strANger_04

Prikolistka, maraqlı əhvalatlar insan həyatı boyunca ən müxtəlif məqamlarda o qədər baş verir ki, di gəl danışmağa gələndə - düşünürsən ki, hansı birini danışım...Dərhal yada salmaq da nədənsə çox vaxt alınmır )) Ən yaxınlarda başıma gələn bir əhvalatı danışmaq istərdim. Bircə o hadisəni xatırlaya bildim. Düzdür, bunu o qədər gülməli əhvalat adlandırmazdım, daha çox qəmli əhvalat adı vermək olar ona ... Böyük peşimançılıqla müşayiət olunan əhvalat )) Çoxdandır universitetdən bir yaxın rəfiqəm var idi ki, onunla heç cür imkan olmurdu görüşək. Zəngləşirdik, görüş təyin edirdik, görüşmək heç cür alınmırdı ki alınmırdı...Nə isə bir gün bir qohumumuz mənə zəng eləyib xahiş elədi ki, tələbələrə kredit servisi ilə istərdim sənin adınla telefon alım. Ancaq sənə də əslində zamin tələb olunacaq. Mən də təbii ki ilk ağlıma gələn bu "zamin" rolunda bu rəfiqəmi təsəvvür etdim. Və əlbəttə ki onunla zəngləşib danışdım. Lazım olan sənədləri-filanı hazırlamağını xahiş etdim. Özüm də hazırlamışdım. Nəhayət növbəti həftə görüş təyin elədik ki, bu saatda və bu yerdə sən öz sənədlərin, mən öz sənədlərim, bir də həmin qohumum görüşəcəyik və dükana gedəciyik. Mən də həmin gün hər gün olduğu kimi işə getmişdim. Səhər uzun müddətdir ki, görə bilmədiyim rəfiqəmlə görüşəcəyimə görə sevinirdim və istədim ki onunla görüşə görə bir az fərqli görünüm Geyimlə birgə gündəlik çantanı da dəyişmək istədim. Ayrı çantanı götürdüm, sənədləri qoydum (düşündüm ki, daha mənim yadımdan nə çıxa bilər ki?!) və evdən çıxdım. İşə getdim. Həmin gün də işdə bütün işçilər ilin axırı olduğundan son kollegiya iclasına getməliydilər. Haradasa elə səhər çıxıb günorta üçün qayıdacaqdılar. Mən otaqda qızla qaldım. Bir neçə dəqiqədən sonra qıza da evdən zəng eləyib təcili gəlməyini xahiş elədilər. O da getməli oldu. Və bizdə elə bir qayda var idi ki, mütləq kimsə çıxanda otağı açarla bağlayıb çıxmalıdır. Lazım olandasa otaqda qalan öz açarı ilə açıb çıxa bilər. Yəni hər kəsin bir açarı var idi. Qız da bağlayıb çıxdı. Mən də otaqda tək qaldım. Görüşü də saat 1-ə təyin eləmişdim uşaqlarla. Heç nəyin dərdini çəkmirəm, çay içirəm, işimi yavaş-yavaş görürəm, nə bilim mahnıya qulaq asıram...Hardasa saat 1-ə 5-10 dəq. qalmış fikirləşdim ki çıxım ki gecikməyim. Bir də geyinib çıxmaq istəyəndə gördüm ki açarı götürməmişəm.(((((( Ay allah.....Yadıma düşdü ki səhər çantaları dəyişəndə açarı götürüb bu biri çantaya qoymaq yadımdan çıxıb. Çox pis vəziyyətə düşdüm. Bir tərəfdən qohumumuz qarşısında söz vermişdim. Bir tərəfdən rəfiqəmin. Həm də ümumiyyətlə, işin belə qaçaqaçda gözləmədiyim halda tərs gətirməsindən çox pis oldum. Heç olmasa saat 11-12-də xəbər tutsaydım ki, çıxa bilməyəcəm-bir şey fikirləşərdim. Amma çox gec xəbər tutmağım işləri lap korladı... Elə bu vaxt qız zəng elədi - ona xəbər verdim ki "sən get sənədlərin hamısını qoy kitabxanaya, gəlib götürəcəm. Məni gözləmə. Gec gəlməli olacam. Pis vəziyyətdəyəm. Get......" Nə isə..Hardasa bir yarım saata bir işçimiz gəldi qapını açdı, mən də güllə kimi otaqdan qaçdım ki heç olmasa gedim qohumumuzu görməyə çatım...)) Rəfiqəmlə görüşməksə heç cür təsəvvürümə gətirə bilməyəcəyim belə bir halda yenə də qismət olmadı...

