nardaran

evvela yazdigim hedis sizin kitablardadir 2-ci senin fikrince bu hadisede gunah kimdedir H.Fatimede yoxsa Abubekirde? 3-ci senden xahish edirem diqqetle oxu Hz. Âishe (radiyallâhu anhâ) anlatiyor: "Hz. Fâtima ve Hz. Abbâs (radiyallâhu anhumâ) Hz. Ebû Bekir (radiyallâhu anh)'e ugrayip, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'tan kendilerine kalan mirasi sordular. Hz. Ebû Bekir (radiyallâhu anh) onlara: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'in: "Bize kimse vâris olamaz, biraktiklarimiz hep sadakadir. Ancak Âl-i Muhammed bu maldan (ihtiyaci kadarini) yer" dedigini ishittim. Allah'a yemin olsun Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'in yaptigini gordugum bir sheyi terketmem, mutlaka onu y.rim. Ben O'nun emrinden bir shey terkedecek olsam sapitmaktan korkarim!" dedi. Bunun uzerine Hz. Fatima, Hz. Ebû Bekir (radiyallâhu anhumâ)'e kustu ve alti ay sonra olunceye kadar onunla konushmadi. Hz. Ali, onu geceleyin defnetti. olumunu Hz. Ebû Bekir (radiyallâhu anh)'e haber vermedi. Hz. Ali, Fatima (radiyallâhu anhumâ) sagken halk nazarinda ayri bir makama, izzete sahipti. Hz. Fatima vefat edince, halkin alâkasi ondan kesildi. Buhârî, Fedailu'l-Ashab 12; Muslim, Cihad 53, (1759). Metin Muslim'dendir. Hadis BuhârÎ'de muhtasardir.

Перевод Крачковского. maide:6. O вы, кoтopыe yвepoвaли! Koгдa вcтaeтe нa мoлитвy, тo мoйтe вaши лицa и pyки дo лoктeй, oбтиpaйтe гoлoвy и нoги дo щикoлoтoк. Перевод Османова maide:6. О вы, которые уверовали! Когда вы приступаете к совершению ритуальной молитвы, то умойте ваши лица и руки до локтей, проведите [мокрой рукой] по голове и ноги до щиколоток. Перевод Пороховой maide:6. О вы, кто верует! Когда готовитесь к молитве, Умойте свои лица, руки до локтей, И оботрите голову и ноги до лодыжек. yalan danishma

Sen ograshsan bilirsen niye chun ki, sen Peygamberin zamaninda halal olan sheyi ve sahabelerin istifade etdiyi mutani ograshdig bilirsen onda bele chixir Sahabeler ograshdig edib? eger qebul etmirsen ki, Peygamber vaxtinda bu ish halal olub onda gel gozuve soxum bu hedisi oz kitabinizdan. İbnu Abbas radiyallahu anhuma anlatiyor: "İslam'in evvelinde muta vardi. Kishi, hakkinda bilgisi olmayan (tanimadiği) bir beldeye gelince, oradan yerli bir kadinla, orada kalacağini tahmin ettiği muddet miktarinca nikah y.rdi. Kadin, böylece onun eshyasini muhafaza eder, gerekli ishlerini görurdu. Bu hal: "Onlar namuslarini korurlar. Ancak "hanimlarina" ve "cariyelerine" karshi mustesna, bunlarla olan yakinliklarindan dolayi kinanmazlar" (Mu'minûn 6) mealindeki ayet nazil oluncaya kadar devam etti. (Bu ayet gelince mut'a haram ilan edildi.) İbnu Abbas radiyallahu anhuma der ki: "Bu ikisi dishindaki butun fercler (cinsi tatmin yollari) haramdir." Tirmizi, Nikah 28, (1122). sora deyeceksen ki, Peygamber bu ishi haram edib fakt budur ki, halal olub ve bu ishi sahabeler edib ona gore danushuguva fikir ver axmaq axmaq danishma bunu qebul etsen sene sora subur ederem ki, Peygamber bu ishi haramda etmeyib ok?

sen bu hedis ne noqsan tapmisan ona qalsa bu hokum Abubekir mescidinin 30% aiddir

Holland Holland Holland

Швейцария - Хорватия 2-1 Франция - Англия 2-2 Дания - Италия 0-1 Швеция - Болгария 1-1 Германия - Голландия 1-3 Чехия - Латвия 2-0 holland holland holland

Ela meqale yazmisan amma gorunur aglunnan fikirleshmemisen fikirleshseydun dahada yaxshi menali ve duzgun yazardin Mence senin xeberin yoxdur burda ne bash verir yoxdusa deyim sene Bizim bu vahhabiler sigeni qebul etmirler amma evezinde neyi qebul edirler bilirsen? 1-Zina gizlin halda hechkes bilmesin chalish hech Allahda bilmesin Vahhabi yoldashlarin bilse eybi yoxdur teki shiyeler bilmesin 2-nadir hallarda momin qardashla yaxinliq eger aralarinda bir birlerine regbet ve istek varsa niye ki, olmasin berekallah. 3-he bu ise demek olar gunde bash verir Istimna bu Vahhabilerin en sevimli emelidir. ardi var...........

eyni sheyi sual verirsiz cavbab da alirsiz bir muddet kechenden sora yene sual verirsiz yene cavab alirsiz yene bir muddet keshir yene sual verirsiz bu defe cavab veren olmur bax onda deyirsiz cavab vere bilmediz adama sozu 1-defe deyerler indi neynek vahhabisiz agliniz dabaninizdadir 2-defe cavab vererik amma 3-defe sende meni bagishla cavab versem demeli sen uzun qulaq oiursan bilirsen niye cavab uchun sehihi buxariye bax.

O muellimin sene neye demedi ki, ve baglayici rolunu oynayir?

Peygamber(s) deyib bele sheytan sifet insan chixacaq hedisde gelecey formasinda gedib.sen hardan chixardin ki, Peygamber dovrunde olub siz her sheyde belesiz? birde ki, tutalim hicretin 3 ilinde olub sorasi? deyilib axi batildi bu qrup insanlar ister hicretin 3 ilinde olsun ister neche esir sora.

O agildan ozuvede istesen pis olmaz sohbeti firladirsan torpaga secde olar bunu sizin alimleriniz inkar etmir eger torpag necis olsa ona secde etmek olmaz burda navar ki, basha dushmemeli helem bir sualda verirsen

assalamu aleykum man da bir iki dana hadis yazamq islayiram bu hadislar Abu-Hureyradan nagl olunub.Muslim va Buxaridan hadis.Diqqat edin: Gunlarin biri Peyganbarin- səllallahu aleyhi və səlləm - qizi (Osmanin hayat yoldashi)Rugayyanin yanina getdim.Onun alinda daraq var idi.Mani gorub dedi :Bir az bundan qabaq Peyganbar - səllallahu aleyhi və səlləm - burda idi ,man onun saclarini daradim. Millat, RUqayya hic.3 ili yanin BAdr doyushundan sonra vafat etmishdi,Abu Hureyra isa Islami hicratin 7ilinda qabul elayib!! Ey aql sahiblari ozuznuz hokm verin!! BAshga hadis.Hadisa bax hadisa: Muslim va Buxari Abu Hureyradan o da Peyganbar- səllallahu aleyhi və səlləm - nagl edir:" Bir gun Suleyman- səllallahu aleyhi və səlləm - dedi:"Bu geca qadinlarimin 100 ila yatacagam.Goy onlar manim ucun Allah yolunda cihad edan 100 cangavar dunyaya gatirsinlar.MAlak ona yaxinlashib dedi :InshAllah de! Amma Suleyman buna ahamiyyat vermadi va inshAllah demadan qadinlarla yaxinliq etdi.Qadinlarin cami biri dogdu oda alil idi.Agar o geca Suleyman malayin sozuna gulag assaydi bela bir musibata yol vermaz va istayina nail olardi 1. Insan na daracada guclu olasada bir gecada 100 gadinla cinsi alagada ola bilmaz. 2.Hz.Suleyman- səllallahu aleyhi və səlləm - kimi sharafli bir insan oz istayini Allahin iradasi ila alagalandirmamasi geyri mumkun va Peyganbar xislatindan xaric idi. Bashga bir hadis Buxari va Muslimda Abu Hureyradan : "Azrayil(a) Musa (a) yanina olum ayaginda olanda galib dedi: Allahin davatina cavab ver ! Musa(a) onun uzuna silla vuraraq bir gozunu kor edir.Azrayil(a) Allaha gileylanarak deyir: Ilahi mani ela bandanin yanina gondarmisan ki olumu arzulamir.Allah Taala ona gozunu gaytararaq deyir:Get o bandama de ki agar yashamag istiyirsa alini erkak inayin uzarina goysun.Onun bundan sonra yashayacagi muddat alinin altinda galan tuk gadar olacag" Ahmad ibn Hanbal "Al-Musnad" va Tabari bu hadisi geyd edib. 1.Allah Taala Peyganbar tayin eladiyi insanlar an ali insanlar olub. 2.Musa (a) shariat sahibi idi,oz qovmuna ilahi talim verirdi . Va Musa(a) kimi bir peyganbar Azrayil (a ) hec bir gunahi olmadan ona naya gora silla vursun?Umumiyyatla, malayin na vaxtdan gozu oldu ki, sonrada kor olsun? Lap tutalim ki malayin gozu var va o kor oldu .Bas qisas almaq lazim deyildi ? Cunki Musaya(a) nazil olmush Tovratda qisas haqqinda bela deyilir : “Biz Tovratda Israil ogullarina yazib hokm etdik ki, canin qisasi can,gozun qisasi goz ,burunun qisasi burun ,qulaqin qisasi qulaq,dishinki dish,yaralarinki yaradir” Maida 45aya Agar qisas alinmasa malayin haqqi tapdanmish olar bu isa adalatli deyil.Allah Musa(a) cazalandirmaq avazina onu azizladi va omrunu alinda na qadar tuk galas a gadar uzatdi.Ozda ki niya mas erkak inayin tuku???????? Yalanla dolu bu hadislardan Buxari va Muslimda bir ambardi ozda aksaryati “Pishiklarin atasinda”.Niya bu gadar hadis uydurub o? na idi onun maqsadi? bilmiram Allahu Alim!!

