Abusaid

Mən bunu yazmışam: "Çox uzağa getməyək,İraq-İran müharibəsi zamanı bir milyondan çox müsəlman qətlə yetirildi.Məlumdur ki,hər iki tərəfdə Şiyələr çoxluq təşkil edirdi.Onların hökmü nədir?" Mən nəyi yalan danışmışam,bu nə əxlaqsız üslubdur sizdə? Hamını yalançı və s. adlandırıb özünüzü təmizə çıxartmaq istəyirsiz? Belə yerdə deyərlər:"Oğru elə bilir ki,hamı onun kimi oğrudur." Biraz mədəniyyətiniz olsun. Mən kimin qalib,kimin məğlub olduğunu soruşmadım.Hərçənd o müharibədə heç bir tərəf qalib gəlmədi.İstər bu misalda,istərsədə keçmiş dövrlərdə olan daxili müharibələrdə ölən şiyələrin aqibəti necə olacaq?Onlardan hansı tərəfdə olanlar sizə görə kafir sayılr? Bəlkə maraqlı oldu. http://www.interfax-religion.ru/islam/?act...s&div=16371 Mən yenə deyirəm.Müaviyyənin konkret olaraq Əli (r.a)-yə lənət etməsi hadisəsi sübut olunmayıb.Heç bir alim də bunu təsdiqləməyib.Sözsüz ki,hər iki tərəfdən bir-birini lənətləyən və söyən insanlar olublar.Onlar axı bir-biri ilə döyüşürdülər.Sözsüz ki,qətl edilmək söyülməkdən daha betərdir.Hər iki tərəf də özlərini haqqlı hesab edirdi və mübahisə əsasən siyasi fikir ayrılğına görə baş vermişdi. Əli (r.a) deyir: "İşimizin əvvəlində biz Şam əhli ilə zahiri görünüşdə Rəbbimiz bir,Peyğəmbərimiz bir və İslamda təbliğ üsulu ilə eyni imiş kimi qarşılaşdıqBiz onlardan Allaha və onun Peyğəmbərinə imanlarını artırmalarını istəmirdik.Onlar da bizdən bunu istəmirdilər.İş bərabər və yeksan idi və Osmanın qanı məsələsindən başqa aramızda heç bir ixtilaf və fikir ayrılğı yox idi.Biz həmin işdən uzaq və kənar idik. (Nəhcul Bəlağa 58-ci məktub) Nə Əli (r.a) nə də Müaviyyə bir-birini kafir adlandırmayıb,onların münaqişəsi siyasi xarakter daşıyırdı,bunu tarixi araşdıranlar bilir. http://boxca.com/files/0/v9yj52qxr5hasb/Tarixden.doc Misvar bin Mixrimə dedi ki, Peyğəmbər(səlləlləhu əleyhi və səlləm) minbərdə dedi:" Həqiqətən Hişam bin Muğiranın ailəsi məndən qızlarını Əli bin Əbu Talibə vermək üçün icazə istəyirlər, mən də icazə vermirəm! Və yenə icazə vermirəm. Yalnız əgər Əli qızımı(Fatiməni) boşayıb, onların qızları ilə evlənmək istəyirsə, bu başqa məsələ. Çünki qızım mənim bir parçamdır. Onu şübhəyə salan məni də salır. Ona əziyyət verən şey mənə də əziyyət verir." (Müslim, "Kitab Fadaili-s-sahaba, 93) Başqa bir rəvayətdə isə bunu eşidən Fatimə Peyğəmbərin yanına gələrək, dedi: Sənin qövmün deyir ki, qızlarını qəzəbləndirmisən. Amma bax, Əli Əbu Cəhlin qızı ilə evlənir. (Müslim, "Kitab Fadaili-s-sahaba, 96) Həsən bin Əli babası Peyğəmbərin(səlləlləhu əleyhi və səlləm) yanına kefsiz bir halda gəldi və ona gizlincə nə isə dedi. Onun(səlləlləhu əleyhi və səlləm) rəngi dəyişdi. Qalxıb Fatimənin evinə gəldi. Sonra Əli də gəldi. O Əlinin(r.a.) əlindən tutub yavaşca silkələdi və dedi: Ey Həsənin atası! Fatiməni qəzəbləndirmə! Həqiqətən mələklər onun qəzəbinə qəzəblənər, razı olduğuna razı olarlar! ("Biharul-ənvar", cild 43, səh.42) Hz Əlinin haqqını qəsb etmələri idimi? Halbuki Peyğəmbər (s) buyurub Əlini yalnız mömin sevər və münafiq kin bəslər. Bəli,əlbəttə Mömini yalnız mömin sevər və ona ancaq mömin olmayan kin bəslər.Amma,əlbəttə bu məsələni şərhsiz qəbul etmək mümkün deyil.Dünyəvi məsələlərə görə istənilən bir möminin başqa bir möminə kin bəsləməsi labuddür və mümkündür.Çünki,biz insanıq ə hər bir insanın özünə məxsus xüsusiyyətləri və xarakterləri vardır. Səhih Muslimdə "Ənsara yalnız münafiq kin bəsləyər" babı vardır ki,orada bir neçə bu məzmunda olan hədislər vardır ki,Peyğəmbər (s.a.s) buyurur:"Münafiqin əlaməti Ənsara nifrət etmək,möminin əlaməti isə Ənsarı sevməkdir"

Yəqin bunu nəzərdə tuturduz. Misvar bin Mixrimə dedi ki, Peyğəmbər(səlləlləhu əleyhi və səlləm) minbərdə dedi:" Həqiqətən Hişam bin Muğiranın ailəsi məndən qızlarını Əli bin Əbu Talibə vermək üçün icazə istəyirlər, mən də icazə vermirəm! Və yenə icazə vermirəm. Yalnız əgər Əli qızımı(Fatiməni) boşayıb, onların qızları ilə evlənmək istəyirsə, bu başqa məsələ. Çünki qızım mənim bir parçamdır. Onu şübhəyə salan məni də salır. Ona əziyyət verən şey mənə də əziyyət verir." (Müslim, "Kitab Fadaili-s-sahaba, 93) Başqa bir rəvayətdə isə bunu eşidən Fatimə Peyğəmbərin yanına gələrək, dedi: Sənin qövmün deyir ki, qızlarını qəzəbləndirmisən. Amma bax, Əli Əbu Cəhlin qızı ilə evlənir. (Müslim, "Kitab Fadaili-s-sahaba, 96) Həsən bin Əli babası Peyğəmbərin(səlləlləhu əleyhi və səlləm) yanına kefsiz bir halda gəldi və ona gizlincə nə isə dedi. Onun(səlləlləhu əleyhi və səlləm) rəngi dəyişdi. Qalxıb Fatimənin evinə gəldi. Sonra Əli də gəldi. O Əlinin(r.a.) əlindən tutub yavaşca silkələdi və dedi: Ey Həsənin atası! Fatiməni qəzəbləndirmə! Həqiqətən mələklər onun qəzəbinə qəzəblənər, razı olduğuna razı olarlar! ("Biharul-ənvar", cild 43, səh.42) Hz Əlinin haqqını qəsb etmələri idimi? Halbuki Peyğəmbər (s) buyurub Əlini yalnız mömin sevər və münafiq kin bəslər. Bəli,əlbəttə Mömini yalnız mömin sevər və ona ancaq mömin olmayan kin bəslər.Amma,əlbəttə bu məsələni şərhsiz qəbul etmək mümkün deyil.Dünyəvi məsələlərə görə istənilən bir möminin başqa bir möminə kin bəsləməsi labuddür və mümkündür.Çünki,biz insanıq ə hər bir insanın özünə məxsus xüsusiyyətləri və xarakterləri vardır. Səhih Muslimdə "Ənsara yalnız münafiq kin bəsləyər" babı vardır ki,orada bir neçə bu məzmunda olan hədislər vardır ki,Peyğəmbər (s.a.s) buyurur:"Münafiqin əlaməti Ənsara nifrət etmək,möminin əlaməti isə Ənsarı sevməkdir" Hüseyni (r.a) kim zəhərləyib? Dəlil,sübut,sənəd ilə birlikdə. Hüseyni kim öldürmüşdür? http://www.boxca.com/0caqv7l6mdxo/Hüs...#252;r.doc.html Əli (r.a) deməli o qədər aciz idi ki,hətta öz yoldaşını qoruya bilmədi,susdu,qorxdu və səsini çıxarmadı?Ən azından Əli (r.a)-nin beyəti,25 il ərzində Mədinədə Raşidi Xəlifələr ilə bir yerdə fəaliyyət görsətməsi bütün bu uydurmalarınızı puç edir. Qısaca cavab burda Hovuz hədisi http://www.boxca.com/7ezgzt7e8j9t/Hovuz_hedisi.html Əgər tam oxusaydın bu sualları mənə verməzdin və görərdin ki,orada müfəzzəl cavablar verilib.Heç kəs Yezidi tərifləmir,sadəcə hadisələrə sizdən fərqli olaraq obyektiv qiymət verilir. Nasibi olmağa gəlincə agah ol ki,bu yenilik deyil. Şiə alimi Nemətullah əl-Cəzairi deyir: Bu mənanı dəstəkləyən daha bir fakt isə budur ki, imamlar, aleyhim əs-sələm, və onların yaxınları nasibi sözünü Əbu Hənifə və onun bənzərləri üçün istifadə etmişlər. Halbuki Əbu Hənifə əhli beytə, aleyhim əs-sələm, qarşı düşmənçilik edən biri deyildi, əksinə onlara qarşı meyl edirdi və onlara qarşı sevgi göstərərdi. Lakin onların fikirlərinə müxalifət edərdi və deyərdi: "Əli dedi və mən deyirəm" Dediklərimizi dəstəkləyən başqa biri isə Seyyid əl-Murtədanın, İbn İdrisin və bəzi müasir şeyxlərimizin Kitab və sünnətdə şirk və küfr sözlərinin onlar haqqında işlənməsinə əsaslanaraq bütün müxaliflərimizin nəcasət olduğunu söyləməkləridir və bu söz onları da əhatə edir madəm ki, onlar üçün işlənmişdir." "əl-Ənvar ən-Numəniyyə", 2/206-207 Şiə alimi Hüseyn əl-Usfur deyir: Bizim əvvəldə söylədiyimiz kimi gələn rəvayətlərin dəlalət etdiyi mənaya gəldikdə isə, nasibi Əlidən. aleyhis-sələm, başqasını üstün tutandır. İbn İdrisin "Mustətrafat əs-Sərair" kitabında "Məsəil ər-Ricəl" kitabında Muhamməd bin Musaya qədər çatan isnad ilə rəvayət etdiyinə görə: "Ona - yəni, Əli bin Muhammədə, aleyhis-sələm, yazaraq nasib barədə soruşdum: "Cibt və Tağutu (Əbu Bəkr və Öməri) üstün tutan və bu ikisinin imam olduğuna etiqad edən birinin nasib olduğuna hökm vermək üçün bu etiqadından da çoxunu yoxlamağa ehtiyac varmı?" Ondan belə cavab aldım ki, "kim artıq bu etiqaddadırsa, o nasibidir." "əl-Məhasin ən-Nəfsaniyyə fi Əcvibə əl-Məsəil əl-Xorasaniyyə", səh: 145+

