nardarani

ƏBUlHƏSƏN Men dunen bu yalanlaruvi gordukde fikirleshdim ki, sabah mende sizin kitablaradan Quranin tehrifine dair deliller yazaram. Amma bugun bu fikrimden vaz kechdim. Chunki, Qurana zulm etmek istemedim. Ve sizide buna sesleyirem.

ƏBUlHƏSƏN( Efendi) Qisaca olaraq bunu demek isteyirem ki, Mehzebi ixtilaflara gore Qurani baltalamaq olmaz! Allah dergehinda en boyuk gunahladan biri de bashqalarinin demediyi, yerine yetirmediyi ishlerde muttehim etmekdir. Biz her yerde demishik indide deyirik ki, shienin boyuk alim ve muheqqiqleriden hech bir kes Quranin tehrif edilemesine inanmamish ve indi de inanmirlar, lakin bezi inadkar ve tessubkesh qruplar yene de bu tohmeti tekrarlayirlar. Onlarin qiyamet gunude ALLAH qarshisinda ne cavab hazirladiqlari melum deyildir, chunki hem bele tohmetler vururlar hem de Qurani etibardan salirlar.Eger sizin behaneniz zeif revayetlere esaslanirsa onda evvelce ok kitablariniza baxin. Hech bir mezheb zeif revayetler esasinda qurulmur. Biz hech vaxt Ibni Xetib Misirinin "El Furqan fi tehrifil Quran" kitabina elece de tehrifi gosteren zeif revayetlere istinad ederek sizi Quranin tehrif olunmasina etiqadda muttehim ve Qurani-mecidi texribatchi tessublere feda etmirik. Insafli olun ve Quranin tehrifi barede bu qeder danishmayin.Islama ve muselmanlara zulm etmeyin. Mehzeb tessubleri xatirine dunya muselmanlarinin esl sermayesi olan Qurani-mecidin etibarini tehrif kelmelerini tekrar etmekle azaltmayin, dushmenin eline behane vermeyin! Siz eger bu yolla shie ve Ehli-beyt terefdarlarindan intiqam almaq isteyirsinizse, onu bilin ki, ozunuzden asili olmayaraq, Islamin esaslarini sarsitmisiniz; chunki muxalifler deyirler ki, muselmanlardan boyuk bir qrupu Quranin tehrif olunmasina etiqad besleyir. Bu da Quran baresinde boyuk zulumdur!!

Yerde qalan hedisler ki, 17-denesi bura yazmisan ve men onlarin bir nechesine cavab verdim, onlarda tehrif lefze delalet etmir. Hemchinin Beharininde bu yazdiqlarinda tehrifi lefzl ile bagli bir shey yoxdur. Beli, tessubkesh, zahire baxan olsaq neyese ilishmek olar. Amma ne etmek olar ki, tessubkesh insanla qatiq ag olmasinda da mubahise yaranir. Tercumesini erbecesi ile birlikde yazdihgin metni oxumusansa gerek orda bezi incelikleri gormush olardin. Bu muellifin dediklerini anlamaq uchun gerek kitabi bashdan ayaga kimi oxuyasan. Muellif tehrifi lefzini inkar etdikden sonra Quranin mena baximindan tehrif olumasindan sohbet achir. Ve gelir o yere ki, Quranin mena baximindan azaldib choxaldilmasini, deyishmesini ve s.. qeyd edir. Butun bunlarda ki, gun kimi, aydin meseledir. Muellif dediyi sozlere misal vuraraq getirdiyi ve sherh etdiyi ayelere diqqet et! Muellifin demek istediyi odur ki, "Siz insanlar üçün ortaya çıxarılmış ən yaxşı ümmətsiniz..." ayesi sunni mufessirlerin tefsiri ile duz gelmir. O demek isteyir ki, nece olur bu yaxshi ummet Hz.Alini ve onun ovladlarini oldurdu?! Daha sonra yaxshi ummetden meqsedin Imamlarin olmasini deyir. Ve burada tehrifi lefziden yox yenede menadan gedir. Deye bilersen ki, bes niye Ehli Beyt imamlarindan gelen revayetlerde "Bu aye bele nazil olub" kimi, tebirler ishledilib. Cavabinda deye bilerem ki, Imamlarin vaxtinda Quranin tehrif olunmasindan sohbet bele getmirdi. Ve hamiiya melum idi ki, ayenin zahiri necedi. Imamda "Aye bele nazil olub" demekle Eslinde ayenin ruhunu ve menasini achiqlayirmish!

