salahuddin

Deyirsen ki, post #50 -ye baxaq? Ne deyirem, baxaq görek ne yazmısan... Senin öz postunda anlaşılan budur ki, GUYA İbn Hacer deyir ki, "bezileri ona bele deyir...bezileri ona bele deyir..." ve sen bunları İbn Hacerin adından yazırsan. Bu ise sene dediyim kimi YALANdır. Eger sen özün bu sözlerin İbn Hacerin olmadığını bilirsense, o zaman ne üçün yazının sonunda deyirsen ki, Bu sozler hansisa shie alimin sozu deyil. Bu sozler Ibn Hecer esqalanin sozleridir ki, ozunun shie mehzebine qarshi boyuk tessubu var. sen burda camaatı axmaq yerine qoymusan?!?! Öz yuxarıda dediyin sözleri aşağıda inkar edirsen...eger sen bu sözlerin İbn Hacere aid olduğunu bilirdinse, bu o demekdir ki, senin halın daha da acınacaqlıdır. Çünki bildiyin halda tehrif edirsen... çünki sen hemin sözlerin kime aid olduğunu söyleseydin, her kese bilecekdi ki, o sozleri soyleyenin hali nedir?! Lakin sen bunu etmedin ve sen o sozleri İbn Hacerin adindan getirirsen, eger bele deyilse o zaman yuxarida qirmizi ile işarelediyim senin o sozlerinin menasi qalmır...bele çıxır ki, bekarçılıqdan oturub sozleri bir-birine qoşmaqla meşğulsan...bütün bunlardan sonra da utanmadan yazırsan ki, Buda Ibn Teymiyyenin Esqalani yaninda da olmasa bir chox ehli-sunne alimleri yaninda hormetinin gostericisidir. bu ise senin ne qeder üz sahibi olduğunu gösterir, adam kimi öz xetalarını boynuna almaq istemirsen, fırladırsan... Azca anlayışı olan adam İbn Hacerin "Durar el-Kemine" kitabında İbn Teymiyyenin tercumeyi halında onun haqqında muxtelif keslerin soyledikleri sözleri getirdiyini anlayar ve biler ki, oradakı sözlerden hansı İbn HAcere ve hansı başqalarına aiddir. Eger sen heqiqeten de hemin tercumeyi halı oxumuşdunsa orada İbn Hacerin İbn Teymiyye haqqında İmam ez.Zehebiden, İbn Heyyandan ve başqalarında neql etdiklerine de nezer yetirerdin ve İbn Hacer ele oz sheyxlerinin İbn teymiyye haqqindaki musbet reylerini de teqdim etmişdir. Butun bunları bilen adam hech bir zaman yuxarıda senin getirdiklerin sozleri İbn Hacerin adından teqdim etmezdi...eksine bu sozlerin et-Tufiye aid olduğunu deyerdi. Daha sonra ise yazırsan: Men ise deyirem ki, sen yene de sözleri yarımçıq teqdim edirsen, sözleri ele teqdim etmek isteyirsen ki, insanlar senin demek istediyini anlasınlar. Lakin eger sözleri tam şekilde teqdim etsen, o zaman axı İbn Teymiyyenin ne demek istediyini görecekler. İbn Teymiyye deyir: وعلي رضي الله عنه لم يكن قتاله يوم الجمل وصفين بأمر من النبي صلى الله عليه و سلم وإنما كان رأياه راه وقال أبو داوود في سننه حدثنا إسماعيل بن إبراهيم الهذلي حدثنا اب علية عن يونس عن الحسن عن قيس بن عباد قال قلت لعلي رضي الله عنه أخبرنا عن مسيرك هذا أعهد عهده إليك رسول الله صلى الله عليه و سلم أم رأى رأيته قال ما عهد إلي رسول الله صلى الله عليه و سلم شيئا ولكنه رأى رأيته ولو كان محارب علي محاربا لرسول الله صلى الله عليه و سلم مرتدا لكان علي يسير فيهم السيرة في المرتدين وقد تواتر عن علي يوم الجمل لما قاتلهم أنه لم يتبع مدبرهم ولم يجهز على جريحهم ولم يغنم لهم مالا ولا سبى لهم ذرية وأمر مناديه ينادي في عسكره أن لا يتبع لهم مدبر ولا يجهز على جريحهم ولا تغنم أموالهم ولو كانوا عنده مرتدين لأجهز على جريحهم واتبع مدبرهم "Alinin, radiyallahu anhu, Cemel ve Siffindeki vuruşması peyğemberin, sallellehu aleyhi va sellem, emri ile olmamışdır, lakin onun öz görüşü olmuşdur. Ebu Davud "es-Sünen" eserinde deyir: bize İsmail bin İbrahim al-Huzli, İbn Aliyyeden, o da Yunusdan, o da al.Hasandan, o da Qeys bin Ubaddan reyavet etdi: Qeyd dedi: "Eliden, radiyallahu anhu, soruşdum: "Bize bu seferin barede xeber ver! Bu, Resulullahın senden aldığı bir ehddir, yoxsa senin öz görüşündür?" Dedi: "Peyğamber menden bir şeye dair ehd almadı, lakin bu menim öz görüşümdür. Eger Alinin vuruşduqları peyğamberin s.a.s. vuruşduqları kimi murtedler olsaydı, Ali onlarla murtedler kimi davranardı. Eliden mütevatir olaraq gelmişdir ki, Cemel döyüşündü onlarla vuruşduğu halda onları teqib etmedi, yaralılarını öldürmedi, onlardan mal qenimet götürmedi ve zürriyetlerini esir götürmedi ve hetta munadiye bildirdi ki, bütün eskerlere çatdırsın ki, onları teqib etmesinler, yaralılarını öldürmesinler, mallarını qenimet olaraq götürmesinler. Eger onlar Eliye göre mürted olsaydı, onların yaralılarını öldürer ve onları teqib ederdi." Gördüyün kimi İbn Teymiyyenin burada söyledikleri gün kimi aydındır ve İbn Teymiyye bu sözü ile Hz. Alinin sözüne işare edir ve daha sonra bunu şerh ederken bildirir ki, peyğamberin zamanında vuruşduqları kesler kafirler ve mürtedler olmuşdur. Lakin Hz. Alinin dövründe ise ferqli idi ve Hz. Ali öz ictihadı ile onlara qarşı vuruşdu ve onlara peyğember zamanında mürtedlere qarşı gösterilen muameletden ferqli muamelet gösterdi... Meger ki, yalnız qelbi xeste olanlar bu sözlerde kin-küduret göre biler... Allahul-Mustean!

Nardarani... Sen meni heyretlendirmeye davam edirsen, senin xemirin neden yoğurulub anlaya bilmirem?! Yeni bu senden asılı deyil? Belke senin bele bir asılılığın var? Yani ki, insanların üzüne yalan danışmağı sevirsen? Ay nardarani, men çox gözel bilirem haradan ve hansı sehifeden ve hansı çapdan delil getirdiyimi ve men Allaha hemd olsun ki, ne yazdığımı görürem. Senden qabaq SAHİBB o sözleri getirmişdi ve yarımçıq kesib yerleşdirmişdi ve o de sehifeni göstererken 8-ci cild ve 329 ve 330-cu sehifeleri gostermişdi ve men ona cavab vererken hemin sehifelerden neql getirdim ve hemin sehifelerden getirdiyim neqli tercume edib burada yerleşdirdim. Eger sen özün korsansa, o zaman ne üçün camaatı korluqda ittiham edirsen. Senin kor olduğunu isbat etmek üçün ele senin özünün yazdığın cavaba diqqet çekecem. Öz yazdığını bir daha oxu ve senin erebce getirdiyin cümleye bax ve bir de menim getirdiyim erebce metne bax ve gör ki, arasında ferq var yoxsa yox ve her ikisinin de shriftini böyütmüşem ve her ikisini de qırmızı rengle vermişem....eger her hansı bir ferq görsen, o zaman xeber ele!!! (adam insanın bu qeder kor olmasını gördükde dehşete gelir) Hele bu yazdıqlarının sonunda utanmadan da soruşursan ki: Bes nedir? Eyni şey deyilse bes nedir? İkincisi ise sen tercümeni ele biyabırçı günde vermisen ki, adamın sene yazığı gelir...evvela sen bir cumleni doğru oxu ve cumlenin arasına moterize ichinde öz sözlerini soxma!!! Allaha şükür ki, bu forumda çox adam senin kimi deyil ve neyin saxta, neyin doğru olduğunu göre bilirik. Orada cümlenin sonunda sual işaresi vardır...ve sözler de çox aydındır. İbn Teymiyye sual verir: فإن جاز أن يطعن في الصديق والفاروق أنهما قاتلا لأخذ المال فالطعن في غيرهما أوجه فإذا وجب الذب عن عثمان وعلي فهو عن أبي بكر وعمر أوجب وعلي يقاتل ليطاع ويتصرف في النفوس والأموال فكيف يجعل هذا قتالا على الدين وأبو بكر يقاتل من ارتد عن الإسلام ومن ترك ما فرض الله ليطيع الله ورسوله فقط ولا يكون هذا قتالا على الدين؟ "Ali insanları itaet etdirmek üçün vuruşurdu ve nefsleri ve malları tasarrfuf edirdi, nece olur ki bu din uğrunda vuruşmaq sayılır, lakin Ebu Bekr mürtedlere qarşı ve Allahın ferzlerini terk edenlere qarşı onları Allaha ve Rasuluna tabe etdirmek üçün vuruşması din uğrunda vuruşmaq sayılmır?" Bu da senin üçün metbudan scan elediklerimdir ve sari ile işarelenmiş yerlere bax ve sonra sehifelerine de bax. Eger sen oradaki movzunu oxusaydın o zaman her şey sene aydın olardı, çünki İbn Teymiyye bu sözleri rafiziye cavab olaraq verir. Beleki bu rafizi iddia edir ki, Ebu Bekr beni hanife qovmunu zekat vermedikleri üçün mürted saydı ve onlara qarşı vuruşdu. Halbuki, benu henife Museylemeye iman getirmişdiler ve onların riddetleri meşhur idi. Bu rafizi iddia etmek isteyir ki, Ebu Bekrin .rdığı müharibe din uğrunda deyildi ve buna cavab olaraq İbn Teymiyye de deyir ki, nece olur ki, Elinin vuruşması din uğrunda olduğu halda, Ebu Bekrin vuruşması ise din uğrunda olmur. Halbuki, Eli müselmanlara qarşı vuruşmuşdu, çünki Eli ne xavaricleri, ne de Şam ehlini kafir görmemişdi. Lakin Ebu Bekr ise mürtedlere qarşı vuruşurdu ve İbn Teymiyye bunların arasında qiyas edir... Hele utanmadan da mene deyirsen ki, guya men başqa yerden neql getirirem...sende heqiqeten de sert bir üz var! Başqası senin yerine olsaydı, utanmışdı ve belke de bura utandığından yazı yazmazdı...

Düşünürem yazıb: Sene artıq cavab vermeye deymez, sadece olaraq nesihet edecem: "GET BİR AZ DA DÜŞÜN!"

