Ebu Hureyre

**Burhan** · 5 февраля, 2008

Sizin səhihlərə əsasən əsl əhlibeyt yalnız beş nəfərdir.

Yenə də təhrif.

Ibn Abbas, Ikrimə, Miqatil, Səid bin Cübeyr (Allah onlardan razı olsun!) kimi böyük səhabələrə görə əhli-beytə Peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) zövcələri daxildir. Çünki əl-Əhzab surəsinin 28-34-cü ayələrində müraciət peyğəmbərin (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) zövcələrinə edilir:

Sizin tez-tez gətirdiyiniz hədis:

Yezid bin Həyyan rəvayət edir: "Bir gün Hüseyn bin Səbrə və Amr bin Muslim ilə birlikdə Zeyd bin Ərqamın (Allah ondan razı olsun!) yanına getmişdik. Oturarkən Hüseyn, Zeyd bin Ərqama belə dedi: "Ey Zeyd, sən çox xeyirlə qarşılaşdın. Rəsulullahı (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) gördün, eşitdin, birlikdə döyüşlərdə oldun və arxasında namaz qıldın. Beləcə neçə xeyirli işlər sənə nəsib oldu. Rəsulullahdan (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) eşitdiklərindən danış. Dedi: "Ey qardaşımın oğlu, vallahi yaşlandım, aradan çox il keçib, Rəsulullahdan (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) eşitdiklərimdən bə'zilərinin unutmuşam. Indi rəvayət edəcəklərimi qəbul edin, susanda məcbur etməyin:

—Məkkə və Mədinə arasında "Xum" adlanan yerdə Rəsulullah (Ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun!) bir bulaq başında xütbə verdi. Allaha həmd-səna etdikdən sonra belə buyurdu: "Ey insanlar! Mən ancaq bir bəşər övladıyam. Rəbbimin elçisinin gəlib ona cavab verəcəyim, qayıdacağım gün yaxınlaşır. Sizə iki ağır şey tərk edirəm. Birinci Allahın hidayət və nur olan kitabı Qur'andır. Allahın kitabını tutun və ondan möhkəm yapışın". Qur'an haqqında rəğbətləndirici sözləri söylədikdən sonra dedi: "Ikinci əhli beytimdir. Əhli beytim haqqında Allahdan qorxmağınızı, xəta etməməyinizi yadınızda saxlayın"—deyərək bunu 3 dəfə təkrarları.

Hüseyn: "Ey Zeyd, əhli beyti kimdir? Arvadları əhli beytdən deyilmi?"—deyərək soruşdu.

Zeyd dedi: "Qadınları da əhli beytdəndir. Lakin, əhli-beyt özündən sonra sədəqə almaları haram olan kəslərdir" dedi. Onlar kimdir?—deyəndə:

Zeyd dedi: "Əlinin ailəsi, Aqilin ailəsi, Cə'fərin ailəsi, Abbasın ailəsidir".

Hüseyn: "Onların hamısına sədəqə haramdır" soruşanda, Zeyd: "Bəli" dedi" (Müslim; Kitabul- fadail, 2408).

**MeysemTemmar** · 5 февраля, 2008

37- (...) Bize Muhammed b. Bekkâr b. Reyyân rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Hassan (yâni İbni İbrahim) Saîd'den (bu zat İbni Mesruk'dur), o da Yezid b. Hayyan'dan, o da Zeyd b. Erkam'dan naklen rivayet etti. Zeyd şöyle demiş ; Onun yanma girdik ve kendisine : Gerçekten sen çok hayır gördün. Gerçekten Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) "m sohbetinde bulundun ve arkasında namaz kıldın... dedik.

Ve râvi hadîsi, Ebû Hayyan'm hadîsi gibi nakletmiştir. Yalnız o şöyle demiştir : «Dikkat edin, ben sizin aranızda iki ağır yük bırakıyorum. Bunların biri Allah (Azze ve Celle)yn\n kitabıdır. O Allah'ın ipidir. Her kim ona tâbi olursa doğru yolda ve kim terkcderse delâlette olur.» Bu hadîsde şu ibare de vardır : «Bunun üzerine biz :

__ Onun ehl-i beyti kimlerdir? Kadınları mı? dedik. Zeyd :

__ Hayır! Allah'a yemin olsun! Hakikaten kadın zamanın bir kısmında erkekle beraber olur. Sonra onu boşar da, kadın babasına ve kavmine döner. Onun ebl-i beyti, aslı ve ondan sonra sadakadan mahrum olan asa-besidir.» dedi.»

**nardarani** · 5 февраля, 2008

Burhan

Ebu Hüreyre

Biz bu ravinin şexsiyyetine aydınlıq getirmek üçün alimlerin onun baresinde dediklerine toxunmağı zeruri hesab edirik.

Ebu Hüreyrenin adı nedir?

Ebu Hüreyre bu ravinin künyesidir. Bu şexsin adı baresinde alimler arasında böyük bir fikir ayrılığı vardır. Alimler 18, 20, 30 ve 44-e qeder adı Ebu Hüreyre ve atasına aid etmişler. Ehli-sünne alimi Nevevi bu barede yazır: “Ebu Hüreyre ve atasının adı ile bağlı 30-a qeder nezeriyye var".

El-Qütb Helebi yazır: “Ebu Hüreyre ve atasının adı baresinde 44 nezeriyye qeyd edilib" ("el-İsabe", c. 7, s. 199; "Fethel-bari", c. 12, s. 5; "Şeyxül-mezire", s. 48).

İbn Qüteybe kitabında yazır: “Ebu Hüreyre hemişe deyerdi: "Men balaca pişik ile oynadığım üçün mene bu künyeni verdiler" ("el-Mearif", s. 93; "Buxari" c. 2, s.149; "Ezva ela el-sünnetil-Muhemmediyye", s. 203).

Firuzabadi yazır: “Ebdur-Rehman ibn Sexer deyir: “Peyğember (s) Ebu Hüreyrenin qucağında pişiyi görende, onu bu künye ile çağırdı, sonra o, bu künye ile meşhur oldu ("el-Qamus el-Mühit", c. 2, s. 16).

Ehli-sünne alimlerinin möteber hedis qaynaqlarına esasen o, “Şeyxül-mezire”, yeni mezire şeyxi leqebi ile de tanınırmış.

Bu barede Zehebi ve İbn Kesir yazırlar: “Ömer Ebu Hüreyreye deyirdi: Peyğemberden (s) revayet etmeyi terk etmelisen, yoxsa seni Dus vilayetine qaytararam. (Dus Ebu Hüreyrenin ana vetenidir) "Elamun-nubela", c.2 s. 433; "El bidaye ven-nihaye", c. 8 s. 1, 8; "Şeyxul-mezire", s.114)

Alimlerin yazdığına göre, “mezire” Müaviyeye mexsus rengareng yemeklerden birinin adı olmuşdur ("Şeyxül-mezire", s. 60).

Xatırlatmaq lazımdır ki, Ebu Hüreyre İslamı qebul edende, maddi veziyyeti çox ağır idi. Ona göre de Peyğember (s) ona imkansızların meskunlaşdığı “süffe”de yer verdi. Dediyine göre, her gün sehabelerin birinin evinde yemek yeyermiş ("Fethel-bari", c.11, s. 236; "Şeyxül-mezire", s. 56).

Ebu Hüreyre deyir: “Bir gün Ebu Bekri gördüm ve ondan yemek istedim. O, menim sesimi eşitdi ve eve daxil oldu. Güman etdim ki, mene yemek verecek, lakin daha çöle çıxmadı”.

Bele bir hadiseni o, Ömer haqqında da deyir ("Fethel-bari", c. 9, s. 428, c. 13, s. 259; "Buxari", c. 7, s. 179).

Ebu Hüreyre Peyğembere xidmetinin sebebini, öz qarnını doyurmaq olduğunu yazır. Onun öz telebesi Elerec deyir: “Ebu Hüreyre bele deyirdi: “Siz güman edirsiniz ki, men Peyğemberden (s) çox hedis neql edirem. Men imkansız bir şexs idim. Peyğembere (s) öz qarnımı doyurmaq üçün xidmet edirdim" ("Sehih-Müslim", c. 8, s. 114-116; "Fethel-bari", c. 1, s. 173, c. 7, s. 61, c. 13, s. 271; "Şeyxul-mezire", s. 53; "el-Ezva", s. 204).

Ebu Hüreyre maddi veziyyetinin ağır olmasına baxmayaraq, “mezire” yemeyine çox heves gösterirdi. Ele buna göre de o, bu leqeble meşhur olmuşdur.

Cenab Buxari İmam Zeynel-abidinden (e) İmam Eskeriye qeder (e) olan imamlardan, hetta bir hedis de neql etmemişdir. O, öz kitabında Ebdül-Vehhab, Xatem ibn İsmayıl, Malik ibn Enes ve s. kimi ravilerden hedis neql etmişdir. Amma bu sadaladığım şexslerin İmam Sadiqden (e) neql etdikleri revayetleri öz kitabında getirmemişdir.

Hemçinin Buxari Emr ibn As, Ebu Musa Eşeri, Müaviye, İmran ibn Hettan kimi Ehli-beyt (e) düşmenlerinden revayet neql etmişdir.

Möteber qaynaqların yazdığına esasen, Ebu Hüreyre Müaviyenin süfresinde “mezire” yemeyi yedikden sonra gelib Elinin (e) arxasında namaz qılardı. Ehli-sünne alimi Selebi bu barede yazır: "Ebu Hüreyre “mezire” yemeyini çox isteyerdi. O hemişe Müaviyenin yanında o yemekden yeyer ve namaz vaxtı Elinin (e) arxasında namaz qılardı. Bir gün ondan bunun sebebini soruşanda bele dedi: "Müaviyenin meziresi daha yağlı, Elinin (e) arxasında qılınan namaz ise daha feziletlidir". Mehz buna göre ona “mezire şeyxi” deyerdiler ("Simarul el-qulub, s. 86; "Şeyxül-mezire", s. 60, "Sizuratuz-zeheb", c. 1, s. 64; "Siratel-helebiyye";, c. 3, s. 397).

Bütün alimler Ebu Hüreyrenin qarınqululuğunu teferrüatı ile qeyd etmişler. Biz bu barede söhbetimizi onun duası ile sona çatdırırıq. O, bele dua edirmiş:

“Perverdigara, mene üyüden iti diş, yaxşı hezm eden mede ve onu xaric etmek üçün yaxşı arxa ver" ("Rebiel-ebrar", c. 8, s.113; "Şeyxül-mezire", s.64).

Ebu Hüreyrenin künye ve leqebi baresinde bura qeder yazılanlarla kifayetlenir, adı melum olmadığı üçün ise, o haqda söhbet etmeyi lazım bilmirik.

Ebu Hüreyre haqqında deyilen menfi fikirler bununla bitmir. Ehli-sünne alimlerinin möteber kitablarında, Sehih-Buxari, Sehih-Müslim ve bu kimi hedis qaynaqlarında bu şexsin sehabeler terefinden Peyğembere (s) yalan hedis aid etmekde ittiham edilmesini müşahide edirik. Meseleye daha geniş aydınlıq getirmek meqsedi ile bezi faktları nezerinize çatdırırıq.

Ehli-sünne alimi Ebu Reyye Ebu Hüreyrenin bu tayfaya köleliyi baresinde yazır: “Ebu Hüreyre Müaviye üçün mal ve qılıncı ile cihad etmirdi. Onun Müaviyeye cihadı yalnız Eli (e) terefdarları haqqında saxta hedisler neşr etmek, te`ne öz sözlerini Peyğembere aid edib xar etmek, Müaviye ve onun hakimiyyetinin fezileti baresinde yalançı hedisler neql etmek idi”.

Ebu Hüreyre sehabelerin nezerinde

Alimlerin yazdığına esasen, Peyğemberden (s) en çox hedis revayet eden Ebu Hüreyre olmuşdur. İlk günlerden müharıbe ve seferlerde Peyğemberle birge olan diger sehabeler, Ebu Hüreyrenin revayet etdiyi hedislerin, hetta az bir hissesini bele revayet etmemiş, bir çox revayetleri ise eşitmediklerini söylemişler. Ona göre de Ehli-sünne alimleri hezret Elinin (e) onu yalançı adlandırdığını ve Ömerin şallaqla vurduğunu yazıblar. Biz bu barede Ehli-sünne kitablarında ve sair qaynaqlarda yazılan heqiqetleri sizin nezerinize çatdırırıq.

Misir alimi Ebu Reyye öz kitabında yazır: “Eli (e) hemişe buyururdu: "Ebu Hüreyre camaatın en yalançısıdır".

Başqa bir sözünde buyurub: "Diriler içinde Peyğembere yalan hedis qoşan en yalançı şexs Ebu Hüreyredir" ("Şeyxul-mezire" s. 47; "Ezva", s. 212).

Zehebi ve İbn Kesir bu barede yazırlar: “Ömer Ebu Hüreyreye deyirdi: "Peyğemberden (s) revayet etmeyi terk etmelisen, yoxsa seni Dus vilayetine qaytararam" (Dus Ebu Hüreyrenin ana vetenidir). ("Elamun-nübela", c. 2 s. 433; "el- Bidaye ven-nehaye" c. 8 s. 1, 8; "Şeyxul-mezire" s.114)

Zehebi başqa kitabında yazır: "Ümmü-Seleme deyir: "Ebu Hüreyreden soruşdum ki, Ömerin dövründe de Peyğemberden (s) revayet neql edirdin? Ebu Hüreyre cavabında dedi:

“Eger Ömerin dövründe hedis revayet etseydim, şübhesiz ki, Ömer meni şallağı ile vurardı" ("Tezkiretul-huffaz", c. 1, s.7).

Ehli-sünne alimi Reşid Rza bu barede deyir: “Eger Ömerin ömrü Ebu Hüreyreden çox olsaydı, bu qeder hedis bizim elimize çatmazdı" ("Elamun-nübala" c. 2, "el-Bidaye ven-nihaye", c. 8; "Şeyxul-mezire", s.114)

Eziz oxucular, Ebu Hüreyre haqqında bu cür sözler çoxdur, biz ixtisara göre bu miqdarla kifayetlenir ve söhbetimizi onun bu işlerinin sebebleri istiqametinde davam etdiririk.

Bu qeder hedis hardan?

Ebu Hüreyrenin Peyğemberden (s) çoxlu sayda hedis revayet etmesi her bir ağıllı insanı düşündürür. Bu meseleye aydınlıq getirmek meqsedi ile onun heqiqi sebeblerini nezerinize çatdırırıq.

1. Ebu Hüreyre ve Kebül-Ehbar

Alimlerin yazdığına esasen Ebu-Hüreyre, yehudi alim olan Kebül-Ehbardan hedis dersi almışdır. Peyğemberin (s) dövründe ona iman getirmeyen bu yehudi, tarixçilerin yazdığına esasen, guya Ömerin dövründe İslamı qebul etmişdir. Bu şexs, yehudiler terefinden tehrif olunan dini telimleri çox az müddetde Ebu Hüreyre kimilere öyretmişdir. Bu barede Ehli-sünne alimi Ebu Reyye yazır:

“Hedis alimleri Ebu Hüreyre ve qeyrilerinin Kebül-Ehbardan hedis almağını sübut edibler". ("Şeyxul-mezire", s. 99)

Zehebi yazır: "Kebül-ehbar deyir: “Tövrat oxuyanlar arasında Ebu Hüreyreden daha melumatlısını görmedim ("Elamun-nubala", c. 2, s. 432; "Tezkiretul-huffaz", c.1, s.34; "El-isabe", c.5, s. 2, 5; "Şeyxul-mezire", s.100)

Ebu Reyye bu sözün tehlilinde yazır: “Bu kahinin Ebu Hüreyreye olan hiyle ve mekrinin derecesine bax, Ebu Hüreyre ibrani dilini bilmirdi, nece ola biler ki, Tövratdan melumatı olsun? O, hetta ereb dilinde yazmağı ve oxumağı bele bacarmırdı ve müselmanlar arasında da yehudi alimlerinden başqa Tövratdan melumatı olan yox idi" ("Şeyxul-mezire", s. 100).

Belece aydın olur ki, Ebu Hüreyre öz hedis-lerinin müeyyen bir qismini yehudi alimi olan Kebül-Ehbardan öyrenmişdir.

2. Ebu Hüreyre ve Emevi tayfası

Ebu Hüreyrenin Peyğemberden çox hedis revayet etmesinin sebeblerinden biri de, onun Emevi tayfasına bağlılığı olmuşdur. Tarixçilerin yazdığına esasen, emeviler müeyyen mese-lelerde, xüsusen de hakimiyyetlerini möhkemletmek üçün lazımlı meqamlarda Ebu Hü-reyrenin saxta hedislerine ehtiyaclı olmuşlar.

İbn Kesir Ebu Hüreyreden bu barede bele neql edir: “Peyğemberden eşitdim: "Allah vehyde üç nefere, Men, Cebrayıl ve Müaviyeye etibar etmişdir".

O, hemçinin bele yazır: “Peyğember (s) buyurub: “Allahın emanetdarları men, Cebrayıl ve Müaviyedir" ("el-bidaye ven-nihaye", c.8, s. 120)

Ehli-sünne alimi Ebu Reyye Ebu Hüreyrenin bu tayfaya xidmetleri baresinde yazır: “Ebu Hüreyre Müaviye üçün mal ve qılıncı ile cihad etmirdi. Onun Müaviyeye cihadı yalnız Eli (e) terefdarları haqqında saxta hedisler yaymaq, öz sözlerini Peyğembere aid edib onu xar etmek, Müaviye ve onun hakimiyyetinin fezileti baresinde yalançı hedisler neql etmek idi" ("Ezva", s. 223.).

3. Ebu Hüreyre paylayır.

Ebu Hüreyrenin çox hedis revayet etmesi sebeblerinden biri de onun özünemexsus hedis "kise"sinin olmasıdır. Ehli-sünne alimlerinin bezilerinin yazdığına esasen, o, bir çox yerlerde hedisin Peyğemberden yox, özünden olmasını etiraf etmişdir. Bu barede Buxari öz ”Sehih” kitabında yazır:

“Ebu Saleh deyir: "Ebu Hüreyre Pey-ğemberden (s) sedeqe ve qadın baresinde mene hedis revayet edirdi. Ondan soruşdular ki, bunu Peyğemberden (s) eşitmisen, yoxsa özünden deyirsen?

Cavabında dedi:

"Men bunu Peyğemberden (s) yox, öz hedis kisemden söyleyirem".

Ehli-sünne alimi İbn Hecer Esqelani Buxarinin ”Sehih”ine yazdığı şerh kitabında bu hedisi tehlil ederek yazır:

“Ebu Hüreyrenin “öz kisem" sözünden meqsedi, hedisden derk etdiyi menadır" ("Fethul-bari", c. 9, s. 414). Lakin qeyd etmek lazımdır ki, birincisi Ebu Hüreyre Ebu Salehe hedis başa salmırdı, o, söylediyini Peyğembere (s) aid edirdi. Buxarinin yazdığına esasen, o, bele deyirdi:

“Peyğember (s) buyurdu” (Qale en nebi) Bu, ise sözü Peyğmbere (s) aid etmek demekdir.

İkincisi, Ebu Hüreyrenin, öz fikirlerini, hetta hedisin şerhinde bele Peyğembere (s) nisbet vermeye haqqı yoxdur. Bu barede Peyğemberin çoxlu hedisleri var. Heç kim o hezretin bu meşhur: “her kes mene bile-bile yalan söz aid etse, yeri cehennemdir" - hedisini inkar ede bilmez (el-Müstedrek-es Sehiheyin, c.3, s.263).

Bele tehlillerle haqqın üstünü örtüb insanları azdırmaq, şübhesiz, insanı Allahın qezebine düçar eder.

**al-Fath** · 6 февраля, 2008

Mən Əbu Hüreyrənin anasının kiminsə evində qalmasını deyirəm. əgər anası kiminsə evində qalırdısa, onda niyə Əbu Hüreyrə özü məscidin heyitində, açıq havada yatırdı?
Ən əsası isə deyin mənə görüm, Sizcə hansı müsəlman ənsar kafir, peyğəmbəri söyən qadını öz evində yaşamağa izin verər.

Abu Hureyra(r.a) Devs gəbiləsindəndir və O,Medinəyə öz anasi və gəbiləsindən 70 ailə ilə birlikdə gəlmişdi.O,bir çox gərib səhabələr kimi sadə həyat yaşayirdi və özünü bütünlüklə Rasulullah(s.a.s)-ə həsr etmək istəyirdi.Suffada 70-80 fəgir səhabə galirdi,Abu Hureyra(r.a)-da o gəriblərdən biri idi.Bu eyni zamanda Rasulullah(s.a.s)-ə yaxin olmagin ən yaxşi yolu idi.Çoxlari kimi o da çox zaman acligdan əziyyət çəkərdi.O,gəlmə olduguna görə onun daimi galacagi bir evi yox idi.

Onlarin Mədinədə məskunlaşdigi bir evləri olsada bu məgər onlarin varli olduglarinin göstəricisidir? Rasulullah(s.a.s)-in Mədinədə zövcələrinin bir neçə evləri var idi.Lakin o kasib həyat sürürdü,günlərlə yeməyə bir şeylər tapilmirdi,ac olanda garinlarina daş baglayidilar.Ondan başga bütün mühacirlər Mədinəyə gələrkən onlarin evləri yox idi,mallarini,sərvətlərini Məkkədə goymuşdular.Lakin,sonra tədricən onlarin hamisinin Mədinədə evləri oldu.O dövrdə ev tikmək heç də çətin və baha başa gələn bir şey deyildi zənnimcə.Bir çox muhacir kimi Abu Hureyra(r.a)-da Mədinəyə mühacir olarag gələrkən demək olar ki,heç nəyi yox idi.Lakin,tədricən Mədinədə məskunlaşmiş digər səhabələr kimi onun evi də olmuşdur.Sonradan onun və ya anasinin evinin olmasi sizə niyə gəribə gəlir?Bütün Suffa əhli məsciddə daima galmirdilar.Evlənənlər,evi olanlar tədricən orani tərk edirdilər. Mədinədə o zaman yəhudilər,munafig gruplar və bəzi gəbilələrdən gəlmələr məskunlaşmişdilar.Onlarin tədricən İslami gəbul etmələri məhz Mədinədə baş verirdi.

Bürhan deyin mənə görüm Siz Əbu Hüreyrəni şəxsən tanıyırsız, o Mədinəyə gələndə Siz də onula idiz və o anası üçün ev axtaranda Siz ona kömək edirdiz? Mən belə fikirləşirəm ki, yox. Amma elə danışırsız ki, helə bil bu belə də olmuşdu. Mən Sizdən yenə də soruşuram, əgər Siz onun yanında olmamısızsa onda bu yazdıqlarınızı nəyə, hansı alimin dediyinə əsaslanaraq yazırsız?

Həmçinin bu hədislə bağlı mən Sizə bir neçə sual verdim, amma Sizin başınız yazdığınız nağıla qarışaraq onları cavablandırmaq yəgin ki, yadınızdan çıxdı. Çıxıbsa mən onları Sizin yadınıza salaram:

Sizcə hansı müsəlman ənsar peyğəmbəri söyən kafir qadına öz evində yaşamağa izin verər?

Siz onun anası ilə birgə Mədinəyə gəldiyini özünün dediyindən başqa kimnənsə eşidmisiz? Əgər onun anası onunla birgə Mədinədə olsaydı onun haqqında heç olmasa bir az məlumat olardı, amma məlum olan yalnız onun adının Əmimə olmasıdır.

Əbu Hüreynə deyir: Mən adətən qarnımı doyurmaq üçün Peyğəmbəri müşayiət edirdim; bu o vaxt idi ki, mən nə çörək yeyirdim, nə də ki, ipək paltar geyirdim. Mənim qulluqçum da yox idi. Mən qarnıma daşları bağlayıb kimi görsəm xahiş edirdim ki, mənim üçün bir Quran ayəsi oxusun, özüm onları bilsəmdə. Bunu onun üçün edirdim ki, o məni öz evinə dəvət edib yedirtsiz. Cəfər bin Əbi Talib kasıblara rəhm edən idi. O bizi öz evinə dəvət edərdi və yedirdərdi. Əgər yeməyə heç nəyi olmasaydı o bizə içində nə vaxtsa bal və ya yağ olan boş tuluqu yalamağa verərdi.
Gördüyünüz kimi onun niyyəti nəsə öyrənmək yox, yalnız qarnını doyurmaq olub.

Onun adətən öz vaxtini Suffada və Rasulullah(s.a.s)-in yaninda keçirməsi,ona olan bagliligi onun İslama olan məhəbbətinin bariz göstəricisidir.Siz o gədər pis niyyətlisiniz ki,yaxşi əməlləri,gözəl işləri də başga cür göstərməyə çalişirsiz.

Buna bənzər hadisələr Rasulullah(s.a.s) və onun yaxin silahdaşlari ilə də bagli olub.Onlar ac olsalar da öz ehtiyaclarini kənardakilara bildirməkdən çəkinmişlər,səbr etməyi üstün tutmuşdular.Bir neçə dəfə məhz ac olduglarina görə ənsarlardan birinin evinə gonag getmişdilər.

Siz özünüz etdiyiniz şeyi mənim adıma yazmağa çalışmayın, alınmayacaq. Mən olan şeyi olduğu kimi təqdim edirəm, Sizin kimi başqa mənaya yozmuram.

Siz nəyə əsasən deyirsiz ki, o elm öyrənmək üçün peyğəmbərin dalınca gəzirdi. Əbu Hüreyrə özü deyir ki, Mən qarnımı doyurmaq üçün peyğəmbəri müşayiət edirdim. Mən bildiyim şeyləri də onlardan soruşurdum ki, bəlkə məni evə dəvət edib mənə bir az yemək verərlər. Siz isə Əbu Hüreyrənin heç fikirləşmədiyi şeylərdən danışırsız.

Əbu Hüreynə deyir: İnsanlar deyir ki, Əbu Hüreynə həddindən artıq hədis deyir. Məsələ bundadır ki, mən həmişə Peyğəmbərə yaxın olmağa çalışmışam, buna görə qarnımın dolu olmasından da razı olmuşam. Mən nə çörək yeyirdim, nə də ki, bəzəkli paltar geyirdim, mənə qulluq edən də yox idi. Mən acından qarnımı sıxardım və kimi görsəm xahiş edirdim ki, mənim üçün bir Quran ayəsi oxusun, özüm onları bilsəmdə. Bunu onun üçün edirdim ki, o insan məni öz evinə dəvət edib yedirtsiz.

Bəlkə bu hədisləri inkar edəsiz?

O islama bağlı olsaydı, onu sevsəydi 7-ci hicri ilinə kimi gözləməzdi. Özü deyir ki, Peyğəmbər yəhudilərin əlindən Xeybəri alan zaman mən Mədinəyə gəlib islamı qəbul etdim. Həmçinin o islama bağlı olsaydı, onu sevsəydi Əliyə beyət edərdi. Amma o beyət etmədən Müaviyyənin yanına Şama getdi.

İstədiyim şərhi mən verirəm, ya Siz? Siz bilmədiyiniz şeyləri sübut kimi yazırsız. Xəbəri vahid odur ki, onu yalnız bir insan çatdırır. Nəyə əsasən Siz deyirsiz ki,o bu hədisləri Rasulullah(s.a.s)-dən eşidən yaşli səhabələrdən eşitmişdi.

Əslində bu söhbət başlayanda mən sizdən Abu Hureyra(r.a) hagginda mühəddislərin,alimlərin rəyini istədim(sizin şərhiniz olmadan).

Siz isə həmişə oldugunuz kimi öz taktikanizdan əl çəkməyərək yanliş izahlarinizla oxuculari aldatmaga çalişdiz.Bu söhbət əslində hədis alimlərinin tədgigat obyektidir və bu mövzu artig yüz illər bundan gabag müzakirə olunub və öz həllini tapib.

Abu Hureyra(r.a) başga səhabələrin Rasulullah(s.a.s)-dən eşitdikləri hədisləri rəvayət edərdi,necəki İbn Abbas və İbn Ömər belə etmişlər.Həmcinin Abu Hureyra(r.a)-dan Zeyd b.Sabit,Ebu Eyyub el Ensari,İbn Abbas,İbn Ömər,Cabir,Ənəs b.Malik kimi böyük səhabələrdən 28-i hədis almişdir.

Mən də Sizə hələ bəhsin əvvəlində alimlərində, səhabələrində Əbu Hüreyrə haqda olan rəylərini təqdim etdim. Amma Sizə bu az idi, Siz daha çoxunu istəyirdiz. Həmçinin Nardarani #13 postda Sizə Əbu Hənifədən və #43 postda gözəl dəlilər gətirib.

İbn Ömər(r.a) Abu Hureyra(r.a)-a “Aramizda Rasulullah(s.a.s)-dən heç ayrilmayan sən oldugun üçün onun hədlərini ən yaxşi bilən sənsən” (Tirmizi 2-c.224 səh)
Abdullah ibn Ömərə(r.a) Abu Hureyranin dediklərinə munasibətin necədir dedikdə,İbn Ömər(r.a):”O,bizdən daha cürətli idi. (Zəhəbi 2 c.437 s)

Yenə İbn Ömər(r.a):”Abu Hureyra məndən daha xeyrlidir,rəvayət etdiyi hədisləri daha yaxşi bilir.” (Tirmizi Sünən 2-c, 224 s)

Bəs bu hədisi neyləyək: İbni Ömər eşitdi ki, deyirlər: Dəfn mərasimində iştirak edən şəxs bir qirat (250 ml. q) savab qazanar. O Əbu Hüreyrənin sözünü qəbul etməyərək dedi: “Əbu Hüreyrə həddən artıq söz danışır.” Ayişənin yanına gedərək bu barədə ondan da soruşdu. Ayişə təsdiq edəndən sonra qəbul etdi (“Səhihi-Müslüm”, 1-ci cild, səh.349, “cənazəyə namaz qılmaq” fəsli). Gördüyünüz kimi o əbu Hüreyrəyə inanmayaraq bu məsələni Aişədən soruşur. Yalnız o təsdiq edəndən sonra o bunu qəbul edir. Bu hədis ola ola Siz necə o göstərdiyiniz hədisi qəbul edirsiz?

