nardaran
Members-
Публикации
638 -
Зарегистрирован
-
Посещение
Все публикации пользователя nardaran
-
Peygamber QURAN AYESINE ESASEN (NISA 24) helal etdi hani legv eden aye?
-
Ay sagol menim dediyimde menim davamda budur ki, eger sen dovruvun imamni tanimasan olsen hedise esasen cahiliyyet dovrunde olmush kimisen menim imamim qeybdedir hani nsenin imamin?
-
Nesimi shie olub boyuk ehtimallara gore ve onun olum hokmunu sunnu alimi verib oxudugun kitablarda bele yazilib
-
Matem merasimlerinin ve İmam Hüseyne ezadarlığın sebebi nedir? Yüz illerdir ki, her Meherrem ayında bütün dünyada bir çox müselmanlar, Peyğember(s) ve ehli-beytini sevenler qemli göz yaşları ile Aşura merasimi qeyd edirler. Aşura günü bildiyimiz kimi İslam Peyğemberi(s)-in nevesi, Cennet genclerinin ağası, İmam Hüseyn(e) qeddar Yezidle mübarizede Yezid ve onun kömekçileri terefinden vehşicesine qetle yetirilmiş ve İmam ailesi dehşetli günler yaşamışdır. Hemin gün Yezid ve onun qeddar ordusu Peyğember(s)-in nevelerini, körpe uşaqları qetle yetirmiş, İmamın başını kesib, şeher-şeher gezdirib o mübarek başı nümayiş etdirmişdiler. Onlar bu hereketleri ile İmama qalib geldiklerini nümayiş etdirmek isteyibler, lakin derk etmeyibler ki, onlar artıq uduzublar ve bu hereketleri onlara qarşı ancaq nifreti artırır ve buna sübut 13 esr erzinde ekser müselmanların onlara lenet yağdırmasıdır. İmam Hüseyn(e) herekatı bütün müselmanlara böyük bir ders oldu ki, onun da uğurlu neticeleri oldu. en esası ise İslam dini qorunub saxlandı, melun Yezid qetle yetirildi, müselmanlar münafiqleri tanıdı ve İmam Hüseyn mektebi yaradıldı. Hüseyn mektebi tek müselmanlara deyil, qeyri müselman olan xalqlara da nümune olmuşdur. Meselen, Hindistanın azadlıq herekatının lideri Maxatma Qandi öz diskusiyalarından birinde ''Biz öz azadlıq herekatımızda müselman Hüseynden nümune götürdük'' deye qeyd etmişdir. Göründüyü kimi Aşura merasimini keçirmek qeyret, şücaet, vetenperverlik, edalet derslerini yaymaqdır. Xüsusen de bu derslerin bize ermeni yezidleri ile mübarizede, torpaqlarımızı azad etmek üçün çox tesiri var ve zeruridir. Lakin bezi ağzıgöyçekler, bu merasimler teşkil olunub keçirilende ağzını büzür ve mentiqe uyğun gelmeyen sözlerle ürekleri bulandırırlar. Eleleri de var ki, efir vasitesi ile müqeddes Qurani-Şerifden aye oxumaqla, ''Haram aylarda özünüze zülm etmeyin'' ayesini bu keçirilen merasime aid edirler ve camaat arasında çaşqınlıq yaradırlar. Qeyd edirler ki, Meherrem ayı haram ay olduğundan insan gerek özüne zülm etmesin. Bele şexsler derk etmirler ki, zülm etmek Aşura merasimini qeyd edib İmama ağlamaq deyildir, zülm bu merasimi yaddan çıxardıb min cür günahlar etmekdir. eger Meherrem ayında bu merasimi qeyd etmek zülm hesab olunsaydı, demeli Zilhicce ayı da haram ay olduğundan bu ayda da heç kes eziyyet çekib Hecc qanunlarına uyğun şekilde Mekke şeherine ziyarete getmemelidir. Qeyd edek ki, bu ziyaretin eziyyeti Aşura merasiminin eziyyetinden qat-qat artıqdır. Aşura merasimi bizlere Hüseyn mektebini öyredir. Hüseyn mektebi ise bütün bu gösterilenlerle mübarize demekdir. Her kes bu mübarizeye qoşulsa, Aşura günü ve ümumiyyetle haram ay sayılan meherrem ayında ezadarlıq edib İmam Hüseyn mektebinin yaşanmasında iştirak etse özüne zülm etmez eksine böyük savab qazanar ve Hüseyn terefdarlarından sayılar. Cennet cavanlarının terefdarları olmaq, onun mektebinin yaşanmasında iştirak etmek, Qiyamet günü İmam Hüseyn şefaetini qazanmaq demekdir. Peyğember(s) buyurur: ''Ya Fatime, Qiyamet günü Hüseyne ağlayan gözlerden başqa qalan bütün gözler ağlayar.'' ehli-Beyti sevenler Peyğember(s)-e olan etiqad ve imanları sebebinden Peyğember neslinde üz vermiş facie günlerinin ildönümünde bir çox yığıncaqlar teşkil ederek şehidleri yad edirler ve Qurani-Kerim oxuyurlar. Peyğember(s)-in vefat edib Cennet alemine teşrif .rdığı gün sefer ayının 28-de şieler meclisler teşkil edirler,ezadarlıq keçirirler ve mescidlerde İslam Peyğemberinin şexsiyyeti haqqında söhbetler edirler. Ceferilerin en duyğulu ve tesirli matem merasimi Meherrem ve Sefer aylarında keçirilen ezadarlıq günleri içerisinde Aşura, yeni Meherrem ayının 10-cu gününün merasimidir. Hemin gün İmam Hüseyn(e)-ın şehid olduğu gündür. Bu matem merasiminde minlerce böyük dini şexsler iştirak edir. Çünki, İmam Hüseynin başına gelen felaket, bela ve müsibet başqa facielere nisbeten daha dehşetlidir. Bele bir facie heç bir memleketde görünmeyib. Bu meclisde haqq yolunda şehid olan imamımızdan ibret almaq meqsedile xütbeler oxunur, haqq yolunda nece şehid olmaq, zülmkarlığa ve münafiqliye qarşı mübarize .rmaq dersi verilir. Bu meclis İslam dinine devet etmeyin en yaxşı yoludur. Bu meclis bir daha gösterir ki, insanın ölümü ile heç ne unudulmur. Edilen qehremanlıq, şehidlik en uca zirve kimi qelblere hekk olunur. İmam Hüseyn(e) bütün İslam dünyasının fexridir, Peyğemberimizin balası ve ezizidir. Hüseyn adı ona Allah terefinden qoyulmuşdur. Peyğember(s) buyurur: ''Hüseyni seven meni sevir, meni seven Allahı sevir!'' Bu hedisden bele aydın olur ki, Hüseyni sevmeyen Peyğemberi sevmez, Peyğemberi sevmeyen ise Allahı, Allahı sevmeyen ise dinsizdir. İmam Hüseyn(e) münafiqlerle mübarizede sübut etmişdir ki, İslama qalib gelmek mümkün deyil. İslam dini yenilmez ve meğlubedilmez bir dindir. İmam Hüseyn(e)-ın ezadarlığının böyük savabı var. Ona göre ki, bununla müselmanlar qefletden oyanır, münafiqlerin ve zülmkarların at oynatmasına imkan vermir. İmam Hüseyn(e)-ın şücaetini onların yadına salır. Bildirilir ki, Hüseyn aşiqleri, ehli-Beyt şieleri İmam Hüseyn eleyhis-selamı heç vaxt unutmurlar. Bu ezadarlıq münafiq ve zülmkarlara serf elemir. Ona göre de onun eleyhinedirler. Müselmanlar ise zülmkarlığı ve edaletsizliyi aradan qaldıran Kerbela faciesini yaddan çıxarmamalıdırlar.
