SUMGAYIT

Ölmüş eşşək əti restorana necə gəlib çıxır? - “Saat 5-də qapını bağlayıb gedirlər”

Paşinyan Gümrüdəki anti-Rusiya etirazlarını özü təşkil edib Ötən gün Ermənistanın Gümrü şəhərində yerləşən Rusiya 102-ci hərbi bazasının önündə təşkil olunmuş aksiyanın bəzi təfərrüatları məlum olub. - xəbər verir ki, "Hraparak" nəşrində dərc olunan yazıda aksiyanın baş nazir Nikol Paşinyan tərəfindən təşkil olunduğu qeyd edilib. "Rusiyanın 102-ci hərbi bazası yaxınlığında təşkil edilən növbəti meymun hücumu tarixə düşüb. Bu, Nikol Paşinyan və Ermənistan Milli Demokrat Partiyasının birgə əməliyyatı idi. Paşinyan Ermənistanın strateji müttəfiqi Rusiyaya göstərir ki, ölkədə hərbi bazanın ləğvini tələb edən anti-Rusiya qüvvələr var". Bildirilir ki, polislər etirazçıların hərbi bazanın girişinə yaxınlaşmasına özləri imkan yaradıb "Əvvəlcə təyin olunmuş etirazçılar hərbi bazanın əsas girişinə "hücum edib". Lakin "təyin edilmiş polislərlə" üz-üzə gəldikləri üçün qaçıblar və arxa girişə "yürüş" ediblər". Rusiya hərbçilərinin heç bir təhlükəsizlik tədbiri görməməsinə toxunan müəllif qeyd edib ki, ola bilsin, ruslar etirazçıları ciddi qəbul etmir. Yazıda aksiya zamanı polislər tərəfindən saxlanılan etirazçıların taleyinə də aydınlıq gətirilib. Müəllif yazır ki, Paşinyan Rusiya bazasının ölkədən çıxarılmasına etiraz edən heç bir şəxsi həbs etdirməyib. Yaxın günlərdə yeni aksiyanın təşkil olunacağı ilə bağlı məlumatlar var.

Səlim Müslümov dövlətə dəymiş 20 milyon manatlıq ziyanı ödəyib, 8 milyonluq əmlakı üzərinə həbs qoyulub Sabiq əmək və əhalinin sosial müdafiəsi naziri Səlim Müslümovun cinayət işi üzrə məhkəmə istintaqı başlayıb. APA xəbər verir ki, bu gün Bakı Ağır Cinayətlər Məhkəməsində hakim Faiq Qəniyevin sədrliyi ilə keçirilən baxış iclasında ittiham aktı elan olunub. İttihamda göstərilib ki, Səlim Müslümov əmək və əhalinin sosial müdafiəsi naziri vəzifəsində işlədiyi dövrdə nazirliyin fəaliyyət istiqamətləri üzrə əlillərin və sağlamlıq imkanları məhdud uşaqların reabilitasiyası və sosial müdafiəsinin təşkil edilməsi və digər səlahiyyətlərin yerinə yetirilməsi zamanı çoxsaylı sui-istifadə hallarına yol verib. Həmçinin o, müxtəlif bölgələrdə şəhid ailələri və müharibə əlillərinin sosial-məişət şəraitinin yaxşılaşdırılması üçün tikilən evlərə ayrılan pulların bir qismini mənimsəyərək vəzifə səlahiyyətlərindən sui-istifadə edib. Ümumilikdə Səlim Müslümov hazırkı mərhələyə qədər cinayət işi ilə bağlı dövlətə dəymiş 27 milyon manat ziyanın 20 milyon manatını ödəyib. Həmçinin sabiq nazirin 8 milyon manatlıq əmlakı üzərinə həbs qoyulub. Xatırladaq ki, Səlim Müslümov 2021-ci ildə Dövlət Təhlükəsizliyi Xidməti (DTX) tərəfindən həbs olunub. Cinayət Məcəlləsinin 308.2 (ağır nəticələrə səbəb olan vəzifə səlahiyyətlərindən sui-istifadə), 311.3.2-ci və 311.3.3-cü (təkrar külli miqdarda rüşvət alma) maddələri ilə ittiham olunan sabiq nazir 13 ay həbsdə qaldıqdan sonra səhhətində yaranan problemlə bağlı ev dustaqlığına buraxılıb.

