Эда F

Я пока думаю.......Думаю, до НГ что-нибудь придумаю...)) ПС. Думаю я обычно долго. А с наступлением холодов этот процесс ваще замедяется. В общем, начала думать. ...с сегодняшнего дня...)

Вы тут писали как-то про вековую мудрость рода. А родовое проклятие вам что-то говорит? Это когда один за всех в ответе (за весь род!).

Раньше наступление ночи радовало тем, что выпал еще один листочек. А щас не радует. Человек стал верить в Вечность. Не понятно, когда, при каких обстоятельствах и почему это произошло?.........почему поверил человек?.......А вечность пугает всегда. Вдумайтесь. Вечность! Бесконечность…. Конца не будет…

Как легко, оказывается, "убить себя"... еще и помогут... в любой момент... Неужели вы думаете, если умный человек решится на подобное, у него не хватит мозгов (или сил, фантазии, мужества), чтоб сделать это достойно?...не оставив глупых шансов на "спасение"? ….ибо спасение в данном случае будет в уходе. Живи Вы здесь я бы Вас протащил по этому отделению ..... Были бы в Баку, я бы вам показала кое-что.. Я пока тут, потому что пока ценю. Научили меня в плохом видеть хорошее. Когда перестану ценить, или не смогу уже, …тогда и подумаю…..серьезно. Это Вам: За мантру спасибо.

КАРМА... да? Та самая! Мразь.. Ну вот. Сейчас подумает, фаталистка.. не совсем... масса уродов вокруг, не ценящих чужую жизнь... Масса уродов вокруг тебя – это и есть Твоя карма. КАРМА? Аннушка уже купила подсолнечное масло, и не только купила, но даже и разлила. Так что заседание не состоится.

за 2 последних недели... .. соседка, 75 лет, ............................... ...дружок, гениальные мозги, добряк... ........................ ...вчера, кто-то сбегал в магазин за хлебом .................... Что вы мне эти случаи рассказываете, Венден? Сама 20 дней назад попала в аварию, даже 2, за одну ночь. Он был вдрызг пьян. Машину должна была вести я. Не дал мне. Поругались, сам сел за руль. После первого случая машина уже нуждалась в ремонте. Руль сильно искривился влево. Так и водил. 2,5 часа….. Сильно рисковал. Умоляла…..Нет!! Аргументируется это так (как обычно в подобных случаях) : Если уж умереть, то вместе. Второй случай. Как машина не перевернулась…….чудо…. Мне тот вечер стоил нервов.

"В жизни все временно. Так что, если все идет хорошо, наслаждайся – вечно это не продлится. А если все идет плохо – не переживай, это тоже не продлится вечно." Кольцо Соломона? «Пройдет и это». Не всё так просто. Бывает, что Плохое приобретает ясные очертания, а дальше и свойство бесконечного континуума. Тогда Плохое перестает быть плохим (чему суждено хоть иногда сочетаться с хорошим), становится прозаичным, будничным и продолжительным……не оставляя никакую лазейку. В этой жизни так много случайностей .... Не жизнь, а La Scala...... , где плохие постановщики, неумелые актеры, надоевший репертуар. Где ставится грубая буффонада, фарс и шоу.

И для чего? Хочу привлечь внимание. А за что? Лучше погибнуть, чем бояться и ненавидеть, и вдвойне лучше погибнуть, чем допустить, чтобы тебя боялись и ненавидели. Ницше "Веселая наука". Не советую. Вы будете очень плохо выглядеть в гробу! Не буду! Я сохраню свою неземную красоту. И там найдется, с кем флиртовать. Думаю, там будут свои князья… прекрасный стимул, чтоб остаться в форме. Лучше отдайтесь своей Карме. Отдалась уже…. Она сама все сделает, когда придет время. Сделала уже….