Bu baradə yuxarıdakı məqalədə ətraflı danışılıb.Bu hadisələr siyasi ixtilaf idi ki,müharibəyə səbəb oldu.Bu müharibədə iştirak edənlər təbii ki,müsəlman idilər və hər iki tərəfdə də müharibəni istəməyən,onun baş verməsinə mane olan və əksinə müharibənin,döyüşün alovlanmasına xidmət edən dəstələr,insanlar var idi.Allah Qiyamət günü hər şeyi layiqincə dəyərləndirəcək.Tarixi hadisələrə yanaşmada isə xüsusi ilə diqqətli olmaq lazımdır.Bilmədən,məsələləri tam qavramadan nəticəyə gəlmək,fikir söyləmək xətalıdır. Hər halda bu hadisələr bir fitnə idi və Ümmətə dərs və Allahın qədəri idi.Hər iki tərəfdən çoxlu sayda günahsız müsəlman öldürüldü.Əlbəttə bəla gələndə ümimi gəlir və yaxşı-pisə baxmır. Dediyim kimi bu hadisələrdən ibrət olaraq faydalanmaq lazımdır,fitnə salmaq,müsəlmanları parçalamaq üçün deyil.Sözsüz ki,bu ixtilafda haqqlı olan tərəf Əli (r.a) idi. Onlar bir ümmət (camaat) idilər ki, keçib getdilər, onların qazandıqları (əməllər) özlərinə, sizinki isə özünüzə aiddir. Onların əməlləri haqda sizdən sorğu-sual olunmaz. (Bəqərə 141) Hansı ulduzdan danışırsız bilmirəm.Əgər hədisi deyirsinizsə bu hədis zəifdir. Döyməyə,söyməyə gələndə isə məlumdur ki,bu yüz illər ərzində müsəlmanlar arasında çoxlu qanlı müharibələr,hadisələr olmuşdur.Çox uzağa getməyək,İraq-İran müharibəsi zamanı bir milyondan çox müsəlman qətlə yetirildi.Məlumdur ki,hər iki tərəfdə Şiyələr çoxluq təşkil edirdi.Onların hökmü nədir? Sübut edin ki,Müaviyyə Əli (r.a)-ə lənət oxuyub? Bu söhbətləri daha çox tarixdə siyasi məqsədlər üçün istifadə ediblər ki,müsəlmanları bölsünlər.Fitnəkarlar da tarix boyu bundan istifadə ediblər və İslam dinini bölməyə,dövlətini məhv etməyə çalışıblar. Xatırlatma:Necə ki,1915-ci ildə baş vermiş "Erməni soyqırımı"ndan Ermənilər siyasi məqsədlər üçün istifadə edirlər.Halbuki,bu tarixi məsələdir və tarixçilərin öhdəsinə buraxılmalıdır. Bu rəvayətin mötəbərliyi nə qədər etibarlıdır? Sənədi,isnadı var? Tarixdə çoxlu əsassız sübuta yetirilməmiş rəvayətlər vardır,sərf edəndə iki əlli yapışırsız,sərf etməyəndə səhih hədisləri belə görmək istəmirsiz. Sözsüz istənilən bir mömini lənətləmək onu öldürmək kimidir.

Peyğəmbər(səlləlləhu əleyhi və səlləm) səhabələrini pisləyən şiyələrin tənələri dörd qismdir: 1. Səhabələrin demədiyi, onlar haqqında uydurulmuş yalanlar; 2. Səhabələrin ictihad etdikləri məsələlər (onların ictihadlarını səhv və ya sünnəyə müxalif kimi qələmə verirlər); 3. Cürbəcür yalanlarla şişirdilmiş (səhabələrin) etdikləri balaca xətalar; 4. Onların dənizlər boyda yaxşı əməlləri müqabilində etdikləri xırda səhvlər. Səhabələr də bizim kimi insan olublar.Bizlərdən hər hansı birimiz günah işləyəndə nə qazanırsa onlar da eyni ilə qarşılaşırlar.Qətl etmək ən böyük günahlardandır,amma insanı dindən çıxarmır,tövbə etdikdə isə Allah inşallah bağışlayır.Qaldı ki,əgər söhbət fitnə zamanı baş verən qətldən gedirsə burda başqa məqamlarda üzə çıxır. Əgər mö'minlərdən iki dəstə bir-biri ilə vuruşsa, onları dərhal barışdırın. Əgər onlardan biri təcavüzkarlıq etsə, təcavüzkarlıq edənlə Allahın əmrinə (itaətinə) qayıdana qədər vuruşun. (Təcavüzkarlıq edən Allahın əmrinə) qayıtsa, hər iki dəstənin arasını ədalətlə düzəldin və insafla hərəkət edin. Şübhəsiz ki, Allah insaflıları sevər! (Hucurat 9) Hamıya məlumdur ki,istənilən əməldə önəmli olan niyyətdir.Allah da məhz ilk öncə niyyətlərə baxacaqdır. Tarixden.rar

Dəyərli məsləhətinizə görə çox sağolun.Siz mənim yuxarıdakı suallarıma cavab vermədiz.Mən Əxbari alimlərinizin kimlər olduğunu və onların əqidəsinə necə münasibət görsətdiyinizi soruşmuşdum.Məgər siz əqidənizi onlardan əxz etmirsiz?Sualınıza gəlincə,bizim üçün əsas Quran,Sünnə və sonra İcmadır.Əgər bir alimin sözü kimliyindən asılı olmayaraq bu əsaslarla uyğun gəlmərsə o söz qəbul deyildir. Əqidəni hansı alimlərdən öyrənirsiz və bu Əxbari alimləriniz kimlərdir? Bu alimlərin əqidələri Əhli Sünnətə nədə yaxındır? Siz sübut etdiz? Mən inanıram ki,siz lazım olsa dünyanın öküz üstə olduğunu da sübut edə bilərsiz.Əgər bir insan kitabında təhrif baradə çoxlu sayda rəvayətlər gətirir,onlara şərh,açıqlama vermirsə və Şiyə alimləriniz bundan onun təhrifə inandığı nəticəsi çıxarırsa,artıq mənim başqa nəticəyə gəlmək ehtimalım ola bilməz.Mötəbər olmaq o deməkdir ki,bu kitab sizdə ən səhih kitablardan hesab olunur və ən çox istinad edilən mənbədir.Əgər sizdə bütün hədislər qəbul deyilsə niyə zəif,əsası olmayan rəvayətlərə istinad edirsiz və ya bu əsası olmayan,zəif rəvayətlərin hansılar olduğunu alimləriniz açıqlamayıb və ya istinad edəndə bu rəvayətlərin sizə görə səhih vəya zəif olmasını nə alimləriniz nədə sizlər demək olar ki,açıqlamırsız? Bizə gəldikdə isə biz Peyğəmbər (s.a.s)-dən gələn Səhih Sünnəni qəbul edirik. Hədis toplayıb,amma nə yazdığını bilməyib,yalan-doğru nə gəldi yazıb,elə? Bax,sizə görə nə yazdığını bilməyən,yoxlamayan Kuleyni sizdə necə mötəbər hesab olunur ki,onun misli qədər başqa kitab yoxdur.Əgər bu kitab sizdə ən mötəbərdirsə onda başqa kitablarınızdan nə gözləmək olar.Bundan başqa unutmayın ki,Küleyni öz kitabını İmamınıza görsədib və o da bunu təsdiq edib və deyib ki,"Bu mənim şiyələrimə kafidir." Başqa bir misal. Abdul-Hüseyn Muzaffarın bu kitab haqqında rəyi: Doğurdanda Kuleyni kitabı 12-ci imama göstəribdir ki oda kitabın səhihliyini təsdiq edib. (əl-kafi kitabının müqəddiməsi səh, 13) Əhli Sünnədən təhrifə inanan bir alimi bizə görsədə bilərsiz? Rəvayətlərdə söhbər Nəsh və mənsuhdan gedir,bunu alimlər açıqlayıblar. Mən əvvala diqqətli olmağınızı məsləhət görərdim.Mən Kaşşaninin Küleyni baradə olan rəyini gətirdim.Diqqət edin:Sitat: Şiə alimlərdən Feyz Kaşani də qeyd edib: "Bizim rəhmətlik şeyxlərimizin bu məsələdə etiqadları isə "siqət əl-islam" (Islamın etibarı) təxəllüslü Məhəmməd ibn Yəqub Küleynidən (Qəbri nurla dolsun!) zahir olur ki, o da Quranın təhrif olunduğu və onda çatışmazlığın möv-cudluğu etiqadında olmuşdur. Çünki o özünün "əl-Kafi" kitabında bu mənalı rəvayətlər vermiş, kitabın əvvəlində orada rəvayət etdiklərinə inandığını qeyd etməklə yanaşı, həmin rəvayətlərə etiraz etməmişdir. Onun ustadı Əli ibn Ibrahim Qümmi də elə; onun təfsiri belə rəvayətlərlə doludur, o, bu işdə xüsusi səy göstərir. Eləcə də şeyx Əhməd ibn Əbu Talib Təbərsi (Qəbri nurla dolsun!) özünün "əl-İhticac" kitabında onları təqlid etmiş-dir". Bax "Təfsir əs-Safi" nin müqəddiməsi, səhifə.14. Mənim bu sitatlarımdan sonra isə siz yazmışdız: "Sonra isə Kəşşani Kuleyni barədə dediklərində xəta edib! Xətası ondadır ki, o Kuleynini yazdığını düz anlamayıb və səhv nəticəyə gəlib." Siz məni nəyə görə yalançı adlandırdınız,məgər mən Kaşaninin Küleyni haqqında sözlərini sitat olaraq gətirməmişəm? Əslində başqasına böhtan atan,yalançı deyən məgər özü yalançı deyilmi? Burda sizin əsl xislətiniz meydana çıxır. http://www.boxca.com/shucfjc9dvsn/Şiy..._Quran.doc.html Görünür başınız o qədər kinayəyə qarışıb və özünüzü o qədər ağıllı hesab edirsiz ki,açıq yazını da başa düşmürsüz.Mən orda Nemətullah Cəzairinin sözlərini gətirdim.Diqqət etdinsə o deyir ki, "Necə ola bilər ki, bu məşhur adamlar öz əsərlərində Quranın başına bu işlərin gətirildiyini əhatə edən çoxlu xəbərlər rə-vayət etmişlər…" Yəni,başa düşmək belə çətindir? O,bu bir neçə alimə etiraz edərək deyir ki,"bunlar bu məsələ Şiyələrə müxalif olmuşlar." Şeyx Səduq bir kitabında isə deyib. "Qiyamət günü gələndə üç şey şikayət edəcək: Müshəf, məscid, mənim nəslim. Müshəf deyəcək: — Ya Rəbb, məni yan-dırıblar və parça-parça ediblər" (Ibn Babveyh Qümminin "əl-Xisal" kitabı, səh.83, Tehran çapı, 1302 h) Əvvəla Suyutinin bu əsəri təfsir kitabıdır və onda saysız-hesabsız sənədsiz,zəif rəvayətlər var ki,alimlər qatında bunların heç bir dəyəri yoxdur.Konkret olaraq bu rəvayətdə söhbət qiraətdən gedir.Quran elmlərindən xəbəri olanlar bunu bilir.Buna bənzər rəvayətlər var ki,bunlar hamısı qiraətdə olan fərqlərə və nəsxə aid olunur.Əhli Sünnə alimləri bu baradə yekdildirlər.Heç bir Əhli Sünnə alimi sizdən fərqli olaraq Quranda təhrif olduğunu qeyd etməyib.Əgər əksini iddia edirsinizsə buyur rəyləri gətirin.