Hz. Aliyi Kılıch Zoruyla Camiye Goturduklerine Dair On İki Delil 1- Sizin meshhur ve guvenilir muhaddis ve tarihchilerinizden olan Ebu Cafer Belazuri (Ahmed bin Yahya bin Cabir-i Bağdadi, O. 279) tarih kitabında shoyle nakletmishtir: “Ebu Bekir Hz. Ali’yi biat ichin chağırdı; ama o kabul etmedi. Omer’i gonderdi; Omer de evi yakmak ichin atesh getirdi. Hz. Fatıma (a.s) kapıda onu gorunce; “Ey Hattab’ın oğlu! Evimi yakmak ichin mi gelmishsin?” diye buyurdu. Omer; “Evet! Bu ish (hilafet), babanın getirdiğinden (risaletten) daha onemlidir.” diye cevap verdi. 2- Yine sizin guvenilir tarihchilerinizden olan İzzuddin bin Ebi’l- Hadid el-Mutezili ve Muhammed bin Cerir-i Taberi shoyle nakletmishlerdir: Omer, Useyd bin Huzeyr, Seleme bin Eslem ve bir grup toplulukla Ali’nin (a.s) kapısına gittiler. Omer: “Dısharı chıkın! CHıkmadığınız takdirde evinizi yakacağım.” diye haykırdı. 3- İbn-i Hızabe “Gurer” adlı kitabında Zeyd bin Eslem’den shoyle dediğini rivayet etmishtir: Ben, odun toplayıp Omer’le Fatıma’nın kapısına gidenlerdendim. Ali ve ashabı biat etmekten sakınmıshlardı. Omer Fatıma’ya dedi ki: “Bu evde kim varsa dısharı chıkar, aksi takdirde evi ve evde olanları yakarım.” Evde Ali, oğlu Hasan ve Huseyin, Fatıma, Beni Hashim ve ashaptan bir grup kimseler vardı. Fatıma shoyle buyurdu: “Evi ve chocuklarımı yakmak mı istiyorsun?” Omer; “Evet, Allah’a and olsun ki, dısharı chıkıp Peygamberin halifesi ile biat etmeleri ichin bu ishi y.cağım.” 4- Sizin buyuk ve unlu alimlerinizden olan İbn-i Abdurabbih “Ikd’ul- Ferid” kitabının c. 3, s. 63’unde shoyle yazmıshtır: Ali (a.s) ve Abbas Fatıma’nın evinde oturmushlardı. Ebu Bekir Omer’e dedi ki; “Git onları biat ichin buraya getir; gelmekten sakınırlarsa, onlarla savash.” Omer bir atesh alarak evi yakmaya gitti. Fatıma kapıya gelerek shoyle buyurdu: “Ey Hattab’ın oğlu! Evimizi yakmak ichin mi geldin? Omer: “Evet!...” dedi. 5- İbn-i Ebi’l- Hadid Mutezili “Nehcul- Belağa SHerhi”nin c. 1, s. 134’unde “Sakife-i Cevheri” kitabından naklen “Sakife-i Beni Saide” olayını genishche nakletmishtir. Kitabında shoyle diyor: Hashimiler Ali (a.s)’ın evinde toplanmıshlardı. Zubeyr de onlarla beraberdi; zira kendisini Hashimilerden biliyordu. (Hz. Ali (a.s) buyurmushtur ki; Zubeyr surekli bizimle beraberdi, ancak chocukları buyudukten sonra onu bizden ayırdılar.) Omer bir grup askerle Fatıma (a.s)’ın evine gitti. Useyd ve Selme de onunla birlikte idiler. Omer shoyle dedi: “Dısharı chıkınız! Biat ediniz!” Onlar biat etmekten chekindiler. Zubeyr kılıcını chekerek dısharı chıktı. Omer; “Bu kopeği yakalayın!” dedi. Selme bin Eslem kılıcını alıp duvara vurdu. Bu sırada Ali (a.s)’ı chekerek zorla Ebu Bekir’e doğru goturduler. Hashimiler de O Hazretle beraber gelip O’nun tepkisinin ne olacağına bakıyorlardı. Ali (a.s); “Ben Allah’ın kuluyum, Resulullah (s.a.a)’in kardeshiyim” diyordu. Ama kimse aldırısh etmiyordu. Nihayet O’nu Ebu Bekir’in yanına goturduler. Ebu Bekir: “Biat et.” dediğinde Hz. Ali shoyle buyurdular: “Ben bu makama daha layığım, ben size biat etmiyorum; sizin bana biat etmeniz gerekir. Siz, Resulullah’a yakınız diyerek bunu Ensardan kopardınız. Aynı delille ben de size delil sunuyorum; oyleyse insaflı olun; nasıl ki Ensar size insaflı davrandı. Allah’tan korkuyorsanız hakkımızı itiraf edin. Eğer boyle yapmazsanız, bilin ki bana zulum ediyorsunuz.” Bu esnada Omer: “Biat etmedikche seni bırakmayız.” dedi. Hz. Ali de shoyle buyurdular: “Birbirinizle iyi anlashmıshsınız! Bugun ona chalıshıyorsun ki, yarın o bu makamı sana dondursun. Allah’a and olsun ki, senin sozunu kabul ederek ona biat etmeyeceğim.” Daha sonra halka donerek shoyle buyurdular: “Ey Muhacirler topluluğu! Allah’tan korkun! Allah’ın Muhammed (s.a.a) ailesine verdiği saltanatı onlardan chıkarmayın; onları kendi hak ve makamlarından uzaklashtırmayın; sizin aranızda Allah’ın kitabını ve Resulullah’ın sunnetini bizden daha iyi bilen ve dini tam manasıyla kavrayan bir kimse yoktur. Allah’a and olsun ki, bunların hepsi bizdedir. Oyleyse nefsinize uyarak haktan uzaklashmayın.” Bu sırada Ali (a.s) biat etmeden eve dondu. Hz. Fatıma (a.s) hayatta olduğu muddetche evinde kalarak biat etmedi. Ama O’nun vefatından sonra biat etmek zorunda kaldı. 6- Buyuk alimlerinizden olup yıllarca Dinever kentinde resmen kadılık yapmısh ve H. 276’da vefat etmish olan Ebu Muhammed bin Muslim bin Kuteybe bin Amr el-Bahili ed-Dineveri “Tarih-i Hulefa Rashidin ve Devlet-i Emevi” (el-İmamet-u ve’s- Siyase diye meshhurdur) kitabının c. 1, s. 13’unde Sakife olayını genishche achıklamısh ve shu ibareyle konuya girmishtir: “Ebu Bekir (r.z) ashaptan bir grubun biat etmediğini ve Ali’nin (k.v) evinde toplandıklarını oğrenince, Omer’den onların biat etmeleri ichin dısharı chıkarılmasını istedi. Ama onlar dısharı chıkmaktan chekindiler. Omer onların bu hareketini gorunce odun toplattırıp shoyle dedi: “Omer’in canı elinde olan Allah’a and olsun ki, ya dısharı chıkacaksınız veya evi ichindekilerle birlikte yakacağım.” Halk dedi ki: “Ey Eba Hafs (Omer’in kunyesi)! Resulullah’ın kızı Fatıma (a.s) da bu evdedir!” Omer; “O olsa dahi, evi yakacağım!” dedi. Bu sırada evdekiler dısharı chıkıp biat ettiler. Ama Ali biat etmekten chekinerek shoyle dedi: “Ben Kur’ân’ı toplamadıkcha dısharı chıkmayacağıma ve dısharı elbisesi giymeyeceğime dair yemin etmishim.” Omer yine de kabul etmedi. Ancak Hz. Fatıma (a.s)’ın ağlamaları, halkın da kınaması uzerine Omer Ebu Bekir’in yanına geri donup Hz. Ali’den biat alması ichin Ebu Bekir’i tahrik etti. Ebu Bekir birkach kez Kunfuz’u Ali (a.s)’ın kapısına gonderdi ama her defasında olumsuz cevap aldı. Sonunda Omer bir grup cemaatla birlikte Fatıma (a.s)’ın evine gelip kapıyı chaldılar. Fatıma (a.s) onların sesini duyunca yuksek bir sesle ağlayarak shoyle figan etti: “Babacığım! Ya Resulellah! Senden sonra Omer bin Hattap ve Ebu Bekir bin Ebu Kuhafe’den nedir chektiklerimiz!” Halk Fatıma (a.s)’ın ağlama ve figanını duyunca ağlayarak geri donduler. Ama Omer birkach kishiyle kaldı ve zorla Ali (a.s)’ı Ebu Bekir’in yanına goturerek; Hadi Ebu Bekir’e biat et” dediler. Hz. Ali (a.s): “Biat etmesem ne y.caksınız” buyurduğunda dediler ki: Bu durumda Allah’a and olsun ki boynunu vururuz.” Hz. Ali (a.s): “Allah’ın kulu ve Resulullah’ın kardeshini mi oldureceksiniz?” buyurduğunda Omer; “Sen Resulullah’ın kardeshi değilsin!” dedi. Ebu Bekir onun bu sozleri karshısında sessiz durup hichbir shey soylemiyordu. Omer Ebu Bekir’e donerek; “Butun bu ishleri senin emrinle yapmıyor muyuz? dedi. Ebu Bekir de: “Fatıma olduğu muddetche onu zorlamayacağız.” dedi. Emir’ul- Muminin Ali (a.s) Resulullah (s.a.a)’in kabrine vararak ağlar bir halde, Harun’un kardeshi Musa’ya dediklerini Hz. Peygamber’e arz etti. Allah Teala Kur’an’da Harun’un Musa’ya shoyle dediğini nakletmishtir: “Annem oğlu, bu topluluk beni zayıflattı (hırpalayıp guchsuzleshtirdi ve neredeyse beni oldureceklerdi.”[1] Dineveri olayı genishche anlattıktan sonra shoyle diyor: Ali (a.s) biat etmeyerek evine geri dondu. Daha sonra Ebu Bekir ve Omer Hz. Fatıma’nın rızasını elde etmek ichin O’nun evine gittiler. Fatıma (a.s) onlara shoyle buyurdu: “Allah tanık olsun ki, sizin ikiniz beni incittiniz; babama kavushuncaya dek her namazda size beddua edeceğim; sizi babama shikayet edeceğim.”