Burada yalan danışanların kim olduğu göz qabağındadır... Qaldı ki, senin işare etdiyin hedislere geldikde ise, senin bu yazılarına baxanda ureyim ağrıyır. Bezen fikirleşirem ki, ne yaxşı ki, el-Hakim bu "le-Mustedrek" eserini yazıb, yoxsa bu şieler ne ederdi?!?!... Eger sen heqiqeten de tehqiq ehlisense (bele olmadığına bir qram da şübhem yoxdur) o zaman el-Müstedreke yazılmış Telxis eserini de oxu. sonra el-Heyteminin sözüne geldikde ise, el-Heytemi orada heç bir sened teqdim etmir ve heqiqet budur ki, bir seneddeki ravilerin siqa olması hedisi sehih elemir, çünki hedisde vacib olan diger şert ittisaldır, o qeder hedis var ki, senedi munqatidir veya senedinde tedlis edenler vardır... ona göre de el-Heyteminin sözünü getirmekle neyise isbat edeceyini düşünme. Eger Heyteminin sözünü isbat etmek isteyirsense, o zaman onun getirdiyi senedi burada zikr et ve seninle o barede danışaq... Qaldı ki, el-Hakimin hansısa hedise Buxarinin ve Muslimin şertlerine göre sehihdir demesi...görürem ki, bu sözler senin könlünü açır ve ferehlenirsen, ele düşünürsen ki, nese tapmısan!!! Amma icaze ver seni meyus edim ve bil ki, hedis hafizleri el-Hakimin bu xetalarını çoxdan gösteribler ve onun bu meselede mutesehil olduğunu deyibler. el-Hafiz ez-Zeylai deyir: فائدة: مجرد الكلام في الرجل لا يسقط حديثه‏‏ ولو اعتبرنا ذلك لذهب معظم السنة، إذ لم يسلم من كلام الناس، إلا من عصمه اللّه، بل خرج في ‏"‏الصحيح‏"‏ لخلق ممن تكلم فيهم، ومنهم جعفر بن سليمان الضبعي‏.‏ والحارث بن عبد الأيادي‏.‏ وأيمن بن نابل الحبشي‏.‏ وخالد بن مخلد القطواني‏.‏ وسويد بن سعيد الحرثاني‏.‏ ويونس بن أبي إسحاق السبيعي‏.‏ وغيرهم، ولكن صاحبا الصحيح رحمهما اللّه إذا أخرجا لمن تكلم فيه، فإنهم ينتقون من حديثه ما توبع عليه، وظهرت شواهده، وعلم أن له أصلًا، ولا يروون ما تفرد به، سيما إذا خالفه الثقات، كما أخرج مسلم لأبي أويس حديث‏:‏ ‏"‏قسمت الصلاة بيني وبين عبدي‏"‏‏:‏ لأنه لم يتفرد به، بل رواه غيره من الأثبات، كمالك، وشعبة، وابن عيينة، فصار حديثه متابعة، وهذه العلة راحت على كثير ممن استدرك على ‏"‏الصحيحين‏"‏ فتتساهلوا في استدراكهم، ومن أكثرهم تساهلًا، الحاكم أبو عبد اللّه في ‏"‏كتابه المستدرك‏"‏، فإنه يقول‏:‏ هذا حديث على شرط الشيخين، أو أحدهما، وفيه هذه العلة، إذ لا يلزم من كون الراوي محتجًا به في الصحيح أنه إذا وجد فبي أي حديث، كان ذلك الحديث على شرطه لما بيناه، بل الحاكم كثيرًا ما يجيء إلى حديث لم يخرج لغالب رواته في الصحيح، كحديث روي عن عكرمة عن ابن عباس، فيقول فيه‏:‏ هذا حديث على شرط البخاري ‏"‏يعني لكون البخاري أخرج لعكرمة‏"‏، وهذا أيضًا تساهل، وكثيرًا ما يخرج حديثًا بعض رجاله للبخاري، وبعضهم لمسلم، فيقول‏:‏ هذا على شرط الشيخين، وهذا أيضًا تساهل، وربما جاء إلى حديث فيه رجل قد أخرج له صاحبا ‏"‏الصحيح‏"‏ عن شيخ معين لضبطه حديثه وخصوصيته به، ولم يخرجا حديثه عن غيره لضعفه فيه، أو لعدم ضبطه حديثه، أو لكونه غير مشهور بالرواية عنه، أو لغير ذلك، فيخرجه هو عن غير ذلك الشيخ، ثم يقول‏:‏ هذا على شرط الشيخين، أو البخاري‏.‏ أو مسلم، وهذا أيضًا تساهل، لأن صاحبي ‏"‏الصحيح‏"‏ لم يحتجا به إلا في شيخ معين، لا في غيره، فلا يكون على شرطهما، وهذا كما أخرج البخاري‏.‏ ومسلم حديث خالد بن مخلد القطواني عن سليمان بن بلال‏.‏ وغيره، ولم يخرجا حديثه عن عبد اللّه بن المثنى، فإن خالدًا غير معروف بالرواية عن ابن المثنى، فإذا قال قائل في حديث يرويه خالد بن مخلد عن ابن المثنى‏:‏ هذا على شرط البخاري‏.‏ ومسلم، كان متساهلًا، وكثيرًا ما يجيء إلى حديث فيه رجل ضعيف، أو متهم بالكذب، وغالب رجاله رجال الصحيح، فيقول‏:‏ هذا على شرط الشيخين‏.‏ أو البخاري، أو مسلم، وهذا أيضًا تساهل فاحش، ومن تأمل كتابه ‏"‏المستدرك‏"‏ تبين له ما ذكرناه، قال ابن دحية في كتابه ‏"‏العلم‏"‏ المشهور‏:‏ ويجب على أهل الحديث أن يتحفظوا من قول الحاكم أبي عبد اللّه، فإنه كثير الغلط، ظاهر السقط، وقد غفل عن ذلك كثير ممن جاء بعده، وقلده في ذلك‏ "Fayda: bir ravi haqqında tənqidi söz söylənsə də, sadəcə bu söz onun hədisini etibardan salmaz. Əgər biz bunu qəbul etsək o zaman sünnətin böyük bir hissəsi aradan qalxmış olur, çünki yalnız Allahın qoruduğundan başqa insanlardan heç kəs tənqiddən qurtulmayıb. Əksinə hətta "əs-Səhih"də haqqında cərh gəlmiş çox ravidən hədis təxric olunmuşdur. Onlar arasında Cafər bin Suleyman əd-Dabəi, əl-Haris bin Abd əl-Ayədi, Aymən bin Nəbil əl-Həbəşi, Xalid bin Muxlid əl-Qatəfəni, Suveyd bin Said əl-Hurasani, Yunus bin Əbi İshaq əs-Səbii və başqaları vardır. Lakin iki "əs-Sahih" kitabının sahibləri (Buxari və Muslim), rahiməhuməllah, cərh edilmiş bir ravidən hədis rəvayət etdikdə, onun tabe olunan, ortada şahidləri olan və əslinin olduğu bilinən hədislərini seçərdilər. Yalnız həmin ravinin tək olaraq rəvayət etdiyi hədisləri - xüsusilə də əgər rəvayət etdiyi hədis siqa ravilərin hədislərinə müxalif olarsa - rəvayət etməzdilər. Məsələn: Muslim, Əbu Uveysdən "Namaz (Fatihə surəsi) Mənimlə qulum arasında bölünmüşdür." hədisini rəvayət etmişdir, çünki bu hədisi yalnız o tək olaraq rəvayət etməmişdir, əksinə ondan başqa, rəvayətdə ən sabit olanlardan Malik, Şubə və İbn Uyeynə kimilər eyni hədisi rəvayət ediblər və bununla da hədisin dəstəklənmiş bir hədis olduğu aydınlaşır. İki "əs-Səhih" kitabları üzərinə əlavələr yazan çox alimlər bu illətdən uzaq düşüblər və öz müstədrək əsərlərində bu məsələdə gevşəklik göstəriblər. Onların içində əl-Hakim Əbu Abdullah özünün "Müstədrək" kitabında ən çox gevşəklik etmişdir. O, çox zaman deyir ki, "bu hədis iki şeyxin" və ya "onlardan birinin şərtinə uyğundur", lakin həmin hədisdə bu illət vardır. Çünki izah etdiyimiz kimi, bir ravinin "əs-Səhih" əsərində hədisinin rəvayət olunması, həmin ravinin digər istənilən hədisdə olduğu zaman hədisin "əs-Səhih"in şərtinə uyğun olduğu anlamına gəlməz. əl-Hakim çox zaman "əs-Səhih"də əksər ravilərindən rəvayət edilməmiş hədisləri kitabına almışdır, məsələn İkrimədən, onun da İbn Abbasdan rəvayət etdiyi hədis və əl-Hakim hədis barədə deyir: "Bu hədis əl-Buxarinin şərtlərinə uyğundur" yəni, əl-Buxarinin İkrimədən hədis rəvayət etməsi səbəbi ilə. Bu da bir gevşəklikdir. Çox zamanda ravilərindən bəziləri əl-Buxarinin, bəziləri də Muslimin olan hədisləri təxric etmişdir və "bu hədis iki şeyxin şərtlərinə" uyğundur demişdir. Eləcədə bu da bir gevşəklikdir. Ola bilsin ki, elə bir hədis rəvayət etmişdir ki, həmin hədisin ravisindən iki "əs-Səhih" kitabının sahibləri də ondan hədis rəvayət etmişdir, lakin onlar (Buxari və Muslim) bunu, bu ravinin hədislərini dəqiq bilən və onun hədisləri üzərində mütəxəssis olan müəyyən bir şeyxdən rəvayət edirlər. Lakin həmin şeyxdən başqa heç kəsdən, zəifliyi səbəbilə və ya həmin ravinin hədisləri barədə dəqiqliyi olmadığı üçün və yaxud da həmin ravidən rəvayətlərində məşhur olmaması səbəbi ilə və digər səbəblərə görə hədis rəvayət etməyiblər. Lakin əl-Hakim isə o ravidən Buxari və Muslimin rəvayət etdikləri şeyx vasitəsilə deyil, başqa birindən rəvayət edir və deyir: "Bu hədis işi şeyxin şərtlərinə uyğundur" və ya "əl-Buxarinin şərtlərinə uyğundur" və ya "Muslimin şərtlərinə uyğundur."Bu da bir gevşəklikdir, çünki "əs-Sahih" əsərlərinin sahibləri bunu o ravidən yalnız müəyyən bir şeyx yolu ilə rəvayət ediblər, başqasından rəvayət etməyiblər. Ona görə də (əl-Hakimin başqası vasitəsilə rəvayət etdiyi hədis) iki şeyxin şərtlərinə uyğun deyildir. Buna misal olaraq əl-Buxarinin və Muslimin təxric etdikləri Xalid bin Muxlid əl-Qatavaninin Suleyman bin Bilal və başqaları vasitəsi ilə rəvayət edilmiş hədisini göstərmək olar. Lakin əl-Buxari və Muslim onun hədisini Abdullah bin əl-Musənnədən rəvayət etməyiblər, çünki Xalid, ibn əl-Musənnədən rəvayətləri ilə tanınmır. Əgər kimsə Xalid bin Muxlidin ibn əl-Musənnədən rəvayət etdiyi hədis haqqında "bu, Buxari və Muslimin şərtlərinə uyğundur" söyləyərsə, mutəsəhildir (yəni işini ciddi tutmayan biridir, gevşəklik edəndir). Çox zaman sənədində zəif bir ravi və ya yalan danışmaqla ittiham olunmuş bir ravi olan, lakin ravilərinin çoxu əs-Səhihin raviləri olan bir hədis barədə deyir: "Bu, iki şeyxin şərtinə uyğundur" və ya "əl-Buxarinin" və ya "Muslimin şərtlərinə uyğundur." Bu isə çox iyrənc bir təsahüldür (diqqətsizlik, etinasızlıq). Kim əl-Hakimin "əl-Mustədrək" kitabı barədə diqqətlə düşünərsə, bizim burada söylədiklərimiz ona aydın olar. İbn Dəhyə özünün məşhur "əl-İləl" kitabında deyir: "Elm əhlinə əl-Hakim Əbu Abdullahın sözləri barədə diqqətli olmaq vacibdir, çünki onun xətaları çoxdur, etibarsız sözləri açıq-aşkardır. Ondan sonra gələn bir çoxları bundan qafil qalıblar və onun hökmlərində onu təqlid ediblər." eger hedis haqqında bir qeder elm almaq istesen arada bir bu linke daxil ol ve burada faydalı melumatlar olur: "Hedislerden danışarken" Eger getirdiyin hedisleri müzakire etmek isteyirsense, buyur forumda yeni bir mövzu aç ve gel müzakire edek, amma burada açılan mövzu ferqli mövzudur. Burada kimin yalan ve kimin doğru olduğunu araşdırırıq... ve indiye qeder de kimin yalan danışdığı göz qarşısındadır....

Yuxarda yazdigim Ibn Teymiyyenin sozleridir. Yuxarida senin bu yalanını gösterdim, amma yene de bu yalanında inad edirsen?...Axı, harada İbn Teymiyye deyir ki, Alinin .rdığı müharibe dini müharibe olmayıb...axı sen gözlerinin içine qeder yalan danışırsan. İbn Teymiyye ele bir şey demir, ereb dilinden azca da savadı olan bele bunu senin kimi başa düşmez ve bunun üçün heç cedel elmini öyrenmeye bele ehtiyac yoxdur. Sen köhne adet üzerinde qalmısan ve sözleri yarımçıq teqdim etmek isteyirsen? İbn teymiyye senin onun üzerine atdığın iftiradan uzaqdır.İbn Teymiyyenin esl sözleri budur: فإن جاز أن يطعن في الصديق والفاروق أنهما قاتلا لأخذ المال فالطعن في غيرهما أوجه فإذا وجب الذب عن عثمان وعلي فهو عن أبي بكر وعمر أوجب وعلي يقاتل ليطاع ويتصرف في النفوس والأموال فكيف يجعل هذا قتالا على الدين وأبو بكر يقاتل من ارتد عن الإسلام ومن ترك ما فرض الله ليطيع الله ورسوله فقط ولا يكون هذا قتالا على الدين "Eger es-Siddiq ve el-Farruqa teen ederek onların her ikisinin de mal ele keçirmek üçün vuruşduğunu söylemek caizdirse, bu ikisinden başqalarına teen etmek daha da mümkündür, eger Osmanı ve Elini iftiralardan qorumaq, onlardan pis sozleri def etmek vacibdirse, o zaman bunlari Ebu Bekr ve Omerden def etmek daha vacibdir. Eli ona itaet edilmesi ve insanların nefsleri ve mallarının teserrüfü üçün vuruşursa, o zaman nece olur ki bu din uğrunda vuruşmaq sayıldığı halda, Ebu Bekrin vuruşması din uğrunda vuruşmaq sayılmır, halbuki Ebu Bekr İslamdan irtida edenleri ve Allahın ferzini terk edenleri Allaha ve Rasuluna itaet etdirmek üçün vuruşmuşdur." Bu sözleri qanmaq üçün her hansı bir universitet ve ya medrese qurtarmaq lazım deyildir!!! Sözler çox sade ve anlayışlıdır. İbn Teymiyye deyir: Eger Ebu Bekre ve Omere tene ederek, onların malları ele keçirmek üçün vuruşduqlarını söylemek olarsa, o zaman eyni şeyi bu ikisinden başqalarına da demek olar. Yani, bunu Eli haqqında da söylemek olar, çünki bunların hamısı müharibede insan öldürübler ve malları qenimet olaraq alıblar. Daha sonra ise İbn Teymiyye deyir: Eger Osmanı ve Elini müdafie etmek vacibdirse, o zaman Ebu Bekri ve Omeri de mudafie etmek vacibdir. Çünki bunların hamısı din uğrunda vuruşublar. Ve eger Eli, radiyallahu anhu, özünden evvelki xelifeler kimi canları qetl edib ve malları müsadire edibse, nece olur ki, bu din uğrunda mübarize sayıldığı halda Ebu Bekrin mürtedlere qarşı müharibesi din uğrunda müharibe sayılmır?! Meger İbn Teymiyyenin bu sözlerini anlamaq çetindir ve heç kes İbn Teymiyyenin bu sözlerinden ele başa düşmez ki, o Elinin din uğrunda vuruşduğunu inkar etmişdir, yalnız adi sözleri anlamaqdan mehrum olanlar istisna ola bilerler... Nardarani...yene de oyun oynama...İbn Teymiyye demedi ki, nasibilerin delilleri rafizilerinkinden güclüdür...onun bele bir sözü varsa, getir göster...yoxsa Allah yalançılara lenet etsin! İbn teymiyye rafizilere deyir ki, "lem tekun huccetekum aqva min huccetihim.." "Sizin delilleriniz onların delillerinden güclü deyildir..." meger bu sözde senin dediyin anlam varmı?!?! Bu qeder yalan danışmaqdan yorulmursanmı? İnsanın üreyi bulanır senin yalanlarından...