Bu cür izahla razılaşmaq qeyri mümkündür.Çünki,rəvayətlərdən göründüyü kimi söhbət əksər hallarda məna təhrifindən getmir ayə,söz təhrifindən gedir.Bunu bəzi alimləriniz də qeyd edirlər. Əli Əsğər Bürcərdi şiələrin tələbi ilə şiə əqidəsinin və-zifələrini aydınlaşdırmaq məqsədilə Məhəmməd şah Qacar zamanında yazdığı kitabında təkrar edir. O de-yir: "Vacib olan odur ki, biz bəzi münafiqlərin tər-tib etdikləri Quranda təhriflərin və buraxılmış yerlərin olması ilə yanaşı, əsl Quranda heç bir dəyişiklik və təbdilin olmadığına inanmalıyıq. Əsl həqiqi Quran isə bizdə əsrin imamında — məşhur Mehdidədir (Allah onun zühurunu tezləşdirsin!)" (Əqaid əş-şiə", səh.27, Iran çapı) Seyyid Əli Hairi Lahuri adlı şiyə alimi deyir: "Allah Kəlamında Quranın qorunması ifadəsi Alla-hın Öz aşağıda misal gətirəcəyimiz kəlamında dediyi kimi, onun yalnız lövhi-məhfuzda qorunub saxlanma-sını nəzərdə tutur" (Seyyid Əli Hairi Lahurinin "Mövizət təhrif əl-Quran" ("Quranın təhrif olunması haqqında" adlı) moizəsi. Seyyid Mə-həmməd Rza Qümminin tərtibi, urdu dilində, səh.47, Lahur çapı, 1923 m) Qummidən misal gətirirsiz,amma dediyin Ibn Babveyh Qümmi özünün "əl-Xisal" kitabında belə bir hədis rəvayət edir: "Bizə Cəssani (bənna) kimi tanınmış Məhəmməd ibn Ömər Hafiz Bağdadi bir hədis danışıb dedi: — Bizə Abdulla ibn Bişr bir hədis danışıb dedi: — Bizə Həsən ibn Zəbərqan Muradi bir hədis danışıb dedi: — Bizə Əbu Bəkr ibn Əyyaş Əcləh Əbu Zübeyrdən Cabirin belə dediyi haqqında bir hədis danışdı: "Mən Rəsulullah səlləllahü əleyhi və alihinin belə dediyini eşitmişəm: "Qiyamət günü gələndə üç şey şikayət edəcək: müshəf, məscid və mənim nəslim. Müs-həf deyəcək ki, ya Rəbb, məni yandırdılar və parça-parça etdilər..." (Ibn Babveyh Qümmi. "əl-Xisal", səh.83, Iran çapı, hicri 1302) Daha sonra təhrifi inkar edən alimlərinizin sözündən misal gətirirsiz.Amma,diqqət edin Seyyid Cəzairi bunu şiə-lərin Quranın təhrif edildiyini deməkdə yekdil ol-duqlarını qeyd edəndən sonra belə etiraf etmişdir: "Bəli, bu məsələdə Mürtəza, Səduq, şeyx Təbərsi şiə-lərə müxalif çıxmış və hökm vermişlər ki, bu mə-lum müshəfin ilk səhifəsi ilə son səhifəsi ara-sında yazılanlar (Allah tərəfindən) nazil olmuş Qurandan başqa bir şey deyil və o nə təhrif olunmuş, nə də bir yeri başqa şeylə əvəz edilmişdir... Görü-nür, onlar bu sözü bir çox məqsədlərlə demişlər, bu məqsədlərdən biri də Quranı tənədən xilas etmək idi". Sonra o aydınlaşdırır: "Necə ola bilər ki, bu məşhur adamlar öz əsərlərində Quranın başına bu işlərin gətirildiyini əhatə edən çoxlu xəbərlər rə-vayət etmişlər, Quran ayəsi də bunu təsdiq etmişdir? — "Sonra dəyişdirilib belə oldu" (Seyyid Nemətulla Cəzairi. "əl-Ənvar" əsəri.) "əl-Kafi"ni şərh etmiş, hicri 1089-cu ildə vəfat etmiş Molla Xəlil Qəzvini "Quranın on yeddi min ayəsi var" hədisindən sonra deyir: "Qurandan çox şeyin buraxıldığına dəla-lət edən hədislərin sayı o qədər çoxdur ki, onları in-kar etmək mümkün deyil, ... haqqında danışılmış hə-dislərdən sonra mövcud Quranın nazil olmuş Quran olduğunu iddia etmək də asan deyil. Əbu Bəkrin, Ömə-rin və Osmanın əməlləri ilə tanış olandan sonra əshabələrin və müsəlmanların Quranın qaydaya salın-masına və qorunub saxlanmasına qayğı ilə yanaşmaları qərarına gəlmək çox zəif bir nəticə çıxarmaq deməkdir". (Safi. "əl-Kafi fi əl-üsul"un şərhi, "Quranın fəziləti" kitabı, səh.75, 8-ci cild, Nulküşur çapı, Hindistan, fars dilində) Misallar çox çəkmək olar. Təhrif olunma baradə səhih hədislərə?Sizdən xahiş edirəm,danışarkən öz aglınıza görə danışmayın.Ayə və hədislərə öz ağlınıza görə şərh verməyin.Alimlərin sözü ilə danışın.Əhli Sünnədən kim Quranın təhrif olunduğuna etiqad edib? Diqqət etdinizsə mən sizin rəvayətləri deyil,alimlərinizin sözlərini qeyd etmişdim. Bir sual.Nəsx və mənsuxu qəbul edirsiz? Mən nəyi təkrar etmişəm? Sadəcə bu mövzuya dair ayrı-ayrı sitatlar gətirmişəm.Başa düşürəm mövzu ürəyinizcə deyil.Raytinqi qaldırmaqla iş bitməyəcək.Mən sadəcə müzakirə edirəm.

Əfəndinin istinad etdiyi sılka original ərəbcə olan sılkadır.Azərbaycan versiyası isə kiminsə tərcüməsidir,orada bəzi mətnlərin tərcümə edilməməsi mümkündür.Ərəbcə bilsəydiniz original sılkaya baxmanız lazım idi.Burda nəinki yalandan heç səhvdən də söhbət gedə bilməz.Əfəndinin yazılarında səhv olubsa o bunu etiraf edib və ya düzəldib,hər zamanda səhv tərcümə olan hallarda bunun düzəldilməsini rica edib.Qısaca kimin nə olduğu hamıya məlumdur. Mən nəyi yalan yazmışam,məgər sizin kitablardan mənası açıq olan sitatları gətirməmişəm? Doğrunu ləkələmək,böhtan atmaq sizin əvvəlki adətinizdir.Necə deyərlər "Oğru elə bağırdı doğrunun bağrı yarıldı"Təqiyyə isə sizin məzhəbin özülüdür. http://www.boxca.com/dufmm7fy0px4/Təqiyyə.doc.html Əlbəttə,bilik ancaq sizdədir.Paradoks buna deyərlər.Bu alimlər sizin alimlər deyil,yoxsa onların əqidələri Şiyə əqidəsi deyil.Ya siz şiyə deyilsiz,ya da şiyə əqidəsindən xəbəriniz yoxdur. Siz elminizi havadan alırsız,yoxsa o alimlərinizin kitablarından? Sizdə necə icma ola bilər ki,əksər alimləriniz Quranı təhrif olunmuş hesab ediblər və onlar niyə sizə görə küfr etmiş sayılmırlar? Əxbari alimləriniz Şiyə olublar yoxsa nə? Əxbari alimlərinizin adlarını qeyd edə bilərsiz? Heç kəsə sirr deyil ki,təqiyyə ilə söz söyləmək sizdə adi bir şeydir.Bu gün bir söz söz,daha sonra onun əksi olan söz söyləmək bu qəbildəndir.Bir misal. Musa ibn Əşyəm demişdir ki, bir dəfə mən Əbu Abdulla əley-hissəlamın yanında olanda bir nəfər ondan Qüdrət və Cəlal sahibi Allahın Kitabından bir ayə haqqında soruşdu, o həmin adama bir cür cavab verdi, sonra onun yanına bir başqası daxil olub həmin ayə haqqında so-ruşdu və o ona birinciyə verdiyi cavabın əksini dedi. Allah bilir, mən bundan nə çəkdim, sanki ürəyimi bı-çaqla yaraladılar, öz-özümə dedim: "Bir vergülün ya-rısı qədər də səhv etməyən Əbu Qətadəni Şamda qoyub hər şeydə elə mənim kimi səhv edən bunun yanına gəl-dim..." Bu zaman bir başqası da daxil oldu və ondan həmin ayə haqqında soruşdu. O ona da mənə və dostuma cavab verdiyinin əksini dedi. Belə olduqda mən sakit oldum və bildim ki, o bunu təqiyyə məqsədilə edir" (əl-Kafi fi əl-üsul", səh.163, 1-ci cild, Hindistan çapı) Siz Kəşşanidən çox bilirsiz?Küleyni özünün kitabında bu rəvayətlər həddindən artıq çoxdur və bu kitab sizə görə ən mötəbər kitab hesab olunur.Paradoks ondadır ki,kitabına onlarla belə rəvayət daxil edəsən,amma bunu münasibət bildirməyəsən,şərh verməyəsən.Mən sizin alim Kaşşaniyə inanım,yoxsa sizə? Böyük Hədis alimləri kitablarında hədis rəvayət edərkən onun mötəbərlik dərəcəsini qeyd edərdilər,qəribə hədisə rast gələndə mütləq ona münasibət bildirərdilər.Amma,söhbət sizin bu rəvayətlərdən deyil,sizin alimlərinizin bu rəvayətlərə olan münasibətindən gedir.Özünüz də qey etdiz ki,bu rəvayətlərə əsasən təhrif iddia edən alimləriniz olub,bunu gizlədə bilmərsiz.Bunun əksini deyənlər isə Quranı məna etibarı ilə təhrif etmişlər,bir çox hallarda isə təqiyyə işlətmişlər.