Həmçinin İbn Ömər də Əbu Hüreyrə kimi Əlinin xilafətini qəbul etməyib, ona beyyət etməkdən boyun qaçırdı və Müaviyyənin yanına Şama getdi.

İmam Buxari onun hagginda:”Ondan 800-ə gədər olan elm əhli rəvayət edib.O,əsrində hədis rəvayət edənlər içərisində hafizəsi ən güvvətli olan səhabə idi. (Təhzih et Təhzib 12 c. 26)

Bu kitab Buxarinin ilk kitabıdır və o onu cavanlığında yazıb. O Sizlərdə səhih kitab deyil.

İmam Zəhəbi (673-748):”Abu Hureyra imam,fəgih,müctəhid,hafiz və hafizlərin seyyidi,sadig və ədalət sahibidir.Onun hafizəsi son dərəcə etibarlidir” (Zəhəbî, Siyər, II, 417, II, 445-446.)

Necə olur ki, Əbu Hüreyrənin dediyinə görə Peyğəmbər bir kişinin quran ayəsini oxuduğunu eşidir və deyir ki, Allah o kişiyə kömək olsun, lap bu ayə yadımdan çıxmışdı;

Peyğəmbərin yadından çıxır dörd rükətli namazın yerinə iki rükətli namaz qılır;

amma Əbu Hüreyrə heç nəyi yadından çıxarmır, çünki yaddaşı pis olan peyğəmbər bu haqda onun üçün dua etmişdir?!

**al-Fath** · 6 февраля, 2008

Xəbəri vahid odur ki, onu yalnız bir insan çatdırır. Nəyə əsasən Siz deyirsiz ki,o bu hədisləri Rasulullah(s.a.s)-dən eşidən yaşli səhabələrdən eşitmişdi. Bəs bu hədisləri o kimdən eşidib:
Siçana çevrilən kəniz

Canavar və inəyin danışmaları

Qarışqaları yandırdığı üçün Musa (ə)-ın Allah-təala tərəfindən danlanması

Musa (ə)-ın üzərinə paltarlarını qoyduğu daşın qaçması

Musa (ə)-ın həzrəti Əzrail (ə)-a sillə vurması

Bir gecədə həzrəti Süleymanın yüz qadınla yatması

və s.

belə çıxır ki, peyğəmbər bu hədisləri yalnız Əbu Hüreyrə üçün danışıb, o da peyğəmbərin vəfatından sonar bunları camaata çatdırıb. Çünki ondan başqa bu hədisləri nəql edən yoxdur.

Siz Allahin Guranda bəzi insanlari meymuna döndərdiklərinə və buna bənzərə hadisələrə şəkk edirsiz?

Siz demək istəyirsiz ki,bu hədislərdə yalan var?Çox gəribədir ki,siz istədiyinizə inanib,istədiyinizi inkar edirsiz.Sizdə bu baradə heç bir gayda yoxdur.Öz nəfsinizi,aglinizi özünüzə ilah seçmisiz. Sanki,ayələri,hədisləri təhrif etmək,onlara batil izah vermək sizin əsas amalinizdir.

Bu yazdıqlarınızı özünüzə aid etsəz düzgün olar. Mən Sizin kimi hədisləri kor koranə qəbul etmirəm. Həmçinin mən Allahın kimisə meymuna çevirdiyini inkar etmirəm, amma hədisdə Allahın adı çəkilmir.

“Bəni İsraildən olan bir kəniz günlərin biri gözlənilmədən yox oldu. Onun necə olduğu və nə etdiyi kimsəyə məlum deyildi. Amma mən onu bir siçan surətində görürəm. Onun qarşısına dəvə südü qoyulduğu zaman içər, qoyun südü içməkdən isə imtina edərdi.”

Söhbət ümumiyyətlə mənim bu möcüzəyə inanıb inanmağımdan getmir. Mən Sizə konkret sual verdim, amma Siz yenə də söhbəti başqa istiqamətə yönəlməyə çalışaraq mənə “Allahın Quranına inanmırsız” - kimi suallar vürirsiz. Sualımı yenidən təkrar edirəm, diqqətli olun:

Xəbəri vahid odur ki, onu yalnız bir insan çatdırır. Nəyə əsasən Siz deyirsiz ki,o bu hədisləri Rasulullah(s.a.s)-dən eşidən yaşli səhabələrdən eşitmişdi. Bəs bu hədisləri o kimdən eşidib:

Siçana çevrilən kəniz

Canavar və inəyin danışmaları

Qarışqaları yandırdığı üçün Musa (ə)-ın Allah-təala tərəfindən danlanması

Musa (ə)-ın üzərinə paltarlarını qoyduğu daşın qaçması

Musa (ə)-ın həzrəti Əzrail (ə)-a sillə vurması

Bir gecədə həzrəti Süleymanın yüz qadınla yatması

və s.

belə çıxır ki, peyğəmbər bu hədisləri yalnız Əbu Hüreyrə üçün danışıb, o da peyğəmbərin vəfatından sonar bunları camaata çatdırıb. Çünki ondan başqa bu hədisləri nəql edən yoxdur.

Məgər Musa(a) hədisdə Əzrayila sillə vurur,yoxsa onun yanina insan cildində gəlmiş ölüm mələyinə?
Mələk Musanın (a. s) yanına insan cildində gəlmişdir və Musa (a. s) onun ölüm mələyi olduğunu bilmiyərək, onun evinə izinsiz daxil olmuş insan olduğunu zənn edib vurmuşdu. Mələyin Musanın (a. s) yanına insan cildində gəlməsi və Musanın (a. s) onu tanımaması qəribə bir iş deyildir.

Necə də gülünc şeylər danışırsız! Əvvəla peyğəmbər həmişə mələyi tanıyır. İkincisi məgər Musa evinə girən hər kişinin vurub gözünü çıxarırdı? Bəlkə yazıq nəsə soruşmaq istəyir? Üçüncüsü isə mələk gəlir deyir ki, Allahın dəvətinə cavab ver! Musanın əxlaqı belə pis idi ki, o mələyi (ya insanı) Allah kəlamına görə vurub onun gözünü çıxarır? Niyə bu halda mələk ona kim olduğunu demir və Allahın yanına qayıdıb Ona şikayət edir ki, (İlahi!) Məni elə bir bəndənin yanına göndərdin ki, ölümü əsla arzulamayır. Niyə mələk demir ki, o məni tanımayıb vurdu?

Cəbrailin (a. s) Buraqın gözünü çıxartması haqqında olan hədisini nə cür başa düşürsən (“Burhan”, cild 2, səh. 390-400; “Bihar”, cild 18, səh. 319)
Səni canavarın, öküzün danışması təəccübləndirirsə, onda mötəbər kitablarınızda rəvayət olunan bir neçə hədisi sənin nəzərinə çatdırmaq istərdim: Məclisinin “Bihar əl-Ənvar” kitabı, cild 65, səh. 79-da belə fəslə (bab) rast gələ bilərsən: “Tülkü, Dovşan və Şirin danışması”. Orada bu rəvayətlərdə var:

Mədinənin xaricində canavar Peyğəmbəri (s. ə. s) xəbərdar edir

“İki canavarın Əliyə (Allah ondan razı olsun!) salam verməsi (“Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 266 rəvayət 169)

“Dəvə ilə paltarın danışması (“Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 273 rəvayət 170)

“Atın danışması” (“Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 288 rəvayət 182)

“İlanın danışması”( Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 299 rəvayət 185)

“Badımcanın Əliyə (r. a) şəhadəti (“Mədinətül məaciz”, cild 1, səh. 418 rəvayət 278)

Ey Əbu Hüreyrənin (r. a) hədisindən təəccüblənən! Sizin məzhəbdə mötəbər sayılan “Üsulu Kafi” də Əmir əl-möminin rəvayətindən verilən aşağıdakı hədisə nə deyirsən?: “Peyğəmbərin (s. ə. s) uzunqulağı “Ufeyr” ona deyir: “Atan anam sənə qurban ya Rəsulullah (s. ə. s)! Atam mənə dedi, o da öz atasından, o da babasından, o da öz atasından eşitdi ki, o Nuh (a. s) peyğəmbər ilə birlikdə gəmidə idi və Nuh (a. s) əlini onun belinə çəkib dedi: - Bu uzunqulağın belindən bir uzunqulaq gələcək, sonuncu peyğəmbər ona minəcək. ”Ufeyr” dedi: - Allaha həmd olsun ki, məni o uzunqulaqdan etdi” (“Üsulu Kafi”, cild 1, səh. 237)

Siz yenə də yalan deyirsiz, çünki mötəbər səhih demək deyil. Mən dəfələrlə yazmışam ki, Usuli Kafidə 16000 hədisdən cəmi 5000 səhihdir, 9000 isə zəif, qalanı həsən və s. Siz şiəyə nəsə sübut etmək üçün yalnız zəif hədislərdən istifadə edirsiz. Halbuki şiə özü o hədisləri səhih saymır!

Bu tema Əbu Hüreyrə haqda olduğuna görə, səhabələrə aid olanları burda müzakirə edək: http://forum.bakililar.az/index.php?s=&amp...t&p=1652360

**Burhan** · 10 февраля, 2008

Ehli-sünne alimi Ebu Reyye Ebu Hüreyrenin bu tayfaya köleliyi baresinde yazır: “Ebu Hüreyre Müaviye üçün mal ve qılıncı ile cihad etmirdi. Onun Müaviyeye cihadı yalnız Eli (e) terefdarları haqqında saxta hedisler neşr etmek, te`ne öz sözlerini Peyğembere aid edib xar etmek, Müaviye ve onun hakimiyyetinin fezileti baresinde yalançı hedisler neql etmek idi”. Misir alimi Ebu Reyye öz kitabında yazır: “Eli (e) hemişe buyururdu: "Ebu Hüreyre camaatın en yalançısıdır".
Başqa bir sözünde buyurub: "Diriler içinde Peyğembere yalan hedis qoşan en yalançı şexs Ebu Hüreyredir" ("Şeyxul-mezire" s. 47; "Ezva", s. 212).

Hər kitab yazan müəllif alim sayilmir.Dediyiniz bu alim kimdir və vaxt yaşayib və onun nüfuzunu bizə deyin.Mən sizə mötəbər və keçmiş alimlərdən sitat gətirirəm.Abu Hureyra(r.a)-nin Əməvilər hakimiyyəyi baradə olan səhih hədislərini bizə yazin.Heç şubhəsiz istənilən səhabənin,alimin adindan rəvayət olunan uydurma rəvayətlər vardir.Yəgin ki,mənimlə razilaşarsiz?Hansi xəbərin dogru,hansi xəbərin yalan olmasini təbii ki,alimlər rəvayətin sənədi vasitəsi ilə təyin edirlər.Biz hər bir xəbərin səhih olub,olmadigini araşdirib,ona görə qərar verməliyik.Ali(r.a)-nin bu sözünün sənədini bizə yazin

Abu Hureyra(r.a)-nin hədislərini oxuyan adam görər ki,onun rəvayət etdikləri hədislərin əksəriyyəti təgva,ibadət,əxlag baradədir.Onun Əhli Beyt baradə olan rəvayətləri isə məşhurdur.

Əbu Hureyrədən (Allah ondan razı olsun!) rəvayət olunur ki, Peyğəmbər (s) Həsən ibn

Əlini opdu. Bu vaxt əl-Əqra ibn Habis ət-Təmimi də Peyğəmbərin (s) yanında oturmusdu. əl Əqra

[uzunu allah elcisinə tutaraq] dedi:”Mənim on ovladım var, ancaq indiyədək onlardan

birini belə opməmisəm. Allahın elcisi (s) onun uzunə baxdı, sonra belə dedi: “Mərhəmət

gostərməyənə, mərhəmət də gostərilməz”. Hədisi Buxari və Muslim rəvayət etmisdir

(Buxari, 10/359, 360, Muslim, 2319-cu hədis.)

Bize Kuteybe b. Saîd rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Yakub (İbni Abdirrahman El-Kââri) Süheyl'den, o da babasından, o da Ebû Hüreyre'den naklen rivayet etti ki: Hayber günü Rcsûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem):

«Bu sancağı mutlaka Allah ve Resulünü seven bir adama vereceğim. Alloh onun elinde fethi müyesser kılacaktır.» buyurmuşlar. Ömer b. Hattâb : Kumandan olmayı ancak o gün diledim, demiş. Sözüne şöyle devam etmiştir: Sancak için çağrılırım ümidiyle ona uzandım. Fakat Rcsûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) Ali b. Ebî Tâlib'i çağırdı, sancağı ona verdi ve :

«Yürü! Allah sana fethi müyesser, kıiıncaya kadar bakınma!» buyur¬du. Derken Ali biraz yürüdü, sonra durdu ama bakınmadı. Ve :

— Yâ Resûlallah! İnsanlarla ne Üzerine harbedeceğİm? dîye haykırdı:

«Onlarla Allah'dan başka ilâh yoktur ve Muhammed Resûlüllahdir, diye şehadet getirinceye kadar harbet! Bunu yaptılar mı, kanlarını ve mal¬larını senden korudular demektir. Ancak hakkıyle olursa o başka! Hesap¬lan da Allah'a kalmıştır.» buyurdular. (Muslim- 2405)

Bana Ahmed b. Hanbel rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Süfyân b. Uyeyne rivayet etti. (Dedi ki) : Bana Ubeydullah b. Ebî Yezid, Nâ-V b. Ciibeyr'den, o da Ebû Hüreyre'den, o da Peygamber (Sallallahiı Aleyhi •>? Sellemyden naklen rivayet etti ki: Hasan için :

«Allah'ım! Ben bunu seviyorum, onu sen de sev! Onu seveni de sev!» üye duâ buyurmuşlar. (Muslim 2421)

Bize İbni Ömer rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Süfyân, Ubey¬dullah b. Ebî Yezid'den, o da Nâfi' b. Cübeyr b. Mut'im'den, o da Ebû Hüreyre'den naklen rivayet etti. (Şöyle demiş) : Resûlüllah (SaliailahU Aleyhi ve Setlem)'\e birlikte günün bir kısmında sokağa çıktım. O benimlen konuşmuyor. Ben de onunla konuşmuyordum. Nihayet Benî Kaynuka Pa¬zarına geldi. Sonra ayrıldı gitti. Ve Fâtıme'nin evine gelerek:

«Ufaklık burada mı? Ufaklık burada mı?» diye sordu. Hasan'ı kaste¬diyordu. Anladık ki, annesi onu tertemiz yıkayıp giydirmek ve boynuna güzel kokulu gerdanlık takmak için alıkoymuş. Çok geçmeden koşarak geldi. Ve birbirlerine sarmaştılar. Bunun üzerine Resûlüllah {Salİallahü Aleyhi ve Sellem):

«Allah'ım! Ben bunu seviyorum. Onu sen de sev! Onu seveni de sev!» diye dua buyurdular.

Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'1-Büyu'» ile «Kitâbu'l-Libas»'da; Nesâî «Kitâbu'l-Menâkıb»'de; İbni Mâce «Sünnet» bahsinde muhtelif râvilerden tahric etmişlerdir.

Hz. Hasan'la karşılaştıkları bir gün onun karnını açtırmış ve Resulullah'ı öyle y.rken gördüğünü belirterek göbeği¬ni Öpmüştür. (Ahmed b. Hanbel, Müsned, XIII, 195 (7455).

Başka bir rivayet ise şöyle der: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselam) buyurdular ki: 'Hasan ve Hüseyin'i kim severse mutlaka beni de sevmiştir. Kim de onlara buğzetmişse mut¬laka bana da buğzetmiştir.'"

(Kütüb-i Sitte Tercüme ve Şerhi, nr. 5988.

Belə və buna bənzər hədislər Sunən kitablarinda da vardir.

Sual olunur,belə hədisləri Ümmətə çatdiran insan necə ola bilər ki,Əhli Beyt düşməni olsun?

O,əgər istəsəydi belə yalan hədis danişa bilməzdi.Çünki,o bütün ömrünü Mədinədə Aişə,İbn Ömər,İbn Abbas,Abu Said əl Xudri,Umm Sələmə,Ənəs və s. alim və abid səhabələrin arasinda keçirdi.Əgər hər hansi bir rəvayətdə geyri dəgiglik olsa idi o səhabələr həmin an bu səhvi düzəldərdilər.

Hücresinde namaz kılmakta olan Hz. Aişe onun rivayet ettiği şeylerden hiçbirisine itiraz etmedi. Ancak dedi ki: "Resulullah aleyhisselam sizin yaptığınız gibi arka arkaya hadis irad etmezdi." (Müslim, nr. 2493; Ebu Davud, nr. 3655; Tirmizi, nr. 3643; Buharî, VI, 322.)

Müslim'de geçen diğer bir ri¬vayette, Hz. Aişe namazı bitirdikten sonra yanında bulunan Urve'ye: "Bana biraz önce söylediklerini işitmiyor musun! Nebi aleyhisselam konuşurken bir kimsenin sayabileceği şe¬kilde konuşurdu." demiştir.

(Müslim, nr. 2493.)

Meşhur sahih sahiplerinden İbn Hibban "Aişe (r.anha)'nın burada kullandığı 'Ebu Hureyre'nin sözünü ona red¬dedecektim' sözü ile onun hadis rivayeti şeklini kasdetmiştir. Yoksa bizzat hadise itiraz etmemiştir" demiştir. (İbn Hibban, Sahih s. 261.)

İbn Hacer ise Ebu Hureyre'yi (ara vermeden) hadis rivayetinde mazur görür. Ebu Hureyre bu şekilde hadis rivayetinde mazurdu. Çünkü ezberi çok, rivayetleri genişti. Hadis rivayetine başla¬dığı zaman (âdeta) ara vermek imkânına sahip değildi. Bazı şairlerin dediği gibi: "Ben kısa kesmek istiyorum ancak kafi¬yeler beni sıkıştırıyorlar." (Fethü'l-Bari, VII, 390; Accac el-Hatib, 289).

Asım b. Kuleyb'in nakline göre Abu Hureyre hadis rivayetine şöyle di¬yerek başlıyordu: "Sadık ve Masduk olan Ebu'l-Kasım buyurdu: 'Kim bilerek bana yalan bir söz isnat ederse ateşteki yerini hazırlasın.'"

(Ahmed, Müsned, II, 413; Zehebî, Siyer, II, 603.)

Əbu Hureyrədən (Allah ondan razı olsun!) Allah elcisinin (s) belə deməsi rəvayət olunur:

“Munafiqin əlaməti uc keyfiyyətdir: danısanda yalan danısar, vədinə xilaf cıxar, ona verilən

əmanətə xəyanət edər”. Hədisi Buxari və Muslim rəvayət etmisdir (Buxari, 1/83, 84, Muslim, 59-cu hədis)

Əbu Hureyrədən (Allah ondan razı olsun!) Peyğəmbərin (s) belə deməsi rəvayət olunur:

“Kim qardasına onun namusu və ya basqa bir sey barəsində haqsızlıq edibsə, dinar və dirhəmin

olmayacağı gundən əvvəl bu gun ondan halallıq alsın. Əgər onun saleh əməli [savabı] varsa,

etdiyi haqsızlığın həcmində ondan cıxılacaqdır. Onun savabları olmasa, [haqsızlığa məruz qalan]

insanın gunahlarından goturulub ona [haqsızlıq edənə] dasıtdırılacaqdır”. Hədisi Buxari rəvayət

etmisdir (Buxari, 5/73.)

Əbu Hureyrədən (Allah ondan razı olsun!) Allah elcisinin (s) belə deməsi

rəvayət olunur: “Bir-birinizə həsəd .rmayın, almaq istəmədiyiniz malın qiymətini

qaldırmayın, bir-birinizə kin, nifrət bəsləməyin, arxa cevirməyin, bir-birinizin ticarətini

pozmayın. Ey Allahın qulları, qardas olun! Cunki musəlman musəlmanın qardasıdır: ona zulm

etməz, oz dəstək və koməyini ondan əsirgəməz və ona xor baxmaz. Təqva buradadır” – deyib uc

dəfə əli ilə sinəsinə isarə etdi və sonra: “İnsanın pis adam olması ucun musəlman qardasına nifrət

etməsi kifayətdir. Musəlmanın qanı, malı və namusu digər musəlmana haramdır” (Muslim, 2564-cu hədis.)

Əbu Hüreyrədən (r.a) rəvayət olunur: Rəsulullah (s.a.s.) buyurdu: “Ehsan; Allaha, onu görərcəsinə ibadət etməndir. Hər nə qədər onu görməsən də o səni mütləq görür.” (Səhihi-Buxari, Kitrabul-İman, c. İ, səh. 18; Səhihi-Müslim, Kitabul-İman, Hədis № 1, 5)

Əbu Hureyrə (r.a.) rəvayət edir ki, mən Peyğəmbərin (s.a.s) belə dediyini eşitdim: «Qiyamət günü üç sinif insan ilk mühakimə olunan insanlardan olacaqlar. Şəhid Allahın hüzuruna gətiriləcək və Allah ona bəхş etdiyi nemətlər haqqında хəbər verib deəyəcək:"Bu nemətlərin müqabilində nə etmisən?" O deyəcək:"Sənin yolunda vuruşub şəhid olmuşam". Allah da ona deyəyəcək ki; Yalan deyirsən, sənə "qəhrəmandır deyilsin deyə vuruşmusan və ona da nail olmusan". Sonra əmr olunacaq və o üzü üstə sürüklənib Cəhənnəmə atılacaq. Sonra elm öyrənmiş və onu insanlara öyrətmiş, çoхlu Quran oхumuş bir şəхs Allahın hüzuruna gətiriləcək və Allah ona bəхş etdiyi nemətlər haqqında хəbər verib deyəcək: "Bu nemətlərin müqabilində nə etmisən?" O deyəcək: "Sənin хatirinə elm öyərənib onu insanlara öyrətmişəm və Quran oхumuşam". Allah da ona deyəcək ki;"Yalan deyirsən, sənə "alimdir" deyilsin deyə elm öyrənmisən və sənə "qaridir" (gözəl Quran oхuyan) deyilsin deyə Quran oхumusan və ona da nail olmusan". Sonra əmr olunacaq və o üzü üstə sürüklənib Cəhənnəmə atılacaq. Sonra, Allah tərəfindən çoхlu var-dövlət verilmiş bir şəхs Onun hüzuruna gətiriləcək və"Allah ona bəхş etdiyi nemətlər haqqında хəbər verib deyəcək:"Bu nemətlərin müqabilində nə etmisən?" O deyəcək: "Var-dövlətimi Sənin хatirinə, Sənin istədiyin yerlərə sərf etmişəm". Allah da ona deəyəcək ki;"Yalan deyirsən, sənə "necə səхavətli insandır" deyilsin deyə var-dövlətini sərf etmisən və ona da nail olmusan". Sonra əmr olunacaq və o üzü üstə sürüklənib Cəhənnəmə atılacaq» «Muslimin Səhih əsəri 4900-cu hədis»

Buna bənzər hədislər yüzlərlədir.Sizcə bu sözlərin sahibi yalançi ola bilərmi?

Bu barede Zehebi ve İbn Kesir yazırlar: “Ömer Ebu Hüreyreye deyirdi: Peyğemberden (s) revayet etmeyi terk etmelisen, yoxsa seni Dus vilayetine qaytararam. (Dus Ebu Hüreyrenin ana vetenidir) "Elamun-nubela", c.2 s. 433; "El bidaye ven-nihaye", c. 8 s. 1, 8; "Şeyxul-mezire", s.114)

Ebû Hureyre, Hz. Peygamber'den naklettigi hadisleri halka ögretmeyi, ilmi gizlemenin günahindân kurtulmak için, kendisine bir görev sayiyordu (Buhâri, ilim, 43). Bu anlayis onu çok hadis rivâyet etmeye sevketti. Bir tek mecliste bile Hz. Peygamber'in birçok hadisini naklederdi. Fakat Hz. Ömer, halkin herseyden önce Kur'ân ile mesgul olmasini, amelle ilgili olanlarin disinda kalan hadisleri az rivâyet etmelerini, halki yersiz bir tevekküle götürecek ruhsat hadisleriyle, halkin anlayamayacagi müskil hadisleri halka rivâyet etmeyi uygun görmüyordu. Bu arada, çok hadis rivâyet edenlerin, rivâyet sirasinda hata y.bileceklerinden ve benzeri seylerden de endise ediyordu. Bütün bu sebeplerle, Hz. Ömer sahâbîleri çokça hadis rivâyet etmekten alikoymus, Ebû Hureyre'ye de agir konusmus ve onu Devs'e sürmekle tehdid etmistir. Çünkü Sahâbe içerisinde en çok hadis rivâyet eden oydu. ibn Kesir bunu naklettikten sonra söyle der: "Bildirildigine göre Hz. Ömer (r.a.) daha sonra Ebû Hureyre'nin hadis nakletmesine izin vermistir (ibn Kesir, a.g.e., VIII, 106; M. Ebu Zehv, a.g.e., 159).

Ebu Hüreyre Peyğembere xidmetinin sebebini, öz qarnını doyurmaq olduğunu yazır. Onun öz telebesi Elerec deyir: “Ebu Hüreyre bele deyirdi: “Siz güman edirsiniz ki, men Peyğemberden (s) çox hedis neql edirem. Men imkansız bir şexs idim. Peyğembere (s) öz qarnımı doyurmaq üçün xidmet edirdim" ("Sehih-Müslim", c. 8, s. 114-116; "Fethel-bari", c. 1, s. 173, c. 7, s. 61, c. 13, s. 271; "Şeyxul-mezire", s. 53; "el-Ezva", s. 204).

Siz hədisi yarimçig və duzgun yazmamisiz:” "Siz, Ebû Hureyre'nin çok hadis rivâyet ettigini söyleyip duruyorsunuz. Ben fakir bir kimseydim. Karin tokluguna Hz. Peygamber'e hizmet ediyordum. Muhâcirler çarsida, pazarda alisverisle, Ensâr da kendi mallari, mülkleriyle ugrasirken, ben Hz. Peygamber'in meclislerinin birinde bulunmustum; buyurdu ki: 'içinizden kim cübbesini yere serer de ben sözümü bitirdikten sonra toplarsa benden duydugunu bir daha unutmaz. 'Bunun üzerine ben üzerimdeki hirkayi yere serdim, Hz. Peygamber de sözünü bitirince, onu topladim. Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki, o andan sonra ondan duydugum hiçbir sözü unutmadim" (Müslim, Fadâilü's-Sahâbe, 159; Buhâri, ilim, 42).

Bütün alimler Ebu Hüreyrenin qarınqululuğunu teferrüatı ile qeyd etmişler. Biz bu barede söhbetimizi onun duası ile sona çatdırırıq. O, bele dua edirmiş:
“Perverdigara, mene üyüden iti diş, yaxşı hezm eden mede ve onu xaric etmek üçün yaxşı arxa ver" ("Rebiel-ebrar", c. 8, s.113; "Şeyxül-mezire", s.64).

Dediyiniz mənbələrdən hansisi mötəbərdir?

**Burhan** · 10 февраля, 2008

O hemişe Müaviyenin yanında o yemekden yeyer ve namaz vaxtı Elinin (e) arxasında namaz qılardı

Sözünüzdən elə çixir ki,o Şamda yemək yedikdən sonra həmişəMədinəyə Əli(r.a)-nin arxasinda namaz gilmaga gəlirdi?

Heç şübhə yoxdur ki,istənilən səhabə baradə bidət əhli həmişə uydurmalar goşmuşlar.Abu Bakr(r.a),Ömər(r.a),Osman(r.a),Ali(r.a) və s.səhabələr baradə buna bənzər uydurmalar vardir.Üstəlik Ali(r.a) öz sagliginda ordusunda olan,sonradan ondan ayrilan və onu təkfir edənlərin ittihamina məruz galmişdi.Buna bənzər misallari çox çəkmək olar.

Alimlerin yazdığına esasen, Peyğemberden (s) en çox hedis revayet eden Ebu Hüreyre olmuşdur. İlk günlerden müharıbe ve seferlerde Peyğemberle birge olan diger sehabeler, Ebu Hüreyrenin revayet etdiyi hedislerin, hetta az bir hissesini bele revayet etmemiş, bir çox revayetleri ise eşitmediklerini söylemişler.

Onun digərlərindən çox rəvayət etməsinin bir çox səbəbləri vardir. Onun güclü hafizəyə sahib olmasi və Rasulullah(s.a.s)-ə bagliligi onu bu sahadə ucaltdi.

"Siz, Ebû Hureyre'nin çok hadis rivâyet ettigini söyleyip duruyorsunuz. Ben fakir bir kimseydim. Karin tokluguna Hz. Peygamber'e hizmet ediyordum. Muhâcirler çarsida, pazarda alisverisle, Ensâr da kendi mallari, mülkleriyle ugrasirken, ben Hz. Peygamber'in meclislerinin birinde bulunmustum; buyurdu ki: 'içinizden kim cübbesini yere serer de ben sözümü bitirdikten sonra toplarsa benden duydugunu bir daha unutmaz. 'Bunun üzerine ben üzerimdeki hirkayi yere serdim, Hz. Peygamber de sözünü bitirince, onu topladim. Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki, o andan sonra ondan duydugum hiçbir sözü unutmadim" (Müslim, Fadâilü's-Sahâbe, 159; Buhâri, ilim, 42).

El-Hâkim en-Nisâbûrî, Müstedrek'te (111, 508) su haberi vermektedir: "Bir adam Zeyd b. Sâbit'e gelerek ona bir mesele sordu. O da Ebû Hureyre'ye gitmesini söyledi ve söyle devam etti; çünkü bir gün ben, Ebû Hureyre ve bir baska sahâbî Mescid'de oturuyorduk, dua ve zikirle mesgul idik. O sirada Hz. Peygamber geldi, yanimiza oturdu; biz de dua ve zikri biraktik. Buyurdu ki: 'Her biriniz Allah'tan bir dilekte bulunsun. ' Ben ve arkadasim, Ebû Hureyre'den önce dua ettik, Hz. Peygamber de bizim duamiza âmin dedi. Sira Ebû Hureyre'ye geldi ve söyle dua etti: 'Allah'im, senden iki arkadasimin istediklerini ve de unutulmayan bir ilim dilerim.' Hz. Peygamber bu duaya da âmin dedi. Biz de, 'Ey Allah'in Rasûlü, biz de Allah'tan unutulmayan bir ilim isteriz' dedik. Hz. Peygamber, 'Devsli genç sizden önce davrandi' buyurdu.