Deyirem insanlar var ki, yalan danışmaqdan yorulmurlar ve eksine yalan danışmaqdan belke de hezz alırlar. Evvela birinci senin İbn Hacer barede dediklerine baxaq: Bir daha gözlerini aç ve es-Seyyid eş-Şerif el-Alusinin sözlerine bax ve orada göreceksen ki, el-Alusi sadece olaraq İbn Hacer haqqında bir söz demir. el-Alusi eksine İbn Teymiyyeni müdafie ederek İbn Hacerin sözünün esassız olduğunu deyir. Yeni bunu görecek qeder da cahil deyilsen yeqin ki?!?!?! Anlayanlar anlayıblar... Daha sonra deyirsen: Men de sene deyirem ki, sen iki gözünün içine qeder yalan danışırsan. Ya sen korsan, ya da özünü korluğa vurmusan. Axı men sene evvelde dedim ki, bu sözler İbn Hacerin deyildir ve İbn Hacer sadece olaraq tercümeyi halında İbn Teymiyye haqqında söylenilmiş müxtelif görüşleri getirir ve senin yuxarıda getirdiklerin ise Necmeddin et-Tufinin sözleridir ve İbn Hacerin sözleri deyildir. Bax aşağıda "Durar el-Kamine"den neql getirirem ve qırmızı ve böyük herflerle işarelediyimi yaxşı-yaxşı oxu...Eger bu da kifayet etmeze get lupadan bir şeylerden tap...men artıq senin yalanlarını sadalamaqdan yorulmuşam. قال الطوفي سمعته يقول من سألني مستفيدا حققت له ومن سألني متعنتا ناقضته فلا يلبث أن ينقطع فأكفى مؤنته وذكر تصانيفه وقال في كتابه إبطال الحيل عظيم النفع وكان يتكلم على المنبر على طريقة المفسرين مع الفقه والحديث فيورد في ساعة من الكتاب والسنة واللغة والنظر ما لا يقدر أحد على أن يورده في عدة مجالس كأن هذه العلوم بين عينيه فأخذ منها ما يشاء ويذر ومن ثم نسب أصحابه إلى الغلو فيه واقتضى له ذلك العجب بنفسه حتى زها على أبناء جنسه واستشعر أنه مجتهد فصار يرد على صغير العلماء وكبيرهم قويهم وحديثهم حتى انتهى إلى عمر فخطأه في شيء فبلغ الشيخ إبراهيم الرقي فأنكر عليه فذهب إليه واعتذر واستغفر وقال في حق علي أخطأ في سبعة عشر شيئا ثم خالف فيها نص الكتاب منها اعتداد المتوفى عنها زوجها أطول الأجلين وكان لتعصبه لمذهب الحنابلة يقع في الأشاعرة حتى أنه سب الغزالي فقام عليه قوم كادوا يقتلونه ولما قدم غازان بجيوش التتر إلى الشام خرج إليه وكلمه بكلام قوي فهم بقتله ثم نجا واشتهر أمره من يومئذ واتفق الشيخ نصر المنبجي كان قد تقدم في الدولة لاعتقاد بيبرس الجاشنكير فيه فبلغه أن ابن تيمية يقع في ابن العربي لأنه كان يعتقد أنه مستقيم وأن الذي ينسب إليه من الاتحاد أو الإلحاد من قصور فهم من ينكر عليه فأرسل ينكر عليه وكتب إليه كتابا طويلا ونسبه وأصحابه إلى الاتحاد الذي هو حقيقة الإلحاد فعظم ذلك عليهم وأعانه عليه قوم آخرون ضبطوا عليه كلمات في العقائد مغيرة وقعت منه في مواعيده وفتاويه فذكروا أنه ذكر حديث النزول فنزل عن المنبر درجتين فقال كنزولي هذا فنسب إلى التجسيم ورده على من توسل بالنبي صلى الله عليه وسلم أو استغاث فأشخص من دمشق في رمضان سنة خمس وسبعمائة فجرى عليه ما جرى وحبس مرارا فأقام على ذلك نحو أربع سنين أو أكثر وهو مع ذلك يشغل ويفتي إلى أن اتفق أن الشيخ نصرا قام على الشيخ كريم الدين الآملي شيخ خانقاه سعيد السعداء فأخرجه من الخانقاه وعلى شمس الدين الجزري فأخرجه من تدريس الشريفية فيقال إن الآملي دخل الخلوة بمصر أربعين يوما فلم يخرج حتى زالت دولة بيبرس وخمل ذكر نصر وأطلق ابن تيمية إلى الشام وافترق الناس فيه شيعا فمنهم من نسبه إلى التجسيم لما ذكر في العقيدة الحموية والواسطية وغيرهما من ذلك كقوله إن اليد والقدم والساق والوجه صفات حقيقية لله وأنه مستو على العرش بذاته فقيل له يلزم من ذلك التحيز والانقسام فقال أنا لا أسلم أن التحيز والانقسام من خواص الأجسام فألزم بأنه يقول بتحيز في ذات الله ومنهم من ينسبه إلى الزندقة لقوله إن النبي صلى الله عليه وسلم لا يستغاث به وأن في ذلك تنقيصا ومنعا من تعظيم النبي صلى الله عليه وسلم وكان أشد الناس عليه في ذلك النور البكري فإنه لما عقد له المجلس بسبب ذلك قال بعض الحاضرين يعزر فقال البكري لا معنى لهذا القول فإنه إن كان تنقيصا يقتل وإن لم يكن تنقيصا لا يعزر ومنهم من ينسبه إلى النفاق لقوله في علي ما تقدم ولقوله إنه كان مخذولا حيث ما توجه وإنه حاول الخلافة مرارا فلم ينلها وإنما قاتل للرئاسة لا للديانة ولقوله إنه كان يحب الرئاسة وإن عثمان كان يحب المال ولقوله أبو بكر أسلم شيخا يدري ما يقول وعلي أسلم صبيا والصبي لا يصح إسلامه على قول وبكلامه في قصة خطبة بنت أبي جهل ومات ما نسبها من الثناء على "ad-Durar al-Kamina fi Ayan al-Miah as-Samina", 1/179-181 Tahqiq: Muhammad Abd al-Muid Xan, Neşr: Daira al-Maarif al-Usmaniyya, hicri 1392 (1972), Heydarabad Hindistan Get aç ve bir daha oxu... o zaman Necmeddin et-Tufinin kim olduğunu bilmek isteyirsense...onu men sene deyim. Her şeyden qabaq Necmeddin et-Tufi İbn Teymiyyenin düşmeni olub, şie eqidesinde olub ve eşari olub. Bunun üçün ez-Zehebinin "Zeyl et-Tarix el-İslami" ve İbn Cemaa "Taliqat fi Axbar aş-Şuara" kitabında onun şie olduğunu deyir. Henbelilerin qasizi Sad ed-Din el-Harisi, rahimehullah, onun rafizi olduğunu deyir. Lakin eger seni İbn Hacerin İbn Teymiyye haqqindakı reyi maraqlandırırsa, men sene onu teqdim edirem ve gör ki, İbn Hacerin öz reyi nedir: الحمد لله ، وسلام على عباده الذين اصطفى . وقفتُ على هذا التأليف النافع ، والمجموع الذي هو للمقاصد التي جمع لأجلها جامع ، فتحققت سعة اطلاع الإمام الذي صنفه ، وتضلعه من العلوم النافعة بما عظمه بين العلماء وشرَّفه ، وشهرة إمامة الشيخ تقي الدين أشهر من الشمس ، وتلقيبه بـ " شيخ الإسلام " في عصره باق إلى الآن على الألسنة الزكية ، ويستمر غداً كما كان بالأمس ، ولا ينكر ذلك إلا من جهل مقداره ، أو تجنب الإنصاف ، فما أغلط من تعاطى ذلك وأكثر عثاره ، فالله تعالى هو المسؤول أن يقينا شرور أنفسنا ، وحصائد ألسنتنا بمنِّه وفضله ، ولو لم يكن من الدليل على إمامة هذا الرجل إلا ما نبَّه عليه الحافظ الشهير علم الدين البرزالي في " تاريخه " : أنه لم يوجد في الإسلام من اجتمع في جنازته لما مات ما اجتمع في جنازة الشيخ تقي الدين ، وأشار إلى أن جنازة الإمام أحمد كانت حافلة جدّاً شهدها مئات ألوف ، ولكن لو كان بدمشق من الخلائق نظير من كان ببغداد أو أضعاف ذلك : لما تأخر أحد منهم عن شهود جنازته ، وأيضاً فجميع من كان ببغداد إلا الأقل كانوا يعتقدون إمامة الإمام أحمد ، وكان أمير بغداد وخليفة ذلك الوقت إذا ذاك في غاية المحبة له والتعظيم ، بخلاف ابن تيمية فكان أمير البلد حين مات غائباً ، وكان أكثر مَن بالبلد مِن الفقهاء قد تعصبوا عليه حتى مات محبوساً بالقلعة ، ومع هذا فلم يتخلف منهم عن حضور جنازته والترحم عليه والتأسف عليه إلا ثلاثة أنفس ، تأخروا خشية على أنفسهم من العامة . ومع حضور هذا الجمع العظيم : فلم يكن لذلك باعث إلا اعتقاد إمامته وبركته ، لا بجمع سلطان ، ولا غيره ، وقد صح عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال : ( أنتم شهداء الله في الأرض ) - رواه البخاري ومسلم - . ولقد قام على الشيخ تقي الدين جماعة من العلماء مراراً ، بسبب أشياء أنكروها عليه من الأصول والفروع ، وعقدت له بسبب ذلك عدة مجالس بالقاهرة ، وبدمشق ، ولا يحفظ عن أحد منهم أنه أفتى بزندقته ، ولا حكم بسفك دمه مع شدة المتعصبين عليه حينئذ من أهل الدولة ، حتى حبس بالقاهرة ، ثم بالإسكندرية ، ومع ذلك فكلهم معترف بسعة علمه ، وكثرة ورعه ، وزهده ، ووصفه بالسخاء ، والشجاعة ، وغير ذلك من قيامه في نصر الإسلام ، والدعوة إلى الله تعالى في السر والعلانية ، فكيف لا يُنكر على مَن أطلق " أنه كافر " ، بل من أطلق على من سماه شيخ الإسلام : الكفر ، وليس في تسميته بذلك ما يقتضي ذلك ؛ فإنه شيخ في الإسلام بلا ريب ، والمسائل التي أنكرت عليه ما كان يقولها بالتشهي ، ولا يصر على القول بها بعد قيام الدليل عليه عناداً ، وهذه تصانيفه طافحة بالرد على من يقول بالتجسيم ، والتبري منه ، ومع ذلك فهو بشر يخطئ ويصيب ، فالذي أصاب فيه - وهو الأكثر - يستفاد منه ، ويترحم عليه بسببه ، والذي أخطأ فيه لا يقلد فيه ، بل هو معذور ؛ لأن أئمة عصره شهدوا له بأن أدوات الاجتهاد اجتمعت فيه ، حتى كان أشد المتعصبين عليه ، والقائمين في إيصال الشر إليه ، وهو الشيخ كمال الدين الزملكاني ، يشهد له بذلك ، وكذلك الشيخ صدر الدين بن الوكيل ، الذي لم يثبت لمناظرته غيره . ومن أعجب العجب أن هذا الرجل كان أعظم الناس قياماً على أهل البدع من الروافض ، والحلولية ، والاتحادية ، وتصانيفه في ذلك كثيرة شهيرة ، وفتاويه فيهم لا تدخل تحت الحصر ، فيا قرة أعينهم إذا سمعوا بكفره ، ويا سرورهم إذا رأوا من يكفر من لا يكفره ، فالواجب على من تلبّس بالعلم وكان له عقل أن يتأمل كلام الرجل من تصانيفه المشتهرة ، أو من ألسنة من يوثق به من أهل النقل ، فيفرد من ذلك ما يُنكر ، فيحذِّر منه على قصد النصح ، ويثني عليه بفضائله فيما أصاب من ذلك ، كدأب غيره من العلماء ، ولو لم يكن للشيخ تقي الدين من المناقب إلا تلميذه الشهير الشيخ شمس الدين بن قيم الجوزية صاحب التصانيف النافعة السائرة التي انتفع بها الموافق والمخالف : لكان غاية في الدلالة على عظم منزلته ، فكيف وقد شهد له بالتقدم في العلوم ، والتميز في المنطوق والمفهوم أئمة عصره من الشافعية وغيرهم ، فضلاً عن الحنابلة ، فالذي يطلق عليه مع هذه الأشياء الكفر ، أو على من سمَّاه " شيخ الإسلام " : لا يلتفت إليه ، ولا يعوَّل في هذا المقام عليه ، بل يجب ردعه عن ذلك إلى أن يراجع الحق ، ويذعن للصواب ، والله يقول الحق ، وهو يهدي السبيل ، وحسبنا الله ، ونعم الوكيل . صفة خطه أدام الله بقاءه. قاله ، وكتبه : أحمد بن علي بن محمد بن حجر الشافعي ، عفا الله عنه ، وذلك في يوم الجمعة التاسع من شهر ربيع الأول ، عام خمسة وثلاثين وثمانمائة ، حامداً لله ، ومصليّاً على رسوله محمد ، وآله ومسلماً . Həmd olsun Allaha və salam olsun Onun seçdiyi qullarının üzərinə. Mən bu faydalı yazı ilə və bunu toplayanın qarşısına qoyduğu məqsədlər üçün yazdığı məcmu ilə qarşılaşdım və bunu yazan imamın necə dərin elmə sahib olduğunu, faydalı elmlərdə fərqləndiyini anladım, beləki alimlər buna görə onu yücəltmiş və şərəfləndirmişlər. Şeyx Taqi əd-Dinin imamlığının şöhrəti günəşdən də parlaqdır və onun "şeyxul-islam" ləqəbi təmiz və pak dillərdə günümüzə qədər gəlmişdir və sabah da dünən olduğu kimi davam edəcəkdir. Bunu onun dəyərindən cahil olan kəsdən və ya insafdan uzaq düşmüş birindən başqası inkar etməz. Belə düşünənlərin xətası nə qədər də böyükdür və yersiz sözləri nə qədər də çoxdur?! Yalnız Allahu Təalədən nəfslərimizin şərrindən qorunmağı diləyirik və dilimizin həsədindən Onu tərifləmək və ucaltmaqla qorunuruq. Əgər bu şəxsin imamlığına heç bir dəlil olmasaydı və yalnız əl-Hafiz əş-Şəhir İlm əd-Din əl-Bərzəlinin "ət-Tarix" əsərində onun haqqında söylədiyi sözlər olsaydı, (bu belə kifayət edərdi: əl-Bərzəli deyir: ) "İnsanların Şeyx Taqi əd-Dinin cənazəsinə toplandığı kimi cənazəsinə toplanılmış başqa biri İslam tarixində mövcud olmamışdır." (əl-Bərzəli) bildirdi ki, İmam Əhmədin cənazəsinə minlərlə adam gəlmişdi və əgər Dəməşqdə yaşayanların sayı bağdaddakılar qədər olsaydı və ya ondan qat-qat çox olsaydı, heç kəs onun cənazəsində iştirak etməkdən geri qalmazdı. Üstəlik Bağdadda yaşayanların az bir hissəsindən başqa hamı İmam Əhmədin imamlığına etiqad edirdi, Bağdadın əmiri və xəlifəsi o zaman ona qarşı böyük hörmət və məhəbbət bəsləyirdi. Lakin İbn Teymiyyənin halı fərqli idi, o öləndə şəhərin əmiri yox idi və şəhərin fəqihlərinin çoxu ona qarşı təəssübkeş idilər, hətta o, qalada həbs edildiyi zaman ölmüşdü. Lakin bütün bunlara baxmayaraq onlardan heç kəs onun cənazəsində iştirak etməkdən, ona rahmət oxumaqdan və ona yas saxlamaqdan geri qalmadı, yalnız üç nəfərdən başqa və bu üç nəfər öz canlarına görə camaatın qəzəbindən qorxduqlarına görə cənazəyə gəlmədilər. Bu qədər böyük sayda insanın onun cənazəsində toplaşmasının səbəbi başqa bir səbəb deyildi, yalnız onun imamlığına və onun bərəkətinə inandıqları üçün ora toplaşmışdılar. Nə də sultan və ya başqası onları ora toplamamışdı. Peyğəmbərdən, salləllahu aleyhi va səlləm, səhih olaraq rəvayət olunmuşdur: "Siz Allahın Yer üzündəki şahidlərisiz." (Buxari və Muslim rəvayət etmişdir) Çox saylı alimlərdən ibarət bir camaat onu üsul və furuda ona qarşı inkar etdikləri şeylər səbəbi ilə Şeyx Taqi əd-Dinə qarşı çıxdı. Ona qarşı Qahirədə və Dəməşqdə çoxlu məclislər quruldu, lakin o zamanlar dövlət dairələrində ona qarşı güclü təəssüb sahibi kəslər olmasına baxmayaraq (İbn Teymiyyəyə etiraz edən) alimlərin heç birindən onun zındıq olması barədə heç bir şey gəlməmişdir və ya onun qanının halal olması barədə heç bir hökm verməmişdilər. O, Qahirədə və İskəndəriyyədə həbs olundu. Bütün bunlara baxmayaraq alimlərin hamısı onun elminin genişliyinə, şiddətli təqva və vəra sahibi, zühd sahibi olduğunu etiraf ediblər və onu səxavətli və şücaətli biri kimi, İslama kömək edən və Allahu Təalənin yoluna açıq və gizli şəkildə dəvət edən biri kimi vəsf ediblər. Bəs o zaman onun kafir olduğunu söyləyən və ona Şeyxul-İslam deyəni də kafir sayan birini necə inkar etməyək?! Halbuki, onu bu adla çağırmaqda heç bir küfr yoxdur və onun Şeyxul-İslam olmasında heç bir şübhə yoxdur. Onun inkar olunduğu bəzi məsələlər isə onun öz havasına tabe olaraq söylədiyi şeylər deyildi və ona qarşı dəlil gətirildikdən sonra o görüşü üzərində inad etməzdi. Onun kitabları mücəssimə əhlinə qarşı rəddiyələrlə doludur və bununla onlardan təbərru etmişdir. Bununla belə o bir insan idi və xəta etdiyi də, isabətli olduğu da olmuşdur. Onun isabətli olduğu görüşlərindən - və bunlar çoxunluq təşkil edir- faydalanmalıyıq və bunun səbəbi ilə ona rahmət oxumalıyıq. Xəta etdiyi gərüşlərində isə ona təqlid edilməz, əksinə bütün bunlarda o, üzr sahibidir. Çünki əsrinin imamları şəhadət edirdilər ki, bütün ictihad keyfiyyətləri onda toplanmışdı. Hətta ona qarşı ən qərəzli birisi və ona qarşı şərr yetirməyə ən çox can atanlardan biri belə - və bu Şeyx Kəmal əd-Din əz-Zəmləkənidir - onun bu müctəhidliyinə şahidlik etmişdir. Eləcədə Şeyx Sadr əd-Din ibn əl-Vəkil də buna şahidlik etmişdir və ondan başqa heç kəs İbn Teymiyyə ilə münazirə .ra bilmirdi. Ən qəribə hallardan biri də budur ki, bu şəxs insanlar içində rafizilər, hululiyyə və ittihadiyyə kimi bidət əhlinə qarşı ən şiddətlisi idi və onun bu barədə yazıları çoxdur və məşhurdur, onlar haqqındakı fətvaları sayıla bilməyən qədər çoxdur. Onun "kafir" sayıldığını eşitdikdə bu bidət əhlinin gözləri necə də sevinclə dolmuşdur və onu kafir görməyəni də kafir saydıqlarını gördükdə isə necə də özlərini xoşbəxt hiss etdilər!!! Elmə yiyələndiyini iddia edən birinin əqli varsa, bu şəxsin məşhur kitablarındakı sözləri üzərində düşünməsi və ya onun sözlərini nəql edən səmimi və sadiq kəslərin dilindən eşitməsi vacibdir və ondan gördüyü inkar olunmuş sözləri kənara qoymalı və nəsihət niyyətilə onlardan çəkindirməlidir. Onun isabət etdiyi məsələlərdə isə fəzilətlərinə görə tərifləməlidir, necəki başqa alimlərə göstərildiyi münasibət kimi. Əgər Şeyx Taqi əd-Dinin gözəl keyfiyyətlərindən heç biri olmasaydı, lakin yeganə olaraq, həm onunla razılaşanlar, həm də müxaliflərinin hamısının faydalandığı çox sayda faydalı kitabın sahibi Şeyx Şəms əd-Din ibn Qayyim əl-Cəvziyyənin onun şagirdi olması faktı bu adamın mənzilinin ucalığına bir dəlil kimi kifayət edərdi. Bəz o zaman əsrinin məşhur şafi imamlarının və digərlərinin, üstəlik hənbəlilərin onun elmin müxtəlif dallarında üstünlüyünə və mətnlərdəki məntuq və məfhumu anlamaqdakı fərqlənişinə şəhadət etməkləri necə? Bütün bunlara baxmayaraq ona kafir deyən və ya ona "şeyxul-islam" deyəni kafir görən birinin sözünə heç bir dəyər verilməməlidir. Bu məqamda ona etibar edilməz. Hətta bu sözünə görə haqqa geri dönənə qədər və doğruya könüllü qayıdana qədər onu rədd etmək lazımdır. Allah haqq söyləyir və doğru yola yönəldir. Allah bizə kifayət edər və O necə gözəl Vəkildir. Bunu söylədi və yazdı: Əhməd bin Əli bin Muhamməd bin Hacər əş-Şafi, Allah onu bağışlasın, Rəbiul-Əvvəl ayının doqquzu, 835-ci il. Həmidən lilləhi va musalliyən alə rasulihi Muhamməd və Alihi və musəllimən... "ər-Radd əl-Vafir", səh: 145-146 eləcədə bax: "əl-Cəvahir vad-Durar", 2/734-736, İmam əs-Saxavi