Vehhabiliyin bir ceriyan kimi formalashmasinda Peygamber(s)-in vefatindan bir neche esr sonra yazilmish kitablar chox tesirli rola malik olmushdur.Xususile hedischi Buxari ve Muslim vehhabilerin Qurani-Kerim derecesinde istinad etdikleri menbe hesab edilir. Indi getireceyim 2 hedis heqiqeti bir az da aydinlashdiracaq.Melumdur ki, vehhabilik Necd vilayetinde meydana gelib.Mehemmed ibn Ebdul Vahhab da oralidir.Sehihi-Buxari,Fiten kitabi,fesil-16,hedis-7094-de ibn Omerden bele revayet olunur ki, bir gun boyuk islam Peygamberi Hezret Muhemmed(s) bele bir dua etdi: Ey Allah! Shami ve Yemeni bizim uchun bereketli et! Bunu uch defe tekrar etdi.Etrafinda olanlardan bezileri dediler: Ya Resulellah! Necdi de dua et. Peygamber(s) yene de uch defe hemin duani tekrar etdi. Yene de dediler: Ya Resulellah! Necdi de dua etmedin? O Hezret(s) cavab verdi:Necd zelzeleler,fitneler ve sheytanin chixacagi yerdir. Necdin tarixinde vahhabiliyin orada yaranmasindan bashqa bir yadda qalan hadise yoxdur.Heqiqetende islam Peygamberi(s) dogru buyurmushdur ki, pozgun fikirler,azgin eqideler,dinden donenler,sheytana uyanlar ve ibn Ebdulvahhabin simasinda sheytan necden chixmishdir. Sehih-Buxari, Tovhid kitabi, fesil-57 hedis 7562-de ise Xibriden bele revayet olunur ki, Peygamber(s) buyurmushdur:Meshriqden bir qurup insanlar chixacaq ki, onlar Qurani oxuyacaqlar,ancaq ona emel etmeyecekler.Yay kamandan chixdigi kimi onlar da dinden chixacaqlar.Yay kamana qayitmadigi kimi onlarda dine qayitmayacaqlar. Sorushdular: Ya Resulellah! Onlarin elametleri ne olacaq? O Hezret cavab verdi: ONLAR SAQQALLARINI YA QIRXARLAR, YA DA SAXLAYARLAR(uzadarlar). Biz bunun misalini gozumuzle gorduk, ozunu ne sunni,ne de shie adlandiranlar uzun saqqal saxlayirdilar, bir muddet bundan evvel onlar saqqallarini qirxdilar.Hla- hazirda bizim “muslim”-ler ya saqqalidilar yada saqqalsiz. .

sizin sohbetiniz meni fikire .rdi.

BU chempionat kimin 1-ci olmagini demek chetin meseledir amma isterdim HOLLAND olsun

ALA YE BUNU ТакийаСлово «Такийа», переводится как сдержанность, воздержанность, то есть означает скрывание своих религиозных убеждений, предусмотрительность перед противниками, для сохранения своей жизни и имущества. “Такийа” с точки зрения Корана Священный Коран говорит: «Пусть верующие не берут себе близкими неверных, помимо верующих. А кто сделает это, у того с Аллахом нет ничего общего, если только вы будете опасаться их страхом» (3:27). Из этого священного аята Корана ясно видно, что дружба с неверными угнетателями не разрешается, но можно совершать «такийа», то есть скрывать свои религиозные убеждения. Так же Аллах говорит в Священном Коране: «Кто отказался от Аллаха после веры в Него – кроме тех которые вынуждены, а сердце их спокойно в вере – только тот, кто раскрыл неверию свою грудь, на них – гнев Аллаха и им наказание великое» (16:106). Говоря о ниспослании данного аята, комментаторы Корана приводят следующее: «В один из дней Аммар ибн Ясер вместе со своими родителями и другими мусульманами был захвачен язычниками, которые требовали от них отречения от Ислама. Однако все мусульмане свидетельствовали о единстве Аллаха и пророчестве Мухаммада (ДБАР). Тогда язычники стали убивать мусульман, и Аммар ибн Ясер был вынужден сделать «такийа», скрыв свои религиозные убеждения, признал правоту неверных и был ими освобожден. Именно после этого был ниспослан данный аят Корана. Следовательно, укрывание своих убеждений является чисто кораническим учением, признанным Пророком (ДБАР) и его сподвижниками. Такийа – с точки зрения шиитов. Как известно, утвердившиеся у власти династия Омавидов, а затем Аббасидов, в своей внутренней политике стремились уничтожить шиитское движение. Для сохранения шиитской школы наши предводители вынуждены были прибегать к «такийа», и они призывали своих последователей следовать этому методу. И действительно, не будь «такийа», шиитское учение было бы уничтожено угнетателями. Необходимо сказать, что «такийа» не является частью только шиитского убеждения, так как многие мусульмане признают это как дозволенное дело. Следовательно, из всего сказанного мы выводим следующее: «Такийа» – укрывание религиозных убеждений является основанным на Коране и Сунне, и мусульмане многих поколений использовали его в условиях жесткого притеснения со стороны врагов. Шииты прибегали к «такийа» в виду существующей в то время государственной политики, целью которой было уничтожение шиизма, как религиозно-правовой школы. «Такийа» имеет отношение не только к шиитам, но и многие мусульмане считают это дозволенным. В период, когда Исламу и мусульманам мира угрожает опасность, во имя защиты Ислама применение «такийа» вполне оправданно и приемлемо.

gel bele danisha qsen menim sualima cavab ver. sora men sene deyerem navar ne yox ok? 1-ci sual siz buxari ,muslum,ve tirmizi bu kitablari ne derecede sehih sayirsiz heqiqetende orda yazilanlar hamsi sehihdir ki, siz bu kitabi sehih adlandirmisiz? 2-ci BIZ kuleynin kitabni sehih adi qoymushuq eger sehih adi vermishikse bes niye sehih usuli kafi adlanirmir bu kitab?yox eger vermemishikse bes niye sen bize gucnen yeridmek isteyirsen ki, sen dediyin he4disi bizim alimler qebul edir?

Mende eshidmishem ki,Vahhabiler mess chekmemishden qabaq ayaqlarini Haci Qamet sabunu ile yuyurlar.[/B]

Agziniza geleni danishmayin qabaqdan gelmishdiyde lazim deyil Teqiyye qoruxu olan yerdedir biz teqiyyeni bele qebul edirik amma siz bizide vurub kechdiz ay mashallah

belelikle sen mene verdiyin sualin cavabni ozun verdin mende seninle razoyam. Ferqimiz.sen helede duz yola yonelmeyini isteyirsen Allahdan men ise artiq duz yolda olmagima shukur edirem.