Yenə Axundzadənin yazdığına görə, muxtariyyətin elanından sonra bolşeviklər Hadrutdakı rus ordusunun qərargahından ermənilərə külli miqdarda silah verdilər və erməni milli dəstələrini yaratdılar. Buna qarşı çıxan azərbaycanlıları isə ÇeKa həbsxanalara doldurdu. Axundzadə bölgə əhalisindən olduğu üçün baş verənləri dəqiq analiz edib. Məsələn, o yazır ki, Azərbaycanı bölmək üçün ruslar bir tərəfdən Dağlıq Qarabağda erməni muxtariyyəti, digər tərəfdən Kürdüstan yaratdılar, Naxçıvanı faktiki ayrıca ölkə kimi qurdular. Təbii ki, bunlar arasında ən təhlükəlisi Qarabağ idi. Ona görə də Axundzadə “Azərbaycanın qəlbgahında bir “Ermənistan” qurdular” ifadəsini işlədib. Axundzadə erməni idarəçiliyinə verilən bölgələri bir-bir sadaladıqdan sonra Qarabağın ciyərgahı olan Əsgəran keçidinin də düşmənlərimizin kontrolunda olduğunu fəryadla qeyd edib. 70-80 minlik erməni əhalinin 600 minlik azərbaycanlı üzərində hökmran olmasını yazan Axundzadə köçəbə həyatı sürən xalqın ermənilərə vergi vermək məcburiyyətində olduğunu da bildirib. Yaylağa gedən əhali 1923-cü ildə ermənilərə 11 min qoyun vergi verib. Maraqlıdır ki, Məhəmmədsadıq bəy hadisələrin üzərindən 50 il keçəndən sonra da bu mövzunu gündəmə gətirib. Məsələn, o, 1967-ci ildə Türkiyənin “Yeni İstanbul” qəzetində yazdığı “Azərbaycanda erməni fitnəsi” məqaləsinin ikinci hissəsində yazırdı: “Qarabağdakı erməni fitnə və üsyanında məğlub olub Şuşa qalasından qaçan erməni “igidləri” Sovet idarəçiliyi dövründə onların köməyi ilə şəhərin 5 kilometr şərqinin şimalındakı tarixi türk qəsəbəsi olan Xankəndiyə yerləşdilər, adını da dəyişdirərək şarlatan bir erməni eşkiyası olan və savaşda öldürülən Stepanın adına uyğun olaraq Stepanakert qoyduqdan sonra buranı “Dağlıq Qarabağ muxtariyyət”inin mərkəzi etdilər”. Axundzadə bu yazısında bu gün üçün aktual olan və uğrunda mübarizə apardığımız dəhliz məsələsinə də toxunub: “Azərbaycan Cümhuriyyətini ortadan parçalamaq surətilə ölkəmizin 15 kv.km torpağını – Gəncə vilayətinin Zəngəzur qəzasının üçdə ikisi ermənilərə bağışlanmış və açılan bu koridorla da Naxçıvan vilayəti qərbdə təcrid edilərək kimsəsiz bir bir vəziyyətə salınmışdır”. Rəsulzadənin yaxın silahdaşı olan Abbasqulu Kazımzadənin İstanbulda çıxardığı “Bildiriş” qəzetinin 6 avqust 1931-ci ildə çıxan 53-cü sayının baş xəbərlərindən biri belə adlanırdı: “Azərbaycan hesabına böyük Ermənistan”. Yazının altbaşlığı isə belə idi: “Lenin milli siyasətinin əsərinin təcəllisi olaraq Ermənistana ilhaq edilən Zəngəzurdan sonra növbə Qarabağla Gəncəyə gəlmişdir”. Ardınca da daha kiçik yarımbaşlıq verilib: “Azərbaycanın hesabına böyük Ermənistan yaratmaq üçün erməni kommunistləri necə çalışırlar?”. Bu yazıda da daşnaklarla yanaşı azərbaycanlı kommunistlərin korluqlarından bəhs edilir. Məsələn, yazıda deyilir: “Sovet hökuməti azərbaycanlı kommunistlərin cəhaləti, acizliyi və korluqlarından istifadə edərək Azərbaycanın Zəngəzur vilayətini, Göyçə ətrafı ilə Qazax qəzasından bir çox ərazini ermənilərə vermişdir. Bu yetmirmiş kimi Azərbaycanın müqəddəs bir parçasını təşkil edən Qarabağda muxtar bir Ermənistan cümhuriyyəti təşkil elədi. Sovet hökuməti Qafqazın xaricində olan ermənilərin Azərbaycandan ayrılan bu yerlərə toplanmasına var qüvvətlə yardım etdi, hələ də etməkdədir. İrandan, İraqdan, Avropadan, Rusiyadan ermənilər bu türk yurduna dolmağa başladılar”. Bu xəbərdə deyilir ki, Azərbaycanda milli ədəbiyyatlar kitabxanalardan yığışdırıldığı halda, Dağlıq Qarabağda şovinist erməni daşnaklarının əsərləri qorunmaqdadır. Burada diqqət ediləsi önəmli məsələ odur ki, mühacirlər 