Ele bizim sizden ferqimiz bundadır... biz peyğamberin s.a.s. xanımlarını da ehli-beytden saysaq bele, onların heç birini mesum hesab etmirik ve onların da xeta edeceyine etiqad edirik. Eger onlar xeta etseler, onlar bu xetalarına göre bir savab qazanırlar...bizim etiqadımız budur, biz deyirik ki, peyğamberlerden başqa heç kes mesum deyildir. Sözün düzünü desem çox yazıq metodların vardır, bezi sözleri ezberleyib ötüb keçirsiz...siz de bir insaf deyilen şey varmı? Evvele sen get hele "naqasa" kelimesinin anlamına bax... ne vaxtdan beri "naqasa" kelimesinin anlamı kimise şubhe altına qoymaqdır? İbn Hacerin dediyi budur ki, "İbn Teymiyye rafizini o qeder redd etmişdir ki, bezen (ehyenen) Alinin feziletinden azaltmışdır." Senin dediyin ile bunun arasında çox ferq vardır... Lakin bütün bunlar yene de bir şey demir, bunun ise sebebi budur ki, bu mesele sırf Elinin menaqibi barede gelmiş hedislerle elaqedardır, İbn Hacer bezi hedisleri qebul etmişdir ve İbn Teymiyyenin bu hedislere qarşı hökmünde şiddetli olduğunu deyir. Bundan başqa bir şeyi qesd etmemişdir... Men ise deyirem ki, İbn Hacerin cavabını diger meşhur sünni alimimiz vermişdir. İmam Seyyid Numan el-Alusi, rahimahullah, İbn Hacerin bu sözü barede özünün "Cele el-Ayneyn" kitabında deyir: كان ينبغي من ابن حجر أن يعزو هذا الكلام إلى كتاب الذي نقله منه ،ونسبه إلى ابن تيمية "İbn HAcerin terefinden daha uyğun olardı ki, bu sözü neql etdiyi kitaba istinad etsin ve bunu İbn Teymiyyenin öz sözlerine aid etsin." إن ما نسبه الشيخ ابن حجر إلى شيخ الإسلام من سوء الاعتقاد في أكابر الصحابة الكرام لا أصل له "Şeyx İbn Hacerin kerem sahibi böyük sahebeler haqqında etiqad meselesinde İbn Teymiyyeye aid etdiklerinin heç bir esası yoxdur." Bir de onu da bil ki, el-Alusiler ailesi seyyid neslidir...diqqetli olar, çaşın seyyid neslini de söyüb edersen!

Bir de "durar al-Kamina"den getirdiyin sözler İbn Hacere aid deyildir, eslinde bu Necmeddin et-Tufiye aiddir...onda güclü teşi eqidesi olmuşdur ve mene heç de qeribe gelmir ki, bunu bele bir adam İbn Teymiyyeye aid etmişdir.

Nardarani Sene heç kes demir ki, kiminse kimdense üstün olduğunu araşdıra bilmezsen...araşdır...amma teki bu sadece araşdırmaq olsun ve geldiyin neticede de özlüyünde emin ol! Lakin senin etdiyin bu deyildir. Sen senden ferqli düşünenleri zelalet ehli sayırsan...şielerin eqidesine göre Eli sadece olaraq peyğemberden sonra en feziletli olsaydı, heç kesin şielerle işi olmazdı...lakin, mesele bele besit deyildir. Size göre Eli bir növ küfr ve imanı ayıran meyardır. 1. Kim ona qarşı vuruşsa kafir olar. 2. Kim başqasını Eliden üstün tutarsa kafir olar. hele bunda da dayanmadınız ve dediniz ki, kim başqasını Eli ile bir seviyyede tutarsa o da kafir olar, yene bunda da dayanmadınız ve dediniz ki, kim Ebu Bekr ve Ömerin mömin olmasına ve cennetlik olmasına şahidlik ederse, yene kafir ve mürteddir. Daha sonra elinizde bir delil olmadığı halda Elinin ve ondan sonra gelenlerin mesumluğuna etiqad etdiniz, onların sözlerini vehy ile beraberleşdirdiniz. Ona göre de kim onların bir sözüne müxalif olarsa, size göre Allahın sözüne müxalif olmuşdur ve kim onların bir sözünü inkar ederse, size göre Allahın sözünü inkar etmişdir...Allahın sözünü inkar edense kafirdir. Yene de deyirem ki, problem bizim terefde deyildir, problem sizin terefdedir...mesele sadece olaraq kiminse kimdense üstün olmağından getmir. Teki ferqimiz bu olsaydı... Yene de öz adetine sadiq qalaraq her şeyi yarımçıq teqdim edirsen...Birincisi göster görek İbn Teymiyye hansı kitabında Elide, radiyallahu anhu, 17 sehv tutub, eger 17 sehv tutubsa o zaman bu mutleq kiçik bir yazı ola bilmez, haradasa kitablarında bir yerde isbat etmelidir ki, Eli 17 yerde Quranın hökmüne müxalif olmuşdur. Amma işin qeribe terefi budur ki, sen eyni yerden İbn Teymiyyeye atılmış yalnız bir ittihamı dile getirirsen, halbuki digerini ise yaddan çıxarırsan, ele senin sitat getirdiyin yerden bir cümle evvel deyir ki: فصار يرد على صغير العلماء وكبيرهم قويّهم وحديثهم حتى انتهى إلى عمر فخطّأه في شىء، فبلغ الشيخ إبراهيم الرَّقي فأنكر عليه فذهب إليه واعتذر واستغفر "Kiçik ve böyük alimlere, onların güclülerine ve yenilerine reddiye yazmağa başladı ve hetta Ömere de gelib çıxdı ve onu da xetalı çıxardı ve bu Şeyx İbrahim er-Raqqiye çatdı ve onu inkar etdi. O da onun yanına getdi ve üzr diledi istiğfar etdi." Deyirem nece de gözeldir... İbn Teymiyyenin müxalifleri de bu sözü sitat getirib onun rafizi olduğunu söyleseler nece de gözel seslener...yani İbn Teymiyye eyni zamanda hem rafizi imiş, hem de nasibi...yani hem Ömere qarşı imiş, hem de Eliye... Heqiqet ise budur ki, bunlar hamısı İbn Teymiyyeye atılmış iftiralardır, bu heç İbn Hacerin öz sözleri de deyil, İbn Hacer sadece olaraq İbn Teymiyye haqqında deyilenleri onun tercumeyi-halına yazmışdır.... eger İbn Hacerin esl görüşünü bilmek isteyirsense, o zaman onu men sene növbeti yazımda yazaram...

ALLAME Problem bilirsen haradadır? Senin dediyin problem deyildir...çünki bizim burada oturub kimin kimden üstün olduğunu isbat etmeyimiz menasızdır ve düşünmürem ki, bundan kimse fayda elde edecekdir. Birde senin bizi mezheb teessübkeşi kimi qeleme vermeyin ise doğurdan çox qeribedir. Eyni şey senin haqqında da söylene biler...nece de söylenmesin axı...bu mövzunu açmısız ki, İbn Teymiyyenin yalan danışdığını göstermek üçün...halbuki, mövzuda ise esl yalan danışanların kimler olduğu görünür... O zaman men sene deyim ki, problemin esası haradadır... Bize göre kimse Elini Ebu Bekrden ve ya Ömerden üstün sayarsa, bu insana biz zelalet ehli deye bilmerik, bele bir insan bize göre müselmandır ve onun teqvasına göre de onu deyerlendirerik. Lakin size göre ise Ebu-Bekri ve Ömeri Eliden üstün saymaq en açıq şekilde mürtedlikdir ve sizin alimlerinize göre bele bir insan müselman sayılmaz ve sizin öz ibarelerinize göre bele biri müşrikdir... Problemin harada olduğunu görürsenmi?... otur ve bir daha düşün!!!

Sen de yuyulmamış çömçe kimi özünü ortaya atmasan olmaz? Bildiyim qederi ile burada problem hell eden yoxdur, amma senin kimi problem çıxaranlar var!!!

وأيضاً فأهل السنة يحبون الذين لم يقاتلوا علياً أعظم مما يحبون من قاتله، ويفضلون من لم يقاتله على من قاتله كسعد بن أبي وقاص، وأسامة بن زيد، ومحمد بن مسلمة، وعبد الله بن عمر رضي الله عنهم. فهؤلاء أفضل من الذين قاتلوا علياً عند أهل السنة. "Elecede ehli-sünnet Eliye qarşı vuruşmayanları Eliye qarşı vuruşanlar içinden sevdiklerinden daha çox sevirler ve Eliye qarşı vuruşmayanları ona qarşı vuruşanlardan daha çox sevirler, mes: Saad bin Ebi Vaqqas, Usame bin Zeyd, Muhammad bin Mesleme, Abdullah bin Ömer, radiyallahu anhum..ve bu kesler Ehli-Sünnete göre Aliye qarşı vuruşanlardan feziletlidirler..." Minhec es-Sunne, 4/395 Bir başqa yerde ise deyir: معلوم أن الذين كانوا مع علي من الصحابة مثل: عمار وسهل بن حنيف ونحوهما كانوا أفضل من الذين كانوا مع معاوية "Melumdur ki, sehabelerden Eli ile birlikde olanlar, meselen Ammar, Sehl bin Huneyf ve bu ikisi kimi, Muaviyye ile birlikde olanlardan daha feziletli idiler." "Mecmuatir-Resail vel-Mesail li İbn Teymiyye", seh: 61 وأما علي رضي الله عنه فلا ريب أنه ممن يحب الله ويحبه الله "Eli ise, radiyallahu anhu, heç şübhe yoxdur ki, o Allahı sevenlerdendir ve Allah da onu sevir." Minhec es-Sunne, 7/218 Men bu şekilde neqlleri artıra bilerem... heç şübhe yoxdur ki, İbn Teymiyyenin yalan danışdığını iddia edenler özleri öz telelerine düşübler ve özleri İbn teymiyye haqqında yalan danışıblar.

