Qelem

Evvela men sene sual vermishdim,Sense cavab vermeli idin.Yehudilerin suala-sualla cavab variantina el atmamali idin. Senin churuk mentiqin seni shirke surukledi.Beleki senin yazindan melumdurki Allah nece ezeli idise,onunla yanashi yerde ezeli olaraq var.Eger yer olmasa Allahda olmazdi. Sen evvelki postumdaki suallardan yayinmaginla chox zeif oldugunu isbatladin. Movzu baglansa meselehetdi

?hm?dli Allah m?kani yaradandir.indi cavab ver g?r?k,M?kani yaratmadan qabag onun m?kani vardi? Bax tupikdesen.Des?nki m?kani yaratmazdan evv?l m?kani yox idi.onda senin mentiqine gore Allah yox idi.axi sen camaata churuk beyninin churuk mehsulunu sirimaga chalishirdinki,mekani yoxdursa,demeli yoxdur.

Abdul Sen Quranin butun ayelerini qebul edirsen? Meselen Allah buyuyurki,ne yaratdimsa gozel yaratdim. Sen basha dushmursen yoxsa basha dushmek istemirsenki senin chirkin,pis adlandirdigini Allah gozel adlandirir. Chirkin,pis olmasi ise nisbidi.Yeni,Mene,Sene gore bir pis ola biler. Misal uchun. Zelzele Bakida olsa hamimiz deyerik ne pis oldu. Amma Ermenistanda bash verse deyerik ne gozel oldu. ve yaxud bir memleketde quraqliqdir.yagish yagir hami sevinir,ve yagishi gozel nemet kimi deyerlendirirler. amma bashqa memleketde ise yagish yagir ve mehsulu zay edir.onlarsa yagishi pis gorurler. bashqa misal Donuz.sene mene gore pis,chirkin bir heyvandir. bes tebiete gore? bes sehrada acindan olen shexs uchun? bes dermani yalniz donuz yagi olan shexs uchun? Aydindirki bunu basha dushmeyen adamin eqlinde problem var. Senin sehvin her meseleye oz prizmandan yanashmagindadir.Indi tezden p.gini qoy qabagina fikirlesh.Amma bu defe genish dushun. Dushunmeyine komeklik uchun bir meselenide diqqetine chatdirim. Exlaqli,merifetli,edebli bir insan uchun,bashqa shexlerin cinsi elaqesini gormek eyib ve noqsandir duzdur? yeni sen eger evvelki kimi,oz prizmandan baxsan,shubhesiz bu emeli chirkin sayardin. Bes Allah her sheyi gorendir deyende,bu cur emelleride gorendir deyende qorxmayacagsanki Allaha noqsan verirsen? Umud ediremki basha dushdun,basha dushmedinse sene pisxoloq lazimdi. Allah komey olsun.

Sehvi siz edirsiz! Ayenide siz sehv basha dushursuz! "Allah? qoyub ?zl?rin? dost tutanlar: "Biz onlara yaln?z bizi Allaha yax?nla?d?rmaq ???n ibad?t edirik"-deyirl?r" (?z-Z?m?r, 3). Onlar Allahdan bashqasini dost tutub ibadet etdikleri uchun qinanmishlardi.

Sizin eqideye gore,sevimliniz olan ebu bekr,omer,osmanin qebrine bovl etsem(necis toksem) hech bir problem yoxduki?

Zelalet ehlini basha dushmekde men chox chetinlik chekirem.Derk ede bilmirem bunlar Ehli beytden ne isteyirler,niye onlarin feziletlerinden soz dushende cin atina minirler. Hezreti Eli(e)-in diger peygemberlerden ustun olmasini Allah Qurani kerimde bildirirse bizler ne kareyikki bunu inkar edek,Ve bunu inkar edenler hansi kitaba hansi dine etiqad edibler anlaya bilmirem. Her kes bilirki Allah dergahinda en ustun shexs Peygemberimiz Hezreti Muhemmed(s.a.a.s)-dir.Bir haldaki Allah Hz Ali(e)-i Peygemberin ozu adlandirirsa.daha ne churukchuluk etmek lazimdir?Peygember ki hamidan ustundur demeli ozu hamidan ustundur.Buna delil Ali imran suresi 61-ci ayedir, <LI>(İsanın Allahın qulu və peyğəmbəri olması barədə) sənə göndərilən elmdən (məlumatdan) sonra buna (İsanın əhvalatına) dair səninlə mübahisə edənlərə de: “Gəlin biz də oğlanlarımızı, siz də oğlanlarınızı; biz də qadınlarımızı, siz də qadınlarınızı; biz də özümüzü, siz də özünüzü (bura) çağıraq! Sonra (Allaha) dua edib yalançılara Allahın lənət etməsini diləyək!” butun tefsirler yazirki,ogullardan meqsed Hesen(e) ve Huseyndir.Qadinlardan meqsed Xanim Fatimedir.Ozunden meqsed Alidir.. demeli Allah Alini Peygemberin ozu adlandirir.demeli diger shexslerden ustun tutur.

Yuxaridaki yazida gordun ki, mesele senin sayiqladiqin kimi deyil. Sherhden الظاهر أن غرضه الامام عليه السلام يعنى لايعلم طريق المجادلة "Zahir budur ki, qesdinde Imam a.s.-dir. Ya'ni imam mubahise yolunu bilmir."cumlenisini yazib evvelki ve sonraki cumleni gizletmeyine gore sizlere ne ad qoymaqimi bilmirem. Eybi yox ALLLAH her sheyi gorur. ALLAHin shahidliye muselmana yeter. Sualim forumun oxuyucularinadir. Belelerine sizde ne deyirler? Zindig selefi deyilir ! Belelerinin analari heyz halinda hamile qalir bunlara. belelerinin nutfesi problemli olur.atalari mechul.