Hörmətli Könül, bölməmizə xoş gəlmisiz! Sizdən öncə ədəbiyyata dair belə bir mövzu bölməmizdə yaradıldığından mövzunuzu öncəkinə birləşdirib "Ədəbiyyatxana" adı altında saxlamaq qərarına gəldim. Buyurun, istər milli, istərsə də xarici ədəbiyyat nümunələri haqda təsəvvürlər burda davam etdirilə bilər. Hörmətlə

Ribka, narahat olmayın, hər şey qaydasındadır Gördüyünüz kimi, burda heç kəs heç kəsi cəzalandırmır ) Zarafatdır da edib BOSSumuz Buyurun, nənənizin növbəti fikirləri ilə bölüşməkdə olun. Hər halda mövzunun müəllifi bunu belə tələb edir P.S. Ancaq kiçicik bir xahiş: AZ-da yazdıqdan sonra Fonts-ların arasından "Lucida Sans Unicode" fontunu seçib yazınızı həmin fontun arasına yerləşdirin.

İnşallah. Bizim hələ, məlumdur ki, bərpa işlərinə başladığımız müddətdən bəri bölməmizin heç bir yeni yığıncağı hələ keçirilməyib. İnşallah gələrsən, bütün iştirak etmək arzusunda olan forumçularımızla da birgə əla bir görüş təşkil edərik. O vaxta qədər hazırki forumçularımız bölmədə bir-birlərilə daha da yaxından təmasda olar, yeni tanımadığımız digər userlər də onlara qoşular. P.S. Ricam Sizdən bu gələcək yığıncaq və görüşlərdə yalnız fəal iştirakınızdır (!) Öncədən təşəkkür

Düzdür. Bunu hər kəs bilir. Günahkar da məhz ona görəyik ki, biz azad, suveren, demokratik, inkişaf edən, iqtisadi artımına görə dünya ölkələri sırasında ilk yerlərdən birini tutan dövlətin vətəndaşları olaraq dövləti idarə edən kəslərə narazı olduğumuz nə(lər)dəsə bir dəfə də narazılıq etməyi uzun müddətdir ki bacarmamış və bacarmırıq. Nəticə: heç nəyə nail olmur və olmayacağıq. P.S. Əslində sadaladığım bunların hər birinə çatmışıq və gələcəkdə də çatmadıqlarımıza çatmaq gücündəyik. Məlum səbəblərdən biz bu vəziyyətin yaxşı mənada qurbanları ola bilmirik. Səbəbləri də dəyişmək gücündə deyilik. Gücsüzlüyümüzlə nə qədər sabahlar da açacayıq.

Çox maraqlıdır ki min bir mənfilik, çatışmazlıq, narazılıq, təəssüflüklər olan yerdə - bir addım da irəliləyiş olmayıb və yoxdur. Yəni bu millətin dili bir tük gətirməyəcəkmi bir vaxt elə həmişə məlum ruhda sözlər danışmaqdan, dövran, zamanəni, ətraf, mühiti pisləməkdən?! Bir inkişaf deyilən məvhumu birimiz öz cuzi payımızda qazana bilməyəcəyik heç vaxt?! Birimiz barmağımızı barmağımızın üstünə qoymayacağıq? Birimiz bir şey etməyə cəhd göstərmirik - nəyinsə necəsə dəyişəcəyinə ümid də bəsləməyək; edə bilmiriksə NƏYİSƏ (!), günahkar axtarmamalıyıq. Günahkarın böyüyü özümüzük.

Боже мооооой...Даже стыдно так поздно (поздно не то слово) заходить вообще сюда, ну уж ооооооочень захотелось, извини ради бога....)) Хочу тоже поздравить тебя, Жук. С просшедшим тебя днюхой. Искренно желаю тебе всего того чего желаешь себе сам . Удачи. С уважением...