SAHİBB... çox edaletli mövqeyin var... yuxarıdakı yalanları bir nefer deseydi yaxşı olardı, amma söhbet ondan gedir ki, men inanmıram ki, İbn Teymiyyeden o neqlleri getiren şie gedib İbn Teymiyyenin erebce kitabına baxıb ve onları bilerek özü tehrif edib. Menim inandığım budur ki, bu sözler artıq tehrif olunmuş şekilde etrafda dolaşırdı ve bu yazıq hemvetenimiz ise gedib bunları getirib camaatın gözüne soxmaq isteyib...yani, düşünme ki, bu bir neferin işinin emeyidir...eger bele düşünürsense, o zaman teessüfle demeliyem ki, bu qeder sadelövh olmağın meni çox üzür... Qaldı ki, senin yalan adı ile İbn Teymiyyeden getirdiklerine ise..onların cavabını da verek ki, qelblerde şübheler qalmasın... Yazırsan: Evvela...SAHİBB ustad...sizin elmi seviyyenize yaraşmır axı bele yazılar yazırsız..."ashab as-sahih" deyilir burada, siz ise sanki bundan xeberiniz yoxmuş kimi bunu yalan adina verirsiz... Ezizlerim, bilin ki, ehli-sünnet alimleri "eshab es-sehih" dedikde "as-Sahih" eserlerinin sahiblerini qesd edirler ve bunlar Buxari ve Muslimdir, bezileri ise bura İbn Xuzeymenin de "es-Sahih" eserini daxil edirler... Ona göre de burada yalan olan bir şey görmürem, çünki İmam et-Tirmizi bura aid deyildir. imam et-Tirmizi "eshab as-Sunen" kateqoriyasina daxildir. Bu qeder yazdıqlarının heç bir menası yoxdur, çünki eslinde İbn Teymiyyenin dediklerinde bir yalan yoxdur, beleki heqiqeten de bu hedisi "es-Sahih"in sahiblerinden heç kes revayet etmeyib. es-Sünen sahibleri ise Ebu Davud, et.Tirmizi, İbn Mace, en-Nesai, ed-Darimi ve digerleridir... Müsned sahibleri ise İmam Ehmed, el-Bezzar ve digerleridir... O zaman senin sualını ele özüne qarşı vermek lazımdır ki, buna sizin alemde ne deyirler?! Bizim alemde buna deyirler tehrif...aldatma... yalan olmayan bir şeyi yalan kimi göstermeye çalışmaq... Tirmiziden getirdiyine geldikde ise, et-Tirmizi özü bu hedisi revayet etdikden sonra deyir ki, "hadis ğarib" (3721) ve bax: "Daif et-Tirmizi", seh: 500 el-Hafiz ibn Hacer ise deyir: هو خبر منكر "Bu, münker xeberdir" (Lisen el-Mizen, 2/354) İmam ez-Zeylai ise deyir: كم من حديث تعددت طرقه وكثرت رواياته وهو ضعيف كحديث الطير "O qeder tariqleri çox saylı olan ve revayetleri çox olan hedisler var ki, bununla bele zeifdir, meselen teyr hedisi kimi" (Nasb ar-Raye, 1/361, elecede bax: "Tuhfatul-Ehvazi", 1/224) İbnul-Cevzi ise deyir: ذكره ابن مردويه من نحو عشرين طريقا كلها مظلم "İbn Mardaviyye bunu iyirmiye yaxın yoldan zikr etmişdir ve bunların hamısı zeifdir." (el-İlel el-Mutanahiya, 1/225) Senin bu yalan "iddian" qoy ele özünde de qalsın, ağlı başında olan heç kes senin bu ucuz sözlerine bir qepik bele xerclemez... Sonra yene deyirsen: Bunun neyinin yalan olduğunu anlaya bilmirem!!!!!! Eger sen bununla bu sözleri İbn Teymiyyenin özünün uydurduğunu iddia edirsense, o zaman seni meyus edim ki, yalan danışan sen ele özün olursan. Çünki İbn Teymiyye bunu özünden çıxarmır. Bunu ise isbat etmek çox asandır, eslinde bu revayet ele el-Hakimin öz telebesinden gelir. Yox eger senin bununla qesd etdiyin umumiyyetle el-Hakime aid edilen bu sözlerin yalan olduğunu iddia edirsense, o zaman bunu niye İbn Teymiyyenin adina atirsan?! O zaman sen gerek bizim qarşımızda isbat etmelisen ki, el-Hakimin öz telebesi yalan danışmışdır. Bunu ise isbat etmeye sene vaxt vere bilerik...ve hetta isbat etsen bele, bu İbn Teymiyyenin yalan danışdığını göstermir. Çünki yalan esası olmayan bir şeye deyilir, İbn Teymiyyenin ise sözlerinin esası vardır ve bunu senin üçün gösterek. Es-Subki "Tabaqat eş-Şafiiyye el-Kubra" eserinde deyir: وحكى شيخنا الذهبي أن الحاكم سئل عن حديث الطير فقال لا يصح ولو صح لما كان أحد أفضل من علي بعد رسول الله ثم قال شيخنا وهذه الحكاية سندها صحيح فما باله أخرج حديث الطير في المستدرك ثم قال فلعله تغير رأيه "Bizim şeyximiz ez-Zehebi revayet edir ki, el-Hakimden teyr hedisi barede soruşurlar ve deyir: "sehih deyildir, eger sehih olsaydı Allahın Elçisinden sonra Eliden efzel biri olmazdı deyildir" Sonra şeyximiz ez-Zehebi dedi: "Bu hekayenin isnadı sehihdir, nece olur ki, teyr hedisini "el-Mustedreke" daxil etmişdir." Sonra (ez-Zehebi) dedi: "Ola bilsin fikrini deyişmişdir." "Tabaqat eş-Şafiiyye el-Kubra", 4/168-169, Dar İhya el-Kutub el-Arabiyye, Qahire, 1418 Eger bu hekayenin senedi seni maraqlandirirsa, o zaman buyur sene senedini de teqdim edirem وقال أبو نُعيم بن الحداد: سمعتُ الحسن بن أحمد السمرقندي الحافظ: سمعتُ أبا عبد الرحمن الشاذياخي الحاكم يقول: كنا في مجلس السيد أبي الحسن ، فسئل أبو عبد الله الحاكم عن حديث الطير فقال: لا يصح ، ولو صح لما كان أحد أفضل من علي بعد النبي صلى الله عليه وسلم. . Ebu Nueym bin Heddad, el-Hesen bin Ehmed es-Semerqendi el-Hafizden ve o da Ebu Abdurrahman eş-Şazyaxi el-Hakimden revayet edir: "es-Seyyid Ebul-Hesenin meclisinde idim ve Ebu Abdullah el-Hakimden et-teyr hedisi barede soruşdular...(sonra hedisi revayet edir) senedindeki raviler hafiz alimlerdir... bax: "Tazkiratul-Huffaz", 2/1042, elecede bax: "Mausuatu Riceli es-Suneni el-Kubra" (el-Hakimin tercumesi) Gördüyün kimi burada yalnız bir variant vardır...el-Hakim reyini deyişmişdir. Bu reylerden hansinin daha evvel olduğu bilinmir. Lakin İbn Teymiyyeni bunu delil getirerek yalanda ittiham etmek gülüncdür, sen bununla özün-özün diskreditasiya edirsen. En azından bunları yazmaqdan evvel yaxşı bir araşdırma ederdin, yoxsa belke senin de eline bir iki yazı verib forumlara gönderirler?! Yene yazırsan ki: Evvela... SAHİBB... Ele berk qışqırırsan ki, camaat sene inansın ve kimin oğru, kiminse doğru olduğunu araşdırmasınlar... Sözün düzü men İbn Teymiyyenin sözleri içinde senin ona aid etdiyin yalanı görmürem. İbn Teymiyye demir ki, bu hedisi "heç kim revayet etmemişdir"...İbn Teymiyye harada bele bir söz deyir. İbn Teymiyye deyir ki, قولهم إنهم رووا جميعا أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال على مع الحق والحق معه يدور حيث دار ولن يفترقا حتى يردا على الحوض من أعظم الكلام كذبا وجهلا فإن هذا الحديث لم يروه أحد عن النبي صلى الله عليه وسلم لا بإسناد صحيح ولا ضعيف فكيف يقال إنهم جميعا رووا هذا الحديث "ve onlar (rafiziler) deyirler ki, onlarin (yani hedis alimlerinin) hamısı revayet edir ki, Allahın elçisi, sellalahu aleyhi va sellem, demişdir: "Eli haqq iledir, haqq da Eli iledir, harda olsa da onunla dövr edir ve bu iki Hovuza gelene qeder ayrılmayacaqlar." ve bu en böyük yalanlardandır ve cahilliklerdendir, eslinde bu hedisi heç kes peyğamberden, s.a.s. ne sehih senedle, ne de zeif senedle revayet etmemişdir. Axı nece demek olar ki, onların hamısı bu hedisi revayet etmişdir?!" İndi men bilmirem sene insan dilinin en besit qaydalarını izah edimmi? Göz göre-göre üzümüzü yalan danışırsan... Meger sen iki şeyin arasını ayıra bilmirsen?! "Bunu heç kim revayet etmemişdir" sözü ile "bunu heç kes ne sehih isnadla, ne de zeif isnadla revayet etmemişdir" sözü arasında böyük bir ferq vardır. Azca elmi ve savadi olan insan anlayir ki, eger hedisleri qruplara bolsek...qebul olunan, yeni esasi olan hedisler ichinde sehih, hesen ve zeif hedisler daxildir...lakin hech cur qebul olunmayan hedisler ichinde ise "daif cidden", "munker" ve "mevdu" kimi hedisler aiddir. Zeifliyi az olan hedisler bir qrup alime gore terghib ve terhibde qebul olunur, lakin ehkamlarda qebul deyildir. Ona göre de İbn Teymiyye deyir ki, bu hedisi hech kes ne sehih, ne de zeif isnadla revayet etmemişdir. Lakin kimlerinse bunu munker ve mevzu senedlerle revayet etmesi İbn teymiyyenin sözüne zerer getirmez. Çünki İbn Teymiyye bunu inkar etmeyib. Bu barede gelen hedislerin senedleri ya munkerlerle, ya mechullarla, ya da kezzablarla doludur... Eynile İbn Kesir rahimehulleh "el-Bidaye" kitabinda bu revayetleri sual altina qoyur... Görünür ki, yalan danışan İbn Teymiyye deyildir, ona yalan aid edenlerdir..... Sonra ise kechek görek bu SAHİBB İbn Teymiyyenin Eliye munasibetinde ne tapib?!?!?!?! Deyir: Bu ise artiq başqa üsullara el atmaqdır. Göresün SAHİBB ne üçün İbn Teymiyyenin sözlerini tam neql etmir ve axı ne üçün İbn Teymiyyenin sözlerini bu şekilde izah edir. Halbuki, İbn Teymiyyenin meqsedi ferqli bir şeydir ve İbn Teymiyye demir ki, Eli r.a. din uğrunda vuruşmamışdır. İbn Teymiyyenin tam sözleri beledir: فإن جاز أن يطعن في الصديق والفاروق أنهما قاتلا لأخذ المال فالطعن في غيرهما أوجه فإذا وجب الذب عن عثمان وعلي فهو عن أبي بكر وعمر أوجب وعلي يقاتل ليطاع ويتصرف في النفوس والأموال فكيف يجعل هذا قتالا على الدين وأبو بكر يقاتل من ارتد عن الإسلام ومن ترك ما فرض الله ليطيع الله ورسوله فقط ولا يكون هذا قتالا على الدين "Eger es-Siddiq ve el-Farruqa teen ederek onların her ikisinin de mal ele keçirmek üçün vuruşduğunu söylemek caizdirse, bu ikisinden başqalarına teen etmek daha da mümkündür, eger Osmanı ve Elini iftiralardan qorumaq, onlardan pis sozleri def etmek vacibdirse, o zaman bunlari Ebu Bekr ve Omerden def etmek daha vacibdir. Eli ona itaet edilmesi ve insanların nefsleri ve mallarının teserrüfü üçün vuruşursa, o zaman nece olur ki bu din uğrunda vuruşmaq sayıldığı halda, Ebu Bekrin vuruşması din uğrunda vuruşmaq sayılmır, halbuki Ebu Bekr İslamdan irtida edenleri ve Allahın ferzini terk edenleri Allaha ve Rasuluna itaet etdirmek üçün vuruşmuşdur." Eger bu SAHİBB sözleri tam şekilde teqdim etseydi evvelde söylediyi yalanı söyleye bilmeyecekdi...halbuki cümlenin yarısını götürüb diger hissesini terk ederek teqdim etdiyi sözler başqa mena verir...İbn teymiyyenin demek istediyi çox aydındır ve bunları tevil etmek de mümkün deyildir. İbn Teymiyye açıq şekilde deyir ki, nece olur ki, Elinin özüne itaet etdirerek ve mallarını ve nefslerini tasarruf ederek vuruşduğu müharibeler, neceki Ali r.a. xaricilere qarşı vuruşmuşdur...nece olur ki, bu, din uğrunda vuruşmaq sayılır, lakin Ebu Bekrin mürtüdlere qarşı vuruşmağı din uğrunda vuruşmaq sayılmır?!?! Gördüyümüz kimi İbn Teymiyye burada Elinin din uğrunda vuruşmağını inkar etmir, eksine İbn teymiyye sübut edir ki, eger Elinin vuruşması din uğrunda sayılırsa, o zaman Ebu Bekrin vuruşması bu ada daha layiqdir. Çünki Ebu Bekr mürtedlere qarşı vuruşmuşdur. Azca ağlını işlede bilen insan bunda heç şübhe ede bilmez ki, İbn Teymiyye bu sözü ile heç de Eliye teen etmir... Sonra bu SAHİBB davamında deyir ki, Sözün düzü SAHİBBin bu iddiası en cüretli iddiadır, bu adam isbat etmek isteyir ki, sanki İbn Teymiyye Elinin dininin ve elminin olmadığını söylemişdir... İnsan bu qeder de yalan danışmaz, problem İbn Teymiyyenin sözünde deyildir, problem onu anlamaqdadır...Bu mene bir hadiseni yada salır. Evime "Yehova şahidleri" gelmişdiler ve onlarla oturub mübahise etdiyim zaman onlar mene İsanın (aleyhis-salam) Muhammaddan (sallellahu aleyhi va sellem) üstün olduğunu isbat etmek istedi. Men ise ona cavabımda dedim ki, "Üstünlük sebr, teqva ve hikmet teleb edir..." Bu sözlerimi eşiden nesrani özündün çıxdı ve tez menim üstüme hücuma keçdi ve dedi ki, "axı nece olur ki, siz müselmanlar İsanı sevdiyinizi iddia etdiyiniz halda, onun sebrsiz, teqvasız ve hikmetsiz olduğunu söyleyirsiniz." Men de bunun cavabında dedim ki, bunu yalnız cahil bu şekilde anlaya biler, menim söylemek istediyim budur ki, Muhammad bütün bu xüsusiyyetlerde diger peyğamberlerden üstün olmuşdur, yani hem sebrde, hem teqvada, hem de hikmetde...... İbn Teymiyyenin de söyledikleri bundan başqa bir şey deyildir, çünki İbn Teymiyyenin ve ümumilikde ehli-sünnetin etiqadına göre Ebu Bekr ve Ömer Aliden daha imanlı ve daha elmli olmuşlar. İbn Teymiyyenin de dediyi budur, çünki eger mövzuya diqqet etseniz göreceksiniz ki, orada Ebu Bekrle Eli müqayise olunur. Axı İbn Teymiyye nece bu SAHİBBin anladığı menanı qesd ede biler?! Halbuki İbn Teymiyye özü Eli haqqında deyir: بل هم كلهم متفقون على أنه أجلّ قدراً، وأحق بالإمامة، وأفضل عند الله وعند رسوله وعند المؤمنين من معاوية وأبيه وأخيه الذي كان خيراً منه، وعليّ أفضل من الذين اسلموا عام الفتح وفي هؤلاء خلق كثير افضل من معاوية أهل الشجرة افضل من هؤلاء كلهم ، وعليّ أفضل جمهور الذين بايعوا تحت الشجرة، بل هو أفضل منهم كلهم إلا ثلاثة، فليس في أهل السنة من يقدم عليه أحداً غير الثلاثة، بل يفضلونه على جمهور أهل بدر وأهل بيعة الرضوان، وعلى السابقين الأوَّلين من المهاجرين والأنصار "Eksine onların (ehli-sünnetin) hamısı ittifaq edir ki, Muaviyyeye, onun atasına ve ondan daha xeyirli olan qardaşına nisbetde Elinin qederi daha yuksekdir, ve imamlığa daha layiqdir ve Allahın ve Rasulunun ve möminlerin yanında daha feziletlidir. Eli feth günü müselman olanların hamısından feziletlidir ve bu gün müselman olanların içinde Muaviyyeden de feziletli olan insanlar çox idiler ve ağac altında beyet edenler ice feth gününde büyüt edenlerin hamısından feziletlidir ve Eli ise ağac altında beyet edenlerin çoxundan feziletlidir, hetta onların içinde üç neferden başqa hamısından feziletlidir. Ehli-Sünnetden ele biri yoxdur ki, üç neferden başqa kimise Eliden üstün tutsun, eksine onlar Elini Bedr ehlinin ve Ridvan beyetinde iştirak edenlerin çoxundan üstün tuturlar. Eli mühacir ve ensarların en öncüllerindendir..." "Minhec es-Sunne", 4/396 Yene başqa yerde deyir: لا ريب أن علياً رضي الله عنه كان من شجعان الصحابة، وممن نصر الله الإسلام بجهاده، ومن كبار السابقين الأوَّلين من المهاجرين والأنصار، ومن سادات من آمن بالله واليوم الآخر وجاهد في سبيل الله، وممن قاتل بسيفه عدداً من الكفار "Heç şübhe yoxdur ki, Eli r.a. sehabelerin en şücaetlilerinden idi ve öz cihadı ile Allahın İslama kömek etdiklerinden idi ve mühacirler ve ensarin içinde öncüllerin en böyüklerinden idi, Allaha ve Axiret gününe iman getirenlerin sevdiklerinden, Allah yolunda cihad edenlerdendir...qılıncı ile çox sayda kafir öldürmüşdür." "Minhec es-Sunne", 8/76 وأما زهد عليّ رضي الله عنه في المال فلا ريب فيه "Elinin, radiyallahu anhu, dünya malındakı zahidliyine geldikde ise bunda heç şübhe ola bilmez..." "Minhec es-Sunne", 7/489

