kapitan

qardashim men de qebul edirem ki allahin elmi ve qudreti her yerdedir ancaq bele bir firqe var cehmiyye onlar deyirler ki allah her yerdedir insanin ichinde ve saire

mohterem eleviyyevaaleykuma assalam sizin demeyinizden basha dushdum ki siz allahi her yerde tualetde hamamda insanin ichinde kompyuterin ichinde daha diger aqla gelmez yerlerde tesevvur edirsiz men size bu meqaleni tam oxumaqa meslehet gorurem orda sizin suallariniza cavab var http://www.allaahuakbar.net/scholars/where_is_Allah.htm ve ayelerin menasini basha dushmek uchun www.tafsir.com saytina baxin Allah-taala buyurub:"Men size shah damarinizdanda yaxinam" o ayenin ardinda deyesen bele gelir ki men dua edenin duasina cavab vererem burada fiziki yaxinliqdan sohbet getmir yani allah insanlari sevir ona dua edene allah yaxindir ve ona da cavab verecek momin insanlar allaha yaxin olan insanlardir ancaq bu o demek deyil ki allah onlarin daxilindedir bele bir kitab var ayelerin nazil olma sebei sehih musned meslehet gorurem onu oxuyasiniz

http://www.allaahuakbar.net/scholars/where_is_Allah.htm Allah haradadir? qurandan sübutlar ən-Nisa (Qadınlar) surəsi 59. Ey iman gətirənlər! Allaha, Peyğəmbərə və özünüzdən olan ixtiyar (əmr) sahiblərinə itaət edin! Əgər bir iş barəsində mübahisə etsəniz, Allaha və qiyamət gününə inanırsınızsa, onu Allaha və Peyğəmbərə həvalə edin! Bu daha xeyirli və nəticə e’tibarilə daha yaxşıdır. möminlər rasionalistlərə əks olaraq inanirlar ki Allahın ərşi 7 göyün üzərindədir. onlar həmçinin inanirlar ki Allah subhanatəala 7 göyü və yeri və onlarin içərisindəkini yaratdiqdan sonra öz böyük ərşinə yüksəlmişdir Sitat: Allaah says: "Declare your Rubb, the Supreme, to be far removed from every imperfection or impurity." Allah deyir :Ən uca olan Rəbbinin adını pak tutub şə’ninə təriflər de! (əl-Ə’la (Ən uca) surəsi 1-ci ayə) 1. Восхваляй имя Высочайшего Господа твоего и очисти Его имя от всего, что не подобает Его величию ən uca dilçilikdə o deməkdir ki Allah hər 1 mövcudiyyətdən hər şeydən yüksəkdədir ucadadır.bu ayəni ibnul qeyyim rəhiməhullah şərh edərkən demişdir :keşmişin və indinin bütünmüsəlmanları Allaha dua edərkən və ya Allahdan kömək istəyərkən onlar həmişə əllərini barmaqları ilə birlikdə göyə qaldırırlar onlar əllərini yerə uzatmırlar nə də ki sağa və sola çevirmirlər və yaxud başqa istiqamətə yönəltmirlər onlar öz əllərini yuxari qaldirirlar bilirlər ki Allah onlardan yüksəkdədir müsəlman namazda səcdədə deyir :Subhanə Rabbiyəl Alə (Mənim uca Rəbbim bütün nöqsanlardan uzaqdır!) Allah deyir : Onlar öz (başlarının) üstündə olan Rəbbindən qorxar (ən-Nəhl (Bal arısı) surəsi 50-ci ayə) bu ayə bizdən yxarida olan mələklərə aid edilir və onlardan da yuxarıda bizim rəbbimizdir əgər kimsə çaşsa Allah bu ayə ilə təsdiqləyir ki Allah göylərin sakinləri mələklərdən yuxaridadir rəhman ərşə yüksəldi (Taha surəsi 5-ci ayə) vəSitat: "And verily, your Rubb is Allaah who created the heaven and earth in six days, and then mounted the 'Arsh. Həqiqətən, Rəbbiniz göyləri və yeri altı gündə xəlq edən, sonra ərşəyüksələndir əl-Ə’raf (Sədd) surəsi 54-ci ayə Поистине, Господь ваш - Аллах, который создал небеса и землю в шесть дней, а потом утвердился на троне. Воистину, ваш Господь - Аллах, который сотворил небеса и землю за шесть дней. Потом он утвердился на престоле. Господь ваш, истинно, Аллах, Кто небеса и землю сотворил за шесть дней И после утвердил Себя на Троне http://www.allaahuakbar.net/scholars/where_is_Allah.htm http://www.iskandinafi.dk/istiwaa.html Allah deyir :16. (Ey insanlar!) Göydə Olanın (Allahın) yer hərəkətə gəlib çalxalandığı zaman sizi onun dibinə batırmayacağına əminsinizmi?! 17. Yaxud göydə Olanın sizin üstünüzə daş yağdıran bir yel göndərməyəcəyinə arxayınsınızmı?! (əl-Mulk (Mülk və ya hakimiyyət) surəsi) bütün məşhur təfsirçilər və şərhçilər bir fikirdədirlər ki göyün üstündə Olan öz əzəmətinə uyğun olaraq ərşə qalxan Allahdan başqası deyildir Göy dua üçün qiblədirmi? müsəlmanlar Allaha öz əllərini qaldıraraq dua edirlər çünki onlar inanırlar ki Allah göyün üstündədir .kimlər ki Allahın ucalığıni inkar edirlər bu faktla qarşılaşanda onu inkar edib deyirlər ki göy dua üçün qiblədir . onların dedikləri qurandan və sünnədən heç bir şeyə əsaslanmır peyğəmbərimizin- səllAllahu aleyhi və səlləm - sahabələri və onların ardınca gedən tabiinlər onların dediklərini təsdiqləmir.Qiblə məsələsi islam dininin mərkəzində durur, və hər bir müsəlman bunu başa düşməli hər bir islam alimi bunu bilməlidir. Bu müəyyən edilmiş faktdır ki namazın da duanın da qibləsi Kəbədir . Kim ki deyir ki göy və ya başqa bir şey duanın qibləsidir bu böyük bir bidətdir və açiq aydın qurana sünnəyə icmaya müxalif olur çünki müsəlmanların bir qibləsi var -Kəbə . Qiblə elə bir istiqamətdir ki müsəlmanlar namaz vaxtı üzlərini ora tuturlar . Əgər göy qiblə idisə onda peyğəmbərimiz - səllAllahu aleyhi və səlləm - səhabələrinə namaz vaxtı üzlərini göyə çevirməyə əmr edərdi.Əksinə peyğəmbərimiz - səllAllahu aleyhi və səlləm - namaz qılarkən göyə baxmağı qadağan etmişdi və səcdə yerinə baxmağı əmr etmişdi. Peyğəmbərimiz - səllAllahu aleyhi və səlləm - xəbərdarlıq edib :Kimlərki namaz vaxtı yuxarı baxırlar bunu dayandırsinlar yoxsa kor olacaqlar .( imam buxari ,imam muslim və digərləri ) quran ayələri bu fikirləri təkzib edir : Haradan çıxsan, üzünü Məscidülhərama tərəf çevir! əl-Bəqərə (İnək) surəsi 150-ci ayə. Allah müsəlmanlara ünvanlayır:Harada olsanız, üzünüzü o tərəfə döndərin əl-Bəqərə (İnək) surəsi 150-ci ayə Allahın ucalığı həmçinin bu ayə ilə də sübut olunur Pak söz Ona tərəf yüksələr və pak sözü də (Allah dərgahına) yaxşı əməl qaldırar. Fatir (Yaradan) surəsi 10-cu ayə Bu ayə Allahın aydın sözlərindən ibarətdir ki Allah yuxarıdadır və yaratdıqlarından kənardadır .Əməllərin yuxarı qalxması peyğəmbərimizin - səllAllahu aleyhi və səlləm -zenitin zəvalından sonraki vaxtın müddətininin düşməsini təsvir edilməsi ilə də sübut olunur . O- səllAllahu aleyhi və səlləm - deyib:Bu göylərin qapılarının açılması vaxtıdir ki və mən ümid edirəm ki mənim yaxşı əməlim Allaha yüksələcək. Mətndəki yüksəlmək feli yaxşı əməllərin qalxib Allaha çatmasını bildirir . Və Allah deyir:Mələklər və ruh (Cəbrail) Onun dərgahına müddəti əlli min il olan bir gündə qalxarlar. əl-Məaric (Dərəcələr, yaxud Pillələr) surəsi 4-cü ayə "O, Issa (Jesus)! I shall cause you to die, and raise you up to Me." Allah buyurdu: "Ya İsa, həqiqətən, Mən sənin ömrünü tamam edib Öz dərgahıma qaldırıram, Ali-İmran (İmran ailəsi) surəsi 55-ci ayə indi isə Allahın hər yerdə olduğuna inananlara sual versək ki bəs isa indi haradadır ? onlar ya deyəcəklər ki isa hər yerdədir ya da deyəcəklər ki isa göydədir əgər onlar desələr ki isa hər yerdədir onlar bu fikirdən daşınacaqlar çünki bu zaman onlar isanı Allahla 1 edirlər və bu tələb xristianların Allahın insanda təcəssümü əfsanəsi ilə oxşardır əgər onlar desələr ki isa göydədir və bununla da onlar Allahın isanı göyə qaldırdığını və Allahın göylərin üstündə olduğunu təsdiq edəcəklər Allaah says: "Surely, your Rubb is the One who created the heavens and the earth in six days; then He istawa on the Throne." Allah deyir Həqiqətən, Rəbbiniz göyləri və yeri altı gündə xəlq edən, sonra ərşə istiva edəndir qeyd :istava (keçmiş zamanda) saviya felindən törənib və onu istivaa törəməsi ərşə qalxmaq deməkdir əşarilər mötəzililər cəhmiyyəlilər və digərləri ki öz əqidələrini müdafiə edirlər onlar istivaa nı ancaq simvolik qəbul edirlər ancaq əhli sünnə Allahın bu və digər atributlarını olduğu kimi qəbul edirlər

salamlar men sayt duxuldirem ancaq choxlu problem var shekli download etmishem ancaq saytda gostermir ne edim ? mene dediler ki bloknotda kodlar yazmaq lazimdi men onlari bilmirem

zehmet olmasa ayenin yerini yaz

sen tovbe 100-cu ayeye ne cavab vermisen?