لم يكن في خروجه مصلحة لا في دين و لا في دنيا، و كان في خروجه و قتله من الفساد ما لم يكن يحصل لو قعد في بلده. منهاج السنه،ج2، ص241 salahuddin izah ele gorek ibni teymiyye mellim burda ureyinde hansi niyyeti tuturdu..yeni deyendeki qiyam elemeyib evde otursa idi fesad bash vermezdi.....meqsedi bu olubki dunyani Yezidin fesadi basardi,yaxhsiki qiyam edib?senden sorushuram ona goreki,sen axi ibni teymiyyenin qelbini bilirsen(evvelki postlarindan aydin olur)

Selefilerle Ehli sunne vel camatin namazlarinda ferqlerden biride cume namazinda adam chox olanda qarshisindakinin ombasina secde etmekdir ) Ehli sunne vel camat bele chirkin ish gormur.

gorun dunyanin harasidir selefi mentiqden danishir )) ay salahuddin yene rijaldan danishsan deyerdimki belkede duz deyir amma mentiqde yoxde.)) o zaman mentiqden bele chixmir,o zaman mentiqden chixirki omerde sherefsiz olub sende..chunki hemin ummu gulsumu aldini tesdiq edende avtomatik omerin sherefsizliyini tesdiq elemish olursan.sherefli adam ushaga goz tiker,ushaga tecavuz eder????peygember(saas) ailesinden xanim almag sherefdir,ushaga tecavuz etmek sherefdir ay mentiq dagarcigi? mentiqin seni aldadib salahuddin qiz almagina gore yox yuxarda dediyim sebebden sherafsiz olmagi ortaya chixir.yeni gor sherefsizliyin hansi noqtesinde olubki sheref qazanmag uchun az yashli ushaga el atib.hech sherefli adam bele sheref qazanmag yolun sechermi? bu ishe sherefle baxan bir adamin sherefi olar?yox elbetde demeli sherefi olmayibki sherifini artirmag isteyib bu yolla. bu netice ummu gulsumu aldi demeyinin mentiqi neticesidir,yoxsa peygember(saas)ailesinden xanim almagin sherefsizlik olmagi neticesi deyil. indi sen tesdiq eledinki alib ummu gulsumu sen sahuddin omeride sherefsiz adlandirdin ozunude.indi dneen men senle razilashim? yeni deyimki sen salahuddin ve sevimli omerin sherefsiz olub ve ummu gulsumu alib. yadaki deyimki seninde sherefin ola bilsin var omerinde,almayib ummu gulsumu. 2 variantdan birin sechmek senlikdir.men vahhabi olsaydim uje choxdan sherefsizsen deyerdim..amma sechimi sene buraxiram axi muselmanam.

utanmali biri varsa oda sensen,qardash etiraf edirki xeta etmishem ondan sonra yene hemin soze ilishirsen,niye?et tцken olmagini subut etmek uchun? )

selahuddin birincisi tema ibni teymiyyedir,bu sohbet burda uje artiqdir.bu sohbeti daha burda davam etmeyek.ummu gulsum temasinda yaz! qaldiki senin sualina.. onu sene deyimki peygember neslinden qiz almag sherefdir,amma az yashli ushaga talib olub sonrada qucaglayib opmek sherefsizlikdir.demeli ushag kimi gormeyib,demeli gor gozu ne qeder chonubki ushaga tecavuz edib,bu sherefsizlikdir,sherefsizliyi sherefsiz eder,sherefsiz sherefli olmagi uchun sherefli ish gormek ister,demeli sherefsiz olub. senin bir chixish yolun qalirki omerin sherefini qorumag uchun ummu gulsumle evlenmeyini inkar etmelisen. P.S o biri temada davam ele.

Bilki heç kəsə pis baxmamışam, Bir dənə şəxsiyyət (!!!) alçaltmamışam. Bakıda manısdar, çoxdur bilki çox, Selef tek bir manıs mən tapmamışam. P.S vahhabiler selefiler manis olmasa idiler temaya girisherdiler! Elbetde mushriklerin eqidesi zeifdir