-
gulmeli soz danishirsan eger Allah ve Peygamberi buyurubsa ki, 12- emir olcaq senin aglin bes ne kesir sence bular gunahkar,ogrash,ichki ichen biri olacaq insan necede agilsiz olmalidir ki, bunu qebul ede. Hezreti Ibrahim bu meqami ovladlari uchun isteyende, Allah-Tealanin bu cavabi ile qarshilashdi: "Bu meqam(imamet) zalimlara qismet olmaz" beqere-124 Imami kim teyin etmelidir bilirsen? Umumi behslerden bele neticeye gelmek olar ki, imamlari Allah te'yin etmelidir. Chunk, onlar Peygamberin canishinleridirler.Peygamberler Allah terefinden sechildiyi uchun imamlar da Allah terefinden sechilmelidir.Biz eger Beqere 124 diqqet yetisek bunun shahidi ola bilerik.Eger Allah buyurursa ki, "Heqiqeten biz seni camaata imam qerar verirem" Demek, imam adi insanlar, xalq ve ummetin icmasi seche bilmez. 12 imama qureshden olacaq hedisi mehshurdur eger bunu qebul etsen onda bilmelisen ki, onlarin 1-cisi Imam Alidir Ebubekir yoxxxxxxxxx onda sene kimin haqqinin tapdalanmasi aydin olar. Должно быть двенадцать Халифов для этой общины, ВСЕ из них из Курайша. " [Муснад Ахмада ибн Ханбала, том 5 стp106] Интересно как можно додуматься поставить в один ряд Муавию(убийцу Имама Хасана(а)) и Праведного внука Пророка(с) Имама Хасана(а) (отравленного по приказу Муавии)? Или как можно ставить в один ряд Имамата внука Пророка(с) Праведного Хусейна(а) и его убийцу- пьяницу и развратника Езида сына Муавии? Как можно ставить в один ряд Праведного Имама Али(а) и Муавию посвятившего значительную часть жизни вражде , ненависти и войнам с Имамом Али(а)? Ненадо быть ученым чтобы осознать несостоятельность этих суждений.Даже сами представители ахли-сунны говорят что это всего лишь мнения и версии некоторых ученых ахли-сунны.Большего чем противоречащие друг другу и нереальные версии о двенадцати имамах ахли-сунна предоставить не может. Даже если взять в расчет тех халифов из тиранических династий Омейядов и Аббасидов пришедших ко власти после мученической гибели Имама Хасана (а) то даже арифметически их число не подгоняется под цифру 12 не говоря уже о об их аморальной и антиисламской сущности. sevmek shertlerden biridir hamsi deyil esas haqqini tanimagdi. On ikinci imam qeybdedir yoxsa hele bundan sonra dünyaya gelecek? ehli-Beyt şielerinin inancına göre, Peyğember(s)-in biliklerinin varisi ve ümmete veli olanların sayı on ikidir ki, bunlar da Peyğember övladları olan 12 imamdır. İslam Peyğemberi de mehz onları tanıtmış ve adlarını beyan etmişdir: 1-İmam eli(e), 2-İmam Hesen(e), 3-İmam Hüseyn(e), 4-İmam Zeynel-Abidin(e), 5-İmam Mehemmed Baqir(e), 6-İmam Ceferi Sadiq(e), 7-İmam Museyi- Kazim(e), 8-İmam Rza(e), 9-İmam Mehemmed-Teqi(e), 10-İmam eliyyen-Neqi(e), 11-İmam Hesen esgeri(e), 12-İmam Mehdi (ec.) Hamı onun zühurunu gözlemekdedir. Hele on iki imam dünyaya gelmemişden önce ülame ve sehabe bu eqidede idi ki, Peyğemberimizden sonra ümmete on iki şexs rehber olacaq. Meşhur sünnü alimi Buxari ''Sehihi Buxari'' c. 9, seh.101-de yazır: ''Hezret Peyğember buyurmuşdur ki, sizin on iki emiriniz olacaq ve onların hamısı Qüreyşdendir.'' Tirmizi ''Sehih''inde (c. 2) ve ehmed ibni Henbel ''Müsned''inde (c. 1 seh.9, c. 2 seh.101, c. 5 seh.92) Cabirden neqlen yazırlar: ''Peyğember buyurdu ki, İslam dini, hamısı Qüreyş qebilesinden olan ve size xelifelik edecek on iki şexsiyyetle sabit ve daimi qalacaqdır.'' Şie mezhebi Qüreyş qebilesinden ümmete rehber olan on iki şexsi mehz Peyğemberin öz neslinden, qüreyşlilerden olan on iki imamı qebul edir. On ikinci imamın qeybde olması haqqında da şielerin elinde deliller ve sübutlar vardır. Peyğemberi ekremden bütün zamanlar üçün bir hedis neql olunub: ''Her kes öle ve öz zamanının imamını tanımaya, cahiliyyet dövrünün insanları kimi ölmüşdür.'' Bu hedisi görkemli ehli-sünne alimleri öz kitablarında yazmışlar, bele ki, 1-''Sehihi Müslüm'' c. 12, seh.440, 2-''Sehihi Buxari'' c. 5, seh.13, 3-''Kenzül Ümmal'' c. 1, seh.103, 4-''Müsnedi ehmed'' c. 4, seh.96 buna sübutdur. Bu hedisden aydın olur ki, her zamanın öz imamı var. Bele bir sual meydana çıxır ki, bes bu zamanın imamı kimdir? Cavab ise budur ki, bu zamanın imamı 12-ci imam Hezreti Mehdi(ec.)-dir. Onu görmek ise mümkün deyil, çünki o, sünni ve şienin qebul etdiyi tarixi senedlere esasen dünyaya geldikden sonra Allahın iznile qeybe çekildi ve hal-hazırda qeybdedir. Sünnü alimlerinin en görkemlisi Teberi 12-ci imamın qeybi zamanında yaşamışdır ve hemin dövrde o, ''Tarixur-resul-vel-mülük'' kitabında bu tarixi hadise barede yazmışdır. Kitab ''Teberi tarixi'' adı ile meşhurdur. ''Tenbihul eşraf'' ve ''Murucus-zeheb'' kitablarında da, bu barede melumatlar var. ehli-sünne mezhebinde İmam Mehdi(e)-ın qeybe çekilmesi barede 500-den artıq hedis vardır.
-
Elehdariyam men durub yazsam 2-gun vaxt lazimdir
-
Tamamile dogrudur. ola bilsin movzu kimese agir gelsin bele olan halda vacib deyil haqq baresinde nese yazmaq sadece izleyin.
-
Salamlar. Evvela nurchu qardash sen umumi yazdigin uchun cavabida umumi almaga laiqsen eger sen bir bir iradlarini bildirseydin cavabida bir bir alacaqdir. Sen dediyin sozlerin duz amma batil meqsedde istifade etdiyin uchun Allahdan sene rehmet diliyirem. Evvela sen dediyin hedis hechde sen deyen kimi deyil buyurub baxa bilersen. Пророка Мухаммада (да благословит Аллах его и род его!) будут двенадцать правителей. صحيح يكون اثناعشر اَميراً فقال كلمة لم اسمعها، فقال ابى: اِنه قال كلّهم من قريش. Перевод:البخارى فى كتاب الاحكام ج 9 ص 81 السطر الآخير- روى بسنده عن جابر بن سمرة قال: سمعت النبى (ص) يقول: В книге «Сахих аль-Бухари», в разделе «Аль-Ахкам» том 9, стр. 81 на последней строке приведен хадис с передатчиками, восходящими к Джабиру ибн Самурату, что он сказал: «Я слышал от Пророка Ислама (да благословит Аллах его и род его!), что он изволил сказать: «Будут двенадцать эмиров (правителей)». Продолжение этого предания я не расслышал и вынужден был спросить у отца. Оно было таковым: «И все они из Курайшитов». Этот же хадис с двумя путями повествователей зарегистрировал Ахмад ибн Ханбал в своей книге «Муснад» т. 5, стр. 90, 92. صحيح مسلم فى كتاب الامارة: ج 2 ص 79 و ص 80- فى باب الناس تبع لقريش: روى بسندين عن جابر بن سمرة قال دخلت مع ابى على النبى (ص) فسمعته يقول: اِن هذا الامر لا ينقضى حتى يمضى فيهم اثنى عشر خليفة (قال) ثمّ تكلّم بكلام خفيّ علىّ (قال) فقلت لابى: ما قال؟ فقال: قال: كلّهم من قريش. Перевод: Муслим в своей книге «Сахих», в разделе «Аль-Амарат» т. 2, стр. 79-80 привел хадис с двумя путями передатчиков от Джабир ибн Самурата, что тот сказал: «Я с отцом посетил Пророка Ислама (ДБАР) в то время, когда он говорил: «Воистину, не истечет срок этого предписания (предписания Ислама) до тех пор, пока не закончится правление двенадцати халифов…». После, Пророк продолжил очень тихим голосом, что я не расслышал, тогда я спросил у отца: «Что изволил сказать Пророк?». Он ответил: «И все они из Курайшитов». صحيح ترمذى ج 2 ص 35- روى بسندين عن جابر بن سمرة قال: قال رسول الله (ص): يكون من بعدى اثناعشر اميراً (قال) ثمّ تكلّم بشى لم اَفهمه فسألت الذى يلينى فقال: قال: كلهم من قريش. Перевод: В своей книге «Сахих» Термези /т. 2 стр. 35/ также приводит хадис, переданный двумя путями передатчиков, восходящими к Джабир ибн Самурату, который слышал от посланника Аллаха (ДБАР), что он сказал: «После меня будут править двенадцать правителей…». В продолжении он сказал очень тихим голосом, что я не расслышал и вынужден был спросить. Мне ответили: «И все они из Курайшитов». Ozunde qebul edirsen ki, hardasa Alinin haqqi tapdalanib eger beledirse sene bir sual birinin haqqini berpa etmeye chalishmag ne vaxtdan qebahetdir? Eslinde biz Hazreti Ali haqqinda ne ifrata getmishik nede tefrite meselem siz Hazreti Ali haqqinda tefrite dushmusuz bunada sebeb sizin onu Ilahi rehber gonderildiyine inanmamagvuzdur.Shieler ise Ali Allahilerden savayi olaraq Alini Allah saymirlar senin dediyin ifrat meseleside gorunur ki, puch ve agilsizliqdir chalish birde bele qeletler buraxmaq sen 10 15 il haq yolda olmusan indi ise zelalete dushmusen. Imam Mehdi(canim ona feda olsun) Zuhur ederken biz shielere onun etrafinda olacayiq bunu ise gelecek sene gosterer heqiqetende biz O AGANIN zuhurunun intizarindayiq. yenede deyirem eger senin iradlarin varsa bize qarshi bir bir de cavabni men yazaram. Salamat Nurchu qardash. Hormetle Nardarani
-
Vahhabilerden qutardig indide bizim Azerbaycanimiza nurchular uz tutub bilirsiz men axir vaxtlar esil sunni gormek hesretine dushmushem
-
Mut’anın Yasaklanışı Zinanın Artışına Neden Olmuştur Eğer dikkat edecek olursanız, mut’a hükmü fesadın nedeni değildir. Aksine mut’ayı yasaklamak zinayı yaygınlaştırır. Zira daimi nikahla evlenemeyen gençler mut’ayı da Ömer yasakladığı için şehvetine hakim olamayınca mecburen zina edecektir. Zinanın yaygın olduğu toplumlarda ise hürmet perdeleri yırtılır, insanlık namusu sarsılır, birçok cinsel hastalıklar yaygınlaşır ve aileler dağılıp perişan olur. Nitekim imam Ahmed Sa’lebi ve Taberi kendi tefsirlerinde, imam Ahmed bin Hanbel ise Müsned’de mut’a ayetinin tefsirinde müsned olarak Hz. Ali (a.s )’den şöyle rivayet etmektedir: “Ömer mut’ayı yasaklamasaydı, kötüler dışında hiç kimse zina etmezdi.” Hakeza İbn-i Cureyh ve Amr bin Dinar, Abdullah bin Abbas’dan şöyle rivayet etmekteler: “Mut’a rahmettir, Allah-u Teala onunla Muhammed’in ümmetine rahmet etmiştir. Eğer Ömer yasaklamasaydı kötüler dışında hiç kimse zina etmezdi.” O halde Peygamber (s.a.a)’in ashabının da buyurduğu gibi mut’a zinanın sebebi değildir. Aksine mut’ayı yasaklamak zinayı yaygınlaştırmaktadır. Dolayısıyla Allah Teala’nın Peygamber (s.a.a) vasıtasıyla topluma bildirdiği hükümler, kıyamete kadar tüm insanlığın hayrınadır. Burada söylenecek çok söz ve mut’anın haram olduğunu söyleyen görüşün batıl olduğu hakkında birçok delil vardır. Ama burası yeri değildir. Ayrıca biz de bu konuyu bahsetmiyorduk, ben sadece Peygamber (s.a.a) zamanında yaygın olan bir amelin, uydurulan hadislerle değiştirildiğine örnek göstermek istemiştim. İstedim bilesiniz ki, Allah’ın birçok hükümleri değiştirilmiş, helal ve haramlarla oynanmıştır. Şii ve Sünni ulemanın ittifak etmiş olduğu humus ve iki mut’a hükmü, Peygamber (s.a.a) zamanında ümmet arasında yaygın ve uygulanan bir şeydi. Sonradan Ömer kendi arzusunca hiçbir delil olmaksızın helali haram kılmıştır. Şimdi de milyonlarca Müslüman hiçbir delil olmaksızın sadece atalarının izinden giderek bu inancı savunmaktadır. Halbuki bizzat kendi muteber kitaplarınızdaki hadisler ve Kur’ân ayetleri humus ve bu iki mut’a hükümlerinin nesh edilmediğini açıkça beyan etmektedir. Buna rağmen nesh edildiği hakkında hiçbir delil olmayan bu hükümlerle amel edenleri bizzat sapık ve dalalet ehli sayıyorsunuz. Dolayısıyla ümmet arasında Ebu Talib (r.a)’in mümin ve Müslüman olduğu bilindiği halde Zehzah hadisi uydurularak tam tersi gösterilmiştir. Halk da düşünmeden taklit ederek gerçekleri çiğnemiştir. Düşünen ve bilgi sahibi insanlar için bu kadar delil yeterlidir. Basiret ehlinin de bildiği gibi Ebu Talib’in iman etmiş olduğu hakkında birçok delil vardır, biz de özetle konuyu aktarmaya çalıştık. Hz. Ali (a.s)’ın düşmanları Hariciler, Nasibiler ve Emeviler Ebu Talib (r.a)’in dirilerek Kelime-i Şahadeti söylemiş olduğunu görseler bile, yine tevil edecek, başka anlamlar çıkaracaklardır. Bu konuda daha fazla bilgi isteyenler, Celaluddin Suyuti, Ebu’l- Kasım Belhi, Muhammed bin İshak, İbn-i Sa’d, İbn-i Kuteybe, Vakidi, imam Musuli, Şevkani, Telmesani, Kurtubi, Berzenci, imam Şa’rani, Ebu Cafer İskafi ve benzerlerinin kitaplarına müracaat etmelidir. Bunların hepsi de Ebu Talib (r.a)’in iman ettiğini kabul etmekte ve genelde bu konuda müstakil kitaplar yazmışlardır. Özetle bu söylenenlerden de anlaşıldığı gibi soy açısından Ali (a.s) büyük bir makama sahiptir. Ashaptan hiçbirisi o mukaddes makamda değildir. Gerçek .çık ortada, kimseye gizli değildir; Ancak kör olanlar, ayı göremiyorlar.
-
Evlenmek tövsiyyesi Tarixlerden melum olur ki, Xedice öz esrinin alimlerinden eşitmişdi ki, Mühemmed adlı bir nefer axırıncı peyğember olacaq ve onunda buna mexsus eqidesi vardı. Bir müddetden sonra Xedice Mühemmedi öz karvanına başçı seçir. Belke de Xedicenin bu emeli Mühemmedi yoxlamaq, alimlerin sözünün düz olub-olmadığını anlamaq ve bu Mühemmedin hemin Mühemmed olduğunu deqiqleşdirmekdi. Mühemmed karvanın başçısı olan günden Xedice onu bir qulama tapşırır ki, onun gördüyü işlere fikir versin. Çox keçmir ki, qulam Mühemmedi Xedice üçün berk terifleyir ve Xedice Mühemmedi öz yanına çağırıb deyir: ''Men senin düzgün ve temiz adam olmağını bilirem ve isteyirem ki, sene ere gedim''. Mühemmed ehvalatı emisine ve yaxınlarına danışır. Onlar Xediceni emisinden istemek üçün evlerine gedirler ve gelmekde meqsedlerini Xedicenin emisine deyirler. Xedicenin emisi böyük alim olsa da özünü itirir ve ne cavab vereceyini bilmir. Bu demde Xedice her şeyi aşkar olaraq deyir: ''Siz ne qeder menim baremde cavab vermeye ixtiyar sahibi olsaz da, menim de, o qeder ixtiyarım var ki, özüm barede cavab verem.'' Bu sözlerden sonra Xedice Mühemmede deyir: ''Mühemmed men özümü sene verdim ve senden heç bir şey istemirem ve emine de ki, toy üçün deveni kessin. Xedice emisi oğlu Veqreti özüne vekil seçir. O vaxt ki, Mühemmed ve Xedice vekilnameni yazdılar, Xedice Verqete böyük bir hediyye verdi ki, onun qiymeti 500 misqal idi. Mühemmed isteyirdi ki, evden bayıra çıxa, bu demde Xedice ona buyurdu: ''Menim evim senin evindir ve men senin qulluqçunam, ne işin olsa buyura bilersen''. Bele evlenmek Peyğemberin xeyrine idi. Çünki bir terefi feqir-füqera olduğundan, diger terefden iyirmi beş yaşı var idi, lakin hele evlenmemişdi. Bu sebebden bu cür böyük toy meclisi Peyğemberin qem-qüssesin aradan götürdu
-
strannica_night siz bu deqiqe butun shiye alemine sher yaxdiz tebrik edirem!