(2-ci hissə) Darıxarıq sonra.......sənlə bir yerdə....... çox darıxarıq. Pəncərəni taybatay açıb gecənin sərininə atılarıq, düz göyə millənərik, dama uçarıq. Mən damın lap qırağında oturub, ayaqlarımı aşağı sallayaram, sən arxamda durarsan. Mən sənə qorxulu nağılar danışaram, sən susarsan. Məsələn, belə: “...................ağaclar saçın yoldu, yaşıl köynəyini cırıb, yaydan birbaşa qışa atladı.Şair bu səhnəni görüb, biganə qalmadı, tez qələm tapıb kağıza köçürtdü onu, şer yaratdı, elə şer ki, onu eşidən qulaqlar çürüyüb töküldü, dinləyən 100 il qocaldı, ömrünün yayından birbaşa qırova-borana atladı.” Qorxmasan sənə daha bir dəhşət danışaram: “Gecə dağınıq zülfünü üzünə töküb, dəli vahimələr kimi üstümə gəldi”. Bunu deyəndə sən də qorxarsan, elə mən özüm də. Mən davam edərəm: “Göyün üzünü qara buludlar aldı. Səmavi qılınclar toqquşdu, şaqqıltıynan, qığılcımlar doğdu, günəş kim tərəfindənsə uduldu......mən gözümü açanda özümü çağlaya-çağlaya, şivən qopararaq mənə qoğru gələn azğın bir selin qarşısında gördüm..........tək!..........sənsiz..........tənha!........ayaqyalın.......əli də yalın/silahsız (Gülmə!!)......başıaçıq........” Burda susaram. Altdan yuxarı sənə baxaram. Baxaram görüm, danışdığım nağılın xofu çökdümü damarlarına?! Ardını sən davam edərsən. Elə şeylər uydurarsan ki, mən bu gic dünyaya doğulduğuma peşman olaram. Sonra qulaqlarımı tutaram ki, eşitməyim. Sənin ağzını qapadaram ki, danışmayasan. Sonra bir-birimizin əlindən bərk-bərk yapışıb, gözlərimizi bir-birinə dikərik. Keçmişləri çelim-çevir edərik, bu gecənin qaranlığına and içərik ki, aramızda qaranlıq heç nə qalmayacaq. Sonra neynərik?.......bildim, səbəb arayarıq. Elə bir səbəb ki, masaüstü sərxoş rəqslərimizə bəraət qazandıra bilsin. Yerə çırpıb sındırdığımız araq qədəhlərinin cingiltisini pozsun qulaqlarımızdan. Sonra söz verərik bir-birimizə. Söz verərik ki, hər şeyi unudaq. Aramıza girən paxıl, satqın Yalıncıqları, bütün yamanları,...., elə yaxşını da qatarıq ora; axmaq şüarlarımızı, dələduz atmacalarımızı, qəddar intiqamlarımızı; hərraca qoyduqlarımızı, uşaq oyunlarını; bütün “tutdu qatıq, tutmadı ayran”ları; sadəlövh inancılların gözünə kül üfürdüyümüzü, yaş yuyub quru sərdiklərimizi....... əlqərəz, bütün elədiyimiz dəlilikləri, şəri, şirini, acını, həm yuxularımızı, səhər dualarını, fəvvarələrin soyuğunu, dostluğumuzun artıq çoxdan çürümüş sütunlarını, tənha dəqiqələrimizin xofunu, arabir əldən gedən ixtiyarımızı, damarlarımıza dayanmış bıçağın cənnət vədini....... U N U D A Q.... Mən üzümü sənə yaxınlaşdırıb deyərəm: - Məni mənə çox görmə, rica edirəm. Qoy olduğum kimi qalım. Başqalaşa bilməyəcəm onsuz da. Damğalayıb qandallasan da......., lap öldürsən də - buyam. Sən – dəyişmə - deyərsən. Daha sonra yadımıza düşər ki, Ayla salamlaşmamışıq. Başımızı göyə qaldırıb Ayı taparıq, ona ürəkdən alovlu bir Salam göndərərik. Gecənin ayazında, dam qırağında oturub, ayaqlarımızı aşağı sallamağın, bir-birimizin burnuna çırtma vurub qəhqəhələrlə gülməyin (qoy qonşular yuxudan ayılsın, pəncərə önünə yaxınlaşıb, bu sirli səslərin hardan gəldiyini öyrənmək istəsin, bizə nə?! ) ləzzətini dönə-dönə yaşayarıq səninlə. Sonra Ay bizim kəbinimizi kəsər və bu damda gecənin qaranlığına nə toy tutarıq, ulduzların şahidliyi ilə.......gecə tablosuna hansı rənglər qatarıq, onu bir sən bilərsən, bir mən, bir də Heç kəs. Bu gecədən Səadət və Arzular dünyasına lağım atarıq, mən və sən. Və heç kəs kəsməz yolumuzu. Bacarmaz! Çünki biz bizik! Biz gecənin qarasını çökdürənlərik. Gözləyin bizi, gəlirik. O - qoltuğunda “Gecə” adlı tablosu, fırça-boyası, boynunda, şah damarının üstündə güclə seziləcək bir dişləm yeri və mən – gecənin rəngini diktə edən, son dərəcə xoşbəxt/yarıbayılmış, rəngsiz dodaqlarımda laxtalanmış qan izləri............. bir də rəngi qaçmış GECƏ...... (bir daha demə ki, gecənin rəngi yoxdur. Heç olmasa sən demə. Sən o rəngi gözlərinlə gördün... birgə yaratdıq onu.)