Nəzərinizə çatdırım ki,söhbət Nuri Təbərsidən və onun kitabında olan sitatlardan getmir.Söhbət bu baradə sizin alimlərinizin əqidəsindən gedir.Təqiyyə etməyib bunu açıq deyənlər deyiblər,bəziləri isə təqiyyə işlədiblər. Dediyim kimi bu baradə sizdə iki mindən çox rəvayət vardır və bu etiqadda olan sizdə alimlər vardır.Lakin,sizlər bunu bilə-bilə onların açıq aşkar küfrünə və zəlalətinə göz yumursuz və elminizi bu kimi alimlərdən alırsız. http://answer2islamnews.blog.ru/?page=2#post27703795 Əvvəla Siz elə Nuri Təbərsidən yazmışdız və mən Sizin cavabınızı verdim. İkincisi, bu yazdığınız eynilə bu mövzuda Sizdən əvvəl 2 dəfə yazılıb və cavablandırılıb. Mövzunu oxusaydız bunu və cavabları görərdiz. Üçüncüsü, Efendinin saxta yazıları bizə höccət deyil, çünki onun yalançı olması artıq sübut olunub! Dördüncüsü mövzunu əvvəldən oxuyun və xüsusən də 1-ci yazıya fikir verin. Sonra isə 3-ce səhifənin əvvəlində öz səhihlərinizdən olan hədislərə baxarsız. Bu bəs eləməsə Quranınızda artıq surələrə də baxa bilərsiz: http://forum.bakililar.az/index.php?showtopic=77463 Başqasına şər atmaq yaxşı iş deyil.Əfəndi bütün bu məsələlərə elmi və sizdən fərqli olaraq qərəzsiz yanaşıb.Bunu kənardan izləyən görə bilər.Özü yalançı olanın başqasına yalançı deməsi nə qədər də qəribədir... Məlumdur ki,sizin istər keçmiş,istərsə də müasir alimlərinizdən bir qismi Quranın təhrif olunması qənaətində olublar. Şiə alimlərdən Feyz Kaşani də qeyd edib: “Bizim rəhmətlik şeyxlərimizin bu məsələdə etiqadları isə “siqət əl-islam” (Islamın etibarı) təxəllüslü Məhəmməd ibn Yəqub Küleynidən (Qəbri nurla dolsun!) zahir olur ki, o da Quranın təhrif olunduğu və onda çatışmazlığın möv-cudluğu etiqadında olmuşdur. Çünki o özünün “əl-Kafi” kitabında bu mənalı rəvayətlər vermiş, kitabın əvvəlində orada rəvayət etdiklərinə inandığını qeyd etməklə yanaşı, həmin rəvayətlərə etiraz etməmişdir. Onun ustadı Əli ibn Ibrahim Qümmi də elə; onun təfsiri belə rəvayətlərlə doludur, o, bu işdə xüsusi səy göstərir. Eləcə də şeyx Əhməd ibn Əbu Talib Təbərsi (Qəbri nurla dolsun!) özünün "əl-İhticac" kitabında onları təqlid etmiş-dir”. Bax “Təfsir əs-Safi” nin müqəddiməsi, səhifə.14. Hüseyn ibn Məhəmməd Təqi Nuri Təbərsinin özünün məşhur "Fəsl əl-xitab fi isbat təhrif kitab Rəbb əl-ərbab" kitabında Seyid Nemətulla Cəzairidən misal gətirib dediyi kimi, on-lar şiələr arasında yayılmış bu xəbərləri və hədisləri inkar edə bilməzlər. O, Cəzairidən belə bir misal da gətirir: "Dostlarımız Quranın təhrifinə açıq-aşkar sübut olan bu ardıcıl olaraq yayılmış xəbərlərin doğruluğu məsələ-sində həmfikirdirlər" (Fəsl əl-xitab fi isbat təhrif kitab Rəbb əl-ərbab" kitabı, səh.30.) Qümminin təfsirini şərh etmiş bir şiə alimi Quranın təhrif olunduğuna dair alimlərin sözlərini qeyd edərək demişdir: "Lakin digər keçmiş və sonrakı alimlərin və mühəddislərin sözlərindən görünür ki, onlar Quranda naqislik olduğunu söyləyirlər. Belə-lərinə Küleyni, Bərqi, Əyyaşi, Nümani, Fürat ibn Ibrahim, Əhməd ibn Əbu Talib Təbərsi, Məclisi, Seyyid Cəzairi, Hürr Amili, Fütuni, Seyyid Bəhrani kimilərini misal göstərmək olar. Onlar öz məzhəblərini elə ayələr və rəvayətlərlə sübut etməyə çalışmışlar ki, onlara göz yummaq mümkün deyil". (Seyyid Teyyib Musəvinin "Təfsir əl-Qümmi"yə müqəddiməsi, səh.23, 24.) Başqa misallar gətirib mövzunu uzatmaq istəmirəm.Nəzərinə çatdırıram ki,söhbət rəvayətlərdən getmir.Bu rəvayətlər sizdə iki mindən artıqdır və bir çoxu sizə görə səhihdir.Mən alimlərinizin bu baradə olan mövqeyini araşdırmaq istəyirəm.Məgər bu cür etiqadda olmaq Qurana küfr deyil,niyə bunları ört basdır edirsiz?

Nəzərinizə çatdırım ki,söhbət Nuri Təbərsidən və onun kitabında olan sitatlardan getmir.Söhbət bu baradə sizin alimlərinizin əqidəsindən gedir.Təqiyyə etməyib bunu açıq deyənlər deyiblər,bəziləri isə təqiyyə işlədiblər. Dediyim kimi bu baradə sizdə iki mindən çox rəvayət vardır və bu etiqadda olan sizdə alimlər vardır.Lakin,sizlər bunu bilə-bilə onların açıq aşkar küfrünə və zəlalətinə göz yumursuz və elminizi bu kimi alimlərdən alırsız. http://answer2islamnews.blog.ru/?page=2#post27703795 Quran_n_t_hrif_olunmas__haqqda.doc

Bu mövzu baradə danışmazdan əvvəl bilməliyik ki,bizim söhbətimiz rəvayətlərlə bağlı deyil.Çünki,bu baradə sizin kitablarda iki mindən çox rəvayət varid olmuşdur. Hüseyn ibn Məhəmməd Təqi Nuri Təbərsinin özünün məşhur "Fəsl əl-xitab fi isbat təhrif kitab Rəbb əl-ərbab" kitabında Seyid Nemətulla Cəzairidən misal gətirib dediyi kimi, on-lar şiələr arasında yayılmış bu xəbərləri və hədisləri inkar edə bilməzlər. Həmin misal belədir: "Bunu (yəni Hikmətli Kitabın təhrif olunmasını) sübut edən xəbərlər iki min hədisdən çoxdur. Müfid, tədqiqatçı Dəmmad, alim Məclisi kimi bir qrup və başqa-ları bu xəbərlərin çox geniş yayıldığını iddia edirlər". (Nuri Təbərsinin "Fəsl əl-xitab fi isbat təhrif kitab Rəbb əl-ərbab" kitabı, səh.227, Iran çapı, 1298 h.) Daha sonra davam edərək deyir: O, Cəzairidən belə bir misal da gətirir: "Dostlarımız Quranın təhrifinə açıq-aşkar sübut olan bu ardıcıl olaraq yayılmış xəbərlərin doğruluğu məsələ-sində həmfikirdirlər" (Fəsl əl-xitab fi isbat təhrif kitab Rəbb əl-ərbab" kitabı, səh.30.) Söhbət ondan gedir ki,sizin alimləriniz təhrifi qəbul etmiş,bunun küfr olmasına baxmayaraq ona etiqad etmişlər