-
butun sunni ve shiye alimlei nisa 24 sige ayesi oldugunu deyir siz neyi qoyub neyi danishirsiz vaxtdan_uca_ ozuve fikir mence agilli adama bu kelme bes eder.
-
3-suala elave ''Siğe'' nedir? ''Siğe'' İslam aleminde müveqqeti evlenmek demekdir. İnsanlar öz telebatlarını siğe etmekle ödeye bilerler. elbette ki, siğe etmek şerietde müeyyen olunmuş qaydalara ve qanunlara esasen olmalıdır. Biz size siğe qaydaları haqqında yox, sadece onun icazesi barede melumat vereceyik, daha deqiq desek siğenin dini esasları haqqında bilgiler söyleyeceyik. (Siğe qaydaları ile maraqlananlar ise şie alimlerinin risalelerine müraciet ede bilerler.) Siğe barede olan Quran ayesi ve hedislerden aydın olur ki, siğenin şeriete uyğun olmasında heç bir şübhe yeri yoxdur. Qurani-Şerifde, ''Nisa'' suresinin 24-cü ayesinde siğenin düzgün olmasını sübut eden delil vardır. ''İstifade (yaxınlıq) etdiyiniz qadınların haqlarını lazımi qaydada verin.'' Bu ayenin müveqqeti evlenme (siğe) haqqında nazil olması barede meşhur sünnü alimleri öz tefsir kitablarında yazmışlar. ebu Cefer Mehemmed ibni Cerir Teberi öz tefsirinde Sedi, Mücahid ve ibni Abbasdan neql edir ki, ''Nisa'' suresi 24-cü aye müveqqeti evlenme baresinde nazil olmuşdur. Hemçinin meşhur ehli-sünne alimi Süyuti ''ed-durrul-mensur'' (c. 2, seh.140) kitabında bu haqda qeyd etmişdir. Müveqqeti evlenme barede nazil olan aye haqqında ve Peyğember(s)-in dövründe müveqqeti evlenmenin olması haqqında başqa ehli-sünne alimlerinin kitablarına da müraciet ede bilersiniz, ''Sehihi Buxari'', ''Müsnedi ehmed'', ''Sünneni Beyheqi'' c. 7, seh.306, ''Tefsiri Teberi'' c. 5, seh.9, ''Sehihi Müslüm'' c. 1, seh.395, ''Tefsiri Fexri Razi'' c. 3, seh.201. Müslüm ibni Heccac Cabir ibni Abdullahın ve Selamet ibni ekunun bele buyurduqlarını neql edir: ''Allahın Peyğemberi size istimtanın (müveqqeti evlenmeyin) icazesini verdi, yeni müveqqeti evlenmeni inayet etdi.'' Peyğemberin carçısı bizim yanımıza gelib dedi: ''Allahın Peyğemberi size istimtanın yeni müveqqeti evlenmeyin icazesini verdi.'' (''Sehihi Müslüm'' c. 4, seh.130, Misir çapı) Bu aye ve hedisler Peyğemberin(s) vaxtında siğenin olmasını sübut edir ve bize aydın olur ki, heqiqeten de Peyğember(s)-in zamanında müveqqeti evlenme var idi. Göresen sonradan ne baş verdi ki, müveqqeti evlenme ixtilaflı meseleye çevrildi ve bir çox mezhebler indi de bunu qebul etmirler. Gelin yene de ehli-sünne alimlerinin kitablarına müraciet edek. Müslüm ibni Heccac yazır ki, İbni Abbas ve İbni Zübeyr, qadınları siğe etmek ve hecc mütesi (Heccide Ömre ve Hecc emelleri arasında insanın öz halalı ile (ister müveqqti, istersede daimi kebinden olan ehli-eyalı ile) yaxınlıq etmesi) barede ixtilaf etdiler. Cabir ibni Abdullah bunları görüb dedi: ''Biz Peyğemberi ekremin sağlığında onların her ikisine emel edirdik. Amma sonra Ömer bize o iki şeyi qadağan etdi ve ondan sonra daha biz ona emel etmedik.'' (''Sehihi Müslüm'' c. 1, seh.395, Misir çapı) (''Sünneni Beyheqi'' c. 7 seh.206) ''eger Ömer müveqqeti evlenmeyi qadağan etmeseydi, bedbext ve yaramaz insanlardan başqa heç kes zina etmezdi.'' (''ed-dürrul-mensur'' c. 2 seh.140) eli ibni Quşçi ise yazır ki, Ömer ibni Xettab minbere çıxıb bele dedi: ''Ey camaat, üç şey vardır ki, Peyğember(s) zamanında var idi, men onları qadağan edirem. Onlar qadınlarla müveqqeti evlenme, hecc mütesi ve azanda ''heyya ela xeyril-emel''den ibaretdir.'' Bele hedisler heddinden artıq çoxdur. Maraqlanmaq isteyenler ehli-sünne kitabları olan ''Müsnedi ehmed'' (c. 3 seh. 356 ve 363), ''Zadul-mead'' (c. 1 seh.444), ''Sehihi Müslüm'' (c. 1 seh.395) ve ''Süneni Beyheqi'' kitablarına müraciet ede bilerler.
-
Salam Windfall sizin bu suali niye tek mene verdiniz mene chox maraqli oldu chun ki, eger siz sualin cavabni axtarirsizsa onda bunu cem formasinda hamiya verseydiz dahada meqsede uygun olardi yox eger meni bu sualla chetinliye salmaq fikrindesizse onda bu alinmayacaq ola bilsin men sizin sualiniza cavab vermeyim hachansabele olan halda bele basha dushmuyun ki,shiyelerin cavabi yoxdur yox sadece menim cavabim yoxdur bunu bu cure qebul etsez daha duzgun ve dogru olar qayidag suala Size nezerinize chatdirim ki, KIshinin oz mehreminden 3 ayda artiq ayri qalmasi beyenilmir bu sebeden Islam dini bize tekid edir ki bu ayriligi 3-aydan fazla etmeyin.