Ehli-sunne qardashlarimiz vahhabiler haqqinda ne deyir... Vahhabilik anlayishi 'gelenegi' reddetti Vahhabiligin kurucusu Muhammed bin Abdul-vahhab, dini yashayishta ortaya chikan tum gelenekleri kufur saydi. İmanin amelde gizli oldugunu, iman sahibi olmak ichin kelime-i shehadet getirmenin yetmeyecegini, imanini ameli ile ispatlamayanin cani ve malinin helal oldugunu ileri suruyordu. SHu yashadigimiz gunlerden iki asir doksan dokuz yil once, 1703'un baharinda Arab Yarimadasi'nin ortasindaki Necid bolgesinde, bugunku Riyad'a 70 kilometre uzaklikta, Uyayne kasabasinda, bir erkek chocuk dogdu. Yuzyillar boyu bu yorede yashayan Beni Teym kabilesinden Suleyman bin Abdulvahhab'in oglu olarak dunyaya gozlerini achan bu chocuga Muhammed adini koydular. Muammed bin Abdulvahhab (Abdulvahhab'in oglu Muhammed) olgunluk chaginda Mekke'ye gitti. Medine'de iki yil kaldi. Bu sirada İbni Teymiyye'nin (1263-1328) eserlerini okudu ve tesirine girdi. Muhammed bin Abdulvahhab ailece Hanbeli mezhebindendi. Bu yolda bilgilerini ilerletti ve Hanbelî hukuk ve dunya gorushu ile hayat tarzi konusunda mertebe kazandi. Abdulvahhab dort yil Basra'da kaldi. Daha sonra Hureymile'ye geldi. Burada Kitab-el Tevhid isimli eserini yazdi. Abdulvahhab bu eserde Kur'an ve Hadis dishindaki hersheyi reddetti. Din'e sonradan sokulan tum gelenekleri tartishmasiz kufur saydi. Bunlarin er veya gech yikilacagini ilan etti. Dinin emirlerine uymayani, bid'atlere s.ni, ibadette kusur edeni Musluman saymayacagini ileri surerek gereginde bu gibilere karshi silah kullanacagini achikcha belirtti. İmanin amelde gizli oldugunu, iman sahibi olmak ichin kelime-i shehadet getirmenin yetmeyecegini ve ameli ile imanini ispatlamayanin, cani ve malinin helal oldugunu achikladi. Boylece ibadet etmeyen ve ameli zayif olan kishinin dinden chikmish sayilamayacagini, sadece kusurlu oldugunu one suren ehli sunnet anlayishina ters dushtu. "Melekle sheytani ayiramiyorlardi" Muhammed bin Abdulvahhab bir Necid'liydi. Arabistan'in ortasinda Medine'nin kuzeyinden Bahreyn'e uzanan bu bolge tarih boyunca dogudan batiya pek chok kavmin gelip gechtigi yerdi. Yorede eski yeni pek chok gelenek birbirine karishmish, birbirini etkileyip chokertmish ve anlamsiz kilmishti. Sahte ve yalanci peygamberlerin kaynashtigi, sahte kurtaricilarin rahatcha cirit attigi bu yerde insanlar abid ile mabud'u karishtirmish, mabud mabede donmushtu. İnsanoglu bu ulkede melekle sheytani ayiramiyor, İmanla kufru birbirinden farkedemiyordu. Madde ile mana chelishkisini bilmez olmushlardi. İyiligi kotuluk, kotulugu iyilik zannediyorlardi. Yashamda en buyuk felaketin ichine dushmushlerdi. Muhammed bin Abdulvahhab ve O'nun yolu, boyle bir cenderenin ichinden chikti. O butun bunlari reddetti. Oncelikle, ibadet yeri iken yanlishlikla put'a donushen mezarlarin ve turbelerin yikilmasini istiyordu. İlk yikilan turbe Muhammed bin Abdulvahhab Hureymile'de tanindi, az zamanda etrafina pek chok murid toplandi, ancak kendisine bir fenalik yapilabilecegindan kushku duyan yakinlari onu dogdugu shehir Uyayne'ye goturduler. Muhammed bin Abdulvahhab burada bolgenin emiri Osman bin Hamr bin Muammer'in himayesine girdi. Bu sirada kadilik yapiyor, fetvalar veriyor, davet ishine devam ediyordu. Bir sure sonra Emiri, Halife Omer bin Hattab'in 634'te Yemame harbinde shehit dushen kardeshi Zeyd'in, Der'iyye ile Uyayna arasindaki el-Cabila isimli koyde bulunan turbesini yikmak ichin ikna etti. Zeyd'in turbesi yaninda bulunan diger shehitlerin mezarlari ile birlikte yikildi, agachlar kesildi. Yakinlarda bulunan bir magaranin girishi tahrip edildi. İslam dunyasinda Vahhabi'lerin ilk yiktiklari turbe ve mezarlik budur. Emire sozunu gechiren Abdulvahhab'in shohreti artmishti. Ancak verdigi sert fetvalari ve aldigi kati kararlariyle korku ve kushku uyandirmaya bashladi. Halk Necid'in guchlu kabilelerinden Beni Halid'in emirine shikayette bulununca bu kabilenin emiri yardimda bulundugu Uyayna emiri Osman'dan Abdulvahhab'i hemen bolgesinden uzaklashtirmasini istedi. Muhammed bin Abdulvahhab Uyayna'dan ayrilarak Der'iyye'ye geldi. Burada Emir Muhammed bin Suud'la tanisharak O'nun himayesine girdi. Bu karshilashma ve tanishma daha sonra kralliga donusherek ikiyuz elli yil surecek ve gunumuze kadar ulashacak Vahhabî-Suudî emirliginin bashlangicidir. Bu tanishma ile Muhammed bin Abdulvahhab fikirlerine, amacina ve siyasi savashina askeri destek bulmush, yuzyillardir cholde yashayan bir Necid kabilesinin emiri olan Muhammed bin Suud'ta Abdulvahhab'in destegiyle pek chok kanli ich mucadeleler, dalgalanmalar ve kesintiler arasinda devamli shekil degishtirerek iki buchuk asir sonra dunya siyasetinde denge unsuru olacak bir devlet gorushunun temelini atmishti. SUUDİ DEVLETİ KURULUYOR Abdulvahhab, ibni Suud'la 1744 yilinda bir araya gelmishti. Arashtirmacilar bu tarihi Suudî ailesinin siyaset sahnesine chikishi sayarlar. Nitekim ayni yil sozkonusu beraberlik aile baglari ile de guchlenmish ve ibni Suud, Abdulvahhab'in kizi ile evlenerek O'na damat olmushtur. Bir bashka rivayete gore de Abdulvahhab, ibni Suud'un kizkardeshiyle evlenmishtir. Muhammed bin Abdulvahhab Der'iyye'den Necid bolgesi emirlerine, din bilginlerine ve Medine ileri gelenlerine davet mektuplari gonderiyor ve mezhebini savunan kitaplar yazmaya devam ediyordu. Bu arada Osmanli Sultan III. Selime de bir mektup gonderdi. O chagda ich meselelerle ugrashan Osmanlilar buna pek aldirmadilar. Abdulvahhab Misir'i ele gechiren Napolyon Bon.rt'a da yazmishti. Bon.rt'in Akka savashi sirasinda Vahhabî'lerle ilishki kurdugu soylenir. Ancak bu konu Fransiz ordu arshivi dosyalari arasinda kaybolup gitmishtir. Bir tepki hareketi "Osmanli İmparatorlugu'-nun uzak eyaletlerinde ve Hindistan'da gorulen dini ahlaki gevsheklik ve churume karshisinda surekli gelishen bir ihya hareketinin varligini gosteren delillerin sayisi oldukcha choktur. Bu hareket 18 ve 19. yuzyillarda achikcha gorulmeye bashlandi. En shiddetli patlama tarihte "Vahhabi hareketi" diye bilinen ve 18. yuzyilda bizzat Arabistan'da ortaya chikan hareketti... Bu hareket genellikle İslam dunyasini hayrete dushuren ani bir olay olarak gosterilmektedir. Fakat az once soyledigimiz gibi Sunni İslamin yeniden dirilishiyle ilgili genel bir manevi birikim daima faaliyet halindeydi. Vahhabiligin patlamasi bu dirilishin charpici bir gorunumunden ibarettir. Vahhabilik İslam ummetinin basamak basamak ichine dushtugu ahlaki chokuntuye karshi ortaya chikan shiddetli bir tepki hareketiydi. Vahabiligin ilk musamahasiz ve dar gorushlu gunleri geride kaldiktan sonra bile bu ahlaki saik Vahhabi isyaninin genel bir mirasi olarak yashamaya devam etti." Prof. Dr. Fazlurrahman, İslam, İstanbul 1980, shf. 246 Tenkidin olmayishi shiddeti dogurdu "Sunni İslam genel prensipler uzerinde gelishmesini devam ettirirken gerekli islahat hareketleri ichin yeterli olabilecek bir sistem ortaya koymadi. Nitekim ortachag boyunca gelishtirdigi ve faaliyet gosterdigi shekliyle, Sunni İslam elde edilmish olan dengeyi surdurebilmek ichin