündür. Belə şəxslər həyalı olub dilənçilikdən çəkindiklərinə görə nadanlar onları dövlətli hesab edirlər. (Ya Rəsulum!) Sən isə onları üzlərindən tanıyırsan. Onlar heç kəsdən israrla bir şey istəməzlər. Sizin mallarınızdan (bunlara) nə verdiyinizi, şübhəsiz ki, Allah bilir! (Bagara 273) Onun adətən öz vaxtini Suffada və Rasulullah(s.a.s)-in yaninda keçirməsi,ona olan bagliligi onun İslama olan məhəbbətinin bariz göstəricisidir.Siz o gədər pis niyyətlisiniz ki,yaxşi əməlləri,gözəl işləri də başga cür göstərməyə çalişirsiz. Buna bənzər hadisələr Rasulullah(s.a.s) və onun yaxin silahdaşlari ilə də bagli olub.Onlar ac olsalar da öz ehtiyaclarini kənardakilara bildirməkdən çəkinmişlər,səbr etməyi üstün tutmuşdular.Bir neçə dəfə məhz ac olduglarina görə ənsarlardan birinin evinə gonag getmişdilər.

http://d-sunnah.nm.ru/LICO%20SHIIZMA1.pdf

Abu Hureyra(r.a)-nin rəvayət etdiyi hədislərin əksəriyyəti digər səhabələr tərəfindən də nəgl olunmuşdur və ya öz təsdigini onlar tərəfindən tapmişdir.Sadəcə Abu Hureyra(r.a)-nin hafizəsi güclü idi və o səhabələr arasinda ən gec vəfat edən şəxslərdən olub.İbn Abbas(r.a)-da Rasulullah(s.a.s) vəfat edərkən uşag idi.Lakin,onun elmi,hafizəsi və hədislərə maragi Abu Hureyra(r.a) kimi çoxlu hədis rəvayət etməyinə səbəb olmuşdu ki,o bu hədisləri Rasulullah(s.a.s)-dən eşidən yaşli səhabələrdən eşitmişdi.Həmişəki kimi siz oxucunu şaşdirmag məgsədi güdürsüz.Bu hədisi də öz istəyinizə uygun şərh etmisiz.Aişə,İbn Ömər(r.a) kimi səhabələr Abu Hureyra(r.a) kimi çox rəvayət etməyə Ömər(r.a) kimi ehtiyatla yanaşirdilar. Ömər ibn əl Xattab (r.a) da Əbu Hureyrə (r.a)-dan hədis alır, Rəsulallah (s.ə.s)-dən eşitdikləri barəsində ondan soruşardı. Hədis rəvayət etmə barəsində onu qınamamışdı. Əslnidə Ömər (r.a) rəvayətdə ehtiyatlı olmağı sevər və beləliklə insanların cürətkar davranaraq hədislərə əlavələr etməmələrinin qarşısını almağa çalışardı. İbn Ömər(r.a) Abu Hureyra(r.a)-dan sonra vəfat etmişdir.Onun hədislərə və sünnəyə bagliligi Abu Hureyra(r.a)-in rəvayətlərinin təsdigidir.əgər səhv və ya yanliş bir söz eşidilsəydi bu səhabələr həmin an buna müdaxilə edərdilər. ibn Ömər : Əbu Hureyrə (r.a)-nun nəql etdiyi hədisləri rədd etmək kimi bir fikrinin olub olmadığı soruşulmuş, o da : Xeyir, amma özü o qədər rəvayət nəql etdi ki, bizə rəvayət etməyə bir şey qoymadı – demişdir. (el-Müstedrek, III, 510) Muhəmməd (əleyhissəlam) Allahın Peyğəmbəridir. Onunla birlikdə olanlar (mö'minlər) kafirlərə qarşı sərt, bir-birinə (öz aralarında) isə mərhəmətlidirlər. Sən onları (namaz vaxtı) rüku edən, səcdəyə q.nan, Allahdan riza və lütf diləyən görərsən. Onların əlaməti üzlərində olan səcdə izidir. (Qiyamət günü onlar üzlərindəki mö'minlik nuru alınlarındakı möhür yeri ilə tanınırlar). Bu onların Tövratdakı vəsfidir. İncildə isə onlar elə bir əkinə bənzədilirlər ki, o artıq cücərtisini üzə çıxarmış, onu bəsləyib cana-qüvvətə gətirmiş, o da (o cücərti də) möhkəmlənib gövdəsi üstünə qalxaraq əkinçiləri heyran qoymuşdur. (Allahın bu təşbihi) kafirləri qəzəbləndirmək üçündür. Onlardan iman gətirib yaxşı əməllər edənlərə