Əhməd Hənbəl Ümmü Sələmədən rəvayət edir ki, Fatimeyi Zəhra Əbu Bəkrə dedi: Sənin qızların səndən irs .rırlar, amma Peyğəmbər öz qızı üçün irs qoyub getmir?! Əbu Bəkr dedi: Bəli! Covhəri də bu hədisi Əbu Tüfeyldən nəql etmişdir. Bu məsələ ilə əlaqədar olan rəvayətlər, xüsusilə, Peyğəmbərin pak Əhli-beytindən nəql olunan rəvayətlər mütəvatirdir. Covhəri "Əs-Səqifə" və "Fədək" kitablarında rəvayət edir ki, Əbu Bəkr Fatimeyi Zəhranın cavabında dedi: Ey Peyğəmbərin qızı! Allaha and olsun, mən atan Peyğəmbəri Allahın məxluqları arasında hamıdan artıq sevirəm. Onun öldüyü zaman Allahdan arzu edirdim ki, yer-’öy alt-üst olsun! Allaha and olsun, mənim nəzərimdə qızım Ayişənin yoxsul olması sənin yoxsul olmağından daha yaxşıdır! Sən belə hesab edirsən ki, mən qara-qırmızı dərili insanların haqqını özlərinə verəcəyəm, amma Peyğəmbərin qızı olduğun halda, sənin haqqını tapdalayacağam?! Bu mal-dövlət Peyğəmbərin deyil, müsəlmanlarındır; camaat onu Peyğəmbər üçün gətirirdi, Həzrət də onu Allah yolunda sərf edirdi. Peyğəmbər vəfat edəndən sonra mən də onun kimi həmin mal-dövləti götürüb onun xərclədiyi yolda sərf edirəm. Fatimə buyurdu: Allaha and olsun, bundan sonra heç vaxt səninlə danışmayacağam! Əbu Bəkr dedi: Allaha and olsun, mən də səndən əl çəkməyəcəyəm. Fatimə buyurdu: Allaha and olsun, mən sənə qarğış edirəm! Əbu Bəkr dedi: Allaha and olsun, mən sənin üçün dua edirəm. Fatimeyi Zəhra vəfat edəndə vəsiyyət etdi ki, Əbu Bəkr onun cənazə namazında iştirak etməsin. Qeyd olunanlardan mə`lum olur ki, Əbu Bəkr Fatimənin Həzrəti Zəkəriyya və Davudun irs .rması ilə əlaqədar olan iki ayəni dəlil gətirərək peyğəmbərlərin doğrudan da öz övladları üçün irs qoyub getməsini sübut etməsini rədd edə bilmədi. O, yalnız iddia etdi ki, Peyğəmbərdən qalan mal-dövlət o Həzrətin şəxsi malı deyil. Həzrəti Fatimə də bu iddianı qəbul etmədi. Çünki o, atasının işlərindən daha yaxşı agah idi. وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ اِلّاَ بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعِظِيمِ Və la hövlə və la quvvətə illa billahil-əliyyil-əzim.Bəli, Peyğəmbərin qızı öz danılmaz haqqını isbat etmək üçün əvvəlcə Qur`an ayələrini dəlil gətirib sonra sübut etdi ki, irs və vəsiyyət ayələrinin ümumi mə`nalarına əsasən, o, atasından irs .rmalıdır. Habelə, onlara başa saldı ki, bu ümumi hökmlər nə Allahın kitabının, nə də Peyğəmbər sünnətinin vasitəsi ilə məhdudlanmamışdır. Həzrət Fatimə bu xüsusda öz şiddətli inkarını o zaman aşkar etdi ki, buyurdu: Yoxsa Allah sizi irs barəsində olan müəyyən bir ayə ilə məxsus etmişdirmi ki, Peyğəmbəri o ayənin hökmündən xaric etmiş olsun? Həzrət bu inkar edici istifham (sual) ilə Qur`anın ümumi ayələri müqabilində hər hansı istisna və məxsus edici bir ayənin varlığını inkar etdi. Sonra buyurdu: Yoxsa siz Qur`anın ümumi və xüsusi ayələrinə atamdan və əmioğlumdan daha artıq agahsınız? Bu tovbixi istifham (cavabı mütləq mənfi olan məzəmmətedici sual) ilə Peyğəmbərin sözlərində və sünnətdə həmin hökmü məhdudlaşdıran bir şeyin olmadığını da bəyan etdi, üstəlik qeydin (ümumi hökmü məhdudlandıran xüsusi hökmün) olmasını mütləq şəkildə rədd etdi. Çünki, əgər müxəssis (qeyd) mövcud olsaydı, Peyğəmbər (s.ə.v.v) və onun haqq canişini həmin məsələni həzrət Fatimə üçün də bəyan edərdilər. Habelə, belə bir şey mövcud olduğu halda Peyğəmbər (s.ə.v.v) və Əli (ə)ın onu Fatimeyi Zəhraya deməmələri qeyri-mümkün bir iş idi. Ola bilməzdi ki, belə bir məsələnin Fatimeyi Zəhra üçün bəyan olunmasında e`tinasızlıq etsinlər. Əks halda risalətin çatdırılmasında təfrit və e`tinasızlıq, inzarda (insanların ilahi əzabdan qorxudulmasında) e`tinasızlıq, haqqın gizlədilməsi, cəhalətə təşviq olunma, batilə tərəf sürüklənmə, Həzrətin o mübahisədən saxlanılmasında süstlük, həmçinin cəbhələşmə, kin-küdurət, nahaq yerə düşmənзilik və s. lazım gələrdi. Qeyd olunan bütün bu halların heç birinin Peyğəmbər (s.