Bu revayetde de tehrife delalet eden bir shey olmasina baxmayaraq. Revayetin ozu zeifdir. Chunki, Revayetin senedinde gelen أحمد بن مهران رحمه الله عن عبد العظيم عن بكار عن جابر عن أبي جعفر ع قال "Bekar" mechuldu. Her halda revayet sehih olsa bele sohbet quranin siz qesd etdiyiniz tehrifinden getmir. Sadece revayetde bu ayenin kimn baresinde nazil olmasini deyir. Ezizim bu revayet zeifdir. Eger butun bu getirdiyin revayetler heqiqet olsaydi ve sen deyen menani qesd etseydi onda biz shielerin elinde hemin bu revayetlere istinadden quran olmush olardi. Amma bu bele deyil. Ve butun muselmanlarin elinde ola Quran eynidir. Revayetin senedine nezer etmeden demek olar ki, zeifdir. Chunki, butun shie icmasi butun muselmanlar kimi bu etiqaddadir ki, Quran Hz.Aliye yox Peygamberi Islama nazil olub. Ve Cebrailde oz misyasinda sehv ede bilmezdi. Bu gulmeli bir ish olmush olardi:) Bu revayetinde Hz.Ali(e) barede nazil olmasina dair hedisler var. O cumleden de siz yazdiginiz revayet. Boyuk mufessir ياشى محمد بن مسعود ozunun : كتاب التفسير -inde جابر-den ashagida ki, revayeti neql edir: ..... 5، 14 70 عن جابر قال سألت أبا جعفر ع عن هذه الآية عن قول الله «فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ» قال تفسيرها في الباطن فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا في علي كَفَرُوا بِهِ فقال الله [فيهم فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرِينَ في باطن القرآن قال أبو جعفر] فيه يعني بني أمية هم الكافرون في باطن القرآن، قال أبو جعفر نزلت هذه الآية على رسول الله ص هكذا «بئسما اشتروا به أنفسهم أن يكفروا بما أنزل الله في علي بغيا» و قال الله في علي «أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى‏ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ» يعني عليا قال الله «فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى‏ غَضَبٍ» يعني بني أمية «وَ لِلْكافِرِينَ» يعني بني أمية «عَذابٌ مُهِينٌ» Revayetde qisaca deyilir ki, Imam Sadiqden bu ayenin tefsiri barede sorushulduqda ayenin Hz.Aliye hesed .ranlar barede nazil oldugunu deyir. Yenede siz fikirleshdiyiniz tehrif qesd olunmayib ve hedisden o qesd olunmur ki, guyam aye bu forumada nazil olub. Bu revayetlerin neql etdiyiniz kitablarda yazilma formasina baxsaniz gorersiniz ki, sohbet tehrifden getmir. Chunki, Hz.Alinin adi moterezede yazilib. Bax bele: "Onlardan: "Rəbbiniz (Əli haqqında) nə nazil etmişdir?"– deyə soruşduqda, onlar: "Bu, keçmişdəkilərin nağıllarıdır!"– deyərlər. Burdanda qesd olunan ayenin ruhudur. Yani ayenin kimin barede nazil olmasini bildiri. Daha siz basha dushen kimi, yox. Aye tehrif olunub tefsir baximindan. Muellifde bunu (men deyeni) qesd edib. Lakin siz bashqa yerlere yozaraq guyam tehrifden meqsed ayenin azadilmasi olmasini iddia etmeyiniz yalandir ve bohtandir. Qumi ashagida ki, revayete istinaden deyib ki, aye Hz.Ali barede nazil olub. 6 فإنه حدثني أبي عن ابن أبي عمير عن أبي بصير عن أبي عبد الله ع قال إنما أنزلت «لكن الله يشهد بما أنزل إليك في علي أنزله بعلمه و الملائكة يشهدون و كفى بالله شهيدا» و قرأ أبو عبد الله ع إن الذين كفروا و ظلموا آل محمد حقهم لم يكن الله ليغفر لهم و لا ليهديهم طريقا إلا طريق جهنم خالدين فيها أبدا و كان ذلك على الله يسيرا Daha siz basha dushduyunuz kimi deyil. Butun bu revayetler Quranin Hz.Ali barede nazil olmasini achiqlayir. Dogurdanda ayenin qesd etdiyini nezer yetirsek heqiqetende Hz.Ali barede nazil olub yani ashagida ki, formada: " Fəqət Allah sənə (Eli barede )nazil etdiyinə şahiddir. O, bu Quranı Öz elmi ilə nazil etmişdir. Mələklər də buna şahiddirlər. Şahid olaraq Allah kifayətdir"

Burada hele bir shey gormedim. Indi ise siz girin bura baxin: Shie alimlerinin yekdil reyine esasen Quran tehrif edilmeyib Hemin bu meqalede 70-den chox shie alimlerinin reyleri qeyd edilib ki, onlarin hamisi Quranin tehrif olunmadigina isharedir. O ki, qaldi revayetler. Sizi inandiriram ki, shieler Quranin tehrifine inanmirlar. Hetda shie hedis kitablarinda olan tehrif barede revayetler de sizin kitablardan goturulub. En qedim hedis toplusu olan "Kafi"inin muellifi Kuleyni bu revayetleri chox guman ki, ozunden evvel yashamish sunnu muelliflerinden goturub.Chunki sunni alimleri ozleride etiraf edibler ki, bir chox kitablarinda tehrife delalet eden hedisler var . O cumleden: فخر الدين الرازي آلوسي Burada ayenin nazil olmagindan meqsed (baxmayaraq ki, aye sozu mnetinde yoxdur) ayenin tefsiri ve ruhu baresindedir. Yani eslinde bu aye Eli(e) vilayetini qebul etmeyen munafiqler baresinde nazil olub. Hemchinin ayeni yehudilerede tetbiq edenler var. Hedis bunu demek isteyir. Buna delalet edn bir neche hedisler var o cumleden Kafide ki hedis: و في أصول الكافي «6»: أحمد بن مهران، عن عبد العظيم بن بكّار، عن جابر، عن أبي جعفر- عليه السّلام- قال: هكذا نزلت هذه الآية: «و لو أنّهم فعلوا ما يوعظون به في عليّ- عليه السّلام- لكان خيرا لهم». Bax: تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب 2-ci revayetde hemchinin. Bu revayetde bir nov ayeni tefsir edir. Ve bir chox mufessirler bu kimi, hedislere istinaden ayenin Hz.Ali barede nazil olmasini deyibler. Yenede qeyd edim ki, revayetden qesd olunan ayenin hedisde geldiyi kimi deyil. hedisde ayenin ruhu ve ve menasi qesd edilir. Bu revayetde digerleri kimi. Revayetin mehz Hz.Ali(e) barede nazil olmasina hedisler var. Biri siz getirdiyiniz revayet ki, onu tehrif kimi )) anlamisiz. Biride bu kitabda تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب، ج‏13 Beli, bu hedisde Hz.Ali(e)nin vilayeti barede nazil olmasini gosterir. O cumleden bashqa bir revayetde var. شرف الدين النجفي، قال: روى محمد بن علي، عن محمد بن فضيل، عن أبي حمزة، عن أبي جعفر (عليه السلام)، قال: «نزل جبرئيل على محمد (صلى الله عليه و آله) بهذه الآية هكذا: فأبى أكثر الناس من أمتك بولاية علي إلا كفورا» Bax: البرهان فى تفسير القرآن Men bu revayetlerin moteberliyini yoxlamadan size cavab yazdim. Chunki, revayetlerin moteberliyini yoxlamamagdan evvel, sozu geden revayetlerin yanlish basha dushmenizin shahidi oldum.