1923-cü ildə yaradılan Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayətinin əslində Azərbaycan ərazisində bir erməni dövləti olduğunu açıq şəkildə görüblər. “Böyük Ermənistan” məsələsi ilə bağlı yazanlar arasında şuşalı mühacir, Cümhuriyyət tələbəsi Hilal Münşi də olub. Almaniyada yaşayan Münşi Rəsulzadənin çıxardığı “İstiqlal” qəzetinin 1 avqust 1932-ci il tarixli 13-cü sayında “Hayastani-kəbir idefiksi” adlı məqalə yazıb, Avropada Azərbaycan və Gürcüstan torpaqları hesabına “Böyük Ermənistan” təbliğatı aparan erməni Çubaryanı ifşa edib, bu düşüncəni xəstəlik adlandırıb. Qəzetin elə bu sayında görkəmli ictimai-siyasi xadim Mirzəbala Məhəmmədzadə “Moskvanın kürd siyasəti” adlı geniş məqalə yazaraq Azərbaycanın daxilində “Qırmızı Kürdüstan”ın yaradılmasının məqsədini ifadə edib, bu prosesin Ermənistanın xeyrinə olduğunu bildirib. “İstiqlal” qəzetinin 1 sentyabr 1932-ci ildə çıxan 15-ci sayında isə Mirzəbala bəy “Azərbaycan necə parçalanır?” adlı məqalə qələmə alıb. Məqalədə müəllif bildirib ki, 96,160 kv.km olan Azərbaycan bolşeviklərin əlinə keçdikdən sonra 84,679 kv.km qalıb, yəni 11,481 kv.km ərazi itirilib. Bu itirilən torpaqlar Ermənistana verilib. Mirzəbala Məhəmmədzadə bu yazısında Qarabağla bağlı bildirib: “Azərbaycanın tam göbəyində Ermənistana məxsus “Dağlıq Qarabağ Cümhuriyyəti” vücuda gətirildi”. Bu məqalədə Mirzəbala bəy rusların Qarabağdan sonra Gəncə, Naxçıvanı da ələ keçirəcəklərini bildirib. Əlbəttə, mühacirət mətbuatı genişdir, şübhəsiz ki, başqa yazılar da vardır. Bu mövzuda sonda bunu bildirmək istəyirəm. Şuşalı Əhməd bəy Ağaoğlunun oğlu Səməd bəy 1967-ci ildə atasının doğulduğu yerə gəlir. Yəni Şuşaya. Qayıtdıqdan sonra “Sovet Rusiya imperatorluğu” adlı kitab çap etdirir. Bu kitabında o yazırdı: “Qarabağda bir şey daha öyrəndim. Bu gün muxtar vilayət olan Azərbaycanın bu ərazisini Ermənistana birləşdirmək istəyirlərmiş! Bu, Qarabağ türklərini bütünlükdə başqa yerlərə köçməyə məcbur edə bilər və hətta məcbur edəcək. Hara məcbur ediləcəklərini isə, əlbəttə, bir Allah, bir də Kommunist partiyası bilir”. - Dərc edilən dərgilərdə Azərbaycanın xəritəsi çap olunurdumu? - Məhəmmədəmin Rəsulzadə 1923-cü ildə İstanbula gəldiyi zaman “Azərbaycan Cümhuriyyəti” adında kitab nəşr edir və qurduğu dövlətin tarixini türk dünyasına tanıdır. Bu kitabda o, Azərbaycanın xəritəsini də təqdim edir. Kitabdakı bu xəritə Rəsulzadənin çap etdiyi jurnalların qapağında da gedib. Məsələn, “Yeni Kafkasya” jurnalının 28 may 1924-cü ildə çıxan istiqlal günü sayında həmin xəritə verilib. Yenə Rəsulzadənin İstanbulda nəşr etdiyi “Azəri Türk” jurnalının 9-cu sayında təqdim edilib. Həmin xəritədə Qarabağ, Zəngəzur da Azərbaycanın tərkibindədir. Eləcə də Göyçə gölünün bir hissəsi. Çünki Rəsulzadə hələ 1918-ci ildə İstanbulda türk müxbirə verdiyi müsahibəsində Ermənistanla sərhədi bu şəkildə düşünmüşdü: “Bizcə, Ermənistanın Azərbaycan ilə olacaq sərhədi Göyçə gölünün ortasından ayırıcı xətt çəkmək şərtiylə mümkün ola bilər və bu xəttin daha şərqinə qətiyyən keçə bilməz”. Yəni ermənilər Göyçə gölündən daha şərqə girə bilməzlər. Bu baxımdan indiki sərhəd də, yəqin ki, bu şəkildə olmalıdır. Rəsulzadə 1936-cı ildə Avropada bu xəritəni yenidən açıqca şəklində çap etdirib. Bu dəfə latın qrafikasında. Ölkəmizin ərazisini 94 min kv.km kimi yazıblar. Burada da Zəngəzur, Qarabağ Azərbaycanın tərkibindədir. Bayaq adını çəkdiyimiz Məhəmmədsadıq Axundzadə də 1951-ci ildə Türkiyədə çap etdiyi “Türk yolu” jurnalının ilk sayının qapağında Azərbaycan Nümayəndə Heyətinin Parisdə təqdim etdiyi xəritəni nəşr edib.