Bu mövzuda uzunçuluqdan uzaq olmaq üçün sırf dəlillərlə məqalə təqdim etmək istəyirəm.Məlumat üçün hər halda bu kifayət edər. ALLAH – subhanəhu və təala – nin ULUV – UCALIQ SİFƏTİ VƏ SƏMADA OLMASI Ərşin üzərində olmasına baxmayaraq, bütün yaratdıqları üzərində uca, onlardan ayrı olmasına baxmayaraq, onları görən, onların nə halda olduqlarını bilən, hər şeyi elmi ilə əhatə edən də odur. Heç bir şey ondan gizli qalmaz, kimsə onunla çəkişməz, ona qarşı çıxmaz, ona heç bir şeydə əngəl olmaz. Əksinə hər şey onun əzəməti önündə boyun əyər, izzəti qarşısında zəlildir. Hər şey onun hökmü, idarəsi altındadır. O, şanı etibarı ilə ən yüksəkdir. O, bütün kamil sifətlərin sahibidir, bütün əskikliklər ondan uzaqdır. ƏZİZDİR, CƏLİLDİR, şanı mübarək və çox ucadır. ULUV – Ucalıq deməkdir. Allah – subhanəhu və təala – nin zatı sifətlərindən olub iki qismə ayrılır. 1. Sifətlərin Uluvvu. 2. Zatın Uluvvu. Allah daima uca və böyükdür. Allahın uca olmasına və səmada olmasına beş şey dəlalət edir. 1. Qurani –Kərim. 2. Sünnə. 3. Səhabələrin icması. 4. Ağıl. 5. Fitrət. Allah – subhanəhu və təala – nın səmada olmasına Quran və Sünnədə 18-cür isbat var. 1. MİN – dan, dən, ön qoşması ilə Allahın yüksəkdə olması – Fövq. «Onlar, onların fövqündə olan Rəblərindən qorxarlar». (ən-Nəhl 50). 2. MİN – dan, dən, ön qoşması gəlmədən. «O, öz qulları üzərində hakim-mütləqdir». (əl-Ənam 18 və 61). 3. Ona doğru yüksəliş. «Mələklər və ruh onun dərgahına müddəti əlli min olan bir gündə qalxarlar». (əl-Məaric 4). Rəsulullah – səllallahu aleyhi və səlləm – buyurur: «Onların arasında gecələyən mələklər yuxarıya qalxarlar (uruc edərlər). Allah onlardan soruşar…». 4. SAƏDƏ – SUUD – qalxmaq sözündən. «Pak söz ona tərəf yüksələr». (Fatir 10). Əbu Hureyrə – radıyallahu anhu – rəvayət edir ki, Peyğəmbər – səllallahu aleyhi və səlləm – buyurur: «Allaha ancaq gözəl şey yüksəlir…». Əbu Musa əl-Əşari – radıyallahu anhu – rəvayət edir ki, Peyğəmbər – səllallahu aleyhi və səlləm – buyurur: «Gündüzün əməlindən əvvəl gecənin əməli, gecənin əməlindən əvvəl gündüzün əməli ona (Allaha) yüksəlir (qaldırılır)». 5. RAFAƏ – YARFƏU – qalxmaq sözündən. Bir çox məxluqatı özünə döğru yüksəldən. «Ya İsa! Həqiqətən mən sənin ömrünü tamam edib öz dərgahıma qaldıraram». (Ali İmran 55). «Xeyir! Allah onu öz dərgahına qaldırmışdı». (ən-Nisa 158). 6. Mütləq ULUV (ucalıq) həm zatı, həm də sifətləri ilə. «O, Alidir (ucadır) və Azimdir (böyük)». (əl-Bəqərə 255). «Allah hər şeydən uca və böyükdür». (əl-Həcc 62). 7. Kitabın onun tərəfindən endirilməsi. Nazil olması. «O, yeri və uca göyləri yaradan Allah tərəfindən endirilmişdi». (Ta Ha 4). «De ki, onu Ruhul – Qüds (Cəbrail) Rəbbindən haqq olaraq endirmişdi». (ən-Nəhl 102). «Həqiqətən biz Quranı dünya səmasına nazil etdik». (Qədir 1). 8. Bəzi məxluqların ona yaxın olması. «Rəbbinin yanında olanlar». (əl-Əraf 206). «Göylərdə və yerdə nə varsa onundur. Onun yanında olanlar isə…» (əl-Ənbiya 19). Rəsulullah – səllallahu aleyhi və səlləm – buyurur: «O, kitab onun yanında Ərşin üstündədir». «Fironun yoldaşı (Asya dua edərək) Ey Rəbbim! Öz dərgahında mənim üçün ev qərar et və məni Firon və onun əməlindən qurtar. Məni zalım qövmdən xilas et». (Təhrim 11). 9. Fİ – da, də ön qoşması ilə Allahın göydə olması. «Göydə olanın yeri titrədib sizi onun dibinə göndərməyəcəyinə əminsinizmi. Göydə olanın sizin üstünüzə daş yağdıran bir yel göndərməyəcəyinə arxayınsınızmı?» (Mülk 16,17). İbn Ömər – radıyallahu anhu – rəvayət edir ki, Rəsulullah – səllallahu aleyhi və səlləm – buyurdu: «Rəhman olan Allah Rəhm edənlərə Rahm edər. Yerdə olanlara rəhm edin ki, səmada olan da sizə rəhm etsin». Rəsulullah – səllallahu aleyhi və səlləm – buyurur: «Mənə iman gətirmirsiniz. Mən səmada olanın əminiyəm. Səhər – axşam mənə səmalardan xəbərlər gəlir». 10. İSTİVA – ucalması. «Rahmən ərşin üzərinə yüksəldi». (Ta ha 5). «O, böyük əzəmətli Ərşin sahibi». (əl-Muminun 86). 11. Dua edərkən əllərin qaldırılması. Salman Farisi – radıyallahu anhu – rəvayət edir ki, Rəsulullah – sallallahu aleyhi və səlləm – buyurdu: «Əbədi və Kərim olan Rəbbimiz əllərini ona tərəf qaldıran qulunun əllərini geri boş qaytarmaqdan utanır». 12. Allahın dünya səmasına enməsi. Əbu Hureyrə – radıyallahu anhu – rəvayət edir ki, Rəsulullah – sallallahu aleyhi və səlləm – buyurdu: «Rəbbimiz hər gecəni 1/3 – də dünya səmasına enir və buyurur: Mənə dua edənin duasını qəbul edərəm, məndən istəyənin istədiyini verərəm, bağışlanma diləyəni bağışlayaram». 13. Rəsulullah – sallallahu aleyhi və səlləm – in vida həcci. Cabir b. Abdullah – radıyallahu anhu – rəvayət edir ki, Rəsulullah – sallallahu aleyhi və səlləm – vida həcci zamanı xütbəsində buyurdu: «Mən sizə din olan hər bir şeyi çatdırdımmı?» Səhabələr: «Bəli, ya Rəsulullah!» Allah Rəsulu şəhadət barmağını qaldıraraq: «Ya Rəbbim! Sən şahid ol, ki, mən onlara hər bir şeyi çatdırdım». 14. ƏYNƏ – harada? Sözünün işlədilməsi. Müaviyə b. əl-Həkəm əs-Sələmi – radıyallahu anhu – rəvayət edir ki, bir cariyəm var idi. Çöldə qoyun otarırdı. Bir gün canavar qoyunlardan birini yediyinə görə çox qəzəbləndim. Hətta cariyəyə sillə də vurdum. Peşmançılıq çəkdim və hadisəni Rəsulullah – səllallahu aleyhi və səlləm – ə danışdım. Allah Rəsulu buyurdu: «Cariyəni yanıma çağır». Cariyə gəldikdə, Rəsulullah – səllallahu aleyhi və səlləm – buyurdu: «Sən möminəsən?» O, da bəli dedikdə Rəsulullah – sallallahu aleyhi və səlləm - buyurdu: «ƏYNƏALLAH – Allah haradadır?». 15. Allahın səmada olmasını söyləyənin iman sahibi olması. Muaviyə b. əl-Həkəm əs-Sələmi – radıyallahu anhu – rəvayət edir ki, Rəsulullah – səllallahu aleyhi və səlləm – cariyədən soruşdu: «ƏYNƏALLAH – Allah haradadır?» Səma üzərində. Bəs mən kiməm? «Sən Allahın Rəsulu». Bəlkə də bizlərin Allah haradadır deyə sual verməyimizə gülə bilərlər. Lakin yaradılmışların ən mükəmməli, Rəbbimizi ən gözəl tanıyan Allah haqqında haradadır deyə sual verdiyini unutmuşlar? O, da cariyənin gözəl cavabını bəyənmişdir. 16. Fironun Allahın səmada olmasını yalanlaması.Firon dedi: «Ey Haman! Mənim üçün bir qəsr tik ki, bəlkə göylərin yollarına yetişim və Musanın Rəbbini görüm. Doğrusu mən onu yalançı sayıram». (əl-Mumin 36-37). Yəni Firon Musa – əleyhissəlam – ın ilahinin səmada olmasına dair vermiş olduğu xəbərin yalan olduğunu sayırdı. Buna görə də Firon öz qövmünə bunu sübut etmək üçün Hamana onun üçün Qəsr tikməsini əmr edir və sonra: «Doğrusu mən onu yalançı sayıram». (əl-Mumin 36-37). O halda belə bir sual ortaya çıxır: «Nisbət etibarı ilə kim daha çox Firona yaxın olur? Allahın səmada olmasını qəbul edən bizlər? Yoxsa???» heç şübhəsiz ki, Firon, Musa – əleyhissəlam – ın ilahinin səmada olması yalan saymışdı. Allahın ucalığını və səmada olmasını qəbul etməyənlər Firon, səmada olmasını qəbul edənlər isə Musa və Məhəmməd – səllallahu aleyhi və səlləm – in yolundadırlar. 17. Rəsulullah – səllallahu aleyhi və səlləm – in merac səfəri. Onun orada Peyğəmbərlərlə görüşməsi, Allahın dərgahında namazın fərz olması və s. Zeynəb – radıyallahu anhə – möminlərin anası, Rəsulullah – səllallahu aleyhi və səlləm – in zövcəsi – o biri qadınların yanında daima fəxr ilə deyərdi: «Sizi atalarınız ərə verib, məni isə Allah yeddi qat səma üzərində evləndirib». 18. Qiyamət günü Cənnət əhlinin öz Rəbblərini görmələri «O, gün neçə-neçə üz öz Rəbbinin camalına baxıb sevinəcəkdir». (əl-Qiyamət 22-23). Mən deyirəm ki, Allah Qurani – Kərimdə bir çox ayələrin sonlarında buyurur ki, bu ayələrdə ağıl sahibləri, hikmətli insanlar üçün ibrətlər vardır. Ağlı olmayan insan yalnız bu qədər dəlilləri inkar edib Allahın göydə olmasını qəbul etməyə bilər. Səhabələrin, tabiinlərin, sələfi salihin alimlərinin və bütün haqq yolda olan müsəlmanların da qəbul etdiyi, Allah – subhanəhu və təala – nin səmada olmasıdır. Əbu Muti deyir ki, Əbu Hənifə – rahmətullahi aleyhi – dən mən Rəbbinin səmada, yoxsa yerdə olduğunu bilmirəm deyən kimsə haqqında soruşdum. O dedi: «Bu kimsə kafir olur». Çünki Allah buyurur: «Rəhman ərşin üstünə yüksəldi». (Ta ha 5). Onun Ərşi isə yeddi səmanın üstündədir. Mən: «Əgər o, Ərşin üzərindədir dediyi halda, bilmirəm Ərş səmadadır, yoxsa yerdədir, desə?» O, dedi: «Yenə o, kafirdir. O, Allahın səmada olmağını inkar edir». Ağıl və Fitrət ilə isbata gəlincə, bütün insanlar təbiətləri və səlim qəlbləri ilə dua etdikləri zaman əllərini yuxarı qaldırırlar. Uca Allaha yalvarıb-yaxardıqda da qəlbləri ilə yuxarını qəsd edərlər. Bu Allahın onları yaratmamışdan əvvəl qəlblərində fitrət olaraq yerləşdirdiyi hisslərdir. Onlar bunu bir insandan, müəllimdən öyrənməmişlər. Bu sadəcə qəlbdə olan Allahın ucalığını göstərən hislərdir. BƏZİ ŞÜBHƏ DOĞURAN AYƏLƏRƏ CAVABLAR Müxaliflər müsəlmanların qəlblərinə şübhə salmaq üçün bəzi ayələri dəlil gətirirlər. «Məgər görmürsənmi ki, Allah göydə və yerdə nə varsa, hamısını bilir. Aralarında gizli söhbət edən üç adamın dördüncüsü, beş adamın altıncısı Allahdır. Onlar bundan az da, çox da olsalar və harda olsalar, Allah yenə də onların yanındadır. Sonra Qiyamət günü Allah onlara etdikləri əməlləri (bir-bir) xəbər verəcəkdir. Allah hər şeyi biləndir». (əl-Mucadələ 7). «Siz harda olsanız, o, sizinlədir. Allah sizin nə etdiklərinizi görəndir». (əl-Hədid 4). İlk baxışdan bu ayələr insana şübhə gətirə bilər. O, sizinlə bərbərdir buyuruğu: Allah – subhanəhu və təala – yaradılmışlar ilə qarışmış, onların yanlarındadır demək deyil. Xeyr! Allah Ərşin üzərindədir, məxluqatın üzərində RAQİBDİR (nəzarət edəndir). Əgər ayələrin sonlarına fikir versəniz görərsiniz ki, Allahın bizimlə olması onun bizim etdiklərimizi bilməsi və görməsi ilədir. Əgər biz Allahın yaratdıqlarından olan Aya baxsaq görərik ki, o səmada yerləşdirilmişdir. Bununla bərabər o, səfərdə olan hər bir kəsə hara gedirsə getsin onunla birlikdədir. Ayın bərabər olması onun işıq saçması və görülməsinə görədir. Ay isə Allahın ayələrindən ən kiçiyidir. Bir qadından Allah haradadır soruşulduqda: «Allah səmadadır, yerdə deyil – cavabını verdi». Bəs Allah: «Siz harda olsanız, o sizinlədir». (əl-Hədid 4) sözünə nə deyirsən?» - sualına isə belə cavab verdi. «Bu sənin bir kimsəyə məktub yazıb mən səninlə bərabərəm deməyin kimidir. Halbuki sən onun yanında deyilsən». Elm, qüdrəti ilə hər bir şeyi idarə edən, əhatə edən, himayə edən haqqında düşünmək ki, o məxluqlarla, naqislərlə, günahkarlarla birlikdədir. Bu ağla sığmazdır. Pak və nöqsansız olan Allah – sübhanəhu və təala – naqislərlə bərabər ola bilməz. Digər şübhələri: «Göydə olanın». (Mülk 16-17). Zahirini qəbul etsək, səmanın Allahı kölgələdiyini, onu daşıdığını desək düzgün olmaz. Çünki Allah başqa ayədə buyurur: «Onun izni olmadan yerə düşə bilməməsi üçün göyü tutub saxladığını görmürsənmi». (əl-Həcc 65). Göyün də Allaha ehtiyacı olduğunu görürük. Digər şübhələri: «And olsun ki, insanı biz yaratdıq və nəfsinin ona nə vəsvəsə etdiyini də biz bilirik. Biz ona şah damarından da yaxınıq». (Qaf 16). Bəli, bu ayəni oxuduqda biz fikirləşə bilərik ki, Allah bizə şah damarımızdan da yaxındır. Lakin nə ilə yaxın olduğunu biz sonrakı ayədən başa düşürük. «Xatırla ki, sağında və solunda yazan iki mələk oturmuşdur». (Qaf 17). O, mələklər ki, insanın ağzından çıxan hər bir kəlməni qeyd edirlər. Digər şübhələri: «Göylərdə də, yerlərdə də yalnız o Allahdır. Sizin gizlində də, aşkarda da nəyiniz varsa onu, tutduğunuz əməlləri o bilir». (əl-Ənam 3). Lakin Qurani – Kərimdə digər bir ayə bunu çox gözəl açıqlayır. «Göydə də ilah (ibadət olunan) yerdə də ilah odur. O, hikmət sahibidir, biləndir». (Əz-Zuxruf 84). Digər şübhələri: «Can boğaza yetişdiyi zaman, siz ona baxıb durursunuz. Biz ona sizdən daha yaxınıq, amma siz görmürsünüz». (əl-Vaqiə 83-85). Allah: «Biz ona sizdən də yaxınıq» buyurduqda, ölüm anında ÖLÜM – mələyinin ölən insana yaxın olduğunu buyurur. Bu ayədə ölüm anı xüsusiləşdirilmişdi. Əgər biz desək ki, Allah bizə yalnız ölüm anında yaxındır, bu düz olmaz, çünki Allah bizə hər an yaxındır. Ölüm anının xüsusiləşdirilməsi isə o, anda ölüm mələyinin yaxın olmasına görədir. Allahın bizə hər an yaxın olması isə Quran və Sünnə ilə sabitdir. Bu da duadır. «Bəndələrim məni səndən soruşsalar söylə ki, mən onlara yaxınam. Dua edib məni çağıranın duasını qəbul edərəm». (əl-Bəqərə 186). Burada söhbət Allahdan nə isə istəmək və Allaha ibadət etmək üçün olunan duadan gedir. İstək duası zamanı insan bir şeyə diqqət etməlidir! Allahın adlarından öz istədiyi şeyə münasib olanını istədiyindən qabaq çəkməlidir. Məs: «Ey Rahmən olan Allah! Mənə rəhm et, məni bağışla!» «Ey qoruyan, məni qoru!» və s. Rəsulullah – sallAllahu aleyhi və səlləm – buyurur: «Sizin dua etdiyiniz Allah sizdən hər hansı birinizin dəvəsinin boynundan da ona yaxındır». Allahın yaxın olması ucalığına və yuxarıda olmasına zidd deyildir. Çünki bütün sifətlərində Allaha bənzər bir şey yoxdur. O, yaxın olması ilə də ucadır, ucalığı ilə də yaxındır. «Allah (müşriklərin) ona aid etdikləri sifətlərdən tamamilə uzaqdır». (əs-Saffət 159). Allahın Qiyamət günü İsa – əleyhissəlam – ilə danışması onun ilah olmamasını sübut etmək üçün olacaqdır. «Rəbbin sözü düzgün və ədalətli şəkildə tamam oldu». (əl-Ənam 115). «Biz Peyğəmbərlərin bəzisini digərindən üstün etdik. Allah bunlardan bəzisi ilə danışmışdır». (əl-Bəqərə 253). «Rəbbi onlara (Adəm və Həvvaya) müraciət edib buyurdu: Məgər mən sizə bu ağaca (yaxınlaşmağı) qadağan etməmişdimmi?». (əl-Əraf 22). Buradakı səsləniş, nida onların günah etmələrindən sonra olmuşdur. «Musaya vəd etdiyimiz vaxt gəlib çatanda Rəbbi onunla (arada heç bir vasitə olmadan) danışdı». (əl-Əraf 143). «Allah Musa ilə sözlə danışdı». (ən-Nisa 164). Musa – əleyhissəlam – ilə heç bir mələyin köməyi olmadan, vasitəçi olmadan danışmışdır. «Biz Musanı Tur dağının sağ tərəfindən səslədik». (Məryəm 52). «Yadına sal ki, bir zaman Rəbbin Musaya belə buyurmuşdu: Get o, zalım tayfanın yanına». (əş-Şuəra 10). «Allah həmin gün onlara xitab edib belə buyuracaqdır: Peyğəmbərlərə nə cavab verdiniz?» (əl-Qəsəs 65). «Rəhmli Allahdan (onlara) salam deyiləcəkdir». (Yasin 58). Rəsulullah – səllAllahu aleyhi və səlləm – buyurur: «Qiyamət günü Allah ilə qulun arasında heç bir tərcüməçi (vasitə) olmadan Allahın danışmadığı heç bir qul yoxdur». Möminlərdən fərqli olaraq Allahın Qiyamət günü «Allah onlarla danışmaz…». (əl-Bəqərə 174). «Allah ilə olan əhdlərini və andlarını ucuz bir qiymətə satan şəxslərə axirət nemətlərindən heç bir pay yoxdur. Allah Qiyamət günündə onları dindirməz…». (Ali-İmran 77). Onlarla danışmaması onlar üçün bir əzabdır. Allah buyurar: «Orada zəlil, məyus vəziyyətdə durub qalın və mənə heç bir şey deməyin». (əl-Muminun 107). Bu ayələrdən göründüyü kimi Allah – subhanəhu və təala – kəlam sifətinə malikdir və yaradılmış məxluqların səs və həriflərinə bənzəməz. Onun danışması vəhydir. Peyğəmbər – səllAllahu aleyhi və səlləm – buyurur: «Allah bir əmri vermək istədikdə vəhy ilə danışır». Allah daha doğru söz söyləyən olmadığı üçün hər bir şeyi hər baxımdan gözəl bilən də odur.