ƏBUlHƏSƏN Biz butun muselman alimlerinin-ister shie, isterse de sunnu -fikir birliyine esasen, inaniriq ki, Qurana hech bir shey elave edilmemishdir; esasen, inaniriq ki, Qurana (sunnu -shie) muheqqiqlerinin teqriben yekdil fikrine wsasen, Qurandan hech bir shey azaldilmamishdir. Her iki qrupdan olan chox az adamlar Qurandan mueyyen bir sheyin azadilmasina inanirlar ki, onlarin da sozleri meshhur Islam alimleri terefidne qebul olunmur. Onlarin biri sunnu alimlerinden olan Ibni Xetib Misrinin yazdigi "El furqan fi tehrifil Quran"kitabidir ki, 1948-ci miladi ilinde(1367-ci h.q) neshr olunmush "El-ezher" unversiteti vaxtinda bu meseleni izlemish, onun butun nusxelerini yigib mehv etmishler, lakin onun bir neche nusxesi qanunsuz olaraq mueyyen shexslerin elinde dushmushdur. Hemchinin, shie muheddislerinden olan Haci Nurinin yazdigi "Feslul-xitab fi tehrifi kitabi Rebbil erbab" kitabi 1291-ci hicri qemeri ilinde (1870 miladi) chap olunmaqla eyni zamanda derhal Necefi Eshrefin elmiyye hovxesinin boyuk shexsiyyetleri terefinden inkar edilmish, onun butun nusxelerinin toplanib mehv edilmesi barede fetva verilmish ve onun cavabinda choxlu kitablar yazilmishdir. Emin kitablardan bir nechesinin adini qeyd edirem: 1."Keshful irtiyab fi edemi tehrifil Kitab" 2 "Hifzul kitabish sherif en shubhetil qovli bit tehrif" 3."Tefsirul alair Rehman" 4."Envarul usul" Men bele bir shey gormedim. Ve eminlikle deye bilerem ki, yalan deyirsen!~ Niye tercumesiz bunlari yazirsan? Belke tercume etdikde senin dediklerine uygun olmadigini gorub tercume etmemisen? Yoxsa hech tercume ede bilmirsen? Belke sen sifarishle yazirsan??? Tercumesiz qoydugun tekste cavab yazmagim duzgun olmasa ozumu saxlaya bilmedim. Tercumesiz qoydugun butun tekslerde tehrife dair hechbir shey yoxdur! Quminin tefsirinde olsa bele. O nda bunu sene deyim bil ki, Həmin təfsir dogurdan da Quminin olması barədə alimlərin nəzəri müxtəlifdir. Bir chox şiə alimləri bu kitabın علي بن إبراهيم القمي məxsus olmadığını iddia etmişlər. Həmin təfsirin Qumiyə yox العباس بن محمد بن قاسم məxsus olduğu güman edilir. Və onunda ricalda halı məlum deyil! Hemin bu revayetin sənədi belə yoxdur. Her halda sen getirdiyin teksde bele bir shey gormedim. Yene de tercumesiz metn. Burda ne deyilir axi? Hnai burda tehrif barede sozler? Beli, raziyam ki, bu teksdin zahiri seni aldata biler. Chunki, shieliyden bashi chixmayan shexs deye biler ki, burada tehrifden sohbet gedir. Amma hele deyil!!! Burada Quranin ruhundan sohbet achilir. Yani esrler boyu mufessirler Qurani cur becur tefsir ederek Quranin oz xilafina olaraq bashqa yonlere yobetmishler. Bununlada Qurani tehrif etmishler. Amma bu tehrifi Quranin herf ve sozlerinde yox, tefsirinde ve ruhunda olmushdur. Qurandan onun ruhunu aladinsa ortada hechzad qalmaz. BAX Ezizim bu teksde de sohbet bundan gedir. Bundan elave Safinin tefsirinden Quranin deyishilmediyine dair teksdide oxu: قال محمد بن محسن الشهير بالفيض الكاشاني المتوفى سنة ( 1090 ) في المقدمة السادسة التي وضعها قبل التفسير في تفسيره ( الصافي ) بعد أن نقل من الرّوايات ما يوهم وقوع التحريف في كتاب الله : ( ... على هذا لم يبق لنا إعتماد بالنص الموجود ، وقج قال تعالى : { وَإِنَّهُ لَكِتابٌ عَزيزٌ * لا يَأْتيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ } وقال : { إِنّا نَحْنُ نَزَّلْنا الذِّكْرَ وَإِنّا لَهُ لَحافِظونَ } وأيضاً يتنافى مع روايات العرض على القرآن ، فما دلّ على وقوع التحريف مخالف لكتاب الله وتكذيب له ، فيجب ردّه والحكم بفساده أو تأويله ) ( تفسير الصافي 1/33 – 34 المقدمة السادسة ) Burada da tehriflle bagli bir shey yoxdur. Chunki, burda sohbet yenede quranin ruhundan gedir. Yani Allah teala ki, oz kitabinda bezi sahaberi kinaye etmesine baxmayaraq sonrala mufessirlerin onlari bashqa sahabelere tetbiq etmishler. Bununlada Quarnin menasi tehrif etmishler. Meselen Hz.Ali barede nazil olan ayeni Omere tetbiq etmishler ve s.. Buda novbeti yalandir. Burada achiq ashkar yazilib ki, Quranda tehrif yoxdur. Baxmayaraq ki, bu barede hedisler movcuddur. Hemin hedislerinde zeif oldugu bildirilir. Deyesen chashmisan bu teksdi bura qoymaqlar:))))) Burada ise muellif Kuleyninin adindan danishir. Yenede tehrif siz qesd eden tehrif deyil. Chunki, Kuleyninin dediyi tehrife bashqa tehrifdir. Evvela biz sunnu qardashlarimiz kimi, Usuli Kafide gelen butun revayetleri sehih hesab etmirik. Hamiya melumdur ki, bir chox sunnu alimleri Buxari ve Muslimin hedislerinin hamsini sehih adlandiriblar. Ikincisi: Bizim dediyimiz "tehrif" kelmesi ile Kuleyninin nezerde tutdugu tehrif kelmesinde feqr ola biler. Quranda oxuyuruq: يُحَرِّفُونَ الکَلِمَ عَن مَوَاضِعِه سوره مائده آيه 41 Yani ayenin menasini deyishirler. Heqiqi menadan tehrif edib bashqa menada istifade edirler. Eger Usulu Kafide o revayet ki, sened baximindan sehih olsa bele yeqin ki, Quran deyen tehrif nezerde tutulmush olur. Yani tehrifi kelme yox. Meselen Usuli Kafide numune olaraq bir revayete diqqet edek. قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ (فِي عَلِي وَ الْأَئِمَّةِ ) كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسي فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا اصول الکافي ، ج1 ص414 ، بَابٌ فِيهِ نُكَتٌ وَ نُتَفٌ مِنَ التَّنْزِيلِ فِي الْوَلَايةِ Bu revayetde Quranin Ehzab suresinin 53- ayesine ishare edilib. Yani Resuli Ekreme (canim ona feda olsun) eziyyet vermek caiz deyildir. Yuxarda ki, revayetde deyilir: "Allahin tealanin kelaminda, Resuli Ekreme eziyyet vermeyiniz size caiz deyil(hemchinin Eli(e) ve eimmeye). Nece ki, Musaya eziyyet verdiler amma Allah teala Onu temize chixartdi" Bu revayetin senedini hele qoyaq bir yana. Bu revayetde قول الله عزوجل-den meqsed Quran ayesi deyil.Chunki, bir chox sheyler Allahin Peygamberine nazil olub amma Quran ayesi deyil. Meselen Qudsi Hedisler. Revayetden meqsed odur ki, Allah teala eziyyet veremeyin deyende (Hz.Ali ve diger imamlaridi nezerde tutub) ve bu hechde Quran ayesi deyil. Ve Kuleyninin revayetinde فِي عَلِي وَ الْأَئِمَّةِ ) cumlesi olmaqla ve evvelde قول الله عزوجل sozunu gorub chashmayin. Baxmayaraq ki, bir chox sunni alimleri bu revayeti ve diger buna oxshar revayetlere gore biz shieleri yersiz yere gunahlandiriblar. Quranin tehrifine inanmaq bizim etiqadimiz deyil.