Allah məğfirət (günahlardan bağışlanma) və böyük mükafat (Cənnət) və'd buyurmuşdur (Fath 29)Hər kəs özünə doğru yol aşkar olandan sonra Peyğəmbərdən üz döndərib mö'minlərdən qeyrisinin yoluna uyarsa, onun istədiyi (özünün yönəldiyi) yola yönəldər və Cəhənnəmə varid edərik. Ora necə də pis yerdir. (Nisa 115) Əgər sual olunsa ki,bu möminlər kimlərdir cavab Guranda aydin şəkildə verilib: İman gətirib (Məkkədən Mədinəyə) köçənlər, Allah yolunda cihad edənlər (mühacirlər) və (Peyğəmbərlə mühacirlərə) sığınacaq verib kömək edənlər (ənsar) - məhz onlar həqiqi mö'minlərdir. Onları (axirətdə) bağışlanma və tükənməz (gözəl, minnətsiz) ruzi gözləyir! (Ənfal 74) Fətvaya gəldikdə isə bu ayələrə garşi çixmag və ya onlari təvil etmək küfr deyilmi? “İmam Malik səhabələrə kin bəsləyənləri təkfir edərək demişdir: Bu ayələrə görə kimsə səhabələrə nifrət edərsə o adam dindən çixmişdir.Bu rəyə bir çox alim də goşulur. (Təfsir-İbn Kəsir cild 5,səh 475) Məgər siz dininizi Əli(r.a)-dən alirsiz?İsa(a) xristianlardan uzag oldugu kimi siz də Əli(r.a)-dən uzagsiz. Əli (r.a.) demişdir: «Mən Məhəmməd peyğəmbərin (s.a.s.) əshabını gördüm. İçinizdə onlara bənzər bir adam belə görmürəm. Onlar saçları dağılmış, toz-torpağa bulanmış bir halda sabahı açar, gecələrini namazla keçirərdilər. Kimi alnını torpağa sürtərdi, kimi üzünü, qiyaməti xatırlayanda köz kimi yanardılar. Alınları səcdə etməkdən keçinin dizlərinə dönmüş, qabıq bağlamışdı. Allahı yada salanda əzab qorxusundan, savab ümidindən göz yaşı tökərdilər. Hətta elə ağlayardılar ki, yaxaları islanar və yelin əsdirdiyi ağac kimi titrəyərdilər». «Nəhcu-l-Bəlağə» səh: 143 (tərcümədə səh. 257, Tehran çapı, 1995). İbn Abbas (r.a.) rəvayət edir ki, «Mən Ömər ibnu-l-Xəttabın (r. a. ) vəfatından sonra, onun çarpayısının ətrafına toplaşıb dua edənlərin arasında dayanmışdım; Arxamda dayanan bir kişi dirsəyini çiynimə qoyub dedi: "Allah sənə rəhmət etsin! Allahdan istəyirəm ki, sən yoldaşlarınla (Məhəmməd (s.a.s.) və Əbu Bəkrlə (r. a. ) bir yerdə olasan! Çünki mən çox vaxt Peyğəmbərin (s.a.s.) "Mən, Əbu Bəkr və Ömər filan yerdə idik. Mən, Əbu Bəkr və Ömər filan əməli etdik. Mən, Əbu Bəkr və Ömər filan yerə getdik" dediyini eşidirdim. Mən dönüb arxamda dayanan səhabənin kim olduğuna baxdım. Bu, Əli bin Əbu Talib (r.a.) idi» «Səhihu-l-Buxari», 7/26, 3677-ci hədis. Məgər Əhli Beytə(r.a) Əli(r.a) və onun Hüseyn(r.a)-dan olan övladlari daxildir?Geridə galanlar sizə görə Əhli Beyt deyil? Əli(r.a)-in gardaşlari,onun digər 24 övladi,Abbasin övladlari və ən nəhayət Rasulullah(s.a.s)-in zövcələri.Sizi bilmirəm,biz dinimizi alim,abid,hafiz səhabələrdən və əhli beytdən alirig. Abu Hureyra(r.a) Rasulullah(s.a.s)-dən sonra 47 il yaşadi və bu uzun ömrü Rasulullah(s.a.s)-in sagliginda oldugu kimi hədislərə həsr etdi.İbn Abbas(r.a)-a dua etdiyi kimi onun hafizəsi üçün Rasulullah(s.a.s) dua etmişdi.İbn Abbas(r.a),İbn Ömər(r.a),Ənəs(r.a),Aişə(r.a),Abu Hureyra(r.a),Əbu Darda(r.a) və s.səhabələr uzun ömür yaşamalari və alim olmaglari sayəsində İslama öz tövhələrini vermişlər ki,Abu Hureyra(r.a)-da onlardan biridir.