Первое предупреждение за оскорбление других школ.

eledir allah misal getirdi allah onlarin hech 1-ni mominlerin anasi adlandirmadi ancaq allah aishe anamizi cennete saldi ehzab suresi 6-ci aye de den melum olur ki aishe mominlerin anasidir hech allah aishe anamizi mominlerin anasini cehenneme salarmi senin yazdiqlarin hamisi sheytanana xidmet edir aishe anamiz hemchinin elinin de anasi sayilir ve eli ozu de bunu qebul edirdi sense kufr etdin Uca Allah eziz kitabında Aişe (r.a) –nın özüne edilen iftiradan çox uzaq olduğunu bildirmişdi. Allah uzaq olduğunu bildirdiyi şexse bundan sonra iftira eden kimse kafir olar. Peyğember (s.a.v) bele buyurmuşdu: “Aişenin digher qadınlardan üstünlüyü, tiridin diger yemeklerden üstünlüyü kimidir” (Buxari).

quranda aye var ki mominlerden 2 deste vurusharsa onlari barishdirin quranda aye var ki allah cennetde mominleri qelbindeki kin-kudureti chixardacaq yuxarida adi chekilen adamlarin hamisi cennetlikdir quranda aye varki sahabeler cennetlikdir tovbe suresi 100 ve hedisvarki ali Зубейр Талхa ebu bekr ve sair cennetlikdir o vaxt fitne oldu onlar 1-1-ilerini basha dushmediler eslinde her 2 ordu osmanin qatilini tapmaq uchun gelmishdiler ve onlar istemiyerek 1-1ileri ile vurushurdular ancaq onlar bundan evvel islamin yayilmasi uchun neqeder ish gormushdular veinshallah allah onlari bagishladi bu sadece muselman dunyasinin faciesi idi qardash -qardash i qirirdi bu hadisenin men deqiq bilmirem oyrenib deyerem o tek menim yox butun muselmanlarin xelifesidir onu ali de tanimishdi III XELİFE: OSMAN BİN EFFAN (r.a) Adı: Osman bin Effan Atasının adı: Effan bin Ebi-I-As Anasının adı: Erva bint Kureyz Künyesi: Ebu Amr Leqebi: zi-n-Nureyn (Peyğemberin iki qızını Ruqiyye (r.a.) ve Ummu Gülsüm (r.a.) aldığına göre Peyğember ona bu leqebi vermişdi) Anadan olduğu tarix: Fil ilinden altı il sonra (texminen 576-cı il) Mekke şeherinde anadan olmuşdur. Osman (r.a.) Ebu Bekrin (r.a.) deveti ile islamı qebul etmiş ilk on müselmandan biridir. O, 34 yaşında islam dinini qebul etmiş ve Hebeşistana hicret etmiş ilk müselmanlardan olmuşdur. O, peyğemberin (s.a.s.) en yaxın sehabelerinden ve cennetle müjdelenmiş on neferden biridir. Bir çox döyüşlerde işqtirak etmiş, malı ve canı ile İslam dinine yardım etmişdir. Ömer (r.a.) şehid olduqdan sonra, sshabslsrin şurası tsrsfindsn xslifs seçilmişdir. O, 11 il 11 ay xelife olmuş ve islam dinine fayda veren bir çox xeyirli işler görmüşdür: Deniz donanmasını yaratmışdır. Fars imperiyasının qalan hissesini, Nil çayının Nobel diyarını ve Meğrib feth etmişdir. Quran cem etmişdir (yeni kitab halına salmışdır). Osmanın zövcelerı ve övladları. 1. Mehemmed peyğemberin (s.a.s) qızları Ruqiyye (r.a.) (vefat etdikden) sonra ise Ummu Gülsüm (r.a.) ile evlenmişdir. Ruqiyyeden (r.a.) olan övladı: Abdullah. 2. Ummu Amr bint Cunbed. Övladları: Amr, Xalid, Eben, Ömer, Meryem. 3. Fatime bintu-l-Valida. Övladları: Valid, Osman. 4. Ummu el-Benin bint Uyeyne. Övladı: Abdullah. 5. Naile bintu-l-Ferafisa. Övladı: Meryem. Vefatı: hicri tarixi ile 35-ci il zi-l-hicce ayının 18-i cüme günü Osman (r.a.) evinde Quran oxuduğu zaman xariciler zorla onun evine girdiler. Onların arasında Sedus qebilgsinden Cebele adlı birisi onu qılıncla vurduqda, Osman (r.a.) müdafie olunmaq üçün elini uzatdı ve qılınc onun elini kesdi. Osman: «Allaha and olsun ki, bu el ile Quran yazılıb» - dedi. Onun elinden axan bir damla qan bir ayenin üzerine düşdü. Bu ayede Uca Allah buyurur: . «Bele olduqda sen ouların düşmençillyinden qorxma! Allah sene (tezlikle senin intiqamını onlardan almağa) kifayet eder. O (her şeyi) eşiden ve bilendir» (el-Beqere 137) Sonra onu qılıncla vurub şehid etdiler. Osmamn (r.a.) feziletine dair Aye ve hedisler: 1) Uca Allah buyurur: «Eger Peyğembere qarşı bir-birinize kömek etseniz, (bilin ki) Allah onun hamisi, Cebrail, emelisaleh möminler ve buulardan sonra (bütün) meIekler de onun kömekçileridir!» (et-Tehrim 4) İbn Abbas (r.a.) İbn Mesud (r.a.) İbn Ömer (r.a.) ve başqaları bu ayedeki emelisaleh möminlerin Ebu Bekr (r.a.) Ömer (r.a.) Osman (r.a.) Eli (r.a.) ve başqalarının olduqlarını tefsir etmişler.(Tefsir ibn Kesir, 4/500) 2) Uca Allah buyurur: «Allahdan qorxub pis emellerden çekinen ise ondan (ateşden) uzaqlaşdırılar. O kimse ki, malını (Allah yolunda) verib (günahlardan) temizlener. O şexsin boynunda heç kesin bir minneti. yoxdur ki, onun evezi verilsin. O ancaq en Uca olan Rebbinin rizasını qazanmaq üçün bele eder. And olsun ki, O (öz Rebbinin cennetde ona vereceyi nemetlere göre) razı olacaqdır» (el-Leyl, 17-21) Ekser tefsir alimlerinin reyine göre bu ayeler Ebu Bekr (r.a.) üçün nazil olub ve Osman (r.a.) da daxil olmaqla bütün möminlere şamil edilir. (Tefsir ibn Kesir, 4/762) 3) UcaAllah buyurur: «Haqqı (Quranı) getiren ve onu tesdiq edenler esl mütteqilerdir» (ez-Zumer 33) Onu tesdiq edenler Ebu Bekr (r.a.) Ömer (r.a.) Osman (r.a.) ve başqamöminlerdir. (Et-Taberi, “Camiu-l-Beyan”, 3/24) 4) Ebu Musa el-Eş'ari (r.a.) revayet edir ki, «Bir defe Osman bin Effan (r.a.) Peyğemberin (s.a.s.) yanına daxil olmaq üçün izn istedi. Men bunu Peyğembere (s.a.s.) çatdırdıqda, o dedi: "İzn ver gelsin onu cennetle müjdele!".. .» (Sehihu-l-Buxari, 7/25, 3674-cü hedis.) 5) Ebu Seid el-Xudri (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) demişdir: "Menim sehabelerimi söymeyin! Heqiqeten, sizden biriniz Uhud dağı boyda qızıl sedeqe verse bele, onlardan birinin verdiyi bir avuca (sedeqeye) hetta yarısına bele çata bilmez."» «Sehihu-l-Buxari», 7/25, 3673-hedis. 6) Übeydullah bin Adiyyin (r.a.) revayet etdiyi hedisde deyilir ki, «Bir nefer gelib Osmana (r.a.) Validden (r.a.) şikayet etdikde o demişdir: "Heqigeten, Uca Allah Mehemmedi (s.a.s.) haqq (Quran) ile göndermişdir. Men Allaha ve onun elçisine itaet edenlerden, onun getirdiyine iman getiren, iki defe (evvel Hebeşistana, sonra Medineye) hicret edenlerden, onun (s.a.s.) en yaxın sehabelerinden ve ona beyet edenlerden oldum. Allaha and olsun ki, vefat etdiyi güne qeder ona asi olmadım ve onu aldatmadım. Hemçinin, Ebu Bekr ve Ömere olan münasibetim de bele idi». «Sehihu-l-Buxari», 7/66, 3696-cı hedis. 7) Enes (r.a.) revayet edir ki, «Bir defe Peyğember (s.a.s.) Ebu Bekr (r.a.) Ömer (r.a.) ve Osmanla (r.a.) beraber Uhud dağına qalxdılar. Bu vaxt dağ silkelendi ve Peyğember (s.a.s.) ona dedi: «Sakit, ey Uhud! Senin üzerinde peyğember, siddiq ve iki şehid var» «Sehihu-l-Buxari», 7/66, 3697-ci hedis. Qeyd: Beli, Peyğemberin (s.a.s.) Uhud dağına müraciet etmesi bezi oxucularımıza qeribe gelse de, bu, faktdır. Çünki bu, Allah terefinden olan bir möcüzedir. O, öz elminden istediyi bendesine bexş eder: «Allah istediyi şexse hikmet (elm, müdriklik) bexş eder. Kime hikmet bexş edilmişse, ona çoxlu xeyir verilmişdir. Bunu ancaq ağıllı adamlar derk ederler» «el-Beqere» suresi, 269. 8) Peyğember (s.a.s.): «Rume quyusunu alan cennetlikdir» - dedikde, Osman (r.a.) o quyunu aldı (ve müselmanların ixtiyarına verdi). Peyğember (s.a.s.): «Qoşunu tecbiz eden cennetlikdir» - dedikde, Osman (r .a.) qoşunu tecbiz etdi. «Sehihu-l-Buxari», 7/65, 7-ci fesil, 2778-ci hedis. . 