Mence namazi terk edenin hokmu fasiqdir. Kafir desek bele "kafiri ekber" olmaz.

Niye siz namaz qilmayan jese kafir deyirsiz? Bunu fasiq sozu ile evez etmek olmazmi?

movzunun baglanmasini moderden xahish edirem

O tesbehleri Kitay buraxiri.

Salam. Yazini oxudum. Men daha evveler bu kimi, yazilarla qarshilashmishdim. Indi de sizin yazdiqlariniz qetiyen mene teccublu gelmedi. Hetda siz getirdiyiniz delillerden artiq bu barede shie alimlerinin fikirleri var. Lakin sizin Imam Xomeynini teqiyyede gunahlandimaginiz ebes yeredi. Sizde sual yarana biler ki, niye? telesmeyin sualnizin cavabini yazacagam. Amma biraz teqiyye uzerinde durmaq isteyirem. Ehli-sunnenin bir chox meshhur alimleri teqiyye etmishler. Bu faktardan xeberiniz varmi?! Gelin bir nechesinin adini sizler uchun yazim: امام شافعى و امام رازى و امام يحيى بن معين "Imam Shafei, Imam Fexri Razi ve Yehya ibni Muin" Bu siyahini uzadmaq da olar... Ola bilsin dediyim sozlere inanmayasiniz. Bu sebebden chox yox cemi bir delil getirirem. Fexri Razi إلاّ أن تتقوا منهم تقاة Ali-Imran-28 Bu ayenin sherhinde Imam Shafiye istinaden yazir: Bax: التفسير الكبير "ظاهر الأية يدل على أنَّ التقيه انما تحلّ مع الكفار الغالبين الا أن مذهب الشافعى(رضي الله عنه). أن الحالة بين المسلمين اذا شاكلت الحالة بين المسلمين والمشركين حلت التقية محاماة على النفس" "Ayenin zahiri menasi teqiyyenin kafirlerden tehluke oldugu zaman teqiyyenin caizliyine delalet edir, hemchinin muselmanlar arasinda shubheli mesele yaradigda canin qorunmasi uchun teqiyye mubahdir" Indi sizden sual olunur ne sebebden siz shielerin muselmanlar qarshisinda teqiyye etmeyine istehza ile yanashirsiz?! Bir halda ki, alimlerinizden bunu tesdiq eden sozler var! Indi ise qayidaq metlebe. Beli, kechmish alimlerimizden bir choxlari (Sheyx Mufid ve Ellame Hilli ve s.. istisna olmaq sherti ile) Nasibi deyende ehli-sunneni de nezerde tutmushlar. Muasir alimlerden de bu fikirde olanlari var. Lakin onlarin sayi barmaq sayi qederdir. Hal hazir ki, muasir ve iqtidarda olan shie alimleri ehli-sunneni nasibi hesab etmirler. Chunki, kechmishde sunnilerin shielere qarshi olan reftarlari deyishilib. Bu deyishiklik musbet yondedir. Bu sebebden de shie alimleri oz nezerlerinde deyishiklik edibler. Ve ehli- sunneni muselman qardash adlandiriblar. Eger bu emnel teqiyye esasen olsaydi onda gerek kechmish alimlerimiz o zaman sunnileri qardash hesab ederdiler ve onlari nasibi adlandirmazdilar. Chunki, shielik indiki kimi hechvaxt qudretli olmayib! Lakin o zamnalar Abbasi hokumetinin qorxusundan teqiyye etmeye daha chox ehtiyac duyulurdu. Xulase. Shie alimlerinin fikirlerinde deyishiklik yaranmasina sebeb bir chox amiller tesir qoyub ki, yuxarda qisaca qeyd etdim. Beli, ezizim bu Abbasilerle siz ehli-sunnenin el ele vererek shie muselmanlara ve Peygamberin ehli-beytine qarshi etdikleriniz zulmler bais olub. Hemin bu zulmlerin neticesinde shie alimleri sizleri nasibi elan edib. Bu zulmler tekce Abbasilerin dovrunde yox onlardan qabaq hokumetde olan Emevilerin vaxtinda da bash verib. Hemin vaxtlarda da Ehli-sunne bu murdar ve qeyriliqal hokumetin yaninda olublar. امام زهرى و امام مالك Ehli-beyte dushmechilik edib Emevi hokumetine xidmet edibler. Bu sozlerimi ابن حبان ve ابن عساكر de tesdiqleyir. ابن حبان deyir: «ولستُ أحفظ لمالك ولا للزهري فيما رويا من الحديث شيئاً من مناقب علي(رضي الله عنه)» Imam Malik ve imam Zohri Hz.Alinin sheni baresinde revayet neql etmeyibler. (yeqin ki, hemin dovrler nezerde tutulur) ابن عساكر deyri: «.. عن جعفر بن ابراهيم الجعفري، قال: كنت عند الزهري أسمع منه، فاذا عجوز قد وقفت عليه، فقالت: يا جعفري، لا تكتب عنه فإنّه مال إلى بني امية وأخذ جوائزهم، فقلت: من هذه؟ قال: أختي خرفت، قالت: خرفتَ أنتَ كتمتَ فضائل آل محمد». "Cefer Ceferi deyir: Zohriden hedis eshtdim. Birden bir qadin gelib mene dedi: Ey Cefer Zohriden hedis neql etme! Chunki, Beni Umeyyeye yaxin olub. Men Zohriden sorushdum ki bu qadin kimdi? O dedi: Menim bacimdi, deli olub. Hemin qadin onun cavabinda de4di: Deli ozunsen ki: Ali Muhemmedin feziletlerini gizledirsen" BaX: تاريخ مدينة دمشق 42: 227. كعبى deyri: Zohri Beni umeyyenin havadari idi ve hech vaxt Hz.Alinin feziletleri neql etmemishdir" BaX: قبول الاخبار 1: 269 Meger Peygamberin meshhur hedisine esasen Munafiqlerin taninmasinin bir yolu da Hz.Ali(e) qarshi olan dushmenchilikden bilinmeyibmi?! Neceyiki; Zehebi deyir: ما كنّا نعرف منافقي هذه الأُمة الا ببغضهم علياً "Yani munafiqlerin tenha taninma yolu, Hz.Ali(e)-a qarshi dushmenchilikden bilinib" Bax:سير اعلام النبلاء (الخلفاء) 236 ـ الترمذي ج 3717 الاستيعاب 3: 46. Sizler gucle AbbASI HOKUMETININ KOMEYI ILE MUSELMANLARI 4- MEZHEBE TABE OLMAGA VADAR ETDINIZ. Abbasilerin komeyi olmadan siz buna nail ola bilmezdiniz. Ve onlarin komeyi yetishmemishden qabaq muselmanlar 4-mehzebe teqlid etmekde mecbur deyildiler. Bu barede bax:ادوار اجتهاد: 204، الخطط المقريزيه 2: 344. kitablarina Hele bu azmish kimi, bir chox alimleriniz ashagida ki, fetvalari vermneye bashladilar: Ibn Teymiyyeninin bir chox fikirlerinden qaynaqlanan Ebdul Vahha deyir: «وإنّ قصدهم الملائكة والأنبياء والأولياء يريدون شفاعتهم والتقرّب إلى اللّه بذلك، هو الذي أحلّ دماءهم وأموالهم» "Bu cehetden onlarin meqsedi vesileni Allaha yaxinlashmaq uchun qerar vermek ve Peygamber, salehleri shefi etmekdir. Bu sebebden qanlari halal olumleri caizdir" Bax:كشف الشبهات: 58، ط. دار القلم ـ بيروت، مجموع مؤلّفات الشيخ محمّد بن الوهاب: 6/115، رسالة كشف الشبهات Ibni Teymiyye deyir: من يأتي إلى قبر نبيّ أو صالح، ويسأله حاجته ويستنجده... فهذا شرك صريح ، يجب أن يُستتابَ صاحبُه ، فإن تاب، وإلاّ قُتِل "Her kes Peygamber qebri kenarinda ve yaxud saleh bir kesin qebri kenarinda onlardan hecet dileye, hemin shexs mushrikdir. gerek tovbeye vadar edile. Tovbe etmediyi halda qetle yetirilmelidir" Bax: زيارة القبور والاستنجاد بالمقبور: 156، قريب منه في الهديّة السنيّة: 40، انظر كشف الارتياب: 214. أحمد زينى دحلان مفتي مكّه مكرّمه deyir: «كان محمّد بن عبد الوهّاب إذا اتّبعه أحد وكان قد حجّ حجّة الإسلام، يقول له: حجّ ثانياً! فإنّ حجّتك الأولى فعلتها وأنت مشرك، فلا تقبل، ولا تسقط عنك الفرض. وإذا أراد أحد الدخول في دينه، يقول له بعد الشهادتين: اشهد على نفسك إنّك كنت كافراً، وعلى والديك أنّهما ماتا كافرين، وعلى فلان وفلان، ويسمّي جماعة من أكابر العلماء الماضين أنّهم كانوا كفّاراً، فإن شهد قبله، وإلاّ قتله، وكان يصرّح بتكفير الأمّة منذ ستّمائة سنة، ويكفّر من لا يتّبعه، ويسمّيهم المشركين، ويستحلّ دماءهم وأموالهم» "Eger kimse vahhabi olmaq isteseydi ev vahhabi olmamishdan evvel vacibi hecc yerine yetmishdiyse, bu zaman (Ebdul Vahhab) ona deyerdi: Gerek dubare Allahin evinin ziyaretine gedesen chunki, kechmish ziyaretin shirk uzerinde suret tapmishdir. Ve bir kese ki, vahhabi dinine girmek isteseydi bele deyerdi: Shehadeteyni deyenden sonra gerek etiraf edesen ki, kechmishde kafir olmusan, senin anan ve atanda kafir kimi, dunyadan gedibler ve hemchinin gerek etiraf edesen ki, kechmishdeki alimlerde kafir kimi dunyadan gedibler. Eger bele etiraf etmneseydin seni oldurerdiler.Beli o bele fikirde idi ki, 12 esr butun muselmanlar kafir olublar. Ve her kes ki, vahhabiyyat dininde deyil idi. Onu kafir ve mushrik hesab edirdiler. Canini ve malini ise mubah." Butun bunlardan sonra kechmish alimlerimizin sizleri nasibi etmesine hechde teccublenme. Lakin shukurler olsun Allaha ki, veziyyet deyishmekdedir. Ve bu deyishikliyie can atanda shie alimleridir. Bu deqiqe muasir shie alimlerinin risalelerine baxsan nasibilerin ehli-sunneye tetbiq olunmadigini gore bilersen. Numune olaraq ashagida ki, silkaya bax: http://www.al-shia.com/html/azr/shariat/resaleh/002.htm 8. Kafir Məsələ 103: Kafir, yə’ni Allaha və Onun vahidliyinə inanmayan şəxs və ğulat, (yə’ni İmamlardan (əleyhimussalam) hər hansı birisinin Allah olduğuna inanan və ya Allahın onlarda hülul etdiyini söyləyən kimsə), həmçinin xəvaric və nəvasib, (yə’ni İmamlara düşmənlik e’lan edənlər,) nəcisdirlər. Həmçinin nübüvvəti (Allah tərəfindən peyğəmbərlər göndərildiyini) və ya dinin zəruri hökmlərindən birini (namaz və oruc kimi), inkar edərsə, bu iş hətta ümumi şəkildə olsa belə, Peyğəmbərin (s) təkzib olunmasını lazım tutarsa, nəcisdir. Amma kitab əhlinin, (yəhudi, xristian və məcusilər) pak olmasına hökm olunur. Yuxarda yazılanlardan məlum olur ki, Əhli -sünnəni bunların heç birinə aid etmək olmaz.