hemen-hemen butun agirligini koydu.Yani korumayi on plana alirken toplumda tenkidi ve gelishmeyi saglayan hususlar ichin yeterli imkan ve shartlar hazirlamadi... Boylece ilerleme ancak shiddet usullerine bash vurmakla mumkun olabilirdi." Prof.Dr. Fazlul Rahman, İslam, İstanbul 1980, shf. 250-252 Abdulvahhab'a kardeshi karshi chikti Vahhabiligin kurucusu Abdulvahhab'in kardeshi Suleyman bin Abdulvahhab bilgin bir adamdi. Bir gun kardeshine sordu: Erkani İslam kachtir? O da beshtir, cevabini verdi. O da, sen bunlara altincisini ilave ediyorsun, sana tabî olmayi din erkanindan sayiyorsun dedi. Bir digeri ona, İslam'in sharti muslumanlari tekfir etmek degildir demishti" sekizinci yuzyilin sonunda, Arab yarimadasinin chollerle kapli Necid bolgesinde, siyasi reaksiyoner Vehhabî mezhebinin kurucusu Muhammed bin Abdulvehhab, 1744'ten sonra kendisini himayesi altina alan De'riyye Emiri Muhammed bin Suud'la birleshtikten sonra vaazlari, nasihatlari ve davet mektuplariyle mezhebini yaymaya devam etti. Dinden uzaklashan Muslumanlar'la kafirleri bir tutup bunlarin can ve mallarini helal sayan yeni mezhep-devlet hizla yayildi. Onbesh yil ichinde Necid, Asir ve Yemen Vehhabi oldu. Abdulvehhab, İbni Suud'la beraber cihat saydigi savashlara katiliyordu. Bu sirada Vehhabi-Suudî alani ichine giren her yerde tam bir devlet gucu kullanildi. Muhammed Bin Abdulvehhab'in ele gechirilen shehirlere tayin ettigi Vehhabi kadilar, mezhebin hukukunu gelishtirdiler. Vehhabi valilerinin gorevlendirdigi kolluk kuvvetleri halkin bashina tam bir din polisi kesildiler. Tutun ichmek, chalgi dinlemek, ipek elbise giymek yasakti. Din polisi yasaklara uymayani yakaliyordu. Sabah namazindan sonra camilerde yoklama yapilir uch defa ozursuz olarak camiye gelmeyene, ichki ichene yapildigi gibi kalabaligin onunde kirk degnek vurulurdu. Muhammed Bin Abdulvehhab kendi shehrinde oturanlara ensar dishardan gelenlere muhacirin derdi. Bu tutumundan dolayi kardeshi Suleyman bin Abdulvehhab ona bir reddiyye yazdi. İkibin SHii olduruldu Muhammed bin Suud 1766'da oldu. Yerine oglu Abdulaziz bin Suud gechti. Devletin manevi lideri Muhammed Bin Abdulvehhab o sirada hayattaydi. 26 yil daha yashadi ve 1792'de oldu. Vahhabi-Suudi devleti 1790'dan sonra guchlendi. SHeklen Osmanli'ya bagli oldugu halde bashkent İstanbul'a uzakligi dolayisiyle merkezi otoriteden siyrilan bu bolgede gelishen yeni siyasi birlik, arka arkaya zaferler kazaniyordu. Abdulaziz cihat adini verdigi savashlardan elde edilen ganimeti eski Osmanli penchek usuluyle beshe boler, bir bolumunu kendi alir kalani adamlarina dagitirdi. Bu yontem savashlarin chekiciligini artiriyordu. 13 Mayis 1802'de, Emir Abdulaziz'in oglu Suud'un kumandasinda Vehhabi savashchilari Kerbela'da 10 Muharrem ayini y.n SHiiler'in uzerine saldirdilar... Bir rivayete gore 2000, bir bashka anlatima gore 10 bin SHii bu saldirida oldu. Hz. Huseyin'in turbesi yagma oldu. Kerbela yandi, yikildi, tarihte bir kere daha mateme burundu. Bu savashta olen bir SHii'nin yakini daha sonra 4 Ekim 1803 gunu mescitte namaz kilan Abdulaziz'i sirtindan hancherleyerek intikamini alacakti. Vehhabiler, ortaya chiktiklari ilk yillardan itibaren, İslam'in ichinde eski Sasani imparatorluk gelenekleriyle yashayan İranlilar'i en buyuk dushman bellemishlerdi. Vehhabîler Kabe onunde Vehhabiler'in asil amachlari İslam'in merkezini ele gechirmekti. Mekke ve Medine uzerinde agir baskilari Muhammed Bin Abdulvehhab'in İbni Suud'la birleshmesinden on yil once bashlamishti. Abdulvehhab'in yandashlari 1733 yilinda Mekke Emiri bin Said'den hac izni istemishlerdi. Otuz kishiydiler. Emir bunlari Haremeyn'in alimleriyle munazaraya davet etti. Kabul ettiler, ancak bilginlerle bash edemediler. Yenildiler. Mekke kadisi kufurlerine hukum verdi. Bazilari hapse atildi, bazilari kachmayi bashardi. Bu olaydan sonra Hicaz bolgesi Vehhabîler'e k.ndi. 1790 yilinda Mekke Emiri Galip silahli Vehhabî'lerle ilk defa karshilashti. Bu chatishmadan sonra Galip ishin ciddiyetini anlayinca Taif Kalesi'ni tamir ettirdi. Mekke'nin chevresindeki tepelere kaleler, burchlar kurdurdu. Vehhabiler 18 SHubat 1803'te Taif'e girdiler. Her yeri yakip yiktilar, halki oldurduler. Topladiklari kitaplari meydanlara yigarak ateshe verdiler. Peygamber'in amcaoglu Abbas'in turbesini yiktilar. İki buchuk ay sonra 30 Nisan 1803'te Mekke'yi aldilar. Suud bin Abdulaziz Kabe'yi tavaf etti. Ulema biat etti. Abdulaziz onlara shoyle konushtu: "Sizin dininiz bu gun kemal derecesine ulashti. İslam'in nimetiyle shereflenip Cenab-i Hakk'i kendinizden razi kilip hoshnud ettiniz. Artik aba ve ecdadinizin batil inanishlarina meyl ve ragbetten ve onlari rahmet ve hayirla yad ve zikirden korkun ve kachinin. Ecdadiniz tamamen shirk uzre vefat ettiler... Hz. Peygamber'in mezari karshisinda, onceleri oldugu gibi durarak, tazim ve salat-u selam getirmek, mezhebimizce gayri meshrudur... Onun ichin oradan gechenler okumadan gechip gitmeli ve sadece [es-Selamu ala Muhammed] diye selam vermelidir..." İbni Suud bu konushmadan sonra Hz. Peygamber (S), Hz. Omer, Ebu Bekr, Ali ve Fatima'nin (R.A) dogduklari evleri yiktirdi. Vehhabîler'in bu ilk Mekke zapti kisa surmushtu. 25 gun sonra Emir Galib'in kuvvetleri geri gelerek kutsal shehirleri kurtardilar. Ancak Abdulaziz İbni Suud'un bir SHii tarafindan hancherlenerek oldurulmesinden sonra yerine gechen oglu Suud Haziran 1805'te Medine'yi bir yil sonra Mekke'yi zaptetti. Butun mezarlari balik sirti dumduz etti. Halki yasaklara bogdu. 1811 yilinda Vehhabi-Suudî devleti Halep'ten Hind Okyanusu'na, Basra Korfezi'nden Kizil Deniz'e uzaniyordu. Nihayet Osmanli uyaniyor Osmanli Devlet Arshivi'nde ve resmi belgelerinde daha sonra Hariciler olarak isimlendirilecek olan bu kanli-radikal, ilkel reform hareketi, İstanbul' un ilgisini ilk defa Sultan I. Mahmut (1730-1754) zamani chekti. O chagda Osmanli teb'asi olan Necid halkinin bir kismi, Bagdad Valisi Suleyman Pasha'ya shikayette bulunmushtu. Padishah Cidde Valisi Osman Pasha'ya ferman gondererek devlete silah cheken Vehhabîler'in ezilmesini istedi. Ne var ki Osmanli'nin artik bunu y.cak ne yeterli askeri gucu, ne de siyasî takati vardi. İshi nasihatle halletmeyi dushundu. MEZAR TASHLARINDAN KALE YAPTILAR "1744'te Muhammed bin Abdulvehhab'la birlesherek onun manevi desteginde Suudi hanedanini kuran Muhanmmed bin Suud'un torunu İbni Suud, 1805'te Medine'yi, 1806'da Mekke'yi zaptettiginde mezhebin inanci geregi butun mezarlari dumduz etti. Medine'de Baki Mezarligi'nin tashlariyla kaleler insha etti. O zamana kadar bilinen tum İslam buyuklerinin mezarlari tahrib edildi. Arashtirmacilar bu tahrib hareketine balik sirti adini verdiler. Vehhabiler yaninda turbe olan mescitleri dahi yikiyorlardi. Bu yuzden onlara "mabed yikicilari"adi verenler chikti. Bu katliamdan sadece Makam-i İbrahim, Mescid-i Nebevî ve Peygamber Efendimiz'in turbesi Ravza-i Mutahhara kurtuldu. Mezarlik ziyaretine daha sonra izin verildi." 