problem nedir?

Şielerin mescidde toplaşmamaqları barede İbn Teymiyyenin dediyi sözlere geldikde ise, burda yalan bir şey yoxdur. Çünki Türkiyedeki aleviler heqiqeten de mescide girmirler. Hetta bir defe birinden bunun sebebini soruşduqda. mene dediler ki, bes Eli mescidde öldürüldüyü üçün biz mescidlere girmirik. İbn Teymiyyenin şielerin en çox yalan danışanlar olması barede dediyi sözlerine geldikde ise, ele bunu mence burdakı şieler özleri tesdiqlediler...bunun isbatı üçün bir delil getirmek lazım deyildir. Qaldı ki, hedis alimlerimizin şielerden hedis revayet etmeklerine... bunun cavabı ise sadedir, çünki doğru görüşe göre bidet ehlinden hedis revayet edile biler, lakin bu zaman bu bidet küfr olmamalıdır ve o, bidetinde ğuluya getmemelidir...

Dördüncü mesele: Yuxarıdakı şie deyir ki, guya İbn Teymiyye bele demişdir: ونحن لا ننكر أن عثمان رضي الله عنه كان يحب بني أمية وكان يواليهم ويعطيهم أموالا كثيرة وما فعله من مسائل الاجتهاد التي تكلم فيها العلماء الذين ليس لهم غرض كما أننا لا ننكر أن عليا ولى أقاربه وقاتل وقتل خلقا كثيرا من المسلمين الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة ويصومون ويصلون لكن من هؤلاء من قاتله بالنص والإجماع ومنهم من كان قتاله من مسائل الاجتهاد التي تكلم فيها العلماء الذين لا غرض لهم وأمر الدماء أخطر من أمر الأموال والشر الذي حصل في الدماء بين الأمة أضعاف الشر الذي حصل بإعطاء الأموال فإذا كنا نتولى عليا ونحبه ونذكر ما دل عليه الكتاب والسنة من فضائله مع أن الذي جرى في خلافته أقرب إلى الملام مما جرى في خلافة عثمان وجرى في خلافة عثمان من الخير مالم يجر مثله في خلافته فلأن نتولى عثمان ونحبه ونذكر ما دل عليه الكتاب والسنة بطريق الأولى "Biz Osmanın, radiyallahu anhu, Umeyye oğullarını sevdiyini, onları meqama getirdiyini, onlara çoxlu mal verdiyini inkar etmirik. Onun bu etdikleri ictihadi meselelerdir ki, bunun haqqında alimler danışıblar ve bu alimlerin Osmana qarşı heç bir pis niyyetleri olmayıb. Neceki biz Elinin öz yaxınlarını meqama getirdiyini, namaz qılan, zekat veren, oruc tutan müselmanlardan çoxlu insanla vuruşub onları öldürdüyünü inkar etmirik. Lakin onun öldürdükleri içinde delil ve icmaya göre öldürdüyü kesler olduğu kimi, ictihadi meseleler üzerinde öldürdüyü de olmuşdur ki, bunlar haqqında alimler danışıblar ve onlardan heç birinde Eliye qarşı xüsusi bir hedef olmayıb. Qan meselesi ise mal meselesinden tehlükelidir, ümmetde qanla elaqedar ortaya çıxmış şer, mallarda ortaya çıxmış şerden qat-qat çoxdur. Biz Elini övliya qebul edirik ve onu sevirik ve onun Quran ve Sünnetdeki feziletlerini zikr edirik, bununla bele onun xelifeliyi dövründe baş verenler Osmanın xelifeliyi dövründe baş verenlerden azarlanmağa daha yaxındır. Osmanın xelifeliyi zamanı ortaya çıxan xeyir işler qeder onun xilafetinde olmamışdır ve biz Osmanı evvelki şekilde (yani, Elide olduğu kimi) övliya qebul edirik ve onu sevirik ve Kitab ve Sünnetde ona delalet edenleri zikr edirik." Bu da İbn Teymiyyenin sözleridir...İbn Teymiyye açıq şekilde bildirir ki, hem Osmanın, hem de Elinin zamanında fitne olmuşdur,... lakin Elinin zamanında baş veren fitne, Osmanın zamanındakından daha şiddetlidir. Lakin İbn Teymiyye bu fitnelere göre heç bir sehabeni azarlamır. eksine deyir ki, Elinin zamanında öldürdüyü keslerin içinde icma ve delil ile öldürdüyü kimi, ictihad ederek de öldürdüyü kesler olmuşdur. Meselen, xaricilerin öldürülmesinde icma ve delil sabit olmuşdur, lakin Şam ehli ve digerleri ile vuruşda ise ictihad ederek onları öldürmüşdür. Bu sözünde İbn Teymiyye heç yerde Elinin fitne-fesada sebeb olduğunu söylemir, eksine onun delil ve ictihada tabe olaraq hereket etdiyini söylemişdir...bu, açıq şekilde Şienin atdığı iftira ve yalandır... Lakin, kimin dövrünün olmasından asılı olmayaraq, müselmanların bir-birilerine qılınc qaldırmaları ve bir-birilerini öldürmeleri tebii ki, fitnedir...Allah bizi fitneden ve yalan ve iftiralardan qorusun!

Üçüncü mesele... Bu mesele ise kökünden tehrif olunub, yeni neinki yalan...bu artıq açıq şekilde biyabırçı iftiradır... Yuxarıdakı şie yazır: ثم يقال لهؤلاء الرافضة لو قالت لكم النواصب علي قد استحل دماء المسلمين وقاتلهم بغير أمر الله ورسوله على رياسته وقد قال النبي صلى الله عليه وسلم سباب المسلم فسوق وقتاله كفر وقال ولا ترجعوا بعدي كفارا يضرب بعضكم رقاب بعض فيكون علي كافرا لذلك لم تكن حجتكم أقوى من حجتهم لأن الأحاديث التي احتجوا بها صحيحة وأيضا فيقولون قتل النفوس فساد فمن قتل النفوس على طاعته كان مريدا للعلو في الأرض والفساد وهذا حال فرعون والله تعالى يقول تلك الدار الاخرة نجعلها للذين لا يريدون علوا في الأرض ولا فسادا والعاقبة للمتقين فمن أراد العلو في الأرض والفساد لم يكن من أهل السعادة في الاخرة وليس هذا كقتال الصديق للمرتدين ولمانعي الزكاة فإن الصديق إنما قاتلهم على طاعة الله ورسوله لا على كاعته فإن الزكاة فرض عليهم فقاتلهم عللا الإقرار بها وعلى أدائها بخلاف من قاتل ليطاع هو ولهذا قال للإمام حمد وأبو حنيفة وغيرهما من قال أنا أؤدي الزكاة ولا أعطيها للإمام لم يكن للإمام أن يقاتله وهذا فيه نزاع بين الفقهاء فمن يجوز القتال على ترك طاعة ولي الأمر جوز قتال هؤلاء وهو قول طائفة من الفقهاء ويحكى هذا عن الشافعي رحمه الله ومن لم يجوز القتال إلا على ترك طاعة الله ورسوله لا على ترك طاعة شخص معين لم يجوز قتال هؤلاء وفي الجملة فالذين قاتلهم الصديق رضي الله عنه كانوا ممتنعين عن طاعة رسول الله صلى الله عليه وسلم والإقرار بما جاء به فلهذا كانوا مرتدين بخلاف من أقر بذلك ولكن امتنع عن طاعة شخص معين كمعاوية وأهل الشام فإن هؤلاء كانوا مقرين بجميع ما جاء به الرسول صلى الله عليه وسلم يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وقالوا نحن نقوم بالواجبات من غير دخول في طاعة علي رضي الله عنه لما علينا في ذلك من الضرر فأين هؤلاء من هؤلاء "Sonra bu rafiziler demek lazımdır: "Eger nasibiler size deseler ki, Eli müselmanların qanlarını halal saymışdır ve öz avtoriteti üçün Allahın ve Elçisinin emri olmadan onlarla vuruşmuşdur ve peyğember s.a.s. demişdir: "Müselmanı söymek fasiqlikdir, onunla vuruşmaq ise küfrdür." ve yene demişdir: "Menden sonra bir-birinizin boyunlarını vuran kafirler olmayın" ve bununla Eli kafir olur. Buna göre de sizin deliliniz onların delillerinden güclü olmaz, çünki onların delil getirdikleri hedisler sehihdir. Elecede deyirler ki, insanları öldürmek fesaddır ve kim insanları özüne itaet etdirmek üçün öldürürse Yer üzünde Ucalığın ve fesadın arzusundadır, bu ise Fironun halıdır. Allahu Teale deyir: "Biz o Axiret yurdunu yer üzünde tekebbürlük etmek ve fitne-fesad töretmek istemeyenlere nesib edirik. Gözel aqibet mütteqilerindir." Kim Yer üzünde tekebbürlük ve fesad isteyerse Axiretdeki xoşbextlerden olmayacaq ve bu, Ebu Bekrin zekatı vermekden boyun qaçıran mürtedlerle vuruşması kimi deyildir, çünki Ebu Bekr onları Allaha ve Rasulunun itaetine getirmek üçün vuruşdu,özüne itaet etdirmek üçün deyil. Zekat ise onların üzerine ferzdir ve ona itaet etmek üçün vuruşmaqdan ferqli olaraq onlarla zekatın ferzliyini qebul etmekleri ve onu ödemekleri üçün vuruşdu. Buna göre de İmam Ehmed ve Ebu Hanife ve bu ikisinden başqaları "Men zekatı odeyirem, lakin onu imama vermirem" deyen kese qarşı imamın vuruşmasını caiz görmürdüler. Bu meselede ise feqihler arasında ixtilaf vardır. Kim emr sahibine itaet etmeyenlere qarşı vuruşmağı caiz görürse, zekatı imama vermeyenlere de qarşı vuruşmağı caiz görürler ve bu, faqihlerden bir qrupun görüşüdür ve bu, Şafiden, rahimehullah, revayet olunmuşdur. Lakin kim ki, müeyyen bir şexse itaetden boyun qaçıranlara qarşı deyil, yalnız Allah ve Rasuluna itaet etmeyenlere qarşı vuruşmağı caiz görürse, onlara göre zekatı vermeyenlere qarşı vuruşmaq caiz deyildir. Xülase Ebu Bekrin vuruşduğu kesler Allaha ve rasuluna itaetden boyun qaçıranlar ve peyğemberin getirdiklerini tesdiqlemeyenler idiler, buna göre de kafir olmuşdular. Lakin bütün bunları tesdiq edenler, amma müeyyen bir şexse tabe olmaqdan boyun qaçıranlar ise bunlardan ferqlidir, mes: Muaviyye ve Şam ehli kimi. Bunlar peyğamberin getirdiyi bütün şeyleri tesdiq edirdiler, namaz qılıb zekat verirdiler. deyirdiler ki, biz bütün vacibatları yerine yetiririk, lakin biz Elinin, radiyallahu anhu, itaetine tabe olmuruq, çünki ondan bize zerer vardır...Bunlar harda, onlar harda? Sözün qıssası...buradakı iftiranı görmek çetin deyildir...çünki İbn Teymiyye burada nasibilerin sözlerini neql etmişdir...amma, bu yalançı şie ise, onu İbn Teymiyyenin adından neql edir. İbn Teymiyye deyir ki, her iki terefin de, yani hem nasibilerin, hem de rafizilerin getirdikleri deliller ele bir-birine yaraşır. Biri o birine deymez, o da bir şeye deymez....