Sizin probleminiz Tovhidi duzgun basha dushmemekdedir. Bilirem sozlerimi indi qulaq ardina vurursan ve hele fikirleshirsen ki, Azerbaycanda Qametden vee s.. bashqa Tovhidi duzgun anlayan yoxdur. Amma hele deyil ezizim. Vallah billah hele deyil. Allah teala buyurur: Red 14 Haqq olan (qebul edilen) dua yalnız Ona (Allaha) olan duadır. Ondan başqasına edilen dualar (Ondan qeyrisine ibadet edenlerin duaları) qebul olunmaz (bьtler, tanrılar onların dualarını esla eşitmezler). Zumer -3 "...Bil ki, xalis din (sırf ibadet, temiz itaet) ancaq Allaha mexsusdur. Allahı qoyub (bьtleri) цzlerine dost tutanlar: ”Biz onlara yalnız bizi Allaha yaxınlaşdırmaq ьзьn ibadet edirik!” Belke siz hele tesevvur edirsiniz ki, bizim bu ve bu kimi, ayelerden xeberimiz yoxdur?! Yox ezizim yanilirsiz. Siz xam xeyallara qapilaraq bele tesevvur etmisiniz ki, bu ayeler ilahi ovliyalara tevessulu qadagan edir. Sizin sehviniz burdadir ki, ovliyalara tevessul etmeyi, onlarin hacetlerin yerine yetirilmesi, xoshagelmezliklerin def edilmesini musteqil menbe kimi tesevvur edirsiz. Sizin istinad etdiyiniz ayeler iibadett ayeleridir. Halbuki, hech kes ovliyalara ibadet etmir.

Sene gerek shirkden ders qoyam. Biz kimise chagiranda "Ya Huseyn" xristianlardan ferqli olaraq hemin shexsi musteqil hacetleri reva eden varliq kimi bilmirik.

Beli, tesdiqleyirem.

Bütün məzhəblər açıq əllə namaz qılmağın səhih olduğuna etiraf edirlər. Amma bağlı əllərlə namaz qılmaq məsələsində ixtilaflıdırlar.

Emmeller niyyete bagli deyilmi? Eger beledirsen o zaman niye bedgumana dushursen?

KIm ereb dilini bilirse ashgida ki, silkadan summə littarix kitabina yazilmish cavabi (reddiyeni) oxuya biler. رد على كتاب لله ثم للتاريخ

Peygamber(s) deve ustunde namaz qilib. Shie fiqhinde de buna icaze ver. ister deve ustunde istersede mashinda, vaqonda, teyyarede ve s.. Bu namazlar mustehebbi namazlar olub.

Ya Zehra bunlari hidayet ele.