Molla Məhəmməd Təqi Kaşaninin fars dilində yazdığı "Hidayət ət-talibin" adlı kitabından hərfi tərcümə edilmiş bir parçada nə dediyinə nəzər salaq: "Osman özünün dostlarından və Əlinin düşmən-lərindən olan Zeyd ibn Sabitə əmr etdi ki, Quranı toplasın, ondan Əhl əl-Beytin üstün cəhətlərini və onların düşmənlərini pisləyən yerləri çıxarsın. Hal-hazırda adamların əlində olan və Osman müshəfi kimi tanınmış Quran Osmanın əmrilə toplanmış hə-min Qurandır" ("Hidayət ət-talibin", səh.368, Tehran çapı, 1282 h.) Molla Məhəmməd Baqir Məclisi yazır: "Münafiqlər Əlinin xəlifə olmasından qəzəb-ləndilər və xəlifənin başına bu müsibəti gətir-dilər, ikinci xəlifə ilə, yəni Allahın Kitabı ilə də belə rəftar etdilər, nəticədə onu parça-parça et-dilər" ("Həyat əl-qülub", "Vida həcci" fəsli, 49-cu nömrə, səh.681, 2-ci cild, fars dilində, Nulküşur çapı, Hindistan.) Əli Əsğər Bürcərdi Məhəmməd şah Qacar zamanında yazdığı kitabında təkrar edir. O de-yir: "Vacib olan odur ki, biz bəzi münafiqlərin tər-tib etdikləri Quranda təhriflərin və buraxılmış yerlərin olması ilə yanaşı, əsl Quranda heç bir dəyişiklik və təbdilin olmadığına inanmalıyıq. Əsl həqiqi Quran isə bizdə əsrin imamında — məşhur Mehdidədir (Allah onun zühurunu tezləşdirsin!)". (Əqaid əş-şiə", səh.27, Iran çapı) Mirzə Hüseyn Təqi Nuri Təbərsi de-yir: "Buna dəlalət edən xəbərlərin sayı iki min hədisdən çoxdur. Müfid, Damad, Məclisi kimi bir qrup alim onların yayıldığını iddia etmiş, Şeyx Əbu Cəfər Tusi də "ət-Tibyan"da onların sayca çoxluğunu bildirmişdir. Həmçinin bir dəstə də onların ardıcıllığını iddia etmişdir". O sözünü belə tamamlayır: "Bil ki, bu xə-bərlər əshabələrimizin şəriət ehkamlarını isbat etmək üçün istinad etdikləri mötəbər kitablardan və Peyğəmbərin əhvalatlarından götürülmüşdür" (Təbərsinin "Fəsl əl-xitab fi isbat təhrif kitab Rəbb əl-ərbab" əsəri, səh.227, Iran çapı.) "Quranın təhrif olunduğu sözünü bizə aid edən adam yalançıdır" deyən Ibn Babveyh Qümmi özünün "əl-Xisal" kitabında belə bir hədis rəvayət edir: "Bizə Cəssani (bənna) kimi tanınmış Məhəmməd ibn Ömər Hafiz Bağdadi bir hədis danışıb dedi: — Bizə Abdulla ibn Bişr bir hədis danışıb dedi: — Bizə Həsən ibn Zəbərqan Muradi bir hədis danışıb dedi: — Bizə Əbu Bəkr ibn Əyyaş Əcləh Əbu Zübeyrdən Cabirin belə dediyi haqqında bir hədis danışdı: "Mən Rəsulullah səlləllahü əleyhi və alihinin belə dediyini eşitmişəm: "Qiyamət günü gələndə üç şey şikayət edəcək: müshəf, məscid və mənim nəslim. Müs-həf deyəcək ki, ya Rəbb, məni yandırdılar və parça-parça etdilər..." (Ibn Babveyh Qümmi. "əl-Xisal", səh.83, Iran çapı, hicri 1302.) Mühsin Kaşi özünün "əs-Safi" təfsirində Seyyid Mürtəzanın dəlillərini qeyd edəndən sonra deyir: "Mən mömin-lərdən Quranın nəqli və qorunmasına dair fərziyyə-lərin çox olduğunu deyənə belə deyirəm ki, münafiq-lərin onu dəyişməsinə, Peyğəmbərin varisinin baş-qası ilə əvəz edilməsinə, xilafətin dəyişdirilmə-sinə dair onların rəyinə və istəyinə zidd olan fər-ziyyələr də çoxdur və bunun Quranda əsası var. O, sözünün sonunda deyir: "Onun Peyğəmbərin dövründə indi olduğu şəkildə toplanıb qurtarması isə sübut olunmamışdır. Bir halda ki o, hissə-hissə nazil olurdu və Peyğəmbərin ömrünün sonunacan nazil olmaq-da davam edirdi, onda o necə toplanıb qurtarmış ola bilərdi?" ("Təfsir əs-Safi", səh.14, 1-ci cild, kitabın müqəd-diməsi.) Seyyid Cəzairi bunu şiə-lərin Quranın təhrif edildiyini deməkdə yekdil ol-duqlarını qeyd edəndən sonra belə etiraf etmişdir: "Bəli, bu məsələdə Mürtəza, Səduq, şeyx Təbərsi şiə-lərə müxalif çıxmış və hökm vermişlər ki, bu mə-lum müshəfin ilk səhifəsi ilə son səhifəsi ara-sında yazılanlar (Allah tərəfindən) nazil olmuş Qurandan başqa bir şey deyil və o nə təhrif olunmuş, nə də bir yeri başqa şeylə əvəz edilmişdir... Görü-nür, onlar bu sözü bir çox məqsədlərlə demişlər, bu məqsədlərdən biri də Quranı tənədən xilas etmək idi". Sonra o aydınlaşdırır: "Necə ola bilər ki, bu məşhur adamlar öz əsərlərində Quranın başına bu işlərin gətirildiyini əhatə edən çoxlu xəbərlər rə-vayət etmişlər, Quran ayəsi də bunu təsdiq etmişdir? — "Sonra dəyişdirilib belə oldu" (Seyyid Nemətulla Cəzairi. "əl-Ənvar" əsəri.) əl-Kafi"ni şərh etmiş, hicri 1089-cu ildə vəfat etmiş Molla Xəlil Qəzvini "Quranın on yeddi min ayəsi var" hədisindən sonra deyir: "Qurandan çox şeyin buraxıldığına dəla-lət edən hədislərin sayı o qədər çoxdur ki, onları in-kar etmək mümkün deyil, ... haqqında danışılmış hə-dislərdən sonra mövcud Quranın nazil olmuş Quran olduğunu iddia etmək də asan deyil. Əbu Bəkrin, Ömə-rin və Osmanın əməlləri ilə tanış olandan sonra əshabələrin və müsəlmanların Quranın qaydaya salın-masına və qorunub saxlanmasına qayğı ilə yanaşmaları qərarına gəlmək çox zəif bir nəticə çıxarmaq deməkdir". (Safi. "əl-Kafi fi əl-üsul"un şərhi, "Quranın fəziləti" kitabı, səh.75, 8-ci cild, Nulküşur çapı, Hindistan, fars dilində.)