Əlbəttə, yardımçı olarıq. Əgər nədəsə çətinlik çəkirsə, buyursun soruşsun, cavablandırmağa problemsiz hazırıq. Bəlkə də, forumçumuz sadəcə "yaza bilmirəm" ifadəsi altında bütün keçirib yaşamış olduqlarını açıq-aşkar bölüşməkdən çətinlik çəkdiyini bildirmək istəyib. Amma əgər ProstoYa_80 -ın buyurduğu kimi, hətta fayl yerləşdirmə yolu ilə faylı qoya bilməsəz də problem deyil. Sadəcə copy-paste da işə yarayar Siz təki yerləşdirin, biz tanış olaq Arzu etsəniz əlbəttə ki...

Təbii (!) Çünki hər anın, hər saniyən öz gözünün qarşısında məhz o rolda keçir. Ancaq sən dediyin daha çox qlobal həyati məsələlərlə bağlıdır. Mən bir az o qədər də qlobal olmayan münasibətlərin unudulub-unudulmamasını deyirdim. Amma fikrindən elə anladım ki, deməli məhz bu cür qlobal və həyati olmayan istənilən bir halda unutmaq hər kəsi və hər bir şeyi mümkündür. Amma bizə çox maraqlı olardı bölüşsəydiz Baxın da, cəsarət tapsaz böyük məmnuniyyətlə tanış olardıq...

Ancaq səmimi etiraf edim ki, yenə də təxminən eyni münasibət bildirmiş (amma tamamilə əks fikrə qarşı) Принц-любви, tembel, UNUDULMUSAM, DisappearanceS, ProstoYa_80 forumçularımızın yazdıqlarını oxuyandasa çox sevindim. Doğurdan sevindim məhz ona ki, deməli hər kəsdə eyni deyil. Hər kəs tezliklə unutmaq "yanğısı ilə" yanmır. Təzə səhifəyə keçməyə tələsmir. Doğurdan da çox sevindiricidir İnsan üçün bilmək ki onu unutmayıblar. Hələ də xatırlayırlar. Amma bir "amma" var ki, hər kəs təəssüf ki hisslərinə, dünəninə hörmətlə yanaşmır...(( Və hər kəs mənəvi cəhətdən heç də güclü çıxmır bu həyatda. Əslində əksəriyyət hallarda məhz əksinə alınır....((

Çox maraqlı və müxtəlifyönlü fikirlərinizlə tanış oldum. Hətta mövzuya daxil olduğum ilk dəqiqələrdə bilmədim redaktə məsələlərinə girişməyə başlayım, yoxsa hər bir bildirilən fikrə qarşı qısa münasibətimi bildirim. Hələlik redaktə qalsın gələn dəfəyə İndi daha maraqlı işlə məşqul olum... Deməli elə çıxır ki, bu hardasa individual xarakter daşıyan məsələdir ki bu barədə konkret tək fikir tapmadım. Əslində sualı qoyduğum vaxt özümə elə gəlirdi ki, hər kəs birmənalı deyəcək ki "əlbəttə unudulur, gec-tez unudulur" necə ki bunu təxminən eyni cür şəkildə münasibət bildirmiş neo-050, Black knight, Shotqun ediblər. Əslində özümə də gəldikdə, subyektiv münasibətim bu məsələyə belədir ki, nə qədər ədalətsiz, ürəkağrıdıcı, dəhşətli saysam da fikrimi - amma həqiqət budur ki, istədin-istəmədin unudulur. Nə qədər acı səslənsə də...Ürək ağrıtsa da...Əslində ürək əvvəl düzdür çox bərk ağrıyır. Niskil hər tərəfdən insanı sıxır. Hər şeyi geri qaytarmaq arzusu, sıxıntı, iztirab...Ancaq başlanğıcdakı əzab müəyyən vaxt keçdikdən sonra axı həqiqətən başlayır tədricən solmağa. Sonra elə bil razıyam ki azacıq izlər qalır olmuşlardan, keçənlərdən... Amma əzab həminki artıq olmur...

На самом деле как и во всем - и в этом есть стопроцентно очевидные свои минусы и плюсы (!) Одназначно не о чем не возможно говорить что-либо, нароД )))) Мы же про это хорошо знаем....