ə.v.v) və onun mə`sum canişinindən baş verməsi qeyri-mümkündür. Peyğəmbərin öz qızı və qəlbinin parçası–Fatimeyi Zəhraya olan diqqəti və ona qarşı atalıq məhəbbəti adi ataların öz övladlarına göstərdiyi məhəbbətlərdən qat-qat artıq idi. Peyğəmbəri Əkrəm (s.ə.v.v) özünün bu sonsuz məhəbbətini "sənə fəda olum"-deyərək izhar edirdi. Peyğəmbər (s.ə.v.v) qızının tə`lim-tərbiyəsində, böyüyüb boya-başa çatmasında tam ciddiyyətlə sə`y edərək onu kamalın ən yüksək dərəcələrinə çatdırdı. Peyğəmbərin yeganə yadigarı ilahi mə`rifətdə, Allahşьnaslıqda, ilahi hökmlərlə tanışlıqda son dərəcə mə`lumatlı idi. Mə’ər mümkün olan iş idimi ki, Peyğəmbər (s.ə.v.v) onun şər`i vəzifələri ilə əlaqədar olan bir məsələni öz qızından gizli saxlasın? Əsla! Allaha and olsun, heç bir vəchlə mümkün deyil! Necə mümkün ola bilərdi ki, Peyğəmbər məsələni məxfi saxlamaqla vəfatından sonra irsin tələb olunması yolunda öz qızını, ona çatacaq bütün müsibətlərlə qarşı-qarşıya qoysun? Hətta o Həzrətin irsinin varislərinə verilməsini qadağan etməklə ümməti fitnəyə salsın? Necə mümkün ola bilərdi ki, o Həzrətin həyat yoldaşı Əli (ə) Peyğəmbərin qardaşlığı və fədaisi ola-ola, bütün elmi, hikməti və İslamda parlaq keçmişi ilə, Peyğəmbərin kürəkəni və onunla qohum olması, böyüklük, yüksək məqamlıq və vilayətin zati səciyyələri, vəsiyyətin xüsusiyyətləri ilə belə, "Biz peyğəmbərlər heç nəyi irs qoymuruq" hədisini görməmiş olsun? Necə mümkün ola bilərdi ki, Peyğəmbər (s.ə.v.v) bu hədisi öz sirlərinin keşikзisi və müdafiəçisi, elm və hikmət şəhərinin darvazası, qapısı, ümmət içərisində Peyğəmbərin ən yaxın köməkçisi, ümmətin "Hittə" babı, müsəlmanların nicat gəmisi və onların pərakəndəlik və təfriqədən qurtuluş səbəbi olan Əli (ə) kimi belə bir şəxsdən gizlətmiş olsun? Necə mümkün ola bilərdi ki, Peyğəmbərin əmisi və o Həzrətin sülaləsindən qalan yeganə bir şəxs–Əbdül-Müttəlibin oğlu Abbas bu hədisi eşitməmiş olsun? Nə üçün Həzrətin mənsub olduğu Bəni-Haşim tayfasından bir nəfər olsun belə, bu hədisi Peyğəmbərdən eşitməmiş, nəticədə o Həzrətdən sonra həmin müsibətlərə mübtəla olmuşlar?! Nə üçün bütün mö`minlər üçün ana sayılan Peyğəmbərin qadınları bu hədisi eşitməmişdilər? Belə ki, Osmanın xilafəti zamanı onun yanına adam göndərərək istəmişdilər ki, onları Peyğəmbərdən çatacaq irsdən məhrum etməsin?! Necə mümkün ola bilərdi ki, Peyğəmbər (s.ə.v.v) bu hökmü ondan irs .rmayan şəxslər üçün bəyan etsin, amma irs .rmalı olan şəxslərdən gizli saxlasın?! Peyğəmbər heç vaxt ilahi hökmlərin bəyan olunmasının qarşısını almazdı. Bundan əlavə, (Əbu Bəkrin dediyi bu hədis) "Ya Peyğəmbər, öz qohum-əqrəbanı ilahi əzabdan qorxut!" ayəsinin hökmünün tam əksinədir, çünki, ə’ər belə bir hədis deyilmiş olsaydı, bu ayənin hökmünə görə, ilk növbədə ən yaxın adamlara deyilməli idi. Həmçinin, (bu iş) o Həzrətin öz səhabələrinə son dərəcədə diqqət yetirməsi ilə əsla uyğun deyildi. *** Peyğəmbərin ismətli qızının sözlərində bir cümlə bütün dinləyiciləri tə`sirləndirib mat-məəttəl edir: "Yoxsa deyirsiniz ki, biz iki din ardıcıllarıyıq, ona görə də irs .rmayacağıq?!" Bu sözlə onlara bu həqiqəti başa salmaq istəyirdi ki, irsin qanuni olmasını göstərən ayələrin hökmü onların təsəvvür etdikləri ilə deyil, əksinə, yalnız o zaman məhdudlaşır ki, iki müxtəlif din ardıcılları olsunlar. Çünki Peyğəmbər buyurmuşdur ki, "iki din ardıcılları bir-birindən irs .rmır". Yalnız bu hədisin vasitəsilə irsin ümumi qanunları məhdudlaşır. Buna əsasən, Həzrət demək istəyirdi ki, ey məni atamın irsindən məhrum edən hökumət işзiləri, siz belə güman edirsiniz ki, mən onun qızıyam, amma müsəlman deyiləm? Bu halda mənim İslam dinindən çıxmağımı isbat edə biləcək şər`i dəliliniz varmı?! فَاِنّاَ لِلّهِ وَ اِنّاَ اِلَيْهِ راَجِعُون َ Fə inna lillahi və inna iləyhi raciun.