250 yillik muvahhidin hareketi "Muridlerinin kendilerine "tevhid yanlisi" (uniter) adini verdikleri, 18. yuzyilda Necid'de Muhammed bin Abdulvehhab tarafindan kurulan mutekit İslam toplumu. Doktrinleri ibni Teymiyye'nin (olm.1328) yeni-Hanbelî yoluna dayanir. Ozellikle evliya kultu ve kabir ziyareti gibi İslam'a sonradan girmish uydurmalari reddeder. Sakal kesmeyi, tutun ichmeyi, muzik dinlemeyi, tesbih chekmeyi, camileri suslemeyi ve minare insha etmeyi yasaklar. İchinde yer aldigi askeri zaferlerle gelishen hareket, Muhammed ibni Suud ve kendisinden sonra gelenlerle genish bir alana yayilmishti. Vehhabîler Arabistan'i fethettiler (Mekke 1803) ve Arabistan'in dishina tashtilar. 1812'de gerilediler ve 1819'da Osmanlilar tarafindan yenilgiye ugratildilar. Riyad'da yeniden ortaya chiktilar. Ufak bir kesintiden sonra ibni Suud ailesi 1902'de ulkede iktidari ele gechirdi ve kurucusunun saf dushuncelerini odunsuz uyguladi. Vehhabîlik Arabistan'in dishina chikti Hindistan, Turkistan ve Afganistan'a yayildi." Grand Larousse, Wahhabites maddesi, Paris 1964, shf. 912 Vahhabi chikishi genish yanki buldu "Hindistan'da Ahmet Barelvi (1786-1831) Brahman choktanriciliginin etkisindeki ulkesinde, uzun zamandir yashayan, putperest kalintilar ve azizler kultune karshi Vehhabîlik'e benzer siyasi doktrinler yayiyordu. Gunumuze Vehhabîlik, ozellikle İbni Suud'un Hicaz'da gechici SHerifler yonetimini devirmesinden sonra (1924) din ve politika achisindan Arabistan'in onemli bir kismina yayilmish ve Mezopotamya, Somali gibi chevre ulkelere de tashmishtir." Henri Masse, l'İslam, Paris, 1930 Shf. 208 VAHHABİLİK'İN İLKELERİ Dini silahla uygulamaya chalishan, namaz kilmayana olum cezasi ongoren, kendilerinden olmayanlari kafir bilerek mezarliklarini ayiran, Peygamber devrinde olmayan hersheyi sapiklik ilan eden, akli dishlayan, amelsiz imani kufur sayan, Kur'an ayetlerini akilla yorumlamayi yasaklayan Vehhabîlik'in ana ilkeleri shu 18 maddede toplanabilir: 1) Allah'in zati, sifati ve fiili aynidir. Ayri olamaz. 2) Bu Tevhid'dir. Tevhide inanmayanin mali, cani helaldir. 3) Amel imanin ichinde gizlidir, amelsiz iman olamaz. 4) Ameli yerine getirmeyene harb achilir. Kestigi yenmez. Bu kishilere karshi cihat edilir. 5) Ayetleri yorumlamak kufurdur. Hukum zahire goredir. 6) Allah'a aracisiz ibadet sharttir. Murshid, sheyh, veli, araci kufurdur. 7) Kesin delil Kur'an'dir. SHia, kelam, tasavvuf, tarikat uydurmadir. 8) Kur'an ve Hadis' ten bashka hershey bid'attir. 9) Mezar, turbe yapmak, adak adamak, kabir ziyareti kufurdur 10) Allah'tan bashka kimseden yardim beklemek kufurdur. 11) Amelde 4 mezhep helaldir. Tarikat kufurdur, somuru aracidir. 12) Namazi cemaatle kilmak sharttir. Namaza gelmeyen ceza alir. 13) Sigara, nargile, ichki ve kahve ichene kirk degnek vurulur. 14) Vakif batildir. Vakif kuranlar servetlerini kachiranlardir. 15) Muska, tesbih, zikir, sunnet ve nafile namaz batildir. 16) El opmek, boyun kirmak, evliya kabri ve sakali sherif ziyareti, mevlut ve kaside okuma, chalgi dinlemek, eglenmek shirk'tir. 17) Rufai, Kadirî, Nakshibendi ve benzeri tarikatlari kufurdur. 18) Ehli beyt sevgisi tashimak, Ali evladini masum saymak shirk'tir. Vahhabî-Suudî isyani Osmanli Devleti'ne karshi yapilmishti. Kutsal topraklarda yapilan bu bashkaldiri hem devlet otorisine hem de Muslumanlar'in halifesine karshi idi. Buna İstanbul'un sessiz kalmasi dushunulemezdi. Ama yine de Sultan I.Mahmut oncelikle nasihat edilmesini istedi. Arabistan'in Necid bolgesinde Vahhabi isyani patlak verdiginde bu yorenin bagli oldugu Osmanli İmparatorlugu bir dunya devleti olarak rakipleri olan Rusya, Avusturya, Fransa, İngiltere gibi buyuk devletlerle bogushuyor, o chaga kadar gorulmemish bir hiz kazanan kuresel degishimin yeni firtinalari ichinde kendine yarar dengeler ariyordu. Arap chollerinde alishilmish bichimde bash kaldiran bir emir, imparatorlugun onemli bir konusu degildi. O nasil olsa altedilirdi. Ayrica alti asirlik magrur Osmanli siyasi yapisi, teolojik devlet sisteminin merkezi olan Haremeyn-i SHerifeyn'e herhangi bir yerli saldirisina ihtimal vermiyordu. Osmanli dort asir kutsal yerlere hizmet etmish, kani ve caniyle bu toprakla butunleshmishti. Kim onu bu yerlerden sokebilirdi ki... Bu yuzden ishi hafife aldi. Ancak bedelini chok agir odedi. Sultan I. Mahmud'un Vahhabîler'i sindirmesi ichin Cidde Valisi Osman Pasha'ya gonderdigi ferman hichbir ishe yaramamishti. Valinin elinde yeterli askeri gucu yoktu. Basharisiz kalan Osmanlilar eski bir devlet gelenegine bash vurarak ishi nasihatle halletmeyi dushunduler. Muderris Adem Efendi 23 Kasim 1802'de Kudus Kadisi tayin edilip sadrazamin mektubuyla Necid'e gonderildi. Abdulaziz ibni Suud, Adem Efendi'yi Mekke'de kabul etti. Bashlangichta ona saygi gosterdi, ancak 6 Mayis 1803 gunu aralarinda gechen sert munakashalardan sonra ibni Suud eline hediyeler vererek Adem Efendi'yi İstanbul'a geri gonderdi. Vahhabi-Suudi devletini resmen tanimayarak ona bir diplomat yerine bir muderris gonderen Osmanli Devleti'nin barish girishimi neticesiz kalmishti. Suudîler artik "idare-i maslahat" cinsinden sozlerle yola gelecek gibi degillerdi. Osmanli sertleshiyor Aradan uch yil daha gechti. O sirada İstanbul'da II. Mahmut tahta chikmish, devlet yenilenmeye yuz tutmushtu. Mahmut sert bir hukumdardi. İmparatorlugun genish topraklari uzerinde halkin guvenligi, Yunan İsyanlari doneminden beri devletin en onemli konusuydu. Devlet, Vahhabî meselesinin hallini 1805'te Misir Valisi Kavalali Mehmet Ali Pasha'ya ismarladi. Pasha, bu nazik gorevi oglu Ahmet Tosun'a verdi. Tosun'un kumandasindaki Misir Ordusu 1 Mart 1811'de gemilerle Yanbu limanina vardi. Misirlilar 2 Kasim 1812'de Medine'ye, 23 SHubat 1813'te Mekke'ye girdiler. Kavalali Pasha Suudîler'den geri aldigi Kabe'nin anahtarlarini 2 Mayis 1813'te İstanbul'a gonderdi. O sirada Vahhabî-Suudî emirliginin bashinda bulunan ibni Suud 1814'te oldu. Yerine oglu Abdullah ibni Suud gechti. Daragacinda bir emir Suudîler'in yeni lideri Abdullah sakin bir adamdi. Savash ve cidal onu fazla ilgilendirmiyordu. Aciz ve silik bir kishilige sahipti. Ancak Misirlilar'in hishmindan kurtulamadi. Savashta olen Kavalali Mehmet Pasha'nin buyuk oglu Tosun'un yerine kumandayi ele alan kuchuk ogul İbrahim Pasha, Abdullah ibni Suud'u Eylul 1818'de yakalayarak dort gun Mekke'de halka teshhir ettikten sonra İstanbul'a gonderdi. Suud butun ailesi ve yakinlariyle birlikte Osmanli bashkentinde goruldu. Devlet-i Aliyye'ye bash kaldirmish bir emir, zaptiyelerin arasinda, mevkufen, tum kalabaligi ile birlikte yollardan gechiyordu. Abdullah İstanbul'da zamanin sheyhulislami Mekkizade Mustafa Asim Efendi'nin fetvasiyle idam edildi. Abdullah ibni Suud'un olumuyle 1744'te Arap Yarimadasi'nin Necid bolgesinde kurulan Vahhabî-Suudî Devleti'nin ilk bolumu sona ermektedir. Osmanli Sultani II. Mahmud'un Misir Pashasi Kavalali ile bozushmasindan sonra Misirlilar, Hicaz'dan chekilecekler ve Arabistan yeniden Suudîler'in eline dushecektir. O sirada Misirlilar'dan ve babasiyle birlikte İstanbul'a postalanmaktan kendini kurtarip kayiplara karishan Abdullah'in kuchuk oglu Turkî ortaya chikacak, 1820-34 arasinda aileyi toplayacak ve Suudî Devleti'ni ikinci defa yeniden kuracaktir. İkinci ve uchuncu Suudî Devletleri Muhammed ibni Abdulvahhab ve Muhammed ibni Suud'un 1744'te kurduklari ilk Suudî Devleti 74 yil surmushtu. O sirada devlet merkezi Derî'yye kasabasiydi. Bu devleti yeniden shekillendiren Turkî ibni Suud, Riyad'i merkez yapti. Suudiler'in ikinci devleti 1891'e kadar 61 yil devam etti. Bu tarihten sonra gechen on yil karishiktir. Suudî-Vahhabî Devleti'nin son ve bugune kadar devam eden siyasi birligi Turkî'nin torunlarindan Abdulaziz bin Abdurrahman bin Faysal bin Turkî tarafindan kuruldu. 