9) Osman bin Meuheb (r.a.) revayet edir ki, «Misir ehlinden olan bir şexs hecc etdiyi zaman bir qövmün arasında olan şeyx haqqında soruşdu. Onun Abdullah bin Ömer (r.a.) olduğunu bildikden sonra ona yaxınlaşdı ve dedi: "Osmanın Uhud döyüşünü terk etdiyini bilirsen?" Abdullah (r.a.) dedi: "Beli". O yene: "Osmanın Bedr döyüşünü terk etdiyini bilirsen?" - deye soruşduqda Abdullah: "Beli" - deye cavab verdi. O, bir daha: "Osmanın Rizvan beyetini terk etdiyini bilirsen?" - deye soruşduqda, Abdullah: "Beli" - deye cavab verdi. Sonra o "Allahu ekber" deyib etirazını bildirdi. Abdullah ona dedi: "Men şehadet verirem ki, Allah onu Uhud döyüşünü terk etdiyine göre bağışlamışdır “Buna Allahın bu kelamı delildir: «(Uhud döyüşünde) iki ordu qarşılaşdığı günde sizden üz dönderen şexslerin kesb etdiyi bezi şeyler şeytanın onları yoldan çıxarmaq istemesi üzünden baş verdi. (Tövbe etdikden sonra) Allah artıq onları bağışladı. Heqiqeten, Allah bağışlayan ve helimdir» «Eli İmran» suresi, 155).” Bedr döyüşünde ise Peyğember (s.a.s.) özü ona xeste olan zövcesini (Peyğemberin (s.a.s.) qızı Ruqiyyeni) ziyaret etmek üçün icaze vermişdir. Hetta Peyğgmber (s.a.s.) onu: "Heqiqeten, Bedrde iştirak eden şexsin qazandığı savab qeder sene de savab yazılır ve ona çatan pay qeder sene de qenimetden pay çatır" - deye xeber vermişdir. Rizvan beyeti ise, Osmanın (r.a.) Peyğember (s.a.s.) terefinden Mekkeye gönderilmesinden sonra olmuşdur. Peyğember (s.a.s.) Osmanın (r.a.) beyetde iştirak etmediyini görüb sağ elini qaldırdı ve dedi: "Bu, Osmanın elidir". Sonra da onu sol elinin üzerine qoydu ve dedi: "Bu, Osmanın evezine olan beyetdir". Sonra Abdullah bin Ömer (r.a.) ona dedi: "İndi ise arxayın gede bilersen "» «Sehihu-I-Buxari» 7/66, 3698-ci hedis. 10) Abdullah İbn Ömer (r.a.) demişdir: «Osmanı söymeyin! O, bizim xeyirlilerden (feziletli olanlardan) idi». Ehmedin «Müsned» eseri, 1/461. 11) Elinin (r.a.) terefdarları ondan soruşdu: «Sabah xariciler bizden Osman (r.a.) haqqında soruşduqda, biz onlara ne cavab verek?» Eli (r.a.) dedi: «Deyin ki, o, iman getirib saleh emel edenlerden, Allahdan qorxub yaxşılıq edenlerden idi». ». Ehmedin «Müsned» eseri, 1/474. 12) Eli bin abu Talib (r.a.) Allahın bu kelamını neql edib demiş dipot!: dipot! Yeni Allahın kelamını xatırlamışdır. «(Yaxşı emellerin mükafatı olaraq) önceden özlerine nemet. (cennet, ebedi seadet) yazılmış kesler cehennemden uzaqda olacaqlar» «el-enbiya» suresi, 10-cı aye. Osman da onlardandır». Ehmedin «Müsned» eseri, 1/475. 13) Eli bin ebu Talib (r.a.) Kufe mescidinde xütbe verdiyi zaman demişdir: «Ey insanlar! Osmanın eleyhine danışırsınız, lakin heqiqeten, men ve Osman Allahın müjdelediyi müselmanlardanıq" - deyib bu ayeni oxudu: "Biz onların üreklerindeki kin-küdureti çıxarıb atdıq. Onlar qardaş olub taxt üstünde qarşı-qarşıya eyleşerler"» «el-Hicr» suresi, 47-ci aye. 14) Eli (r.a.) demişdir: «Ebu Bekre, Ömere, Osmana beyet getirmiş adamlar onlara beyet getirdikleri meselede mene de beyet getirmişler. Onlarda qayda bele idi ki, orada iştirak eden adam özü isteyeni seçe bilmez, o zaman orada olmayan ise seçilmiş adamı redd ede bilmezdi. Yalnız mühacirlerin ve ensarların şurası bir adam haqqında eyni fikirde olub onu imam adlandıranda, Allahın bu işe razılığı elameti sayılardı. eger bir nefer tene ederek ve ya bidetle onların işinden özünü kenara çekseydi, onu fikrinden daşındırardılar. Etiraz etseydi, möminlerin yolu ile getmediyi üçün ona qarşı üsyan ederdiler ve Allah da ona layiq olduğunu vererdi». «Nehcu-l-Belağe», seh:366-367 (tercümede seh.298, Tehran çapı, 1995) . 15) Meclisi istinadla Cefer es-Sadiqden, o da babalarından, onlar da Eliden (r.a.) revayet etmişdir: «Peyğemberimizin (s.a.s.) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.s.) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.s.) de bele vesiyyet etmişdir». «Biharu-l-envar», 22/305, 306. 16) Xariciler Elinin (r.a.) yanına gelib Osmandan (r.a.) şikayet edende, o Osmanın (r.a.) yanına gelib bele demişdir: «Arxamdakı adamlar meni seninle özleri arasında sefir etmişler. Allaha and olsun ki, bilmirem sene ne deyim. Ele bir iş yoxdur ki, men bilim, sen yox. Biz neyi bilirik, sen de bilirsen. Bir şeyde senden irelide deyilik ki, sene onun haqqında melumat verek. Bu sözler Elinin (r.a.) çox tevazökar olduğuna daha bir sübutdur . senden bir şey de gizletmemişik ki, indi onu sene çatdıraq. Sen bizim gördüklerimizi görmüsen, eşitdiklerimizi de eşitmisen, sen de Allahın elçisinin (s.a.s.) sehabelerinden olmusan. Ne ibn Ebu Quhafe (Ebu Bekr) ne de İbn el-Xettab haqq işinde senden ireli deyiller. Sen Allahın elçisinin (s.a.s.) atasına, qan qohumluğuna göre onların her ikisinden de yaxınsan. Sen onun o biri iki kürekeninin “Burada Peyğemberin (s.a.s.) qızları Fatimenin (r.a.) heyat yoldaşı. Eli (r.a.) ve) Zeynebin (r.a.) heyat yoldaşı Ebu-l-As (r.a.) nezerde tutulur.“ nail olmadığına nail olmusan» Yeni, Peyğemberin (s.a.s.) iki qızını -Ruqiyye (r.a.) ve Ummu Gülsüm (r.a.) almısan. «Nehcu-l-Belağe), seh: 234 (tercümede seh.169, Tehran çapı, 1995). 17) Seid bin Zeyd (r.a.) demişdir: «Men şehadet verirem ki, Peyğemberin (s.a.s.) bele dediyini eşitdim: "On nefer cennetlikdir: Ebu Bekr, Ömer, Osman, Eli, Talhe, ez-Zubeyr ibnu-I-Evvam, Seid bin Malik, ebdü-r-Rehman bin Auf, Seid bin Zeyd, ebu Ubeyde ibnu-l-Cerrah"». Ebu Davudun «Süned» kitabı, 12/262, 3635-ci hedis; «Sehih hedisler silsilesi», 3/879 - 3886-cl hedis. 18) Eli (r.a.) demişdir: «Men Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) eshabmı gördüm. İçinizde onlara benzer bir adam bele görmürem. Onlar saçları dağılmış, toz-torpağa bulanmış bir halda sabahı açar, gecelerini namazla keçirerdiler. Kimi alnını torpağa sürterdi, kimi üzünü, qiyameti xatırlayanda köz kimi yanardılar. Alınları secde etmekden keçinin dizlerine dönmüş, qabıq bağlamışdı. Allahı yada salanda ezab qorxusundan, savab ümidinden göz yaşı tökerdiler. Hetta ele ağlayardılar ki, yaxaları islanar ve yelin esdirdiyi ağac kimi titreyerdiler». «Nehcu-l-Belağe» seh: 143 (tercümede seh.257, Tehran çapı, 1995) DAHİ ŞAİRLERİN ŞERLERİNDEN Mürsel nebiden sonradır möteber, Ebu Bekre tay olmamış bir nefer. Ömer dini-islama verdi revac, Müselmanlığın başına qoydu tac. Çatıb vesf üçün Osmanın növbeti, Hemi izzeti vardır, hemi ismeti. Xelife olub növbet ile Eli, Mehemmed onu vesf edibdir, beli! Demiş ki: «Eli olmasaydı eger, Qazanmazdı islam bunca zefer». Firdovsi «Şahnama», sah.19 Bu eve yeddi seqf yaratdın yene, Tapşırdın onu da dörd xelifene. Siddiq seadete olmuşdur rehber, Faruqi ferqden uzaq bildiler. O, Allahdan qorxan heyalı qoca, Tanrının şiriyle hemders olunca, Dördü de bir yolun sarbanı oldu, Dördü de bir lekin reyhanı oldu. Bu dörd xelifeyle güldü memleket, Her ev dörd divarla qurular, elbet. Bu dördlük birleşdi qoca dünyada, Bu dördbucaq evi getirdi dada. Nizami Gencevi, «Leyli ve Mecnun», seh.35 Gözeldir, seperek can gövherini, Terife başlasam dörd yeverini. Dörd gövher satan var, dörd gövher alan, Artıq-eskiyine qarışmaz satan. Elinin eşqinide sabitqedemem, Ömer sevgisinden uzaq deyilem. Her ikisi nur ile nurlanır dimaq: Ebu Bekr bir şamdır, Osman birçıraq. Bu derviş sifetli dörd böyük soltan, Dünyaya olmuş dörd tekbir oxuyan. Nizami Gencevi, «İskendername», sah.28 «Quran» xezinedir, şair, gerek sen, Her sözü alasan bu xezineden. «Quran»a inandı Mehemmed, Osman, Özlerini ona etdiler qurban. «Quran»ı bezedi Osmanın qanı, Din yolunda şehid etdi o canı. Şerietden kenar elm yoxdur, bil, Varsa qara xaldır, heç bilik deyil. Qara xalı üze heç çıxarma sen, Gizlet ağ xal kimı iman ehlinden. Xeqani Şirvani «seçilmiş eserler» seh. 52 sen meni kovreltdin bunu men sene de arzu edirem

sualim shieleredir kimse aishe anamiza munafiq dese onun hokmu nedir?