-
12-ci suala cavab Ne üçün şieler namazı birleşdirib qılırlar, bu şeriete zidd deyil? Sübh namazının vaxtı, sübhün açılmasından güneşin doğmasına qederdir. Zöhr ve Esr namazının vaxtları günorta çağının başlanmasından güneşin batmasına qeder olan müddetdir. Meğrib ve İşa namazlarının vaxtı güneşin qürubundan gece yarısına qederdir. Quranın ''İsra'' suresinin 78-ci ayesinde buyurulub: ''Gün batandan gece qaranlıq düşenedek namazını qıl ve habele seher (sübh) namazını (da qıl) …'' İslam Peyğemberi(s) müselmanlara rahat olsun deye zöhr ve esr namazlarının, meğrib ve işa namazlarının birlikde qılına bileceyine izn vermişdir. Erefatda güneş batarken camaat ''namaz, ya Resulellah!'' dedi, lakin Peyğember(s) bele buyurdu: ''Meşerül-heramda Meğrib namazını gecikdirdiler ve İşa namazıyla birlikde qıldılar ki, bu da eda idi, qeza deyildi.'' Şielerin namazı birleşdirib qılması göründüyü kimi, özbaşınalıq deyil, ümumiyyetle şielerin bütün emelleri Allahın emri, Peyğemberin buyruğuna esasendir. ''Peyğember(s)-le birlikde sekkiz rüket Zöhr ve Esr namazlarını ve yeddi rüket Meğrib ve İşa namazlarını birlikde qıldıq.'' (''Müsnedi Ehmed'' c. 1, seh.221) ''Ebu Şesaya dedim ki, fikir edirem, Allahın Peyğemberi Zöhr namazını texire saldı ve Esr namazını vaxtından evvel qıldı ve hemçinin Meğrib namazını gec qıldı. Ebu Şesa ise cavab verdi ki, men de bu cür düşünürem.'' Hedislerden açıq-aydın görünür ki, Peyğemberimiz(s) namazları birlikde qılmışdır. (''Müsnedi Ehmed'' c. 1, seh.251) İbni Abbas Beni-Temim qebilesinden olan bir kişiye hirslenib dedi ki, sen Peyğemberin sünnesini mene öyretmek isteyirsen? Men Allah Peyğemberinin Zöhrle Esr, Meğrible İşa namazlarını birlikde qılmasına şahid olmuşam. Abdullah deyir: ''Bu mesele menim üçün şübhe yaratdı ve ona göre de men Ebu Hüreyra ile görüşerken bu barede soruşdum. O, da İbni Abbasın sözünü tesdiq etdi.'' (''Sehihi Müslüm'' c. 2, seh.151, Misir çapı) ''Peyğemberimiz(s) Medinede heç bir düşmen qorxusu olmadan ve seferde olmadığı halda zöhr ile esr namazını birlikde qıldı. Sonra İbni Abbas Peyğemberin meqsedini beyan edir ki, o Hezret ümmetinden heç kimin zehmete düşmesini istemirdi.'' (''Sehihi Müslüm'' c. 2, seh.152) ''Peyğember(s) Medine şeherinde heç bir düşmen qorxusu olmadan ve yağış yağmadığı halda Zöhr ile Esr ve Meğrib ile İşa namazlarını birlikde qıldı. Seid İbni Cebir deyir ki, İbni Abbasdan soruşdum ki, ne üçün Peyğember bele edir? İbni Abbas ise cavab verdi ki, ona göre ki, istemirdi öz ümmetini zehmete salsın.'' (''Sehihi Buxari'' c. 1, seh.110) ''Peyğember yeddi rüket Meğrib ve İşa namazını ve sekkiz rüket Zöhr ve Esr namazlarını Medine şeherinde birlikde qıldı.'' (''Müteqqi Hindi'', ''Kenüzul-ümmal'' c. 8, seh.246) Abdullah ibn Ömer deyir: ''Peyğember(s) öz veteninde olarken seferde olmadığı halda, Zöhr ile Esr namazını ve hemçinin Meğrible İşa namazlarını birlikde qıldı. Sonra bir kişi İbni Ömerden soruşdu ki, ne üçün Peyğember namazları bele qıldı? İbn Ömer cavab verdi ki, Ona göre ki, o öz ümmetini eziyyet ve çetinliye salmaq istemirdi. Eger bir kes istese bu namazları birlikde qıla biler.'' (Kenzul-ümmal'' c. 8, seh.247) Cabir ibni Abdullah deyir: ''Peyğember(s) Zöhr ile Esr namazlarını birlikde bir azan ve iki iqameye qılırdı.'' Hedisleri oxuduqdan sonra bu namazların birlikde qılınmasının caiz olduğu su kimi aydındır. Melumdur ki, Allahın Resulu ilahi emri gecikdirmezdi. Peyğemberimizin meqsedi bu namazları bir vaxtda qılmağın mümkünlüyünü bildirmek idi.
-
10-cu suala cavab On ikinci imam qeybdedir yoxsa hele bundan sonra dünyaya gelecek? Ehli-Beyt şielerinin inancına göre, Peyğember(s)-in biliklerinin varisi ve ümmete veli olanların sayı on ikidir ki, bunlar da Peyğember övladları olan 12 imamdır. İslam Peyğemberi de mehz onları tanıtmış ve adlarını beyan etmişdir: 1-İmam Eli(e), 2-İmam Hesen(e), 3-İmam Hüseyn(e), 4-İmam Zeynel-Abidin(e), 5-İmam Mehemmed Baqir(e), 6-İmam Ceferi Sadiq(e), 7-İmam Museyi- Kazim(e), 8-İmam Rza(e), 9-İmam Mehemmed-Teqi(e), 10-İmam Eliyyen-Neqi(e), 11-İmam Hesen Esgeri(e), 12-İmam Mehdi (ec.) Hamı onun zühurunu gözlemekdedir. Hele on iki imam dünyaya gelmemişden önce ülame ve sehabe bu eqidede idi ki, Peyğemberimizden sonra ümmete on iki şexs rehber olacaq. Meşhur sünnü alimi Buxari ''Sehihi Buxari'' c. 9, seh.101-de yazır: ''Hezret Peyğember buyurmuşdur ki, sizin on iki emiriniz olacaq ve onların hamısı Qüreyşdendir.'' Tirmizi ''Sehih''inde (c. 2) ve Ehmed ibni Henbel ''Müsned''inde (c. 1 seh.9, c. 2 seh.101, c. 5 seh.92) Cabirden neqlen yazırlar: ''Peyğember buyurdu ki, İslam dini, hamısı Qüreyş qebilesinden olan ve size xelifelik edecek on iki şexsiyyetle sabit ve daimi qalacaqdır.'' Şie mezhebi Qüreyş qebilesinden ümmete rehber olan on iki şexsi mehz Peyğemberin öz neslinden, qüreyşlilerden olan on iki imamı qebul edir. On ikinci imamın qeybde olması haqqında da şielerin elinde deliller ve sübutlar vardır. Peyğemberi Ekremden bütün zamanlar üçün bir hedis neql olunub: ''Her kes öle ve öz zamanının imamını tanımaya, cahiliyyet dövrünün insanları kimi ölmüşdür.'' Bu hedisi görkemli Ehli-sünne alimleri öz kitablarında yazmışlar, bele ki, 1-''Sehihi Müslüm'' c. 12, seh.440, 2-''Sehihi Buxari'' c. 5, seh.13, 3-''Kenzül Ümmal'' c. 1, seh.103, 4-''Müsnedi Ehmed'' c. 4, seh.96 buna sübutdur. Bu hedisden aydın olur ki, her zamanın öz imamı var. Bele bir sual meydana çıxır ki, bes bu zamanın imamı kimdir? Cavab ise budur ki, bu zamanın imamı 12-ci imam Hezreti Mehdi(ec.)-dir. Onu görmek ise mümkün deyil, çünki o, sünni ve şienin qebul etdiyi tarixi senedlere esasen dünyaya geldikden sonra Allahın iznile qeybe çekildi ve hal-hazırda qeybdedir. Sünnü alimlerinin en görkemlisi Teberi 12-ci imamın qeybi zamanında yaşamışdır ve hemin dövrde o, ''Tarixur-resul-vel-mülük'' kitabında bu tarixi hadise barede yazmışdır. Kitab ''Teberi tarixi'' adı ile meşhurdur. ''Tenbihul eşraf'' ve ''Murucus-zeheb'' kitablarında da, bu barede melumatlar var. Ehli-sünne mezhebinde İmam Mehdi(e)-ın qeybe çekilmesi barede 500-den artıq hedis vardır.[/b]
-
1-ci sualin davami Matem merasimlerinin ve İmam Hüseyne ezadarlığın sebebi nedir? Yüz illerdir ki, her Meherrem ayında bütün dünyada bir çox müselmanlar, Peyğember(s) ve Ehli-beytini sevenler qemli göz yaşları ile Aşura merasimi qeyd edirler. Aşura günü bildiyimiz kimi İslam Peyğemberi(s)-in nevesi, Cennet genclerinin ağası, İmam Hüseyn(e) qeddar Yezidle mübarizede Yezid ve onun kömekçileri terefinden vehşicesine qetle yetirilmiş ve İmam ailesi dehşetli günler yaşamışdır. Hemin gün Yezid ve onun qeddar ordusu Peyğember(s)-in nevelerini, körpe uşaqları qetle yetirmiş, İmamın başını kesib, şeher-şeher gezdirib o mübarek başı nümayiş etdirmişdiler. Onlar bu hereketleri ile İmama qalib geldiklerini nümayiş etdirmek isteyibler, lakin derk etmeyibler ki, onlar artıq uduzublar ve bu hereketleri onlara qarşı ancaq nifreti artırır ve buna sübut 13 esr erzinde ekser müselmanların onlara lenet yağdırmasıdır. İmam Hüseyn(e) herekatı bütün müselmanlara böyük bir ders oldu ki, onun da uğurlu neticeleri oldu. En esası ise İslam dini qorunub saxlandı, melun Yezid qetle yetirildi, müselmanlar münafiqleri tanıdı ve İmam Hüseyn mektebi yaradıldı. Hüseyn mektebi tek müselmanlara deyil, qeyri müselman olan xalqlara da nümune olmuşdur. Meselen, Hindistanın azadlıq herekatının lideri Maxatma Qandi öz diskusiyalarından birinde ''Biz öz azadlıq herekatımızda müselman Hüseynden nümune götürdük'' deye qeyd etmişdir. Göründüyü kimi Aşura merasimini keçirmek qeyret, şücaet, vetenperverlik, edalet derslerini yaymaqdır. Xüsusen de bu derslerin bize ermeni yezidleri ile mübarizede, torpaqlarımızı azad etmek üçün çox tesiri var ve zeruridir. Lakin bezi ağzıgöyçekler, bu merasimler teşkil olunub keçirilende ağzını büzür ve mentiqe uyğun gelmeyen sözlerle