Digər səbəb onun bir çox səhabədən elm almasi və öyrəndiklərini mənimsəməsi və Rasulallah(s.a.s)-dən sonra tam yarim əsr yaşamasidir.Bunun sayəsində o digər səhabələrdən daha çox rəvayət ermiş oldu.

Ebi Sihan, Abdullah b. Şakik, Muhammed b. Şirin, Zührî, Ebu Salih, Ebu Eyyüb ilk akla gelenler arasındadır. İmam Muhammed b. İshak, Ebu Hureyre hakkında şöyle der: "Ebu Hureyre kendisinden hadis rivayet edilen sahabeler içinde ravileri (kendisinden hadis rivayet eden ashabı) en çok ola¬nıydı. Bu yüzden diğer sahabelere göre hadisleri daha çok yayıldı. Ebu Eyyüb el-Ensarî (hicret gününde) Resulullah aleyhisselam kendisinin yanına (evine) inmekle onun kadri¬nin yüceliğini gösterdiği hâlde o Ebu Hureyre'den hadis ri¬vayet ederdi."( el-Müstedrek, 6174.)

Talha dedi ki: 'Vallahi onun bizim işitmediklerimizi işitti¬ğinden ve bizim bilmediklerimizi bildiğinden şüphe etmiyo¬ruz. Bizler ev ve çoluk-çocuk sahibi kimselerdik. Resulullah aleyhisselama günün iki tarafında uğrar, sonra evlerimize dönerdik.

Ebu Hureyre miskin biriydi, malı ve çoluk-çocuğu yoktu. Muhakkak onun eli Resulullah aleyhisselam ile beraberdi. Her yerde Resulullah aleyhisselam ile beraber dolaşırdı. Bu sebeple onun bizlerin işitmediği hadisleri işitmiş olmasından şüphe etmiyoruz.'" Talha ayrıca "Muhakkak biz de onun işittiklerini işittik; ne var ki biz unuttuk o ezberledi." demiş¬tir

(Fethü'l-Bari, VIII, 77.)

Amr b. Hazm anlatıyor: "Mescidde Ebu Hureyre'nin de bulunduğu bir cemaatle oturuyordum. Orada Resulullah'ın ashabından on kadar yaşlı sahabî vardı. Ebu Hureyre onlara Hz. Peygamber aleyhisselamdan hadis rivayet etmeye başla¬dı. Rivayet edilen hadisi cemaatin bir kısmı biliyor, diğer bir kısmı bilmiyordu. Hadisi aralarında tartışıyorlar, bilenler bil¬meyenlere hatırlatıyordu. Sonra Ebu Hureyre başka bir hadi¬si rivayet ediyor yine tartışıyorlar, yine bilenler bilmeyenlere hatırlatıyordu. Böylece devam edip durdular." Amr der ki: "O gün Resulullah'ın ashabı içerisinde hıfzı en kuvvetli insa¬nın Ebu Hureyre olduğunu anladım."

(Buharî, Tarih, I, 187.)

Ebu Saleh əs Səman:”Abu Hureyra səhabələrin ən hafizidir”.İmam Şafii:”Abu Hureyra(r.a) öz zamaninda hədis

rəvayət edənlərin içində əzbər bilənlərin ən güvvətlisi idi” ( Zəhəbi Siyər 2 c.432 s)

Hafiz İbn Hacər əl-Askalani(773-853):”Abu Hureyra öz əsrində hədis rəvayət edənlər içində hafizəsi ən güclü olan ravidir.” (Təhzih et Təhzib 12 c.266 s)

İmam Zəhəbi (673-748):”Abu Hureyra imam,fəgih,müctəhid,hafiz və hafizlərin seyyidi,sadig və ədalət sahibidir.Onun hafizəsi son dərəcə etibarlidir” (Zəhəbî, Siyər, II, 417, II, 445-446.)

İbn Ömər(r.a) Abu Hureyra(r.a)-a “Aramizda Rasulullah(s.a.s)-dən heç ayrilmayan sən oldugun üçün onun hədlərini ən yaxşi bilən sənsən” (Tirmizi 2-c.224 səh)

Abdullah ibn Ömərə(r.a) Abu Hureyranin dediklərinə munasibətin necədir dedikdə,İbn Ömər(r.a):”O,bizdən daha cürətli idi. (Zəhəbi 2 c.437 s)

Yenə İbn Ömər(r.a):”Abu Hureyra məndən daha xeyrlidir,rəvayət etdiyi hədisləri daha yaxşi bilir.” (Tirmizi Sünən 2-c, 224 s)

Abu Hureyra(r.a)-dan Zeyd b.Sabit,Ebu Eyyub el Ensari,İbn Abbas,İbn Ömər,Cabir,Ənəs b.Malik kimi böyük səhabələrdən 28-i hədis almişdir.

Ona göre de Ehli-sünne alimleri hezret Elinin (e) onu yalançı adlandırdığını ve Ömerin şallaqla vurduğunu yazıblar

Əli(r.a)-nin onu yalançi adlandirmasi isə sizin yalanlarinizdandir.Əgər belə deyilsə onun bu sözlərinin sahibi oldugunu isbat edin.Ömər(r.a) isə bilindiyi kimi dini məsələlərdə çox həssas idi.İnsanlarin Gurani tərk edib rəvayətlərlə məşgul olmasina və nəticədə çoxlu sayda meydana gələ biləcək təhriflərdən ehtiyat edirdi.

Buna bənzər hadisər digər səhabələrin başina gəlib.

Bir gün Ebu Musa, Hz. Ömer'e geldi ve "Esselâmü aleyküm, ben Abdullah b. Kays'ım" deyip izin istediyse de Ömer ona izin vermedi. Ebu Musa yine "Esselâmü aleyküm ben Ebu Musa'yım! Esselâmü aleyküm ben Eş'ari’yim" dedi, bir cevap alamayınca da "Bana cevap verin, bana cevap verin!" diyerek çekildi gitti. Onun arkasından Hz. Ömer yetişti: "Ebu Musa seni geri gönderen ne idi? Biz meşgul idik" dedi. Ebu Musa: "Ben Peygamber aleyhisselamın 'İzin istemek üç keredir, sana izin verilirse ne âlâ yoksa dönüver' derken işit¬tim" cevabını verdi.

Bunun üzerine Hz. Ömer: "Ya bu sözüne bir şahit getirir¬sin ya da seni şöyle y.rım, böyle y.rım!" diye tehdit et¬ti. Hatta "Eğer şahit getirirse akşama onu minberin yanında bulursunuz, şahit bulamazsa onu da bulamazsınız" demişti.

Akşam olunca onu buldular; Ömer: "Ebu Musa ne diyor¬sun şahit buldun mu?"

"Evet buldum, Übey b. Ka'b var."

Ömer: "Tamam o adildir, bunun dediğine ne diyorsun ya Eba Tufeyl?"

Übey: "Ben bunu Resulullah'tan işittim. Ey Hattaboğlu, sakın Resulullah aleyhisselamın ashabına azap olma!" dedi.

Ömer: "Sübhanallah! Ben ancak işittiğim şeyin aslını öğ¬renmek istedim" cevabını verdi.( Müslim, 2145)

Ebu Hureyre der ki: "Rivayet ettiğim bir hadis Ömer'e ulaştı. Bana haber gönderdi, (yanma girince) dedi ki: 'Biz se¬ninle falanın evinde Resulullah ile beraber bulunmuştuk ha¬tırlıyor musun?' 'Evet', dedim; 'muhakkak benden soracağın şeyi de biliyorum.' Hz. Ömer 'Senden ne soracağım?' diye sorunca dedim ki: 'Şüphesiz Resulullah aleyhisselam o gün şöyle demişti: (Kim bilerek benden bir yalan uydurursa, ce¬hennemdeki yerini hazırlasın.)'

Ömer: 'Ama vallahi git bunu rivayet et!' dedi."( zehebî, Siyer, II, 600-603)

“Ömer b. Hattab hac yolculu¬ğuna çıkmıştı. Yolda rüzgâra yakalandılar, rüzgâr şiddetini arttırınca Ömer etrafındakilere: "Rüzgar hakkında bize kim bir hadis rivayet eder?" dedi. Kimse ona bir şey rivayet etme¬di. Ebu Hureyre şöyle anlatır: "Bu söz bana ulaştı. Bineğimi hızlandırıp ona yetiştim ve 'Ey Müminlerin Emiri! Sorduğun rüzgârı sana haber vereyim. Ben Resulullah aleyhisselamdan işittim: Rüzgar Allah'ın üfürmesidir. Bazen rahmetle, bazen azapla gelir. Onu gördüğünüzde ona sövmeyiniz. Allah'tan onun hayrını isteyip şerrinden yine Allah'a sığınınız.'"

(Ahmed b. Hanbel, Müsned, XIV, 52 (7619), Edebü'l-Miifred, s. 312; Ebu Da-vud, Edeb 113).

Alimlerin yazdığına esasen Ebu-Hüreyre, yehudi alim olan Kebül-Ehbardan hedis dersi almışdır. Peyğemberin (s) dövründe ona iman getirmeyen bu yehudi, tarixçilerin yazdığına esasen, guya Ömerin dövründe İslamı qebul etmişdir. Bu şexs, yehudiler terefinden tehrif olunan dini telimleri çox az müddetde Ebu Hüreyre kimilere öyretmişdir. Bu barede Ehli-sünne alimi Ebu Reyye yazır:
“Hedis alimleri Ebu Hüreyre ve qeyrilerinin Kebül-Ehbardan hedis almağını sübut edibler". ("Şeyxul-mezire", s. 99)

Kab ul Ahbar İslami gəbul etmiş Abdulla ibn Salam və s.kimi yəhudi alimlərdən olmuşdur.Onun Tövrati bilməsi və musəlmanlara bu baradə söhbətlər etməsi Rasulullah(s.a.s)-in əvvəlki ümmətlər baradə etdiyi söhbətlər kimidir.Rasulullah(s.a.s) bir hədisində:”Əhli Kitabin Gurana zidd olmayan rəvayətlərini nə inkar edin nə də tam təsdigləyin.” Kab Ul Ahbarin elmindən bir çox səhabə istifadə etmişdi.Əgər o həgigi mömin olmasaydi,onun səhabə yaninda nufuzu olmazdi.

“Abu Hureyra(r.a) Rasulullah(s.a.s)-dən eşitdiyi hədislərlə yanaşi Abu Bakr(r.a),Ömər(r.a),Fazl ibn Abbas(r.a),Ubey bin Kab,Usamə bin Zeyd(r.a),Aişə(r.a),Kab ul Ahbar(r.a)-dən də hədis rəvayətləri etmişdir”.

(İsabe, VII, 431.)

**Burhan** · 10 февраля, 2008

Bürhan deyin mənə görüm Siz Əbu Hüreyrəni şəxsən tanıyırsız, o Mədinəyə gələndə Siz də onula idiz və o anası üçün ev
axtaranda Siz ona kömək edirdiz? Mən belə fikirləşirəm ki, yox. Amma elə danışırsız ki, helə bil bu belə də olmuşdu. Mən Sizdən yenə də soruşuram, əgər Siz onun yanında olmamısızsa onda bu yazdıqlarınızı nəyə, hansı alimin dediyinə əsaslanaraq yazırsız?

Mən deyil,amma siz deyəsən Abu Hureyra(r.a)-ni taniyirdiz.Əgər elə olmasaydi siz onun hagginda belə əminliklə danişmazdiz.Onun və anasinin evlərinin olmasi və yaxud sonradan olmasini və ya hansisa evdə galmalarini siz tam dəgigliyi ilə bilirsiz?

Əgər bilirsinizsə bizə deyin.Onun anasinin adini hansi mənbədən götürmüsüz?Siz artig bilmirsiz nə axtarasiz.Bəlkə gedib öz “Səhih” kitablarinizla məşgul olasiz.Məs:Kafinin kitabinda olan səhih hədisləri və uydurma hədisləri bir-birindən ayirasiz.Axi oxucu bilmir ki,oxudugu hədis səhihdir,yoxsa uydurma.Sizin səhih hədislər məcmuasini bizə göstərin.

Əbu Hüreynə deyir: İnsanlar deyir ki, Əbu Hüreynə həddindən artıq hədis deyir. Məsələ bundadır ki, mən həmişə Peyğəmbərə yaxın olmağa çalışmışam, buna görə qarnımın dolu olmasından da razı olmuşam. Mən nə çörək yeyirdim, nə də ki, bəzəkli paltar geyirdim, mənə qulluq edən də yox idi. Mən acından qarnımı sıxardım və kimi görsəm xahiş edirdim ki, mənim üçün bir Quran ayəsi oxusun, özüm onları bilsəmdə. Bunu onun üçün edirdim ki, o insan məni öz evinə dəvət edib yedirtsiz.
Bəlkə bu hədisləri inkar edəsiz?

Siz niyə hər dəfə ayə və ya hədisləri səhv tərcumə edir və istədiyiniz kimi yozursuz.

"Siz, Ebû Hureyre'nin çok hadis rivâyet ettigini söyleyip duruyorsunuz. Ben fakir bir kimseydim. Karin tokluguna Hz. Peygamber'e hizmet ediyordum. Muhâcirler çarsida, pazarda alisverisle, Ensâr da kendi mallari, mülkleriyle ugrasirken, ben Hz. Peygamber'in meclislerinin birinde bulunmustum; buyurdu ki: 'içinizden kim cübbesini yere serer de ben sözümü bitirdikten sonra toplarsa benden duydugunu bir daha unutmaz. 'Bunun üzerine ben üzerimdeki hirkayi yere serdim, Hz. Peygamber de sözünü bitirince, onu topladim. Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki, o andan sonra ondan duydugum hiçbir sözü unutmadim" (Müslim, Fadâilü's-Sahâbe, 159; Buhâri, ilim, 42).

Bir səhih hədisdə deyilir: Kays b. Mahreme anlatır: "Zeyd b. Sabit'e bir adam gelip ondan bir şey sordu. Zeyd ona: 'Sen Ebu Hureyre'ye git o sa¬na açıklar' dedi ve şöyle anlattı:

"Ben Ebu Hureyre ve bir başkası mescitte dua ediyorduk, derken Resulullah gelip aramıza oturdu. 'Yaptığınız duaları bana tekrar edin.' buyurdu. Ben ve arkadaşım dua ettik; Re¬sulullah: 'Amin!' dedi. Sonra Ebu Hureyre: 'Allah'ım! Sen¬den iki arkadaşımın istediklerini ve unutulmayan bir ilim is¬tiyorum.' diye dua etti. Resulullah aleyhisselam yine 'Amin!' dedi. Biz: 'Biz de Allah'tan unutulmayan bir ilim istiyoruz' dediğimizde, Hz. Resul 'Bu konuda Devsli sizi geçti buyur¬du

(Bir kere) "Yâ Resulallah, Kıyamet gününde Senin şefaati¬ne en ziyâde kim hak kazanacak?" diye sordum. Buyurdu ki: "Yâ Ebâ Hureyre! Hadis (bellemek) için sende gördüğüm hırsa göre bu hadisi senden evvel kimsenin sormayacağını (zaten) tahmin ediyordum. Kıyamet gününde halk içinde şe¬faatime en ziyade mazhar olacak kimse kalbinden hâlis ola¬rak Lâ ilahe illallah diyendir." . (Müslim, Sahih, (206-261),

Ka'b b. Übey oğlu Muaz'a, o oğlu Muhammed'e, o da oğlu Muaz'a demiş ki: "Ebu Hureyre Resulullah aleyhis-selama karşı cüretliydi. Bizim soramadığımız şeyleri o Resu¬lullah aleyhisselamdan sorardı."

Nesâî, (Muhammed b. Şuayb Ebu Abdurrahman en-Ne-saî) (215-303), Sünen

Ebu Hureyre (r.a.) anlatıyor: "'Ey Allah'ın Resulü! dedim, senden çok gü¬zel şeyler işitiyorum, fakat ezberimde tutamıyorum!'

'Ridanı aç!' diye emrettiler. Ben de açtım. Dua buyurdu, sonra topladım. Bundan sonra bana birçok hadis söyledi. Ben söylediklerinden hiçbirini unutmadım."

(Muslim)

Ebu Hureyre, Resulullah'tan nadiren ayrıldığı durumlar¬da Sehl b. Sa'd es-Saîdi’yi kendisi için hadis dinlemek üzere onun huzuruna gönderirdi. Ebu Bekir Muhammed b. İshak der ki: "Ebu Hureyre'de ilme karşı bir istek vardı. Bu yüzden kendisi herhangi bir sebeple Resulullah'ın yanında buluna¬mayacağı zaman, hadis dinlemesi için Sehl'i Resulullah'ın yanına gönderirdi."( Şafiî, (Muhammed b. İdris Ebu Abdullah), (150-204), Müsned)

Belə misallari çox çəkmək olar.Bunlar sizə kifayət edir?

Siz yoxsul,miskin Suffa əhlini laga goyur,onlara tənə edirsiz.O,insanlar xüsusən Abu Hureyra(r.a) ehtiyaclari olmalarina baxmayarag heç kimə agiz açmaz,həya edər və acliga səbr edərdilər.Bu onlar üçün bir imtahan və bir fəzilət idi.Lakin,siz o gədər gərəzlisiniz ki,pisləmək istədiyiniz səhabələrin belə yaxşi əməllərini pis yerə yozursuz.Allah həmin Suffa Əhli baradə Guranda belə buyurur:

(Sədəqə) Allah yolunda canından keçərək (dolanmaq, ruzi kəsb etmək üçün) yer üzündə hərəkət edə bilməyən (və ya buna imkanı olmayan) yoxsullar üçündür. Belə şəxslər həyalı olub dilənçilikdən çəkindiklərinə görə nadanlar onları dövlətli hesab edirlər. (Ya Rəsulum!) Sən isə onları üzlərindən tanıyırsan. Onlar heç kəsdən israrla bir şey istəməzlər. Sizin mallarınızdan (bunlara) nə verdiyinizi, şübhəsiz ki, Allah bilir! (Bagara 273)

O islama bağlı olsaydı, onu sevsəydi 7-ci hicri ilinə kimi gözləməzdi. Özü deyir ki, Peyğəmbər yəhudilərin əlindən Xeybəri alan zaman mən Mədinəyə gəlib islamı qəbul etdim. Həmçinin o islama bağlı olsaydı, onu sevsəydi Əliyə beyət edərdi.

Sizin sözünüzdən elə çixir ki,ətraf gəbilələrdə musəlmanlar yox idi?Məlumdur ki,Mədinə kənarinda olan gəbilələrdə iman gətirən möminlər var idi.Onlar ya öz yurdlarinda galir,ya da tədricən Mədinəyə hicrət edirdilər.Kimin nə zaman hidayətə gələcəyini isə Allah təyin edir.

(İslamı) ilk əvvəl qəbul edib (bu işdə başqalarından) irəli düşən mühacirlərə və ənsara, həmçinin yaxşı işlər görməkdə onların ardınca gedən kimsələrə gəldikdə, Allah onlardan, onlar da Allahdan razıdırlar. (Allah) onlar üçün əbədi qalacaqları, (ağacları) altından çaylar axan cənnətlər hazırlamışdır. Bu, böyük qurtuluşdur (uğurdur)! (Tövbə 100)

(Ey insanlar!) Sizə nə olub ki, (mal-dövlətinizi) Allah yolunda xərcləmirsiniz? Halbuki göylərin və yerin mirası (bütün sərvəti, eləcə də siz öləndən sonra qoyub gedəcəyiniz malın hamısı) ancaq Allahındır. Sizlərdən (mal-dövlətini) fəthdən (Məkkənin fəthindən) əvvəl (Allah yolunda) sərf edənlər və (müşriklərə qarşı) vuruşanlar (başqaları ilə) eyni deyillər. Onlar (mallarını Allah yolunda) fəthdən sonra sərf edib döyüşənlərdən dərəcə e'tibarilə daha üstündürlər. Bununla belə, Allah onların hamısına (həm birincilərə, həm də ikincilərə) ən gözəl mükafat (Cənnət) və'd buyurmuşdur. Allah sizin nə etdiklərinizdən xəbərdardır! (Hedid 10)

Abu Hureyra(r.a) bütün bu fitnə hadisələrindən uzagda oldu və digər səhabələr kimi kənara çəkilməyə üstünlük verərək siyasi igtişaş nəticəsi olan muharibələrdə iştirak etmədi.O,Rasulullah(s.a.s)-dən belə hədisi buyurur: Ebu Salih, Ebu Hureyre'den nakletmiştir; Resulullah aleyhisselam şöyle buyurdu: "Yaklaşan serler için Araba yazıklar olsun! Ondan elini çeken felah bu¬lur -kurtulur-." (Ebu Davud,nr. 4249).

Yenə bu hədisdə o rəvayət edir:

. "Fitneler zuhur ettiğinde orada oturan ayakta durandan hayırlıdır. Ayakta duran orada yürüyenden hayırlıdır. Yürüyen orada koşan¬dan hayırlıdır. Ondan kaçmabilen kaçınsın, bir melce ve sığı¬nak bulan saklansın."

(Fetlıii'l-Bari, VII, 426; Ahmed b. Hanbel, Miisned, XIV, 208.)

Ebu Yezid Medeni anlatır: "Bir gün Ebu Hureyre Resulullah'ın minberi üzerinde, onun hutbe okuduğu basamağın al¬tında ayağa kalktı ve 'Yaklaşan serlerden Araba yazıklar ol¬sun! Çocukların emirliği için onlara yazıklar olsun, nefisleri¬ne göre hüküm verir, öfke ile -insanları- katlederler' de¬di."

(Bidaye,VIII,112.)

Abu Hureyra(r.a) rəvayət edir: Peygamber aleyhisselam rüyasında, el-Hakem oğullarının minberine inip çıktıklarını gördü. Sabah öfkeli olarak uyandı. Dedi ki: 'Ben neden el-Hakem oğullarını maymunların ağaca çıkıp indikleri gibi, minberime inip çıkarlarken gördüm acaba?' Ondan sonra Al¬lah Resulü aleyhisselam'ın ölünceye kadar bir daha güldü¬ğünü görmedim." (Ebu Ya'la)

Onun Muaviyyə tərafdari olmasi hagginda səhih bir məlumat yoxdur.Muaviyyə bütün musəlmanlarin(əksəriyyətinin) beyətini aldigdan sonra onu Mədinəyə vali təyin etsədə bir müddət sonra onu vəzifədən kənarlaşdirdi.Əgər Muaviyyəyə beyət etmək gunahdirsa,Həsən(r.a),Hüseyn(r.a)-da Muaviyyəyə beyət etmişdilər.

Bəs bu hədisi neyləyək: İbni Ömər eşitdi ki, deyirlər: Dəfn mərasimində iştirak edən şəxs bir qirat (250 ml. q) savab qazanar. O Əbu Hüreyrənin sözünü qəbul etməyərək dedi: “Əbu Hüreyrə həddən artıq söz danışır.” Ayişənin yanına gedərək bu barədə ondan da soruşdu. Ayişə təsdiq edəndən sonra qəbul etdi (“Səhihi-Müslüm”, 1-ci cild, səh.349, “cənazəyə namaz qılmaq” fəsli). Gördüyünüz kimi o əbu Hüreyrəyə inanmayaraq bu məsələni Aişədən soruşur. Yalnız o təsdiq edəndən sonra o bunu qəbul edir. Bu hədis ola ola Siz necə o göstərdiyiniz hədisi qəbul edirsiz?

Ümimiyyətlə çoxlu misallar var ki,səhabələr Gurana və Rasulullah(s.a.s)-in hədislərinə garşi çox həssas idilər.Necə ki,bu səhabələr Gurani Kərimi böyük yoxlama və dəgigliklə tərtib etmişdilər,eləcədə hədislərin deyilməsinə və yazilmasi məsələsində çox həssas idilər.Bunu Abu Bakr(r.a),Ömər(r.a)-in və s.Səhabələrin misalinda göstərmək olar.

Ali(r.a) hədislər mövzusunda da həssas idi.

Hz. Ali minberden şu hutbeyi veriyordu: “Yanında hadis sayfaları bulunanlar gidip onları yoketsinler. Zira halkı helak eden olay, alimlerin naklettikleri hadislere uyarak Kuran’ı terk etmeleridir.”

(İbn Abdьlberr, Camiul Beyanil İlm)

Birgün Hz. Ali’ye gelirler ve “Halk hadislere dalmış.” derler. Hz. Ali sorar: “Gerçekten öyle mi?” “Evet” derler. Peygamber’den işittim ki gelecekte vuku bulabilecek bir fitneden söz ediyordu. “O fitneden kurtuluş nedir, nasıldır?” diye sordum. Resullullah dedi ki:

“Kurtuluş Kuran’dadır. Sanki sizden Öncekilerin haberleri de, sizden sonrakilerin haberleri de, aranızdakilerin hükmü de ondadır. O gerçek ile yalanı birbirinden ayıran kesin bir hükümdür, şaka ve boş söz değildir. O’nu terkeden her zorbanın Allah boynunu kırar. Hidayeti, doğru yolu O’ndan başkasında arayanı Allah sapkınlığa dьşьrьr.

O, Allah’ın en sağlam urganıdır. O, hikmetle dolu Kuran’dır. O en doğru yoldur. O, boş arzuların haktan saptıramayacağı, dillerin, karıştırıp belirsiz edemeyeceği, ilim adamlarının doyamayacağı, çok tekrarlanılmasından bıkılmayan, ilginз цzellikleri bitip tьkenmeyen bir kitaptır.”

(Sünen-i Tırmizi/Darimi)

Siz yəgin bu hədisi deyirsiz.Elə isə axira kimi oxuyun

Nafi a.nlatır: "Abdullah b. Ömer'e (r.a.) şöyle sorulmuş:

'Ebu Hureyre, cenazeye uyarak kabre kadar giden kimse için bir kırat (ecir) vardır, diyor, siz ne dersiniz?'

îbn Ömer: 'Ebu Hureyre bize hadis rivayet etmekte artık çok oldu!' demiş ve bu hadisin tahkiki için Hz. Aişe'ye adam göndermiştir." Olay daha geniş olarak îmam Müslim'in bir rivayetinde anlatılır. Sa'd b. Ebi Vakkas, Abdullah b. Ömer'in yanında otururken oraya Habbab (r.a.) gelir, der ki:

"Ey Abdullah! Ebu Hureyre'nin Resulullah aleyhisselam-dan 'Kim ki cenaze ile beraber cenaze evinden çıkar ve cena¬ze namazını kılar da sonra defnedilene kadar cenazeyi takip ederse, Uhud dağı kadar ona iki kırat ecir verilir. Kim ki, ce¬naze namazını kılıp da sonra dönerse, ona da Uhud dağı ka¬dar bir kırat ecir verilir.' diye rivayet ettiğini duymadın mı?"

Bunun üzerine İbn Ömer Ebu Hureyre'nin bu rivayetini sorması ve gelip kendisine haber vermesi için Habbab'ı Hz. Aişe'ye gönderir.

Habbab geri döndüğünde İbn Ömer mescidin çakılların¬dan birkaçını almış elinde döndürmektedir. Habbab ona Hz. Aişe'nin:

"Ebu Hureyre doğru söylemiş" dediğini bildirince, İbn Ömer elindeki çakılları yere atarak: "Öyle ise biz, birçok kı¬ratları almakta kusur ettik" diye hayıflanır.

İbn Ömər(r.a) onun hagginda:

İbn Ömər(r.a) Abu Hureyra(r.a)-ya “Aramizda Rasulullah(s.a.s)-dən heç ayrilmayan sən oldugun üçün onun hədlərini ən yaxşi bilən sənsən” (Tirmizi 2-c.224 səh)

Abdullah ibn Ömərə(r.a) Abu Hureyranin dediklərinə munasibətin necədir dedikdə,İbn Ömər(r.a):”O,bizdən daha cürətli idi. (Zəhəbi 2 c.437 s)

Yenə İbn Ömər(r.a):”Abu Hureyra məndən daha xeyrlidir,rəvayət etdiyi hədisləri daha yaxşi bilir.” (Tirmizi Sünən 2-c, 224 s)

Xəbəri vahid odur ki, onu yalnız bir insan çatdırır. Nəyə əsasən Siz deyirsiz ki,o bu hədisləri Rasulullah(s.a.s)-dən eşidən yaşli səhabələrdən eşitmişdi. Bəs bu hədisləri o kimdən eşidib:

Siz iddia erirsiz ki,O bu hədisləri özündən çixardib.Əgər dogru deyisinizsə məhz bu hədislərin onun özündən uydurdugunu isbat edin.

İbn Abbas(r.a),İbn Ömər(r.a),Aişə(r.a),Ənəs(r.a),Abu Hureyra(r.a) və s.Səhabələr Rasulullah(s.a.s) vəfat edərkən çox gənc idilər.Onlarin elmə bagliligi və uzun həyat yaşamalari onlarin bir çox elmə yiyələnmələrinə səbəb olan amillərdən idi.Məlumdur ki,hər səhabə Rasulullah(s.a.s)-in dediyi hədisləri eşidə bilməzdi.Məhz belə elmli səhabələr Sunnəni öyrənən və öyrədən alim səhabələr idi ki,Abu Hureyra(r.a)-da onlardan biridir.

Necə də gülünc şeylər danışırsız! Əvvəla peyğəmbər həmişə mələyi tanıyır. İkincisi məgər Musa evinə girən hər kişinin vurub gözünü çıxarırdı? Bəlkə yazıq nəsə soruşmaq istəyir? Üçüncüsü isə mələk gəlir deyir ki, Allahın dəvətinə cavab ver! Musanın əxlaqı belə pis idi ki, o mələyi (ya insanı) Allah kəlamına görə vurub onun gözünü çıxarır? Niyə bu halda mələk ona kim olduğunu demir və Allahın yanına qayıdıb Ona şikayət edir ki, (İlahi!) Məni elə bir bəndənin yanına göndərdin ki, ölümü əsla arzulamayır. Niyə mələk demir ki, o məni tanımayıb vurdu?

Məgər İbrahim(a)-in yanina gonag kimi mələklər gələndə O onlari tanidi?

Siz öz nəfsinizə görə danişirsiz.Əgər bu ayələr olmasa yerinə səhih hədislər olsaydi siz bu hədislərə də kinayə ilə yanaşacagdiniz.