MERAMIN yaxshidir ALLAH EVEZIN VERSIN! Lakin qoyduqun mesele hem de terbiye ve derk etmek amilinde olah gundemdir! Eyer fikir versen (forumda) sulhe caqiran ele shielerdir! Ozlerin ehli sunne adlandiranlar ise ele bil aci istiot yeyib ve onun ustunden icmeye su tapmir Duzdur bunu hamiya shamil etmmek olmaz! amma 90% beledir! Her halda ALLAH komeyin olsun! İslam dini,Quran bizə ədalətli olmağı,haqqı müdafiyə etməyi əmr edib.Zülmdən və haqqsızlıq,ədalətsizlikdən çəkindirib. Ey iman gətirənlər! (Şahidliyiniz) sizin özünüzün, ata-ananızın, yaxın qohumlarınızın əleyhinə olsa belə, ədalətdən möhkəm yapışan Allah şahidi olun! (Nisa 135) Bu sözləri yazarkən sən haqqsızlıq edirsən.Bilindiyi kimi Şiyənin bütün dəvəti Əhli Sünnəni pisləmək üzərində qurulub.Bunu sizin demək olar bütün kitabları açdıqda görmək olar.Yəni,sizin metod qarşı tərəfi pisləməklə özünə dəvətdir.Bununla da siz öz nöqsanlarınızı insanlardan gizlətmək istəyirsiz.Halbuki,Əhli Sünnə kitablarında əsasən Tövhiddən,Quran və hədislərdən söhbət açılır,insanlar yalnız Allaha ibadət etməyə çağrılır və s.Sözlərimi yoxlamaq üçün çox uzağa getmək lazım deyil.Sadəcə ortada olan kitabları gözdən keçirmək lazımdır. Shiye_ve_sunniler.doc

Bu mövzunu açmaqda məqsədim özlərini "Haqq" kimi qələmə vermək istəyən amma,öz küfr və böyük bidətlərini insanlardan gizlətməyə çalışan,gecə-gündüz qarşı tərəfə böhtan ataraq,mətnlərə batil şərhlər verərək insanları aldatmağa çalışan bəzi fəsadçılardır. Bu mövzuda mən ancaq şərh vermədən Şiyə alimlərinin kitablarından inşallah sitatlar gətirməyə çalışacam.Çünki,bu baradə olan mətnlər elə açıq məna verir ki,bunların heç bir şərhə ehtiyacı yoxdur. Adnan Bahrani yazib: "Xülasə olaraq deyirik, Əhli beyt (a) yolu gələn, əgər mütəvatir sayılmasa da, çox sayda olan xəbərlərə görə əlimizdəki bu Quran Muhammədə (a) nazil olmuş Quranın tamamı deyildir, əksinə burda Allahın endirdiyinə müxalif olan və təhrif edilmiş, dəyişdirilmiş şeylər vardır və ordan çoxlu şeylər də çıxarılmışdır. Məsələn, Əlinin (a) adı bir çox yerdən çıxarılmışdır və Muhammədin ailəsi sözü çıxarılmışdır və eləcədə münafiqlərin adları və bundan başqa şeylər də çıxarılmışdır. Əli ibn İbrahimin təfsirində deyildiyi kimi bu Quran həm də Allahın və Onun Elçisinin razı olduğu şəkildə tərtib edilməmişdir". Mənbə: "Məşarigu şamsu durriya" Şiə mühəddisi Cəzairi bu kitabında deyir: "Xəbərlərdə deyilir ki, onlar (yəni imamlar) öz şiələrinə əmr etmişlər ki, mövlamız Sahibəzzaman zühur edənədək bu mövcud olan Quranı namaz qılarkən və başqa hallarda oxusunlar və onun ehkamlarına əməl etsinlər. Bir zaman bu Quran adamların əllərindən çıxıb səma-ya qalxacaq və Əmirəlmömininin tərtib etdiyi Quran üzə çıxacaq. Onda onlar onu oxuyar və onun ehkamlarına əməl edərlər" (- Cəzairi. "əl-Ənvar".) Əsərinin müqəddiməsində isə müəllif deyir: "Biz özümüzə söz vermişik ki, bu kitabda pak əleyhissəlamlardan (imamlardan — tərc.) götürdüklərimizdən başqa və rəvayətçilərin kitablarından götürülmüş və ancaq bizdə düzgün hesab edilən məlumatlardan başqa heç nə yazmayaq. Tarix kitablarına gəldikdə isə, onların əksəriyyətini kütlə yəhudi tarixlərindən köçürmüşdür. Ona görə də onlardan çoxu boş yalanlar və donuq hekayətlərdən ibarətdir" (Cəzairi. "əl-Ənvar", müqəddimə.) Hüseyn ibn Məhəmməd Təqi Nuri Təbərsinin özünün məşhur "Fəsl əl-xitab fi isbat təhrif kitab Rəbb əl-ərbab" kitabında Seyid Nemətulla Cəzairidən misal gətirib dediyi kimi, on-lar şiələr arasında yayılmış bu xəbərləri və hədisləri inkar edə bilməzlər. Həmin misal belədir: "Bunu (yəni Hikmətli Kitabın təhrif olunmasını) sübut edən xəbərlər iki min hədisdən çoxdur. Müfid, tədqiqatçı Dəmmad, alim Məclisi kimi bir qrup və başqa-ları bu xəbərlərin çox geniş yayıldığını iddia edirlər". (Nuri Təbərsinin "Fəsl əl-xitab fi isbat təhrif kitab Rəbb əl-ərbab" kitabı, səh.227, Iran çapı, 1298 h.) Daha sonra davam edərək deyir: O, Cəzairidən belə bir misal da gətirir: "Dostlarımız Quranın təhrifinə açıq-aşkar sübut olan bu ardıcıl olaraq yayılmış xəbərlərin doğruluğu məsələ-sində həmfikirdirlər" (Fəsl əl-xitab fi isbat təhrif kitab Rəbb əl-ərbab" kitabı, səh.30.) Qümminin təfsirini şərh etmiş bir şiə alimi Quranın təhrif olunduğuna dair alimlərin sözlərini qeyd edərək demişdir: "Lakin digər keçmiş və sonrakı alimlərin və mühəddislərin sözlərindən görünür ki, onlar Quranda naqislik olduğunu söyləyirlər. Belə-lərinə Küleyni, Bərqi, Əyyaşi, Nümani, Fürat ibn Ibrahim, Əhməd ibn Əbu Talib Təbərsi, Məclisi, Seyyid Cəzairi, Hürr Amili, Fütuni, Seyyid Bəhrani kimilərini misal göstərmək olar. Onlar öz məzhəblərini elə ayələr və rəvayətlərlə sübut etməyə çalışmışlar ki, onlara göz yummaq mümkün deyil". (Seyyid Teyyib Musəvinin "Təfsir əl-Qümmi"yə müqəddiməsi, səh.23, 24.) Seyid Nemətulla Hüseyni "əl-Ənvar" kitabında deyir: "Quranı nazil olduğu kimi Əmirəlmöminindən başqa heç kəsin tərtib etmədiyi barədə xəbərlərin sayı-hesabı yoxdur" (Seyid Nemətulla Cəzairi. "əl-Ənvar ən-Neməniyyə fi bə-yan mərifət ən-nəşə əl-insaniyyə".) İnşallah davamı olacaq.

Mühacir və Ənsarlar baradə Quranda olan ayələr S_hab__barad__ay_l_r.doc

eytani erəcəksən. 1. Böyük insan dediyin kimlərdir? 2. İrad tutana zalım deyilmir! Zalım zülm edənə deyilir! 3. Bizim bidət və küfrümüzə misalın belə yoxdur. Böhtanlarınıza da cavab yazanda, dəlillərimizi qəbul etmirsiniz! 4. O fəsili mən də görmüşəm. Yavaş yavaş cavablayacağam! 1.Böyük insan bir qisim yolunu azmışların inkar etmələrinə baxmayaraq icmanın qəbul etdiyi insanlardır. 2.Zalım hərfən bir şeyi yerinə qoymayana,mənaca isə həm dili,həm də əməlləri ilə haqqsızlıq edənə deyilir. 3.Bir misal:Şeyx Müfid deyib: "Imamiyyə həmrəydir ki, kim ki (heç olmasa) bir dənə imamın imamətini inkar etsə, (yaxud ona) tabe olmağın fərz olmasını inkar etsə, cəhənəmdə əbədi qalan kafirdir". Bax Maclisi "Biharul anvar" cild 23, səhifə 390. 1. Sən yaxşı olar biləsən ki, mən səqifəni icma saymıram! 2. Mən də dedim ki, mən irad tutmuşam! Daha Hacı Ömərə zülm eləməmişəm! (ALLAH bizə ondan qisas almağı nəsib eləsin!!!) 3. Baxaram. Şeyx Müfid çox gözəl söz deyib! Amma Şeyx Müfid və biz Öməri imam saymırıq ki ... Bəzi kənd şoferləri var ki, ördək, qaz, toyuq, cücə və s. bu kimi şeylərə tormoz vermirlər! Sürüb keçirlər! Biz də onlar kimi, bu Əbu-bəkrdi, bu Ömərdi, bu Osmandı, bu nə bilim kimdi ... Bunlara siqnal da vermirik! Sürüb keçirik!!! Ey Shiye Cavabını özünə nik götürmüş insan.Sən bu qədər elm öyrənib ədəb və əxlaq dərsi almamısansa sənlə söhbət etməyə dəyməz.Sən hansı niyyətlə elm öyrənmisənsə Allah bunun qarşılığını sənə verəcəkdir.Çünki,hədisə görə bir insan elmi mübahisə etməyə və s.Allahdan qeyri niyyətə görə öyrənirsə onun ağır cəzası vardır.Təbii ki,sənin öyrəndiyin elm İslam elmi deyil,Şiyə alimlərindən əxz elədiklərindəndir.Üslubundan və yazılarında görsətdiyin böhtanlar, əxlaqa,ədəbə zidd kəlmələr və s.sözləri ustadlarından yaxşı mənimsəmisən.Çünki,hamı bilir ki,sizin yazarlarınızın yazdığı kitablarda müxaliflərə qarşı necə böhtanlar,kin,nifrət doğuran sözlər vardır.Sizin bir üsulunuz vardır:Bu üsulda qarşı tərəfi pisləməklə öz məzhəbinə dəvət etməkdir.Halbuki,Əhli Sünnə əsasən insanları Qurana və Sünnəyə çağırır,onları bunları öyrənməyə sövq edir.Sizlər isə əsasən qarşı tərəfi pisləməklə məşğul olur,çox vaxt isə böhtan və yalanları açıq şəkildə yazırsız və yazılarda çox ustalıqla saxtakarlığa yol verirsiz. Əgər sən qarşı tərəfə hörmətlə yanaşmırsansa və onları ələ salır və haqqsız yerə böhtanlar atırsansa bu etdiyin əməllərə görə Allah qarşısında və haqqına girdiyin insanlar qarşısında cavab verəcəksən,bundan əmin ol... Alimlərə görə Səhabələrə,xüsusən Raşidi Xəlifələrə kin bəsləyən insanın İslamdan nəsibi yoxdur və bu sırf münafiqlik əlamətidir. (Ey müsəlmanlar!) Siz insanlar üçün ortaya çıxarılmış ən yaxşı ümmətsiniz (onlara) yaxşı işlər görməyi əmr edir, pis əməlləri qadağan edir və Allaha inanırsınız. (Əli İmran 110) İman gətirib (Məkkədən Mədinəyə) köçənlər, Allah yolunda cihad edənlər (mühacirlər) və (Peyğəmbərlə mühacirlərə) sığınacaq verib kömək edənlər (ənsar) - məhz onlar həqiqi mö'minlərdir. Onları (axirətdə) bağışlanma və tükənməz (gözəl, minnətsiz) ruzi gözləyir! (Ənfal 74) (İslamı) ilk əvvəl qəbul edib (bu işdə başqalarından) irəli düşən mühacirlərə və ənsara, həmçinin yaxşı işlər görməkdə onların ardınca gedən kimsələrə gəldikdə, Allah onlardan, onlar da Allahdan razıdırlar. (Allah) onlar üçün əbədi qalacaqları, (ağacları) altından çaylar axan cənnətlər hazırlamışdır. Bu, böyük qurtuluşdur (uğurdur)! (Tovbe 100) və s.onlarla digər ayələr.Sənin gecə gündüz İmamlardan və yalançı,hay-küyçü Əhli Beyt şüarlarını təsdiqləyən Quranda neçə açıq-aydın ayə var? Qısaca,sən söhbət ediləsi adam deyilsən.