Burhan Ebu Hüreyre Biz bu ravinin şexsiyyetine aydınlıq getirmek üçün alimlerin onun baresinde dediklerine toxunmağı zeruri hesab edirik. Ebu Hüreyrenin adı nedir? Ebu Hüreyre bu ravinin künyesidir. Bu şexsin adı baresinde alimler arasında böyük bir fikir ayrılığı vardır. Alimler 18, 20, 30 ve 44-e qeder adı Ebu Hüreyre ve atasına aid etmişler. Ehli-sünne alimi Nevevi bu barede yazır: “Ebu Hüreyre ve atasının adı ile bağlı 30-a qeder nezeriyye var". El-Qütb Helebi yazır: “Ebu Hüreyre ve atasının adı baresinde 44 nezeriyye qeyd edilib" ("el-İsabe", c. 7, s. 199; "Fethel-bari", c. 12, s. 5; "Şeyxül-mezire", s. 48). İbn Qüteybe kitabında yazır: “Ebu Hüreyre hemişe deyerdi: "Men balaca pişik ile oynadığım üçün mene bu künyeni verdiler" ("el-Mearif", s. 93; "Buxari" c. 2, s.149; "Ezva ela el-sünnetil-Muhemmediyye", s. 203). Firuzabadi yazır: “Ebdur-Rehman ibn Sexer deyir: “Peyğember (s) Ebu Hüreyrenin qucağında pişiyi görende, onu bu künye ile çağırdı, sonra o, bu künye ile meşhur oldu ("el-Qamus el-Mühit", c. 2, s. 16). Ehli-sünne alimlerinin möteber hedis qaynaqlarına esasen o, “Şeyxül-mezire”, yeni mezire şeyxi leqebi ile de tanınırmış. Bu barede Zehebi ve İbn Kesir yazırlar: “Ömer Ebu Hüreyreye deyirdi: Peyğemberden (s) revayet etmeyi terk etmelisen, yoxsa seni Dus vilayetine qaytararam. (Dus Ebu Hüreyrenin ana vetenidir) "Elamun-nubela", c.2 s. 433; "El bidaye ven-nihaye", c. 8 s. 1, 8; "Şeyxul-mezire", s.114) Alimlerin yazdığına göre, “mezire” Müaviyeye mexsus rengareng yemeklerden birinin adı olmuşdur ("Şeyxül-mezire", s. 60). Xatırlatmaq lazımdır ki, Ebu Hüreyre İslamı qebul edende, maddi veziyyeti çox ağır idi. Ona göre de Peyğember (s) ona imkansızların meskunlaşdığı “süffe”de yer verdi. Dediyine göre, her gün sehabelerin birinin evinde yemek yeyermiş ("Fethel-bari", c.11, s. 236; "Şeyxül-mezire", s. 56). Ebu Hüreyre deyir: “Bir gün Ebu Bekri gördüm ve ondan yemek istedim. O, menim sesimi eşitdi ve eve daxil oldu. Güman etdim ki, mene yemek verecek, lakin daha çöle çıxmadı”. Bele bir hadiseni o, Ömer haqqında da deyir ("Fethel-bari", c. 9, s. 428, c. 13, s. 259; "Buxari", c. 7, s. 179). Ebu Hüreyre Peyğembere xidmetinin sebebini, öz qarnını doyurmaq olduğunu yazır. Onun öz telebesi Elerec deyir: “Ebu Hüreyre bele deyirdi: “Siz güman edirsiniz ki, men Peyğemberden (s) çox hedis neql edirem. Men imkansız bir şexs idim. Peyğembere (s) öz qarnımı doyurmaq üçün xidmet edirdim" ("Sehih-Müslim", c. 8, s. 114-116; "Fethel-bari", c. 1, s. 173, c. 7, s. 61, c. 13, s. 271; "Şeyxul-mezire", s. 53; "el-Ezva", s. 204). Ebu Hüreyre maddi veziyyetinin ağır olmasına baxmayaraq, “mezire” yemeyine çox heves gösterirdi. Ele buna göre de o, bu leqeble meşhur olmuşdur. Cenab Buxari İmam Zeynel-abidinden (e) İmam Eskeriye qeder (e) olan imamlardan, hetta bir hedis de neql etmemişdir. O, öz kitabında Ebdül-Vehhab, Xatem ibn İsmayıl, Malik ibn Enes ve s. kimi ravilerden hedis neql etmişdir. Amma bu sadaladığım şexslerin İmam Sadiqden (e) neql etdikleri revayetleri öz kitabında getirmemişdir. Hemçinin Buxari Emr ibn As, Ebu Musa Eşeri, Müaviye, İmran ibn Hettan kimi Ehli-beyt (e) düşmenlerinden revayet neql etmişdir. Möteber qaynaqların yazdığına esasen, Ebu Hüreyre Müaviyenin süfresinde “mezire” yemeyi yedikden sonra gelib Elinin (e) arxasında namaz qılardı. Ehli-sünne alimi Selebi bu barede yazır: "Ebu Hüreyre “mezire” yemeyini çox isteyerdi. O hemişe Müaviyenin yanında o yemekden yeyer ve namaz vaxtı Elinin (e) arxasında namaz qılardı. Bir gün ondan bunun sebebini soruşanda bele dedi: "Müaviyenin meziresi daha yağlı, Elinin (e) arxasında qılınan namaz ise daha feziletlidir". Mehz buna göre ona “mezire şeyxi” deyerdiler ("Simarul el-qulub, s. 86; "Şeyxül-mezire", s. 60, "Sizuratuz-zeheb", c. 1, s. 64; "Siratel-helebiyye";, c. 3, s. 397). Bütün alimler Ebu Hüreyrenin qarınqululuğunu teferrüatı ile qeyd etmişler. Biz bu barede söhbetimizi onun duası ile sona çatdırırıq. O, bele dua edirmiş: “Perverdigara, mene üyüden iti diş, yaxşı hezm eden mede ve onu xaric etmek üçün yaxşı arxa ver" ("Rebiel-ebrar", c. 8, s.113; "Şeyxül-mezire", s.64). Ebu Hüreyrenin künye ve leqebi baresinde bura qeder yazılanlarla kifayetlenir, adı melum olmadığı üçün ise, o haqda söhbet etmeyi lazım bilmirik. Ebu Hüreyre haqqında deyilen menfi fikirler bununla bitmir. Ehli-sünne alimlerinin möteber kitablarında, Sehih-Buxari, Sehih-Müslim ve bu kimi hedis qaynaqlarında bu şexsin sehabeler terefinden Peyğembere (s) yalan hedis aid etmekde ittiham edilmesini müşahide edirik. Meseleye daha geniş aydınlıq getirmek meqsedi ile bezi faktları nezerinize çatdırırıq. Ehli-sünne alimi Ebu Reyye Ebu Hüreyrenin bu tayfaya köleliyi baresinde yazır: “Ebu Hüreyre Müaviye üçün mal ve qılıncı ile cihad etmirdi. Onun Müaviyeye cihadı yalnız Eli (e) terefdarları haqqında saxta hedisler neşr etmek, te`ne öz sözlerini Peyğembere aid edib xar etmek, Müaviye ve onun hakimiyyetinin fezileti baresinde yalançı hedisler neql etmek idi”. Ebu Hüreyre sehabelerin nezerinde Alimlerin yazdığına esasen, Peyğemberden (s) en çox hedis revayet eden Ebu Hüreyre olmuşdur. İlk günlerden müharıbe ve seferlerde Peyğemberle birge olan diger sehabeler, Ebu Hüreyrenin revayet etdiyi hedislerin, hetta az bir hissesini bele revayet etmemiş, bir çox revayetleri ise eşitmediklerini söylemişler. Ona