1902'den sonra ailenin bashina gechen Abdulaziz'i, Sultan II. Abdulhamid Necid Valisi yapmishti. 1918'de Osmanli Devleti Mondros Mutarekesi'yle Hicaz'dan chekilince Vahhabîler 1924'te Mekke ve Taif'e son defa girdiler. Abdulaziz bin Abdurrahman bin Faysal bin Turkî, Hicaz Krali oldu, 18 Eylul 1932'de Necid Meliki olarak bugunku Suudî Arabistan Kralligi'nin bashina gechti. İslam kulturune bedevi bashkaldirisi Miladin 18. yuzyilinda Arap Yarimadasi'nin Necid CHolu'nde ortaya chikan Vahhabî direnish hareketi, o sirada dunyanin orta kushaginda, Atlas Okyanusu'ndan Pasifik Adalari'na kadar uzanan ve eski yeni pekchok yerel kulturden etkilenen İslam Dunyasi'nda bir bedevi bashkaldirishiydi. Bedeviler kendi ichlerinde dogan bu dinin temsilciligini bashkalarina birakmak istemiyorlardi... Vahhabîler bu ilkel ve gizli duygunun achik tetikchisi oldular. İlk chatishma alani Osmanli toplumu ve onun idaresiydi. Osmanlilar Yavuz Sultan Selim zamani 1517'de Misir'i fethetmishler ve hilafet makamini İstanbul'a tashimishlardi. O tarihten sonra İslam'in manevi merkezi Mekke, siyasi merkezi İstanbul'du. Bu geo-politik denge Turkiye Buyuk Millet Meclisi'nin 3 Mart 1924'te hilafeti kaldirishina kadar 372 yil surdu. Bu zaman ichinde, Asyali Musluman bir ulus olan Turkler, genish bir imparatorluk kurarak, ozunu bozmadan, İslam dinine bir Horasan nesh'esi kattilar. Yuzyillar boyu CHin'in akli ve Hindistan'in mistigi ile yogrulmush yeshil Asya gizemini, Ortadogu'nun chollerine tashidilar... VAHHABİLER NE DEDİLER NELER YAPTILAR? "Vahhabîler'in ana muhalifi Osmanli hukumetiydi. CHunku onlar bu hukumetin yetkisine meydan okumush ve onu bir tarafa itmishlerdi. Nitekim Vahhabi isyaninda İslam'in ilk yillarindaki Harici isyanini hatirlatan, izlere rastlanmaktadir. Bir bashka deyishle onlar da bir idealizmin zorlayici etkisiyle kaba ve dar gorushlu usullere bash vurarak islahat yapmak istemishlerdi. Fakat alishilagelmish olan İslam gelenegi daha onceleri Hariciler'in usûllerine nasil karshi koymushsa Vahhabi usullerine de oylece karshi koydu. İslam tarihinde gorulen birchok ashiri muhafazakar islahat hareketlerinin yol achtigi ilginch ve sik gorulen bir garabet vardir. Onlar islahatchi bir gaye ichin butun ummeti birleshtirmek amacinda yola chiktiklari halde, chok gechmeden mevcut birligi bile bozmaya ve ona karshi silaha sarilmaya yonelmishlerdir. Mesela Abdulvahhab onemli tenkitlerinden birinde İslam oncesi Arap toplumunun-zimnen de kendi yashadigi devirdeki İslam toplumunun- yeteri kadar birlik ichinde olmadigini ve bashtaki yoneticiye itaat edilmedigini ifade etmektedir. Buna ragmen kendi bashlattigi hareket daha ilk safhalarinda bile silahli bashkaldirmalara yoneldi ve toplumun birligini daha chok bozdu..." Prof. Dr. Fazlul Rahman, İslam, İstanbul 1980, Shf. 252 İngilizler SHerif Huseyin'i nasil kandirdi? Arap dunyasini Osmanli'dan koparmak isteyen İngiltere, once Vahhabi akimini teshvik etti. Daha sonra, Mekke SHerifi Huseyin'e Ortadogu'da kurulacak buyuk Arap devletinin liderligini vaadederek kandirdi. SHerif Huseyin'in İngilizler'le pazarliklarini, oglu Emir Faysal yurutuyordu. Sonunda, SHerif Huseyin hich bir shey elde edemedi. Kibris'ta surgunde oldu. Buyuk Arap devleti de kurulmadi. SHerif Huseyin, hatiratinda, İngilizlerle ishbirligi yapmaktan pishman oldugunu yazdi. İngiliz yetkililer mazeret olarak, SHerif Huseyin'le temas kuran gorevlilerin, 'yetkilerini ashan' vaadlerde bulundugunu soylediler. Katip CHelebi: HALK ADETLERİNİ BIRAKMAZ "Halk aliship adet edindigi ishi, eger sunnet eger bid'atir birakmaz. Meger elinde kilich biri chikip da hepsini kilichtan gechirsin. Mesela itikatta olan bid'atlar ichin Sunni padishahlar nice vurush-kirish ettiler, fayda vermedi. Amel ishlerinde olan bid'atlar hakkinda da her chagda sheriati bilen ve bashta olan dindarlar ve vaizler nice yillar kendini verip halki bir bid'atten donduremediler. İmdi halk adetini birakmaz, her ne ise Allah'in istedigine gore surulur gider, ancak bashta bulunanlara İslam'in duzenini korumak ve İslamligin shartlarini esaslarini halk arasinda korumak lazimdir. Vaizler genel olarak halkin sunnete ragbetini artirmak ve onlari bid'atten uzaklashtirmak yolunda yumushaklikla vaaz ve nasihatle yetinince uzerine dushen vazifeyi yapmish olurlar..." Katip CHelebi (17. yy.) "Mizanu'l Hak" Hazirlayan O. SH. Gokyay, İstanbul 1993, shf. 62 ABD'nin petrol kuyusu Global ekonominin geregine uyan Suudi arabistan petrol chikarma harich tum yan sanayiini dunyaya acharak 100 milyar $ sermayeyi ulkesine chekti. Onsekizinci Yuzyil'in son yarisinda gelisherek teorik achidan shu yashadigimiz devirlere kadar ulashan Vahhabî mezhebinin yasham shansini degishkenligine borchlu oldugu artik anlashilmaktadir. Bu mezhebin ilham kaynagi Muhammed Abdulvahhab bashlangichta "her yenilik kufurdur" demishti. Ancak kendisinden sonra gelen ve Arap CHolu'ne iki buchuk asir bayragini diken torunlari, bu konuda ayni gorushleri tashimadilar. Vahhabî-Suudî devleti uch buyuk ve farkli degishim gechirdi. Kurulush donemini teshkil eden birinci devlet, Abdulvahhab'in Der'iyye Emiri ibni Suud'la birleshmesinden Osmanli idaresindeki Misirli- lar'in 1818'de Vahhabîler'i Hicaz ve Necid'de yenilgiye ugratilmalarina kadar 74 yil surmushtu. Bu donemde Vahhabîler, pirlerinin yolunda "her yeniligi kufur" her yabanci gelenegi "bid'at"saydilar. Mezarlara ve halkin sevip saydigi degerli kishilere saygi gostermeyi "kula tapinma" ile eshdegerde ve "putperestlikle" bir tuttular. Vahhabî-Suudî devleti ikinci defa, Abdullah bin Suud'un oglu Turkî tarafindan 1821'de kuruldu ve 1891'e kadar 70 yil surdu. Bu sirada dunyaya ve yashanan chevresel siyasi tabloya daha yatkin davranmak zorunda kalan Vahhabîler mezar ziyaretine ve Caferî mezhebi mensuplarinin hac etmesine izin verdiler. Son Vahhabîler Vahhabî-Suudî devleti, uchuncu ve son defa dunya sahnesine, 1902'den sonra Abdulaziz bin Abdurrahman bin Faysal bin Turkî'nin gayretiyle chikmishtir. Suudîler'in bu uchuncu culûsu yeni ve modern bir devletin temellerini atmishtir. Osmanlilar Abdulaziz ibni Suud'u Necid Kaymakami yapmishlardi. Osmanli Devleti 1918 Mondros Mutarekesi'yle Hicaz'dan chekilince Vahhabîler 1924'te Mekke ve Taif'i aldilar. Abdulaziz, Hicaz Krali oldu. 18 Eylul 1932 gunu Necid Meliki olarak bugunku Suudî Arabistan Kralligi'nin bashina gechti. Petrolun henuz soz konusu olmadigi o yillarda yeni Suudî hukumdari asirlardan