Эда F

йо, гежди даха, гуймаглыг дейилем )) и ваще, я не гуймаг хочу, а халву!! )

я даже щас готовлю по блокноту.) Зачем захламлять мозг? )

Биширмемишем самостоятельно, но блокнотумда вар )) Т.е. теоритически знаю, что да как. У мамы была спец.сковородка и лопатка, кажется, эрсин называется., чтоб почернел фисинджан. Без них (реакция какая-та идет) он не приобретатет тот темно-фиолетовый или даже черный цвет, за что я фиси обожаю. Мам подумала "гызым ферсиз чыхды" и всю свою кухонную утварь завещала невестке.. Еще она страшно бесилась, когда мы говорили халву хотим. Халву хотеть было нельзя, "не к добру это" - она так говорила. Олюрем халвайчун.., озю де по-бакински, гуймаг кими, не умадж халвасы.

главное, мы решили ) а так, он нерешительный, думать он может до конца столетия, но кто ему позволит??. Время летит, пора уже пора..))

))) батды языг..

Левенги и фисинджан мама шикарно готовила. Я как-то халву делала.., знаете наверное, йас халвасы, однородное такое, как густая каша. В общем, у меня вместо халвы непонятные шарики получились... Пришлось солгать всем, что это конфетки такие, по спец.рецепту... Мен хара, халва хара....

Ахмед, у невесты один минус. Она страшная шмоточница. Озю де только бренд малы гейинир. Короче, сокульдун сен.... джан бала.... ))

Аришанын хончалары...)))))))

Если что мен елчи гедэрэм. Чадрамы саллам башыма.. ))) Ахмед, билет пулуму верерсен )) Хончалар да хазырды )) Бэх-бэх..... ))) По счету уже которая бакылыларовская свадьба? )

тебе это какой дурак вбил в голову?

Верите, сейчас только так и живу.. , держась за миг, что между.. и качаюсь на ветру, как осенний лист на веточке. вот когда сорвусь. постараюсь-таки сопротивляться порыву ветра, чтоб особо не гонял меня, далеко не уносил. . я там лягу.., меж корнями того дерева, где росла..

Есть только миг, за него и держись, есть только миг, между прошлым и будущим..

Лулу, это был Патрик. Где он щас, увы, никто не знает.. (кстати, довольно симпатичный и приятный был юзер)

)) да, бараньи яйца тоже люблю.

Я не ела, но очень хотела бы попробовать мраморное мясо и понять, почему же оно такое дорогое, все таки. Деликатес, обладает особыми вкусовыми качествами..., так говорят )

вай, совсем грустно стало...

я тоже пытаюсь понять..))

дьявола? сюда? к нам? ... не, не надо... или только после конкурса. )))

Согласна. И мы так же поступаем, в большинстве своем., не слушаем сердце.

речь не о душевном комфорте..

перевела уже ) но! пусть Берр тоже попробует )) я не вредная )

тут было фото-загадка для форумчан. чтоб угадывали, что это. А Ари сама всё выложила, эх.. )

))) хорошо, уйду )