Salam dostlar. Bu dəfə istərdim bir mövzu barəsində söhbət .raq və bacardığımız qədər həyat təcrübəmizdən bu sahədə bizlərə tanış olanlarla bölüşək. Deyirlər, istənilən sevgi, yaşanmış eşq və ya hər hansı bir kəslə bağlılıq hissləri o kəsdən ayrıldıqdan, münasibətlər tamam bitdikdən sonra gec-tez mütləq surətdə unudulur. Hökm deyil birmənalı bu əsl cütlük kimi bir-birini qəbul edən iki kəs arasında olmuş olsun. Ola bilər bu bağlılıq, bu əlaqə, bu yaxınlıq - tamamilə planlaşdırılmamış yüngül simpatiya hissindən doğub hansı şəraitdə olursa-olsun, sadəcə gözlənilmədən inkişaf edə bilmiş tamam bir-birinə əks olan insanlar arasında da olub. Yəni axı bir də deyirlər ki, "ürəyə hökm etmək olmur". "Sevgi yaşa baxmır", "sosial statusa baxmır" və s. Həyatda etiraf edək elə hallar olur ki, insanlar hər zaman öz "tayına" rast gəlməyə, ancaq ona qarşı müəyyən hisslərlə bağlana bilər. Bu zaman bir tərəfdən onunla bütün əlaqələri kəsməyə məcbur olur. Digər tərəfdən ürəyindən o kəsi belə tezliklə çıxara bilmir. Həmin an insana elə gəlir ki, heç vaxt unutmayacaq da olanları... Ancaq hər şey unudulur... Sual bununla bağlıdır: Düz fikirdirmi ki, həqiqətən hər şey unudulur? Nə qədər güclü xatirində, xəyalında o insan yaşasa da hazırda - bir gün mütləq unudulur? Hörmətlə, həmin Stranger

Bayramlar haqda mövzunun təməlini məhz XANIMlarımızın ələlxüsus çox sevildiyi, sayılıb seçildiyi, xatırlandığı, diqqət mərkəzində olduğu gündən qoyduğunuz üçün ilk olaraq ürəkdən təşəkkür eləmək istəyirəm! Çox sağ olun! P.S. Bu əslində bizim bir daha nə qədər böyük qüvvə olduğumuzu sübuta yetirir İkinci növbədə təbriklərə mən də qoşulur, bütün Xanımlarımızı, Bacı və Analarımızı, xüsusilə də forum Bacılarımı səmimi qəlbdən təbrik edirəm! Həmişə xoşbəxt olun! Mövzuya gəldikdə, bu barədə daha ətraflı növbəti postlarda yazacam Bayramlar mənim də çox sevdiyim bir mövzudur. Ona görə onlar haqda xüsusilə hazırlıqlı şəkildə bölüşmək istərdim...

Знаю ) Я и не пустила никакую мысль Клянусь. Просто я подумала что вы сами весы и высказались как то по поводу мной заданого вопроса)))))) Даже ЛОООООЛ... Посмотрела в ваш профайл с целю проверки действительно ли вы весы.....)))) Оказались девой... П.С. А что тут действетельно ли нет весов чтоб ответить на мой вопЙос? :plach:

В смысле? ))

Нет никакой унизительной работы. Если зарабатываешь истинным трудом. Но существуют предрассудки людей о том как они относятся к той или иной работе. Например получившая высшее образование не каждая девушка согласиться пойти работать в кафе официанткой, посчитает ее для себя унизительной, тогда когда многие высокооплачиваемые нынешние актрисы Голливуда подрабатывали этим на жизнь и не сколько не считали ее унизительной. Факт - как посчитаешь. (И выходит не всегда правильно считаешь.) Не правильно конечно считать сразу так, но принципы стоят выше, ничего не поделаешь. (пример этому - я на данное время без работы, предложили недавно в мебельном магазине продавщицей работать - отказала жирным шрифтом)

А вы то что? Честно, что? )) Разве это не считается? ) Ну зачем вы так...