(7) PEYĞƏMBƏRLƏR DƏ ÖZLƏRİNDƏN SOnRA İRS QOYUB GEDİRLƏR Peyğəmbərlərin özlərindən sonra irs qoyub getmələri aşağıdakı ayənin mə`nasıdır: لِلرِّجاَلِ نَصِيبٌ مِمّاَ تَرَكَ الْواَلِداَنِ وَ الاَقْرَبُونَ وَ لِلنِّساَءِ نَصِيبٌ مِمّاَ تَرَكَ الْواَلِداَنِ وَ الاَقْرَبُونَ مِمّاَ قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ نَصِيبًا مَفْرُوضًا "Kişilər üçün ata, ana və qohum-əqrəbaların qoyub getdiklərindən bəhrə (irs) vardır; qadınlar üçün də ata, ana və qohum-əqrəbaların qoyub getdiklərindən–az və ya çox–bəhrə müqəddər olunmuşdur." Həmçinin buyurur: يُوصِيكُمُ اللهُ فِي اَوْلاَدِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الاُنْثَيَيْنِ "Allah sizə övladlarınız barəsində tövsiyə edir: oğlanlarınız üçün qızın .racağı bəhrədən iki qat artıq müqərrər olunmuşdur." Bu ayələrin hamısı özünün ümumi mə`nalarında həm peyğəmbərlərə, həm də onlardan aşağı səviyyədə olan bütün bəşər övladlarına aiddir. Bu ümumilik aşağıdakı ayələrdə də görünməkdədir: كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّياَمُ كَماَ كُتِبَ عَلَي الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ "Oruc sizə yazıldı (və vacib oldu), necə ki, sizdən qabaqkılara yazılmışdı (vacib olmuşdu)." Ayənin davamında buyurur: فَمَنْ كاَنَ مِنْكُمْ مَرِيضًا اَوْ عَليَ سَفَرٍفَعِدَّةٌ مِنْ اَيّاَمٍ اُخَرَ "Hər kəs Ramazan ayında xəstə və ya səfərdə olsa, oruc tuta bilmədiyi günlərin əvəzini (Ramazan ayından) sonrakı günlərdə qəzası etməlidir." Həmçinin bu ayəni də qeyd etmək olar: حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ "Allah ölü heyvan ətini, donuz ətini və sair kimi şeyləri hamıya haram etmişdir." Peyğəmbərlərlə şər`ən vəzifəli olan sair şəxslər arasında fərq qoymayan çoxlu ayələri də misal göstərmək olar. Bu vəzifələr Peyğəmbərlə sair şəxslər arasında müştərək olub yerinə yetirilmək baxımından heç bir fərqə malik deyildir. Yalnız belə fərz edilir ki, bu ayələrdə Peyğəmbərə xitab olunur ki, əvvəlcə o əməl etsin, sonra isə başqalarına çatdırsın. Bu baxımdan Peyğəmbər ilahi hökmlərə əməl etməkdə ciddiyyətli olmaqda başqalarından daha irəlidə və öndədir. İkincisi, hökmü Peyğəmbərə ümumi şəkildə şamil olan ayələrdən aşağıdakı ayəni qeyd etmək olar: وَ اُولُو الاَرْحاَمِ بَعْضُهُمْ اَوْليَ بِبَعْضٍ فِي كِتاَبِ اللهِ "Allahın kitabında qohumların bə`ziləri bə`zilə-rindən (irs .rmaqda) daha layiqlidirlər." Allah-taala bu ayədə irs hökmünü, hamıdan əvvəl, vəfat edən ən yaxın şəxsin ən yaxın adamları üçün qərar vermişdir. İrs hökmü, Cəbrailin vasitəsi ilə Peyğəmbərə vəhy edilməmişdən əvvəl dində vilayət (qəyyumluq) hüquqlarının bir hissəsi idi. Amma Allah-taala İslamı və müsəlmanları əzəmətli etdikdən sonra yuxarıdakı şərif ayənin vasitəsi ilə əvvəllər irs .ran şəxslərin hökmünü qüvvədən salaraq irs haqqını yalnız vəfat edənin yaxın adamlarına həsr etdi. Əlbəttə, vəfat edən şəxs istər Peyğəmbər (s.ə.v.v) olsun, istərsə də başqaları, həmçinin, istər varislər vəfat edənin qohumları olsun, istərsə də fəraizdən və yaxud başqa adamlardan olsun, onların irs qoyub gedən adamla yaxınlıq dərəcələri nəzərə alınır (yuxarıdakı şərif ayənin zahiri mə`nasına əsasən). Müddəamızın sübutu üçün aşağıdakı ayəyə istinad edirik. Allah-taala Zəkəriyya peyğəmbərin hekayətini belə nəql edir: اِذْ ناَديَ رَبَّهُ نِداَءًا خَفِيًّا قاَلَ رِبِّ اِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي ...وَ اِنِّي خِفْتُ الْمَواَلِيَ مِنْ وَراَئِي وَكاَنِتِ امْرَاَتِي عاَقِرًا فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا "Zəkəriyya öz Rəbbini xəlvətdə çağırıb dedi: Pərvər-digara! Sümüklərim süstləşmiş, başım ağarmışdır... Mən özümdən sonra varislərimdən qorxuram, arvadım da doğmur. Mənə bir övlad əta et ki, məndən və Yə`qub sülaləsindən irs .rsın. Pərvərdigara, onu bəyənilmiş-lərdən et." Həzrəti Zəhra (əleyha salam) və onun övladlarından olan imamlar bu ayəyə istinad edərək buyurmuşlar ki, peyğəmbərlər də mal-dövləti irs .rırlar və bu ayədə qeyd olunan irs heç də elm və nübüvvət olmayıb, mal-dövlətdir. Peyğəmbər (s.ə.v.v) xanədanının həqiqi dostları olan böyük şiə alimləri də bu xüsusda Peyğəmbəri Əkrəm (s.