ONLARI 100 DEFE SENDEN QABAQ GETIRIBLER VE CAVABLARIN ALIBLAR! TEKRAR ELEME! Hər şeydən öncə orda ayələrdir.Ayələrə isə cavab vermirlər,onları oxuyub dərk edirlər.

Deməli Peyğəmbər (s) deməyib ki, təravih namazı qılın. Deyib ramazan gecələrini ibadətlə keçirin! Namaz, dua, zikr və s. Daha təravih deyilmir aaa. Hədislərdən məlum olduğu kimi Rasulullah (s.a.s) üç gecə bu namazı camaatla birgə qılıb,daha sonra bu ibadətin fərz olunacağından ehtiyyat edərək bu namazı camaatla qılmaqdan vaz keçib.Ondan sonra isə bu ibadətin bir fərz olunma ehtimalı yox idi və bu ibadət camaatı birləşdirən və Ramazan gecələrini daha çoşğulu keçirməyə səbəb olan bir namazdır.Əgər sizlər belə gözəl sübut olunmuş bir namaz kimi ibadətə irad tutursunuzsa sizin obyektivlikdən nə qəqər uzaq,sız təəsübkeş,qəlbinizin isə necə kinlə dolu olduğu məlum olar.Mən hələ digər hədis kitablarından hədislər gətirmirəm.Halbuki,bu baradə bütün hədis kitablarında kifayət qədər misallar var.Özün də yəqin ki,bilməmiş deyilsən.Amma,səni bu maraqlandırmır.Görünür sənin məqsədin ancaq qaralamaq kampaniyası .rmaqdır.

1. Böyük insan dediyin kimlərdir? 2. İrad tutana zalım deyilmir! Zalım zülm edənə deyilir! 3. Bizim bidət və küfrümüzə misalın belə yoxdur. Böhtanlarınıza da cavab yazanda, dəlillərimizi qəbul etmirsiniz! 4. O fəsili mən də görmüşəm. Yavaş yavaş cavablayacağam! 1.Böyük insan bir qisim yolunu azmışların inkar etmələrinə baxmayaraq icmanın qəbul etdiyi insanlardır. 2.Zalım hərfən bir şeyi yerinə qoymayana,mənaca isə həm dili,həm də əməlləri ilə haqqsızlıq edənə deyilir. 3.Bir misal:Şeyx Müfid deyib: "Imamiyyə həmrəydir ki, kim ki (heç olmasa) bir dənə imamın imamətini inkar etsə, (yaxud ona) tabe olmağın fərz olmasını inkar etsə, cəhənəmdə əbədi qalan kafirdir". Bax Maclisi "Biharul anvar" cild 23, səhifə 390.

Şirk baradə Qurani Kərimdə olan ayələr _irk_barad__ay_l_r.doc

Təvəssül və şirk baradə bir məqalə _irk.doc

Namaz kimi bir xeyir əmələ görə haqqsız yerə böyük insanlara irad tutanın ancaq zalım olduğu bəllidir.Çünki,bu insanların gözü ancaq eyib axtarır,özlərinin bidətləri bir yana,küfrlərini belə görmürlər.Bu sənə ancaq Səhih Buharidən olan bir fəsil. 32-KİTÂBU SALÂTİT-TERÂVİH (Teravih Namazı Kitabı) [1] 1- Ramazân Gecelerinde İbâdetle Kaaim Olan Kimselerin Fazileti Babı [2] 1-.......Ebû Hureyre ® şöyle demiştir: Ben Rasûlullah(S)'tan işittim, ramazân için şöyle buyuruyordu: "(Hakk olduğuna kalbden) 2- Bize Abdullah ibnu Yûsuf tahdîs edip şöyle dedi: Bize Mâlik, îbn Şihâb'dan; o da Humeyd ibnu Abdirrahman'dan; o da Ebû Hureyre®'den haber verdi ki, Rasûlullah (S): "İnanarak vesevâb umarak ramazânda ibâdetle kaaim olan kimsenin geçmiş günâhları mağfiret olunur" buyurmuştur. îbnu Şihâb şöyle dedi: Ramazân gecelerindeki namaz işi bu hâl üzere iken (yânî kılan yalnız başına kılarken) Rasûlullah vefat etti. Sonra bu iş, Ebû Bekr'in halifeliği zamanında ve Umer'in halifeliğinin ba-e şında da Peygamber devrinde olduğu gibi isteyenin cemâatsız olarak I yalnız başına kılması suretiyle kılınır oldu [3]. x, Ve yine Mâlik, İbn Şihâb'dan; o da Urve ibnu'z-Zubeyr'den; o , da Abdurrahmân ibn Abdin el-Kaarî(80)'den rivayet etti. Bu Abdur-., rahman şöyle demiştir: Bir ramazân^ecesi Umer ibnu'l-Hattâb®'ın beraberinde mescide çıktım. Bir de baktık ki, insanlar yalnız ve dağı­nık topluluklar hâlinde terâvîh namazı kılmaktalar. Kimisi kendi ba­şına yalnızca namaz kılıyor, kimisi de namaz kılıyor ve bunun namazına bir kısım insanlar uyup namaz kılıyordu. Umer: Ben zannediyorum ki, ba dağınık olarak namaz kılan in­sanları bir tek okuyucu imâmın arkasında toplarsam daha faziletli olacak, dedi. Sonra buna kat'î olarak karar verdi. Ve akabinde (er­tesi günü, hicretin .14. senesi içinde) o insanları Ubeyy ibn Ka'b'ın (terâvîh imamlığı) arkasında topladı (Böylece terâvîh namazı cemâ­atle kılınmağa başlandı). Sonra diğer bir gece yine Umer'in berabe­rinde mescide çıktım. İnsanlar okuyucu imamlarının namazına uyup namaz kılıyorlardı. Umer bu manzarayı görünce: "Ni'me'l-bid'atu hâzihi (= Şu terâvâhin böyle cemâatle kılınması ne güzel âdet oldu)" diye sevincini belirtti ve: "Fakat bu namazlarını gecenin sonuna bı­rakıp da bu namazdan sonra uyuyanlar, şimdi namaz kılanlardan daha faziletlidirler" sözünü de ilâve etti. Umer, terâvîhi gecenin sonunda kılmayı kasdediyor. İnsanlar ise terâvîhi gecenin evvelinde kılmakta idiler [4]. 3-.......Peygamber'in zevcesi Âişe ®: Rasûlullah (S) geceleyin mesciddeki hücresinde iki yâhud üç gün namaz kıldı; ihsanlar da O'-nun namazına uyup cemâatle namaz kıldılar... İşte Rasûlullah'ın bu şekilde cemâatle namaz kıldırması hâdisesi, ramazân içindç vâki' ol­du, demiştir [5]. 4-.......Âişe ® yeğeni Urve'ye şöyle haber vermiştir: Rasûlul­lah (S) bir gece, gecenin ortasında çıktı da mescıdde namaz kıldı. Bir takım insanlar da O'nun namazına uyup beraberinde namaz kıldı­lar. Sabah olunca insanlar geceleyin Peygamber'in mescidde namaz kıldırdığını konuştular.Bu haber yayılınca ertesi gece, birinci gecekiler-den daha çok insan toplandı ve Peygamber'in beraberinde namaz kıl­dılar. Sabah olunca insanlar bunu yine aralarında konuşup yaydılar. Üçüncü gecede mescid halkı iyice çok oldu. Rasûlullah yine çıkıp na­maz kıldı; insanlar da O'nun namazına uyup namaz kıldılar. Dör­düncü gece olunca mescid, toplanan insanları almaktan âciz oldu. (Rasûlullah o gece namaza çıkmadı.) Nihayet sabah namazım kıldır­mak için çıktı. Sabah namazını kıldırınca yüzünü cemâate karşı yö­neltti ve hutbe başlangıcı olarak şehâdet kelimelerini söyledi, sonra "Amma ba'du" hitâb faslı ile başladığı hutbesinde bu gece namazı­na çıkmamasının gerekçesini şöyle açıkladı: "Şu muhakkak ki, sizin mescidde toplanmanız bana gizli olmamıştır. Şu kadar ki gece na­mazı üzerinize farz kılınır da sonra onun edasından âciz kalırsınız diye korktum" buyurdu. ez-Zuhrî: Nihayet Rasûlullah vefat etti. Ramazân namazı işi, ev­lerde kılınmak üzere devam edip durdu, dedi [6]. 5-...... Bize İsmâîl ibn Ebî Uveys tahdîs edip şöyle dedi: Bana İmâm Mâlik, Saîd el-Makbûrî'den; o da Ebû Seleme ibn Abdirrah-mân'dan tahdîs etti ki, bu Ebû Seleme, Âişe®'ye: — Rasûlullah'ın ramazândaki gece namazı (kemmiyet ve keyfi­yetçe) nasıl idi? diye sordu. Âişe de şöyle dedi: — Rasûlullah ne ramazânda, ne de ramazânın gayrı gecelerde onbir rek'at üzerine ziyâde eder değildi. Rasûlullah evvelâ dört rek'­at kılardı. Artık o rek'atların güzelliğinden ve uzunluğundan sorma! Sonra dört rek'at daha kılardı. Bunların da güzelliğinden ve uzunlu­ğundan sorma! Sonra üç rek'at kılardı. Ben: Yâ Rasûlallah! Vitr na­mazını kılmadan önce uyur musun? diye sordum. Rasûlullah: "Yâ Âişe! Benim iki gözüm uyur, fakat kalbim uyumaz" buyurdu [7].

Bu baradə çox maraqlı kitab dua_v___irk.doc

Bu da Allahın məscidlərindən uzaq düşüb məqbərələri özlərinə ibadət yeri seçənlərin mənzərəsi.Onların müşriklərdən heç bir fərqləri yoxdur. Məqbərələr