Zəngəzur veriləndə Rəsulzadə susub? Axar.az cümhuriyyət dövrü tədqiqatçısı, tarixçi Dilqəm Əhmədlə müsahibəni təqdim edir: - Azərbaycanda bolşevik Rusiyasının işğalı başlayandan torpaqlarımızın zəbt edilməsi və Ermənistana verilməsi həyata keçirilib. Bu proses əsasən 1929-cu ilə qədər davam edib. Bu müddət və bundan sonra Məhəmməd Əmin Rəsulzadə və silahdaşları bu barədə heçmi yazmayıb və buna etirazlarını bildirməyiblər? - Təəssüf ki, 1920-ci ilin sonlarında Zəngəzurun qərb hissəsi bolşevik Rusiyası tərəfindən ermənilərə verildiyi zaman Azərbaycan mühacirləri hələ ki mütəşəkkil halda deyildilər. Bu qısa müddətdə Fətəli xan Xoyski, Həsən bəy Ağayev Tiflisdə öldürülmüş, Məhəmməd Əmin Rəsulzadə isə Moskvaya aparılmışdı. Həmin vaxt hələ ki ən yaxşı vəziyyətdə olan qrup Əlimərdan bəy Topçubaşının rəhbərliyində Parisdə olan nümayəndə heyətimiz idi. Bu dövrdə istər Fransa, Almaniya, istərsə də Türkiyədə yaşayan mühacir qruplar “Cəmiyyəti-Əqvam” dedikləri ozamankı BMT olan Millətlər Cəmiyyətinə bir sıra notalar veriblər. Bu notalar, əsasən, Qafqazdakı üç respublikanın Rusiya tərəfindən işğalı və SSRİ-nin Avropa tərəfindən tanınması ilə bağlı idi. Amma Rəsulzadə 1923-cü ildə İstanbulda nəşr etdiyi “Azərbaycan Cümhuriyyəti” kitabında işğaldan sonra Azərbaycan ərazilərinin ermənilərə verilməsinə ətraflı toxunub. O, bu işdə yerli kommunistləri də günahlandırıb belə yazırdı: “Ermənistanda dəxi bolşevik hökuməti təsis edər-etməz rus siyasəti Nəriman bəyin səxavətkar ağzilə iki gün əvvəl müdafiə eylədiyi Zəngəzur ilə Naxçıvan qəzasını mütəntən bir surətdə Ermənistana hədiyyə etdi”. Onu da qeyd edim ki, azərbaycanlı siyasi xadimlər mühacirətdə qurulan Qafqaz Birliyi projelərində də erməni planlarının qarşısını alıblar. Məsələn, ermənilər 1934-cü ildə imzalanan Qafqaz Konfederasiyası Paktına 4 il sonra qoşuldular. Qoşulduqları zaman “milli azlıqlara tam inzibati muxtariyyət” tələbi irəli sürdülər, lakin Miryaqub Mirmehdiyev bunu qətiyyətlə rədd etdi. Çünki bu inzibati muxtariyyət Qafqaz azad olunduqdan sonra elə Sovet Azərbaycanı ərazisində qurulmuş Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayətinin qalması idi. - Türkiyədə bu mövzu gündəmə gətirilibmi və reaksiya necə olub? - Sırf Azərbaycan ərazilərinin verilməsi ilə bağlı müraciətə rast gəlməmişəm. Bu, onunla bağlıdır ki, mühacirlər Azərbaycanda qurulan bolşevik hökumətini tanımırdılar və 27 aprel 1920-ci ildə baş verən hadisəni haqlı olaraq işğal adlandırırdılar. Yəni ki, mühacirlərin öncəliyi bütövlükdə Azərbaycan ərazisinin işğalı idi. Bu baxımdan beynəlxalq qurumlara müraciətlər də ölkənin işğalı ilə bağlı idi. Bu işdə Miryaqub Mirmehdiyev, Abbas bəy Atamalıbəyov önəmli rol oynayıblar. Məsələn, 1929-cu ilin 8 sentyabrında Millətlər Cəmiyyəti Ali Məclisinin Rəyasətinə müraciət edilib, Rusiyanın Azərbaycanı işğalı, ölkədə davam edən partizan hərəkatlarından bəhs edilib. Parisdəki heyətimiz üzvlərindən Məhəmməd Məhərrəmovu Cenevrəyə göndərib. Məhəmməd bəy 53 millətin nümayəndəsinə bu notanı təqdim edib. Bu notalar, müraciətlər Rəsulzadənin çıxardığı jurnallarda mütəmadi şəkildə dərc edilib. Bir daha təkrar edirəm ki, mühacirlər bütün ölkənin işğalda olduğunu dünyaya çatdırıblar. Amma onu da nəzərə alaq ki, Qurtuluş Savaşı dövründə Türkiyənin tək müttəfiqi Sovet Rusiyası idi. Ona görə də Türkiyə mətbuatında Rusiya əleyhinə yazılara rast gəlmək o dövrdə imkansızdı. Çünki 1928-ci ildə hər iki ölkə arasında növbəti dostluq müqaviləsi imzalanmışdı. Bu müqavilədən sonra Türkiyədə yaşayan mühacirlər ölkədən çıxarılmışdı. Mühacirlər sadəcə öz qəzet və jurnallarında yaza bilirdilər. - Rəsulzadə də daxil olmaqla, cümhuriyyətçilər mühacirətdə olarkən dərgilər nəşr ediblər, xatirələrini yazıblar, vaxtaşırı olaraq Azərbaycanla bağlı hadisələrə toxunublar. Azərbaycan ərazilərinin zəbt edilməsi və Ermənistana verilməsi ilə bağlı hansı məqalələr var?- Mühacirətdə çıxan ilk dərgimiz “Yeni Kafkasya”dır və 1923-cü ilin sentyabrında işıq üzü görüb. Bu jurnalın ilk sayında “Cibali Qarabağın muxtariyyəti” başlıqlı xəbər dərc edilib. Belə ki, 1923-cü ilin iyul ayının 7-də ruslar Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayəti elan ediblər və bölgəni ermənilərin idarəetməsinə veriblər. Jurnalda Sovet qəzetlərinə istinadən beş maddədən ibarət qərarnamənin mətni verilib, bölgədə rəsmi dilin ermənicə olduğu yazılıb. Jurnalın 5-ci sayında Dağlıq Qarabağda erməni idarəçiliyinin qurulmasından sonra qarşıdurmaların olduğu, məşhur Sultan bəyin İrana mühacirət etməsi, Ağdamda millətpərvər Teymur bəyin öldürülməsi haqqında məlumat verilib. Jurnalın 1924-cü ilin 15 fevral tarixli sayında Dağlıq Qarabağdakı idarəçiliyə toxunulub. “Cibali Qarabağ məsələsi” adlı xəbərdə Azərbaycan Sovet Qurultayında Dağlıq Qarabağ ermənilərinin özlərini müstəqil aparmaları barədə məlumat verilib. Jurnalın müxbirinin əldə etdiyi məlumata görə, Dağlıq Qarabağda bütün yazışma dili ermənicədir, Xankəndidən sonra Şuşanı da tamamilə ələ keçiriblər, müsəlmanları, yəni azərbaycanlıları Şuşadan və ətrafından köçürürlər. Hətta dağda yaşayan kürdlər də erməni təzyiqi nəticəsində yaşadıqları yerlərdən didərgin salınıblar. Bilirsiniz, həmin dövrdə Qarabağda baş verən hadisələrin İstanbulda mühacir mətbuatına çatması çox çətin idi. Xəbərləri yeni gələn mühacirlər və ya Qacar dövləti sərhədi üzərindən qurulan şəbəkə sayəsində əldə etmək olurdu. Amma buna baxmayaraq, məlumatlar gəlirdi. Dağlıq Qarabağla bağlı “Yeni Kafkasya”nın 1924-cü ilin 15 avqustunda çıxan 22-ci sayında “Qarabağlı Sənan” imzası ilə “Cibali Qarabağ muxtariyyəti” adlı geniş məqalə işıq üzü görüb. Məqaləni yazan şəxs Azərbaycan Cümhuriyyəti Parlamentinin Zəngəzurdan olan deputatı Məhəmmədsadıq Axundzadədir. O, mühacirətdə Sənan, Sənan Azər, Mehmet Sadık Aran kimi imzalarla tanınıb. Məqaləsinin elə birinci cümləsində Məhəmmədsadıq bəy sərt şəkildə bildirib: “Bolşevik ruslar Azərbaycanı istila etdikdən sonra rusların qarsonu Nəriman Nərimanov Azərbaycan İnqilab Hökuməti rəisi ünvanı ilə bir dekret nəşr edərək Azərbaycanın ayrılmaz hissələri olan Qarabağ ilə Zəngəzuru Ermənistana peşkəş çəkdi”. Axundzadə yazır ki, Qarabağ əhalisi təlaşa düşərək Bakıya heyət göndərdi. Həmin heyətdə özü də iştirak edib. Heyət Nərimanova Qarabağın əsas əhalisinin türklər olduğunu, tarixi, iqtisadi baxımdan da Azərbaycanın olduğunu faktlarla sübut edib. Maraqlıdır ki, məqaləyə görə Nərimanov heyətin dediklərinin doğruluğunu təsdiq edib, amma “belə etmək məcburiyyətindəyik” deyib.

