Эда F

Спасибо, солнышко мое. Мы тебя тоже приглашаем сниматься в нашем ужастике )). Милости просим, если не боишься, конечно. ))

Хорошее увлечение.) Давай снимем хичкоковский триллер в стиле саспенс, про кладбище, убийства там всякие, привидения. Пригласишь меня на главную роль, не откажусь. )). На роль главного мертвеца-болтушки (я болтушка, даже смерть не отнимет у меня язык). Приду со своей мертвой девицей (см аватар). Ай, что скажешь? ))

Моя жизнь и есть игра, Скорпи)…. хоть в мафию, хоть в войнушку. Потому и просилась на необитаемый остров…. Джуманджи всякие, Робинзонада…эх.)

Привет. Какая классная дама ). Ты кто? ))

Оса и А…, Не надо винить родителей. Бывает, что в семье трое детей. Один непутевый, остальные обычные. Всех воспитали одинаково. Мой родственник был вторым ребенком в семье, предпоследним. Детей воспитали в духе доброты и уважения к родителям, моральным ценностям, нормам общественной жизни. Он с детства отличался от других. Вырос из него наркоман конченный. Чем занимался, что делал, где ночевал, никто не знал (был женат, двое детей). Потом дал отцу слово, завязал с наркотиками навсегда. Ударился в религию, и там не нашел себя. Суицид. Спасли, не дали умереть. "Зря" - сказал - "все равно уйду". В конце пустил себе пулю в лоб. Вторая попытка оказалась удачной….для него. Его любили так же, как и др.детей, но не уважали, он близким кроме горя и боли ничего не приносил.

Вест прав, можно. Если абстрактно рассуждать, то однозначно нельзя. Любовь как категория многогранная, включает уважение тоже. Но на примерах если посмотреть, на редких и не совсем обычных, то да, можно конечно. И Клин прав. Если знаешь, ЗА ЧТО любишь, то никакая это не любовь. Любовь не поддается сознательно-волевому контролю и логическому осмыслению.

Извини, забыла поздороваться (ты открыла мою правду и тем самым ввергла меня в шок) Драсьте, Нара ))

Это не фантазия, это ПРАВДА! Горькая. Ты не ошиблась. Меня убили, нет меня. Убили амурными стрелами. А бабочка вовсе не бабочка, а он самый,....мой рыцарь. После моей смерти он превратился в бабочку от горя непосильного,...и сел мне на губы (ревность), щас он мой навеки..... Кста, бу бойда форумда тока ты одна догадалась, что авик мой труп. ))

поэтому я их не опускаю никогда (Шанель ханым КОКО ))) или Коко ханым Шанель ))

Буся, ты Молекулу где купила? ))))

если ты на необитаемом острове, скажи адрес, я приеду. Мне тоже хочется тишины, полной. Адрес никому не скажу, обещаю ))

Кроме той, что Бусинка прикрепила (02), есть еще одна Молекула, оказывается (01). Тебе какой надо? )) Escentric Molekules Unisex. 01 Читала, что капризный аромат, на каждой женщине раскрывается по-разному. Духи на любителя, с феромонами. Парфюм без конкретного запаха.

Мой любимый ) как и меня без ЧО, но он не повседневный мой. Щас мой повседневный Жадор, Идиллия и линия Версаче (Версенс, Версаче бай Версаче). Хочу: "Черный кристалл" и "Желтый бриллиант".

Не знаю, А...,плохо что ушел, или ты ему на дверь показала, не важно.....тем более, что был идеальный отец и муж, как ты говоришь. Я всегда была против развода. Если человека можно терпеть, то надо его терпеть...., тем более еть дети.Терпеть нельзя идиота, ни в коей мере. б) как сказали выше - кто сказал ,что второй будет лучше ? Это я писала, может еще кто-то...

elMarlboro (правильно написала?) ),считайте, что я тоже вас поздравила. Подарков от меня не дождетесь, не надейтесь. Я люблю их получать, а не дарить ). Ну вот. Я вас поздравила, теперь с вас подарочек.....мне )

ПрЫвет, Скорпи )). Как дела? )

Я тебе это прощаю. Привет ))

Не связываюсь обычно. И хамов повстречала и придурков всяких. Я могу, конечно, средний свой палец показывать и даже громко озвучивать жест. Но я не делаю. Хорошо воспитана ). А на звонки стараюсь не отвечать, как и Берри. Моему знакомому один такой хам постолет показал в ответ на его замечание. Разные могут быть хамы. Не знаешь же, кто перед тобой...