to stil net shieler sahabeleri munafiq saymaqla kufr edirler Ehli sünnetin Eshabi Kiram, Ehli Beyt ve Xelifeliye dair inanışları Rasulullah (s.a.v)-in eshabını sevmek, onlara qarşı qelblerini ve dillerini tutmaq, ehli sünnet vel camaat olan Selefi-Salihin eqidesinin esaslarındandır. Çünki iman ve ehsan etibarıyla insanların en mükemmelleri, itaet ve cihad baxımından böyükleri idiler. Uca Allah onları Peyğember (s.a.v)-e eshab olmaq üzere beyenib seçmişdir. Özlerinden sonra gelen her-hansı bir kimse ne qeder yüksek bir nöqteye çatarsa çatsın, esla keçilmeyeceyi bir xsusiyyete sahib idiler. Bu ise Peyğember (s.a.v)- görmek ve onunla oturub durmaq, birlikde olmaq şerefidir. Sehabelerin hamısı da Uca Allahın ve Rasulunun onların adil olduqlarını bildirmesi ile edaletlidirler. Onlar Allahın dostları ve seçkin qullarıdırlar. İnsanlar arasında seçdiyi xeyirli şexslerdir. Onlar Peyğember (s.a.v)-den sonra bu ümmetin en feziletlileridir. Uca Allah bele buyurur: “(İslamı) ilk evvel qebu edib (başqalarını bu işde) qabaqlayan mühacirlere ve ensara, hemçinin yaxşı işler görmekde onların ardınca geden kimselere geldikd, Allah onlardan, onlar da Allahdan razıdırlar. Allah onlar üçün ebedei qalacaqları, (ağacları) altından çaylar axan cennetler hazırlamışdır. Bu, en böyük qurtuluş ve uğurdur!” (et-Tövbe, 100). Onların mömin ve fezilet sahibi olduqlarını tanımaq dinden olduğu qeti bilinen bir esasdır. Onları sevmek dindir, imandır Onlara nifret etmek küfürdür, münafiqlikdir. Ehli Sünnet vel camaat onlardan ancaq xeyirli danışarlar. Çünki Rasulullah (s.a.v) onları sevmeyi tövsiyye ve emr etmişdir. Peyğember (s.a.v) bele buyurmuşdur: “Sehabelerim haqqında Allahdan qorxun, Allahdan. Menden sonra onları hedef etmeyin. Çünki onları seven meni sevdikleri üçün sevmişdir. Onlara nifret eden de mene olan nifreti üzünden nifret etmişdir demekdir. Onlara eziyyet etmiş olan mene eziyyet etmiş olar, mene eziyyet eden kimse Allaha eziyyet etmişdir. Allaha eziyyet eden kimse de oradan çox keçmeden Allah ezabı ile tutar” (el-Albani, Sehihu sunneni Tirmizi). Rasulullah (s.a.v) ile söhbet eden yaxud gören ve ona iman getiren kimse dostluğu bir il, bir ay, bir gün, yaxud az bir vaxt olsa bele o sehabelerdendir. Ağacın altında beyet etmiş sehabelerden heç bir kise ateşe girmeyecek. Eksine Uca Allah onlardan razı olmuş, onlar da ondan razı olmuşlar. Sayları 1400 adamdan çox idi. Peyğember (s.a.v) bele buyurmuşdur: “Ağac altında beyet etmiş heç bir kimse ateşe girmeyecek” (Buxari). Ehli sünnet ve camaat, aralarında meydana gelmiş anlaşılmazlıq haqqında pis danışmazlar. İşlerini Allaha hevale ederler. Onlardan düzgün olanına iki ecr vardır. Aralarında xatalı olan kimseye de tek ecr vardır, inşaallah xetası da bağışlanacaqdır. Onlardan her-hansı birini söymezler, eksine onları gözel sözlerler yad ederler. Çünki Peyğember (s.a.v) bele buyurmuşdur: “Sehabelerimi söymeyiniz, sehabelerimi söymeyin. Nefsim elinde olana and olsun ki, sizden biriniz Uhud dağı qeder qızıl sedeqe ederse, onlardan birinin verdiyinin yarısı qederine deymez (çatmaz)” (Müslim); (el-Albani, Sehihu Sünneni Tirmizi). Ehli sünnet vel camaat sehabelerin xetadan qorunmuş (mesum) olduqlarını demirler. Onlara göre Uca Allah terefinden qorunmaq Rasullardan seçdiyi kimseler üçün tebliğ xüsusiyyetindendir. Ayrıca Uca Allah ümmetin bezilerini xeta üçünde olmaqdan qorumuşdur. Peyğember (s.a.v) de bele buyurmuşdur: “Şübhesiz Allah menim ümmetimi bir azğınlıqla bir yere getirmez. Allahın eli camaatın üzerindedir” (el-Albani, Sehihu Sünnenit Tirmizi). Ehli sünnet vel camaat Ebu Bekr, Ömer, Osman, Eli (Allah onlardan razı olsun) deye bildirdiyimiz dör sehabenin Peyğember (s.a.v)-den sonra bu ümmetin xeyirlileri olduqlarına inanırlar. Raşid ve hidayet olmuş xelifeler de sırayla bunlardır. Nübuvet yolu üzere xelifelik el-Hesen bin Eli (r.a)-nın xelifeliyi ile birlikde 30 il davam etmişdir. Çünki Peyğember (s.a.v) bele buyurmuşdur: “Xilafet ümmetim arasında 30 ildir. Bundan sonra ise Meliklik (krallıq, hökümdarlıq) olacaqdır” (Buxari ve Müslim). Bundan sonra ehli sünnet ve camaat, Rasulullah (s.a.v)-in adlarını verdiyi cennetle müjdelemiş on adamın digerlerinden feziletli olduğunu qebul edriler. Sözü geden on adam bunlardır: Ebu Bekr es-Siddiq, Ömer el-Faruq, Osman Zinnureyn, Eli ibn Ebu Talib, Telhe bin Ubeydullah, ez-Zubeyr bin el-Avvam, Sad bin el Vaqqas, Seid bin Zeyd, Abdurrahman bin Avf ve bu ümmetin emini Ebu Ubeyde bin el-Cerrahdır. Allah hanısından razı olsun. Onları seven, onlara dua eden, onların haqlarına riayet edib, üstünlüklerini qebul eden kimse qurtuluşa çatmışdır. Onlara nifret edib, onlara dil uzadan kimse ise helak olanlardandır. Ehli sünnet vel camaat Peyğember (s.a.v)-in bu buyurduğunun sebebi olaraq ehli Beyti de severler: “Elbetteki Allah, İsmailoğullarını seçdi. İsmailoğullarından Kinaneni seçdi. Kinaneden de Qureyşi seçdi. Qureyşden de Haşimoğullarını seçdi. Haşimoğulları arasında da meni seçdi” (Müslim). Her namazda Rasulumuza salat ve salam gönderdikden sonra onlara salat ve salam gönderdiyimiz halda nece olur ki, onları sevmirik? Peyğember (s.a.v)-in xanımları (r.a) da onun ehli-beytindendir. Eyni zamanda onlar Qurani Kermin nessi ile möminlerin analarıdır. Nece ki Uca Allah bele buyurmuşdur: “Siz ey Peyğemberin zövceleri! Allahdan lazımınca qorxacağnız teqdirde siz (başqa) qadınlar kimi deyilsiniz. (Sizin qedr-qiymetiniz, meqamınız daha yüksekdir. Allahdan qorxsanız, daha şerefli olarsınız). Buna göre de yad kişilerleyumşaq danışmayın, yoxsa qelbinde merez olan tamaha düşer. (Danışdığınız zaman gözel danışın! Evlerinizde qerar tutun. İlkin Cahiliyyet dövründeki kimi açıq-saçıq olmayın. Namaz qılın, zekat verin, Allaha ve Rasuluna itaet edin. Siz ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz etmek, pak etmek ister!” (el-Ehzab, 32,33). Xedice, Ebu Bekrin qızı Aişe, Ömer b. el-Xattabın qızı Hefse, Ebu Sufyanın qızı Ummu Hebibe, Ebu Ummeye b. el-Muğrenin qızı Zeyneb, Haris qızı Meymune, Haris b. Ebu Durar qızı Cuveyriye ve Huyey b. Ahtab qızı Safiye (Allah onlardan razı olsu) onlardır. Yene ehli sünnet vel camaat hamısının bütün pisliklerden tertemiz ve pak olduqlarına dünyada da axiretde de Peyğemberimizin (s.a.v) xanımları olduqlarına inanırlar. Allah hamısından razı olsun. En feziletli Xedice ile Aişa (r.a) olduğunu qebul ederler. Uca Allah eziz kitabında Aişe (r.a) –nın özüne edilen iftiradan çox uzaq olduğunu bildirmişdi. Allah uzaq olduğunu bildirdiyi şexse bundan sonra iftira eden kimse kafir olar. Peyğember (s.a.v) bele buyurmuşdu: “Aişenin digher qadınlardan üstünlüyü, tiridin diger yemeklerden üstünlüyü kimidir” (Buxari).