Xeyr,zarafat etmirəm.Amma,görünür siz zarafat etməyi xoşlayirsiz.Sizin üçün görünür uzun-uzadi esassiz mübahisə etmək artig alişganlig halini almişdir.Sizin axi bu movzularda təcrübəniz çoxdur.Siz haggsiz olsada özünüzü və əgidənizi özünüzə məxsus şəkildə gorumaga adət etmisiz.Başgalarina tən etmək,onlarda güsur axtarmag sizin əvəz olunmaz metodunuzdur.Halbuki,özünüzdə olan yüngül desək nögsanlari heç görmək istəmirsiz. Məgər mühacirlər Məkkədən hicrət edərkən hamisi öz mali-dövlətləri ilə gəlmişdilər,yoxsa onlarin Mədinədə ayrica evləri vardi? Təbii ki,onlar küçədə galmirdilar.Mədinəli ənsarlar öz mömin gardaşlarini evlərində məskunlaşdirmişdilar.Abu Hureyra(r.a)-da öz anasi ilə Mədinəyə hicrət etmişdi.Anasinin galacagi yer də olmamiş deyildi.Siz Guran ayələrinə,hədislərə istədiyiniz məna verməyi adət etmisiz.Bunu biz “Şirk və bidət” temasinda görürük.Siz bir mövzunu mubahisə və inadkarlig naminə olsada xeyli uzada bilərsiz. Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) Əlini həccə rəhbər kimi göndərməmişdi. Hicrətin doqquzuncu ilində həcc rəhbərliyini Əbu Bəkr icra etmişdi. Əli gələndə, Əbu Bəkr ondan soruşdu: "İtaət edən, yoxsa itaət olunan kimi gəlmisən?" Əli dedi: İtaət edən kimi gəlmişəm. Məkkə müşrikləri ilə Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) arasında əhd var idi. Allah təala, onlarla olan əhdlərin pozulmasını Peyğəmbərə (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) əmr edib bu barədə onlara xəbərdarlıq etməyi tapşırmışdı. Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) də bu işi ilkin olaraq Əbu Bəkrə həvalə etmişdi. O, Allahın bu ayələrini Məkkə müşriklərinə çatdırmalıydı. Belə ki, Allah təala buyurur: "Allahdan və Onun Peyğəmbərindən saziş bağladığınız müşriklərə (onlarla olan əhdlərinin pozulması, əlaqələrin kəsilməsi barədə) bir xəbərdarlıq! (Ey müşriklər!) Yer üzündə dörd ay sərbəst gəzib dolaşın və bilin ki, siz Allahı aciz qoya bilməzsiniz (Allahın əzabından qaçıb canınızı qurtara bilməzsiniz). Allah kafirləri (dünyada və axirətdə) rüsvay edəcəkdir! Allahdan və Onun Peyğəmbərindən böyük həcc günü (zülhiccə ayında vacib, fərz olan həcc; qurban bayramı və ya Ərəfə günü) insanlara bir bildiriş! Allahın və Onun Peyğəmbərinin müşriklərlə heç bir əlaqəsi yoxdur. Əgər (küfrdən və şirkdən) tövbə etsəniz, bu sizin üçün xeyirli olar. Əgər (imandan) üz döndərsəniz, bilin ki, Allahın əzabından qaçıb canınızı qurtara bilməzsiniz. (Ey Peyğəmbərim!) Kafir olanları şiddətli bir əzabla müjdələ! " (Tövbə: 1-3) (Sonra Peyğəmbərə (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) vəhy gəldi ki, bunu ya sən özün ya da sənin ailəndən bir nəfər icra etməlidir.) Çünki, ərəblərin adətinə görə, əgər bir nəfərin kiminləsə əhdi olsaydı bu əhdi yalnız o özü yaxud ailəsindən bir nəfər ləğv edə bilərdi. Ona görə də Peyğəmbər (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) Əlini göndərdi ki, onun əvəzinə bu işi icra etsin. Amma həcc rəhbərliyi isə yenə də Əbu Bəkrin başçılığı altında oldu və Ərafa gününün xütbəsini də o söylədi. (Səhih əl-Buxari: Kitabut Təfsir, Bab, təfsiru surətu bəraət)