(İbrahim qonaqların) əllərinin yeməyə uzanmadıqlarını gördükdə onların bu hərəkəti xoşuna gəlmədi və qorxuya düşdü. Onlar dedilər: "Qorxma (biz Allahın mələkləriyik), biz Lut tayfasına (onu məhv etmək üçün) göndərilmişik!" (Hud-70)

Siz sizdən olmayan və garşi tərəfdə nə olursa olsun,onu inkar etməyə adət etmisiz.

Siz yenə də yalan deyirsiz, çünki mötəbər səhih demək deyil. Mən dəfələrlə yazmışam ki, Usuli Kafidə 16000 hədisdən cəmi 5000 səhihdir, 9000 isə zəif, qalanı həsən və s. Siz şiəyə nəsə sübut etmək üçün yalnız zəif hədislərdən istifadə edirsiz. Halbuki şiə özü o hədisləri səhih saymır!

Sizin Kafi kitabinin 16000 hədisindən 5000-nin səhih olub,digərlərinin səhih olmadigini

siz hansi mənbədən götürürsüz?Hansi hədisin zəif,hansilarinin səhih olmaglarini siz necə təyin edirsiz?Bizə səhih hədisləriniz baradə bir kitab və ya məcmua təqdim etsəz çox şad olardig.Bir sual daha:Sizin rəvayətlərdən 100/neçəsi səhihdir?

**safiqu** · 10 февраля, 2008

Абу Хурайра и выдуманные хадисы

Аиша говорит: "Абу Хурейра много лжёт. Он сочинил от имени Расулаллаха много ложных хадисов". Источник - "Сахих Муслим", т.2 "Фесаилу Абу Хурейра". Но тот же хадис от Аишы можно встретить в других источниках суннитов - Хаким "Мустадраки", т.3 и Ибн Кутейба "Тавивул-мухталиф хадис" Абу Хурайра сам признал, что выдумывал хадисы от себя. И этот человек занимает второе место у Бухари по колличеству передаваемых хадисов. Передает Абу Хурайра : Пророк сказал, лучшая милостыня это та, что дается богатыми и дающая рука лучше чем берущая и вы должны начать первыми содержать ваших иждивенцев. Жена сказала: "ты должен обеспечить меня продовольствием или развестись со мной". Раб говорит : "дай мне еды и наслаждайся моим обслуживанием". Сын говорит : "Дайте мне еды, кому вы меня оставляете?" Люди сказали «О Абу Хурайра! Ты это слышал от Посланника Аллаха? Он сказал: «Нет это от меня самого» Sahih Bukhari: Volumn 007, Book 064, Hadith Number 268.

http://hadith.worldofislam.info/index.php?...bukhari/book_64

**Burhan** · 10 февраля, 2008

Абу Хурайра и выдуманные хадисы
Аиша говорит: "Абу Хурейра много лжёт. Он сочинил от имени Расулаллаха много ложных хадисов". Источник - "Сахих Муслим", т.2 "Фесаилу Абу Хурейра".

Bunu yazan Al Fatha deyin ki,bu hədisin tam versiyasini yazsin.Biz də görək ki,bu belədir,yoxsa deyil.

**BALAKISHI** · 10 февраля, 2008

selam aleykum. BEZI CAHILLER VARKI SEHABELERI LENETLEYIRLER VAY ONLARIN HALINA ONLAR BI XEBERDILER ONLAR CEHENNEMDE EN DEHSHETLI EZABA DUCAR OLANLARDIRLAR

**HaMaS** · 10 февраля, 2008

Salam aleykum.Zehmet olmasa kim bilirse yazsin.Abu hureyre islami ne zaman qebul edib?Onun islami ne zaman qebul elemesi barede en sehih,moteber ve etibarli delilleri zehmet deyilse yazin.evvelceden teshekkurler Allaha emanet olun!!!

**MeysemTemmar** · 10 февраля, 2008

Әбу Һүрејрә дәфәләрлә ҝөрмәдији ешитмәдији һадиcәләрин шаһиди олдуғуну иддиа едәрди. Јери ҝәлдикҹә, биз бу барәдә ҝениш cөһбәт ачаҹағыг.

Бу һәдиcә диггәт јетирин: Ҝүнләрин бири Пејғәмбәр©-ин гызы (Оcманын һәјат јолдашы) Рүгәјјәнин јанына ҝетдим. Онун әлиндә дараг вар иди. Мәни ҝөрүб деди: Бир аз бундан габаг Пејғәмбәр © бурада иди, мән онун cачларыны дарадым.

Бу һәдиcин бүтүнлүклә Әбу Һүрејрәјә аид олдуғуну һамы тәcдигләјир вә чох ҝөзәл билирләр ки, Рүгәјјә һиҹрәтин үчүнҹү илиндә, “Бәдр” дөјүшүндән cонра вәфат етмишдир. Әбу Һүрејрә иcә иcламы һиҹрәтин једдинҹи илиндә, јә”ни Хејбәрин фәтһиндән cонра гәбул етмишдир. Бу һеcабла, еј әгл cаһибләри! өзүнүз дејин, о вахт Рүгәјјә, дараг һарада иди?!

**Burhan** · 11 февраля, 2008

Salam aleykum.Zehmet olmasa kim bilirse yazsin.Abu hureyre islami ne zaman qebul edib?Onun islami ne zaman qebul elemesi barede en sehih,moteber ve etibarli delilleri zehmet deyilse yazin.evvelceden teshekkurler Allaha emanet olun!!!

Bu linkde siz Abu Hureyra(r.a)-nin heyati ile tam geniş taniş ola bilersiz.

http://www.kerbela.be/8/18.pdf

**Burhan** · 11 февраля, 2008

Әбу Һүрејрә дәфәләрлә ҝөрмәдији ешитмәдији һадиcәләрин шаһиди олдуғуну иддиа едәрди. Јери ҝәлдикҹә, биз бу барәдә ҝениш cөһбәт ачаҹағыг.
Бу һәдиcә диггәт јетирин: Ҝүнләрин бири Пејғәмбәр©-ин гызы (Оcманын һәјат јолдашы) Рүгәјјәнин јанына ҝетдим. Онун әлиндә дараг вар иди. Мәни ҝөрүб деди: Бир аз бундан габаг Пејғәмбәр © бурада иди, мән онун cачларыны дарадым.

Бу һәдиcин бүтүнлүклә Әбу Һүрејрәјә аид олдуғуну һамы тәcдигләјир вә чох ҝөзәл билирләр ки, Рүгәјјә һиҹрәтин үчүнҹү илиндә, “Бәдр” дөјүшүндән cонра вәфат етмишдир. Әбу Һүрејрә иcә иcламы һиҹрәтин једдинҹи илиндә, јә”ни Хејбәрин фәтһиндән cонра гәбул етмишдир. Бу һеcабла, еј әгл cаһибләри! өзүнүз дејин, о вахт Рүгәјјә, дараг һарада иди?!

Hedisi yazarken onun menbeyini göstermek yegin ki,yadinizdan çixib.Nezerine çatdiriram ki,bir xeberin dogru ve ya yanliş olmasini tesdigleyen sened ve menbe olmalidir.Unutma ki,ister Rasulullah(s.a.s),istersede diger sehabe ve alimlerin adindan yalan xeberler deyilib ve bezi kitablarda bunlar öz eksini tapib.Bele revayetler xüsusen Ali(r.a) ve İmamlardan Cefer(r.a) adindan çox uydurulub.Misal olarag bele bir revayet:

“Abu Basir (imam) Abu Abdullahdan: “Kim Allaha ve Onun Elçisine Alinin ve ondan sonra gelen imamların vilayeti haqqında itaet etse, böyük bir uğur qazanar”. (aye) bele nazil olub”

Eyni revayet Meclisi “Biharul Envar” 35 cild/57 sehife

Abu Basir, ondan (a.s): “İsteyen kimse baş verecek ezabı istedi , bunu Alinin vilayetine kafirler üçün diledi. O ezabın qarşısını alan tapılmayacaq”. (İmam) dedi: “And olsun Allaha, ayeni Cebarayil Muhemmed (s.a.s) bele nazil edib” .

Eyni revayet Meclisi “Biharul Envar” 35 cild/57 sehife

**haris** · 11 февраля, 2008

ibn Teymiyye deyib ki, onlar yalanchi eshsheklerdir.

**MeysemTemmar** · 11 февраля, 2008

Hedisi yazarken onun menbeyini göstermek yegin ki,yadinizdan çixib.Nezerine çatdiriram ki,bir xeberin dogru ve ya yanliş olmasini tesdigleyen sened ve menbe olmalidir.

“Әл-Муcтәдрәк”, 4-ҹү ҹилд, cәһ.48, Рүгәјјәнин шәрһи-һалы.

**ALLAME** · 11 февраля, 2008

ibn Teymiyye deyib ki, onlar yalanchi eshsheklerdir.

Mence Ibni Teymiyye ozu-ozunu bele tehqir etmezdi.

**Düshünürem** · 14 февраля, 2008

Bu linkde siz Abu Hureyra(r.a)-nin heyati ile tam geniş taniş ola bilersiz.
http://www.kerbela.be/8/18.pdf

bu sayt uydurma sheylerdi bashdan ayaga.neceki uydurma shie alimi haqda kitab yazib exilerin(amma sohbet gedende arxasinda dura bilmirler,ele sende,Al fath qardahsin achdigi temada,qardashimizin suallarina cavab get ver,Sahibb qardashimizinda delillerine sozun var yaz.burdada uydurma sheyler yazilib,bu saytdan delil getirme!bu sayt yehudilerin esgerleri terefinden duzeldilib!

**Düshünürem** · 14 февраля, 2008

Mence Ibni Teymiyye ozu-ozunu bele tehqir etmezdi.

Pak ve uca Allah haqda kufr eden adam mence ozu haqda bele kufr eder mence

Изменено 14 февраля, 2008 пользователем Düshünürem

**al-Fath** · 18 февраля, 2008

Ehli-sünne alimi Ebu Reyye Ebu Hüreyrenin bu tayfaya köleliyi baresinde yazır: “Ebu Hüreyre Müaviye üçün mal ve qılıncı ile cihad etmirdi. Onun Müaviyeye cihadı yalnız Eli (e) terefdarları haqqında saxta hedisler neşr etmek, te`ne öz sözlerini Peyğembere aid edib xar etmek, Müaviye ve onun hakimiyyetinin fezileti baresinde yalançı hedisler neql etmek idi”. Misir alimi Ebu Reyye öz kitabında yazır: “Eli (e) hemişe buyururdu: "Ebu Hüreyre camaatın en yalançısıdır".
Başqa bir sözünde buyurub: "Diriler içinde Peyğembere yalan hedis qoşan en yalançı şexs Ebu Hüreyredir" ("Şeyxul-mezire" s. 47; "Ezva", s. 212).

Hər kitab yazan müəllif alim sayilmir.Dediyiniz bu alim kimdir və vaxt yaşayib və onun nüfuzunu bizə deyin.Mən sizə mötəbər və keçmiş alimlərdən sitat gətirirəm.Abu Hureyra(r.a)-nin Əməvilər hakimiyyəyi baradə olan səhih hədislərini bizə yazin.

Bunları sizə mən yox, Nardarani yazıb, amma mənə çətin deyil, bildiyimə cavab verərəm.

Mahmud Əbu-Riyə Misrin məşhur sünnü alimidir, o 20-ci əsrdə yaşayıb və Əbu Hürəyrə haqda “Şeyxul Məzirə” adlı kitab yazmışdır.

Əməvilər nahaq hakimiyət olub və Əbu Hüreyrə onlar haqda səhih hədis deyə bilməzdi, çünki onlardan nəvacib alırdı. O yalnız onların nüfuzunu artırmaq üçün onlar haqda hədis uydurub.

Gördüyünüz kimi Nardarani sizə Əbu Hüreyrənin məzirəni (dovğanı) çox xoşlayırdı və onu Müaviyyənin yanında yeyirdi, amma namazı Əlinin ardında qılırdı – hədisini gətirib. Bir bu hədis haqda fikirləşin. Bu Əli ilə Müaviyyənin arasında baş verən Siffeyn müharibəsi vaxtı olub. Əbu Hüreyrə bu döyüşdə riyakarlar kimi ikiüzlü olmuşdur. O bu rəftarı ilə istəyirmiş ki, hər hansı bir tərəf qələbə çalsa ona tərəf gedə bilsin. Suriya ilə İraq arasında bir yer var ki, Siffinə yaxın bir yerdir və “Əbu Hüreyrənin dayandığı yer” kimi məşhur olub. Deyilir ki, Əbu Hüreyrə bəzi vaxtlar Əli ilə namaz qılar, amma yeməyi Müaviyə ilə yeyərdi. Ancaq döyüş başlayanda dağa çəkilərdi. Ondan bu rəftarı barədə soruşanda dedi: Əli elmlidir. Müaviyə isə yağlıdır, amma Əsləm dağı təhlükəsiz yerdir.

Heç şubhəsiz istənilən səhabənin,alimin adindan rəvayət olunan uydurma rəvayətlər vardir.Yəgin ki,mənimlə razilaşarsiz?Hansi xəbərin dogru,hansi xəbərin yalan olmasini təbii ki,alimlər rəvayətin sənədi vasitəsi ilə təyin edirlər.Biz hər bir xəbərin səhih olub,olmadigini araşdirib,ona görə qərar verməliyik.

Bu sənədlərin əvvəlində Əbu Hüreyrə dayanıb və heç bir əhli-sünnət alimində şübhə yoxdur ki, bu hədis Əbu Hüreyrədən nəql olunur. Siz nəyi araşdırıb qərar verirsiz? Peyğəmbərdən bir hədis var, deyir: Mənim adımdan sizə hədis desələr onu quran və mənim sünnətimlə tutuşdurun. Əgər hədis onlara zidd olsa onu divara çırpın. Araşdırında bu hədisləri və mənə cavab yazın:

Siçana çevrilən kəniz

Canavar və inəyin danışmaları

Qarışqaları yandırdığı üçün Musa (ə)-ın Allah-təala tərəfindən danlanması

Musa (ə)-ın üzərinə paltarlarını qoyduğu daşın qaçması

Musa (ə)-ın həzrəti Əzrail (ə)-a sillə vurması

Bir gecədə həzrəti Süleymanın yüz qadınla yatması

və s.

belə çıxır ki, peyğəmbər bu hədisləri yalnız Əbu Hüreyrə üçün danışıb, o da peyğəmbərin vəfatından sonar bunları camaata çatdırıb. Çünki ondan başqa bu hədisləri nəql edən yoxdur.

Bu hədislərin sənədləri səhihdir, amma mətni batil, çünki quran və sünnəyə ziddir.

Abu Hureyra(r.a)-nin hədislərini oxuyan adam görər ki,onun rəvayət etdikləri hədislərin əksəriyyəti təgva,ibadət,əxlag baradədir.Onun Əhli Beyt baradə olan rəvayətləri isə məşhurdur.

Əbu Hüreyrənin bu hədislərini biz də qəbul edirik.

Belə və buna bənzər hədislər Sunən kitablarinda da vardir.
Sual olunur,belə hədisləri Ümmətə çatdiran insan necə ola bilər ki,Əhli Beyt düşməni olsun?

O,əgər istəsəydi belə yalan hədis danişa bilməzdi.Çünki,o bütün ömrünü Mədinədə Aişə,İbn Ömər,İbn Abbas,Abu Said əl Xudri,Umm Sələmə,Ənəs və s. alim və abid səhabələrin arasinda keçirdi.Əgər hər hansi bir rəvayətdə geyri dəgiglik olsa idi o səhabələr həmin an bu səhvi düzəldərdilər.

Mə sizə onun yalanlarını və yuxarıda adlarını çəkdiyiniz şəxslərin ona iradlarını bildirmələri haqda hədislər gətirmişəm.

Əhlibeytin düşmənlərinə qul olmaq, onlara qarşı hədis uydurmaq onların düşməni olmaq deməkdir.

Hücresinde namaz kılmakta olan Hz. Aişe onun rivayet ettiği şeylerden hiçbirisine itiraz etmedi. Ancak dedi ki: "Resulullah aleyhisselam sizin yaptığınız gibi arka arkaya hadis irad etmezdi." (Müslim, nr. 2493; Ebu Davud, nr. 3655; Tirmizi, nr. 3643; Buharî, VI, 322.)
Müslim'de geçen diğer bir ri¬vayette, Hz. Aişe namazı bitirdikten sonra yanında bulunan Urve'ye: "Bana biraz önce söylediklerini işitmiyor musun! Nebi aleyhisselam konuşurken bir kimsenin sayabileceği şe¬kilde konuşurdu." demiştir.

Siz bu hədisdən görmürsüz ki, Aişə etiraz edir? O namazını qılıb qurtarandan sonar Ürvəyə deyir ki, mənə bir az öncə dediklərini eşitmədin! Peyğəmbər danışarkən kimsənin saya biləcəyi qədər danışardı.

Yani peyğəmbər bu qədər hədis danışmayıb! Əbu Hüreyrənin hədislərinin sayı o qədər çoxdur ki, əsl qədəri bilinmir, onları heç saymaq olmur.

Meşhur sahih sahiplerinden İbn Hibban "Aişe (r.anha)'nın burada kullandığı 'Ebu Hureyre'nin sözünü ona red¬dedecektim' sözü ile onun hadis rivayeti şeklini kasdetmiştir. Yoksa bizzat hadise itiraz etmemiştir" demiştir. (İbn Hibban, Sahih s. 261.)
İbn Hacer ise Ebu Hureyre'yi (ara vermeden) hadis rivayetinde mazur görür. Ebu Hureyre bu şekilde hadis rivayetinde mazurdu. Çünkü ezberi çok, rivayetleri genişti. Hadis rivayetine başla¬dığı zaman (âdeta) ara vermek imkânına sahip değildi. Bazı şairlerin dediği gibi: "Ben kısa kesmek istiyorum ancak kafi¬yeler beni sıkıştırıyorlar." (Fethü'l-Bari, VII, 390; Accac el-Hatib, 289).

Bunu yaxşı yazmısız. Əbu Hüreyrəni şe’r qoşana bənzətmək lap düzgündür. Nəzərə alsaq ki, o cəmi 3 il peyğəmbərlə olub və bu üç ildə ondan 5.374 hədis deyib.

5,374 bölək 3 ilə = 1791.33 hədis ildə

1791.33 bölək (365-11)= 5.06 hədis gündə.

Amma bu hamısı deyil. Əbu Hüreyrənin dediyinə görə o peyğəmbərdən eşitdiyi hədislərin hamısını yox, yalnız bir hissəsini camaata çatdırıb.

Əbu Hüreyrə deyir: Peyğəmbərin dediklərindən mənim yadımda qalanlarlar iki biliyə aiddir. Birincisinə aid olanları mən insanlar arasında yaymışam. İkinsini isə mən onu da danışsaydım mənim boğazımı kəsərdilər [1].

[1] Hesab olunur ki, ikinci biliyə aid olan hədislərdə pis hakimlərdən deyilirdi və konkret adlar çəkilirdi.

http://www.crimean.org/islam/db_search_eng...mp;set=hadis_sb

Artıq sözlərə heç ehtiyac da yoxdur. Belə çıxır ki, peyğəmbər Əbu Hüreyrəni öz sirdaşı seçib və bu hədisləri yalnız onun üçün danışıb, amma aydın deyil nə məqsədlə?!

Ikincisi isə Əbu Hüreyrə pis hakimlərin adlarını peyğəmbərdən eşidə-eşidə onların adlarını camaata açıqlamayıb ki, camaam onları tanıyıb hakimiyyətə buraxmasın, onlara beyət etməsin. Bu nə cür peyğəmbərin sünnətini yayandır?

**al-Fath** · 18 февраля, 2008

Ebu Hüreyre Peyğembere xidmetinin sebebini, öz qarnını doyurmaq olduğunu yazır. Onun öz telebesi Elerec deyir: “Ebu Hüreyre bele deyirdi: “Siz güman edirsiniz ki, men Peyğemberden (s) çox hedis neql edirem. Men imkansız bir şexs idim. Peyğembere (s) öz qarnımı doyurmaq üçün xidmet edirdim" ("Sehih-Müslim", c. 8, s. 114-116; "Fethel-bari", c. 1, s. 173, c. 7, s. 61, c. 13, s. 271; "Şeyxul-mezire", s. 53; "el-Ezva", s. 204).

Siz hədisi yarimçig və duzgun yazmamisiz:” "Siz, Ebû Hureyre'nin çok hadis rivâyet ettigini söyleyip duruyorsunuz. Ben fakir bir kimseydim. Karin tokluguna Hz. Peygamber'e hizmet ediyordum. Muhâcirler çarsida, pazarda alisverisle, Ensâr da kendi mallari, mülkleriyle ugrasirken, ben Hz. Peygamber'in meclislerinin birinde bulunmustum; buyurdu ki: 'içinizden kim cübbesini yere serer de ben sözümü bitirdikten sonra toplarsa benden duydugunu bir daha unutmaz. 'Bunun üzerine ben üzerimdeki hirkayi yere serdim, Hz. Peygamber de sözünü bitirince, onu topladim. Nefsim kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki, o andan sonra ondan duydugum hiçbir sözü unutmadim" (Müslim, Fadâilü's-Sahâbe, 159; Buhâri, ilim, 42).

Əvvəla mən bu hədisi #24 postda sizə tam yazmışdım və əksinə sizing bu hədisi yarımçıq yazdığınızı söyləmişdim.

Book 31, Number 6083:

Al-A'raj reported that he heard Abu Huraira as saying: You are under the impression that Abu Huraira transmits so many ahadith from Allah's Messenger (may peace up upon him) ; (bear in mind) Allah is the great Reckoner. I was a poor man and I served Allah's Messenger (may peace be upon him) being satisfied with bare subsistence, whereas the immigrants remained busy with transactions in the bazar; while the Ansar had been engaged in looking after their properties. (He further reported) that Allah's Messenger (may peace be upon him) said : He who spreads the cloth would not forget anything that he would hear from me. I spread my cloth until he narrated something. I then pressed it against my (chest), so I never forgot anything that I heard from him.

Əbu Hureyrə deyir: onlar unudmuş, mən əzbərləmişəm, mənim nə günahım var –demişdi. Əbu Hureyrənın rəvayətləri çox görsənir və bəziləri də "Əbu Hureyrə çox rəvayət etdi" deyirlər. Bu barədə Əbu Hureyrə belə deyir: "Əbu Hureyrə çox rəvayət etdi deyirlər. Hamımız Allahın yanına gedəcəyik. Mühacir qardaşlarım bazarlarda ticarətlə məşğul idilər. Ənsar qardaşlarım da iş-güc ilə məşğul idilər. Mən isə, kasıbın biri idim və hər zaman Rəsulallah (s.ə.s) ilə birlikdə idim. Onlar olmayanda mən onun yanında idim. Onların unutduqlarını mən əzbərləyirdim.

Bir dəfə Rəsulallah (s.ə.s) bizimlə söhbət etdi. Sonra : "Kim paltarını çıxardıb sərəcək?" dedi. Mən çıxardıb sərdim. Rəsulallah (s.ə.s) mənim üçün dua etdi və ondan sonra Rəsulallah (s.ə.s)-dən nə eşitdimsə, heç unudmadım" (Muslim, fədailusSahabə, 159-160)

Bəs bu hədisin ardıyca gələn hədisə fikir verməmisiz (Siz fikir verə bilməzdiz, çünki bunu Siz yox, Sizin alimləriniz yazır, Siz isə sadəcə onların saytından bunu kopya edib bizə sübut kimi təqdim edirsiz!)?

Book 31, Number 6084:

This hadith has been transmitted on the authority of Abu Huraira but with the variation that the hadith transmitted on the authority of Malik conclude with the words of Abu Huraira and there is no mention of a transmission of these from Allah's Apostle (may peace be upon him) : "who spreads his cloth," to the end.

Bu hədisi (Book 031, Number 6083) Əbu Hüreyrə danışmışdır. Amma Malik öz vaxtında deyir: Bu hədisi biz Əbu Hüreyrədən eşitdik, amma Peyğəmbərin belə dediyinə “o kəsdir ki, mənim hədislərimi yayır” heç bir sübut t. bilmədik.

Gördüyünüz kimi Əbu Hüreyrənin vaxtında yaşayan səhabələr ona inanmır, onun sözlərini qəbul etmir və bunu Müslüm də öz Səhihində təsdiq edir.

Mənim bu hədisə başqa iradlarımda var. Əbu Hüreyrə deyir ki, “Mühacir qardaşlarım bazarlarda ticarətlə məşğul idilər. Ənsar qardaşlarım da iş-güc ilə məşğul idilər. Mən isə, kasıbın biri idim və hər zaman Rəsulallah (s.ə.s) ilə birlikdə idim. Onlar olmayanda mən onun yanında idim. Onların unutduqlarını mən əzbərləyirdim.”

O təsəvvür edir ki, alış-veriş mühacirlərin başını qatmışdır, Ənsarın da başı öz işlərinə elə qarışıb ki, onlar Peyğəmbər(s)-in sözlərinə diqqət yetirməyiblər? Buna görə də o bu məsələdə mühacir və ənsarı qabaqlayaraq onlardan önə keçmişdir! Bu necə də dəyərsiz bir sözdür!

Əvvəla mühacirlərin çox kiçik bir hissəsi bazarda ticarətlə məşğul idilər.

Aşağıda adı sayılanlara diqqət yetirin: Əbuzər, Miqdad, Əmmar və yetmiş nəfərdən ibarət siffə əhli olublar. Əbu Hüreyrənin dediyinə görə onların paltarları olmayıb, ancaq boyunlarından bir parça atıbmışlar. Necə ola bilər ki, Əbu Hüreyrənin söylədiyi hədisləri onlar söyləyə bilmirlər?!

Ənsarların da hamısı dövlətli və mal-dövlət sahibi olmayıblar. Salman Farsinin necə şəxsiyyət olduğuna diqqət yetirin ki, “Əl-İstiyab” kitabının Salman Farsinin həyatı barəsində yazılmış fəslində belə deyilir: “Əgər din göylərdə olsa belə Salman onun arxasınca gedər.” Həmçinin həmin kitabda dərc olunmuşdur ki, Ayişə onun haqqında deyib: “Salman Peyğəmbər(s)-ə o qədər yaxın idi ki, az qalmışdı ünsiyyəti də bizdən çox ola.” Yenə həmin kitabda deyilir: Əli (ə) buyurdu: Salman Farsi bilik və elm dəryasına sahib olan Loğmana bənzəyir.”

Əbu Əyyub Ənsari də həmçinin belə bir şəxs olmuşdur. Hamı bilir ki, o elm öyrənmək və ona əməl etməkdən başqa heç bir işlə məşğul olmayıb. Və heç bir şey də ona bu işdə mane ola bilməzdi. Əbu Səid Xidri, Əbu Füzalə Ənsari və başqaları da belə şəxsiyyətlərdən olmuşlar.

Məhəmməd peyğəmbərlərin işləri plansız surətdə deyildi; bütün işlərində dəqiqlik və nizam-intizam olub. Hər bir işi öz vaxtında və yerli-yerində həyata keçirirdi. Xalqa elm öyrədərkən başqa iş görməzdi. O biri işləri üçün xüsusi vaxt ayırardı. Dərs verilən zaman ənsar və mühacirlərdən biri də kənarda qalmazdı. Çünki, onlar xurafatçılar və hədis uyduran şəxslərdən daha artıq dərəcədə Peyğəmbər(s)-in elminə məftun olmuşdular.

Əgər Əbu Hüreyrənin nəql etdiyi “Peyğəmbər (s) deyib: “Heç kəs paltarını yerə sərməsin, mən sözümü deyib qurtarım. Ondan sonra mənim sözümü yaddan çıxartmasın” hədisi düzgün olsaydı, bütünlükdə hamı ona tərəf yüyürərdilər. Bu belə olsaydı, elm əldə etmək üçün nə səfərə çıxmaq, nə də pul xərcləmək lazım idi. Bəs necə olur ki, onlar məqsədə çatmaq üçün paltarlarını sərmədilər? Necə olur ki, belə bir fürsəti əldən verib bu böyük mənfəətdən vaz keçdilər? Necə olur ki, onlar Peyğəmbər(s)-in dəvət etdiyi şeydən üz döndərib uzaqlaşdılar? Onlar belə edə bilməzdilər, çünki, bu məsələ onların Peyğəmbərin əmrinə itaət etmələri ilə heç üst-üstə düşmür.

Həmçinin necə ola bilər ki, həmişə Peyğəmbərin yanında olan Əli (ə), Aişə, Əbu Bəkr, Ömər və s. -dən bir neçə dəfə artıq hədis danışsın?

Aişə də bazarda alver edirdi (əstağfirullah)? Bütün günü və gecəni peyğəmbərin yanında idi. Bəs Əli (ə)? Peyğəmbər deyib ki, Əli haqdır, haqda Əli ilədir! Əli elm şəhəridir. Əli öz biliyi ilə bu qədər hədis deməyib.

**al-Fath** · 18 февраля, 2008

Ona göre de Ehli-sünne alimleri hezret Elinin (e) onu yalançı adlandırdığını ve Ömerin şallaqla vurduğunu yazıblar

Əli(r.a)-nin onu yalançi adlandirmasi isə sizin yalanlarinizdandir.Əgər belə deyilsə onun bu sözlərinin sahibi oldugunu isbat edin.

Bunu Nardarani sizə #13 posta göstərib.

Bürhan deyin mənə görüm Siz Əbu Hüreyrəni şəxsən tanıyırsız, o Mədinəyə gələndə Siz də onula idiz və o anası üçün ev
axtaranda Siz ona kömək edirdiz? Mən belə fikirləşirəm ki, yox. Amma elə danışırsız ki, helə bil bu belə də olmuşdu. Mən Sizdən yenə də soruşuram, əgər Siz onun yanında olmamısızsa onda bu yazdıqlarınızı nəyə, hansı alimin dediyinə əsaslanaraq yazırsız?

Mən deyil,amma siz deyəsən Abu Hureyra(r.a)-ni taniyirdiz.Əgər elə olmasaydi siz onun hagginda belə əminliklə danişmazdiz.Onun və anasinin evlərinin olmasi və yaxud sonradan olmasini və ya hansisa evdə galmalarini siz tam dəgigliyi ilə bilirsiz?

