.jpg.7fcef5743f3a8c8d2c424f814ecbba0c.jpg)
Эда F
-
Публикации
10105 -
Зарегистрирован
-
Посещение
-
Days Won
27
Все публикации пользователя Эда F
-
Понятно, что сами, чем и определили свой ментальный контекст и дали понять аудитории, что не стоит на вас тратить драгоценное время. Разумеется, не в э той, не в моей. Я маргинал не обсуждаю. Я низко так не упаду.
-
Да о чем с вами вообще спорить. Ник сам за себя (за вас) говорит. Бла-бла-бла….. Бла-бла-лиганд, ищите бла-бла-рецептора. Ошиблись с адресом…
-
серьезно?? я не уверена, что вы вообще понимаете о чем тут пишется. Тем более то, что на азери, с постмодерн флером. почитайте чуток. потом поговорим. хотя нет... также не уверена, что меня заинтересуют ваши мыслишки. а вы откройте темку и покажите класс. Всем! rigid beyinlərlə döyüşdürüləsi marağım yox. kolxoz və kənd həyatından oxuyun,... onu daha rahat anlarsiz. hər kəs səviyyəsinə görə çıxış etməlidir, necə deyərlər.
-
и не только телескоп. фонендоскоп, отоскоп, гастроскоп...тащите всё, что есть. Я не против всяких там ..-скопов. )
-
Просто..
-
Чернила
-
Кстати, Sepia является моим КС (конституциональное средство). Миазм мой псора-сикотик. Я как-то написала А.Котоку (гомеопат, Израиль), описала свой психотип, особенности организма, состояние здоровья, темперамент, привычки, вредные и не очень, в общем всю себя и назвала КС. Он подтвердил, но строго настрого запретил мне самостоятельно принимать препарат. А я лек.уже заказала из Вашингтона. После его слов я побоялась заниматься самолечением. Гомеопрепарат не БАД все-таки. Если наступит прувинг, пиши пропало…, до конца жизни будешь мучиться. (потому что это similar-полное подобие, потому что высокая потенция и многое другое). Прувинг же вызвать, тем более дилетанту, очень просто. Не та доза, не та потенция и энергия, заключенная в препарате начинает распирать тебя. У него был очень информативный полезный сайт, онлайн библиотека, а форум его я читала регулярно в течение 6 лет. Понимала и принимала их философию с холистическим подходом.
-
к тексту:
-
3.Sepia Alın yazısı Biri var idi, biri yox idi, Aralıq dənizində bir mürəkkəbböcəyi (dəniz mollyusku) vardı. Müasir adı Sepia idi. Tez-tez rəngini dəyişdiyinə görə ona dəniz xameleonu da deyirdilər. O, balıqlar və digər mollyusklarla müqayisədə çox ağıllı idi, beyninin çəkisi dəniz məməlilərinkinə yaxın idi. Sepia olduqca kinli idi, ona vurulan zərbəni heç vaxt yadından çıxartmazdı. Onun fərqləndirici və çox əlahiddə bir xüsusiyyəti var idi: bədənindəki kisəcikdə yüksək keyfiyyətli mürəkkəb (qəhvəyi rəngdə) olurdu. Rəssamlar bu rəngdən çox məharətlə istifadə edirdilər öz əsərlərində. Tuşa bənzər bir şeydi. Mollyusk bədəndən, tutucu əllərdən və sormaclardan ibarət idi. Qidaya yararlı olduğundan, onu tutub yeyirdilər. Qomeopatlar ondan dərman hazırlayıb, elə belə də adlandırırdılar: Sepia. Bir dəfə mollyusk özü üçün asudə-firavan dənizin dibində uzanmışdı. Təzəcə nahar etmışdi deyə, yanından ötüb keçən balıqlar və xırda dəniz xərçəngləri vecinə deyildi. Birdən düz ona sarı gələn iri elektrik skatını gördü. Qorxudan rəngi sapsarı saraldı. Yerindən götürüldü. Üz ki, üzəsən. Skat da arxasınca. Skatlardan zəhləsi gedirdi və onlara yem olmaq istəmirdi əsla. Bütün