İkinci mesele ise budur: Bu adam bu sözleri ele getirir ki, sanki İbn Teymiyye burada bu iddiaların doğruluğunu tesdiq edir. Bu ise hiyledir..sözleri hem yarımçıq getirir, hem de sözlerin işare etmediyi menaya yozur. Deyir ki, İnsanın gerek üzü ola ki, bu qeder yalan danışmağa cüret etsin! Allah bilir ki, bu adamın elmi hara qederdir, belke de eline bir iki şey verib bura yollayırlar... İbn Teymiyye eslinde başqa şeyi müzakire edir. İbn Teymiyye şielerin Ömere aid etdikleri iftiralar ve Alini Ömerden üstün saymaqlarını redd edir, çünki hamı bilir ki, ehli-sünnetin etiqadına göre bu ümmetin peyğamberden sonra en feziletli şexsleri Abu Bekr ve Ömerdir... İndi, görek İbn Teymiyye bunların dediyi kimi neyi yalan deyir?! İbn Teymiyye deyir: ومعلوم أن رعية عمر انتشرت شرقا وغربا وكانت رعية عمر خيرا من رعية علي وكانت رعية علي جزءا من رعية عمر ومع هذا فكلهم يصفون عدله وزهده وسياسته ويعظمونه والأمة قرنا بعد قرن تصف عدله وزهده وسياسته ولا يعرف أن أحدا طعن في ذلك والرافضة لم تطعن في ذلك بل لما غلت في علي جعلت ذنب عمر كونه تولى وجعلوا يطلبون له ما يتبين به ظلمه فلم يمكنهم ذلك وأما علي رضي الله عنه فإن أهل السنة يحبونه ويتولونه ويشهدون بأنه من الخلفاء الراشدين والأئمة المهديين لكن نصف رعيته يطعنون في عدله فالخوارج يكفرونه وغير الخوارج من أهل بيته وغير أهل بيته يقولون إنه لم ينصفهم وشيعة عثمان يقولون إنه ممن ظلم عثمان وبالجملة لم يظهر لعلي من العدل مع كثرة الرعية وانتشارها ما ظهر لعمر ولا قريب منه وعمر لم يول أحدا من أقاربه وعلي ولى أقاربه كما ولى عثمان أقاربه وعمر مع هذا يخاف أن يكون ظلمهم فهو أعدل وأخوف من الله من علي فهذا مما يدل على أنه أفضل من علي وعمر مع رضا رعيته عنه يخاف أن يكون ظلمهم وعلي يشكو من رعيته وتظلمهم ويدعو عليهم ويقول إني أبغضهم ويبغضوني وسئمتهم وسئموني اللهم فأبدلني بهم خيرا منهم وأبدلهم بي شرا مني فأي الفريقين أحق بالأمن إن كنتم تعلمون "Melumdur ki, Ömerin tebeesi hem şerqe, hem de qerbe yayılmışdı ve Ömerin tebeesi Alinin tebeesinden xeyirli idi. Elinin tebeesi Ömerin tebeesinin bir hissesi idi, lakin bununla bele hamı onun edalet, zühdünü, siyasetini vesf etmişler ve onu ucaltmışlar ve ümmet esrler boyunca onun edaletini, zühdünü, siyasetini vesf edibler ve bunda onu pisleyen heç kes tanınmır. Rafiziler ise bunda taan etmirler, lakin onlar Elide xeta edirler, Ömerin hakimiyyeti qesb etdiyini deyerek ona aid etdikleri günahlara göre onun zalım olduğunu söyleyirler. Elini ise, radiyallahu anhu, Ehli-Sünnet sevir, onu övliya kimi qebul edir, onun raşidi xelifelerden ve hidayet imamlarından olduğuna şahidlik edirler. Lakin onun tebeesinin yarısı onun adilliyine taan edirdiler. Xariciler ise onu kafir görürdüler. Xaricilerden başqa onun ehli beytinden olanlar ve başqaları ise deyerdiler ki, o, onlara insaflı deyildir. Osmanın terefdarları ise deyirdiler ki, o, Osmana zülm edenlerden idi. Xülase olaraq Elinin tebeesinin çoxluğu ve geniş yayılmasına baxmayaraq Elinin adilliyi Ömerde olduğu kimi izhar olmadı ve heç buna yaxın da deyildi. Ömer öz qohumlarından heç kesi meqama getirmedi, lakin Osman öz qohumlarına yaxınlıq gösterdiyi kimi Eli de öz qohumlarına yaxınlıq göstermişdi. Ömer bununla bele onlara zülm etmekden qorxurdu ve o, Eliden daha çox Allahdan qorxurdu ve daha edaletli idi. Bu ise onun Eliden daha feziletli olduğuna delalet edir. Ömer tebeesinin ondan razı olmasına baxmayaraq onlara zülm etmekden qorxurdu, Eli ise öz tebeesinden şikayet edirdi ve onlara qarşı dua ederek deyerdi: "Men onlara nifret edirem, onlar da mene nifret edirler, men onlardan bezmişem, onlar da menden bezibler. Allahım, onları menim üçün daha xeyirlileri ile deyiş, ve meni ise onlar üçün şerli birisi ile deyiş! Bu qruplardan hansı emin-amanlığa daha layiqdir?! Kaş ki, bilseydiniz!" Gördüyünüz kimi İbn Teymiyye burada ne xaricilere, ne Osmanın terefdarlarına, ne de başqalarına etimad etmir. O burada ehli-sünnete göre Ömerin Eliden feziletli olduğundan danışır ve eyni zamanda Elinin edaletli, zühd ehli, siyasetçi olmağına baxmayaraq onun Ömerin öz zamanında edaletinin izhar olduğu kimi Elinin zamanında izhar olmadığını deyir. Bunu ise izah ederken Elinin adil olması ile deyil, Ömerin zamanındakı tebeenin daha emin ve daha sağlam olduğu ile izad edir... Bu ise yuxarıdakı şienin dediklerinin tam eksidir...sözleri yarımçıq getirerek kimleri aldadacağını zenn edir?!

Nuaym, qardaş! Bütün burada yazılanlar ele özü yalan üzerinde qurulub. Gelin bunlara bir-bir baxaq ve sonra görek ki, İbn Teymiyye deyende ki, "şielerden" çox yalan danışan yoxdur, deyende doğrunu deyir, yoxsa yalan? Bu açıq aydın yalandır, özü də ucuz yalandır... İbn Teymiyyenin sözlerini Nuaym qardaş getirib ve burda baxaq görek İbn Teymiyye ne deyir?! İbn Teymiyye heqiqeten mi, Alinin r.a. xilafetini qebul etmirmi?! ولهذا أضطرب الناس في خلافة علي على اقوال فقالت طائفة إنه إمام وإن معاوية إمام وإنه يجوز نصب إمامين في وقت إذا لم يمكن الاجتماع على إمام واحد وهذا يحكى عن الكرامية وغيرهم وقالت طائفة لم يكن في ذلك الزمان أمام عام بل كان زمان فتنة وهذا قول طائفة من أهل الحديث البصريين وغيرهم ولهذا لما أظهر الإمام أحمد التربيع بعلي في الخلافة وقال من لم يربح بعلي في الخلافة فهو أضل من حمار أهله أنكر ذلك طائفة من هؤلاء وقالوا قد أنكر خلافته من لا يقال هو أضل من حمار أهله يريدون من تخلف عنها من الصحابة واحتج أحمد وغيره على خلافة علي بحديث سفينة عن النبي صلى الله عليه وسلم تكون خلافة النبوة ثلاثين سنة ثم تصير ملكا و هذا الحديث قد رواه أهل السنن كأبي داود وغيره وقالت طائفة ثالثة بل علي هو الإمام وهو مصيب في قتاله لمن قاتله وكذلك من قاتله من الصحابة كطلحة والزبير كلهم مجتهدون مصيبون وهذا قول من يقول كل مجتهد مصيب كقول البصريين من المعتزلة أبي الهذيل وأبي علي وأبي هاشم ومن وافقهم من الأشعرية كالقاضي أبي بكر وأبي حامد وهو المشهور عن أبي الحسن الأشعري وهؤلاء ايضا يجعلون معاوية مجتهدا مصيبا في قتاله كما أن عليا مصيب وهذا قول طائفة من الفقهاء من أصحاب أحمد وغيرهم ذكره أبو عبد الله ابن حامد ذكر لأصحاب أحمد في المقتتلين يوم الجمل وصفين ثلاثة أوجه أحدها كلاهما مصيب والثاني المصيب واحد لا بعينه والثالث أن عليا هو المصيب ومن خالفه مخطىء والمنصوص عن أحمد وأئمة السلف أنه لا يذم أحد منهم وأن عليا أولى بالحق من غيره أما تصويب القتال فليس هو قول أئمة السنة بل هم يقولون إن تركه كان أولى وطائفة رابعة تجعل عليا هو الإمام وكان مجتهدا مصيبا في القتال ومن قاتله كانوا مجتهدين مخطئين وهذا قول كثير من أهل الرأي والكلام من أصحاب أبي حنيفة ومالك والشافعي وأحمد وغيرهم وطائفة خامسة تقول إن عليا مع كونه كان خليفة وهو أقرب إلى الحق من معاوية فكان ترك القتال أولى وينبغي الإمساك عن القتال لهؤلاء وهؤلاء فإن النبي صلى الله عليه وسلم قال ستكون فتنة القاعد فيها خير من القائم والقائم فيها خير من الساعي وقد ثبت عنه صلى الله عليه وسلم أنه قال عن الحسن إن ابني هذا سيد وسيصلح الله به بين فئتين عظيمتين من المسلمين فأثنى على الحسن بالإصلاح ولو كان القتال واجبا أو مستحبا لما مدح تاركه Çalışacam qısa tercüme edim ki, sözler aydın olsun. Evvela İbn Teymiyye burada "bezi" şielerin iddia etdiyi kimi heç de Alinin xilafetini inkar etmir. İbn Teymiyye sadece olaraq Alinin xilafeti haqqinda muxtelif reyleri neql edir ve deyir: "Buna göre de insanlar Alinin xelifeliyinde sözleri ferqlenib. Bir qrup deyir ki, hem Eli, hem de Muaviyye imamdirlar ve fitne zamanında bir imam yerine iki imamı teyin etmek caizdir.Bu görüş Kerramiyye ve başqalarından neql olunmuşdur. İkinci qrup ise deyir ki, bu zamanda ümumi bir imam olmamışdır, bu zaman fitne zamanı idi. Bu basralilardan ve diger yerde olan bezi hedis ehlinin görüşüdür. Buna göre de İmam Ahmad Alini dördüncü xelife olaraq açıq şekilde bildirdikde, onun xelifeliyini qebul etmeyenler haqqında deyirdi: "O, eşşekden de zelildir." Elinin xelifeliyini qebul etmeyenlerden bir qrup ise bunu inkar ederek deyir ki, "lakin Alinin xelifeliyini qebul etmeyenler var idi ki, onlar heç de eşşekden zelil deyildiler." Onlar bununla bezi sehabeleri qesd edirler. Ehmed ve digerleri Alinin xelifeyi üçün Safinenin hedisini delil getirirdiler ki, peyğamber s.a.s. demişdir: "Xelifelik otuz il olacaqdır, sonra meliklik gelecekdir." Bunu Ebu Davud ve başqaları kimi Sünen sahibleri revayet edibler. Üçüncü bir qrup ise deyir ki, Ali imamdır ve o, onunla vuruşanlara qarşı vuruşmaqda isabetlidir. Elece de sehabelerden ona qarşı vuruşanlar da müctehiddirler, Talha ve Zübeyr kimi onlar da isabetlidirler. Bu görüş ise bütün müctehidlerin isabetli olduğuna etiqad edenlerin görüşüdür, bunlar ise Basralı mötezile camaatından Ebu Huzeyl, Ebu Ali ve Ebu Haşim ve onlara bu meselede tabe olan eşarilerden Qadi Ebu Bekr, Ebu Hamiddir. Bu görüş Ebu el-Hesen el-Eşariden meşhurdur. Bunlar elecede Muaviyyeni öz vuruşmasında Ali kimi isabetli müctehid sayırlar. Bu ise Ehmedin ve başqalarının eshabında olan feqihlerden bir qrupun görüşüdür ve Ebu Abdullah bin Hamid Ehmedin eshabından zikr etmişdir ki, Cemel ve Siffin günündü vuruşanlar üç qrupa bölünürler: Birinci görüşe göre onların hamısı isabetldir, ikinci görüşe göre ise onlardan biri isabetlidir. lakin müeyyen deyildir. Üçüncü görüşe göre ise Ali isabetlidir ve ona qarşı çıxanlar ise xetakardırlar. Bu İmam Ehmedden ve selef imamlarından gelmişdir ve onlar bu keslerin zemm olunmayacağını, lakin Alinin daha haqqlı olduğunu söyleyirler. Lakin vuruşmağı doğru saymaq ise sünnet imamlarından heç kesin sözü deyildir, eksine onlara göre vuruşmağı terk etmek daha doğrudur. Dördüncü qrup ise Alinin imam ve vuruşmaqla doğruya isabet etmiş müctehid olduğunu söyleyirler, lakin ona qarşı vuruşanlar ise ictihadlarında xeta etmiş müctehidler idiler. Bu görüş Ebu Hanifenin, Malikin, Şafinin, Ehmedin ve digerlerinin eshabından olan rey ve kelam ehlinin çoxunun görüşüdür. Beşinci görüşe göre Ali xelife idi ve Muaviyyeden daha çox haqqa yaxın idi. Vuruşmağı terk etmek ise daha doğru olardı. Onlarla vuruşmaqdan çekinmek lazım idi. Çünki peyğamber s.a.s. demişdir ki, ele bir zaman gelecek ki, fitne olacaq, o zamanda oturan durandan xeyirlidir, duran qaçandan xeyirlidir. Elecede peyğamberden s.a.s. sabit olmuşdur ki, o, Hasan haqqında demişdir: "Menim bu oğlum seyyiddir. Çünki o muselmanlardan iki tayfanın arasını islah edecek."Eger vuruşmaq vacib ve ya musteheb olsaydı, o zaman onu terk etmeyi teriflemezdi." Bu heleki birinci yalandır...vaxtım olanda diger yalanlara da toxunaram...