Guseyn Gasanov - Жизнь в Африке (Кения)

Как люди борются с COVID и ВИЧ в крупнейших трущобах Африки. Кибера. Трущобы Найроби. В трущобах Кибера, как и во всем мире, тоже бушуют COVID и ВИЧ. Но многие считают, что, живя в трущобах и антисанитарии, не имея прямого доступа к воде, медицине и достойным зарплатам, люди не борются с пандемией и заболеваниями. А показатели смертности и заболеваемости превышают все мыслимые границы. Но на самом деле все выходит абсолютно наоборот. И ещё не известно, кто из нас живет в трущобах, а кто в цивилизованном мире.

09:00 Karnegi Fondunun eksperti, tanınmış jurnalist Tomas de Vaal “Azadlıq” radiosunun erməni redaksiyasına Laçın yolundakı aksiyanın səbəbləri və ümumilikdə Qarabağ ətrafında cərəyan edən proseslərlə bağlı geniş müsahibə verib. Axar.az müsahibənin azərbaycanlı oxucular üçün də maraqlı olduğunu nəzərə alaraq, qısa ixtisarlı təqdim edir: Erməni jurnalist: Siz hələ sentyabr ayında demişdiniz ki, Əliyevin hədəfi Ermənistanı Qarabağa iddiadan əl çəkən sülh sazişi imzalamağa və Zəngəzur dəhlizini açmağa məcbur etməkdir. Hazırda Laçın yolunda baş verənlər bununla bağlı konkret fəaliyyətdirmi? - Əlbəttə, hazırda baş verənlər çox ciddi fəaliyyətdir. Qorxuram ki, 2023-cü il gərgin və ağır il olsun. Ümid edirəm ki, yeni konflikt olmayacaq. Ancaq yeni silahlı konfliktin simptomları ərazidə özünü göstərir – hələlik danışıqlar aparılmır, faktiki olaraq 2020-ci il noyabr razılaşması fəaliyyət göstərmir, ona görə ki, noyabr razılaşmasının bir bəndi olan Laçın yolunda nəqliyyat işləmir. Əlbəttə, ciddi təhlükə var ki, Zəngəzur dəhlizi və Qarabağ ermənilərinin taleyi danışıqlar masasında yox, yerində həll olunacaq. Doğrudur, Brüsseldə danışıqların yenilənməsi ilə bağlı ciddi cəhdlər var, görək, yanvarda alınacaqmı? Amma hələlik vəziyyət çox ciddidir. Erməni jurnalist: Belə çıxır ki, Ermənistan öz ərazisində dəhliz vermədiyi üçün müharibə qaçılmazdır... - Yox, mən elə deməzdim. Düşünürəm ki, konflikt olsa belə, onun miqyası 2020-ci il müharibəsindən çox kiçik olacaq. Həm ona görə ki, Ermənistanın hərbi resursları azdır, həm də Prezident Əliyevin yeni, tammiqyaslı konflikdə maraqlı olduğunu sanmıram. Əgər Əliyev istədiklərini masada ala bilməsə, o, Ermənistana təzyiq edəcək, ancaq bu təkcə müharibə deyil. ARDI VAR

Ermənistan Müdafiə Nazirliyi qadınların könüllü olaraq orduya hərbi xidmətə çağırılması imkanlarını nəzərdən keçirir. Axar.az Report-a istinadən xəbər verir ki, bu barədə Ermənistanın Müdafiə Nazirliyinin mətbuat katibi Aram Torosyan məlumat yayıb. “Yalnız onu təsdiq edə bilərəm ki, biz qadınlara könüllü olaraq hərbi xidmətə getmə imkanının verilməsi məsələsini müzakirə edirik”-deyə, o bildirib. O, növbəti dəyişikliklərlə bağlı başqa məlumat verməyib. İndi Ermənistanda həqiqi hərbi xidmətə çağırış senzi 18-27 yaş, xidmət müddəti isə 24 aydır.

САМЫЙ ОПАСНЫЙ РАЙОН АФРИКИ. Трущобы Кибера в Кении

Кибера - трущобы Кении.

Ты бы не выдержал здесь и дня. Как люди живут в трущобах Африки - Кибера, Найроби, Кения.

Прогулка по самым большим трущобам Африки || Трущобы Кибера в Кении

Как люди отдыхают в крупнейших трущобах Африки. Кибера. Трущобы Найроби.

Как люди выживают в крупнейших трущобах Африки. Кибера. Трущобы Найроби.