göre de Ehli-sünne alimleri hezret Elinin (e) onu yalançı adlandırdığını ve Ömerin şallaqla vurduğunu yazıblar. Biz bu barede Ehli-sünne kitablarında ve sair qaynaqlarda yazılan heqiqetleri sizin nezerinize çatdırırıq. Misir alimi Ebu Reyye öz kitabında yazır: “Eli (e) hemişe buyururdu: "Ebu Hüreyre camaatın en yalançısıdır". Başqa bir sözünde buyurub: "Diriler içinde Peyğembere yalan hedis qoşan en yalançı şexs Ebu Hüreyredir" ("Şeyxul-mezire" s. 47; "Ezva", s. 212). Zehebi ve İbn Kesir bu barede yazırlar: “Ömer Ebu Hüreyreye deyirdi: "Peyğemberden (s) revayet etmeyi terk etmelisen, yoxsa seni Dus vilayetine qaytararam" (Dus Ebu Hüreyrenin ana vetenidir). ("Elamun-nübela", c. 2 s. 433; "el- Bidaye ven-nehaye" c. 8 s. 1, 8; "Şeyxul-mezire" s.114) Zehebi başqa kitabında yazır: "Ümmü-Seleme deyir: "Ebu Hüreyreden soruşdum ki, Ömerin dövründe de Peyğemberden (s) revayet neql edirdin? Ebu Hüreyre cavabında dedi: “Eger Ömerin dövründe hedis revayet etseydim, şübhesiz ki, Ömer meni şallağı ile vurardı" ("Tezkiretul-huffaz", c. 1, s.7). Ehli-sünne alimi Reşid Rza bu barede deyir: “Eger Ömerin ömrü Ebu Hüreyreden çox olsaydı, bu qeder hedis bizim elimize çatmazdı" ("Elamun-nübala" c. 2, "el-Bidaye ven-nihaye", c. 8; "Şeyxul-mezire", s.114) Eziz oxucular, Ebu Hüreyre haqqında bu cür sözler çoxdur, biz ixtisara göre bu miqdarla kifayetlenir ve söhbetimizi onun bu işlerinin sebebleri istiqametinde davam etdiririk. Bu qeder hedis hardan? Ebu Hüreyrenin Peyğemberden (s) çoxlu sayda hedis revayet etmesi her bir ağıllı insanı düşündürür. Bu meseleye aydınlıq getirmek meqsedi ile onun heqiqi sebeblerini nezerinize çatdırırıq. 1. Ebu Hüreyre ve Kebül-Ehbar Alimlerin yazdığına esasen Ebu-Hüreyre, yehudi alim olan Kebül-Ehbardan hedis dersi almışdır. Peyğemberin (s) dövründe ona iman getirmeyen bu yehudi, tarixçilerin yazdığına esasen, guya Ömerin dövründe İslamı qebul etmişdir. Bu şexs, yehudiler terefinden tehrif olunan dini telimleri çox az müddetde Ebu Hüreyre kimilere öyretmişdir. Bu barede Ehli-sünne alimi Ebu Reyye yazır: “Hedis alimleri Ebu Hüreyre ve qeyrilerinin Kebül-Ehbardan hedis almağını sübut edibler". ("Şeyxul-mezire", s. 99) Zehebi yazır: "Kebül-ehbar deyir: “Tövrat oxuyanlar arasında Ebu Hüreyreden daha melumatlısını görmedim ("Elamun-nubala", c. 2, s. 432; "Tezkiretul-huffaz", c.1, s.34; "El-isabe", c.5, s. 2, 5; "Şeyxul-mezire", s.100) Ebu Reyye bu sözün tehlilinde yazır: “Bu kahinin Ebu Hüreyreye olan hiyle ve mekrinin derecesine bax, Ebu Hüreyre ibrani dilini bilmirdi, nece ola biler ki, Tövratdan melumatı olsun? O, hetta ereb dilinde yazmağı ve oxumağı bele bacarmırdı ve müselmanlar arasında da yehudi alimlerinden başqa Tövratdan melumatı olan yox idi" ("Şeyxul-mezire", s. 100). Belece aydın olur ki, Ebu Hüreyre öz hedis-lerinin müeyyen bir qismini yehudi alimi olan Kebül-Ehbardan öyrenmişdir. 2. Ebu Hüreyre ve Emevi tayfası Ebu Hüreyrenin Peyğemberden çox hedis revayet etmesinin sebeblerinden biri de, onun Emevi tayfasına bağlılığı olmuşdur. Tarixçilerin yazdığına esasen, emeviler müeyyen mese-lelerde, xüsusen de hakimiyyetlerini möhkemletmek üçün lazımlı meqamlarda Ebu Hü-reyrenin saxta hedislerine ehtiyaclı olmuşlar. İbn Kesir Ebu Hüreyreden bu barede bele neql edir: “Peyğemberden eşitdim: "Allah vehyde üç nefere, Men, Cebrayıl ve Müaviyeye etibar etmişdir". O, hemçinin bele yazır: “Peyğember (s) buyurub: “Allahın emanetdarları men, Cebrayıl ve Müaviyedir" ("el-bidaye ven-nihaye", c.8, s. 120) Ehli-sünne alimi Ebu Reyye Ebu Hüreyrenin bu tayfaya xidmetleri baresinde yazır: “Ebu Hüreyre Müaviye üçün mal ve qılıncı ile cihad etmirdi. Onun Müaviyeye cihadı yalnız Eli (e) terefdarları haqqında saxta hedisler yaymaq, öz sözlerini Peyğembere aid edib onu xar etmek, Müaviye ve onun hakimiyyetinin fezileti baresinde yalançı hedisler neql etmek idi" ("Ezva", s. 223.). 3. Ebu Hüreyre paylayır. Ebu Hüreyrenin çox hedis revayet etmesi sebeblerinden biri de onun özünemexsus hedis "kise"sinin olmasıdır. Ehli-sünne alimlerinin bezilerinin yazdığına esasen, o, bir çox yerlerde hedisin Peyğemberden yox, özünden olmasını etiraf etmişdir. Bu barede Buxari öz ”Sehih” kitabında yazır: “Ebu Saleh deyir: "Ebu Hüreyre Pey-ğemberden (s) sedeqe ve qadın baresinde mene hedis revayet edirdi. Ondan soruşdular ki, bunu Peyğemberden (s) eşitmisen, yoxsa özünden deyirsen? Cavabında dedi: "Men bunu Peyğemberden (s) yox, öz hedis kisemden söyleyirem". Ehli-sünne alimi İbn Hecer Esqelani Buxarinin ”Sehih”ine yazdığı şerh kitabında bu hedisi tehlil ederek yazır: “Ebu Hüreyrenin “öz kisem" sözünden meqsedi, hedisden derk etdiyi menadır" ("Fethul-bari", c. 9, s. 414). Lakin qeyd etmek lazımdır ki, birincisi Ebu Hüreyre Ebu Salehe hedis başa salmırdı, o, söylediyini Peyğembere (s) aid edirdi. Buxarinin yazdığına esasen, o, bele deyirdi: “Peyğember (s) buyurdu” (Qale en nebi) Bu, ise sözü Peyğmbere (s) aid etmek demekdir. İkincisi, Ebu Hüreyrenin, öz fikirlerini, hetta hedisin şerhinde bele Peyğembere (s) nisbet vermeye haqqı yoxdur. Bu barede Peyğemberin çoxlu hedisleri var. Heç kim o hezretin bu meşhur: “her kes mene bile-bile yalan söz aid etse, yeri cehennemdir" - hedisini inkar ede bilmez (el-Müstedrek-es Sehiheyin, c.3, s.263). Bele tehlillerle haqqın üstünü örtüb insanları azdırmaq, şübhesiz, insanı Allahın qezebine düçar eder.