Əgər bilirsinizsə bizə deyin.Onun anasinin adini hansi mənbədən götürmüsüz?Siz artig bilmirsiz nə axtarasiz.Bəlkə gedib öz “Səhih” kitablarinizla məşgul olasiz.Məs:Kafinin kitabinda olan səhih hədisləri və uydurma hədisləri bir-birindən ayirasiz.Axi oxucu bilmir ki,oxudugu hədis səhihdir,yoxsa uydurma.Sizin səhih hədislər məcmuasini bizə göstərin.

Mənim yəginliyim sizin hədislərdəndir. Mənim sizə bu sözü yazmağım sizin onun haqda özbaşına şərh vermənizdir. Mən sizə konkret suallar vedim, amma siz mənə cavab vermək əvəzinə mənimlə söz güləşdirirsiz. Onun anasının adı haqda mən #1 postda yazmışam.

Mənim səhih kitabım yoxdur. Kafidəki hədisləri mənsizdə ayırıblar. Siz bir şeyi başa düşmək istəmirsiz ki, biz (müqəllidlər) hədis əhli deyilik və sizing kimi elmimizi hədislərdən götürmürük. Hədislərin səhihliyi ilə üsul alimləri məşğul olur və onların və quranın əsasında fətvalar verirlər, biz də onların dediyi fətvalara əsasən hərəkət edirik. Daha özbaşına hədisləri oxuyub, onları özbildiyimiz kimi başa düşüb qəbul etmirik.

Əbu Hüreynə deyir: İnsanlar deyir ki, Əbu Hüreynə həddindən artıq hədis deyir. Məsələ bundadır ki, mən həmişə Peyğəmbərə yaxın olmağa çalışmışam, buna görə qarnımın dolu olmasından da razı olmuşam. Mən nə çörək yeyirdim, nə də ki, bəzəkli paltar geyirdim, mənə qulluq edən də yox idi. Mən acından qarnımı sıxardım və kimi görsəm xahiş edirdim ki, mənim üçün bir Quran ayəsi oxusun, özüm onları bilsəmdə. Bunu onun üçün edirdim ki, o insan məni öz evinə dəvət edib yedirtsiz.
Bəlkə bu hədisləri inkar edəsiz?

Siz niyə hər dəfə ayə və ya hədisləri səhv tərcumə edir və istədiyiniz kimi yozursuz.

Mən hədisin harasını səhv tərcümə etmişəm? Bu hədisin mənası açıq-aydındır və onu başqa yerə yozmaq da olmur. Mümkun olsaydı siz dərhal onu o biriləri kimi yozardız!

Hədisdə açıq-aydın Əbu Hüreyrə deyir ki, mən bunu onun üçün edirdim ki, o insan məni öz evinə dəvət edib yedirtsiz.

O islama bağlı olsaydı, onu sevsəydi 7-ci hicri ilinə kimi gözləməzdi. Özü deyir ki, Peyğəmbər yəhudilərin əlindən Xeybəri alan zaman mən Mədinəyə gəlib islamı qəbul etdim. Həmçinin o islama bağlı olsaydı, onu sevsəydi Əliyə beyət edərdi.

Abu Hureyra(r.a) bütün bu fitnə hadisələrindən uzagda oldu və digər səhabələr kimi kənara çəkilməyə üstünlük verərək siyasi igtişaş nəticəsi olan muharibələrdə iştirak etmədi.O,Rasulullah(s.a.s)-dən belə hədisi buyurur: Ebu Salih, Ebu Hureyre'den nakletmiştir; Resulullah aleyhisselam şöyle buyurdu: "Yaklaşan serler için Araba yazıklar olsun! Ondan elini çeken felah bu¬lur -kurtulur-." (Ebu Davud,nr. 4249).

Yenə bu hədisdə o rəvayət edir:

. "Fitneler zuhur ettiğinde orada oturan ayakta durandan hayırlıdır. Ayakta duran orada yürüyenden hayırlıdır. Yürüyen orada koşan¬dan hayırlıdır. Ondan kaçmabilen kaçınsın, bir melce ve sığı¬nak bulan saklansın."

(Fetlıii'l-Bari, VII, 426; Ahmed b. Hanbel, Miisned, XIV, 208.)

Ebu Yezid Medeni anlatır: "Bir gün Ebu Hureyre Resulullah'ın minberi üzerinde, onun hutbe okuduğu basamağın al¬tında ayağa kalktı ve 'Yaklaşan serlerden Araba yazıklar ol¬sun! Çocukların emirliği için onlara yazıklar olsun, nefisleri¬ne göre hüküm verir, öfke ile -insanları- katlederler' de¬di."

(Bidaye,VIII,112.)

Bunu düz deyirsiz. O heç bir cihadda iştirak etməyib. Hətta bunun düz olduğu haqda yenə də heç kimin eşitmədiyi hədis də nəql edir. O siyasi iqtişaş olan müharibələrdə iştirak etmir, amma Müaviyyənin qalib gəldiyini görəndə onun tərəfinə keçir. Amma bunun siyasətlə heç bir əlaqəsi yoxdur, sadəcə Müaviyyənin yeməkləri dadlı və yağlı idi .

Abu Hureyra(r.a) rəvayət edir: Peygamber aleyhisselam rüyasında, el-Hakem oğullarının minberine inip çıktıklarını gördü. Sabah öfkeli olarak uyandı. Dedi ki: 'Ben neden el-Hakem oğullarını maymunların ağaca çıkıp indikleri gibi, minberime inip çıkarlarken gördüm acaba?' Ondan sonra Al¬lah Resulü aleyhisselam'ın ölünceye kadar bir daha güldü¬ğünü görmedim." (Ebu Ya'la)

Mən bu hədisi Əməvilər haqda eşidmişəm.

Onun Muaviyyə tərafdari olmasi hagginda səhih bir məlumat yoxdur.Muaviyyə bütün musəlmanlarin(əksəriyyətinin) beyətini aldigdan sonra onu Mədinəyə vali təyin etsədə bir müddət sonra onu vəzifədən kənarlaşdirdi.Əgər Muaviyyəyə beyət etmək gunahdirsa,Həsən(r.a),Hüseyn(r.a)-da Muaviyyəyə beyət etmişdilər.

Yalan danışmayın. Əvvəla onun Müaviyyənin tərəfinə keçməsini bir çox alim qeyd edib. İkincisi isə Müaviyyəyə heç kim beyyət etməyib. Əvvəla o hakimiyyəti zorla alıb və ona nə imam Həsən, nə də ki, imam Hüseyn beyət etməyiblər. Onlar müqavilə bağlayıblar. Bunu yazmaqdan əvvəl o müqavilənin şərtləri ilə tanış olsaydız yaxşı olardı.

**al-Fath** · 18 февраля, 2008

Ümimiyyətlə çoxlu misallar var ki,səhabələr Gurana və Rasulullah(s.a.s)-in hədislərinə garşi çox həssas idilər.Necə ki,bu səhabələr Gurani Kərimi böyük yoxlama və dəgigliklə tərtib etmişdilər,eləcədə hədislərin deyilməsinə və yazilmasi məsələsində çox həssas idilər.Bunu Abu Bakr(r.a),Ömər(r.a)-in və s.Səhabələrin misalinda göstərmək olar.
Ali(r.a) hədislər mövzusunda da həssas idi.

Hz. Ali minberden şu hutbeyi veriyordu: “Yanında hadis sayfaları bulunanlar gidip onları yoketsinler. Zira halkı helak eden olay, alimlerin naklettikleri hadislere uyarak Kuran’ı terk etmeleridir.”

(İbn Abdьlberr, Camiul Beyanil İlm)

Siz dəyəsən Əlini Ömərlə çaşdırmısız. Bunu Əli yox Ömər deyib.

Xəbəri vahid odur ki, onu yalnız bir insan çatdırır. Nəyə əsasən Siz deyirsiz ki,o bu hədisləri Rasulullah(s.a.s)-dən eşidən yaşli səhabələrdən eşitmişdi. Bəs bu hədisləri o kimdən eşidib:

Siz iddia erirsiz ki,O bu hədisləri özündən çixardib.Əgər dogru deyisinizsə məhz bu hədislərin onun özündən uydurdugunu isbat edin.

Əzizim mən bunu sizə asanlıqla sübut edərəm, çünki bu hədislərin yeganə söyləyəni Əbu Hüreyrədin, ondan başqa bu hədisləri heç kim peyğəmbərdən eşitməyib. Həmçinin onlar qurana və sünnəyə ziddir. İnşaAllah onları bir bir sizin üçün qeyd edəcəyəm.

Necə də gülünc şeylər danışırsız! Əvvəla peyğəmbər həmişə mələyi tanıyır. İkincisi məgər Musa evinə girən hər kişinin vurub gözünü çıxarırdı? Bəlkə yazıq nəsə soruşmaq istəyir? Üçüncüsü isə mələk gəlir deyir ki, Allahın dəvətinə cavab ver! Musanın əxlaqı belə pis idi ki, o mələyi (ya insanı) Allah kəlamına görə vurub onun gözünü çıxarır? Niyə bu halda mələk ona kim olduğunu demir və Allahın yanına qayıdıb Ona şikayət edir ki, (İlahi!) Məni elə bir bəndənin yanına göndərdin ki, ölümü əsla arzulamayır. Niyə mələk demir ki, o məni tanımayıb vurdu?

Məgər İbrahim(a)-in yanina gonag kimi mələklər gələndə O onlari tanidi?

Siz öz nəfsinizə görə danişirsiz.Əgər bu ayələr olmasa yerinə səhih hədislər olsaydi siz bu hədislərə də kinayə ilə yanaşacagdiniz.

(İbrahim qonaqların) əllərinin yeməyə uzanmadıqlarını gördükdə onların bu hərəkəti xoşuna gəlmədi və qorxuya düşdü. Onlar dedilər: "Qorxma (biz Allahın mələkləriyik), biz Lut tayfasına (onu məhv etmək üçün) göndərilmişik!" (Hud-70)

Siz sizdən olmayan və garşi tərəfdə nə olursa olsun,onu inkar etməyə adət etmisiz.

Əvvəla peyğəmbər mələyi tanıyır, necə ki, hədislərdə qeyd olunur ki, bir nəfər peyğəmbərin yanına gəlib onunla üzbəüz oturdu. Dizlərini onun dizlərinə söykədi, əllərini onun əllərinin üstünə qoydu və ona bir neçə sual verdi. Suallarına cavab aldıqdan sonra durub getdi. Peyğəmbər yanında oturanlarlardan bilirsiz bu kim idi söruşanda, onlar yox – cavab verdilər və peyğəmbəe dedi: bu Cəbrayıl (ə) idi.

Gətirdiyiniz ayədə mələklər özlərini tanıtmamaq istəmədikləri üçün İbrahim (ə) onları tanımadı. Amma Musanın (ə) yanına gələn mələk Allahın əmrilə gəlmiş və Onun əmrini Musaya çatdırmalı idi. Onun tanınmaz surətə girməsi mənasız bir işidi ki, mələk də peyğəmbərlər kimi mənasız işlərdən uzaqdır.

Həmçinin hədisdə qurana zidd olan amillər də var. Məsələn Musa peyğəmbərin pis əxlaqlı olması. Onun evinə girən insana soruşmadan bərk zərbə vurması onun əxlaqına ziddir. Onun evinə bir çox insan girə bilər, məsləhət və şeylər üçün və peyğəmbər onlarla yaxşı rəftar etməlidir. Mühəmməd peyğəmbər hətta kafirlər ilə yaxşı rəftar edirdi, çünki bunun müqabilində onlar islama gəlirdilər. Əgər o pis əxlaqlı olsaydı onun dalıyca gedən olmazdı.

**Burhan** · 24 февраля, 2008

Gördüyünüz kimi Nardarani sizə Əbu Hüreyrənin məzirəni (dovğanı) çox xoşlayırdı və onu Müaviyyənin yanında yeyirdi, amma namazı Əlinin ardında qılırdı – hədisini gətirib. Bir bu hədis haqda fikirləşin. Bu Əli ilə Müaviyyənin arasında baş verən Siffeyn müharibəsi vaxtı olub. Əbu Hüreyrə bu döyüşdə riyakarlar kimi ikiüzlü olmuşdur. O bu rəftarı ilə istəyirmiş ki, hər hansı bir tərəf qələbə çalsa ona tərəf gedə bilsin. Suriya ilə İraq arasında bir yer var ki, Siffinə yaxın bir yerdir və “Əbu Hüreyrənin dayandığı yer” kimi məşhur olub. Deyilir ki, Əbu Hüreyrə bəzi vaxtlar Əli ilə namaz qılar, amma yeməyi Müaviyə ilə yeyərdi. Ancaq döyüş başlayanda dağa çəkilərdi. Ondan bu rəftarı barədə soruşanda dedi: Əli elmlidir. Müaviyə isə yağlıdır, amma Əsləm dağı təhlükəsiz yerdir.

Mən sizə dəfələrlə yazmişam ki,gəlin öz havaniza görə danişmayin.O,digər o dövrdə olan səhabələr kimi düzgün mövge seçib,Rasulullah(s.a.s)-in tövsiyyəsinə uygun olarag fitnəni tərk etmişdi.Ali(r.a)-nin şəhit edilməsindən sonra isə bütün müsəlmanlar kimi(əksər) Müaviyyəyə beyət etdi.Həmçinin Həsən və Hüseyn(r.a)-da onun xilafətini tanidilar.Məhz Hüseyn(r.a) Konstantinopola edilən yürüşdə iştirak etmişdi. Müaviyənin xəlifəlik dövrü müsəlmanlar üçün xeyirli oldu. Çünki onun xilafəti dövründə özbaşnalığa son qoyuldu, döyüşlər bitdi, düşmən təcavüzünün qarşısı alındı, müsəlmanların əvvəllər fəth etdikləri torpaqlar yenidən düşməndən alınaraq geri qaytarıldı. Buna səbəb müsəlmanların vahid rəhbər ətrafında toplaşmaları, cihad ovqatını yüksəldərək fəthlərə başlamaları və bütün qüvvəni xarici qüvvələrə qarşı yönəltmələri idi. Müaviyə öz qoşunu ilə uzaq torpaqları yaxınlaşdırdı və bu xəlifəlik vaxtında ona qarşı çıxan tapılmadı. Az sayda xeyirsiz xəvariclər istisna olmaqla hamı bir nəfər kimi ona itaət etdi. Müaviyənin vaxtında qış və yaz döyüşləri adlı hərəkatlar məşhurlaşdı.

Bu sənədlərin əvvəlində Əbu Hüreyrə dayanıb və heç bir əhli-sünnət alimində şübhə yoxdur ki, bu hədis Əbu Hüreyrədən nəql olunur. Siz nəyi araşdırıb qərar verirsiz? Peyğəmbərdən bir hədis var, deyir: Mənim adımdan sizə hədis desələr onu quran və mənim sünnətimlə tutuşdurun. Əgər hədis onlara zidd olsa onu divara çırpın. Araşdırında bu hədisləri və mənə cavab yazın:
Siçana çevrilən kəniz

Canavar və inəyin danışmaları

Qarışqaları yandırdığı üçün Musa (ə)-ın Allah-təala tərəfindən danlanması

Musa (ə)-ın üzərinə paltarlarını qoyduğu daşın qaçması

Musa (ə)-ın həzrəti Əzrail (ə)-a sillə vurması

Bir gecədə həzrəti Süleymanın yüz qadınla yatması

və s.

Siz nə danişirsiz,demək siz Guran və Sünnə ilə əməl edirsiz?Əgər elədirsə bəs nəyə görə hər uydurma olmasi aşkar olan,Gurana zidd olmasi şübhə dogurmayan rəvayətlərə səhih deyirsiz?

Deməli sizi Abu Hureyra(r.a)-nin bu hədisləri narahat edir.Mən sizə daha öncəki postda bunlara cavab yazmişdim.Həmçinin sizin kitablardan da bunu təsdig edən rəvayətlər gətirmişdim.Lakin,görünür bu sizə kifayət etmir.Siz hədisləri Guranla tutuşdurursuz,yoxsa öz aglinizla?Dediyiniz hədislərin bənzərləri Guranda və Sünnədə öz əksini tapibdir.Siz onda gərək Guranda deyilən “Garişgalarin danişmasi və Suleyman(a)-in bunu eşidib gülməsi”,”bəzi yəhudilərin meymuna döndərilməsi”,”Xizir tərəfindən Musanin tənə olunmasi,həmçinin Musa(r.a)-in bir Misirlini öldürməsi” və s. hadisələri də inkar edəsiz.Mən hələ buna bənzər hədislərdən danişmiram.

Əbu Hüreyrənin bu hədislərini biz də qəbul edirik.

Onu artig bilirik ki,sizə görə hədisin səhih olmasi üçün onun sizin havaniza uygun gəlməsi lazimdir.

Mə sizə onun yalanlarını və yuxarıda adlarını çəkdiyiniz şəxslərin ona iradlarını bildirmələri haqda hədislər gətirmişəm.
Əhlibeytin düşmənlərinə qul olmaq, onlara qarşı hədis uydurmaq onların düşməni olmaq deməkdir.

Mən sizə əvvəlki postlarda bu haggda geniş yazmişam.Sizə dəlillərlə göstərdim ki,bütün alimlər və səhabələr onu duzgün,alim və abid bir səhabə olarag gəbul etmişlər.

Sizin bir-iki hədisi izah etməyinizə ehtiyac yoxdur.Siz onsuzda hər şeyi istədiyiniz kimi yozmaga adət etmisiz.

Siz Əhli Beyt məfhumunu istisamar etməkdə davam edirsiz.Bir adam ki,Ali(r.a), Həsən(r.a) və Hüseyn(r.a)-in fəzilətləri baradə hədislər rəvayət edə,belə adam onlara necə düşmən ola bilər?

**Burhan** · 24 февраля, 2008

Siz bu hədisdən görmürsüz ki, Aişə etiraz edir? O namazını qılıb qurtarandan sonar Ürvəyə deyir ki, mənə bir az öncə dediklərini eşitmədin! Peyğəmbər danışarkən kimsənin saya biləcəyi qədər danışardı.
Yani peyğəmbər bu qədər hədis danışmayıb! Əbu Hüreyrənin hədislərinin sayı o qədər çoxdur ki, əsl qədəri bilinmir, onları heç saymaq olmur.

Bu sözlərin hansi səbəbə deyildiyi elə hədisin özündən görünür.Aişə(r.a)-nin iradi hədislərin,sözlərin deyilməsi uslubuna idi.O,dediyi kimi “Rasulullah(s.a.s) sizin kimi aramsiz danişmazdi”.Bu söhbət əslində bir daha Səhabələrin,xüsusən Aişə(r.a)-nin İslama,onun çatdirilmasina,hədislərə və onlarin hətta deyilmə tərzinə garşi göstərdiyi həssas münasibəti göstərir.Eyni zamanda bu hədis Abu Hureyra(r.a)-ya tənə etmək üçün bunu misal gətirənlərə bir cavabdir.Çünki,Abu Hureyra(r.a) Mədinədə o alim və abid səhabələrin içərisində istəsəydi belə yalan danişmag şansi yox idi.

Nəzərə alsaq ki, o cəmi 3 il peyğəmbərlə olub və bu üç ildə ondan 5.374 hədis deyib.
5,374 bölək 3 ilə = 1791.33 hədis ildə

1791.33 bölək (365-11)= 5.06 hədis gündə.

Sizin yaxşi hesab bildiyinizə heç şübhəm yoxdur.Amma,gərək bir balaca səhvinizi düzəldəsiz.Çünki,özünüz də yaxşi bildiyiniz kimi Abu Hureyra(r.a) bu hədisləri Rasulullah(s.a.s)-in vaxtinda deyil,ondan sonra yaşadigi 47 il ərzində demişdi.

Yəgin ki,fərgi tuta bildiniz.

Mənim səhih kitabım yoxdur. Kafidəki hədisləri mənsizdə ayırıblar.

Mən sizə sual etmişdim.Sizin istinad etdiyiniz hədislərin neçə faizi(təxmini) səhihdir?

Kafidə olan hədisləri kim ayirib və onlarin ayrica səhih dediyiniz nusxəsi,cildi varmi?

Siz bir şeyi başa düşmək istəmirsiz ki, biz (müqəllidlər) hədis əhli deyilik və sizing kimi elmimizi hədislərdən götürmürük. Hədislərin səhihliyi ilə üsul alimləri məşğul olur və onların və quranın əsasında fətvalar verirlər, biz də onların dediyi fətvalara əsasən hərəkət edirik. Daha özbaşına hədisləri oxuyub, onları özbildiyimiz kimi başa düşüb qəbul etmirik.

Bu məsələdə mən sizlə tam raziyam.Amma,siz nədənsə öz dediyiniz prinsipləri özünüz pozursuz.Siz indiyə gədər bütün hədislərə öz bildiyiniz kimi şərh verir,onlara(sizə sərf etməyən hədislərə) istədiyiniz məna verirdiz.

Yalan danışmayın. Əvvəla onun Müaviyyənin tərəfinə keçməsini bir çox alim qeyd edib. İkincisi isə Müaviyyəyə heç kim beyyət etməyib. Əvvəla o hakimiyyəti zorla alıb və ona nə imam Həsən, nə də ki, imam Hüseyn beyət etməyiblər. Onlar müqavilə bağlayıblar. Bunu yazmaqdan əvvəl o müqavilənin şərtləri ilə tanış olsaydız yaxşı olardı

Həsən(r.a) Xilafəti Muaviyyəyə təhvil verdikdən sonra bütün müsəlmanlar Muaviyyənin xilafətini gəbul etdilər.Bu 20 illik xilafət dövrü musəlmanlar üçün çox faydali oldu.Bir çox yerlər fəth olundu,ən əsasi isə müsəlmanlar arasinda birlik və əminamanlig bərpa olundu,gardaş ganinin axidilmasi dayandirildi.Bu muddət ərzində olan hadisələr nəyin nəticəsi idi,əgər bu beyət deyildisə?

Ümimiyyətlə çoxlu misallar var ki,səhabələr Gurana və Rasulullah(s.a.s)-in hədislərinə garşi çox həssas idilər.Necə ki,bu səhabələr Gurani Kərimi böyük yoxlama və dəgigliklə tərtib etmişdilər,eləcədə hədislərin deyilməsinə və yazilmasi məsələsində çox həssas idilər.Bunu Abu Bakr(r.a),Ömər(r.a)-in və s.Səhabələrin misalinda göstərmək olar.
Ali(r.a) hədislər mövzusunda da həssas idi.

Hz. Ali minberden şu hutbeyi veriyordu: “Yanında hadis sayfaları bulunanlar gidip onları yoketsinler. Zira halkı helak eden olay, alimlerin naklettikleri hadislere uyarak Kuran’ı terk etmeleridir.”

(İbn Abdьlberr, Camiul Beyanil İlm)

Siz dəyəsən Əlini Ömərlə çaşdırmısız. Bunu Əli yox Ömər deyib.

Bu sözlər Rasulullaha(s.a.s)-ə aiddir:

"Allah'in nebisinden sцzlerini yazmak icin izin istedik, bize izin vermedi." (tirmizi es sunan Ilim bцlьmь 11)

"Bir hadis yazarken Hz. Nebi a.s. yanimiza geldi ve yazdiginiz sey nedir dedi. Senden isittigimiz hadisler dedik. Hz. Muhammed Mustafa s.a.s. efendimiz ise Allah'in kitabindan baska kitap mi ariyorsunuz ? Sizden evvelki milletler Allah'in kiatabi yaninda baska kitaplar yazdiklari icin yoldan ciktilar."(El Hatib- Takyid 33)

"Bilin ki, Kur'an'dan baska birsey eken, ektigini bicerken belalara ugrar. Artik siz de O'nu ekin. O'na uyun. Rabbinize O'nu delil edin. nefslerinize O'nu цgьtcь yapin. Kendi reyleriniz O'na uymazsa reylerinizi tцhmetleyin. Dilekleriniz O'na aykiriysa dileklerinize hiyanйtte bulunun." (Nehcul Belaga s. 55)

"Benden Kur'an disinda hic birsey yazmayin. kim benden Kur'an disinda birsey yazmissa imha etsin." (Mьslim- Zьhd bцlьmь, Mьsnedi Hanbel, 3/12- 21, 33)

Bu sözlər Abu Bakr(r.a)-a aiddir: “Sizler Allah’ın elзisinden farklı hadisler naklediyorsunuz. Bu durumda sizden sonrakiler daha bьyьk anlaşmaz-lıklara dьşecektir. Allah’ın elзisinden hiзbir hadis nakletmeyin. Sizden hadis nakletmenizi isteyenlere deyiniz ki: İşte Allah’ın Kitabı aramızda, onun helalini helal kılın, haramını haram gцrьn.”

Zehebi, Tezkiratul Huffaz 1/3, Buhari 1.cilt

Bu söz Ömər(r.a)-yə aiddir: “Ancak sizden цnceki kavimleri hatırla-dım, onlar da kitaplar yazmışlar ve Allah’ın Kitabı’nı bırakarak onlara sarılmışlardı. Allah’ın Kitabı’na hiзbir şeyi karıştırmam.” diğer bir rivayette “Allah’ın Kitabı’nı asla başka bir şeyle değiştirmem.” başka bir rivayette “Ben yemin ederim ki Allah’ın Kitabı’nı hiзbir şeyle gцlgelemem.”

(El Hatip, Takyıdul İlm Sayfa 50; İbni Sad, Tabakat, 3/206)

İbni Abbas hadis yazmayı yasaklar ve şцyle derdi: “Sizden цnceki ьmmetlerin sapmaları bu şekilde kitaplar vьcuda getirmek yьzьnden olmuştur.”

(İbn Abdьl Berr, Camiul Beyanil ilm 1/63-68)

Şeddad, İbni Abbas’a “Hz. Peygamber bir şey bıraktı mı?” diye sordu. O da “Sadece Kuran’ın iki k.ğı arasında olanları bıraktı.” cevabını verdi.

(Buhari K. Fezailul Kuran 16; Mьslim K. Fezailus Sahabe 30,31 Ebu Davud K. Fiten 1, Tırmizi K. Fiten 43)

Bu sözlər də gördüyünüz kimi Ali(r.a)-yə aiddir :

Hz. Ali minberden şu hutbeyi veriyordu: “Yanında hadis sayfaları bulunanlar gidip onları yoketsinler. Zira halkı helak eden olay, alimlerin naklettikleri hadislere uyarak Kuran’ı terk etmeleridir.”

(İbn Abdьlberr, Camiul Beyanil İlm)

Birgьn Hz. Ali’ye gelirler ve “Halk hadislere dalmış.” derler. Hz. Ali sorar: “Gerзekten цyle mi?” “Evet” derler. Peygamber’den işittim ki gelecekte vuku bulabilecek bir fitneden sцz ediyordu. “O fitneden kurtuluş nedir, nasıldır?” diye sordum. Resullullah dedi ki:

“Kurtuluş Kuran’dadır. зьnkь sizden цncekilerin haberleri de, sizden sonrakilerin haberleri de, aranızdakilerin hьkmь de ondadır. O gerзek ile yalanı birbirinden ayıran kesin bir hьkьmdьr, şaka ve boş sцz değildir. O’nu terkeden her zorbanın Allah boynunu kırar. Hidayeti, doğru yolu O’ndan başkasında arayanı Allah sapkınlığa dьşьrьr.

O, Allah’ın en sağlam urganıdır. O, hikmetle dolu Kuran’dır. O en doğru yoldur. O, boş arzuların haktan saptıramayacağı, dillerin, karıştırıp belirsiz edemeyeceği, ilim adamlarının doyamayacağı, зok tekrarlanılmasından bıkılmayan, ilginз цzellikleri bitip tьkenmeyen bir kitaptır.”

(Sьnen-i Tırmizi/Darimi)

Həmçinin hədisdə qurana zidd olan amillər də var. Məsələn Musa peyğəmbərin pis əxlaqlı olması. Onun evinə girən insana soruşmadan bərk zərbə vurması onun əxlaqına ziddir. Onun evinə bir çox insan girə bilər, məsləhət və şeylər üçün və peyğəmbər onlarla yaxşı rəftar etməlidir. Mühəmməd peyğəmbər hətta kafirlər ilə yaxşı rəftar edirdi, çünki bunun müqabilində onlar islama gəlirdilər. Əgər o pis əxlaqlı olsaydı onun dalıyca gedən olmazdı.

Siz yenədə Gurana öz bildiyinizə görə izah verirsiz.Şübhəsiz ki,Peygəmbərlər əxlag sahibi olublar.Lakin,bəzən bizim bilmədiyimiz məgamlar da vardir ki,onlardan bu hasil olubdur.Məs:Musa(a)-in bir Misirli kişini yumrugla öldürməsi,Logmanin bir uşagi öldürməsi və s.Sizin məntiginizlə bunlari da gərək inkar edəsiz.Amma,siz təbii bunlar ayələr oduguna görə bunlari inkar edə bilməzsiz.Amma,belə buna bənzər səhih hədisləri isə asanligla inkar edə bilisiz.Ona görə sizin belə sözlərininizin heç bir dəyəri yoxdur.Çünki,siz ən azi dediyiniz hədisləri alimlərə müraciət etmədən izah etməklə,inkar etməklə öz gaydalarinizi pozmuş olursuz.

**al-Fath** · 26 февраля, 2008

Gördüyünüz kimi Nardarani sizə Əbu Hüreyrənin məzirəni (dovğanı) çox xoşlayırdı və onu Müaviyyənin yanında yeyirdi, amma namazı Əlinin ardında qılırdı – hədisini gətirib. Bir bu hədis haqda fikirləşin. Bu Əli ilə Müaviyyənin arasında baş verən Siffeyn müharibəsi vaxtı olub. Əbu Hüreyrə bu döyüşdə riyakarlar kimi ikiüzlü olmuşdur. O bu rəftarı ilə istəyirmiş ki, hər hansı bir tərəf qələbə çalsa ona tərəf gedə bilsin. Suriya ilə İraq arasında bir yer var ki, Siffinə yaxın bir yerdir və “Əbu Hüreyrənin dayandığı yer” kimi məşhur olub. Deyilir ki, Əbu Hüreyrə bəzi vaxtlar Əli ilə namaz qılar, amma yeməyi Müaviyə ilə yeyərdi. Ancaq döyüş başlayanda dağa çəkilərdi. Ondan bu rəftarı barədə soruşanda dedi: Əli elmlidir. Müaviyə isə yağlıdır, amma Əsləm dağı təhlükəsiz yerdir.