34. В целом здесь кипит обычная городская жизнь: работают магазины, кафе, люди идут на работу, стирают белье, готовят еду. Заработать в Кибере можно до $2 в день. 35. Недавно установили мачты с прожекторами, чтобы ночью было светло. Это позволяет бороться с преступностью. 36. Канализация иногда идет в трубах, но чаще биипо просто льется в желобке посередине тротуара. 37. Тротуар закрыт досками. Дома строят из глины и веток. 38. Улица 39. Кибера раскинулась по склонам холма, очень красивое место. 40. 41. Справа – канализационная канава. 42. В Найроби находится штаб-квартира программы ООН по населённым пунктам (UN-HABITAT), поэтому к Кибере приковано повышенное внимание международных организаций. Однако реконструировать трущобы не так-то просто. 43. Во-первых, этому мешает всё ещё высокий уровень преступности. В Кибере невозможно хотя бы ненадолго оставить на одном месте стройматериалы: их тут же разворуют. Хотя с виду всё тихо и мирно. 44. 45. Говорят, даже люди, чей дом разметала буря, вынуждены оставаться внутри или на крыше (если она уцелела), чтобы защитить жилище от воров. 46. Во-вторых, у большинства домов и лачуг просто нет фундамента. И непонятно, как его сооружать на такой почве. 47. Кибера не просто стоит посреди свалки. Кибера – это и есть свалка. Многие жилища строятся прямо на мусорных кучах, и недолговечность таких конструкций никого не волнует. Некоторые лачуги живут до первого сильного ливня или урагана. И всё бы ничего, если бы не эффект домино: плохонькие домики, разваливаясь, разрушают более крепкие. 48. 49. Прямо по трущобам проходит ветка Угандийской железной дороги (о ней я расскажу завтра). Где-то в Кибере есть даже железнодорожная станция, но ей почти никто не пользуется: до центра Найроби люди ездят на матату. 50. Какой-либо модернизации очень мешает плотность застройки. Домишки буквально лепятся друг к другу. Легковые машины мало где могут проехать, не говоря уже о грузовиках. Это значит, что если программу реконструкции когда-нибудь задействуют в полном объёме, все стройматериалы и инструменты придётся доставлять сюда вручную. Ещё один аргумент в пользу сторонников плана "всё снести и отстроить заново". Впрочем, таких почти нет. 51. Туалет общий на весь район. Вот такие вот домики стоят. 52. Здесь душевые кабинки и туалеты. 53. Продажа угля, на угле все готовят. 54. 55. Мужик тащит уголь к себе домой 56. 57. Магазин обуви 58. 59. 60. Мясо 61. Зашел в парикмахерскую. 62. В 2009 году власти Кении запустили было программу переселения обитателей трущоб. Ожидалось, что с Киберой покончат максимум за 5 лет. Но сносу района воспротивились нубийские старейшины, они же землевладельцы, да и Верховный суд встал на сторону жителей трущоб. Так что процесс застопорился. Успели лишь построить 300 новых квартир и переселить туда 1500 человек, которые должны платить государству 10$ в месяц за аренду. Но и тут предусмотрели не всё. Некоторые выходцы из Киберы ради заработка сдавали свою квартиру представителями кенийского "среднего класса", а сами возвращались жить в трущобы. 63. Будете в Кении – настоятельно советую вам посетить Киберу. Потрясающе интересное место. Не бойтесь ;) Трущобы Танзании. Добро пожаловать на самое дно! Бомбейские трущобы Трущобы Шанхая Библиотека из трущоб Лучшее место лучшего города! Трущобы Йоханнесбурга

10. Главная улица в трущобах. Вдоль главной улицы идет глубокая канава для воды. 11. Через канаву перекидывают деревянные мостики. Как видите, канализации в Кибере как таковой нет. Вернее, есть, но она открытая. Проблема человеческих и животных отходов стоит очень остро. Существуют организации, которые пытаются строить общественные туалеты, способные заодно производить метан для местных жителей, но пока это капля в море. 12. Вот так живут люди. 13. Население трущоб – представители нескольких этнических групп. Чаще всего в Кибере встречаются луо (самый известный луо – отец Барака Обамы), лухья, нубийцы, кикуйю и камба. В некоторых посёлках население перемешалось, другие остаются более или менее мононациональными и контролируются соответствующими этническими группировками. 14. Мусор выбрасывают прямо за порог. 15. Иногда домики строят прямо на крутых склонах, и люди карабкаются в свои жилища, словно горные козы. 16. 17. Ребенок сидит на крыльце 18. Вход в магазин 19. Очки 20. Вот так люди идут к себе во двор. 21. Или так. 22. Иногда канава полностью завалена мусором. 23. В Кибере абсолютно безопасно! 24. Парикмахерская 25. 26. Обычная улица в трущобах выглядит так. 27. А это обычный дом. Стоимость дома здесь всего 300 долларов. 28. Церковь 29. Одна из главных проблем Киберы – здравоохранение. 30. СПИД и туберкулёз для местных – не какие-то далёкие, почти мифические болезни (как привыкли считать в России), а практически норма. Вспышки холеры – тем более. Медицинские организации бесплатно распространяют в трущобах лекарства и средства контрацепции, но почти всегда сталкиваются с непредвиденными сложностями. 31. Несколько лет назад волонтёры, приезжавшие в Киберу, были в шоке. Их работу по борьбе с распространением СПИДа и туберкулёза осложнило совершенно дикое препятствие. Дело в том, что лекарства против туберкулёза и поддерживающие препараты при СПИДе лучше всего действуют, если их принимать во время еды. Но у многих больных просто не было достаточного количества пищи, чтобы эти лекарства хоть как-то работали! 32. 33.