GECƏ ROMANSI – 2. Casus a nullo praestantur – təsadüfə görə heç kəs məsuliyyət daşımır. Kölgələr..., dibsizliyin göz çıxaran qarası. Kölgələr..., dərin mağaralarda, keçilməz meşələrdə kölgələr olmur... suyun altında da. Günəş qorxur oralardan. Kölgələr..., daşlar üzərində can verən miskin yoxluqlar. Yiyəsi çoxdan çürümüş, kölgə hələ də can verir.. Gecələr..., ölü və yalqız insanların kölgəsi gərilib şəhər üzərinə. Gecələr..., küçələrdə gecə kimi qara siluetlər dolaşmaqda... Gecələr..., addım səsləri get-gedə uzaqlaşmaqda... elə bu dəm kimsə kürəyinə yüngülcə toxunub - “geri dönmə, tanıyırsan məni” – pıçıldayır. Dönərmisən? Yox olur..., qələmimi kölgəmin mürəkkəbinə batırıb yaşıram: “Yoxluq”. Yox olur..., sualtı qayıqlar kimi, şimal parıltısı kimi. Ya göy qurşağı, ulduzlar kimi? Yox olur..., kölgəm qədər mənə yaxın iztirab. Sən də dağıl, yox ol! Kölgələr gecələr yox olur. Azğın yollarda ilişib qalmış dəbdəbəli kəcavə. Qullar qoyub qaçmış. Nə geri qayıdanda ağalarının şallağından qorxurlar, nə asılmaqdan, nə də aclıqdan. Geri dönməyəcəklər çünki. Başlarına gətiriləcək hər cür məşəqqət indi burda gördüklərindən daha yüngül gəlir onlara. Onlar quldur.., heç bir ixtiyarı, şəxsi hüququ olmayan ət parçası, kiminsə şəxsi mülkiyyəti. Azadlıqlarını parçalayıb itlərə atıblar. Bu adamların dili var, amma danışmaq hüququ yox. Gözləri var, amma dik kiminsə üzünə baxmaq ixtiyarı yox. Onlar quldur. Onları heç nə məcbur edə bilməz öz sahiblərinin üzünə ağ olsunlar, çünki qorxurlar. Amma Dəhşət adlı bir pələng var ki, bu məkanda onların canına çökməkdə və hər cür qorxuya üstün gəlməkdə. Burda gördükləri mənzərədən vahiməyə düşüb dabanlarına tüpürüb qaçıblar. Kəcavənin (паланкин) içindəkinin, saraydan çıxanda bu qara qullara yuxarıdan aşağı həqarət və istehza ilə baxan gənc və gözəl xanımın isə çöldə baş verənlərdən əsla xəbəri yox. Sadəcə, getməyib durduqları onu təəccübləndirmiş, şümşad barmaqları arasında oynatdığı yelpazənin ucu ilə kəcavə pərdəsini azacıq aralayıb çölə baxmaqla kifayətlənmişdi. Gərək baxmayaydı... Dəhşətli, eybəcər kölgələr onu dörd tərəfdən əhatə etmiş... havanın istisi artmış, kəsif kükürd qoxusu bürümüşdü aləmi. Bu yerə “Cəhənnəm dərəsi” deyərmişlər. Meşənin içi ilə gedən qullar yolu azmış, səhvən bu yerlərə gəlib çıxmışlar. Səbrli ol, gözəl xanım. Bir də pəncərədən boylanıb özünü qorxutma. Qorxu pis məsləhətçidir. Gecəni gözlə. Əgər bu cisimsiz varlıqlardan sənə bir xətər toxunmasa, yəqin ki, qurtularsan. Qulların yox artıq, özünə, özünə, tək bir özünə güvənmən qalır. Səriştən varmı belə işlərdə?... Kəcavəni burda buraxıb qaçarsan ayağın tutunca. Amma hara qaçacaqsan?, yolu ki, tanımırsan.... Hər halda gözlə gecəni. Gecə kölgələr yox olur. Çünki gecə quldurlarındır, bir də vəhşi heyvanların..., ac və qorxulu gecə ovçularının. Hə, gecələr burda başqa vahimələr olur... Ah, yazıq binəva. Sənin indi bu dərənin toz dənəsindən heç bir fərqin yox. Başındakı daş-qaşla bəzədilmiş tac da kömək etməz sənə. Kölgələr tac sevmir. Amma bir vaxtlar kəcavəni daşıyan qullara həqarətlə baxırdın. Onlar indi burdan çox-çox uzaqdadırlar..., səndən daha azad, daha məsud... Axı niyə atlı müşayiətçi dəstəsindən imtina etdin? Səni atın tərkinə mindirib uzaqlaşdırardılar burdan. Tərslik, inadkarlıq, şıltaqlıq.... yazıq, yazıq şahzadə... Qonaq gedirmiş, başqa krallığa, orda birisi ilə görüşəcəkmiş – kralın yeganə varisi ilə. Onunla gələcəkdə izdivac gözlənilirmiş.... xoşbəxt günlər, ehtiras, sevilmək arzusu.....ah, yazıq qızcığaz...