qüvvəsini cəmləyib, özündən sonra böyük bir mürəkkəb topası buraxdı. Topa bulud kimi açıldı, yayıldı, suyu tünd rəngə boyadı. Skat onu itirdi. Mollyusk rahat nəfəs alıb, skatın qarasınca deyinə-deyinə üzürdü ki, birdən gözü suitiyə sataşdı. Suiti də onu görmüşdü. Yenidən təqib başlandı. Yenə qaça-qov, yenə ölüm qorxusu. Bu vaxt irəlidəki su cərəyanı ilə üzən bir sürü balıq onun köməyinə çatdı. Sepia özünü balıq sürüsünə vurdu və yenə də gözdən itdi. Amma sevinci çox sürmədi. Bir müddət sonra daha bir ovçu – delfin onu izləməyə başladı. Sepia öz-özlüyündə fikirləşdi: Sularda üzmək çox təhlükəlidir. Yaxşısı budur, enim dibə. Doğrudan da, dibə enib, bir sualtı mağara tapdı və ora təpilib, canını qurtardı. Bir müddət mağarada tənha qalandan sonra acıdı və darıxmağa başladı. Yenə üzməyə qərar verdi. Sığınacağından çıxıb dibə yatdı və xırda-para dəniz xərçəngləri ilə yemləndi. Sonra yenə macəra axtarmaq qərarına gəldi. Üzdü, üzdü və 3 düşməndən qurtulduğuna görə özü ilə öyünməyə başladı: “Yox, daha heç kəs mənə toxunmur. Yəqin mənim qəhrəmanlıqlarımdan hamının xəbəri var. Yəqin bütün dəniz əhli qorxur məndən, yan qaçır. Axı mən məğlubedilməzəm!” Elə bu fikirlərlə üzürdü ki, birdən özünü başqa balıq və mollyusklarla birgə iri bir torda gördü. Balıqlar çırpınır, toru yirtmaq istəyirdi. Yox! Ola bilməz! O çox ağıllıdır. O, bu cür axmaq ölümlə ölə bilməz. Ona yaraşmaz belə sarsaq sonluq. Amma yazan artıq yazdığını yazmışdı... Toru yuxarı çəkdilər, dəniz səthindən aralayıb, iri balıqçı qayığına qoydular. Mollyusk düşdüyü acınacaqlı vəziyyətdən bir çıxış yolu görməyib, hirsindən və hikkəsindən hüşünü itirdi. Necə öldüyündən, bazarda satıldığından, bir nəfər alıcı tərəfindən qiymətinin aşağı salınıb alındığından (hər şey bir yana, qiymətinin öldürüldüyünü bilsəydi, lap yəqin, ürəyi partlardı. Böyük təhqirdir), mətbəxdə dəm-dəsgahla bışırıldiyindən xəbəri olmadı. Ondan çox dadlı bir şam yeməyi hazırlamışdılar. Rukola, avokado, bildirçin yumurtası, pomidor, zeytun yağı qatmışdılar, üstünə limon sıxıb, yaxşıca duzlayıb-istiotlamışdılar. İndi bu dadlı təamı evin xanımı öz arıq, sısqa, çəlimsiz, qarnında qurdlar olan, dişi mırıq qızının qabağına qoymuşdu. Mollyusk xırda doğranmış avokado və yumurta parçaları arasında, yağlı sousun içində buğlanırdı və adama gəl-gəl deyirdi. Amma qızın iştahı yox idi. Güc-bəla mollyuskun yarısını yeyə bildi. Çəngəllə bıçağı əlində oynadır, anasının təkidlərinə baxmayaraq, “istəmirəm, dadsızdır” deyə mızıldanırdı. Mollyuskun ruhu isə qızın başı üzərində ora-bura vurnuxur və söylənirdi: “Ay axmaq qızcığaz, o qurdlu qarnına şiş girsin sənin! Sən mənim karmamı büsbütün dəyişdin”. Bir tərəfdən yenə də iftixar hissi duyurdu ki, öz düşmənlərindən can qurtara bildi, digər tərəfdən belə axmaq sonluqla yekunlaşdığına görə taleyini qarğıyırdı. Eh... Ana isə mollyuskdan iri bir tikə kəsib, sousa batırır və güclə qızın boğazına dürtürdü: - Ye, gözümün işığı, bu axırıncıdır, bunu da ye, daha verməyəcəyəm. Nə qalsa, aparıb itə atacam, sən bunu ye. (bu yerdə mollyuskun ruhunun da az qalır ürəyi partlasın). Eh... PS. Amma itə atmırlar onu, hara atırlarsa, kanalizasiya sistemi ilə yenidən dənizə düşür. Axır ki, vətəninə qovuşdu, di gəl nə yolla.....