Я теорию сама сдавала, притом с первой попытки. А вождение нереально было самой, именно из-за механики, да и вообще, знала, что завалят в любом случае, к девушкам отношение было "особое", нервы дороже.

Товарищи! Год назад, когда я только пришла, забыла с вами поздороваться. Простите великодушно. Лучше поздно, чем никогда. )) ДРАСЬТЕ! ) Кто-нибудь, ответьте мне. А то обижусь ). ПС. Вы уже поняли, что у меня позднее зажигание, не так ли? Говорила мне бабушка, не ходи под солнцем, деточка .....)

Мои форевер - Сосо и ЧО.

Я тут (на 1 стр.) писала про мужские ароматы, которые мне нравятся. Добавлю: POLO Double Black. Ralph Lauren. Как говорится, более откровенная версия классического POLO. Новый аромат для мужчин: Bleu de Chanel. Год выпуска - 2010. Нравится очень. Но не летний. Ноты: мускатный орех, имбирь, жасмин, ладан, белый кедр и др.

(2-ci hissə) Həyatın qara qəpik məzənnəsini, cənabi-Əzrayılın gözlə qaş arasında bardaş qurub oturduğunu ən cod vəziyyətlərə düşəndə anlayırsan. Belə axmaq, bəzən gülünc və mənasız, bəzən qorxulu və təhlükəli vəziyyətlər az olmayıb. Çayda huşumu itirib boğulanda. Balta kimi kəsən lilli, çirkab suyun (aramsız yağışlar yağırdı) soyuğu yadımdadır hələ də. Bağda od tutub alışan mətbəxdə bağlı qapı arxasında qalanda. Dağ boyu qıvrılan cığırla aşağı, meşəyə enəndə. Başımızın üstündən şəlalə axıb tökülürdü, biz suyun altından keçirdik. Bumbuz damlalar isladırdı bizi tamam, cığr da yaş və sürüşkən idi. Şəlaləni və dağın “bazburutunu” görəndə birinci mən ayaqlarımı yerə dirədim ki, öldürsəz də məni, aşağı düşən deyiləm. Siz düşün, mən burda, kötüyün üstündə oturub sızə baxacam. Razı olmadılar, çünki bizə dağətəyi lazım idi, ordan başqa yerə getməliydik.Biz çox idik və aramızda At Balaxanım dediyimiz bir Zara vardı. Başa düşmək olmurdu, oğlandı, qızdı, aralıq cinsdi nədi. Birinci o düşdü. Və yolda ayaq saxlayıb, ən təhlükəli yerləri bizə göstərdi. Cığırı vəhşi qəbilələrin adamları kimi kişnəyə-kişnəyə düşürdü və sürətlə. Bircə başının lələkləri çatmırdı, bir də boynundan asılacaq sümük. Mərkamudun heç nədən qorxusu yox idi. O aşağı çatanda beysbolkasını çıxarıb yellədi və qışqırmağa başladı: Elik, kişisən gəl! Elikçün Zaranın ürəyi gedirdi. Oğlanınsa onu görən gözü yox idi. Zaranın vecinə də deyildi bu. Yazıq Elik rəng alıb-rəng verdi. Çağırışı cavabsız qoya bilməzdı. Biz də həyasız baxışlarımızı onun üzünə dikmişdik. Kimi pıçıldaşır, kimi pıqqıldaşırdı. Mənimsə ona yazığım gəlirdi. (Mənim, ümumiyyətlə, hamıya yazığım gəlir). Elik bütün cəsarətini toplayıb, enməyə başladı. O aşağı çatanda hamı dərindən nəfəs aldı. Çox həyəcanlı idik, qorxurduq onunçun. Sonra oğlanları çığır boyu düzdük, ən təhlükəli sürüşkən yerlərə. Qızlar bir-bir yamacı enməyə başladı. Həmən o təhlükəli yerlərdən birinə