Mən sizə dəfələrlə yazmişam ki,gəlin öz havaniza görə danişmayin.O,digər o dövrdə olan səhabələr kimi düzgün mövge seçib,Rasulullah(s.a.s)-in tövsiyyəsinə uygun olarag fitnəni tərk etmişdi.Ali(r.a)-nin şəhit edilməsindən sonra isə bütün müsəlmanlar kimi(əksər) Müaviyyəyə beyət etdi.Həmçinin Həsən və Hüseyn(r.a)-da onun xilafətini tanidilar.Məhz Hüseyn(r.a) Konstantinopola edilən yürüşdə iştirak etmişdi. Müaviyənin xəlifəlik dövrü müsəlmanlar üçün xeyirli oldu. Çünki onun xilafəti dövründə özbaşnalığa son qoyuldu, döyüşlər bitdi, düşmən təcavüzünün qarşısı alındı, müsəlmanların əvvəllər fəth etdikləri torpaqlar yenidən düşməndən alınaraq geri qaytarıldı. Buna səbəb müsəlmanların vahid rəhbər ətrafında toplaşmaları, cihad ovqatını yüksəldərək fəthlərə başlamaları və bütün qüvvəni xarici qüvvələrə qarşı yönəltmələri idi. Müaviyə öz qoşunu ilə uzaq torpaqları yaxınlaşdırdı və bu xəlifəlik vaxtında ona qarşı çıxan tapılmadı. Az sayda xeyirsiz xəvariclər istisna olmaqla hamı bir nəfər kimi ona itaət etdi. Müaviyənin vaxtında qış və yaz döyüşləri adlı hərəkatlar məşhurlaşdı.

Siz nəsə temaları qarışdırırsız, Bu tema Əbu Hüreyrə haqdadır, amma siz onu qırağa qoyub gah Müaviyyənin qəhrəmanlıqları haqda, gah Musa və Loğman və s. haqda yazırsız. Siz ya oxuduğunuz şeyi analiz edə bilmirsiz, buna görə də onu başa düşmürsüz, yada ki, sadəcə fikirləşmək belə istəmirsiz, çünki yazdığınız şey sizin istədiyinizdi və sizə sərf edən bir şeydir. Bunların hər ikisinə görə mən şadam, çünki bu şiənin düşmənlərinin zəif düşüncəli olduqlarının sübutudur ki, bunu foruma girən hər kəs görə bilər.

Deməli Siz deyirsiz ki, Əbu Hüreyrə digər səhabələr kimi düzgün mövqe seçib fitnəni tərk etmişdi. Bu nə ağıllı kişi imiş, biz də bunu saymırıq. Bu hətta Əli, Əmmar, ibn Abbas və s-dən də ağıllı imiş ki, onların bilmədiyi və başa düşmədiyi şeyləri bilir və onlardan fərqli olaraq peyğəmbərin sünnətinə əməl edir. Bəs Əli peyğəmbərin belə dediyini bilmirdi, ya bilirdi amma xilafət və hakimiyyət şirin olduğu üçün onun sözlərinə əhəmiyyət vermirdi?!

Əvvəl qeyd etdiyim kimi Əbu Hüreyrə Əlinin ordusunda olub, amma müharibəyə qatılmayaraq Əsləm dağına çəkilib orada kimin qalib gəldiyini gözləyərdi. Buradan bir sual yaranır ki, əgər o fitnəyə qatılmaq istəmirdisə onda niyə Küfədən Siffinə kimi Əli ilə gəlib? Oturardı evində və fitnəyə baş qoşmazdı da?

Həmçinin kimdi o sizin dediyiniz “digər səhabələr” hansılar ki, Əbu Hüreyrə ilə birgə fitnəyə baş qoşmaq istəmirdilər?

Əbu Hüreyrə Müaviyyəyə Əli xəlifə olan kimi beyət etmişdi. Amma Həsən və Hüseyn ona heç vaxt beyət etməyiblər. Bu cür şeylər yazanda mənbələrini də yazın zəhmət olmasa. Həmçinin mən sizə yazmışdım ki, Həsən (ə) Müaviyyə ilə müqavilə bağlamışdır və sizə məsləhət gördüm ki, o müqavilə ilə tanış olasız, əsasən 4-cü bəndi ilə “İmam Həsən (ə) Müaviyyəyə əmirəl müminin deməyəcək və o buna imamı məcbur etməyəcək.” və 3-cü bəndilə “Müaviyyə özündən sonra varis qoymayacaq və xilafəti əhlibeytə qeytərəcək”. Amma Müaviyyə bu müqaviləyə imza atdıqdan sonra oğlu Yezin imamı zəhərlədərək oldürtdü və bildiyiniz kimi Müaviyyə özündən sonra xilafəti oğluna verdi və hələ sağ olarkən ona beyət etməyi məcbur etdi. (əgər bu haqda danışmaq istəyirsizsə bunu səhabələr temasında davam edə bilərik və mən sizə yazdıqlarımız sübutunu da gətirə bilərəm).

Siz həmçinin yazırsız: Müaviyənin xəlifəlik dövrü müsəlmanlar üçün xeyirli oldu. Çünki onun xilafəti dövründə özbaşnalığa son qoyuldu.

Siz (alimləriniz) heç Müaviyyəni haq xəlifə saymırsız, onu Əliyə qarşı etdiyi müharibəni nahaq sayırsız və deyirsiz ki, bunun müsəlmanlara xeyiri oldu. Müaviyyənin Əliyə lənət deməyi səhabələrə vacib etməsi onların xeyrinə idi? Məgər özbaşnalığın böyüyünü özü etmirdi.

Bu sənədlərin əvvəlində Əbu Hüreyrə dayanıb və heç bir əhli-sünnət alimində şübhə yoxdur ki, bu hədis Əbu Hüreyrədən nəql olunur. Siz nəyi araşdırıb qərar verirsiz? Peyğəmbərdən bir hədis var, deyir: Mənim adımdan sizə hədis desələr onu quran və mənim sünnətimlə tutuşdurun. Əgər hədis onlara zidd olsa onu divara çırpın. Araşdırında bu hədisləri və mənə cavab yazın:
Siçana çevrilən kəniz

Canavar və inəyin danışmaları

Qarışqaları yandırdığı üçün Musa (ə)-ın Allah-təala tərəfindən danlanması

Musa (ə)-ın üzərinə paltarlarını qoyduğu daşın qaçması

Musa (ə)-ın həzrəti Əzrail (ə)-a sillə vurması

Bir gecədə həzrəti Süleymanın yüz qadınla yatması

və s.

Deməli sizi Abu Hureyra(r.a)-nin bu hədisləri narahat edir.Mən sizə daha öncəki postda bunlara cavab yazmişdim.Həmçinin sizin kitablardan da bunu təsdig edən rəvayətlər gətirmişdim.Lakin,görünür bu sizə kifayət etmir.Siz hədisləri Guranla tutuşdurursuz,yoxsa öz aglinizla?Dediyiniz hədislərin bənzərləri Guranda və Sünnədə öz əksini tapibdir.Siz onda gərək Guranda deyilən “Garişgalarin danişmasi və Suleyman(a)-in bunu eşidib gülməsi”,”bəzi yəhudilərin meymuna döndərilməsi”,”Xizir tərəfindən Musanin tənə olunmasi,həmçinin Musa(r.a)-in bir Misirlini öldürməsi” və s. hadisələri də inkar edəsiz.Mən hələ buna bənzər hədislərdən danişmiram.

Əzizim siz bəzi şeyləri çaşdırırsız. Mən yenə də sizə deyirəm ki, qarışqanın danışmasına və s. mən inanıram. Mən sizə başqa sual verdim, siz isə onun əsas son hissəsini silib əvvəlinə cavab verirsiz. Belə etməyin! Sualımı təkrarlayıram, siz də fikrinizi cəmləyin və onu başa düşməyə çalışın:

Bu hədislərin yeganə ravisi Əbu Hüreyrədir. Belə çıxır ki, peyğəmbər bu hədisləri yalnız Əbu Hüreyrə üçün danışıb, o da peyğəmbərin vəfatından sonra bunları camaata çatdırıb. Çünki ondan başqa bu hədisləri nəql edən yoxdur. Bunu bizə başa salın, bu necə ola bilər ki, Əbu Hüreyrədən başqa onları heç kəs eşidim nəql etməsin?

Siz nə danişirsiz,demək siz Guran və Sünnə ilə əməl edirsiz? Əgər elədirsə bəs nəyə görə hər uydurma olmasi aşkar olan, Gurana zidd olmasi şübhə dogurmayan rəvayətlərə səhih deyirsiz?

Misal gətirsəz yaxşı olar.

Mə sizə onun yalanlarını və yuxarıda adlarını çəkdiyiniz şəxslərin ona iradlarını bildirmələri haqda hədislər gətirmişəm.
Əhlibeytin düşmənlərinə qul olmaq, onlara qarşı hədis uydurmaq onların düşməni olmaq deməkdir.

Mən sizə əvvəlki postlarda bu haggda geniş yazmişam.Sizə dəlillərlə göstərdim ki,bütün alimlər və səhabələr onu duzgün,alim və abid bir səhabə olarag gəbul etmişlər.

Sizin bir-iki hədisi izah etməyinizə ehtiyac yoxdur.Siz onsuzda hər şeyi istədiyiniz kimi yozmaga adət etmisiz.

Siz Əhli Beyt məfhumunu istisamar etməkdə davam edirsiz.Bir adam ki,Ali(r.a), Həsən(r.a) və Hüseyn(r.a)-in fəzilətləri baradə hədislər rəvayət edə,belə adam onlara necə düşmən ola bilər?

Mən də sizə həmin səhabələrin dediklərini (Əbu Hüreyrəni rədd etmələrini) həmin kitablardan sübut kimi gətirmişəm. Fikir verin ki, burada yalnız sizin kitablardan hədislər gətirilir. Eyni səhabələrin ayrı ayrı sözlərini qeyd edirik. Siz onların Əbu Hüreyrəni isləmələri haqda, mən isə onu rədd etmələri haqda hədislər gətiririk. Bu hədislərin ikisi də kitablarınızda mövcuddur. Belə halda sizə elə gəlmir ki, siz bir az düşünməlisiz, necə olur ki, bir insan həm onu qəbul, həm də rədd edir? Və necə olur ki, siz öz kitablarınızda Əbu Hüreyrə haqda olan yaxşı sözləri qəbul edirsiz, amma həmin kitablardan onun yalanları, pislikləri haqda olan məlumatları rədd edirsiz?

**al-Fath** · 26 февраля, 2008

Siz bu hədisdən görmürsüz ki, Aişə etiraz edir? O namazını qılıb qurtarandan sonar Ürvəyə deyir ki, mənə bir az öncə dediklərini eşitmədin! Peyğəmbər danışarkən kimsənin saya biləcəyi qədər danışardı.
Yani peyğəmbər bu qədər hədis danışmayıb! Əbu Hüreyrənin hədislərinin sayı o qədər çoxdur ki, əsl qədəri bilinmir, onları heç saymaq olmur.

Bu sözlərin hansi səbəbə deyildiyi elə hədisin özündən görünür.Aişə(r.a)-nin iradi hədislərin,sözlərin deyilməsi uslubuna idi.O,dediyi kimi “Rasulullah(s.a.s) sizin kimi aramsiz danişmazdi”.Bu söhbət əslində bir daha Səhabələrin,xüsusən Aişə(r.a)-nin İslama,onun çatdirilmasina,hədislərə və onlarin hətta deyilmə tərzinə garşi göstərdiyi həssas münasibəti göstərir.Eyni zamanda bu hədis Abu Hureyra(r.a)-ya tənə etmək üçün bunu misal gətirənlərə bir cavabdir.Çünki,Abu Hureyra(r.a) Mədinədə o alim və abid səhabələrin içərisində istəsəydi belə yalan danişmag şansi yox idi.

O bu hədisləri danışarkən artıq Mədinədə alim və abidlər yox idi, onların hamısını Müaviyyə, ondan sonra isə oğlu Yezid qətlə yetirmişdilər.

Siz mən dediyimə yox, özünüz fikirləşdiyinizə cavab verirsiz. Mən sizə Müslümdə olan hədisi yazdım və onu sübut kimi göstərdim. Baxın bu hədisi:

Müslim'de geçen diğer bir rivayette, Hz. Aişe namazı bitirdikten sonra yanında bulunan Urve'ye: "Bana biraz önce söylediklerini işitmiyor musun! Nebi aleyhisselam konuşurken bir kimsenin sayabileceği şekilde konuşurdu." demiştir.

Siz bu hədisdən görmürsüz ki, Aişə etiraz edir? O namazını qılıb qurtarandan sonar Ürvəyə deyir ki, mənə bir az öncə dediklərini eşitmədin! Peyğəmbər danışarkən kimsənin saya biləcəyi qədər danışardı.

Yani peyğəmbər bu qədər hədis danışmayıb! (Hədisdən bu məna çıxır!)

Nəzərə alsaq ki, o cəmi 3 il peyğəmbərlə olub və bu üç ildə ondan 5.374 hədis deyib.
5,374 bölək 3 ilə = 1791.33 hədis ildə

1791.33 bölək (365-11)= 5.06 hədis gündə.

Sizin yaxşi hesab bildiyinizə heç şübhəm yoxdur.Amma,gərək bir balaca səhvinizi düzəldəsiz.Çünki,özünüz də yaxşi bildiyiniz kimi Abu Hureyra(r.a) bu hədisləri Rasulullah(s.a.s)-in vaxtinda deyil,ondan sonra yaşadigi 47 il ərzində demişdi.

Yəgin ki,fərgi tuta bildiniz.

Sizin yazdıqlarınızı oxuyarkən məni qülmək tutur. Ay qardaş, əbu Hüreyrə peyğəmbərdən sonra lap min il də yaşaya bilər, amma peyğəmbərdən sonra axı ondan hədis eşidə bilməzdi. O peyğəmbərlə birgə cəmi üç il olub və cəmi üç il ondan hədis eşidib yadında saxlayıb və sonra lap min il ərzində o hədisləri camaata danışıb. Mən də deyirəm ki, nəzərə alsaq ki, o peyğəmbərlə cəmi üç il olub, deməli o gündə peyğəmbərdən 5 hədis eşidib yadında saxlayıb. Bu sözlərin ardıyca isə mən daha bir hədis gətirib sizə sual vermişəm, amma siz adətinizə görə onu da silib sualın əvvəl hissəsinə cavab vermisiz. Ardı isə belə idi:

Əbu Hüreyrənin dediyinə görə o peyğəmbərdən eşitdiyi hədislərin hamısını yox, yalnız bir hissəsini camaata çatdırıb.

Əbu Hüreyrə deyir: Peyğəmbərin dediklərindən mənim yadımda qalanlarlar iki biliyə aiddir. Birincisinə aid olanları mən insanlar arasında yaymışam. İkinsini isə mən onu da danışsaydım mənim boğazımı kəsərdilər [1].

________________________________________

[1] Hesab olunur ki, ikinci biliyə aid olan hədislərdə pis hakimlərdən deyilirdi və konkret adlar çəkilirdi.

http://www.crimean.org/islam/db_search_eng...mp;set=hadis_sb

Artıq sözlərə heç ehtiyac da yoxdur. Belə çıxır ki, peyğəmbər Əbu Hüreyrəni öz sirdaşı seçib və bu hədisləri yalnız onun üçün danışıb, amma aydın deyil nə məqsədlə?!

Ikincisi isə Əbu Hüreyrə pis hakimlərin adlarını peyğəmbərdən eşidə-eşidə onların adlarını camaata açıqlamayıb ki, camaam onları tanıyıb hakimiyyətə buraxmasın, onlara beyət etməsin. Bu nə cür peyğəmbərin sünnətini yayandır?

Mənim səhih kitabım yoxdur. Kafidəki hədisləri mənsizdə ayırıblar.

Mən sizə sual etmişdim.Sizin istinad etdiyiniz hədislərin neçə faizi(təxmini) səhihdir?

Kafidə olan hədisləri kim ayirib və onlarin ayrica səhih dediyiniz nusxəsi,cildi varmi?

Mən məhz sizə, bu sualınıza cavab vermişəm. Sizin hafizəniz zəifdir. Yuxarıda #45 postda və birdə burada yazıram:

Üsul alimlərinə görə Kafidə cəmi 5000-ə yaxın səhih hədis var. Kuleynin özü kitaabın əvvəlində qeyd edir ki, bu hədisləri Quran ilə tutuşdurun, əgər Qurana zidd olsa rədd eidn. Həmçinin o heç yerdə heç bir hədisin səhih olduğunu iddia etmir. Gördüyünüz kimi heç kitabln da adı səhih deyil.

Kuleyninin Usul əl-Kafi kitabında

I kateqoriya hədislər – səhih 5 072

II kateqoriya hədislər – Həsən 144

III kateqoriya hədislər – Muvassaq 178

IV kateqoriya hədislər – Qavi 302

V kateqoriya hədislər – zəif 9 484

İndi alimlər səhih Kafi kitabının üzərində işləyirlər və inşaAllah ki, bu yaxınlarda bir onu görə biləcəyik.

**al-Fath** · 26 февраля, 2008

Ümimiyyətlə çoxlu misallar var ki,səhabələr Gurana və Rasulullah(s.a.s)-in hədislərinə garşi çox həssas idilər.Necə ki,bu səhabələr Gurani Kərimi böyük yoxlama və dəgigliklə tərtib etmişdilər,eləcədə hədislərin deyilməsinə və yazilmasi məsələsində çox həssas idilər.Bunu Abu Bakr(r.a),Ömər(r.a)-in və s.Səhabələrin misalinda göstərmək olar.
Ali(r.a) hədislər mövzusunda da həssas idi.

Hz. Ali minberden şu hutbeyi veriyordu: “Yanında hadis sayfaları bulunanlar gidip onları yoketsinler. Zira halkı helak eden olay, alimlerin naklettikleri hadislere uyarak Kuran’ı terk etmeleridir.”

(İbn Abdьlberr, Camiul Beyanil İlm)

Siz dəyəsən Əlini Ömərlə çaşdırmısız. Bunu Əli yox Ömər deyib.

Bu sözlər Rasulullaha(s.a.s)-ə aiddir:

"Allah'in nebisinden sцzlerini yazmak icin izin istedik, bize izin vermedi." (tirmizi es sunan Ilim bцlьmь 11)

Sizin bu sözləriniz Peyğəmbərin dediklərinə ziddir. Doğrusu, əgər bu rəvayətlər səhih olsa onda müsəlman bir şəxsin vəzifəsi nədir?! Belə olan təqdirdə, Peyğəmbərin (s) hədislərini əhatə edən bütün mənbələri, kitabları, bütün səhihləri, müsnədləri, sirə və təfsir kitablarını bir yerə toplayıb yandırmaq, yaxud dəryaya tökməkdən başqa bir yol qalırmı?! Əgər belə edərək Peyğəmbər sünnəsinin bütün mənbələrini dəryaya töksək, İslam şəriətində nə qalar?! Əgər o onun sözlərini yazmağı qadağan edibsə onda siz (Buxari, Müslüm və s) onun əmrindən çıxmısız və sünnəsini tərk etmisiz. Amma xeyr! Peyğəmbər (s) heç vaxt belə sözlər deməmişdir və bunun əksini bəyan etmişdir.

«Səhih-Buxari»də deyilir: Yəmən əhalisindən bir kişi Peyğəmbərin sözlərini eşidib dedi: «Ya Rəsulallah, mənim üçün yaz!» Peyğəmbər (s) buyurdu: «Əbu filan üçün yazın!» “Səhihi-Buxari”, 1-ci cild, səh.22; «Sünəni Termizi» də qeyd olunduğu kimi (10-cu cild, səh. 135 «Əbu Filan» dedikdə məqsəd Əbu Şatdır).

Rəvayət olunmuşdur ki, ənsardan bir nəfər Peyğəmbər (s)in yanında oturmuşdur. O həzrətin bəzi sözlərini eşidib heyrətlənir, amma onu hifz edə bilmirdi. Özünün bu bacarıqsızlığından Peyğəmbərə (s)ə şikayət etdikdə o buyurdu: «Əllərindən kömək al!» Bu zaman onun əllərini işarə etdi, yəni «bu sözləri yaz!» (Sünnəni Termizi, elm kitabı, 10-cu cild, səh. 134).

Əmr ibn Şüeyb atasından, o da babasından rəvayət edir ki, Peyğəmbərə dedim:: « Ya Rəsulallah! Sizdən eşitdiyim bir şeyi yazımmı?! Buyurdu: “Bəli” Dedim «Həm qəzəb, həm də sevinc halında (buyurduqlarını yazımmı)?» Buyurdu «Bəli, çünki bütün bu hallarda haqdan başqa bir şey demirəm».

Digər bir rəvayətə görə belə dedi: «Mən sizdən eşitdiklərimi yazımmı? Buyurdu: «Bəli» («Müsnədi Əhməd», 2-ci cild səh. 215).

Əbdüllah ibni Əmr deyir: «mən peyğəmbərdən eşitdiyim hər bir şeyi yazır və onu qoruyub saxlayırdım. Nəhayət Qüreyş məni bu işdən çəkindirib dedilər: «Peyğəmbərdən eşitdiyin hər bir şeyi yazırsan! Halbuki, peyğəmbər də bəşərdir: həm qəzəb, həm də razılıq halında danışır!»» mən yazmağı saxladım və məsələni Peyğəmbər (s) üçün dedim. O həzrət barmağı ilə mübarək ağzına işarə edərək buyurdu: «Yaz, çünki canım əlində olan Allaha and olsun ki, buradan haqdan başqa bir söz çıxmır!»

(bu rəvayətin mənbələri də «iki məktəbin Peyğəmbər hədisinin yayılması barədə nəzəri bölməsində qeyd edildi.)

Digər rəvayətdə yuxarıda qeyd oulnanlardan sonra belə deyilir: Peyğəmbərin yanına gəlib dedim: «ya Rəsulallah! Mən sizin sözlərinizdən sirab olmuram; əgər icazə versəniz onları yazmaq üçün əlimdə qələm tutum». Buyurdu: «Əgər mənim sözlərimdirsə, əlini qələmlə yanaşı et!» («Sünəni Darəmi», kitabın müqəddiməsi, 1-ci cild, səh. 125-126).

Əmr ibni Şüeyb atasından, o da babasından nəql edir ki, mən dedim: «ya Rəsulallah! Biz sizdən bəzi sözləri eşidirik,amma onları əzbərləyə bilmirik. Onları yazaqmı?» həzrət buyurdu: «əlbəttə ki, yazın!» («Müsnədi Əhməd», 2-ci cild səh. 215).

**al-Fath** · 26 февраля, 2008

Həmçinin hədisdə qurana zidd olan amillər də var. Məsələn Musa peyğəmbərin pis əxlaqlı olması. Onun evinə girən insana soruşmadan bərk zərbə vurması onun əxlaqına ziddir. Onun evinə bir çox insan girə bilər, məsləhət və şeylər üçün və peyğəmbər onlarla yaxşı rəftar etməlidir. Mühəmməd peyğəmbər hətta kafirlər ilə yaxşı rəftar edirdi, çünki bunun müqabilində onlar islama gəlirdilər. Əgər o pis əxlaqlı olsaydı onun dalıyca gedən olmazdı.

Siz yenədə Gurana öz bildiyinizə görə izah verirsiz.Şübhəsiz ki,Peygəmbərlər əxlag sahibi olublar.Lakin,bəzən bizim bilmədiyimiz məgamlar da vardir ki,onlardan bu hasil olubdur.Məs:Musa(a)-in bir Misirli kişini yumrugla öldürməsi,Logmanin bir uşagi öldürməsi və s.Sizin məntiginizlə bunlari da gərək inkar edəsiz. Amma, siz təbii bunlar ayələr oduguna görə bunlari inkar edə bilməzsiz. Amma,belə buna bənzər səhih hədisləri isə asanligla inkar edə bilisiz.Ona görə sizin belə sözlərininizin heç bir dəyəri yoxdur.Çünki,siz ən azi dediyiniz hədisləri alimlərə müraciət etmədən izah etməklə, inkar etməklə öz gaydalarinizi pozmuş olursuz.

Əvvəla mən quranı öz bildiyimə görə yox, siz onun mənasını təhrif edib peyğəmbərləri günah işlətmədə ittiham edirsiz. Musa (ə) misirli kafiri bilərəkdən öldürmədi. O yəhudini qorumaq üçün əsgəri itələdi və o yıxılıb öldü. Xızır peyğəmbər uşağı öldürəndə Musa (ə) bunu niyə etdin soruşdu və Xızın (ə) bunu Allahın əmri ilə etdim – dedi. Ən-Nəcm surəsinin 3-4 ayələrinə əsasən peyğəmbərimiz (s) hər şeyi Allahın əmri ilə edirdi və deyirdi.

Mən sizdən soruşuram ki, necə peyğəmbər onun evinə girən kişini heç nə soruşmadan vurar və gözünü çıxara bilər? Siz isə mənə cavab verirsiz ki, Musa misir əsgərini də öldürmüşdü. Deməli sizin sözünüzdən belə çıxır ki, Musa davakar və pis əxlaqlı olub da? Hər qabağına çıxanı vurub öldürürdü!? Subhanallax!

Bu sizin hədislərdir və siz mənə bunların şərhini verməlisiz, mən sizə yox. Mən sizdən soruşuram və siz mənə cavab vermək əvəzinə məni onları düzgün başa düşməməkdə ittiham edirsiz. Mənə başa salın ki, niyə Əbu Hüreyrə deyir ki, Əzrail (ə) Musanın yanına insan cildində gəlmişdi və siz bunu eşidib dərhal onun sözlərini qəbul edirsiz, helə bil özünüz də onu görmüsüz.

Yuxarıda qeyd etdiyim kimi peyğəmbərlər Allahın əmri ilə hərəkət edirlər və onun şəriətini icra edirlər. Bunu bilə bilə siz Əbu Hüreyrənin Davud və oğlu Süleyman peyğəmbərlər haqda gətirdiyi hədisi eşidib necə qəbul edirsiz?

Buxari və Müslüm bu hədisi Əbu Hüreyrədən nəql etmişlər (“Səhihi-Buxari”, 2-ci cild, səh.166, “Biz Davuda Süleymanı bəxş etdik. Nə gözəl bəndə idi!” “İsra” surəsinin, 36-cı ayəsinin şərhi; “Səhihi-Müslüm”, 2-ci cild, səh. 57; “Kitabul-əqziyə” ixtilaful-muctehidin” babı; “Əl-Müsnəd” (Əhməd ibni Hənbəl), 2-ci cild, səh.322). Hədisdə deyilir:

“İki qadının hər birinin bir uşağı olur. Günlərin biri ehtiyatsızlıq üzündən uşaqlardan biri nəzarətsiz qalır və qurd onu parçalayıb yeyir. Onlardan hər biri öz uşağının sağ qaldığını və digərinin uşağının parçalandığını iddia edir, hər biri sağ qalmış uşağa yiyələnmək istəyir. Öz aralarında məsələni həll edə bilməyib Davud(ə)-ın yanına gəlirlər. Davud (ə) onları dinləyib yaşca böyük olan qadının xeyrinə hökm çıxarır. Sonra onlar Süleyman(ə)-ın yanına gəlib baş vermiş əhvalatı ona da danışırlar. O, məsələnin nə yerdə olduğunu başa düşüb buyurur: Mənə iti bir bıçaq verin. Qadınlar təəccüblə ondan bıçaqla nə edəcəyini soruşduqda Süleyman (ə) cavab verir: Uşağı iki yerə bölüb hər birinizə uşağın yarısını verəcəyəm. Bunu eşidən (yaşca) kiçik qadın fəryad çəkərək dedi: Allah xatirinə belə etmə, uşaq o qadınındır. Süleyman (ə) bu qadının uşağa olan mehr-məhəbbətini görüb atasının verdiyi hökmün əksinə yeni hökm çıxarır və uşağın kiçik qadına təhvil verilməsini əmr edir.”

http://crimean.org/islam/db_search_engine....mp;set=hadis_sb

Necə olur ki, Allahın peyğəmbəri şəri qanunlara əsasən bir hökm çıxarır, onun oğlu Süleyman peyğəmbər isə həmin qanunlara görə digər hökm?

Görün o bizim peyğəmbər haqda nə uydurub:

Sahih Bukhari Volume 4, Book 56, Number 696:

Narrated Abu Huraira: Once Allah's Apostle was asked, "Who is the most honorable amongst the people?" He said, "The most righteous (i.e. Allah-fearing) amongst you." They said, "We do not ask you about this." He said, "Then Joseph, the prophet of Allah."

http://hadith.worldofislam.info/index.php?...bukhari/book_56

Əbu Hüreyrə deyir: Peyğəmbərdən soruşdular ki, insanların ən xeyirxahı kimdir. Dedi: Allahdan ən çox qorxanı. Dedilər: Biz səndən onu soruşmuruq. O dedi: Onda Yusif peyğəmbər.

Sahih Bukhari Vol 4, Book 55. Prophets.

Hadith 627.

Narrated By Abu Huraira: The Prophet said, "None should say that I am better than Yunus bin Matta."

http://hadith.worldofislam.info/index.php?...bukhari/book_55

Əbu Hüreyrə deyir: Peyğəmbər dedi: Heç kim deməsin ki, mən Yunis ibn Məttədən (Yunis peyğəmbər) yaxşıyam.

Necə o biri peyğəmbərlər Mühəmməd peyğəmbərdən üstün ola bilərlər ki, o (Mühəmməd) həm bizə, həm də onlar üçün peyğəmbər göndərilib, yani bütün bəşər üçün !?

**ALLAME** · 27 февраля, 2008

Mən sizə sual etmişdim.Sizin istinad etdiyiniz hədislərin neçə faizi(təxmini) səhihdir?
Kafidə olan hədisləri kim ayirib və onlarin ayrica səhih dediyiniz nusxəsi,cildi varmi?

Burhan qardash, bu barede konkret ad isteyirsizse, misan uchun - «Mesadirül Hedis inde şie - imamiyye» kitabıni qeyd ede bilerem. Bu kitabin muellifi ise : Müheqqiq Allame Seyyid Mühemmed Hüseyn el-Celali.