Beli, eminem. Ereb lehcesi ile eli aftamatli amerikanlinin danishmagini tesevvur ede bilersen? Bundan elave Amerikanlilarinda onlarla birlikde muselmanlarin bazarlarina bomba qoymasini istisna etmirem. Hetda bir neche ay bundan qabaq 2-amerikanli Iraq ehalisinin paltarinda yaxalanmishdilar.

Bu kadirlar shiaaw.com saytindan goturulub.

Ayatullah Behchetinin sayti http://www.mtb.ir/

Video Vahhabilerin cinayetleri.wmv - 3.8 Mb

Ay bala bu hedisler ki, Abu Bekrin ve Omerin haqqinda yazirsiz hamisi uydurmadi, duzeltmedi ve s.. Alimlerinizden de bunu tesdiq eden var. Meselen: ينبغى أن يضاف اليها الفضائل، فهذه أودية الاحاديث الضعيفة و الموضوعة... اما الفضائل، فلا تحصى كم وضع الرافضة فى فضل اهل البيت و عارضهم جهلة اهل السنة بفضائل معاويه، بدوأ بفضائل الشيخين...( Bax; الطبقات الكبرى 4: 335 ـ سير اعلام النبلاء 2: 612. http://www.ibnamin.com/tafsir_intro.htm Menasi: "...O kitablar ki, rishesi yoxdur ve suni shekilde fezilet artirma (sahabeler uchun) zeif hedislerden teshik olunublar. Hemin bu saxta hedisler barmaq sayindan choxdur. Rafiziler Ehli-Beytin sheninde hedis uydurduqlari kimi, bezi cahil Ehli-Sunnetden olanlarda Abu Bekr , Omerin ve Muaviyenin sheninde hedisler uydurublar." Esqalanin sozunun evveli ile razilashmasamda axiri ile besh elli raziyam.