çatmağa 2-3 m. qalmış mənim ayaşım sürüşdü və artıq eniş boyunca bütün oyuqları-çıxıqları, daş-qənbərləri başımla saymağa hazırlaşırdım ki, (sərbəst uçuşda) özümü güclü qollar arasında gördüm. Zənci qolları. Mənə ən yaxın sürüşkən punktda zənci tələbə dayanmışdı. Mənim yıxıldığımı görüncə, mənə qarşı qaçdımı, uçdumu, bilmirəm. Bir də onu bilirəm ki, onun ani, işıq sürətli reaksiyası və şişman əzələli qolları olmasaydı, mən, yəqin ki, indi həyatda deyildim. Bir də məni qucağına alanda onun öz müvazinətini itirdiyi yadımdadır. Bir müddət səntirlədik onunla, sonra amma bacardı. Həm özünü, həm də məni saxlamağı bacardı. Hələ o basabasda imkan tapıb qulağıma oxudu da: Pretty girl. 3 litr qan itirəndə. Və yenə də o axmaq sakitlik çulğamışdı məni. Nədənsə mən həyatla ölüm arasında asılanda son dərəcə sakit oluram. Sanki nəyinsə bitəcəyinə sevinirəm. Yaxın bir dostum gözümün qabağında tonqala düşüb yananda. Biz tonqalın üstündən atılıb əylənirdik. Közün üstündən sayılmırdı. Gərək alçaq, amma yanar alovu keçəydin. .... Dəri necə yanarmış, ilahi.....Biz onunla nə edəcəyimizi bilmirdik. Caya saldıq onu, yanğısını söndürmək üçün. Sonra böyük çətinliklə maşın tapıb (gecə idi), şəhərə göndərdik. Əlbəttə ki, mən getdim onunla və yol boyu hər dəfə halı xarab olanda, mən ölüb-dirildim.“Ölümün qiymətini ölülərdən sor”. Ona bir addım yaxın olunca anlayırsan, nəymış bu. Nifrət elədim, bilirsənmi nəyə? “Düşünən bir beynin bir torpaq olmasına”. 2 saniyə qabaq nəfəs alan, yaşayan, atılıb-düşən, həyata meydan oxuyan, planlar çızan bir can indi cəsəd olur.....soyuq və cansız.....yox, son dərəcə soyuq və son dərəcə cansız......planlarını başsız, işlərini yarımçıq, onu istəyənlərin gözünü kor qoyub gedir. Həyat vəfasız və etibarsızdır.....elə lap bizlər kimi. Ölüm gözlə qaş arasındadırsa,.....həyat, heyyyyyy!....sənin qiymətin mənim üçün sıfırdan da aşağıdır. Dördəlli yapışmayın ondan. Doğrudan da, illyuzor bir anlayış. Amma məqamlar da olub ki, Tanrıya ürəkdən bir “Sağ ol” demişəm. Az da olsa, olub hər halda. Gecənin bir aləmi. Meşə. Yayın son akkordları. Ümumi qrupdan ayrılırıq və əlbəttə ki, azırıq meşədə. Nə fənər, nə kompas, heç nə. Mənim üstümdə köhnə bir cins klatç, içində xırda-para şeylər, onlar da gecə meşədə karıma gələ biləcək biri deyildi. Mən azacağımı nəzərdə tutmamışdım axı. Gecə bizə piknik üçün lazım ola biləcək bütün sursaq və ləvazimat uşaqlarda idi. Mənsə yalnız öz şəxsi gigiyenamı düşünmüşdüm. Amma bir kiçik qayçı ilə alışqan yanımda idi. Mən həmişə meşəyə alışqan və kibrit götürürdüm. Yanımda 14-15 yaşlarında qız uşağı. Əsas onunçun qorxurdum. Ona bir şey olsaydı, nə cavab verərdim? Tək olsaydım, öz canımın hayına qalardım. İt səsləri. Yurdsuz-yuvasız quduz itlər. Amma o qədər də yaxınlaşmırlar bizə. Meşədə səs yayılır, anlaya bilmirsən məhz hardan gəldiyini. Səsimizi içimizə salıb dururuq. Səslər uzaqlaşır. Dərindən bir nəfəs. Yenə də səslər. Yenə də quduz səsləri. Bu dəfə it yox, bir dəstə sərxoş. Hırıltı, söyüş, nərilti....Yenə səsimizı qısıb dururuq. Mən o vaxt itlərə yem olmağa üstünlük verərdim, nəinki sərxoş, ac kütlənin əlinə keçməyi. Səslər uzaqlaşır, meşə sakitliyini bərpa edir. Yanımdakını öldürmək dərəcəsinə gəlirəm. Onun ucbatından azmışdıq çünki. O ayırmışdı məni dəstədən. Sonra isə “gedə bilmirəm, ayaqlarım tutulub qorxudan” deyib, çöməlib yerdə oturub, məni də nəm meşə torpağının üstünə sərilib, diri gözlü səhəri açmağa məcbur edən axmaq qızcığaz. Yadıma gəlir, acından ölürdük. Onun yol çantasında bir tuşyonka qalmışdı (Biz əslində uşaqlarla bir yerdə şam eləməliydik meşədə, ərzaqların əsas qismi onlarda idi. Bizim itməyimiz bütün planları pozur). Mən öz balaca qayçımla dəmir bankanı ölüm-zülüm açıram və qayçıdan çəngəl kimi istifadə edib, onunla da yeyirik açdığımızı. Sonra donmuş donuz piyindən ürəyimiz bulanır. Əlbəttə ki, konserv bankasını açanda çox dərin kəsirəm əlimi. Əlbəttə ki, qan fısqırtı ilə axmağa başlayır. Əlbəttə ki, ilk öncə su axtarmağa başlayıram, yaranı yumaq üçün. Çaya tərəf qaçıram, çaysa yoxdur, çoxdan itirmişdik onu. Qızın paltarı dizdən idi. Ətəyindən iri bir zolaq kəsirəm, yaramı bağlamaq üçün. İkinci zolaği da kəsib alışqanla yandırıram, külünü yaraya basıram. Qız səhər artıq minidə idi. O, məndən qabaqda gedirdi və donunun qısa, əyriş-üyrüş ətəklərinə baxanda gülməkdən ölürdüm. Səhər axtarıb o birilərini tapırıq. Dediklərinə görə bütün gücəni bizi axtarıblarmış. (Gecə meşədə kimisə haraylayıb tapmaq real bir şey deyil, ələlxüsus nabələd, xam adamlar üçün. İtən adam üçün isə səsini başına atıb qışqırmaq lap pisdir. Əlbət, eşidərlər səsini, amma kim? Gecələr meşənin öz səsləri olur). Bilmədim, inanım, inanmayım onlara?...Amma səhər hamımız şil-küt idik. ______________________________ Mən kiməm? Vaxt gələcək, mən həyatda olmayacağam. Məndən sonra nə qalacaq? Böyük, çox böyük (!), uçurum boyda bir HEÇ NƏ!! Bir gözü gülənlər, biri ağlayanlar, danışarkən susanlar, qulaq asın, mən də sizlərdənəm! Bir gözü gülən, biri ağlayan, danışan-susan, susması ilə anlaşılmasını istəyən, sükutu mininin min dilinə dəyən,........irəliləyən (daim!), yıxılan-duran, gah nəvazişli-mehriban, gah qəddar-sarkastik, gah intiqam alan, gah bağışlayan,...sevilən-sevən, romantik – sərt/quru, heç kəsə və heç nəyə inanmayan, taleyi alnina döyülmüş MƏN... sabahların qan rəngli rəmzini doğan günəşdə axtaran....,axtaran da tapmayan...... gecə düşüncə rişxəndlə “daha bir yarpaq qopdu” deyən mən! ----------------------------------------------------------------------- * (parçalar C.Cabbarlıdan) ** (müəllif naməlum)