Самые большие (и ужасные) трущобы Африки! В Найроби, столице Кении, находятся самые большие трущобы Африки. Вообще, если просто сказать "самые большие трущобы Африки", то не очень понятно, как это. Африку и так все почему-то представляют как бесконечные трущобы. Но тут особый случай. Кибера – это город в городе. Каких-то 5 километров от центра Найроби – и ты уже в другом мире. Есть такое приевшееся словосочетание "городские джунгли". Вот в случае с Киберой оно абсолютно верно. Считается, что название района произошло от нубийского слова kibra, которое как раз и означает "лес" или "джунгли". Но дело, конечно, не только в этом. 01. Сколько именно людей живёт в Кибере, определить практически невозможно. Государственные переписчики если и заглядывают сюда, то для галочки, а у каждой международной организации свои приблизительные оценки. 02. Данные разнятся: называются цифры от 200 000 до 2 миллионов человек. Скорее всего, на самом деле население Киберы – где-то между 200 и 800 тысячами. Самое правдоподобное исследование насчитало 270 000 человек. То есть в Кибере можно с комфортом разместить всех жителей Новороссийска. Или Сыктывкара. Или целые Химки ) 03. Электричество в Кибере есть, но далеко не во всех домах. Водопровод и другие удобства сюда, наверное, не придут никогда: дешевле будет всё снести и заново отстроить район. Кран с водой может быть один на несколько десятков домов. О "нормальном" с точки зрения европейца душе и туалете можно не вспоминать: существуют только общественные, и их очень мало. 04. Когда-то Кибера образовалась как гетто благодаря колониальному ещё закону о бродяжничестве 1922 года. Он предписывал всем африканцам селиться в определённом округе на окраине Найроби, чтобы не смущать своим видом белое население. Сначала тут жили нубийские солдаты, служившие интересам Великобритании, потом те стали сдавать землю гастарбайтерам из сельских районов. Постепенно территория уплотнялась. 05. Ещё в конце 1920-х Киберу собирались снести и поселить её резидентов среди остальных жителей Найроби. Но этому воспротивилось белое население. 06. После обретения независимости Кенией Кибера фактически превратилась в незаконное поселение. Владеть землёй, на которых стоят трущобы, стало государство, хотя требования на неё предъявляют нубийские старейшины. Какого-то однозначного статуса поселение до сих пор не имеет, так что государство совершенно не заинтересовано улучшать здесь ситуацию. Власти решили, что лучший способ решить проблемы Киберы – выселить всех, но эта инициатива провалилась (об этом ниже). 07. Современное искусство 08. Сейчас это давно уже не окраина: Кибера расположена всего в 5 километрах от центра Найроби. Трущобы делятся примерно на десяток посёлков, в каждом проживают несколько десятков тысяч человек. Поскольку отходы не вывозятся отсюда годами, дома часто строятся прямо на мусоре и из мусора. 09. Иногда мусор поджигают, и тогда все окутывает едкий дым.

Görünən odur ki, İran rəhbərliyi baş verənləri adekvat dərk etməkdən, etirazların həqiqi siyasi-iqtisadi və sosial-psixoloji səbəblərini anlamaqdan çox uzaqdır. Bununla belə rejimin öz kadrları arasında nisbətən real düşünənlər əhali ilə top-tüfənglə danışmağın, o cümlədən etirazçı kütləni qorxutmaq üçün edamlara əl atmağın, eləcə də hadisələrin məsuliyyətini hansısa xarici qüvvələrin üzərinə qoymağın mövcud problemləri həll etməyəcəyini yaxşı başa düşürlər. Və bu kontekstdə də hakimiyyətin yürütdüyü siyasətə etiraz və tənqidlərini getdikcə daha açıq və sərt formada bildirirlər. Bunun son nümunələrindən biri kimi Ayətullah Seyid Hüseyn Musəvi Təbrizinin bəzi məqamları baxımından sensasiya sayıla biləcək açıqlamalarını göstərmək olar. Ölkənin keçmiş baş prokuroru, Qum Elmi Hövzəsinin Müəllimləri və Tədqiqatçıları Birliyinin katibi olan bu müctəhid yanvarın 4-də “Cəmaran” saytına verdiyi müsahibədə hakimiyyətin yanlış daxili və xarici siyasəti nəticəsində İran cəmiyyətinin düşdüyü fəlakətli durumdan bəhs edib. Daha ətraflı “Azad İran”ın “YouTube” kanalının süjetində:

Кто и как создавал "арцах" в Карабахе

Манвел Григорян: открЫвАние тушенки

Откровения под смерть: как ереванцы заставляли армян Карабаха враждовать с Азербайджаном Старым преступникам, наверное чувствующим приближение смерти, свойственно под конец признавать свои злодеяния. Может, это свойство верующих в то, что они предстанут перед высшим судом, и поэтому надо покаяться пока живой. Колхозный, то есть необразованный армянский генерал Манвел Григорян был преступником по азербайджанским и армянским законам. Ушел в ад в ноябре 2020 года, увидев как рушится созданное им зло. До смерти записал на видео откровения о том, как в 1988-89 году они, прибывшие в советский Азербайджан из советской Армении, искусственно создавали вражду между братскими азербайджанским и армянским народом. Как убивали азербайджанцев в Карабахе, приходивших к друзьям армянам поесть-выпить, вместе провести время. Как насильно уводили армянских детей в горы, привлекая их к вооруженной вражде с азербайджанцами, отрывая детей от родителей. Как вооружали армянское население Карабаха, а когда азербайджанская полиция и советская армия стала противодействовать, из Еревана прибыли большие группы нацистов и в итоге вспыхнула первая Карабахская война. Кормить карабахских армян не будем. Заработают сами, по законам Азербайджана Здесь умерший в 2020 году генерал Манвел Григорян рассказывает как в 1988-89 годах они заставили армян Карабаха враждовать, потом воевать с Азербайджаном. Карабахские армяне были против вражды. Но их заставили. Вся правда о подлости из Еревана, приведшая к 30-летней катастрофе двух народов Перевел с армянского на русский язык и разместил видео в этом виде канадский армянин, миротворец Альберт Исаков На совести бессовестного грабителя тушенок, насильника, хваставшегося ереванской прессе тем, что имеет азербайджанских рабов-военнопленных Григоряна и его подельников более 50 тысяч загубленных душ с обоих сторон конфликта, начиная с 1988 года. Мое поколение знает о рассказанном Григоряном, может не в тех подробностях что он поведал, у нас свои подробности. Но как ереванцы создали вражду из дружбы мы знаем. Молодым рассказ Григоряна может быть новостью. Не думаю, что эта сенсационная запись что-то сегодня изменит, но правда нужна для лучшего понимания истории, чтобы зло опять не повторилось.