Siz üçüncü dəfədir ki, mənə bunu yazırsız! Mən başa düşə bilmirəm ki, Siz məndən nə istəyirsiz?! Hansı mühəddislər dediz, mən Sizə Əhməd Əminin və Mustafa Sadiq Rafiiini yazdıqlarını gətirdim. Hansı səhabələr dediz, mən Sizə onların da adlarını yazdım. Daha nə istəyirsiz? Bütün alimlərinizin dediklərini yazım? Siz demək istəyirsiz ki,mənim sualimi başa düşmədiz? Mən sizə aydin şəkildə yazdim ki,hədis alimlərinin fikirlərini bura yazin.Siz isə bunun əvəzinə müasir dövrdə yaşamiş bir-iki təngidçi nəfərin təngidi fikirlərini bura yazirsiz.Məgər bu mənim sualima cavabdir?Məgər onlar hədis alimləridir? O,öz dövründə hədisləri əzbər bilən nadir səhabələrdən biri idi.Sünnəni yaşayan və tabiinlərə çatdiran alim səhabə idi ki,onun bəzi məsələlərdə fətvalari olmuşdur.Onun Rasulullah(s.a.s)-in dövründə Bəhreynə müəzzin təyin olunmasi,sonralari vali kimi Bəhreynə əmir təyin olunmasi sizə nəyisə xəbər vermir? Ömər (r.a), oğlu Abdullah, İbn Abbas, Aişə və s. kimi səhabənin hamsı Əbu Hureyrə (r.a)-nun hədisini alırdılar. Hədis kitablarını incələyən bunu bilir. İttiam məsələsinə gəlikdə isə siz Əhli Beyt imamlari və 3-4 səhabəni çixmagla hər kəsi təngid edirsiz.Bu təngidlər küfrdə ittihama gədər uzanir.Bu baradə olan rəvayətlər sizdə çoxdur.Yəgin ki,bilməmiş deyilsiz? Bəli,bu baradə alimlərin fətvalari vardir.Səhabələrə hörmət etmək,onlar hagginda yaxşi zənndə olmag,onlarin haggini vermək dinimizin əmridir və Gurani təsdig etməkdir.Onlardan (mühacirlərdən və ənsarlardan) sonra gələnlər belə deyirlər: “Ey Rəbbimiz! Bizi və bizdən əvvəlki iman gətirmiş (din) qardaşlarımızı bağışla. Bizim qəlblərimizdə iman gətirənlərə qarşı kinə (həsədə) yer vermə. Ey Rəbbimiz! Sən, həqiqətən, şəfqətlisən, mərhəmətlisən!” (Həşr 10) Yazdiginiz hədisdə məgər onun yalan danişdigi göstərilir və ya yalani ifşa olunur? Əgər o yalan danişmag istəsəydi heç deyərdimi ki,bu mənim sözlərimdir? Özünüz bilirsiz ki,hedis rəvayət erərkən səhabələr öz sözlərini,şərhlərini də bəzən bura əlavə edərdilər.Buhari,Müslimdə belə səhabə sözləri,şərhləri kifayət gədərdir. Sizin kitablarinizda isə rəvayətlərin 90%-dən çoxu sənədsizdə olsa məhz imamlarin sözləridir.Yuxarida da artig geyd olunmuşdu ki,səhabələr daim məsciddə,elm məclislərində bir araya gələr,öz aralarinda bildiklərini müzakirə edər,bilmədiklərini isə bilənlərdən öyrənərdilər və lazim gələndə bir-birilərini elmə görə təngid etməkdən belə çəkinməzdilər.Bu hal istənilən grup elm əhli üçün xarakterikdir.