Kimem men? Kiməm, kiməm, kiməm? Kimliyimi çoxmu bilmək istədin? Qulaqları həsrət qoyan səs. Gözləri yollarda qoyan surət. Dərdli qadınların tamarzı qaldığı bir ağız hönkürtü. Kişi məclislərində bir qüllab qəlyan, bir sümürtü siqaret. Körpələrçün ana döşü. Qocaların boğazını yaşlayacaq 2 damla ürək cövhəri. Səhra sərgəştəsinin hər şeyini keçməyə hazır olduğu bir içim su. Kiməm mən? Məclisdə, toyda-mağarda, səsin-küyün içində, əhvalın yaxşı olanda, keyfin 150 - nən gedəndə axtarma məni. Günahdır. Təkliyində axtar məni. Orda taparsan. Siqaretini yandır. Külünü masanın üstünə səpələ. Qonşudan gələn çarpayı cırıltısına qulaq kəsilmə. Sənlik deyil o. Ordakı tənha cütləşib artıq və sən onun heç yadına da düşmürsən. Sənsə təksən, tənha. Sən və qənşərindəki bahalı siqaretin külü. Məni o küllükdə də axtara bilərsən. İçkin hanı bəs? Süz! İç! Axıra qədər yox. Saxla bir az. Bax o badənin dibindəki bir qurtum romdayam mən. Gözlərini yum və xatirələrə dal. Xatirələr nə tüstüyə qoşulub gedəndi, nə badə dibində batan. ______________________________ Ulduzam deyim, yalnız sənin üçün yanıram. Başını qaldır, sayrışan ulduzlara nəzər sal. Məni yüzlərin, minlərin içindən sezə bilməsən, sənin qiymətin bir heçdir mənimçün. Busəyəm, dodaqlarına qonaram. Sənin dodaqlarına. Klişeyə çevrilib kilidləyərəm dodaqlarını.....ki, heç kimlə dodaq-dodağa öpüşə bilməyəsən. Hə, elədir. Qısqancın biriyəm. Mənim olan yalnız mənimdir. Bir kimsəylə paylaşmam. Mənim olmayan bir kisədir, ağzını açıb, bölüşürəm hər yoldan ötənlə. Qadın qısqanc olmasın gərək. Çox alçaldır bizləri.... Nahaq rast gəldim sənə, çox nahaq. Nahaq münasibətini bildirdin mənə. Nahaq mənimçün mahnılar qoydun, nahaq məktublarımı cavabsız buraxdın. Xoşbəxt olmadığını da gərək deməyəydin mənə... Və nahaq qisqanmağa başladın.... Lazım idimi mənə bu? Ax, qayıdaq, qayıdaq...... Mən kiməm? Xəncər. Arxası da kəsir, qabağı da. Yatağındakı pərqu qumaş. Mən hafizəyəm. Məni silmək istərlər beyinlərdən, amma nəticəsiz. Mən arzuya çevrilib, ürəklərə köçərəm. Silinməm. Yenə də varam! Mən bir gizli aləməm ki, sevgilərdir açarım, Bir oynaq bülbüləm, bir sönməz ulduz.... Bir susmaz duyğuyam. Ürəkləri gəzərəm, Bir solmaz yarpağam, çiçəkləri bəzərəm.... Axar sular bulansın, dayansın......* Mən bir qovğalı afətəm ki, cilvəsindən can bezar. Niyə belə etdin? Çox bəsitsən..... Yanıqlı kamanın, qəmli neyinəm Piyalənə axan şəffaf meyinəm.** Niyə belə etdin? Mən sənə qarşı etməzdim. Əsirgəməzdim səndən heç nə. Şahların altun dolu kaşanəsini sənə istərəm. Qoy sənin olsun. Şərqin sirli-sovlu aypara dünyası da sənin, butaların sirri də. Səma qübbəsi də.....göylərin tağı, buludların göz yaşı da. Əslində məhəbbətinə bələdəm. Dünyalara sığmayan AC məhəbbətinə. Və o boyda hissləri düyüyüb, sıxıb, ürəyinin ən uzaq küncünə necə dürtüşdürdüyünə heyranam. Sən öz hisslərini basdırmaqdaykən, mənim həyat mülkümün pəncərələri sənin buz hənirtindən dondu.....sırsıra bağladı,......indi isti nəfəs gərəkdir ki, əridə o buzu. Əlqərəz. Səni pozub, təzədən yazmaq istərdim, kiab kimi, roman kimi. Yazanda bəzi səhifələri cırıb atardım. O səhifələrdə ki, sənin qəddar sifətlərin cəmləşib. Təzədən yazdığım – mənim görmək istədiyim SƏN olardın. Məni başa düşən Sən. Əlvida demirəm sənə. Xudahafiz. O biri dünyada görüşənədək. Əgər gəlib məni tapmasan, özüm axtarıb səni tapacam. Tapıb, bir də öldürəcəm və ikinci ölümündən sonra daha mənə lazım olmayacaqsan. __________________________ Xoş xatirələrimi yadıma salanda ayağım yerdən üzülür, qalıram çəkisizlikdə. Bəzən düşünürəm: qocalıram yəni??.....Niyə belə tez-tez başladım keçmişlərə qayıtmağa? Niyə xatirələrim məni rahat buraxmır, qoymur onları bir zirzəmiyə atım, ağzını da qıfıllayım? (1-ci hissənin sonu)