ürekleri bulandırırlar. Eleleri de var ki, efir vasitesi ile müqeddes Qurani-Şerifden aye oxumaqla, ''Haram aylarda özünüze zülm etmeyin'' ayesini bu keçirilen merasime aid edirler ve camaat arasında çaşqınlıq yaradırlar. Qeyd edirler ki, Meherrem ayı haram ay olduğundan insan gerek özüne zülm etmesin. Bele şexsler derk etmirler ki, zülm etmek Aşura merasimini qeyd edib İmama ağlamaq deyildir, zülm bu merasimi yaddan çıxardıb min cür günahlar etmekdir. Eger Meherrem ayında bu merasimi qeyd etmek zülm hesab olunsaydı, demeli Zilhicce ayı da haram ay olduğundan bu ayda da heç kes eziyyet çekib Hecc qanunlarına uyğun şekilde Mekke şeherine ziyarete getmemelidir. Qeyd edek ki, bu ziyaretin eziyyeti Aşura merasiminin eziyyetinden qat-qat artıqdır. Aşura merasimi bizlere Hüseyn mektebini öyredir. Hüseyn mektebi ise bütün bu gösterilenlerle mübarize demekdir. Her kes bu mübarizeye qoşulsa, Aşura günü ve ümumiyyetle haram ay sayılan meherrem ayında ezadarlıq edib İmam Hüseyn mektebinin yaşanmasında iştirak etse özüne zülm etmez eksine böyük savab qazanar ve Hüseyn terefdarlarından sayılar. Cennet cavanlarının terefdarları olmaq, onun mektebinin yaşanmasında iştirak etmek, Qiyamet günü İmam Hüseyn şefaetini qazanmaq demekdir. Peyğember(s) buyurur: ''Ya Fatime, Qiyamet günü Hüseyne ağlayan gözlerden başqa qalan bütün gözler ağlayar.'' Ehli-Beyti sevenler Peyğember(s)-e olan etiqad ve imanları sebebinden Peyğember neslinde üz vermiş facie günlerinin ildönümünde bir çox yığıncaqlar teşkil ederek şehidleri yad edirler ve Qurani-Kerim oxuyurlar. Peyğember(s)-in vefat edib Cennet alemine teşrif .rdığı gün sefer ayının 28-de şieler meclisler teşkil edirler,ezadarlıq keçirirler ve mescidlerde İslam Peyğemberinin şexsiyyeti haqqında söhbetler edirler. Ceferilerin en duyğulu ve tesirli matem merasimi Meherrem ve Sefer aylarında keçirilen ezadarlıq günleri içerisinde Aşura, yeni Meherrem ayının 10-cu gününün merasimidir. Hemin gün İmam Hüseyn(e)-ın şehid olduğu gündür. Bu matem merasiminde minlerce böyük dini şexsler iştirak edir. Çünki, İmam Hüseynin başına gelen felaket, bela ve müsibet başqa facielere nisbeten daha dehşetlidir. Bele bir facie heç bir memleketde görünmeyib. Bu meclisde haqq yolunda şehid olan imamımızdan ibret almaq meqsedile xütbeler oxunur, haqq yolunda nece şehid olmaq, zülmkarlığa ve münafiqliye qarşı mübarize .rmaq dersi verilir. Bu meclis İslam dinine devet etmeyin en yaxşı yoludur. Bu meclis bir daha gösterir ki, insanın ölümü ile heç ne unudulmur. Edilen qehremanlıq, şehidlik en uca zirve kimi qelblere hekk olunur. İmam Hüseyn(e) bütün İslam dünyasının fexridir, Peyğemberimizin balası ve ezizidir. Hüseyn adı ona Allah terefinden qoyulmuşdur. Peyğember(s) buyurur: ''Hüseyni seven meni sevir, meni seven Allahı sevir!'' Bu hedisden bele aydın olur ki, Hüseyni sevmeyen Peyğemberi sevmez, Peyğemberi sevmeyen ise Allahı, Allahı sevmeyen ise dinsizdir. İmam Hüseyn(e) münafiqlerle mübarizede sübut etmişdir ki, İslama qalib gelmek mümkün deyil. İslam dini yenilmez ve meğlubedilmez bir dindir. İmam Hüseyn(e)-ın ezadarlığının böyük savabı var. Ona göre ki, bununla müselmanlar qefletden oyanır, münafiqlerin ve zülmkarların at oynatmasına imkan vermir. İmam Hüseyn(e)-ın şücaetini onların yadına salır. Bildirilir ki, Hüseyn aşiqleri, Ehli-Beyt şieleri İmam Hüseyn eleyhis-selamı heç vaxt unutmurlar. Bu ezadarlıq münafiq ve zülmkarlara serf elemir. Ona göre de onun eleyhinedirler. Müselmanlar ise zülmkarlığı ve edaletsizliyi aradan qaldıran Kerbela faciesini yaddan çıxarmamalıdırlar
-
3-Временный брак Брачный союз между женщиной и мужчиной бывает иногда постоянным и границы их союза не регламентируются. Иногда этот союз бывает временным и тогда определяются его границы и время. И эти вида брака имеют только одну разницу – один постоянный, а другой временный. При заключении брака должны соблюдаться следующие условия. 1.У женщины и мужчины не должны быть препятствия к их браку с точки зрения родства и т.д., иначе их союз будет недействительным. 2. Условия брака должны быть согласованны с обеих сторон в брачном союзе. 3. Срок брака должен быть заранее обозначен. 4. Брак должен исполняться на основании закона. 5. Дети, рождённые от временного брака, является законными детьми, имеющими все права детей от постоянного брака. Детям от постоянного брака даются права и удостоверения личности, так же дети, рождённые от временного брака в этом отношении не отличаются от них. Дети от временных браков имеют право на наследство. Если срок временного брака подошёл к концу, то женщина, если она не является бесплодной, должна выждать определённый период, чтобы выяснить беременна ли она или нет. Также и другие правила постоянного брака должны соблюдаться по отношению к временному браку, с тем различием, что Мут'э (временный брак) узаконен для разрешения определённых интимных потребностей. При временном браке расходы женщины не накладываются на мужчину, и в то же время, когда женщина во время заключения временного брака ставит условия, что не будет брать наследство, т.е. не унаследует мужу. Мы имеем убеждения в том, что законы исламской религии, являются последними божественными законами и эти законы неизменны и постоянны для исполнения до Судного дня. В этих божественных законах дан ответ на все вопросы и нужды человечества. Мы говорим, что если молодой человек с целью продолжения учёбы или работы должен в течении нескольких лет пребывать в одной стране или в далёком городе, при условии когда невозможно вступить в постоянный брак, он встает перед выбором трёх путей: 1. Оставаться в положении холостяка. 2. Опуститься в болото распутства и запятнать свою честь 3. В рамках исламского закона, о котором мы упомянули, вступить в дозволенный временный брак. Можно перечислить по пальцам людей, которые могли бы терпеть, отказавшись от интимных отношений. В большинстве случаев человек не в силах устоять перед природным инстинктом. Люди, выбравшие второй путь, запятнают себя, и с точки зрения Ислама это харам, т.е. является грехом. Только третий путь является соответствующим человеческой природе, который ясно разъяснил исламский шариат. В период правления его светлости Посланника Аллаха (ДБАР), люди использовали этот исламский закон (имеется в виду временный брак) для удовлетворения своих жизненных проблем и нужд. Однако затем среди мусульман произошли разногласия относительно этого вопроса. В этой связи мы считаем необходимым остановиться на следующем моменте: Люди, которые страшатся и избегают временного брака, считая его незаконным, должны знать, что все факихы (исламские учёные и исследователи) признали правильным в постоянном браке то, что называется временным браком, то есть, когда заключается постоянный брак, однако, скажем после одного года или меньше того, или больше, обе стороны имеют намерение произвести развод. Ясно, что подобный союз считается относительно постоянным, однако по истине это временный брак, с той разницей, это временный брак официально и тайно является временным, однако тот же брак, который считается постоянным (в его внутренней стороне) является временным. Люди, осуждая такой брак, который только внешне выглядит постоянным, должны знать о признании такого брака законным всеми исламскими учёными. В таком случае осуждение временного брака, является осуждением самих себя. После ознакомления с временным браком, мы приведём доказательства разрешённости временного брака с точки зрения Корана и Сунны. В начале мы хотели бы сказать, что: 1. Временный брак был разрешён в раннем Исламе в период правления его светлости Пророка Ислама (ДБАР). 2. В период правления его светлости Посланника Аллаха (ДБАР) этот закон не был отменён. Священный Коран говорит: «А за то, что чем вы пользуетесь от них, давайте им награду по установлению» (4/24). 