ə.v.v)-in əziz qızı Həzrət Zəhradan və onun mə`sum olan övladlarından nəql etmişlər ki, irs kəlməsi həm lüğətdə, həm də şəriət istilahında yalnız varisə çatan, onun mülkiyyətinə keçən mal-dövlətə şamil olur. Mal-dövlətdən başqa şeylərdə isə məcazi mə`nada işlənir. Müəyyən bir dəlil və səbəb olmadan bir sözün həqiqi mə`nasından məcazi mə`nasına keçmək olmaz. Həzrəti Zəkəriyya Allaha dua edərək deyir: "Pərvərdigara, mənə verəcəyin və məndən irs .ran bu oğlanı Öz yanında bəyənilmişlərdən et ki, Sənin əmrlərini yerinə yetirsin." Əgər ayədəki irs kəlməsini nübüvvət deyə mə`nalan-dırsaq, yersiz olacaqdır. Çünki heç kəs "Pərvərdigara, bizim üçün bir peyğəmbər göndər, onu aqil və əxlaq nəzərindən bəyənilmiş et"-deməz. Çünki əgər peyğəmbərdirsə, şübhəsiz, əvvəldən aqil və bəyəniləndir. Nübüvvətin məfhumunda bəyənilmiş olmaqdan daha mühüm mə`na gizlənmişdir. Müddəamızın şahidi budur ki, Həzrəti Zəkəriyya (ə) Allaha ərz edir ki, mən özümdən sonra əmioğlanlarımdan qorxuram. Onun Allahdan varis istəməsinin də səbəbi məhz bu qorxudur. Bu qorxu da, şübhəsiz ki, özündən sonra elm və nübüvvət üçün deyil, yalnız mal-dövləti üçündür. Çünki o bilirdi ki, Allah-taala heç vaxt nübüvvətə ləyaqəti olmayan bir kəsi peyğəmbərliyə seçməz, hikmətini ləyaqətsiz bir şəxsə verməz. O Həzrət bunlardan əsla qorxmurdu. Bundan əlavə, o Həzrət həm də bilirdi ki, onun be`sətinin əsas səbəbi elm və hikmətin cəmiyyətdə yayılmasıdır, buna görə də onun belə bir məqsəd yolunda qorxmasına heç bir əsas yox idi. Bizə irad tutub deyə bilərlər ki, ayədəki irs kəlməsi mal-dövləti çatdırdığı təqdirdə siz şiələrin əleyhinə tamam olur və siz ilahi peyğəmbəri paxıllıqda ittiham edirsiniz. Cavabda deməliyik ki, biz bu sözdən Allaha pənah .rırıq. Çünki mal-dövləti həm mö`min, həm kafir, həm yaxşı və həm də pis insanlar əldə edə bilər. Həzrəti Zəkəriyyanın da öz əmioğlanlarından qorxmasına da haqqı vardır. Çünki onlar fəsad əhli olsaydılar, onun mal-dövlətinə sahib olaraq, lazımsız məqsədlərdə sərf edəcəkdilər. Elə bundan yaranan qorxu da hikmətlə tamamilə uyğundur. Ona görə ki, fəsad əhlinin gücləndirilməsi və onlara, öz nalayiq, yaramaz əməllərində kömək edilməsi həm əqli, həm də dini baxımdan bəyənilməzdir. Deməli, hər kəs dediyimiz bu mə`nanı paxıllıq kimi qəbul edərsə, doğrudan da insafsızlıq etmişdir. Həzrət Zəkəriyyanın "özümdən sonra varislərimdən qorxuram"-deməsindən mə`lum olur ki, onun qorxusu varislərinin əxlaq və əməllərindən irəli gəlirmiş. O demək istəyirdi ki, Pərvərdigara, qorxuram ki, varislərim məndən sonra irsimi Sənin əmrlərinə qarşı (günah yolunda) sərf etsinlər. Belə isə, ey Pərvərdi’ar, mənə bəyənilən bir oğlan əta et ki, irsimi Sənin razılığın yolunda sərf etsin. Bir sözlə, yeganə çıxış yolu budur ki, bu ayədəki irsi nübüvvət deyil, mal-dövlət olan irs kimi mə`nalandıraq, nəticədə "yərisuni" kəlməsi insanın ilk növbədə düşьndьyь kimi, öz həqiqi mə`nasını çatdırar. Çünki burada onun nübüvvət kimi mə`na olunması üçün heç bir şahid yoxdur. Üstəlik bu şərif ayənin özündə belə həqiqi mə`nanın ifadə olunmasına dair kifayət qədər şahidlər mövcuddur. Bu qeyd olunanlar Peyğəmbərin, Qur`anla bərabər olub heç vaxt ondan ayrılmayan pak Əhli-beytinin qeyd olunan ayə barəsindəki rə`yidir. Bütün müsəlmanlar Peyğəmbərin qızı Fatimeyi Zəhra ilə Əbu Bəkrin arasında baş verən hadisədən agahdırlar: Fatimə atasının irsini Əbu Bəkrdən tələb etdikdə, Əbu Bəkr dedi: Peyğəmbər buyurmuşdur: "Biz irs qoymuruq; özümüzdən sonra qoyduqlarımız sədəqə olub müsəlmanlara çatır." Halbuki, bu hədis Fatimeyi Zəhra və onun mə`sum İmamlar olan övladları tərəfindən rədd olunmuşdur və Həzrəti Zəhraya lazımi cavab verə bilməz. Amma əgər ’ÓњÓ‚Ó: kəlməsini zəmmə ilə oxuyub («†=Ó—Ó„ÚÊ«) cümləsində «-nın xəbəri götürsək, onda başqa məsələ. Lakin bunun da isbatı üçün heç bir dəlil yoxdur. Çünki ola bilsin ki, « (ma) kəlməsi =—„Ê« (tərəkna) fe`linin məf`ulu olaraq nəsb mövqeyində, ’њ‚: isə « üçün hal olsun. Bu halda Əbu Bəkrin dediyi hədisin mə`nası belə olur: "Bizdən qalan sədəqələrdə varislərimizin heç bir haqqı yoxdur." Ayişə deyir: "Atam Əbu Bəkr Peyğəmbərin mirasından Fatiməyə heç nə vermədi və ondan qalanların hamısını müsadirə edib beytül-mala qatdı. Fatimə də Əbu Bəkrdən