sensey nece kafir oldu? ashagidaki yazi http://www.azerislam.com/forum/viewtopic.p...highlight=#1880 goturulub CAVAB asiq bosh bosh danishma asiq sen yazmisan ki vahabiler Allahi gormeye inanirlar Allah el-qiyame suresinde deyir 22. O gün neçə-neçə üzlər sevinib güləcək, 23. Öz Rəbbinə baxacaqdır! sen yazirsan ki vahabIler Allahin elleri oldugunu deyirler Allah ez-zumer suresinde deyir 67. (Müşriklər) Allahı lazımınca qiymətləndirmədilər (uca tutmadılar). Halbuki qiyamət günü yer bütünlüklə Onun ovcunun içində olacaq, göylər isə Onun sağ əli ilə büküləcəkdir (yerin də, göyün də hökmü ancaq Allahın əlindədir, bütün kainat Allahın qüdrətinə tabedir). (Allah müşriklərin Ona) aid etdikləri sifətlərdən tamamilə uzaq və ucadır! hemcinin el-maide suresi 64. Yəhudilər dedilər: "Allahın əli bağlıdır!" Bu dedikləri sözə görə onların öz əlləri bağlandı və lə’nətə gəldilər. (Və ya dedikləri sözə görə onların öz əlləri bağlansın və lə’nətə gəlsinlər!) Xeyr, Allahın əlləri açıqdır. (O, kərimdir, səxavətlidir), istədiyi kimi lütf (və ehsan) edər. Rəbbindən sənə nazil edilən (Qur’an) onlardan bir çoxunun yalnız küfrünü və azğınlığını artırar. Biz onların arasında qiyamət gününə qədər davam edəcək düşmənçılik və kin saldıq. Onlar müharibə alovu yandırdıqca Allah onu söndürər. Onlar yer üzündə fitnə-fəsad törətməyə çalışarlar. Allah isə fitnə-fəsad törədənləri sevməz! sen bu ayeleri inkar ederek ozunu muselman bizi ise vahabi adlandirirsan ozunu ehli beyt asiqi adlandima sen rafizilerin asiqisen ASHIQI HUSEYNI YAXARIDAKI KUFR SOZLERI ILE QURANI INKAR ETDI[/color] BELI ASHIQI HUSEYNI SEN BELE AllahI INKAR EDIRSEN BIZ SENIN BU SOZLERINI TEREDDUDSUZ QEBUL EDIRIK ashiqi huseyni sige bolmesinde yazib ashiqi huseyninin getirdikleri reqemler sehvdir ona gore ki shie alimleri bashqa remler getirirler shie alimleri yazirlar ki shielerin ekseiyyeti qurani qebul etmir ancaq her halda ashiqi huseyni qurani inkar edenleri shie adlandirir bu da onu gsterir ki shielik ve islam ayri-ayri dinlerdir uydurmadir oldu da ne isteyirsen? Nisa-59 Ey iman gətirənlər! Allaha, Peyğəmbərə və özünüzdən olan ixtiyar (əmr) sahiblərinə itaət edin! Əgər bir iş barəsində mübahisə etsəniz, Allaha və qiyamət gününə inanırsınızsa, onu Allaha və Peyğəmbərə həvalə edin! Bu daha xeyirli və nəticə e’tibarilə daha yaxşıdır. Maide-55 Sizin haminiz ancaq Allah, Onun Peyğəmbəri və iman gətirənlərdir. O kəslər ki, (Allaha) namaz qılır və rükuda olduqları halda zəkat verirlər. ve hemcinin sahabrlerden tovbe suresi 100. (İslamı) ilk əvvəl qəbul edib (bu işdə başqalarından) irəli düşən mühacirlərə və ənsara, həmçinin yaxşı işlər görməkdə onların ardınca gedən kimsələrə gəldikdə, Allah onlardan, onlar da Allahdan razıdırlar. (Allah) onlar üçün əbədi qalacaqları, (ağacları) altından çaylar axan cənnətlər hazırlamışdır. Bu, böyük qurtuluşdur (uğurdur)! indi sen basha dushdunmu ki sahabeler momindir? nisa suresi 115. Hər kəs özünə doğru yol aşkar olandan sonra Peyğəmbərdən üz döndərib mö’minlərdən qeyrisinin yoluna uyarsa, onun istədiyi (özünün yönəldiyi) yola yönəldər və Cəhənnəmə varid edərik. Ora necə də pis yerdir. bu ayeler ashagidaki hedisi tesdiqleyir peygamber s.a.s deyib menim dinim 73 firqeye bolunecek birinden bashqa hamisi cehenneme gedecek sahabeler sorushdu ohansi firqedir ? peygamber s.a.s cavab verdi menim ve sahabelerimin yolunu davam eden fiqe http://tovhid.tk/ Ebu Bekrin (r.a.) feziletine dair aye ve hedisler: 1) Uca Allah buyurur: «[Ey môminler!] Eger siz Peyğembere kömek etmeseniz, Allah ona kömek göstermiş olar. Nece ki, kafirler onu [Mekkeden] iki neferden biri [ikinin ikincisi] olaraq çıxartdıqları, her ikisi mağarada olduğu ve öz dostuna [Ebu Bekre]: "Qem yeme, Allah bizimledir!" - dediyi zaman göstermişdi.. O vaxt Allah ona [Peyğembere ve ya Ebu Bekre] bir rahatlıq nazil etmiş, onu sizin görmediyiniiz [meleklerden ibaret] esgerlerle müdafie etmiş, kafırlerin sözünü alçaltmışdı. Yalnız Allahın sözü [kelmeyi-şehadet].ucadır. Allah yenilmez qüvvet ve hikmet sahibidir» (Tövbe 40) Bu ayede zikr olunan Peyğember (s.a.s.) dostunun Ebu Bekr olmasında İbn Cerir et-Teberi, İbn Kesire, es-Suyuti!, EI-Buxari, Müslim ve diger islam alimleri hemreydirler. 2) Uca Allah buyurur: «Eger Peyğembere qarşı bir-birinize kömek etseniz, (bilin ki) Allah onnn hamısı, Cebrail, Emelisaleh möminler ve bunlardan sonra (bütün) melekler de onun kömekçileridir!» (Tehrim 4) İbn Abbas (r.a.) İbn Mesud (r.a.) İbn Ömer (r.a,.) ve s. sehabeler bu ayedeki emelisaleh möminlerin Ebu Bekr (r.a.) Ömer (r.a.) Osman (r.a.) Eli (r.a.) ve s. olduqlarını tefsir etmişler . (Tevsir İbn Kesr) 4/500. 3) Uca Allah buyurur: «Haqqı (Quranı) getiren ve onu tesdiq edenIer esI mütteqilerdir» (Zumer 13) Onu tesdiq edenler Ebu Bekr (r.a.) ve başqa möminlerdir. (Et Taberi, Camiu-l-beyan. 3/24) 4) Uca Allah buyurur: “Allahdan qorxub pis emellerden çekinen ise ondan (ateşden) uzaqlaşdırılar. O kimse ki, malını (Allah yolunda) verib (günahlardan) temizlener. O şexsin boynunda heç kesin bir minneti yoxdur ki, onun evezi verilsin. O ancaq en Uca olan Rebbinin rizasını qazanmaq üçün bele eder. And olsun ki, o (öz Rebbinin cennetde ona vereceyi nemetlere göre) razı olacaqdır» «Leyl, 17-21» Eks tefsir alimlerinin reyine göre bu ayeler Ebu Bekre (r.a.) göre nazil olub ve bütün möminlere aid edilirı. (Tefsır ibn Kesir, 4/762) 5) Ebu Seid el-Xudri (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) sehabelere xitab edib dedi: "Heqiqeten, mene en yaxın yoldaş ve mal-dövleti ile en çox qayğı gösteren Ebu Bekrdir. Rebbimden qeyrisini sevmiş olsaydım, (ifrata varmaqla) Ebu Bekri severdim. Lakin, o menim müselman qardaşımdır. EIe ise, mescide açılan Ebu Bekrin qapısından başqa bütün qapıları bağlayın!» (Sehihu-l-Buxari», 7/15, 3654-cü hadis. 6) Cubeyr bin Mut'im (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) onun yanına gelen qadına qayıdıb, bir müddet sonra gelmeyini bildirir. Qadın: "Seni t. bilmesem nece?" - deye soruşduqda, o (s.a.s.) dedi: "Meni tapmasan, Ebu Bekrin yanına get!"» (Sehihu-l-Buxar, 7/22, 3659-cu hedis) ) ebu Hüreyre (r.a.) revayet edir ki, «Peyğemberden (s.a.s.) eşitdim, o dedi: "Her kes Allah üçün saleh emel ederse, cennet qapılarından (cennete) devet olunar: namaz ehli namaz qapısından, cihad ehli cihad qapısından, sedeqe ehli sedeqe qapısından ve oruc ehlı Reyyan adlı oruc qapısından cennete devet olunar».Bunu eşiden Ebu Bekr (r.a.) dedi: "Ey Allahın elçisi! O qapıların hamısından devet olunan olacaqmı?" Allahın elçisi (s.a.s.): "Beli, ve men isteyirem ki, sen onlardan olasan, ey Ebu Bekr! – deye cavab verdi!" (Sahihu-l-Buxar, 7/23, 3666-ci hedis) 8) Aişe (r.a.) revayet edi ki, «Pyğember vefat etdikde Ebu Bekr (r.a.) Sunhda idi. Ömer (r.a.) sehabelere xitab edib dedi: "Allaha and olsun ki, Peyğambar (s.a.s.) ölmeyib, Allah onu qaytaracaq. Bu vaxt Ebu Bekr (r.a.) geldi, onun üzünü açıb öpdü ve dedi: “Atam-anamsan sen, sağlığında da, ölenden sonra da senden gözel iy gelir. Nefsim elinde olan Allaha and olsun kı, O sene ölümü ıiki defe daddırmaz”. Sonra Ömer (r.a.) oturmağı emr etdi ve üzünü sehabelere tutub, Allaha hemd-sena etdikden sonra dedi: “Kim Mehemmede ibadet edirdise bilsin kı, artıq o vefat etmışdir. Kim Allaha ibadet edirse, bilsin ki, Allah ebedi ve ölmezdir”. "(Ya Peyğember!) Şübhesiz ki, sende öleceksen, onlar da ölecekler" 24 «ez-Zumer 30» "Mehemmed ancaq bir elçidir. Ondan evvel de elçiler gelib-getmişler. ager o ölse ve ya öldürülse, siz gerimi dönceksiniz? Halbuki, geri dönen şexs Allaha heç bir zerer yetirmez. Lakin Allah şükr edenlere mükafat verer". «Ali İmram 144» Bu ayeleri oxuduqdan sonra sehabeler ağladı». «Sehihu-I-Buxari», 7/23, 3667, 3668-ci hedisler. 