Gecenin rengi dodaqlarımda “Gecənin rəngi yoxdur!” deyən axmaqlara inanma. Onlarda rəng korluğu var, daltonikdi onlar. Gecənin öz çalarlari var əslində. Hətta deyərdim, gecələr rəngbərəngdir, alabəzək. Mənim gecələrim hər halda belədir. Onların öz rəngi və axtarsan, dadı, ahəngi və statusu da var. Bəzən gecələrim piyalədəki qan rəngli şərab turşməzəliyindədir, bəzən ağ duvaqlı gəlindi gecələrim, bəzən yağışın yuduğu tər otların zümrüd zümzüməsini verir, bəzən oda sitayiş edən zahidin gözlərinin önündəki alovun dilimlənib, onun bəbəklərində oynadığı çalğısız rəqsləri. Bəzən qır qazanının dibindəki qazmaq kimi qarabatdaq. “Gecənin rəngi yoxdur” deyənlər sarsaqdır. Gecənin rəngini rəssamdan sor. Azad sərsəri rəssamdan. Palitrasını, fırça-boyasını qoltuğuna vurub, gecənin məchulluğuna cığır salan ac rəssamdan. O indi boyayacaq gecəni rəngə. Ya qışqırdacaq, ya uyudacaq, ya ağladacaq gecəni. O cox güclüdür. Onun əlində FIRÇA var. “Gecənin rəngi yoxdur” deyənlərə inanma sən. Dodaqlarıma bax. Laxtalanmış qan ləkələrini görürsənmi? Onları öpüşlərinlə silə bilərsən? Onlar aparılmayan ləkələrdir, damğa kimi.........qan möhürü.......Əgər silə bilsən, sənin olaram. Ölənəcən..... Gecələrin rəngini cücələrdən sor. Qara cücələrdən. Cücələr bilməsə bacalardan sor. Gecələr dikinə qalan yalnız onlar. (Eləmi?) Qalanları uzundöşək olub yatırlar. .............................. Gəl bu gecə mənimlə səyahətə çıxaq. Yox, uzağa getmərik. Elə şəhərin üstündəcə uçarıq. O baş-bu baş. Gecənin rənglərinə tamaşa edərik, ta sabahlara qədər....,sən yanımda olarsan, əlimdən tutarsan, unutma, sən məni heç kim və heç nə ilə, heç gecə ilə də paylaşmaq istəmirdin axı..... Yorulanda damlardan birinin üstünə qonarıq, bacanı taparıq, ordan evə enərik. Düz sobanın içi ilə. Üz-gözümüzü his basar, üst-başımız kirlənər. Amma biz buna məhəl qoymarıq. Biz xoşbəxtik axı.... Mən yaylığımı çıxarıb, sənin üzünü silərəm, səninsə yaylığın yoxdu, sən ovcunun içi ilə mənim. Sonra başlayarıq evi gəzməyə. Onun çox gözəl bir şəxsi mülk olduğu aşkara çıxar. Otaqları saysız, bir-birindən yaraşıqlı. Sonra axtarıb mətbəxi taparıq. Soyuducuya cumarıq. Nə tapsaq – soyuq, donmuş – təpişdirərik. Gecə yarı toyuq budu yeməyin ayrı ləzzəti var. Üstündən kefir tapıb içərik, bumbuz. Sonra yataq otağına keçərik. Oradakı iri taxtı boş, yetim görəndə, bir-birimizə baxıb çiynimizi çəkərik, kor-peşman dönərik. Yanaşı otağa boylanarıq. Burda çarpayıda üzüqoylu tənha uyuyan xanımı görəndə hər şeyi başa düşərik, barmağımızı dişləyib, “aralarından su axmış” deyərik. İstəyərik onu durquzaq, öyüd-nəsihət verək, sonra fikrimizdən daşınarıq, baş qoşmarıq. Onsuz da, dedin – demədin, xeyri yoxdur. Hər insan öz səhvini özü anlasın gərək. Səyahətimizə davam edərik. Kabinet. Aha, evin