1. Этот священный аят относится к временному браку, если бы этот аят относился к постоянному браку, то была бы необходимость в аналогии и сходстве? 2. Слова “Уджурахунна” в значении вознаграждения, платы, ясно, что это относится к временному браку, так как в постоянном браке нет необходимости в плате и награде. 3. Комментаторы Корана, как шииты, так и сунниты считают ниспослание этого аята о временном браке. Джалаладдин Суюти в тафсире «Дурр аль-мансур признаёт, что этот аят относится к временному браку» («Дар аль-Мансур» том 2, стр. 140). Абу Джафар Мухаммад ибн Джарир Табари в своём тафсире «Тафире» от ибн Аббаса приводит хадис, что этот аят был ниспослан о временном браке. Авторы “Cахихов” и “Муснада” – главных суннитских книг, так же признают истину ниспослания данного аята о временном браке. Так Муслим ибн Хаджадж в своём “Сахихе” приводит от Джабира ибн Абдаллы и Салмат ибн Аква' предание: «Посланник Аллаха (ДБАР) дал вам разрешение на плату женщине, т.е. временный брак “Мут'е”» (Сахих Муслим, том 4, стр. 130, издательство Египет). Существует множество достоверных хадисов, которые мы не приводим. Хотелось бы сказать, что в раннем Исламе, то есть в период правления его светлости Посланника Аллаха (ДБАР), “мут'е” – временный брак, был дозволенным, и все мусульмане признают это. Вопрос в следующем, был ли упразднен этот аят Священного Корана? То есть, относится ли этот аят к определенному времени и не имеет никакого отношения к современности? Не найдётся пожалуй ни одного человека из учёных, который бы отверг то, что временный брак существовал в период правления Посланника Аллаха (ДБАР), однако существуют мнения о определенном времени, когда этот брак был разрешён. История Ислама и множество достоверных хадисов доказывают, что этот закон Аллаха о временном браке существовал до периода правления второго халифа, который запретил временный брак. Муслим в своем «Сахих» приводит следующее: «Ибн Аббас, ибн Зубейр спорили между собой относительно временного брака, и «мут'ат аль-хадж», тогда Джабир ибн Абдулла сказал: «Мы во времена Пророка (ДБАР) совершали эти деяния (то есть временный брак, и «мут'ат аль-хадж»), затем Умар отстранил нас от этого. Пос-ле мы больше этого не делали (т.е. временный брак)» (Сахих Муслим, том 1, стр. 395; Сунан Бахки, том 7, стр. 206). Джалалладин Суюти в своем тафсире приводит от Абд-Разака и Абу Давуда, от ибн Джарира, а они из «Хакам» приводят следующее: был задан вопрос о “мут'е”, упразднён ли временный брак? Сказал: «нет», и сказал Али (ДБМ): «Если бы Умар не запретил временный брак, то кроме людей жестоких, никто бы не запятнал себя в распутстве (т.е. зина)» (Дурр аль-мансур, том 2, стр. 140). Али ибн Мухаммад (Кушчи) говорит: «Умар ибн Хатаб сказал с минбара: «О люди! Три вещи, которые я запрещаю и буду наказывать за их исполнение. Это временный брак, «мут'ат аль-хадж» и слова “Хайя аля Хайриль амал” во время призыва на молитву»». Необходимо отметить, существует множество хадисов на эту тему, признанные как суннитами, так и шиитами, которые мы не будем приводить здесь. Необходимо отметить следующее, что временный брак, является одним из разделов брака, который подразделяется на временный и постоянный, женщина, которая вступает во временный брак является законной женой, так же и мужчина считается её законным мужем. В Священном Коране мы читаем: «Которые хранят свои органы, кроме как от своих жён и того, чем овладела десница их – ведь они не встретят упрёка» (23/5-6). Женщины, которые вступают в брачный союз “мут'е” в рамках исламского закона, являются из искренних и верных жён и они не выходят за рамки дозволенности и благочестия. Женщина, которая вступает во временный брак, будет считаться полноправной супругой, потому что значение “своих жён”, включает несомненно и тех женщин, которые вступают во временный брак.
-
2-Esline qalsa Allahdan bashqasina ibadet ceferi mehzebinde shirk ve boyuk gunahlardan sayilir hetta shiyeler vahabiler kimi Allahin cisim olmasinida qebul etmirler bele olan halda bu yersiz iradlar dogurdanda yersizdir . Некоторые люди считают, что земной поклон во время молитвы на землю, или на землю извлеченную из Кербелы (место мученической смерти его светлости имама Хусейна (ДБМ)) является нововведением и ширком. Отвечая на данный вопрос, необходимо во-первых сказать, что между поклонением на землю и поклонением Аллаху имеется большая разница. Поклонение Аллаху, означает прежде всего поклонение только Аллаху и во имя Аллаха, в то время как поклонение на землю не означает, что это является поклонением кому или чему-либо помимо Аллаха. Мы вынуждены останавливаться на таких моментах, разъясняя, казалось бы, всем понятные вещи. Все мусульмане мира поклоняются Аллаху, совершая земной поклон на что-либо (ковёр, материю и т.д.). Однако здесь не возникает вопрос о поклонении кому-либо, кроме Аллаха. И также поклоны считаются поклонами Аллаху. Пол в масджид аль-Харам в городе Мекке сделан из мрамора, т.е. место поклонения каменное, но ведь цель поклонения мусульман в городе Мекке – Аллах, а не мрамор. Следовательно, поклонение на землю или траву не является поклонением им, а является поклонением Аллаху. А так же его светлость Посланник Аллаха (ДБАР) сказал: «Земля для меня - место поклонения и очищения» (Сахих Бухари «Книга Молитв» стр. 91). Из этого хадиса следует, что поклонение на землю и поклонение Аллаху, не имеют между собой никакой связи. Следовательно, поклонение на землю, глину, камень является поклонением Аллаху, Единому. Для того, чтобы более подробно разъяснить данный момент, мы приведем высказывания предводителя шиитов имама Садига (ДБМ). Хашим ибн Хаким говорит: «Я спросил у имама Садига (ДБМ) о том, как правильно совершать земной поклон». Его Светлость (ДБАР) сказал: «Поклон необходимо совершать только на землю и на то, что из земли произрастает, кроме того, что употребляется в пищу и для ношения». Я спросил: «Пусть я буду вашим выкупом, какова причина этого?» Имам (ДБМ) ответил: «Поклон – смирение и повиновение только Аллаху, и не правильно, если поклоны будут на что-либо из одежды и употребляемого в пищу. Так как поклонники и любители этого временного мира являются невольниками лакомств и одеяний, а человек во время поклона поклоняется Аллаху и потом не будет хорошим примером прикладывать лоб во время поклона к тому, что является основой поклонения глупых, тех кто является поклонником этого временного мира. Поклонение на землю прекраснее и лучше, потому что простота и смиренность перед Великим Аллахом имеет лучшее и большее значение» (Бихар аль-анвар, том 85, стр. 147). Из этой речи ясно видно, что поклонение на землю является признаком простоты и смирения перед Владыкой Миров и является лучшим поклонением Аллаху. 1. Некоторые из собирателей и исследователей священных хадисов в книгах «Сахих» и «Муснад» привели речь Пророка (ДБАР), где Его светлость (ДБАР) обозначил землю местом поклонения (саджда). Его Светлость сказал: «Земля для меня - место поклонения и очищения» (Сунан Бахки, том 1, раздел Молитва, стр.91). Из слов его светлости Посланника Аллаха (ДБАР) видно, что поклонение на землю было одним из приказов Аллаха для последователей исламского учения. На этом основании поклонение на землю или на камень во время молитвы считается правильным и законным. 