Eger hegigeten Rasulullah(s.a.s) munafiglerin ekseriyyetini tanimirdisa ve gelbleri bilen Allahdirsa bes siz adini cekdiyiniz insanlarin munafig olduglarini hardan bilirsiz? Xahish edirem onlarin munafig olduglarini isbat edesiz,eger tebii size bu gudreti Allah veribse.

Mənim sualim ondan ibarət idi ki,hansi mühəddislər Abu Hureyra(r.a)-ya etimad etməmişlər və onlarin bu səhabə baradə fikirləri nədən ibarətdir.Siz isə tamam başga şeylər yazirsiz,məsələni dolaşiga salmag istəyirsiz.Çünki,belə bir iddia olmayib.Deyildiyi kimi bütün səhabələr,mühəddislər,ilk dövr İslam alimləri Abu Hureyra(r.a)-ni sagi saymişlar.Onun elmi,təgvasi,Rasulullah(s.a.s)-ə olan bagliligi onun həyatini bilənlərə məlumdur.Əgər hər hansi bir səhabənin ona iradi olubsa bu irad yalanda ittiham olmayib,bütün mühəddislər də onun hagginda olan rəvayətləri yazmişlar,onu bir alim səhabə kimi dəyərləndirmişlər.Sizin ona olan iradlariniz isə başga səhabələrə olan iradlariniz kimidir.Məgər hər hansisa səhabə (3-4 nəfəri çixmagla)sizə görə etibarlidir? Siz kimləri daha ittiham etmirsizki? Əslində sizin hədəfiniz Abu Hureyra(r.a) deyil,bütüt səhabələri küfrdə ittiham etməkdir ki,bu özü bir böyük küfrdür. Onun yalan dediyini harda görmüsüz?Əgər hər hansi bir səhabə səhv edərdisə və ya yanilardisa onun nögsanini digər səhabələr düzəldərdilər.Əksər alim,abid səhabələr Mədinədə yaşayirdilar.Məhz onlar Gurani,Rasulullah(s.a.s)-in kəlamlarini ümmətə çatdiran insanlar olublar.Bunu siz nə tez yadddan çixartdiz? Abu Hureyra(r.a) səhabələr arasinda öz yaddaşi və hədisə olan bagliligi ilə seçilirdi.Onu ilk dəfə Rasulullah(s.a.s) sag olarkən Bəhreyn valisi olan Əla bin Hadraminin müəzzini olarag vəzifəyə təyin etmişdi.Bu vəzifəni 7-8 ay icra etdikdən sonra o Mədinəyə gayidir. İkinci təyini isə Vida həccindən bir il öncə Tövbə surəsinin bəzi ayələrinin Məkkə müşriklərinə oxunmasi vəzifəsini yerinə yetirən Əli(r.a)-nin dəstəsinə daxil olmasi idi ki,O bu ayələri təblig edənlər arasinda idi.Abu Hureyra(r.a) deyir:”Əli(r.a) mənə Minadaki evləri gəzərək Tovbə surəsini təblig etməyi əmr etdiş” (Muvatta, 1802, (4/313), Buharı, Edebü'l-Müfred, 572) Onun Rasulullah(s.a.s) tərəfindən Ramazan zəkatinin muhafizə olunmasi vəzifəsini icra etməsi də məlumdur. (Salıilı-i Müslim Tercüme ve Şerhi, IV, s. 382) Hicrətin 22-ci ilində Bəhreyn valisi vəfat etdikdə Ömər(r.a) bu vəzifəni Abu Hureyra(r.a)-ya həvalə etdi.Valililiyinin 1 ilində zəkat mallari ilə Mədinəyə gayidir. Aşagidaki yazida Ömər(r.a)-la onun arasinda olan dialog türkcə verilmişdir. "Bahreyn'den geldiğimde yatsı vaktinden sonra Ömer'le karşılaştım. Selâm verdim, bana halkın durumunu sorduk¬tan sonra aramızda şu konuşma geçti. - Ne getirdin? -500.000, dedim. - Ne dediğini biliyor musun? -Beş yüz bin dirhem getirdim, dedim. Tekrar: - Ne diyorsun? dedi. - Yüz bin, yüz bin, yüz bin diyerek beş defa saydım. -Anlaşılan sana muhakkak uyku bastırmış! Ehlinin