sahibini burda taparıq. Xanımın könlünü qıran sarsaq. Ayaqlarını yazı masasının üstünə qoyub, əllərində kağızlar, iri, küftə burnunda pensne, yanında cızma-qarası ilə dolu zibil zənbili......,uyuyub. Radionu da söndürməyib. Səninlə dayanıb radioda yayımlanan gecə xəbərlərini dinləyərik, söyləyərlər: “Filan yerdə bir gəncin məhrəm münasibətlərə girdiyi heykəl hamilə qalıb”. Mən sənin üzünə baxıb qımışaram: - Səni demirlər? Sən olmayasan o dələduz sərsəri?........ Sən – çox axmaq zarafatdır – deyib başını bulayarsan, radionu söndürüb, buranı tərk edərik. Sonra səninlə başqa bir otağa keçərik. Bizi ora “çağıran” məftunedici hind otlarının gözəl rayihəsi olar. O iyi qoxumaqçun gedərik ora. Çox qəribə bir məkana düşərik. Relaks otağı. Sən masanın üstündən şamdanı götürüb, şamları üfürüb yandırarsan.........sənin nəfəsin oddur axı. Sonra şamları divar boyu asılmış şəkillərə yaxınlaşdırarsan. Pa! Çox ekzotik, gözlərimizi qırpmağa qoymayan mənzərələrin şahidi olarıq. Sən şəkillərə elə aludə olarsan ki, mən yaddan çıxaram. (ümumiyyətlə, sənə daim elə gəlir ki, mən koram – sezmişəm bunu. Mənsə kor deyiləm, karam). Sonra birdən səninlə bərabər o şəklə daha bir cüt gözün baxdığının fərqində olarsan. Tez-tələsik şamı barmaqlarınla söndürüb, mənə başınla “getdik” işarəsi verərsən. Çıxarıq ordan. Yolda başlarsan mənə öyüd-nəsihət verməyə. Mən sənə qulaq asmaram. Çünki ehtiyacım yox sənin öyüdlərinə. Çox köhnəlmiş onlar........pas atıb, dəbdən düşmüş. Sən mənə nə deyə bilərsən axı? Sənin heç gecənin rəngindən də xəbərin yoxdur. Mənsə onu öz gözlərimlə görmüşəm. Sus indi,sus! Danışma! Artıq uzağam sənə! Sənin sağın artıq nə sağımdır, nə solum mənim. Bu yerdə əsəbiləşərəm. Sənə də, özümə də. Çox əsəbiləşərəm. Nə elədiyimin fərqinə varmadan aşağı enərəm, balaca dəhlizə. Stolüstü lampanı şəbəkədən çıxararam. Otağı qaranlıq alar başına. Lampanı qoltuğuma vurub irəliləyərəm. Qaranlıqda hara oldu dəyərəm. Tap-turup......Orada-burda əşyalar yerə tökülər. Dağılan dağılar, sınan sınar. İşıq istəyərəm. Tələsik lampanın düyməsini tapıb basar, hey basaram. Narahat olaram: noldu buna, niyə yanmır görəsən? Yoxsa allahın lampası da mənim əleyhimə işləyir?! Hələ bir heyrətlənərəm də.......və arxamca lampanın bağını sürüyərəm............ Bu vaxt sən gəlib çatarsan mənə. Lampanı əlimdən alıb harasa tullayarsan, çiynimdən tutub geri çəkərsən, qollarının arasına alarsan məni, qoymazsan tərpənim. Sakitləşərəm..... Üzümü sinənə dayayıb, ürəyinin səsinə qulaq asaram. Ürəyin mənə nə desə, onu sənə söyləmərəm, o, bizim ikimizin – mənim və sənin ürəyinin sirri olar. Elə həmən dəm Allahımdan məni qucan qollarının heç vaxt boşalmamasını istərəm. Amma mənim səsimi heç vaxt eşitməmiş ki O,...... ........ .......... (1-ci hissənin sonu)