Так и они о том что они тоже скорбили в тот день. Не до, не после. В тот день, "мысленно" они тоже "скорбили" с народом. Но я о том что в течение 16 лет только этот день весь народ скорбил и все. Не за день, не после. Как они всегда видили, так и действовали. Разве нет? Выходит если в телевизоре на одном канале если идет какой-то клип какого-то исполнителя после 12-ти ночью - канал тогда ведь тоже нужно закрыть. Тогда зачем не закрывают? Зачем закон не один для всех. Или нужно обязательно вжывую выйти в ночной эфир и спеть чтоб тебя осудили. А просто передачи не считаются? Не исе..... С уважением

Я за все телевидиние, за всех певцов говорю - которые все только одинь день "держут траур" - и на следуюший день делают той-байрам. А судят одного только, который делает этого. Это правильно?! Этим разве "горю" поможешь? Да это капля в океане. Если действительно только он виноват - то пусть в течение этих 16 лет рассмотрят деятельность всего телевидиния, и все что связено с творчественными людьми в стране. И этим можно разве показать и доказать что - только он якобы не уважает народ, а другие уважают.

Но только обрушиться на Надира тоже совсем не правильно. Как бутдо все телевидиние, весь народ держит траур три-четыре дня?!!!! Ну что это все вышли из себя? Не справедливо винить одного молодого, ну там еще и Рухангиз (но я именно про Надира - потому что больше продолжают винить его и только ) Что должен делать - если весь наш народ от корни такой? Сказали не поем в этот день- не спели. Спели в следующий. Но стыдно, печально то что - будучи на его месте, делая его ошибку - судят у нас другого. Вообще нет смысла говорить про это. Я вообще не хотела высказываться. Просто клянусь уже не удержалась. Ай балам, ведь весь народ если такой - то че винить одного?!

На самом деле не обьязательно чтоб вся ситуация, весь процесс был повтором предыдущего в точь-точь. )) Конечно это было бы уже слишком. А вот почти схожости замечаешь. Вот почему то всем мною опрощенным одно лишь в голову пока в первую очередь и приходило в ответ что - это происходит так потому что - мы сами не меняемся. Но думаю этот ответ слишком скучный и не окончательный на этот мифический сказала бы вопрос. Ну как это может зависить от того что я в 2005-ом например году куда-то подаю свое СВ, от туда не слуха не духа, с майа до января определенно работаю в одном месте. Потом выхожу - продолжаю учебу ( то есть ее я и не останавливала) Через два года - то есть в 2007-ом я опять как то пошла поинтересовалась с одной работой, от туда ответа не было, случайно пошла работать с лета опять до января - проработала - опять по своему желанию вышла от туда. Щас тоже буду заниматься учебой (только щас уже не бакалавр, а магистратура - короче смысл один и тот же как и два года назад: учеба) ПОЧЕМУ именно январь?! Не март, не апрель - именно январь? Почему я купила телефон в 2005-ом, обновила его в 2007-ом? Почему не через год, или три, а именно через два?! Но ведь нужно признать что не из-за того что я осталась той самой. При чем тут характер какой у меня, чтоб телефон менять от этого же не зависит... Короче такие примеры у меня были....Очень много...И почти в 80 %-ов случаев повтор наблюдается в течение двух лет.

Э. Шейнфилд

Вопрос покажется довольно прикольным для многих. Но думаю все же оригинальным. )) Так вопрос у меня такой: Знак зодиака у меня весы. И я хочу попросить у всех юзеров-весов рассказать вкратце их нынешнее состояние. То есть после нового года до сих пор – как у нас Весов обстояли дела. То есть главная цель вопроса узнать – все ли знаки зодиаки в определенный период жизни переживают похожое. Ну не совсем похожое – но удачу или неудачу. Можете долго не рассказывать – просто сказать – слишком хорошо ли у вас дела в личной жизни, в сердечных делах, по служебному фронту ну и т.д. или переживаете глубокое разочарование или находитесь в депрессии. После нескольких отмечаний – напишу сама свое ))) Просто очень интересно…

Есть определенный факт в нашей жизни: самые разные истории, моменты, происшествия, случаи, явлении, события в ней повторяются. Циклично (!) Может через год, два, четыре…и так далее. Но определенно замечаешь – повтор событий. И для определенного человека при определенном промежутке времени. Но этот промежуток определенно существует. Мне вот очень интересно - чем это объяснить?! Сами у себя такое замечали? И действительно ли это у всех так? Сама отмечусь позже.