incidi, Peyğəmbərdən altı ay sonra vəfat etdi və ömrünün axırına qədər onunla danışmadı. Əli onun vəsiyyətinə əsasən, Əbu Bəkrə xəbər vermədən gecə dəfn etdi və təklikdə ona cənazə namazı qıldı." Həzrət Zəhra (əleyha salam)-ın öz vəsiyyətinə əsasən gecə ikən dəfn olunması hadisəsini "Səhihi-Buxari"nin şərhçiləri, habelə Qəstəlani "İrşad" kitabında, Ənsari "Töhfə" kitabında nəql etmişlər. Həmçinin, Fatimeyi Zəhranın cənazəsinə Əbu Bəkrə xəbər verilmədən Əli (ə) tərəfindən namaz qılınması məsələsini "Sihahi-sittə"nin müəllifləri mö`təbər sənədlərlə Ayişədən rəvayət etmişlər. Bəli, Fatimə Əbu Bəkrin onunla o cür sərt və kobud tərzdə rəftar etməsindən çox narahat olub qəzəbləndi, (və ömrünün axırına kimi qəzəbli qaldı), sonra başına çadra salıb öz xidmətçilərindən və Bəni-Haşim qadınlarından bir neçəsi onu dövrəyə almış halda, Peyğəmbər məscidinə daxil oldu. O vaxt Əbu Bəkr mühacir, ənsar və sairlərdən ibarət olan bir dəstə adamın içində idi. Camaatla Fatimənin arasından pərdə asıldı. Həzrət pərdənin arxasında elə ürək yandıran nalə etdi ki, oradakıların hamısı ağladı, məclis əhlini kədərləndirdi və məclisdə dərin bir dəyişiklik yaratdı. Sonra sakitləşdi, məclisdəkilərin səs-küyü yatdıqdan sonra sözə başlayıb Peyğəmbər (səlləl-lahu əleyhi və alihi və səlləm)-in danışığını xatır-ladan bir xitabə söylədi. Camaatın hamısı bu sözlərdən son dərəcə tə`sirləndi və həyəcanlandılar. Əgər o dövrə hakim olan irtica siyasəti olmasaydı, artıq hər şey tamam olmuşdu və Əbu Bəkrin tərəfdarlarının müqəddəratı həll olunacaqdı. Amma siyasət heç nəyə rəhm etmədiyindən, heç nəyi tanımadığından, axırda Əbu Bəkr onların həyəcanlarına üstün gələ bildi. Həzrəti Fatimeyi Zəhranın xütbəsindən agah olanlar o həzrətin dövrün qəsbkar hökumətini necə məhkum etdiyini, öz irsini və qanuni haqqını isbat etmək üçün Qur`anın möhkəm ayələrindən necə dəlil-sübut gətirdiyini və bütün bəhanə yollarını onların üzünə necə bağladığını yaxşı bilirlər. Əli və Fatimə (əleyhiməssalam) bu xitabəni elə həmin günlərdə öz övladları üçün, sonrakı nəsillər də bunu özlərindən sonrakılar üçün nəql etmiş və nəhayət bizim üçün də gəlib çatmışdır. Biz Fatimə tərəfdarları onu öz ata-babalarımızdan, onlar da öz ata-babalarından, nəhayət İmamların övladlarından, onlar da Həzrəti Əli və Fatimədən nəql edirlər. Elə indinin özündə də siz onu mərhum Təbərsinin "Ehticac" və Əllamə Məclisinin "Biharul-ənvar" kitablarında görə bilərsiniz. Məşhur sünnü alimlərindən Əbu Bəkr Əhməd ibni Əbdül-əziz Covhəri özünün "Əs-Səqifə" və "Fədək" adlı kitablarında, bə`ziləri Həzrəti Əlinin əzəmətli qızı Zeynəbə, bə`ziləri İmam Muhəmməd Baqir (ə)a, bə`ziləri isə Əbdüllah ibni Həsən ibni Həsənə çatan sənədlərlə, onların da hamısı Fatimeyi Zəhra əleyha salamdan rəvayət etmişlər. İbni Əbil Hədid Mö`təzili "Nəhcül-bəlağə"yə yazdığı şərhin 4-cü cildinin 78-ci səhifəsində bunu qeyd etmişdir. Həmçinin Əbu Əbdillah Məhəmməd ibni İmran Mərzbani mö`təbər sənədlərlə onu Ürvət ibni Zübeyrdən, o da Ayişədən nəql etmişdir ki, o xitabəni Fatimeyi Zəhradan eşitmişdir. Həmçinin, Mərzbani bu xitabəni başqa sənədlə Zeyd ibni Əlidən, o da atası Əli ibni Hüseyndən, o da atası İmam Hüseyn (ə)dan və o da anası Fatimədən rəvayət etmişdir. O, Zeyd ibni Əlidən belə nəql edir: "Əbu Talib sülaləsindən olan yaşlı kişiləri gördüm, onlar bu xitabəni öz ata-analarından rəvayət edir və övladlarına öyrədirdilər." *** Bəli, o gün Fatimeyi Zəhra Əbu Bəkrin qarşısında öz atası Peyğəmbərdən irs .rmasını isbat etmək üçün Qur`anın möhkəm ayələrinə istinad etdi, elə dəlillər gətirdi ki, onlar heç vaxt rədd oluna və ya inkar edilə bilməzdi. O cümlədən Həzrət buyurdu: "Məgər qəsdən Allahın kitabını tərk edib, ona əməl etmirsiniz? Halbuki, Qur`an buyurur: وَ وَرِثَ سُلَيْماَنُ داوُودَ "Süleyman (öz atası) Davuddan irs .rdı." Həmçinin, Zəkəriyyanın hadisəsini bəyan edərkən onun dilindən deyilir: وَكاَنَتِ امْرَاَتِي عاَقِرًا فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا "Pərvərdigara, mənə bir oğlan əta et ki, məndən və Yə`qub övladlarından irs .rsın. Pərvərdigara, onu bəyənilmişlərdən qərar ver." Həmçinin Allah-taala buyurur: وَ اُولُو الاَرْحاَمِ بَعْضُهُمْ اَوْليَ بِبَعْضٍ فِي كِتاَبِ اللهِ "Allahın kitabında qohumların bə`ziləri bə`zilə-rindən (irs .rmaqda) daha artıq layiqdirlər." Yenə buyurur: يُوصِيكُمُ اللهُ فِي اَوْلاَدِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الاُنْثَيَيْنِ "Allah övladlarınız barəsində sizə belə vəsiyyət edir: irs .ran zaman oğlanlara qızlardan iki qat artıq pay verin." Yenə buyurur: كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذاَ حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْواَلِدَيْنِ وَ الاَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقّا عَلَي الْمُتَّقِينَ "Əcəliniz gəlib çatan zaman, sizdən qalan mal-dövləti pərhizkarların layiq olduğu kimi və ədalətin tələbi ilə ata-ananıza və qohum-əqrəbanıza verin." Sonra Fatimeyi Zəhra buyurdu: "Məgər Allah sizi bir ayə ilə məxsus etmişdir ki, mənim atamı həmin ayədən xaric etmiş olsun? Yoxsa güman edirsiniz ki, siz Qur`anın ümumi və xüsusi ayələrinə mənim atamdan və əmioğlumdan daha artıq agahsınız?! Və ya deyirsiniz ki, biz iki başqa-başqa din ardıcıllarıyıq və ona görə də irs .rmırıq?!" Əziz oxucular, diqqət edib görün ki, Fatimeyi Zəhra peyğəmbərlərin irs .rmasını isbat etmək üçün, hər şeydən əvvəl, Həzrət Davud və Zəkəriyyanın dediklərinə istinad edir. Belə ki, bu ayələrdə onların övladları üçün irs qoyub getməsi açıq-aşkar şəkildə bəyan olunmuşdur. Qəti və inkarolunmaz bir məsələdir ki, Fatimeyi Zəhra Qur`anın hökmlərinə, İslamı onun nazil olmasından sonra qəbul edənlərdən daha artıq agah idi. Amma həmin şəxslər bu ayələrdəki irsi mal-dövlət mə`nasına deyil, kitab və nübüvvət mə`nasına yozdular, heç bir dəlil-sübut olmadan sözün mə`cazi mə`nasını həqiqi mə`nasından irəli keçirtdilər. Halbuki, insanın hər hansı sözdən ilk növbədə düşьndьyь mə`na–məhz onun həqiqi mə`nasıdır. Əgər onların yozduqları bu cür yozumlar düzgün olsaydı, onda Əbu Bəkr, onun ətrafında olan mühacir, ənsar və sairləri Peyğəmbərin qızı ilə mübahisəyə qalxmalı idilər. Amma onlar Peyğəmbərin qızının gətirdiyi dəlillər qarşısında e`tiraz edib, irad tuta bilmədilər. Həzrəti Fatimeyi Zəhra ilə onun ətrafında olanlar tərəfindən irəli sürülən mübahisəli məsələlərdən biri də bu idi ki, Həzrəti Fatimə soruşdu: Ey Əbu Bəkr! Əgər bu gün sən ölsən, irsin kimə çatacaqdır? Əbu Bəkr dedi: Övladlarıma və ailəmə. Həzrət buyurdu: Onda nə üçün sən Peyğəmbərin varisi olmusan və o Həzrətin övladları və ailəsi ondan irs .rmamalıdırlar?! Əbu Bəkr dedi: Ey Peyğəmbərin qızı! Bu iş məndən baş verməmişdir. Həzrət buyurdu: Yox, elə sənin işindir! Sən Peyğəmbərin şəxsi mülkü olan və Allah tərəfindən bizə əta olunan Fədəki bizdən zorla almısan. Bu hədisi İbni Əbil Hədid mö`təbər sənədlər əsasında (Əbu Bəkr Covhəridən nəqlən) Əmirəl-mö`minin Əli (ə)ın bacısı Ümmü Haninin qulamından nəql etmişdir. Həmçinin, İbni Əbil Hədid mö`təbər sənədlərlə (Əbu Bəkr Covhəridən nəqlən) Əbu Sələmədən nəql edir ki, Fatimeyi Zəhra öz irsini Əbu Bəkrdən tələb edəndə Əbu Bəkr dedi: Mən Peyğəmbərdən eşitdim ki, belə buyururdu: "Peyğəmbərlər irs qoymurlar". Mən də elə Peyğəmbərin gördüyü işləri görür, onun qoyub getdiyi irsi onun işlətdiyi yerlərdə sərf edirəm. Fatimə buyurdu: Ey Əbu Bəkr! Sənin qızların səndən irs .rırlar, amma Peyğəmbər öz qızları üçün irs qoymur? Əbu Bəkr dedi: Bəli, belədir!!! Əhməd ibni Hənbəl də bu hədisin oxşarını mö`təbər sənədlərlə Əbu Sələmədən rəvayət etmişdir. Həmçinin, Əbu Bəkr Covhəri "Əs-səqifə" və "Fədək" adlı kitablarında Əbu Talibin qızı Ümmü Hanidən rəvayət etmişdir ki, Fatimə Əbu Bəkrə dedi: Sən ölsən, səndən kim irs .racaqdır? Dedi: Övladlarım və ailəm. Buyurdu: Onda nə üçün Peyğəmbərin irsi bizə yox, sənə çatmalıdır?" Əbu Bəkr dedi: Ey Peyğəmbərin qızı, sənin atan heç nəyi irs qoyub getməmişdir! Buyurdu: Yox, belə deyildir, onun irsi Allahın payıdır ki, onu bizim üçün müqəddər etdi və o, sən onu bizim əlimizdən alan vaxta qədər bizim ixtiyarımızda idi. Əbu Bəkr dedi: Mən Peyğəmbərdən eşitdim ki, buyururdu: "Bizim əlimizdə olanları Allah bizə ruzi vermişdir. Mən ölsəm, müsəlmanlara çatacaqdır." Əhməd Hənbəl Ümmü Sələmədən rəvayət edir ki, Fatimeyi Zəhra Əbu Bəkrə dedi: Sənin qızların səndən irs .rırlar, amma Peyğəmbər öz