2. Предания и священная традиция является доказательством того, что Посланник Аллаха (ДБАР) и мусульмане первого поколения, совершая намаз, прикладывали лоб к земле. Так, Умм Салиме – жена Пророка Ислама (ДБАР) приводит хадис, где его светлость Посланник Аллаха (ДБАР) сказал: «Свой лик обрати к Аллаху, а поклоны совершай на землю» (Канз ал-уммал, том 7, стр. 465, хадис 19809). В данном хадисе «Тураб» в речи посланника Аллаха имеется два важных момента. Из данного хадиса мы выводим следующие важные моменты: необходимо совершать поклон на землю и обращение в данном хадисе в повелительной, приказной форме указывает на обязательность, а не желанность данного дела. 3. Поведение Пророка Ислама (ДБАР) ещё больше разъясняет нам данный вопрос. Так, ибн Хаджр говорит:«Я видел, когда Пророк Ислама (ДБАР) совершал поклон (сажда), он свой лоб и нос прикладывал к земле» (Ахкам-аль-Куран, том 3, стр. 209). Аббас ибн Малик и ибн Аббас, а также некоторые из жён Пророка (ДБАР), подобно Айше и Умм Саламе, а так же большое количество из собирателей хадисов приводят следующее: «Пророк (ДБАР) совершал молитву на циновку из листьев дерева» (Сунан Бахши, том 2, стр. 421). Абу Саид приводит слова одного из сподвижников Посланника Аллаха (ДБАР): «Я вошел к Посланнику Аллаха (ДБАР) в то время, когда Он совершал молитву, постелив циновку» (Сунан Бахши, том 2, стр. 421). Их этих хадисов видно, что (с точки зрения шиитов) совершение земного поклона во время молитвы на то, что растет из земли, кроме того, что употребляется в пищу и для ношения в виде одежды, является дозволенным. 4. Поведение и речь многих сподвижников Пророка Ислама (ДБАР) и табеинов, свидетельство Сунны Пророка (ДБАР), также является доказательством необходимости совершения молитвы на землю. Так Джабир ибн Абдулла Ашари говорит: «Я был вместе с Пророком (ДБАР), совершил молитву «Зухр», взяв в руку камень, чтобы во время земного поклона делать поклон на камень, так как было сильно жарко» (Сунан Бахки, том 1, стр. 439). Далее Джабир говорит, что: «Если поклоны на одежду были бы дозволенными, то это было бы легче , чем брать камень и хранить его, чтобы совершать намаз». Ибн Са'д (209 г.х.) в книге «Табакат аль-кабир» пишет, что: «Масрук ибн Аджда во время путешествия брал собой сырцовую плитку, чтобы во время путешествия на корабле совершать поклон на неё» (Табакат аль - Кубра, том 6, стр. 79). Необходимо упомянуть, что Масрук ибн Аджа один из табеинов Пророка (ДБАР) и сподвижник ибн Масуда, автор «Табакат аль-Кубра», он из элиты города Куфы, передавший хадисы Пророка (ДБАР) от Абу Бакра, Умара, Усмана и Али (ДБМ), а так же от Абдаллы ибн Масуда. Это высказывание о табеине, является доводом против тех, кто говорит, что брать с собой камень (спрессованную землю) и читать на неё намаз является ширком и нововведением. Мы видим, что в раннем Исламе использовалась земля и камень для молитвы. Нафе' говорит: «Абдулла ибн Умар, во время земного поклона, убрал чалму, чтобы совершить земной поклон на землю» (Сунан Бахши, том 2, стр. 105). Резин говорит: «Али ибн Абдулла ибн Аббас мне написал: “Вышли мне плитку из горных камней, чтобы я мог совершать саджду на неё”» (Азраки, Ахбар-Маккии, том 3, стр. 151). 5. С другой стороны многие мухаддисы (повествователи хадисов) приводят хадисы о том, что Пророк Ислама (ДБАР) запрещал совершать земные поклоны, кроме как на землю. Так Салих Сабам приводит следующее: «Посланник Аллаха (ДБАР) увидел около себя человека, совершающего молитву, в то время как лоб его закрывала чалма. Пророк поправил чалму так, чтобы открыть его лоб» (Сунан Бахки, том 2, стр. 105). Аяз ибн Абдулла Карши говорит: «Посланник Аллаха (ДБАР) увидел возле себя человека, совершающего саджду на чалму, указав на чалму, дал знать, чтобы он убрал её, во время совершения земного поклона». Из преданий видно, что земной поклон (саджда) необходимо совершать только на землю или на то, что из земли произрастает, но не на то, что употребляется в пищу или же для ношения. Во время Посланника Аллаха (ДБАР) это было приказом, и когда кто-либо стелил во время молитвы что-либо на землю, чтобы совершать на неё саджду, то встречал запрет со стороны посланника Аллаха (ДБАР). 6. Непорочные шиитские предводители, которые на основании хадиса “Сакалайн” подобны Корану, то есть защищены от ошибок и заблуждений, подтверждают вышесказанную истину. Имам Садиг (ДБМ) сказал: «Поклонение на землю - приказ (обязателен), а поклон на циновку[1] - Сунна Пророка (ДБАР)» (Васаил аш-Ши’а, том 3, стр. 593, хадис 7). В другом месте его светлость Посланник Аллаха (ДБАР) говорит: «Поклонение (сажда) не разрешается, кроме как на землю и всё что из земли произрастает, кроме употребляемого в пищу и для ношения» (Васаил аш-Ши’а, том 3, стр. 591). Из всего вышесказанного мы можем вывести следующий результат, что не только предания об Ахл аль-бейте Посланника Аллаха(ДБМ), но и Сунна его светлости (ДБАР), а так же поведение многих сподвижников Пророка Ислама (ДБАР) и табеинов подтверждают факт необходимости совершения земного поклона на землю и на то, что из земли произростает, кроме употребляемого в пищу и для ношения. Следовательно, мы считаем совершение поклона (сажда) на землю лучшим поклонением. Необходимо сказать, что относительно этой темы фикха существуют разногласия между правовыми школами Ислама. Надо отметить, что и среди последователей четырёх религиозно–правовых школ суннитов существуют разногласия в этом вопросе, а не только между шиитами и суннитами, так к примеру «маликиты» считают, что во время глубокого поклонения (саджда), желательно прикладывать нос к полу, земле и т.д. в то время как «ханбалиты» считают это действие обязательным.
-
Salamlar. 1-Imam Huseyin kimi diger shehidlerinde axidiqlari qan mohterem sayilir.Imam Huseynin(e) shehid oldugu gun ele bir vaxta dushur ki, esil islamdan eser elamet qalmayib qanunsuz Imamin yerini qesb eden Xelifeler dine yeni bidetler getirmekdediler bele bir zamanda Peygamber nevesinin shehid olmasi hetta hecc ziyaretini yarimchiq qoyub kerbelaye yollanmasi onun ishinin ne qeder muqeddes ve vacib oldugunu subut edir. O ki, qaldi bedene ziyan yetirmek meselesine evvela harda yazilib ki bedene ziyan yetirmek olmaz ola bilsin sen mene bu barede Quran ve hedis getiresen bewle olan halda sene meslehet gormurem bu ishi edesen chun ki mende sene onun eksine delalet edin hedisler getire bilerem gel meseleni agilin ohdesine buraxaq birde bedene ziyan vermek lazimsiz yerde haramdir eger bedene ziyan vermeklik haram olsaydi onda Allah bize mincur ezaba qatlashib oruc tutmagmizi vacib buyurmazdi yenede deyirem bedene ziyan ve xesaret yetimek menasiz yerdedir qaldiki ashura gunu sine ve zencir vurmag meselesine bu ishin felsefesi haqqinda kitablar yazilib alib oxuya bilersen.
-
movzu hele bir movzudur ki bir basha cavab vermek chetindir gerek bezi achiqlamalar olar. Azerbaycanim dedikde ve yaxud umumi menada goturek Veten dedikde ne nezerde tutulur o veten ki, onun uchun can vermek bele vacib buyurulub goresen o hansi Vetendir shexsen menim bele dushunurem ki, bu bu bizim Azerbaycana aid deyil niye gore?niyesi qalsin demek istemezdim. Bu deqiqe Veten ugrunda shehid olani neler qorxuzur?belke hemin geleceyin shehidleri fikirleshirler ki, siyasetin qurbani olarlar sizce bu halda shehid olmaga deyer belek gedib qarabagda shehid olmayag bu hokumeti devirmek yolunda shehid olaq! Size hele gelmir ki, Azerbaycan artiq bizim deyil men bizim deyende sizi ve ozumi nezerde tuturam bu olkenin servetleri bir neche adamin cibine gedir men bundan fayda gormurem bu sebebden mene hele gelir ki, siyasetin qurbani olmamag uchun gerek biurinci oz ichimizdekileri islah edek sora dushmenle uz uze duraq ekis halda siyasetdir ne desen bash vere biler men siyaset deyende "batil yalan uzerinde qurulmush siyaset"i nezerde tuturam meselem bizim dovletin oz vetendashlarina qarshi yoneldiyi siyaset. birde bunu qeyd edim ki, Vetendende muqeddes sheyler var.
-
Problem burdadir ki Qamet oz saytinda sula cavab bolmesinde ona verilen suala bele cavab verib. Sual:kompiyuterden istifade etmek olar? Cavab;Xeyir bu sheytna emelidir. bele olan halda bu vahabiler forumda nece ishtirak edirler?
-
Salamlar. dizden shalvar eshidmishdim Vahabilerden amma gobek eshidmemishem. 1)Islamda godek shalvarin hikmeti nedir? achiqla