yanı¬na dön, uyu, sabahleyin bana gel! dedi. Sabahleyin yanına gitti. - Ne ile geldin? dedi. - Beş yüz bin dirhem ile geldim. - Doğru mu söylüyorsun? - Evet bundan başka bir şey bilmiyorum, dedim. Ömer -huzurunda bulunan ashaba-: 'Doğrusu o birçok mal ile yanımıza geldi. İsterseniz onu size sayarak bölüştüre¬yim. İsterseniz kileyle ölçerek dağıtayım.' dedi. İnsanlardan biri ona: 'Ey Mü'minlerin emiri! Ben Acemlerde gördüm, di¬van kuruyorlar insanlara orada veriliyor.' dedi. Ömer: 'Di¬van kurun' dedi ve ilk Muhacirler için beşer bin, ensar için dörder bin, Resulullah'ın hayattaki hanımları için on iki bin dirhem takdir edildi." (İbn Sa'd, Tabakatü’l-Kübra, III, 300) Hz. Ömer, valilerine karşı oldukça sert davranırdı; ta ki memuriyetin bir amirlik değil, halka hizmet olduğu anlaşıl¬sın. Bu görev kendilerine beylik ve saltanat için verilmemiş¬tir. Belki İslâmın herkesi kuşatan adaleti hakikata aşık gönül¬lerde yankılansın, hak her yerde galip gelsin, insanlık her şartta kendine emin bir müracaat mercii bulsun! Bu maksat¬la halkın önünde Ebu Hureyre'yi de ciddî bir sorguya tabi tuttu: - Bir kimseye zulmettin mi? - Hayır. - Hakkın olmayan bir şeyi aldın mı? - Hayır. - Kendin için ne getirdin? - 20.000 dirhem. - Bunu nereden elde ettin? - Ticaret yaptım. - Ana sermayeni ve yiyeceğini ayır, kalanı beytülmale bı¬rak. (Tabakâtü'l-Kübra, IV, 336.) Başka bir rivayette: Ömer: "Halkın mallarını kendi üzeri¬ne mi geçirdin? Ey Allah'ın ve kitabının düşmanı!" Ebu Hureyre: "Allah'ın ve kitabının düşmanı değilim. Lâ¬kin bu ikisinin düşmanı olanlara düşmanım." Hz. Ömer: "Elindekileri nereden buldun?" Ebu Hureyre: "Yavrulayan atlarım ve kölemin gelirleri ile bana verilen maaştan biriktirdim." Araştırdılar, söylediği gibi buldular (Bidaye, VIII, 113) Bu hadisədən bir müddət sonra Ömər(r.a) onu yendən bu vəzifəyə bərpa etmək istədikdə o bu vəzifəni gəbul etməmişdi və Mədinədə sadə həyat yaşamaga üstünlük vermişdi. (İbn Asakir, s. 141.) Məgər bu hadisədə gəribə bir şey var?Abu Hureyra(r.a) Rasulullah(s.a.s) sagliginda Medinəyə anasi ilə birgə hicrət etmişdi.O,öz vaxtini Suffa deyilən yerdə yoxsul səhabələrlə birgə keçirirdi.Sizin sözünüzdən belə çixir ki,onun anasida Suffada kişilərlə bir yerdə galmali idi,yoxsa onun anasinin bir evdə galmasi onlarin varli olmagini göstərir?Sizin gəlbiniz necedə gərəz və kinlə doludur. “Mö'min kişiləri və qadınları etmədikləri bir işdən (günahdan) ötrü incidənlər, şübhəsiz ki, öz üzərlərinə böhtan və açıq-aydın bir günah götürmüşlər!” (Əzhab 58) Mədinədə olan İbn Məsud,İbn Ömər,İbn Abbas,Übeyy bin Kab,Muaz bin Cəbəl və s.onlarla alim,hafiz səhabəni yalançi adlandiran insandan Abu Hureyra(r.a) hagginda dogru dürüst bir şey söyləyəcəyini gözləmək sadəlövhlükdür. Aşagidaki linkdə Abu Hureyra(r.a) hagginda geniş informasiya verilmişdir. http://www.kerbela.be/8/18.zip http://www.selefeqidesi.com/Fitvalar/Ebu_Hureyre.html