Abdurrahman... CIhadin hokmu "farz kifayedir", umumi hokm budur. Lakin mueyyen hallarda cihad farz ayn olur. Mence sen Haris ile bu meselede xeta edirsen...

Haris...deyirem goresen bu "dar al-Islam"da "selefilere" mescid tikmediler, amma katoliklere kilse, yahudilere sinaqoq duzeltdiler... ;)

Nuaym qardaş! Sen o saytda heç de her kesin eyni fikirleşmesini söyleye bilmezsen. Orada eleleri var ki, bu alimlerin adını çekende hemişe, rahimahullah, yazır... bu alimlerden heç kes haqqında pis söz söylemirler. Diger bir qrup ise, bu alimler sert tenqid edir...meselen, onların saray alimleri olduğunu deyir. Üçüncü qrup ise bunları kafir görürler...yani, heç de hamı ele deyildir. Sözün düzünü desem, orada elm ile yazanlar onları tekfir etmirler, takfir edenler siravi forum istifadeçileridir. Ele deyilmi? Bir de NUAYM, Qaet senin sualının cavabını verib, özü de bomba cavablar verir... güzeşte getmek istemir! )))

bu yazıqlar meni de xavaric edibler, birce sozume gore ki, demishem: cihad ferzi-ayndır. mene xavaric-bidetchi deyirler ve salam kelami da kesibler. Haris, yuxarıdakı sözleri de bilirsen kimler deyir ve o yazıqlar kimlerdir? Amma, netice kimler üçün daha tehlükelidir?! Bu tekfirçiler sayca azdırlar, yani tekfirçi dedikde sözün esl menasında tekfirçileri qesd edirem. O kesler ki, ağına bozuna baxmadan tekfir edirler... Amma, o kesler ki, heqiqeten de dinini öyrenmeye çalışır ve haqqa devet etmekden çekinmir. O kesler haqqı söyledikde, ona xavaric deyirler. Neticede bilirsen ne olur? "Onunla oturub durmaq olmaz, salamlaşmaq olmaz, onları hökumet dairelerine xeber vermek olar, yani caizdir, müselman qızlar onlarla evlenmesinler (tesevvür et ki, cahillerle evlenmeyi caiz sayırlar, lakin "tekfirçi" dedikleri qardaşlarla ise evlenmeyi qadağan edirler), iş axtaran qardaşlar buna göre eziyyet çekir, yeri gelende qardaşları döyürler,... Her şey ise ağıllı bir şeyxin ağıllı deveti ile başlamışdır. Yadıma gelir ki, Abu Bakr mescidinin teze illeri idi ve men de İslamda yeni idim. O dövrde ağızlarda ixvan, ixvan sözü çox işlenirdi. Men de bir savadsız cahil kimi bu sözdün çox istifade edirdim. Deyende ki, fılankes ixvandır, ixvanın ne olduğunu anlamadığım halda, etrafdakılara da hemin adamın ixvan olduğunu demekden çekinmirdim. Çünki mene edilen devet bele idi... Allah bizleri islah etsin!

Haris...semimi deyirem. sene dinini yaxşı öyrenmek vacibdir. Bu verdiyin sualları neye göre verirsen? Beli...Azerbaycan Dar al-Küfrdür ve bunda şübhen olmasın. Dar al-Küfrde dini izhar etmek mümkün deyilse, hicret etmek vacib olur, eger izhar etmek mümkündürse, o zaman müstehebdir. Alimlerin çoxunun görüşü budur. Abu Bekr mescidinin ehlini kafir saymırıq. Hecce getmeyi vacib sayırıq. Maide suresi 44-cü aye peyğamberin hedisine esasen kafirlere aiddir. Cavan meselesine geldikde ise... sen bu sualı vererken heç düşünmedin ki, sene de eyni sualı vere bilerler? Niye Abu Bakr mescidine gelenlerin çoxu cavandır?! Mömin, muhsin ve müselman kimi dereceler Quran ayeleri ile sabitdir... Lakin, men bele zenn edirem ki, sen bunu soruşmaq istemirdin..sen ola bilsin ki, fasiq, zalım ve mömin sifetlerini qesd edirdin?! Nuaym qardaş! Sene bir sual verim... Sen mesciddekilere desen ki, Qametin sehvleri var ve Şeyx el-Albaninin de irca xetası olub. Sence sene ne ad verecekler?! Böyük herflerle "XAVARİC" tituluna layiq görüleceksen...Eger sehv deyiremse, sehvimi düzelt... Eger bu tekfirçilerin haradan çıxdığını öyrenmek istesen men sene cavabını deye bilerem. Her bir şey bele başladı. Qametin xetalarını görün qardaşlar ona nesihet etdiler, lakin o nesiheti qebul etmedi. Eksine onların menhecden çıxdıqlarını söyledi, onların ixvan olduğunu dedi, xavariclikde ittiham etdi. Mescid ehlini onlarla danışmamağa, oturub durmamağa çağırdı. Onların heyatını onlar üçün acı eledi. Dostlarını onları terk etmeye teşviq etdi. Bütün bunlardan sonra hemin qardaşlar da Qamete qarşı eyni addımları atdılar ve Qametin zelalet ehli olduğunu dediler...Neticede iki terefin arasında cahiller qaldılar, Qametin aleyhine çıxan cahiller elmsiz şekilde insanları tekfir etmeye başladılar...Lakin her iki teref de ğulu xesteleyine tutulublar...Lakin, bütün bunlar kimin emeyinin neticesidir? Qametin möhteşem hikmetinin neticesi idi...axı o, çox gözel bilir kim ixvandır, kim xaricidir, kim bidetçıdır, kim "NARAZI"dır...kim ise esl selef ve hikmet ehlidir?! Allah hidayet etsin!

1.Yene de deyirem men teesubkeshlikden uzaqam.Qametinde eqidesinde sehvler ola biler. Qardaşım, bu mesele ferqlidir... men burada "ola biler" sözü yerine başqa söz işlederdim...bunu ise göstermek heç de çetin bir şey deyildir. 2.Sehadet emeliyyatlari meselesinind ne demek istediyimi yaxshi basha dushmediniz.Meger o adlarini sadaldiginiz alimler harada geldi bunu etmeyi caiz bilirler? Xeyr, qardaş...Senin ne dediyini heqiqeten de anlamadım, eger sen her hansı xüsusi veziyyetden danışırsansa, o zaman bunu xüsusileşdirmeyin yaxşıdır. Caiz ve yaxud da ixtilaflı bir meseleden danışırsansa ve bunda ixtilafın olduğunu bilirsense, o zaman ümumi menada "şedadet emeliyyatları" deyib, onun delilleri barede niye kinaye edirsen?! Yaxşı olardı ki, neyi qesd etdiyini deqiq yazasan..o zaman oxuyanlar seni daha yaxşı anlayarlar. alimler da ferqli ferqli reyler bildiribler...Mes: Şeyx Muhammed bin İbrahim elcezairdeki cihadda fransizlara esir düşünlürin müselmanların sirrlerini vermemek üçün özlerini öldürmelerini caiz görüb. el-Albaniye sual verirler ki, düşmene hücum edib özünü partladan intihar etmiş sayılırmı. Şeyx cavabında deyir ki, xeyr..o, inşeallah mücahiddir ve şehiddir. Lakin Şeyx el-Albani ümumiyyetle cihad meselelerinde özüne mexsus görüşe sahibdir. Şeyxe görü emirsiz cihad cihad deyildir, sadece olaraq qiteldir. Ona göre de Şeyx el-Albani deyir ki, indiki şehadet emeliyyatları meşru deyildir, çünki emir yoxdur. Yene de burada da Şeyx el-Albani xeta etmişdir, çünki ümmetin alimleri cihad üçün emiri şert görmeyibler. Şeyx ibn Cibrin, Şeyx Abdullah bin Hümeyd, Şeyx Humud eş-Şueybi, Şeys Suleyman el-Ulvan ise bu emelleri meşru görürler ve cihad növündün sayırlar...yeni, düşmenlerin üzerine hücum edib, özünü de onlarla birlikde partlatmaq caizdir. Amma, bir iki amerika esgeri öldürüb, çox sayda müselman öldürmeye geldikde ise, bunu heç kes caiz görmeyib. Bunu heç xavaric adını qoşduqları Ebu Muhammed el-Maqdisi, Ebu Qatade ve digerleri bele caiz görmerler...yeni, bu söhbeti uzatmağa ehtiyac yoxdur. Mesele aydındır, yeni ixtilaf vardır ve heç kes bu meseledeki fikrinden asılı olmayaraq bidetçi sayılmaz. Amma gek sen bunu Qamete, ya da bu mescidin camaatına başa sal...sene ele ters baxacaqlar ki, sanki qarşında bir münafiq durub. Sehabelerin heç Abdullah bin Ubey bin Selula göstermedikleri münasibeti sene gösterirler... 3.Sen cox gozel bilirsenki o senin rahimahullah dediyin alimleri tekfir edenler var.Men tekfirci onlari qesd edirem.Shexsen seni tekfirci gormurem.O ki qaldi o xeste alim dushmenlerine onlari ifsha etmek lazimdir.Men arashdirmisham onlarin insanlari alimlerden,mescidlerden uzaqlasdirmaqda metodlari masonlarin,quranistlerin siyasetine uygun gelir.Esrimizin alimlerini tekfir etmekle onlar meydana ozlerine birde cahil tekfircileri buraxirlar Qardaşım, sen onlar haqqında ele danışırsan ki, sankı qarşımızdakı enböyük problem onlardır...Men onları cahil, aldanmış müselmanlar olaraq görürem, dini elmleri yoxdur. Onların devetlerinin de fayda vermediyini qebul edirem. Lakin, meni daha çox narahat eden o deyildir. Meni narahat eden Qametin insanlara selefi adı ile sırıdığı eqidedir. İnan ki, bu dah tehlükelidir. İman ve küfrün anlamını bilmeyen müselman özü ele küfrün içine her han düşe biler. Qametin eqidesi ise dediyim kimi cehmiyyenin eqidesinden de tehlükelidir. Çünki, cehmiyyenin eqidesinin batilliyi açıqdır, bir qeder elmi olan bunu anlayar. Lakin Qametde ise bunu kosmetika ile ort basdir edir, bir qeder q.lıdır. Bunu sene eyani isbat edim. Özün de oxu ve gör... İndiye qeder heç bir alim "Allaha inanmıram" deyen bir insanın müselman ola bileceyini söylemeyib. Heç bir alim bele bir şey deye de bilmez. Çünki bu açıq-aydın bir küfrdür, bele bir etiqad insanı dinden çıxardır. İndi aşağıdakı linklere sıra ile diqqet ele. Zeyd 80 adlı iştirakçı Qamete sual verir ve öz emisini vesf edir. Men Zeyd 80-nin sözlerini burada sitat getirirem. http://www.abubakr-mescidi.com/forums/inde...ost&p=22031 http://www.abubakr-mescidi.com/forums/inde...ost&p=22048 http://www.abubakr-mescidi.com/forums/inde...ost&p=22050 http://www.abubakr-mescidi.com/forums/inde...ost&p=22082 Diqqet et..bu insan yeddi ildir ki, ibadet edir ve deyir ki, emisi bunun ibadetinden narazılıq edir ve ibadet etdiyine göre qınayır. Fikir ver...bunun emisi özü deyir ki, "Allaha inanmır", "Quranı Muhammedin hardansa köçürdüyün deyir", yeni peyğamberlere inanmır. Tebii ki, meleklere de, kitablara da, Axirete de, qezavu-qedere de inanmır. Çünki Allaha inanmayan bunlara da inanmaz. Saqqal, namaz, isbalı ise inkar etmesi ni heç hesaba almasaq da olar. Yani, bu adam açıq-aydın kafirdir. İndi daha da dehşetlisine fikir ver! İndi bu adamın qardaşı oğlu, yeni Zeyd 80 adındakı iştirakçı bax ne deyir! Bu adam bir defe ağzından "Ya Allah" dediyine göre, bu Zeyd 80 onu kafir saymır, deyir ki, ola bilsin ki, qelbinde inanır... En dehşetlisi bu deyil, daha da dehşetlisi var...gör davamında ne deyir: Sen fikir ver...bu adam öz emisinin ağzından çıxan sözü boynuna qoya bilmir, çünki şahidi yoxdur. İndi bunu emisi de boynuna almır ki, bu adam "Ya Allah" deyib. Belke de, ele öz qardaşı oğluna başa salmaq isteyib ki, men bunu bir adet olaraq demişem. Yani, neceki ateistinden tutmuş, müşrikine qeder hamı bu sözleri adet olaraq istifade edirler. İndi baxaq görek bu Zeyd 80 onu ne üçün kafir saymır?! Diqqet et! Bu adam yeddi ildir ibadet edir. Lakin dininden, eqidesinden bir shey anlamır. Bele insanlara edebi dilde "manqurt" deyirler. Çünki, bunda müselman şüuru yoxdur. Peyğemberlerin ne üçün gönderildiyini, küfrün ve imanın ne olduğunu, müselman ile kafirin nece ayrıldığını anlamır. Bir növ bu yazıq insanı "selefi" "selefi" deyerek zelil edibler. İndi sen düşüne bilersen ki, heç olmasa bu insan cahildir, dinden anlayışı yoxdur. Bes bunun şeyxi ne fikirleşir. Heç olmasa bunun şeyxi bir şey ki, qanmalıdır. Sizleri meyus etmek istemirem...amma, heqiqetle özünüz tanış olun! bu da Qametin cavabı...Qamet bu adamı qible ehlinden sayır, ona hüccet iqame olunmamış onun hele de müselman olduğunu deyir. Yeni bilirsen bu ne demekduir?! Bu o demekdir ki, bu insan ölerse...Qamete göre o, müselman kimi ölmüşdür ve ona cenaze namazı qılınmalıdır. Müselman kimi yuyulmalı ve müselman qebristanlığında basdırılmalıdır. indi sen mene de görüm! senin daha çox kimlere yazığın gelir? Aldanmış ve ifrata varmış tekfir ehline? Yoxsa dini anlayışdan, iman anlayışından tam şəkildə cahil olan ve hele de "selef"in yolunda olduqlarını zenn edenlere? Dediyim kimi, bu ikincilerin halı daha pisdir, çünki ele qelbden inanırlar ki, selefin yolundadırlar. 4.Beli Albani irca xetasi edib.Men bunu Abdurrahman22 ye cavab kimi yazmisham Senin mövqeyin mene hele de qaranlıq qaldı. Burada etiraf edirsen ki, el-Albani xeta etmişdir, lakin eyni zamanda da diger yerde deyirsen ki, ibn Useymin rəddiyə yazıb murciyələrə?Kimdi murciyə ?Albani?Bəlkə o iki alimi üz-üzə qoymaq istəyirsən?ibn Useymin ,rahiməhullah Albaniyə murciyə deyənlərin ircanın nə olduğunu belə bilməyənlər olduğunu deyir.Sən yaxşı olar elm öyrən.