9) Urva ibnu-z-Zubeyr (r.a.) revayet edir ki, «Men Abdullah ibn Amrdan (r.a.) müşriklerin Peyğembere (s.a.s.) ne etdikleri baresinde soruşduqda, o dedi: "Peyğember (s.a.s.) namaz qılarken Uqbetu bin abi Muit gelib desmalı onun boynuna sarıdı ve boğmağa başladı. Bunu gören Ebu Bekr gelib onu kenara iteledi ve Allahın bu kelamını oxudu: "Meger, siz bir adamı "Rebbim Allahdır" - demeyİne göre öldüreceksiniz?! Halbuki, o, Rebbinizden size açıq-aşkar möcüze1er getirmişdir"». «Ğafir (EI- Mümin) 28» , «Sehihu-I-Buxari», 7/26, 3678-ci hedis. 10) Ebu Musa El-Eş'ari (r.a.) revayet edir ki, «Bir defe Ebu Bekr (r.a.) Peyğemberin (s.a.s.) yanına daxil olmaq üçün izn istedi. Men bunu Peyğembere (s.a.s.) çatdırdıqda, o dedi: "İzn ver, gelsin Ve onu cennetle müjdele!".. .» «Sehihu-I-Buxari», 7/25, 3674-cü hedis. 11) İbn Abbas (r.a.) revayet edir kı, «Men Omer ibnu-l-Xettabın (r.a.) vefatından sonra, onun çarpayısının etrafına toplaşıb dua edenlerin arasında dayanmışdım; Arxamda dayanan bir kişi dirseyini çiynime qoyub dedi: "Allah sene rehmet etsin! Allahdan isteyirem ki, sen yoldaşlarınla (Mehemmed (s.a.s.) ve Ebu Bekrln (r.a.) bir yerde olasan! Çünki men çox vaxt Peyğemberin (s.a.s.) "Men, Ebu Bekr ve Ömer filan yerde idik. Men, Ebu Bekr ve Ömer filan emeli etdik. Men, Ebu Bekr ve Ömer filan yere getdik" dediyini eşidirdilli. Men donüb arxamda dayanan sehabenin kim olduğuna baxdım. Bu, Eli bin Ebu Talib (r.a.) idi» «Sehihu-I-Buxari», 7/26, 3677-ci hedis. 12) Ebu Seid el-Xudri (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) demişdir: "Menim sehabelerimi söymeyin! Heqiqeten, sizden biriniz Uhud dağı boyda qızıl sedeqe verse bele, onlardan birinin verdiyi bir avuca (sedeqeye) hetta yarısına bele çata bilmez"» «Sehihu-I-Buxari», 7/25, 3673,.cü hedis. 13) Ebu Hüreyre (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) üzünü sehabelere tutub soruşdu: "Hansı biriniz bu gün oruc tutub?" Ebu Bekr (r.a.): "Men" - deye cavab verdi. Peyğember (s.a.s.) yene soruşdu: "Hansı biriniz bu gün cenazeni teqib edib?" Ebu Bekr (r.a.): "Men" - deye cavab verdi. Peyğember (s.a.s.) yene soruşdu: "Hansı biriniz bu gün kasıbı yedizdirib?" Ebu Bekr (r.a.): "Men" - deye cavab verdi. Peyğember (s.a.s.) yene soruşdu: "Hansı biriniz bu gün xesteni ziyaret edib?" Ebu Bekr (r.a..): "Men" - deye cavab verdi. Peyğember (s.a.s.) dedi: "Bu dörd gözel xisleti özünde cem eden cennete daxil olar"» «Sehih Müslim», 15/151, 6132-ci hedis. 14) Eli (r.a.) iki şeyx - Ebu Bekr (r.a.) ve Ömer (r.a.) haqqında demişdir: «Müselmanların en yaxşısı, Allaha ve onun elçisine (s.a.s.) en yaxını - xelife Siddiq ve xelife Faruq olmuşlar. And içirem ki, onların İslamda yerleri heqiqeten böyükdür. Onların yoluxduğu adam şiddetli islam xesteliyine tutular (yeni, onlardan ibret götürenler dinlerinde daha möhkem olardılar). Allah onlara rehmet etsin ve onları gördükleri en yaxşı işlere göre mükafatlandırsın» Meysem. «Şerh Nehcu-I-Belağe», 1/31, Tehran çapı. 15) Ebu Ceferden bir nefer qılıncın bezedilmesi haqqında soruşduqda, o demişdir: «Olar, Ebu Bekr es-Siddiq öz qılıncını gümüşle bezeyerdi. Soruşan şexs ona: "Sen de ona Siddiq deyirsen?" ~ dedikde, İmam derhal yerinden qalxıb demişdir: "Beli, Siddiq deyirem, beli, Siddiq deyirem. Kim ona Siddiq demese, Allah onun sözünü bu dünyada ve axiretde tesdiqlemez» Erbili. «Keşfu-I-ğümme fi merifeti-l-Eimme», 2/147. 16) Eli (r.a.) demişdir: «Ebu Bekre, Ömere, Osmana beyet getirmiş adamlar, onlara beyet getirdikleri meselede mene de beyet getirmişler. Onlarda qayda bele idi ki, orada iştirak eden adam özü isteyeni seçe bilmez, o zaman orada olmayan ise seçilmiş adamı redd ede bilmezdi. yalınz mühacirlerin ve ensarların şurası bir adam haqqında eyni fikirde olub, onu imam adlandıranda, Allahın bu işe razılığı elameti sayılardı. Eger bir nefer tene ederek ve ya bidetle onların işinden özünü kenara çekseydi, onu fikrinden daşındırardılar. Etiraz etseydi, möminlerin yolu ile getmediyi üçün ona qarşı üsyan ederdiler ve Allah da ona layiq olduğunu vererdi» «Nehcu-l-Belağe», seh:366-367 (tercümede seh.298, Tehran çapı, 1995). 17) Eli ibnu-l-Hüseyn İbn Musa «Eş-Şafi» adlı kitabında qeyd edir ki, eliden (r.a.): «Vesiyyet etmirsen?» - deye soruşduqda, o demişdir: «Peyğember (s.a.s.) kimi vesiyyet edirem, lakin, Allah insanlar üçün xeyir istese, Peyğemberden (s.a.s.) sonra sehabeleri xeyir üzerinde cem etdiyi kimi (İmam eli (r.a.) burada Ebu Bekrin (r.a.) xilafetini nezerde tutur.) , onları da xeyir üzerinde cem eder». «Eş-Şafi» seh.171, Necef çapı. 18) Kuleyni istinadla Cefer es-Sadiqden revayet edir ki, bir qadın gelib ondan: «Men Ebu Bekr ve Ömerin xelifeliyini qebul edib, onları seve bileremmi?» - deye soruşduqda, o demişdir: «Beli, qebul ede bilersen». Qadın: «Men Rebbimin huzurunda olduğum zaman "Bunu sen mene emr etdin" - deye Ona xeber vere bilerenmmi?!» - deye soruşduqda, Cefer ona: "Beli" - deye cavab verdi «er-Ravze mine-I-Kefi», 8/101, 238. 19) Meclisi istinadla Cefer es-Sadiqden, o da babalarından, onlar da Eliden (r.a.) revayet etmişdir: «Peyğemberimizin (s.a.s.) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.s.) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.s.) de bele vesiyyet etmişdim «Biharu-I-Envar», 22/305, 306. 20) Et-Tabrisi el-Baqirden revayet edir ki, o demişdir: «Men Ebu Bekr (r.a.) ve Ömerin (r.a.) feziletli sehabe olduqlarını inkar etmirem, lakin, Ebu Bekr (r.a.) Ömerden (r.a.) efzeldir «el-İhticac», seh.230, Kerbela çapı. 21) el-Murteza revayet edir ki, Cefer bin Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) qebrini ziyaret ederken (onun yanında defn olunmuş) Ebu Bekr:" (r.a.) ve Ömere (r.a.) de salam vererdi «eş-Şafi», seh.238. 22) Eli (r.a.) demişdir: «Men Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) eshabını gördüm. İçinizde onlara benzer bir adam bele görmürem. Onlar saçları dağılmış, toz-torpağa bulanmış bir halda sabahı açar, gecelerini namazIa keçirerdiler. Kimi alnını torpağa sürterdi, kimi üzünü, qiyameti xatırlayanda köz kimi yanardılar. Alınları secde etmekden keçinin dizlerine dönmüş, qabıq bağlamışdı. Allahı yada salanda ezab qorxusundan, savab ümidinden göz yaşı tökerdiler. Hetta ele ağlayardılar ki, yaxaları islanar ve yelin esdirdiyi ağac kimi titreyerdiler» «Nehcu-I-Belağe», seh: 143 (tercümede seh.257, Tehran çapı, 1995). 23) Elinin (r.a.) Ebu-Bekre (r.a.) qarşı olan hörmet ve sevgisine (Ebu-Bekr (r.a.) xelife olduqdan sonra) Leyla bin Mesudan (Elinin (r.a.) üçüncü arvadından) olan oğluna Ebu-Bekr adını verneyi de delalet edir. Ömerin (r.a.) İslam dinine ve müselmanlara menfi münasibet gösterdiyini gören Peyğember (s.a.s.) Allaha dua edib deyir: «Allahım, İslamı iki Ömerden biri (Amr bin Hişam ve ya Ömer) ile izzetlendir!» (Sehih et- Tirmiz, 3/204, 2907-ci hedis.) Uca Allah Peyğemberin (s.a.s.) duasını qebul edib, onu (Ömeri) haqq yoluna yöneltdi. Ömer (r.a.) Peyğemberin (s.a.s.) en yaxın sehabelerinden ve cennetle müjdelenmiş on neferden biridir. Bir çox döyüşlerde iştirak etmiş, malı ve canı ile İslam dinine yardım etmişdir. Ebu Bekrin (r.a.) vefatından sonra, onun (Ebu Bekrin) vesiyyeti ve sehabelerin razılığı ile xelife seçilmişdir. O, 10 il 6 ay xelife olmuş ve İslam dinine fayda veren bir çox xeyirli işler görmüşdür. 1. Herbi teşkilat (indiki zemanede müdafie nazirliyi) ve maliyye nazirliyini yaratmışdır; 2. Müselmanlar üçün hicri teqvimini seçmişdir; 3. Rabite işlerini nizama salmışdır; 4. Feth olunmuş ölkeleri vilayetlere bölmüş ve her vilayete başçı teyin etmişdir; 5. Rum; Fars imperiyalarıı, İraqı, Şamı, Misiri ve s. yerleri feth etmişdir; Ömerin (r.a.) zövceleri ve övladları: (Bu tarixi melumatları ibn Cerir et- Taberi «Tarixu-I-umam va-I-muluk» kitabında (4-cü cild, seh.198-l99) qeyd etmişdir.) 1. Zeyneb bint Mezun. Övladları: Abdullah, Ebdü-r-Rehman, Hefse. 2. Ummu Hekim bintu-l-Haris. Övladı: Fatimg. 3. Ümm Gülsüm bint Eli bin abu Talib (r.a.). Ovladları: Zeyd, Ruqiyye. 4. Cgmile bint Sabit (Talaqla boşandıqı zövcesi) . Övladı: Asim. 5. Muleyke bint Cerva (Talaqla boşandıqı zövcesi). Övladı: Ubeydullah. 