Bu kitabda Allame el-Celali "Al-Kafi"-ni, Al-Fath qardash qeyd etdiyi kimi, hedisleri tam shekilde `elekden` kechirdennen sonra - sehih, hesen, qavi, zeif ve s. hisselere ayirmishdir.

Umumiyyetle mele misallar ve alimler choxdu. Rical elmini bilen her bir kes bunu yaxshi bilir.

Assalam Aleykum.

**Burhan** · 11 марта, 2008

Deməli Siz deyirsiz ki, Əbu Hüreyrə digər səhabələr kimi düzgün mövqe seçib fitnəni tərk etmişdi. Bu nə ağıllı kişi imiş, biz də bunu saymırıq. Bu hətta Əli, Əmmar, ibn Abbas və s-dən də ağıllı imiş ki, onların bilmədiyi və başa düşmədiyi şeyləri bilir və onlardan fərqli olaraq peyğəmbərin sünnətinə əməl edir. Bəs Əli peyğəmbərin belə dediyini bilmirdi, ya bilirdi amma xilafət və hakimiyyət şirin olduğu üçün onun sözlərinə əhəmiyyət vermirdi?!
Əvvəl qeyd etdiyim kimi Əbu Hüreyrə Əlinin ordusunda olub, amma müharibəyə qatılmayaraq Əsləm dağına çəkilib orada kimin qalib gəldiyini gözləyərdi. Buradan bir sual yaranır ki, əgər o fitnəyə qatılmaq istəmirdisə onda niyə Küfədən Siffinə kimi Əli ilə gəlib? Oturardı evində və fitnəyə baş qoşmazdı da?

Həmçinin kimdi o sizin dediyiniz “digər səhabələr” hansılar ki, Əbu Hüreyrə ilə birgə fitnəyə baş qoşmaq istəmirdilər?

Sizin bu cür yanaşmanız sizin şübhə və hava əhli oldugunuzun göstəricisidir.Mən sizə əvvlki postlarda yazmışdım ki,onların bu hadisələrə gatılıb və ya gatılmamagları şəxsi ictihadlarının nəticəsi idi.Ali(r.a) və digər səhabələr bu hadisələrə öz ictihadları ilə gatılmışdılar.Bu hadisələrin necə gurtaracagını da bilmirdilər.Sizcə Ali(r.a) bu hadisələrin belə ganlı və nəticəsiz gurtaracagınl bilsəydi,bu fitnənin davam etdirilməsinə razı olardımı,bu müharibədə iştiraka razı olardımı?

Osman(r.a)-ın,ona garşı gələnlərə garşı səbr etməsi,onları cəzalandırmaması və öldürməməsi,Həsən(r.a)-nın Xilafəti təhvil verməsi və s.digər hadisələr onların bir ictihadı idi.Belə misallar çox çəkmək olar.Bunlara görə onları ittiham etmək çox səhv bir iş olar.

Abu Hureyrə(r.a)-nın orduda olub-olmaması dəgig bilinməsədə, onun muharibədə iştirak etməməsi dəgigdir.Onun Siffinə kimi gəlməsi sonra guya Əsləm dagına çəkilməsində bir gəbahətmi görürsüz?Umimiyyətlə istər Cəməl,istərsədə Siffin muharibələrində iki tərəfin son ana kimi döyüşüb-döyüşməmələri məlum deyildi.Hər iki tərəf də mubahisənin sulh yolu ilə həll ediləcəyinə ümid edirdilər.

Bu döyüşlərdən imtina edən səhabələr aşagıdakılardır:

Səd ibn Əbu Vaqqas, Səd ibn Zeyd, Abdullah ibn Ömər, Məhəmməd ibn Məsləmə, Usamə ibn Zeyd, Əbu Hureyrə, Zeyd ibn Sabit, İmran ibn Huseyn, Ənəs ibn Malik, Əbu Bəkrə əs-Səqafi, əl-Əhnəf ibn Qeys, Əbu Əyyub əl-Ənsari, Əbu Musa əl-Əşari, Əbu Məsud əl-Ənsari, əl-Valid ibn Uqbə, Səid ibn əl-As, Abdullah ibn Amir, Adbullah ibn Amr ibn əl-As, Əbu Bərzə əl-Əsləmi, Əhban ibn Seyfi, Sələmə ibn əl-Əkva və ümumiyyətlə əksər səhabələr bu döyüşlərdə iştirak etməmişdilər.

Rasulullah(s.a.s)-in fitnə olacagı və ona gatılmamagın daha əfzəl olacagı baradə hədisləri mövcuddur.

Abu Hureyrə(r.a)-dən:” Resûlu`llah Salla`llahu aleyhi ve sellem`in şöyle buyurduğu rivâyet olunmuştur: Yakın bir istikbalde birtakım fitneler olacaktır. Fitne zamânında (ona karışmayıp) oturan kişi (karışmak üzere) ayakta durandan hayırlıdır. O hengâmete ayakta duran da (fitne esbâbını hazırlamağa) gidenden hayırlıdır. Her kim fitne vukuuna muttali` olup onu görmeğe çalışırsa, muhakkak onun kahrına uğrar. Her kim o fitne zamânı iltica edecek veyâ sığınacak bir yer bulursa hemen sığınsın (fesadcılara karışmasın!). (Buhari 2117,Muslim 5136)

Ebu Sa'id radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

"Kişinin en hayırlı malının, peşine takılıp dağ geçitlerini ve yağmur düşen yerleri takip edeceği koyunu olacağı zaman yakındır. Böylece dinini fitnelerden kaçırmış olur."

Buhari, İman 12, Bed'ü'l-Halk 14, Menakıb 25, Rikak 34, Fiten 14; Muvatta, İsti'zan 16, (2, 970); Ebu Davud, Fiten 4, (4267); Nesai, İman 30, (8, 123, 124).

İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

"Yaklaşan bir şerden yazık Araplara! Elini çeken ondan kurtulur."

Ebu Davud, Fiten 1, (4249).

Hz. Ebu Zerr radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm seslendiler:

"Ey Ebu Zerr!

"Buyurun, Ey Allah'ın Resûlü, emrinizdeyim!" dedim.

"İnsanlara (kitle halinde) ölüm isabet edip, kabirlerin (ücretli) hizmetçiler tarafından kazılacağı zaman ne y.caksın?" buyurdular.

"Benim için Allah ve Resûlü neyi ihtiyar buyurursa onu y.rım!" dedim.

"Sabrı tavsiye ederim!" buyurdular -veya sabredersin! dediler- ve sonra bana tekrar seslendiler:

"Ey Ebu Zerr!"

"Buyurun ey Allah'ın Resûlü, sizi dinliyorum!" dedim.

"Zeyt mıntıkasının taşları kanda boğulduğunu gördüğün zaman ne y.caksın?"

"Allah ve Resûlü benim için neyi ihtiyar buyurursa onu!" dedim.

"Sana kendilerinden olduğun yakınlarını tavsiye ederim!" dedi. Ben sordum:

"Ey Allah'ın Resulü! (O zaman) kılıcımı alıp omuzuma koymayayım mı?"

"Böyle y.rsan (fitneci) kavme ortak olursun!" buyurdular.

"Bana ne emredersiniz!" dedim.

"Evine çekil!" buyurdular.

"Evime girilirse?" dedim.

"Eğer kılıcın parıltısının seni şaşırtacağından korkarsan, elbiseni yüzüne ört. Gelen hem senin günahınla, hem de kendi günahıyla dönsün!" buyurdular."

Ebu Davud, Fiten 2, (4261); İbnu Mace, Fiten 10, (3958).

Hz. Ebu Musa radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

"Kıyametten hemen önce karanlık gecenin parçaları gibi fitneler var. Kişi o fitnelerde mü'min olarak sabaha erer, akşama kâfir olur; mü'min olarak akşama erer, sabaha kafir çıkar. O fitnede oturan, ayakta durandan hayırlıdır. Yürüyen koşandan hayırlıdır. Öyleyse yaylarınızı kırın, kirişlerinizi parçalayın, kılıçlarınızı da taşa vurun. Sizden birinin evine girerlerse Hz. Adem'in iki oğlundan hayırlısı olsun (ölen olsun, öldüren değil.)"

Ebu Davud, Fiten 2, (4259, 4262); Tirmizi, Fiten 33, (2205).

İmam Həsən (ə) Müaviyyəyə əmirəl müminin deməyəcək və o buna imamı məcbur etməyəcək.” və 3-cü bəndilə “Müaviyyə özündən sonra varis qoymayacaq və xilafəti əhlibeytə qeytərəcək”. Amma Müaviyyə bu müqaviləyə imza atdıqdan sonra oğlu Yezin imamı zəhərlədərək oldürtdü və bildiyiniz kimi Müaviyyə özündən sonra xilafəti oğluna verdi və hələ sağ olarkən ona beyət etməyi məcbur etdi. (əgər bu haqda danışmaq istəyirsizsə bunu səhabələr temasında davam edə bilərik və mən sizə yazdıqlarımız sübutunu da gətirə bilərəm).

Sabit olan odur ki,müsəlmanlar Muaviyyəyə beyət etdilər və onun xilafəti 20 il davam etdi. Beyətin hansı müqavilə əsasında həyata keçirilməsi barasində isə ziddiyyətli məgamlar var.Yani,beyət müqaviləsi və onun şərtləri baradə tarixçilərin müxtəlif rəyləri vardır. Müaviyə möminlərə iyirmi il, təxminən hicrətin altımışıncı ilinə qədər xəlifəlik etdi. Bu vaxt ərzində heç bir problem yox idi. Əksinə fəthlər və əmin-amanlıq hökm sürürdü. Bu müddətdə hicrətin qırx doqquzuncu ilində Həsən(r.a) vəfat etdi. Umeyr ibn İshaq deyir: Mən bir dostumla Həsən ibn Əliyə baş çəkmək üçün onun yanına getdik.

Həsən dostuma dedi: Ey filankəs məndən sual soruş?

Dostum dedi: Mən səndən heç nə soruşmaq istəmirəm.

Sonra bizim yanımızdan qalxıb öz otağına daxil oldu və yenə qayıdıb dedi: Ey filankəs məni itirmədən öncə məndən sual soruş? Allaha and olsun, mən artıq az öncə qara ciyərimin bir hissəsini qusub əlimdə olan ağacla onu qurdalamışam. Mən bir neçə dəfə zəhərləndirilmişəm. Amma beləsinə rastlamamışam. Ona görə sualın varsa ver.

Mən bir şey soruşmaq istəmirəm. İnşəllah, Allah sənə şəfa verər.

Sonra biz oradan çıxıb getdik və səhərisi gün mən yenidən onun yanına gəldikdə o yenə də zəhərdən əziyyət çəkirdi. Hüseyn onun yanına gəlib başı üzərində oturdu və dedi: Ey Qardaşım, səni zəhərləyən kimdir, onu mənə de?

Həsən dedi: Nə üçün? Sən onu öldürəcəksən?

Hüseyn dedi: Bəli.

Həsən dedi: Mən sənə heç nə deyən deyiləm. Əgər məni zəhərləyən yaxın adamımdırsa Allah intiqam alanların ən şiddətlisidir. Allaha and olsun, mən özümə görə günahsız adamın öldürülməsini istəmirəm (Tabaqat əl-Kubra: səh 335, № 294.)

Deyilənlərə görə onu zəhərləyən həyat yoldaşı Cədə bint əl-Əşəs olub. Lakin bu haqda doğru bir rəvayət yoxdur.

Zəhəbi deyir: Bu doğru məlumat deyildir. Onun bu əməlinə kim şahidlik edib? (Tarixul İslam: Müaviyənin xilafəti, səh 40)

. İbn Kəsir deyir: Mənim fikrimcə bu məlumat (yoldaşının onu zəhərləməsi) doğru deyildir (əl-Bidayə vən-Nihayə: 8, 44.)

**Burhan** · 11 марта, 2008

Siz həmçinin yazırsız: Müaviyənin xəlifəlik dövrü müsəlmanlar üçün xeyirli oldu. Çünki onun xilafəti dövründə özbaşnalığa son qoyuldu.
Siz (alimləriniz) heç Müaviyyəni haq xəlifə saymırsız, onu Əliyə qarşı etdiyi müharibəni nahaq sayırsız və deyirsiz ki, bunun müsəlmanlara xeyiri oldu.

Müaviyyə ən xeyrli valilərdən biri idi.O,bu vəzifədə xeyli müddət Şamlılara öndərlik etdi və Şam əhli də ona çox baglı idi.Təsadüfi deyil ki,Ali(r.a) ilə mubahisədə Şamlılar sona kimi ona dəstək oldular.Sonra O 20 il ərzində müsəlmanlara xəlifəlik etdi. Müaviyə öz qoşunu ilə uzaq torpaqları yaxınlaşdırdı və bu xəlifəlik vaxtında ona qarşı çıxan tapılmadı. Az sayda xeyirsiz xəvariclər istisna olmaqla hamı bir nəfər kimi ona itaət etdi. Müaviyənin vaxtında qış və yaz döyüşləri adlı hərəkatlar məşhurlaşdı.

Müaviyənin vaxtında görülən mühüm işlər:

1. Hicrətin əlli dördüncü ilində Misirdə gəmi düzəltmək üçün xüsusi emalatxana düzəltdirmişdir.

Hicrətin əllinci ilində Konistontinopola hücum etmişdir.Rasulullah(s.a.s) buyurmuşdur:

2. "Ümmətimin ilk dəfə dəniz döyüşlərinə çıxan ordusu, ümmətimdən ilk dəfə Qeysər (Konistontinopol) şəhərinə hücum çəkən ordu bağışlanmışdır". Sonra hicrətin əlli üçüncü ilində ikinci dəfə oraya hücum çəkdi və şəhəri mühasirəyə aldı. Mühasirə hicrətin əlli yeddinci ilinə qədər davam etdi. Sonda Tikrit, Rudus, Benizert, Susə, Sicistan, Quhistan şəhərlərini və Sind filayətləri fəth edti.

3. Qeyrəvan şəhərinin əsasının qoyulması.

Rəhbərlik Müaviyəyə keçdikdən sonra xilafət krallığa çevrildi.

Rasululllah(s.a.s) buyurub: "Peyğəmbərlik xilafəti otuz ildir. Sonra Allah Öz mülkünü istədiyinə verəcəkdir". (Hədisi Əbu Davud mötəbər isnadla rəvayət etmişdir. Əbu Davud: Kitab əs-Sünnə, Bab fi əl-Xuləfə, № 4646. Müsnəd Əhməd: 4, 273. 5, 50244)

.

Biz tarix kitablarına nəzər saldıqda Əbu Bəkrin iki il üç ay, Ömərin on il altı ay, Osmanın on iki il, Əlinin isə dörd il doqquz ay, Həsənin isə altı ay xəlifəlik etdiyini görürük. Bu rəqəmlər üst-üstə otuz il edir.

İbn Kəsir deyir: Həsən hicrətin qırx birinci ili Rəbiul Əvvəl ayında xilafəti təslim etdi. Bu, Peyğəmbərin(s.a.s)-in vəfatından sonra otuz ilin tamamı idi (əl-Bidayə vən-Nihayə: 8, 17.)

Mötəbər məlumatlara əsasən Talha, Zubeyr və Aişə, Osmanın (Allah ondan razı olsun) qisasını almaq üçün çıxmışdılar. Əli xilafətə gəldikdə Osmanın təyin etdiyi bəzi valiləri: Xalid ibn Səid ibn əl-Ası və o cümlədən də Müaviyə ibn Əbu Sufyan vəzifədən çıxartdığını elan etdi. Bunu eşidən Müaviyə vəzifəsindən çıxmaq üçün razılıq verməyərək dedi: Məni vəzifəmdən kim çıxarır?

Dedilər: Əli.

Müaviyə dedi: Bəs əmim oğlunun qatilləri hanı? Osmanın qatilləri haradadırlar?

Onlar dedilər: Beyət et sonra Osmanın qatillərini istə.

Müaviyə dedi: Xeyr, ilk olaraq Osmanın qatillərini mənə versin sonra ona beyət edərəm.

Çünki Müaviyə Şam vilayətində özünün güc sahibi olduğunu və belə bir imkan ola-ola Osmanın qatillərindən intiqam almaqda səhlənkarlıq etməməsini fikirləşir və qisas almayınca beyət etməyəcəyinə söz verirdi.

Əli isə deyirdi: Sən beyət et sonra biz Osmanın qatillərindən qisas almaq haqda düşünərik. Əli ilə Müaviyə arasında baş verən ixtilaf budur. Kim hansı tərəfin üzrünü haqlı saysa onun daha haqlı olduğunu deyəcək.

Əlinin baxışına görə ilk olaraq beyət edilməli sonra vəziyyət sabitləşdikdən sonra Osmanın qatilləri haqda düşünülməlidir. Müaviyə isə tam əksinə düşünürdü. O elə düşünürdü ki, ilk olaraq Osmanın qatilləri qətlə yetirilməli sonra xəlifəlik məsələlərinə baxılmalıdır.

Əli ilə Müaviyə arasında olan ixtilaf, həlli ikibaşlı olan məsələlərdə idi. Talha və Zubeyr də Müaviyə kimi düşünürdülər.

Müaviyyənin Əliyə lənət deməyi səhabələrə vacib etməsi onların xeyrinə idi? Məgər özbaşnalığın böyüyünü özü etmirdi.

Müaviyyə heç kəsi Ali(r.a)-i söyməyə məcbur etmirdi.Əksinə onun bu təklifinə razı olmayanlar ona açıg etirazlarını bildirirdilər.Unutmag lazım deyil ki,hər iki tərəf bu fitnədə bir-birini nəinki söyür,hətta gətl də edirdilər.Təbii ki,öldürmək söyməkdən daha betərdir.

Əzizim siz bəzi şeyləri çaşdırırsız. Mən yenə də sizə deyirəm ki, qarışqanın danışmasına və s. mən inanıram. Mən sizə başqa sual verdim, siz isə onun əsas son hissəsini silib əvvəlinə cavab verirsiz. Belə etməyin! Sualımı təkrarlayıram, siz də fikrinizi cəmləyin və onu başa düşməyə çalışın:
Bu hədislərin yeganə ravisi Əbu Hüreyrədir. Belə çıxır ki, peyğəmbər bu hədisləri yalnız Əbu Hüreyrə üçün danışıb, o da peyğəmbərin vəfatından sonra bunları camaata çatdırıb. Çünki ondan başqa bu hədisləri nəql edən yoxdur. Bunu bizə başa salın, bu necə ola bilər ki, Əbu Hüreyrədən başqa onları heç kəs eşidim nəql etməsin?

Mən sizə bunun cavabını əvvəki postlarda vermişdim.Siz bu hədislərə irad tutursunuzsa,ondan da daha inanılmayan kimi görsənən digər hadisələr Guranda nəgl olunmuşdur.

Mən təkrar etmək istəmirəm,amma gərək bir də geyd edəm ki,hədisi çox rəvayət edən səhabələrə baxdıga görürük ki,onların hamısı 60 ildən çox ömür yaşayan insanlar olublar.Aişə,Ənəs,Abu Said əl Xudri,İbn Ömər,İbn Abbas(r.a) və s.belələrindən idilər.

Digər tərəfdən,mən sizə əvvəlki postlarda dəlillər gətirdim ki,Abu Hureyra(r.a) digər səhabələrdən də hədis rəvayət etmişdir.Həmçinin ondan da xeyli sayda rəvayət edən səhabə və tabiinlər olmuşdur.

Siz yəgin ki,Əhəd hədislərin nə oldugunu bilirsiz.Ola bilər ki,hədis məşhur olsun,amma bu hədis sonrakı nəsillərə bir məşhur səhabənin adı ilə çatdırılsın.Bunda gəribə heçnə yoxdur.Bu baradə düşünməyə dəyər.

Siz nə danişirsiz,demək siz Guran və Sünnə ilə əməl edirsiz? Əgər elədirsə bəs nəyə görə hər uydurma olmasi aşkar olan, Gurana zidd olmasi şübhə dogurmayan rəvayətlərə səhih deyirsiz?
Misal gətirsəz yaxşı olar.

Uzaga getmək lazım deyil.Elə Tirmizidə rəvayət olunan,alimlərin uydurma adlandırdıgı “Ali(r.a)-nın Allahla danışması”hədisinə siz səhih deyirsiz.Çünki,bu sizin əgidəyə uygundur.

Siz hər dəfə bir hədisə gah zəif,gah səhih deyirsiz.Xahiş edirəm gələn dəfə bu fikirlərinizi alimlərinizin sözü ilə təsdigləyəsiniz.Yani,sizdə olan hansı rəvayətin səhih,hansılarının uydurma oldugunu alimlərinizin sözü ilə isbatlayasıniz.[/b]

**Burhan** · 11 марта, 2008

O bu hədisləri danışarkən artıq Mədinədə alim və abidlər yox idi, onların hamısını Müaviyyə, ondan sonra isə oğlu Yezid qətlə yetirmişdilər.

Abu Hureyra(r.a),Aişə(r.a) Müaviyyədən 2 il öncə vəfat etmişdilər.Onlardan sonra vəfat edənlər: Ənəs,İbn Abbas,İbn Ömər,Umm Sələmə,Hüseyn,İmran bin Huseyn,Abdullah bin Zubeyr,Bəra İbn Azib,Cabir İbn Abdullah,Usamə bin Zeyd(Allah onlardan razı olsun) və s.səhabələr ondan sonra da uzun müddət yaşayanlardan idilər.Siz yenədə gördüyünüz kimi yumşaq desək səhv danışırsız.

Siz mən dediyimə yox, özünüz fikirləşdiyinizə cavab verirsiz. Mən sizə Müslümdə olan hədisi yazdım və onu sübut kimi göstərdim. Baxın bu hədisi:
Müslim'de geçen diğer bir rivayette, Hz. Aişe namazı bitirdikten sonra yanında bulunan Urve'ye: "Bana biraz önce söylediklerini işitmiyor musun! Nebi aleyhisselam konuşurken bir kimsenin sayabileceği şekilde konuşurdu." demiştir.

Siz bu hədisdən görmürsüz ki, Aişə etiraz edir? O namazını qılıb qurtarandan sonar Ürvəyə deyir ki, mənə bir az öncə dediklərini eşitmədin! Peyğəmbər danışarkən kimsənin saya biləcəyi qədər danışardı.

Siz hər dəfə bu misalı gətirib,sonra izah verirsiz.Hədisdən açiq-aşkar görünür ki,Aişə(r.a)-nin etirazı onun məhz bu hədisin deyilməsi tərzinə idi.Bu onu göstərir ki,Səhabələr nəinki,hədislərin səhihliyinə,hətta deyilmə tərzlərinə də diqqət edərdilər.Bu arqument də sizin xeyrinizə deyil.Bu baradə mən sizə əvvəllər yazmışam.

Ay qardaş, əbu Hüreyrə peyğəmbərdən sonra lap min il də yaşaya bilər, amma peyğəmbərdən sonra axı ondan hədis eşidə bilməzdi. O peyğəmbərlə birgə cəmi üç il olub və cəmi üç il ondan hədis eşidib yadında saxlayıb və sonra lap min il ərzində o hədisləri camaata danışıb. Mən də deyirəm ki, nəzərə alsaq ki, o peyğəmbərlə cəmi üç il olub, deməli o gündə peyğəmbərdən 5 hədis eşidib yadında saxlayıb.

Abu Hureyra(r.a)-nın yaddaşının və hafizəsinin qüvvətli olması öz dövründə də məşhur idi.Bunda qəribə nəsə var məgər,bəs siz niyə görə başgalarının 2-3 ilə Quran hafizi olmalarına təəcüb etmirsiz?Mən sizə dəfələrlə demişəm ki,Abu Hureyra(r.a) başqalarından da hədis rəvayəti etmişdir.Onun çox rəvayət etməsinin ən başlıca səbəbləri onun hafizəsi və uzun ömürlüyü idi.

Əbu Hüreyrənin dediyinə görə o peyğəmbərdən eşitdiyi hədislərin hamısını yox, yalnız bir hissəsini camaata çatdırıb.
Əbu Hüreyrə deyir: Peyğəmbərin dediklərindən mənim yadımda qalanlarlar iki biliyə aiddir. Birincisinə aid olanları mən insanlar arasında yaymışam. İkinsini isə mən onu da danışsaydım mənim boğazımı kəsərdilər [1].

Bununla siz ona tənə etmək istəyirsinizsə,çox yanılırsınız.Bilindiyi kimi bəzən bir şeyi açıqlamaq,bəyan etmək məqsədə uyğun deyilsə,onu izah etməmək caizdir.Məs:Rasulullah(s.a.s) Huzeyfa(r.a)-ya munafiqlərdən bəzilərinin adlarını bildirmişdi və ya O,özü onlardan bəzilərinin münafiq olduqlarını bilirdi.Lakin,məqsədə uyğun olmadığına görə onların adlarını gizli saxlayırdı.Başqa bir misal Muaz bin Cəbəl(r.a)-in hədisidir.Rasulullah(s.a.s) Muaza “Qəlbi ilə sidq ürəkdən Allahın birliyinə və Muhəmmədin(s.a.s)-in Peyğəmbərliyinə şahitlik edən şəxsə Allah Cəhənnəm odunu haram qılmışdır.”dedikdə Muaz,Ya Rasulullah bunu insanlara xəbər verimmi dedikdə,Peygəmbər(s.a.s) :Xeyr,demə.Çünki,o zaman əməli tərk edərlər buyurdu.

Bəzi səhabələr yaxın zamanlarda fitnə olacağı baradə Rasulullah(s.a.s)-dən xəbərlər eşitmişdilər.

Abu Hureyra(r.a) rəvayət edir:”Yaxınlaşan şərlər səbəbi ilə Ərəblərə vay olsun.Ondan uzaqlaşan xilas olur. (Əbu Davud-4249)

Ebu Hureyre'den şöyle rivayet edilir: "60 yılını gördüğü¬nüzde nefsi elinde olan onu göndersin (ölümü istesin). Ben ölümü arzu ediyorum. Ona yetişmekten korkuyorum. Sefih¬ler emir olduğunda hükümler satılır. Kan dökme kolaylaşır. Yakınları korumak kalkar (akrabalar arasında ziyaret kal¬kar). Emirlerin yanına girip çıkmak çoğalır. Yeni şeyler do¬ğar. Kur'an zevkli bir dinlence olur (Sadece güzel sedası için dinlenir)." (Bidaye, VIII, 113.)

Emevilerden sefih insanların başa geçeceklerini, bu olay¬ların hicrî 60 yılından sonra başlayacağını haber vermekten çekinmiyordu. Sa'id b. Amr b. Said b. el-As anlatıyor: "Ced¬dim bana dedi ki: 'Ben Ebu Hureyre ile beraber Medine mescidinde oturuyordum. Yanımızda Mervan da vardı. Bir ara Ebu Hureyre: Ben, sadık ve masduk olan Resûlullah (aleyhis-selam)ın şöyle buyurduklarını işittim: 'Ümmetimin helak ol¬ması, Kureyş'e mensup (aklı kıt) bir grup çocukcağızın elleriyledir!' Mervan: 'Allah onlara lanet etsin!' dedi. Ebu Hu¬reyre der ki: 'Eğer ben dileseydim falan falan diye onları te¬ker teker ismen sayardım.' Said dedi ki: 'Ben, Benî Mervan iktidar olduğu zaman dedemle birlikte Şam'a gittim. Orada onları genç oğlanlar olarak görünce dedem: 'Ebu Hureyre'nin kastettiği bunlar olmasın!' dedi. Ben de: 'Sen daha iyi bilirsin!' dedim." (Buharî, Fiten 3, Menakıb 25)

Umeyr b. Hani el-Ansî anlatır: "Ebu Hureyre 'Allah'ım bana 60 yılını gösterme' derdi. O sene veya bir yıl önce öl¬dü." ( Ahi Fethü'l-Bari, VIII, 13.r)

Ebu Yunus Ebu Hureyre'den nakleder: "Hz. Peygamber aleyhisselam buyurdu: 'Yaklaşan şerler için Araba yazıklar olsun! Öyle fitneler ki karanlık gecelerden bir parçadır. -O günlerde- kişi mü'min olarak sabahlar, kâfir olarak geceler. Az bir dünyalık için dinini satar. Onlardan dinine tâbi olan¬lar, dikeni ya da kor parçasını avuçlamış gibidir.' (Ahmed b. Hanbel, Müsned, II, 391)

Ebu Yezid Medeni anlatır: "Bir gün Ebu Hureyre Resulullah'ın minberi üzerinde, onun hutbe okuduğu basamağın al¬tında ayağa kalktı ve 'Yaklaşan serlerden Araba yazıklar ol¬sun! Çocukların emirliği için onlara yazıklar olsun, nefisleri¬ne göre hüküm verir, öfke ile -insanları- katlederler' de¬di."

(Bidaye,VIII,112.)

Konuyla ilgili en önemli hadislerden biri de Ebu Hureyre'nin el-Hakem oğulları ile ilgili hadisidir. Bu hadis Ebu Hureyre'nin tarafsız kalmasına rağmen hakikatları gizlemediği, hakim güçler lehinde riyakârlık yapmadığını göstermesi açı¬sından oldukça dikkat çekicidir: "Peygamber aleyhisselam rüyasında, el-Hakem oğullarının minberine inip çıktıklarını gördü. Sabah öfkeli olarak uyandı. Dedi ki: 'Ben neden el-Hakem oğullarını maymunların ağaca çıkıp indikleri gibi, minberime inip çıkarlarken gördüm acaba?' Ondan sonra Al¬lah Resulü aleyhisselam'ın ölünceye kadar bir daha güldü¬ğünü görmedim." (Ebu Ya'la)

Qaldıkı nəisə gizlətməyə,(ölüm qorxusundan) buna siz niyə təəcüb edirsiz?Sizdə bu əməl axı ən əfzəl əməl sayılır.

Cəfər ibn Baqirin belə dediyi rəvayət olunmuşdur: “Ey Həbib (ravinin adıdır - tərc.), Allaha and olsun ki, mənim üçün təqiy-yədən sevimli bir şey yoxdur! Kim təqiyyəyə əməl etsə, Allah onu yüksəklərə qaldırar, kim təqiyyəyə əməl etməsə, Allah onu yüksəklərdən endirər”.