-
аватарку старую оставлю тут. мне ее антенны понравились - эрозоны.
-
Эти девушки кое-кому напоминают меня. Ну не знаю не знаю...мне сложно судить..
-
вырмышам, амма йыхылмайыб. видать недобралмыш.....
-
Даю понять, Спасси. А кому ж хорошо без спасателя?? Меня срочно надо реанимировать спасать!... от меня самой...ой.
-
Я кажись знаю разгадку ребуса. Лапша – это то, что мы так любим вешать друг-другу на одно место. Укроп – от газиков, это все знают. Одуванчик – символ жизни, подчеркивает иллюзорность. «пуф» и остается от вашего мирка одни воспоминания.. Сломанный одуванчик – символ половины жизни, иллюзорной. Морковь – любофф, и ежу известно. Эти двое .., ну, тут совсемна тайны нет. Далее, вижу там (справа) корицу – кусочек коры, закрученный в трубочку. Мораль ясна. Маэстро хочет сказать этим двоим: Лапша, это хорошо, конечно, особенно когда мы голодны. Но не надо переусердствовать. Убавьте газу на поворотах. Всё смехотворно вокруг, и жизнь, и любовь. Если вы дошли до половины жизни и не поняли еще ее иллюзорность, то вам труба, ребята..
-
не надо меня ремемберить.
-
Атды вар-тутду йохду.., как того бедного парня, меннебилимхансырайондан
-
Какого х.ра?? Иногда полезно задавать себе такой вопросик. Экзистенцию оголяет.
-
Если вам надоел ваш Текущий Момент, сначала делайте паузу между Прошло и Будет, потом делайте что-нибудь из ряда вон, да так, чтоб сам Бог ахнул….., и сразу мир заиграет новыми красками, а ваш Текущий зайдет в душ выйдет, и уже не покажется вам серо-синим…, и поймете, что оно, Настоящее ваше – единственно верное, приемлемое для вас……… тыры-пыры.., продолжать не охота.
-
Если меня иногда пытаются переубедить и я поддаюсь соблазну, значит, не сильна моя воля, как мне того хотелось, не сильна..
-
Нет, мне временами встряска таки нужна…, чтоб я не усомнилась в своей безбожной правоте. Нет, я все-таки не достаточно хорошо себя знаю и ценю.. как показывают события..
-
Тебе со мной ни хорошо, ни плохо, не просто. Тебе со мной фиолетово. Ключ я уже не прячу. Когда уйдешь, не оставляй себя мне. И не надо уходить по частям. Я за цельность.
-
Mən sərbəstəm. Mən üzürəm. Heç yerə qarmaq atıb dayanan deyiləm. Heç kəsin asılqanından asılan da deyiləm. Məni tutmaq istəyənlərə uğurlar....ax yazıqlar......, əlləri boşa çıxır. Mən uçuram. Mən sərbəstəm. Mən havayam.
-
Мне самой себя мало. Меним новбеденкенар хошбехтлийим…
-
Аз-да ахмаг аталар созю чохдур. Эн ахмагы: Меслехетли дон ген олар. Никогда нельзя под чужую дудку плясать и чужие советы спрашивать. Кто б что б ни говорил – вещает со своей колокольни. А его колокольня стоит ой как далеко от вашей.
-
Опять все поняли (в очередной раз), что я была права. Опять я победила..
.thumb.jpg.e2a7656f023d3f45c034ba17262e1671.jpg)