О....., кабинет: Сюда книги можно было бы собрать, икебану, кое-какие дополняющие элементы....., о.........

ВЕНДЕН, хочу убиТЬ себя. Как вы на это смотрите?

Поздравляем Вы одинаково используете оба полушария Вашего мозга. 47% 53% Почему так? ПАТАМУШТО! ) А я то думала, у меня нет полушарий... Спасибо за тест!

Могли бы не просить прощения ))

Проголосовала за себя, и 11, 13. Хотела за №5, но там есть уже 5 голосов. Мой может стать решающим, не хочу )). Еще 7-ой вариант нравится. Ариш, давай за четыре места, а? ))

Не-а. Я над хорошими людьми не издеваюсь никогда )) . Вот смотрите, я хоть раз заикнулась об Эльзе? Нет. Я уважаю ваши чувства. ))

Ну, тода делайте так, чтоб не состарилась. )) А то уйду...))

Саламлар. )) Берегите себя, Чем, вы нам нужны! )

НЕ ДАДИМ!! ))

Я Арише несколько фото посылала. То, что вы тут видите, скорее, мой уголок. Она выбрала более-менее соответствующее теме. Мой письменный стол, как бы…рабочий вид не имеет, там компа нет, я там сочиняю. За ним хорошо в детство погружаться, в сказку..)

Феминизм рулит, потому что Волки правят миром !! Они и зарождают феминизм. Зарождается он и тлеет надежда, можа быть Когда-то Кто-то да услышит молчание ягнят !! и излечатся рваные раны на сердцах........ и ничто уже не будет как прежде. АМИНЬ!!!

щас сглазим). Дай ему время проявить себя, потом решим, как с ним быть. Озю дэ не один пришел, с чувихой. Она, кстати у него на коленях сидит. Сам признался (в СИ) Ужис, молодежь сапсем испортилась....

когда дело касается туалета, внешности и здоровья - очень даже есть. )) Рискую я только в отношениях с мужчинами. )

Попробуй мою ЧО смешай с чем-нибудь……

Я бы не рискнула смешивать ароматы.