6. Yemenli Luheyye. Övladı: Ebdü-r-Rehman. Vefat etdiyi tarix: Hicri tarixi ile 23-cü il, zi-l-hicce ayının 23-de mecusi (ateşperest) Ebu Lu'lu Firuz onu fecr namazında 6 defe bıçaqla vurdu. O, üç gündgn sonra zi-l-hicce ayının 26-sı vefat etdi. Ömerin (r.a.) feziletine dair aye ve hedisler: 1) Uca Allah buyurur: «Eger Peyğembere qarşı bir-birinize kömak etseniz, (bilin ki) Allah onun hamisi, Cebrail, emelisaleh möminler ve bunlardan sonra (bütün) melekler de onun kömekçileridir!» (et-Tehrim 4) İbn Abbas (r.a.) İbn Mesud (r.a) İbn Ömer (r.a.) ve başqaları bu ayedeki emelisaleh möminlerin Ebu Bekr (r.a.) Omer (r.a.) Osman (r.a.) Eli (r.a.) ve başqalarının olduqlarını tefsir etmişler. (Tefsir ıbn Kesir, 4/500) 2) UcaAllah buyurur: «Allahdan qorxub pis emellerden çekinen ise ondan (ateşden) uzaqlaşdırılar. O kimse ki, malını (Allah yolunda) verib (günahlardan) temizlener. O şexsin boynunda heç kesin bir minneti yokdur ki, onun evezi veril- sin. O ancaq en Uca olan Rebbinin rizasını qazanmaq üçün bele eder. And olsun ki, o (öz Rebbinin cennetde ona vereceyi nemetlere göre) razı olacaqdır» (el-Leyl, 17-21) Ekser tefsir alirnlerinin reyine göre bu ayeler Ebu Bekr (r.a.) üçün nazil olub ve Ömer (r.a.) da daxil olrnaqla bütün möminlere.) şamil edilir. (Tefsir İbn Kesi, 4/762.) 3) Uca Allah buyurur: «Haqqı (Quranı) getiren ve onu tesdiq edenler esl mütteqilerdir» (ez-Zumer, 33) Onu tesdiq edenler Ebu Bekr (r.a.) Ömer (r.a.) ve başqa möminlerdir. (et- Taberi, «Camiu-I-beyan», 3/24.) 4) Sed bin Ebi Veqqas (r.a.) revayet edir ki, «Ömer ibnu-I-Xettab (r.a.) izn alıb, Peyğemberin (s.a.s.) yanına daxil oldu. Peyğeemberin (s.a.s.) yanında seslerini onun sesinden uca qaldırıb söhbet eden qadınlar Ömeri (r.a.) gördükde, derhal hicablarını geyindiler (yeıni qadınların Peyğemberin (s.a.s.) yanında hicabsız olmaqları yalnız Peyğembere (s.a.s.) xas olan haldır.) Peyğember (s.a.s.) bu halı görüb gülümsedi. Ömer (r.a.) ondan gülümsemeyinin sebebini soruşduqda o dedi: "Bu qadınlara tecüblenirem ki, senin sesini eşiden kimi hicablannı geyindile". Öme üzünü onlara tutub dedi: "Ey nesleine düşman olanlar! Allahın elçisinden (s.a.s.) qorxmursunuz, menden qorxursunuz?" Onlar dedi: "Beli, çünki sen sert üreklisen". Peyğember (s.a.s.) ona dedi: "Ey Xettabın oğlu! Nefsim elinde olana and olsun ki, şeytan sene rast geldiyi zaman yolunu deyişdirib. başqa yol ile gedir.» (Sehihu-I-Buxari, 7/50, 7683-cü hedis.) 5) İbn Abbas (r.a.) revayet edir ki, «Men Ömer ibnu-I-Xettabın (r.a.) vefatından sonra, onun çarpayısının etrafına toplaşıb dua edenlerin arasında dayanmışdım. Arxamda dayanan bir kişi dirseyini çiynime qoyub dedi: "Allah sene rehmet etsin! Allahdan isteyirem ki, sen yoldaşlarınla (Mehemmed (s.a.s.) ve Ebu Bekrle (r.a.) bir yerde olasan! Çünki men çox vaxt Peyğemberin (s.a.s.) "Men, Ebu Bekr ve Ömer filan yerde idik. Men, Ebu Bekr ve Ömer filan emeli etdik. Men, Ebu Bekr ve Ömer filan yere getdik" dediyini eşidirdim. Men dönüb arxamda dayanan sehabenin kim olduğuna baxdım. Bu, Eli bin Ebu Talib (r.a.) idi». (Sehihu-I-Buxari, 7/26, 3677-ci hadis) 6) Ebu Musa el-Eşari (r.a.) revayet edir ki, «Bir defe Ömer ibnu-l-Xettab (r.a.) Peyğemberin (s.a.s.) yanına daxil olmaq üçün izn istedi. Men bunu Peyğembere (s.a.s.) çatdırdıqda, o dedi: "İzn ver, gelsin ve onu cennetle müjdele!".. .» (Sahihu-I-Buxar, 7/25, 3674-cü hadis.) 7) Ebu Said el-Xudri (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) demişdir: "Menim sehabelerimi söymeyih! Heqiqeten, sizden biriniz Uhud dağı boyda qızıl sedeqe verse bele, onlardan birinin verdiyi bir ovuca (sedeqeye) hetta yarısına bele çata bilmez"». (Sahihu-I-Buxari», 7/25, 3673-cü hadis.) 8) Abu Hüreyre (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) demişdir: "Sizden evvel yaşamış ümmetlerin içerisinde zenlerinde sadiq olan insanlar olub. Menim ümmetimde zenninde sadiq olan onlardır"» (Sehihu-I-Buxari», 7/25, 3689-cu hadis.) 9) el-Misvar bin Mexrame (r.a.) revayet edir ki, «Ömer (sübh namazını qıldığı zaman) bıçaqla vuruldu. Yarası ona ağrı verdikde, İbn Abbas (r .a.) ona teselli verib dedi: "Ey möminlerin emiri! Sen Peyğember (s.a.s.) ve Ebu Bekrin (r .a.) feziletli sehabelerinden olmusan. Onlar vefat etdikde senden razı idiler. Hemçinin sen bu camaatı onlar senden razı olduqları halda terk edirsen". Bu sözleri eşiden Ömer (r.a.) ona dedi: "Peyğember (s.a.s.) ve Ebu Bekrin (s.a.s.) sehabesi olmağım ve onların menden razı qalmalarını doğru deyirsen. Heqiqeten, bu Allahın mene bexş etdiyi feziletdir. İndi gördüyün narahatçılığım ise size göredir. Allaha and olsun ki, menim yer dolusu qızılım olsaydı, onu Allahın ezabına düçar olmlamaq üçün Onun yolunda serf ederdim"» (Sehihu-lBuxari, 7/25, 3692-ci hedis.) 10) Ömer ibnu-l-Xattab (r.a.) revayet etmişdir ki, «Men üç ayede - İbrahimin (a.s) meqamı, hicab ve Bedr esirleri haqqında olan ayelerde Rebbime müvafiq oldum».(Sehihiu-l-Müslim, 15/162, 6156-cı hedis.) - Ömer (r.a.) Peyğembere: «Ey Allahın elçisi! Belke, İbrahimin (e.s) durduğu yeri özümüze namazgah edek?» - deyg tgklif etdikdg, Uca Allah bu ayeni nazil etdi: “(Ey möminler!) İbrahimin durduğu yeri özünüze namazgah edin!.....” (el-Beqere, 125) -Ömer (r.a.) Peyğembere (s.a.s.): “Ey Allahın elçisi! Belke, zövcelerine hicab geyinmeyi emr edesen?” – deye teklif etdikde, Allah teala bu ayeni nazil etdi: «Onlardan (Peyğemberin (s.a.s.) zövcelerinden) bir şey soruşduqda, (evlerine daxil olmadan) perde arxasından soruşduqda. Bu hem sizin, hem de onların üreklerine daha çox temizlik bexş eder». (el-Ehzab, 53) -Ömer (r.a.) Peyğembere (s.a.s.): «Ey Allahın elçisi! Onların (yeni esirlerin) boynunu vur!» - deye teklif etdikde, Uca Allah bu ayeleri nazil etdi: «Heç bir peyğembere yer üzünde (küfrün kökünü kesmek üçün bacardığı qeder çox kafir) öldürmeyene qeder esirleri özüne mal etmek (onları öldürmeyib fidye müqabilinde azad etmek) yaramaz. [Ey möminler!] Siz (fidye almaqla) puç dünya malıni isteyirsiniz, Allah ise (sizin) axireti qazanmağınızı isteyir. Allah yenilmez qüvvet ve hikmet sahibidir. Eger evvelce (bu barede) Allahdan bir hökm olmasaydı, aldığınız (fidye) müqabilinde size şiddetli bir ezab üz vererdi. Elde etdiyiniz qenimetleri halal ve temiz olaraq yeyin, Allahdan qorxun! Heqiqeten, Allah bağışlayan ve rehm edendir» (el-Enfal, 67-69) (Sehihu-l-Buxari) Qeyd: Ömer ibnu-I-Xattab (r.a.) bundan elave üç ayede de Rebbine müvafiq olmuşdur: - Ömer ibnu-I-Xattab (r.a.): «Allahım, şerabın hökmünü bize açıq- aydın beyan et!»- deye dua etdikde, Uca Allah bu ayeni nazil etdi: «[Ey Mehemmed!] Senden içki ve qumar (meysir) haqqında sual edenlere söyle: "'Onlarda hem böyük günah; hem de insanlar üçün menfeet vardır. Lakin günahları menfeetlerinden daha böyükdür"» - Ömer (r.a,) yene: «Allahım, şerabın hökmünü bize açıq-aydın beyan et!» - deye dua etdikde, Uca Allah bu ayeni nazil etdi: «Ey iman getirenler! Serxoş iken ne dediyinizi anlamayana qeder, cünub olduğunuz halda qüsl edenedek namaza (namaz qılınan yere) yaxınlaşmayın!» (en-Nisa, 43) - Ömer (r.a.) bir daha: «Allahım, şerabın hökmünü bize açıq-aydın beyan et!» - deye dua etdikde, Uca Allah bu ayeleri nazil etdi: «Ey iman getirenler! Şerab (içki) da, qumar da, bütler de, fal oxları da şeytanın emelinden olan murdar bir şeydir. Bunlardan çekinin ki, belke nicat t.sınz! Şübhesiz ki, şeytan içki ve qumarla aranıza edavet ve kin salmaq, sizi Allahı yada salmaqdan ve namaz qılmaqdan ayırmaq isteyir. Artıq bu işe son qoyacaqsınızm?» (el-Maide, 90-91) Bunu eşiden Ömer (r.a.): «Son qoyduq, son qoyduq» - deye tekrar etdi. (Ebu Davud “es-Sunne”i 10/76, 3665-ci hedis, “Sehihi Ebu Davudun sünnesi”, 2/699, 3117-ci hedis) Ömer (r.a.) Peyğemberin (s.a.s.) zövcelerinin ona qarşı (heddi aşdıqlarını) görüb, onlara nesihet etdikde, Uca Allah bu ayeni nazil etdi. «Eger o (Mehemmed sizi boşasa, ola bilsin ki, Rebbi sizin evezinize ona