beri degishmeyen shartlarda yashayan chol halklarini yeni ve duzenli bir hayata alishtirmaya chalishiyordu. Onlara ziraat ogretti. Kabileler, suchlulara uygun cezayi, sadece merkezi hukumetin verecegini o zaman ogrendiler... Bu kavramin yerleshmesi ichin bir ich savash gerekmishti. Petrol denizinde kapishma Suudîler'in uchuncu doneminin en charpici goruntusu petroldur. Bu ulkenin bir petrol denizinin uzerinde yer aldigi anlashildiginda Vahhabî-Suudî devletinin yeni zamanlardaki kaderi de chizilmish oluyordu. Yapilan hesaplara gore bu topragin altindaki petrol rezervi, dunya petrolunun dortte biridir. Misir ichin "Nil nehrinin hediyesidir" derler. Arap Yarimadasi ichin de "Arabistan petrol denizinin hediyesidir.." demek gerekir. Bu gerchek Birinci Dunya Harbi'nin bashlangich yillarinda anlashildiginda harbin genel stratejisi degishmish ve bashta İngiltere olmak uzere Ortadogu'da guch dengeleri olushturmaya chalishan her savashan millet, sadece petrolu dushunur olmushtu. Bu achidan "bir somurgeciler kapishmasi" sheklinde bashlayan "Harb-i Umumî' in bir anda shekil degishtirerek kanli bir "petrol savashina" donushtugu izlenmishtir. Bu savash bu gun de degishik shekillerde surup gitmektedir. Ve Vahhabîler kureselleshiyor "Kureselleshme bilimsel ve teknik guchleriyle kapimizda, ekonomik ve sosyal sistemimizi modernize etmek ichin var gucumuzle chalishmaliyiz. Ancak toplumumuzun muhafazakar karakterini aklimizdan chikaramayiz." Bu sozler Suudî Arabistan Kralligi Veliaht Prensi Abdullah'a aittir. Krallik kureselleshmenin en ileri boyutlarda ornegini vermish ve petrolun chikarilmasi harich tum yan sanayiini dunyaya achmishtir. Eylul 1998'de bashta Aramco, Chevron, Mobil, Exxon, Texaco olmak uzere yedi dev petrol shirketinin temsilcileriyle Washington'da aksham yemegi yiyen Prens Abdullah, o gun yerinde tesbit, tanimlama, tashima, dagitim ve rafinaj gibi petrolun tum yan sanayiini dunya yatirimcilarina achacaklarini mujdelemishti. O gune kadar Arap petrolunun tek ismi olan Aramco'yu gerileten bu karar, bir "devrim" niteligi tashiyordu. 2000 yilinin Mart ayi bashinda Prens Abdullah, bu alanda Riyad hukumetine ulashan tasarilarin 100 milyar dolara ulashtigini achiklamishti. 450 milyar dolar Arabistan petrollerinin tek ve yegane sozcusu uzun yillar dev Amerikan shirketi Aramco'ydu. 1930'da kurulan shirketin bolgede chikarlarini savunmasi ichin bir devlete ihtiyaci vardi. İki yil sonra Necid Meliki sifatiyle bu gunku Suudî devletinin bashina gechen Abdulaziz bin Abdurrahman bu ihtiyaci karshiladi. Kisacasi, ishin sonunda Suudîler petrolu degil, petrol Suudîler'i chikarmishti. Suudî Arabistan'in gunumuzde dunyaya yatirim sheklinde dagilmish 450 milyar dolari vardir. 250 yillik resmî mezhep "18. yuzyilda Arabistan'da Muhammed bin Abdulvahhab'in etkisiyle olushan dinsel ve siyasal akim. Vahhabîlik adi akimin karshitlarinca kullanilir. Akimin uyeleri kendilerini Muvahhidin olarak adlandirir. Gunumuzde Suudî Arabistan'in resmî mezhebidir... Muhammed bin Abdulvahhab'la 1744'de karshilashan Der'iyye Emiri Muhammed bin Suud onun dushuncelerinde kendisini Arabistan'a egemen kilacak dinsel bir dayanak bulmush oldu. Abdulvahhab shirk ichindeki insanlara tevhidi benimsetmek ichin kilich kullanmanin zorunlu oldugunu, can ve mallarinin helal sayildigini, one suruyor, boylece yagmacilik ve yayilmaciliga cihad adina kutsallik kazandiriyordu.... 'Vahhabîlik'e gore Kur'an ve sunnet, metinlerin sozel anlamina bagli kalinarak anlashilmali, kesinlikle yorumlanmamalidir. Kiyas dinin dayanaklarindan biri degildir. Buna karshilik ichtihat kapisi achiktir. Herkes ichtihatla yukumludur. İman kalple tasdik, soz ile ikrar ve ameldir. Bu nedenle İslam'in ongordugu gorevleri yerine getirmeyen kishiler mumin sayilamaz." Ana Britannica, Vahhabîlik maddesi, İstanbul 1986 Shf. 159 Amerikan istekleri ve halk baskisi arasinda "Gunumuzde Amerikan basini -kendini kuvvetle savunan- Riyad'i, ozellikle finansman achisindan terorizme hoshgoru gosterme ve 11 Eylul New York ve Washington saldirilarini sorushturmada yeterince ishbirligi yapmamakla suchlamaktadir. Dunyada kayitli petrol rezervinin % 25'ine ve OPEC uretiminin uchte birine sahip bu ulkenin yoneticilerinin ichine dushtugu zor durumu farkeden Bush yonetimi ise bu suchlamalara katilmamaktadir.." Mouva Naim, Le Monde, 22 Ekim 2001 VELİAHD ABDULLAH VE YOL AYRIMINDAKİ SUUD Mekke SHerifi Huseyin 1916'da Osmanli'ya bashkaldirip kendisini Arap ulkelerinin krali ilan etmishti. 1919'da Batili ulkelerin, Suriye, Urdun ve Irak'ta kurduklari manda yonetimlere karshi chikarak buralarin kendilerine verilecegi konusunda soz aldiklarini belirtip Versailles Anlashmasi'ni tanimadi. Mart 1924'te kendisini halife ilan etti. Bu arada Arabistan'in ikinci gucu konumundaki Vahhabî-Suud kabileleriyle savash halinda idi. Suud II.Abdulaziz, Eylul 1924'te İngiltere'nin yardimiyla SHerif Huseyin'i Hicaz'dan kovdu. Londra, SHerif-Suud chekishmesinde Suud tarafini tutmushtu. Boylece bolgedeki petrol chikarma ve ishleme konularinda onemli gelirler elde edecekti. II. Dunya Savashi sonunda ABD'nin tum dunyada etkinligini artirmasiyla beraber Suud yonetimi İngiltere himayesinden ABD taraftarligina gecherek iktidarini kuvvetlendirdi. 1990'da Irak'in Kuveyt'i ishgal etmesi sonrasinda ABD silahli kuvvetlerinin Suudi silahli kuvvetlerini desteklemek amaciyla ulkeye konushlanmalarina izin verildi. Ancak bir suredir Veliahd Prens Abdullah'in shahsi ozellikleri ve daha dindar ve milliyetchi chikishlari ABD-Suudi Arabistan ilishkilerini yeni bir yol ayrimina getirdigi sheklinde yorumlaniyor. 11 Eylul teror olayindan sonra Veliahd Abdullah'in ABD'yi eleshtiren achiklamalari olmush ve bu ABD tarafindan hoshnutsuzlukla karshilanmishti. Kral Fahd'in yerine gechecek olan Veliahd Abdullah'in bu tur chikishlari onemli sinyaller olarak degerlendiriliyor. Adetlerle ugrashma "Halkin arasinda mezarlara kandiller konur, mezara yuz goz surulur ve kandil yagi ile yaglamak adet edinilmishtir.Mezar bekchileri ve kandilciler de onunla gechinirler. Bu konuda kavga ve tartishma ahmakliktir. Onlar bildiklerinden geri kalmazlar.İslam'da Haceru'l Esved'den bashka tashi ve agaci yuceltip ululamak yoktur. Onda da nice sir ve hikmet vardir." Katip CHelebi

Xosh getdun ALLAH AMANINDA.

:DD gel men senin sualina sualla cavab verim Onda Peygamber niye namazda bu kelmeni deyirdi meger Peygamber duz yolda deyildi?

Salamlar. Eziz ve hormetli forum ishtirakchilari darixmayin men burdayam. AbdurRahim yeqin ki,dua edende ozune etdin. Eger namaz qilirsansa sen bu duani gunde 5 defe edirsen axirdada AMIN deyirsenyeni ALLAH senin duz yola dushmeyini qebul etsin. Amma biz bu duani gunde 5 defe sizin kimi yada siz bizim kimi edirik gelki axirda Allaha hem ve sena edirik bununlada demek isteyirik ki, biz artiq duz yoldayiq duz yolda olmaq ozu bir nemetdir neymetin elden chixmamasi uchun gerek shukur edesen bizim kimi ki, Allah hemin neymeti elimizden almasin. netice:neticeise budur ki, siz duz yolda olmaginiza emin deyilsiz bizden savayi