Вот еще: Zülfünü ənbərfəşan etmək dilərsən, etməgil! Qarəti-din, qəsdi-can etmək dilərsən, etməgil! Xəttü-xalın “Məntiqüt-teyr” oldu əhli-vəhdətin, Quş dilin sən tərcüman etmək dilərsən, etməgil! Çün ənəlhəqdən götürdü surətin mahı-niqab Sən ənəlhəqqi nihan etmək dilərsən, etməgil! Kiprigindən canşikar oxları düzmüşsən bu gün, Qaşların yayın kəman etmək dilərsən, etməgil! Badə vermişsən pərişan zülfünü, dağıtma kim, Canları bixaniman etmək dilərsən, etməgil! Getmək istərsən gözümdən dəmbədəm yaşım kimi, Canımı təndən rəvan etmək dilərsən, etməgil! Saçını üzünə dağıtma,məni dəli eləmə. Dinimdən dönərəm, özümdən qaçaram, canım yuvasından çıxar, çöllərə düşər. ETMƏ!! ƏNƏLHƏQQ - ortodoksal din ehkamlarını süpürləyən hürufiçilik (Квинтэссенция идеологии Ф.Наими) - sənə hər şeyi anlatar, onu nihan (pünhan – не скрывай) etmə. Kipriyin oxdur, qaşlarını kaman (лук, стрелы) etmə, canımı alma. Gözlərimdəsən. Ağlamağa qorxuram, göz yaşıma qoşulub gedərsən, məni tək buraxarsan. Getmə! Etmə! Когда-то я многие его газели знала наизусть. Каждый день перед сном читала его. Heç kimsə Nəsimi sözünü kəşf edə bilməz, Bu quş dilidir, bunu Süleyman bilir ancaq! Этим всё сказано. Его не переведешь. Его чувствовать надо,…..нутром, всей душой. Обожаю его. ПС. Физули тоже люблю. Гэм шаири. Несими когда читаешь, хочется мир перевернуть.