İraqda baş verən son hadisələr “İslam Dünyası Xəbərləri” informasiya agentliyi xəbər verir ki, İraqın milli hikmət hərəkatının lideri Seyid Əmmar Həkim Şəhid Süleymani və Əbu Mehdi Əl-Mühəndisin anım mərasimində İŞİD terror qruplaşması ilə mübarizədə İraqı dəstəklədiyi üçün İran rəhbərliyinə təşəkkür edib və deyib: “Bağdad Beynəlxalq Hava Limanında Amerikanın vəhşi cinayəti, bağışlanmaz səhvdir”. 1- Bağdad: – Dekabrın 31-də İraqın Baş Naziri və Silahlı Qüvvələrinin Ali Baş Komandanı Məhəmməd Şəyya Əl-Sudaninin sədrliyi və Milli Təhlükəsizlik müşaviri, Ordu Baş Qərargahı, Birgə Əməliyyat Qərargahı komandir müavini və İraq təhlükəsizliyi xidmətinin komandirlərinin iştirakı ilə İraq Milli Təhlükəsizliyi Xidmətinin Koordinasiya Şurasının növbəti iclası keçirilib. – Dekabrın 24-də İraq Kürdüstanının Vətənpərvərlər Birliyinin rəhbəri Bafel Talibani bu ölkənin baş naziri Məhəmməd Şəyya Əl-Sudani ilə görüşüb və müzakirələr aparıb. Bu görüşdə İraq hökumətinin ümumi siyasətləri, tədbirləri və səylərinin vəziyyəti, İraqın Kürdüstan bölgəsi əyalətləri və bu ölkənin digər əyalətləri səviyyəsində icra qurumlarının əhəmiyyəti və xidmət rolu nəzərdən keçirilib. 2- Neynəva: Dekabrın 31-də Həşd-Şəəbi Təşkilatının Neynəvadakı əməliyyat qərargahının 21-ci briqadasının qüvvələri və İraq ordusu, Neynəva vilayətində yerləşən Mosulun şimalında Baduş dağında və Dəclə çayı sahilində əməliyyata başlayıb. 3- Kərkük: Dekabrın 25-də İŞİD terror qruplaşması Kərkük şəhərində İraq polisinə məxsus nəzarət-buraxılış məntəqəsini hədəf aldığını açıqlayıb. İŞİD-in iddiasına görə, bu əməliyyat nəticəsində bir İraq polisi şəhid olub, daha 4 nəfər yaralanıb. 4- Əl-Ənbar: Dekabrın 25-də İŞİD terror qruplaşması video yayaraq, Əl-Ənbar vilayətinin Ər-Rutba şəhərinin şərqində İraq ordusunun hərbi postuna hücum etdiyini açıqlayıb. İŞİD-in məlumatına görə, bu hücum nəticəsində İraq ordusunun bir əsgəri yaralanıb, gecəgörmə kamerası məhv edilib. 5- Diyalə: Dekabrın 30-da İraq Hərbi Hava Qüvvələrinin qırıcılarının terrorçuların Diyalədəki sığınacaqlarına hücumları nəticəsində İŞİD terror qruplaşmasının 13 üzvü öldürülüb. 6- İraqın Birgə Əməliyyat Qərargahının sözçüsü briqada generalı Təhsin Əl-Xəfaci deyib: “2022-ci ildə İraqın müxtəlif cəbhələrində bir çox mühüm nailiyyətlərin reallaşdığını müşahidə edə bilərik. Bu il 213-ü hava hücumlarında və 98-i digər əməliyyatlarda olmaqla 311 İŞİD terrorçusu öldürüldü”. 7- Dekabrın 26-da türk əsgərlərindən birinin ölüm xəbəri yayıldı. Türkiyə mətbuatı xəbər verdi ki, bu əsgər İraqın şimalında kürd silahlı birləşmələri ilə qarşıdurma zamanı həlak olub. Bu türk əsgərinin ölümü ilə türk ordusunun “Qıfıl Pəncəsi” əməliyyatında itkilərinin sayı 71 nəfərə yüksəldi. 8- Dekabrın 30-da İraqın milli hikmət hərəkatının lideri Seyid Əmmar Həkim Şəhid Süleymani və Əbu Mehdi Əl-Mühəndisin anım mərasimində İŞİD terror qruplaşması ilə mübarizədə İraqı dəstəklədiyi üçün İran rəhbərliyinə təşəkkür edib və deyib: “Bağdad Beynəlxalq Hava Limanında Amerikanın vəhşi cinayəti, bağışlanmaz səhvdir”.

Azərbaycanın Laçın dəhlizi ilə bağlı tələbi əsaslıdır - Amerikalı ekspert Azərbaycan tərəfi Ruben Vardanyanın Qarabağa gəlişini Kremlin layihəsi və milyarderin özünü isə Putinin adamı hesab edir. Bakupost.az xəbər verir ki, bu fikirləri Amerikanın Karnegi Fondunun aparıcı analitiki, Qarabağ problemi üzrə nüfuzlu ekspert Tomas de Vaal “Azadlıq” radiosunun erməni xidmətinə müsahibəsində bildiri. “Mən özüm belə düşünmürəm, amma razıyam ki, Vardanyanın Qarabağa gəlişi danışıqlar prosesini xeyli çətinləşdirib”, - ekspert bildirib. De Vaal hesab edir ki, Azərbaycan tərəfinin bəyanatları tam əsaslıdır: "Əvvəllər minaların, silahların və üçüncü ölkə vətəndaşlarının daşınması üçün istifadə edilən Laçın yolu ilə hərəkətin şəffaflığının təmin edilməsi ilə bağlı Bakının çox praqmatik mövqeyi var". “Hesab edirəm ki, Azərbaycanı müəyyən mənada başa düşmək olar, baxmayaraq ki, bu, yolu bağlamaq üçün əsas deyil. Düşünürəm ki, danışıqlar düzgün aparılarsa, o, bir məsələ ətrafında cəmləşib: Laçın dəhlizindən kimlər və nələr keçə bilər”, - De Vaal bildirib.

Тот самый Украинский борщ