sizden daha yaxşı zövceler-müselman, mömin, itaetkar, tövbe eden, ibadet eden, oruc tutan dul qadınlar ve bakire qızlar versinl» «et-Tehriın» suresi, 5. , Ömer (r.a.) Peyğembere (s.a.s.) münafiqler üçün namaz (cenaze namazını) qılmamağı teklif etdikde, Uca Allah bu ayeni nazil etdi: «Münafiqlerden ölen heç bir kesin namazını heç vaxt qılma, qebrinin başında durma. Çünki onlar Allahı, Onun elçisiııi dandılar ve fasiq olaraq öldüler!» «et-Tövbe» suresi, 84. «Sehihu-l-Buxari», 1/601, 402-ci he0dis. 11) Eli (r.a.) iki şeyx (Ebu Bekr (r.a.) ve Ömer (r.a.) haqqında demişdir: «Müselmanların en yaxşısı, Allaha ve onun elçisine (s.a.s.) en yaxını - xelife Siddiq ve xelife Faruq olmuşlar. And içirem ki, onların İslamda yerleri heqiqeten böyükdür. Onların yoluxduğu adam şiddetli islam xesteliyine tutular (Yeni onlardan ibret götürenler dinlerinde daha möhkem olardılar). Allah onlara rehmet etsin ve onları gördükleri en yaxşı işlere göre mükafatlandırsın» Meysem. «Şerh Nehcu-l-Belağe», 1/31, Tehran çapı. 12) Eli (r.a.) demişdir: «Ebu Bekre, Ömere, Osmana beyet getirmiş adamlar onlara beyet getirdikleri meselede mene de beyet getirmişler. Onlarda qayda bele idi ki, orada iştirak eden adam özü isteyeni seçe bilmez, o zaman orada olmayan ise seçilmiş adamı redd ede bilmezdi. Yalnız mühacirlerin ve ensarların şurası bir adam haqqında eyni fikirde olub onu imam adlandıranda, Allahın bu işe razılığı elameti sayılardı. eger bir nefer tene ederek ve ya bidetle onların işinden özünü kenara çekseydi, onu fikrinden daşındırardılar. Etiraz etseydi, möminlerin yolu ile getmediyi üçün ona qarşı üsyan ederdiler ve Allah da ona layiq olduğunu vererdi». «Nehcu-l-Belağe», seh:366-367 (tercümede seh.298, Tehran çapı, 1995) . 13) Kuleyni istinadla Cefer es-Sadiqden revayet edir ki, bir qadın gelib ondan: «Men Ebu Bekr ve Ömerin xelifeliyini qebul edib onları seve bileremmi?» - deye soruşduqda, o demlişdir: «Beli, qebul ede bilersen». Qadın: «Men Rebbimin hüzurunda olduğum zaman "Bunu sen mene emr etdin" : deye Ona xeber vere bileremmi?!» - deye soruşduqda, Cefer ona: "Beli" – deye cavab verdi. «er-Ravze mine-I-Kafu>, 8/101, 238. 14) Meclisi istinadla Cefer es-Sadiqden, o da babalarından, onlar da Eliden (r.a.) revayet etmişdir: «Peyğemberimizin (s.a.s.) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.s.) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.s.) de bele vesiyyet etmişdir». «Biharu-l-envar», 22/305, 306. 15) Et-Tabrisi El-Baqirden revayet edir ki, o demişdir: «Men Ebu Bekr (r.a.) ve Ömerin (r.a.) feziletli sehabe olduqlarını inkar etmirem, lakin Ebu Bekr (r.a.) Ömerden (r.a.) efzeldir». «el-İhticac», seh.230, Kerbela çapı. 16) El-Murteza revayet edir ki, Cefer bin Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) qebrini ziyaret ederken (onun yanında defn olunmuş) Ebu Bekr (r.a.) ve Ömere (r.a.) de salam vererdi. «eş-Şafu>, seh.238. 17) Eli ve Ömer ibnu-I-Xettab (r.a.) Rum döyüşüne çıxarken meslehetleşende Eii (r.a.) Ömere (r.a.) bele demişdir: «Sen bu düşmenin üzerine özün gedib onlarla görüşsen, müselmanların öz ölkelerinin qurtaracağından başqa sığınacaqları olmaz «Sığınacaq» deyende, arxalanacaqları merkez nezerde tutulur. Onların senden sonra müraciet edecekleri bir başçıları yoxdur. Sen gel onların yanına sınaqdan çıxmış bir adam, onunla birlikde döyüşken ağıllı adamlar gönder. Eger Allah bu yolla seni qalib çıxarsa, istediyin ele bu idi. Yox, başqa cür olsa, insanlara dayaq ve müselmanların ümid yeri olarsan». «Nehcu-l-Belağe», seh:193 (tercümede seh, 167-168). 18) Ömer özü farslarla döyüşe çıxarken onunla (Eli (r.a.) ile) meslehetleşdiyi zaman Elinin (r.a.) Ömer (r.a.) haqqında dedikleri bundan da aydındır. O demişdir: «Bu ele bir işdir ki, onun kömeyine gelib-gelmemek çoxluq ve ya azlıqdan asılı deyil. Bu, Allahın qalib çıxardığı ve adamları onun uğrunda seferber etdiyi, hazırladığı ve imdad etdiyi dindir ki, çatdığı seviyyeye çatıb ve çıxdığı yerde üze çıxıb. Bize Allah ved verib. Allah öz ehdini yerine yetiren, öz esgerlerine kömek edendir. Boyunbağıda nizamlayıcının (Nizamlayıcı, muncuqların düzüldüyü ip menasındadır) ehemiyyeti ne qederdirse, emrin etibar edildiyi adamın (“Emrin etibar edildiyi adamın” ifadesi “emr eden” menasındadır. Bununla xelife nezerde tutulur.) ehemiyyeti de o qederdir. Qoy ecemler sene baxıb desinler: "ereblerin kökü budur, onu kesseniz, rahat olarsınız". Bu onların sene qarşı hücumlarını çetinleşdirer. Onların menim qeyd etdiyim sayca çoxluğuna gelince, biz keçmişde de say çoxluğu hesabına deyil, Allahın kömeyi ve yardımı ile döyüşmüşük» «Nehcu-l-Belağe» seh: 203-204 (tercümede seh:166-167 Tehran çapı-1995) . 19) Ömerle (r.a.) Eli (r.a.) arasında möhkem dostluğun olmasına Elinin (r .a;) Fatimeyi Zehradan (r .a.) olan qızını ona ere vermesi de delalet edir. Kuleyni Müaviye bin Emmardan Ebu Abdullah eleyhisselam haqqında bir revayet söyleyir. Müaviye deyir ki, men ondan eri ölmüş arvadın öz evinde, yoxsa harada istese qalmalı olduğunu soruşduqda, o dedi: «Elbette, harada istese. Çünki Eli (r.a.) de Ömer (r.a.) ölenden sonra Ümmü Gülsümün talağını alıb, onu öz evine getirdi». «El-Kafi fi-I-furu» - Er evine köçenden sonra eri ölmüş qadın onun vefatından sonra harada qalmalıdır-fesli, 2-ci cild, seh:311. 20) Eli (r.a.) demişdir: «Men Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) eshabmı gördüm. İçinizde onlara benzer bir adam bele görmürem. Onlar saçları dağılmış, toz-torpağa bulanmış bir halda sabahı açar, gecelerini namazla keçirerdiler. Kimi alnını torpağa sürterdi, kimi üzünü, qiyameti xatırlayanda köz kimi yanardılar. Alınları secde etmekden keçinin dizlerine dönmüş, qabıq bağlamışdı. Allahı yada salanda ezab qorxusundan, savab ümidinden göz yaşı tökerdiler. Hetta ele ağlayardılar ki, yaxaları islanar ve yelin esdirdiyi ağac kimi titreyerdiler». «Nehcu-l-Belağe» seh: 143 (tercümede seh.257, Tehran çapı, 1995). DAHİ ŞAİRLERİN ŞERLERİNDEN Mürsel nebiden sonradır möteber, Ebu Bekre tay olmamış bir nefer. Ömer dini-islama verdi revac, Müselmanlığın başına qoydu tac. Çatıb vesf üçün Osmanın növbeti, Hemi izzeti vardır, hemi ismeti. Xelife olub növbet ile Eli, Mehemmed onu vesf edibdir, beli! Demiş ki: «Eli olmasaydı eger, Qazanmazdı islam bunca zefer». Firdovsi «Şahnama», sah.19 Bu eve yeddi seqf yaratdın yene, Tapşırdın onu da dörd xelifene. Siddiq seadete olmuşdur rehber, Faruqi ferqden uzaq bildiler. O, Allahdan qorxan heyalı qoca, Tanrının şiriyle hemders olunca, Dördü de bir yolun sarbanı oldu, Dördü de bir lekin reyhanı oldu. Bu dörd xelifeyle güldü memleket, Her ev dörd divarla qurular, elbet. Bu dördlük birleşdi qoca dünyada, Bu dördbucaq evi getirdi dada. Nizami Gencevi, «Leyli ve Mecnun», seh.35 Gözeldir, seperek can gövherini, Terife başlasam dörd yeverini. Dörd gövher satan var, dörd gövher alan, Artıq-eskiyine qarışmaz satan. Elinin eşqinide sabitqedemem, Ömer sevgisinden uzaq deyilem. Her ikisi nur ile nurlanır dimaq: Ebu Bekr bir şamdır, Osman birçıraq. Bu derviş sifetli dörd böyük soltan, Dünyaya olmuş dörd tekbir oxuyan. Nizami Gencevi, «İskendername», sah.28 «Quran» xezinedir, şair, gerek sen, Her sözü alasan bu xezineden. «Quran»a inandı Mehemmed, Osman, Özlerini ona etdiler qurban. «Quran»ı bezedi Osmanın qanı, Din yolunda şehid etdi o canı. Şerietden kenar elm yoxdur, bil, Varsa qara xaldır, heç bilik deyil. Qara xalı üze heç çıxarma sen, Gizlet ağ xal kimı iman ehlinden. Xeqani Şirvani «seçilmiş eserler» seh. 52 o sene ele gelir ne boyuk uydurma senseyin demeyinden bele cixdiki allah zeif imish ona gore de allahin istediyi olmadi allah ne isteyir o da olur yuxaridaki sozunle sen allaha bohtan atdin sen demek isteyirsen ki filankesler allahdan guclu cixdi

nece faizi?

onu azeri dilinde yaza bilersenmi ? yazdigini basha dushmedim

sual 1 shieler sahabelerin nece faizini kafir hesab edirler? sual 2 yazdigin ayeni goster