(“əl-Kafi fi əl-üsul”, səh.217, 2-ci cild, Iran çapı )

"Süleyman ibn Xalid demişdir: "Bir dəfə Əbu Ab-dulla əleyhissəlam mənə dedi: "Ey Süleyman, siz elə bir dindənsiniz ki, kim onu gizlətsə, Allah onu əziz-lər, kim onu bildirsə, Allah onu zəlil edər".

("əl-Kafi fi əl-üsul", “Təqiyyə” fəsli,səh.222, 2-ci cild, Iran çapı; səh.485, 1-ci cild, Hindistan çapı)

Yəqub Küleyni özünün “əl-Kafi fi əl-füru” hədis toplusunda Əbu Abdulladan belə rəvayət edir ki, münafiqlərdən bir kişi ölür-müş, Hüseyn ibn Əli (Onların hər ikisinə Allahın salavatı olsun!) cənazə ilə birlikdə yola çıxır. Onun qarşısına bir mövlası (mövla: azad olunmuş qul. — red.) çıxır, Hüseyn əleyhissəlam ondan soruşur: “Hara gedirsən?” O deyir: “Bu münafiqin cənazəsindən qaçı-ram ki, onun üçün namaz qılmayım”. Hüseyn əleyhissə-lam ona deyir: “Sən namaz zamanı mənim sağımda dayan və məndən nə eşitsən, sən də elə de”. Guya dostu Hüsey-nin təkbir duasında belə dediyini söyləyir: “Allahü əkbər! Allah, sən bu qulun filankəsə min dəfə eyni, bir-birindən fərqlənməyən lənətlər yağdır. Qulla-rından birini cəzalandır, onu Cəhənnəm odunun qız-marına at, ona Özünün ən şiddətli əzabını daddır, çünki o sənin düşmənlərinə dost, övliyalarına düş-mən olmuşdur; o sənin Peyğəmbərinin ailəsinə nif-rət etmişdir”.

(“əl-Kafi fi əl-füru”, “Kitab əl-cənaiz” hissəsi, “Düş-mənçilik edənlər” fəsli, səh.189, 3-cü cild, Iran çapı və səh.99, 1-ci cild, Hindistan çapı)

**Burhan** · 11 марта, 2008

Mən məhz sizə, bu sualınıza cavab vermişəm. Sizin hafizəniz zəifdir. Yuxarıda #45 postda və birdə burada yazıram:
Üsul alimlərinə görə Kafidə cəmi 5000-ə yaxın səhih hədis var. Kuleynin özü kitaabın əvvəlində qeyd edir ki, bu hədisləri Quran ilə tutuşdurun, əgər Qurana zidd olsa rədd eidn. Həmçinin o heç yerdə heç bir hədisin səhih olduğunu iddia etmir. Gördüyünüz kimi heç kitabln da adı səhih deyil.

Kuleyninin Usul əl-Kafi kitabında

I kateqoriya hədislər – səhih 5 072

II kateqoriya hədislər – Həsən 144

III kateqoriya hədislər – Muvassaq 178

IV kateqoriya hədislər – Qavi 302

V kateqoriya hədislər – zəif 9 484

Bu tərtibi kimlər və nəyə əsasən ediblər?Əgər Gurana zidd amili nəzərdə tutulursa,hər bir sözü sizin məntiqinizlə Guranla tutuşdurmaq olar.Kuleyninin kitabı sizdə ən mötəbər kitab hesab olunur və bu kitab Mehdiyə göstərilib və O, bu kitabın şiyələrinə kifayət edəcəyini bildirib.

Kitabın müəllifi Kuleyni, bu əsərin yazılma səbəbini soruşan şəxsə demişdir: “Dedim: Sən, sadiglərdən gələn səhih xəbərlərlə din elmini öyrənib onunla əməl edən, düz yola gəlmək istəyənin ona müraciət edəcəyi və öyrəncin kifəyətlənəcəyi din elmlərini özündə toplayan yetərli (Kəfi) vasitənin olmasını istəməzsən”

(“Kəfi” müqəddimə səhifə 24)

Kəfi kitabının tədqiqatçısı Nəini demişdir: “Kəfinin isnadını araşdırmaq aciz insanın işidir” ( Tədqiqatçi Nəininin “Kitabul intisar fi sihhatil kəfi” kitabı, səhifə 8.)

Kəfinin (başqa) tədqiqatçisi Əli Əkbər Gifari demişdir: “Şiə toplumu və imamət əhli bu kitabın üstün olmasında, və onun xəbərlərinə e`tibar edib onun hökmləri ilə əməl etməkdə ittifaq etmişlər. Onlar, onun dərəcə və dəyərinin uca tutulmasında həmrəydilər ki, bu kitab kəmillik və zəbt cəhətdən tanılmış e`tibarlı şəxslərin rəvayətlərinin cəmləndiyi bir yerdir. Və bu günə kimi o kitab, şiələrdə başqa hədis üsulu kitablarından ən üstün və ən gözəl sayılır

(“Kəfi” müqəddimə səhifə 26)

Məkarim Şirazi və Cəfər Subhani fətvaları kitabında yazılıb: “Kitab (yani Kəfi kitabı) Qur`an və “Nəhcül-bəlağə”-dən sonra ən mühüm şiə kitablarından sayılır” (Bax “Dini suallara cəvablar” səhifə 261, “Mo`ce-elm” tərəfindən 2005 ildə nəşr olunub).

İndi alimlər səhih Kafi kitabının üzərində işləyirlər və inşaAllah ki, bu yaxınlarda bir onu görə biləcəyik.

Çox maraqlıdır,bu yüzilliklər ərzində sizin alimləriniz nə işə baxırdılar?Araşdırmaq,təhqiq eləmək onların funksiyasına daxil deyil?Əslində sizin bu sözünüz onları mudafiə etmək cəhdinizdən başqa bir şey deyildir.Çünki,onların Kafi və digər kitabları təhqiq eləmək cəhdləri olmayib.Onlar bu kitabları ona görə təhqiq eləməyiblər ki,bu kitablarda olan məlumatlar üzə çıxmasın,insanlar onu bilməsinlər,ancaq müəyyən bir qrup bu məlumatları əldə etsinlər.Sizdə axı təqlid etmək,alimlərinizə sözsüz itaət etmək üsulunuzun vacib şərtlərindəndir.

Bu sizin hədislərdir və siz mənə bunların şərhini verməlisiz, mən sizə yox. Mən sizdən soruşuram və siz mənə cavab vermək əvəzinə məni onları düzgün başa düşməməkdə ittiham edirsiz. Mənə başa salın ki, niyə Əbu Hüreyrə deyir ki, Əzrail (ə) Musanın yanına insan cildində gəlmişdi və siz bunu eşidib dərhal onun sözlərini qəbul edirsiz, helə bil özünüz də onu görmüsüz.

Siz hər dəfə bu hədisi misal kimi gətirirsiz,bununla nəisə sübut etməyə çalışırsız.Halbuki,siz bir hədisi və ayəni düzgün başa düşməyiniz üçün öncə siz dediyiniz təfsir alimlərinə və kitablarına müraciət etməli,eşitdiyiniz ayə və hədisi öz ağlınıza görə yozmamalıydınız.Siz inancı olmayan və gəlblərində şəkk-şübhə olan insanlar kimi danışırsız.Siz necə olur ki,inanılması mümkün olmayan şeylərə inanır,Guran və Sünnə ilə təsdiqlənmiş hədisləri isə inkar edirsiz.Bu sizin yenədə qərəz və ədalətsizliyinizdən irəli gəlir.

Birincisi,siz özünüz də yaxşı bilirsiz,lakin bilərəkdən Əzrail sözünü yazırsız.Hədisdə Əzrail sözü işlənmir,fəqət ölüm mələyi ifadəsi göstərilir. Mən bunu sizə əvvəldə yazmışdım.Lakin,görünür ki,bu sözlərin sizə bir təsiri olmadı.

Guranda bir çox ayələrdə mələklərin insan cildində insanlara gəlməsi hadisələrindən bəhs olunur.Siz bu məntiqlə gərək o ayələri də inkar edəsiz.Amma,xeyr.Sizin hədəfiniz Abu Hureyra(r.a)-dır.Ona görə də gah yalan,gah da təhrif etməklə ona böhtan atmağa çalışırsır.Siz hələ indiyə kimi mənə bir hədis alimi misal olaraq gətirmədiniz ki,onu ya qəbul etməsin və ya onu saqi hesab etməsin.Bütün iradlarınızda sizin şəxsi təxəyyülünüzün məhsullarıdır.

Musa(a)-ın mələk cildində gəlmiş insanı vurmağına təəcüb edirsiz?

" (Musa) qəzəbindən (əlindəki Tövrat) lövhələrini yerə atdı, qardaşının başından (saç-saqqalından) yapışıb özünə tərəf çəkməyə başladı."

(Quran, Əraf, 150)

(Musa) şəhərə əhalisi xəbərsizkən (günorta istirahət vaxtı) girdi. Orada iki nəfərin vuruşduğunu gördü. Onlardan biri öz adamlarından (yəhudilərdən), digəri isə düşmənlərindən (qibtilərdən) idi. (Musanın) adamlarından olan kəs düşməninə qarşı ondan imdad istədi. Musa onu (əli, yaxud əsası ilə) vurub öldürdü və dedi: "Bu, Şeytan əməlindəndir. Həqiqətən, o, açıq-aşkar bir düşməndir, (insanı haqq yoldan) azdırandır!" (Qasas 15)

Hər halda bu ayələr üzərində düşünməyə dəyər.

Yuxarıda qeyd etdiyim kimi peyğəmbərlər Allahın əmri ilə hərəkət edirlər və onun şəriətini icra edirlər. Bunu bilə bilə siz Əbu Hüreyrənin Davud və oğlu Süleyman peyğəmbərlər haqda gətirdiyi hədisi eşidib necə qəbul edirsiz? Necə olur ki, Allahın peyğəmbəri şəri qanunlara əsasən bir hökm çıxarır, onun oğlu Süleyman peyğəmbər isə həmin qanunlara görə digər hökm?

Mən həmçinin bir sıra ayələr gətirdim ki,bəzən peyğəmbərlər xətalara yol veriblər və buna görə Allah onları tənbeh etmişdir.

Bəzən və adətən verilən hökmlər ictihada əsasən verilir.İctihad isə insanın şəxsi biliyi,təcrübəsi və s.xüsusiyyətlərinə görə olur.Heç şübhəsiz ki,peyğəmbərlər də insan idilər və onlar sizin imamlardan fərqli olaraq xəta edirdilər.Bir insanın və ya peyğəmbərin xəta etməsi,sonra o xətanın Allahın izni ilə düzəldilməsində siz nəsə qəribə bir şey görürsüz?Konkret bu hadisədə olan hökm bir ictihad səbəbi ilə verilən hökmdür.

(Ya Rəsulum!) Davudu və Süleymanı da (yad et)! O zaman ki, onlar bir tayfanın qoyunlarının girib xarab etdiyi bir əkin sahəsi haqqında hökm verirdilər və Biz də onların hökmünə şahid idik.

Biz onu (məsələnin hökmünü) dərhal Süleymana anlatdıq. Və onların hər birinə hökm (hikmət, peyğəmbərlik) və elm (şəriəti dərindən bilmək) verdik. Biz dağları və quşları Davudla birlikdə (Allahı) təqdis edib tə'rifləsinlər deyə ona ram etdik. Bunları (sizə təəccüblü görünsə də, lövhi-məhfuzdakı əzəli hökmümüzlə) Biz etmişdik. (Ənbiya 78-79)

Bu ayələrin şərhinə baxsaz yəqin ki,sizə çox şey aydın olar.

**ALLAME** · 11 марта, 2008

Burhan

Bu tərtibi kimlər və nəyə əsasən ediblər?Əgər Gurana zidd amili nəzərdə tutulursa,hər bir sözü sizin məntiqinizlə Guranla tutuşdurmaq olar.Kuleyninin kitabı sizdə ən mötəbər kitab hesab olunur və bu kitab Mehdiyə göstərilib və O, bu kitabın şiyələrinə kifayət edəcəyini bildirib.

Bu tertibi boyuk feqih ve muheddisler edibler. Diqer movzularin birinde men Size bu haqqda artiq bir defe melumat vermishdim. Bir defe de, numune kimi, Allame Seyyid Mühemmed Hüseyn el-Celali'nin «Mesadirül Hedis inde şie - imamiyye» kitabini gostere bilerem. Bu kitabda'da muheqqiq el-Celali "Kafi" kitabinin hedislerini Al-Fath qardash dediyi kimi bolunmushdur.

Bu moteber kitabin Imam Mehdi(a) gosterilemsi haqqda deyilen sozlere geldik de ise, bu movzuya hech bir subut, menbe ve tarixi hadise men bilen geyde alinmamishdir.

Kəfinin (başqa) tədqiqatçisi Əli Əkbər Gifari demişdir: “Şiə toplumu və imamət əhli bu kitabın üstün olmasında, və onun xəbərlərinə e`tibar edib onun hökmləri ilə əməl etməkdə ittifaq etmişlər. Onlar, onun dərəcə və dəyərinin uca tutulmasında həmrəydilər ki, bu kitab kəmillik və zəbt cəhətdən tanılmış e`tibarlı şəxslərin rəvayətlərinin cəmləndiyi bir yerdir. Və bu günə kimi o kitab, şiələrdə başqa hədis üsulu kitablarından ən üstün və ən gözəl sayılır
(“Kəfi” müqəddimə səhifə 26)

Məkarim Şirazi və Cəfər Subhani fətvaları kitabında yazılıb: “Kitab (yani Kəfi kitabı) Qur`an və “Nəhcül-bəlağə”-dən sonra ən mühüm şiə kitablarından sayılır” (Bax “Dini suallara cəvablar” səhifə 261, “Mo`ce-elm” tərəfindən 2005 ildə nəşr olunub).

Beli, hech kim buyurmayir ki, "Kafi" sehih bir kitabdir, "Kafi" kifayetdir.

Sehih olmaqnan, kifayet olmagin ferqine varirsiniz?

En sevdiyim alimlerden olan Ayetullah el-uzma Sheyx Nasir Mekarim Shirazi ve Ayetullah Cefer Subhani'nin sozleri ise haqq ve dogru bir fikirlerdir. "Kafi"' moteber kitabdi ve bu kitabda neql olunan 5072(!) sehih hedis shexsen mene kifayetdir. Birde ki, unutmaq lazim deyil ki, "Kafi" shielerin, choxlu sayda olan hedis, kitablarinnan birisidi.

Çox maraqlıdır,bu yüzilliklər ərzində sizin alimləriniz nə işə baxırdılar?Araşdırmaq,təhqiq eləmək onların funksiyasına daxil deyil?Əslində sizin bu sözünüz onları mudafiə etmək cəhdinizdən başqa bir şey deyildir.Çünki,onların Kafi və digər kitabları təhqiq eləmək cəhdləri olmayib.Onlar bu kitabları ona görə təhqiq eləməyiblər ki,bu kitablarda olan məlumatlar üzə çıxmasın,insanlar onu bilməsinlər,ancaq müəyyən bir qrup bu məlumatları əldə etsinlər.Sizdə axı təqlid etmək,alimlərinizə sözsüz itaət etmək üsulunuzun vacib şərtlərindəndir.

Gulunc danishirsiz. "Kafi"-de olan butun hedisler choxdan arashdirilib. Butun feqih ve muheddisler bu haqqda nece lazimdi melumatlidirlar. Qardash biz Size baxanda, kitablarimiza hormet qoyuruq ve onu tehrif etmirik. "Sehih" Buxari ve "Sehih" Muslumnen bir chox "maraqli" hedisleriniz yoxa chixmaqdadir. Bunu subut elemek chox asandir.

Bir chox boyuk dini kitabxanalarda "Sehih" Buxarinin ayri-ayri chaplar altinda chixdigi kitablara baxsaq, bir hedisin o biri kitabda olmadigini aydin shekilde gormek olar. "Ariqlayir" "sehih"lerinizi , ariglayir. Ozunuzde bunu yaxshi bilirsiniz.

Chox uzaga getmeyek, hetta bezi internet sehifelerinde "Sehih" Buxari altinda bezi hedisler verilmeyir. Meselen, 1560-ci hedisden sonra 1566-ci hedis gelir. 6 hedis yoxa chixir. Originala baxdigda ise, bu "yoxa chixmish" hedisler ya Imam Ali(a) fezileti haqqda olan hedislerdi, yada ki Abu Hureyreden gulmeli revayetler.

Musa(a) Ezrail(a) gozunu vurub chixartmasina ise hech cure cavab vere bilmersiniz qardashim. Hech cure!

Day alimleriniz Abu Hureyrenin "gulmeli" hedisini ya ora, ya bura yozurlar. Her iki terefde de bu hedisnen Musani(a) tehqir etmish olurlar.

Mən həmçinin bir sıra ayələr gətirdim ki,bəzən peyğəmbərlər xətalara yol veriblər və buna görə Allah onları tənbeh etmişdir.

Dogurdan? Deyirem de, "eqide" bele olar. Peygemberleri necede aciz shekilde geleme verirsiniz. Ne var, ne var ki Abu Hureyreni "haqq" chixardasiz.

(Ya Rəsulum!) Davudu və Süleymanı da (yad et)! O zaman ki, onlar bir tayfanın qoyunlarının girib xarab etdiyi bir əkin sahəsi haqqında hökm verirdilər və Biz də onların hökmünə şahid idik.
Biz onu (məsələnin hökmünü) dərhal Süleymana anlatdıq. Və onların hər birinə hökm (hikmət, peyğəmbərlik) və elm (şəriəti dərindən bilmək) verdik. Biz dağları və quşları Davudla birlikdə (Allahı) təqdis edib tə'rifləsinlər deyə ona ram etdik. Bunları (sizə təəccüblü görünsə də, lövhi-məhfuzdakı əzəli hökmümüzlə) Biz etmişdik. (Ənbiya 78-79)Bu ayələrin şərhinə baxsaz yəqin ki,sizə çox şey aydın olar.

Heh... Baxdim qardash. Bu mene neyi subut edir? Bu umumiyyetle subutdur?

Аяты: 78-79

وَدَاوُدَ وَسُلَيْمَـانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ ﴿78﴾ فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمانَ وَكُلاًّ ءَاتَيْنَا حُكْماً وَعِلْماً وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُدَ الْجِبَالَ يُسَبّـِحْنَ وَالطَّيْرَ وَكُنَّا فَاعِلِينَ ﴿79﴾

78. И Давиду, и Соломону, когда судили они о поле, куда забрели чужие овцы среди ночи, свидетельствовали Мы в суде их.

79. И ниспослали Мы Соломону понимание этого. И каждому [из них] дали Мы мудрость и знание. Мы подчинили горы и птиц для того, чтобы они славили Нас вместе с Давидом. Мы это сделали.

Комментарий

По поводу истории, упомянутой в этом отрывке, из мусульманских преданий и комментариев известно, что однажды ночью в виноградник забрело стадо овец и уничтожило урожай. Хозяин виноградника пожаловался царю Давиду (ДБМ), и Давид присудил отдать ему все стадо для возмещения ущерба. Но сын царя, Соломон (ДБМ), предложил отцу другое решение: овцы передаются владельцу виноградника, который получает от них доход, а виноградник поступает в распоряжение хозяина стада, с тем чтобы он привел его в порядок. После того как виноградник будет восстановлен, каждый получит свое имущество обратно.[ «Аль-факих», том 3, стр. 57.] Аят гласит:

И Давиду, и Соломону, когда судили они о поле, куда забрели чужие овцы среди ночи, свидетельствовали Мы в суде их

Несомненно, оба пророка стремились компенсировать потерю владельца виноградника, но отец, Давид (ДБМ), считал целесообразным отдать ему овец, а сын, Соломон (ДБМ), – доход от овец. Аллах утверждает:

И ниспослали Мы Соломону понимание этого. И каждому [из них] дали Мы мудрость и знание

Эти слова означают, что хотя Аллах каждому из них даровал мудрость и знание, решение Соломона было более предпочтительным.

Затем Коран указывает еще на одну Божью милость, ниспосланную Давиду:

Мы подчинили горы и птиц для того, чтобы они славили Нас вместе с Давидом

Для Аллаха все это не представляло никакого труда. Он говорит:

Мы это сделали

В одном из хадисов сказано, что когда бы Давид ни начинал читать вслух священную Книгу (Забур), не было камня, горы или птицы, которые не вторили бы ему. (См. комментарии «Сафи» и «Нур ас-сакалейн»). Смысл сказанного состоит в том, что все сущее в мире бытия, включая горы и птиц, наделено своеобразной способностью к восприятию и прославляет Аллаха.

AsSalam Aleykum!

**Burhan** · 13 марта, 2008

Allame.Bilirsiz,mənim mübahisə etməyə nə vaxtım nə də həvəsim var.Bu temada mən yuxarıdakı postlarda öz fikirlərimi və dəlilləri yazmışam.Abu Hureyra(r.a) haqqında geniş və şübhələrə cavab olaraq yazılmış aşağıdakı linki oxumağı sizə məsləhət bilirəm.Orada siz çox suallara cavab t. bilərsiz.

Allah bizə haqqı bilməkdə və onu qəbul etməkdə kömək olsun.

http://www.kerbela.be/8/18.pdf

**al-Fath** · 13 марта, 2008

Allame.Bilirsiz,mənim mübahisə etməyə nə vaxtım nə də həvəsim var.Bu temada mən yuxarıdakı postlarda öz fikirlərimi və dəlilləri yazmışam.Abu Hureyra(r.a) haqqında geniş və şübhələrə cavab olaraq yazılmış aşağıdakı linki oxumağı sizə məsləhət bilirəm.Orada siz çox suallara cavab t. bilərsiz.
Allah bizə haqqı bilməkdə və onu qəbul etməkdə kömək olsun.

http://www.kerbela.be/8/18.pdf

Bu ss;lkaya mən baxtım.

4-cü səhifədə yazılıb:

Ebu Hureyre: "Nebi aleyhisselam bana: 'Sen kimlerdensin?' dedi. 'Devs'tenim' dedim. Dedi ki:

'Devs iзinde hayırlı bir kimse gцrmedim.'"

İbn Kesir, el-Bidaye ve'n-Nihnye, VIII, 103.

Qalanına inşaAllah bu günlərdə cavab verəcəyəm, üzürlü hesab edin işim çoxdur, çatdırmıram.

**ALLAME** · 13 марта, 2008

Allame.Bilirsiz,mənim mübahisə etməyə nə vaxtım nə də həvəsim var.Bu temada mən yuxarıdakı postlarda öz fikirlərimi və dəlilləri yazmışam.Abu Hureyra(r.a) haqqında geniş və şübhələrə cavab olaraq yazılmış aşağıdakı linki oxumağı sizə məsləhət bilirəm.Orada siz çox suallara cavab t. bilərsiz.Allah bizə haqqı bilməkdə və onu qəbul etməkdə kömək olsun.

Ezizim, men hech mubahiseye bashlamamishamda. Sadece sonuncu postda `Kafi`-ye aid suallar yagdirmisiz ve men bu suallara deqiq cavab vermishem. Mence bu Size daha vacibdir, chunki sual veren Sizsiniz, men deyilen. Men bunlarin hamisini vaxt ile arashdirmisham.

Haqqa geldikde ise, Allah Teala butun cemi-muselmanlara haqqi oyrenmeknen yanashi, onu gebul etmeyedi nesib elesin. Amin!

**al-Fath** · 17 марта, 2008

Əzizim siz bəzi şeyləri çaşdırırsız. Mən yenə də sizə deyirəm ki, qarışqanın danışmasına və s. mən inanıram. Mən sizə başqa sual verdim, siz isə onun əsas son hissəsini silib əvvəlinə cavab verirsiz. Belə etməyin! Sualımı təkrarlayıram, siz də fikrinizi cəmləyin və onu başa düşməyə çalışın:
Bu hədislərin yeganə ravisi Əbu Hüreyrədir. Belə çıxır ki, peyğəmbər bu hədisləri yalnız Əbu Hüreyrə üçün danışıb, o da peyğəmbərin vəfatından sonra bunları camaata çatdırıb. Çünki ondan başqa bu hədisləri nəql edən yoxdur. Bunu bizə başa salın, bu necə ola bilər ki, Əbu Hüreyrədən başqa onları heç kəs eşidim nəql etməsin?

Mən sizə bunun cavabını əvvəki postlarda vermişdim.Siz bu hədislərə irad tutursunuzsa,ondan da daha inanılmayan kimi görsənən digər hadisələr Guranda nəgl olunmuşdur.

Mən təkrar etmək istəmirəm,amma gərək bir də geyd edəm ki,hədisi çox rəvayət edən səhabələrə baxdıga görürük ki,onların hamısı 60 ildən çox ömür yaşayan insanlar olublar.Aişə,Ənəs,Abu Said əl Xudri,İbn Ömər,İbn Abbas(r.a) və s.belələrindən idilər.

Digər tərəfdən,mən sizə əvvəlki postlarda dəlillər gətirdim ki,Abu Hureyra(r.a) digər səhabələrdən də hədis rəvayət etmişdir.Həmçinin ondan da xeyli sayda rəvayət edən səhabə və tabiinlər olmuşdur.

Siz yəgin ki,Əhəd hədislərin nə oldugunu bilirsiz.Ola bilər ki,hədis məşhur olsun,amma bu hədis sonrakı nəsillərə bir məşhur səhabənin adı ilə çatdırılsın.Bunda gəribə heçnə yoxdur.Bu baradə düşünməyə dəyər.

Yox, siz mənə bunun cavabını verməmisiz, və yenə də vermədiz. Siz deyirsiz ki, bucür inanılmaz hadisələr quranda da var, missal üçün Süleyman peyğəmbərin qarışqa ilə danışması, Allahın insanları meymuna döndərməsi və s. Mən isə sizdən tamam başqa şeyi soruşuram. Mən sizdən bu rəvayətlərin səhihliyini, bu əhvalatların mümkünlüyünü soruşmuram. Mən sizdən bu rəvayətlərin necə yalnız Əbu Hüreyrənin nəql etdiyini soruşuram, belə çıxır ki, bunları peyğəmbər yalnız ona danışıb!?

Həmçinin o olmadığı yerdən necə xəbər verir?

Məsələ bundadır ki, Peyğəmbər namazlardan sonra ümmətinə keçmiş peyğəmbərlər və onların həyatları haqda nağıl yox, həqiqəti danışırdı. O öz xütbələrində o peyğəmbərlərdən və ümmətlərdən öz ümmətinə xəbər verirdi ki, səhabələr onların işlərindən, həyatlarından məlumatlanıb bu əhvalatlardan ibrət alsınlar. Amma Əbu Hüreyrənin söylədiyi rəvayətlərdən nə ibrət almaq olar?

Əbu Hüreyrədən deyilir: “İsrail övladları çimərkən tamamilə soyunar və fitədən istifadə etməzdilər. Onlar (çimərkən) bir-birlərinin övrətinə baxdıqları üçün Musa (ə) daim onlardan uzaqda çimərdi. Günlərin biri o su kənarına gəlib çimmək istədi. Yəhudilər onu uzaqdan görüb dedilər: And olsun Allaha, bu kişinin övərtində (xayalarında) mütləq bir eyb (şiş) vardır, yoxsa o bizdən uzaqda çimməzdi! Musa (ə) paltarlarını soyunub bir daşın üzərinə qoydu. Elə suya girmək istəyirdi ki, daş hərəkətə gəlib qaçmağa başladı. Daş qaçır, Musa (ə) da onu təqib edirdi. Bəni İsrail Musa(ə)-ın övrətinə baxıb deyirdilər: Allah bilir ki, biz onda heç bir eyb görmədik. O, tamamilə sağlamdır. Daş onların yanına çatıb dayandı. Musa (ə) paltarlarını geyinib daşı qəzəblə vurmağa başladı”. Əbu Hüreyrə sonra deyir: And olsun Allaha ki, daş yeddi və ya səkkiz yerə bölündü.

Mən əminəm ki, siz deyəcəksiz ki, daşın qaçması İlahi bir möcüzədir! O (Allah-təala) Musanın sağlam olmasını sübut etmək istəyirdi, ona görə də daşa qaçmağı əmr etdi.

Mən daşın hərəkət etməsinin mümkünlüyünü inkar etmirəm, Allah hər şeyə qadirdir! Amma belə bir hadisə yalnız mühüm işlərin sübuta yetməsi üçün baş verə bilərdi. Məsələn: Günlərin biri Məkkə müşrikləri Həzrəti Məhəmməd(s)-in yanına gəlib ondan bir möcüzə (xurma ağacını hərəkətə gətirməsini) göstərməsini istədilər. (Onlar Həzrəti Məhəmməd(s)-dən həqiqi peyğəmbər olduğuna dair tutarlı bir dəlil istəyirdilər.) Həzrəti Məhəmməd (s) ağaca hərəkət etməyi əmr etdi və ağac Allahın izni ilə yerindən çıxıb onlara tərəf yaxınlaşdı!

Həzrəti Musa (ə) çimdiyi vaxt necə, hər hansı bir möcüzəyə ehtiyac duyulurdumu? Onun peyğəmbərliyinə Bəni İsrail camaatı şəhadət vermiş və ondan kimsə möcüzə tələb etmirdi. Onlar sadəcə onun övrətinə baxmaq istəyirdilər ki, görsünlər ki, o sağlamdır ya yox. Əvvəla onlar bunu başqa yollarlarla da öyrənə bilərdilər.

İnsanın bədənində eyb və nöqsanın olması isə adi bir haldır və bu nöqsanlar peyğəmbərə heç bir xələl gətirə bilməz.

Musa insanlardan ayrı çimirdi ki, onun övrətini görməsinlər, amma daşın qaçmasını görərkən hər şeyi yadından çıxardıb o daşın dalıyca qaçmağa başlayır, hələ bu azmış kimi, ona çatarkən taxta ilə çansız daşa möhkəm zərbələr də yetirir. Bu nə qədər də gülüncdür!

Bu hədisə başqa bir iradım budur ki, Əbu Hüreyrədən başqa bu hədis (Bəni İsrail camaatı haqqında) heç bir mühəddis və ravi tərəfindən nəql olunmamışdır.

Digər bir hədisdə də deyilir:

“Qoyunlarını otaran bir şəxs birdən onun qoyunlarından birini canavarın .rdığını görür. Tələm-tələsik canavarın ardınca düşür. Canavarı yorulunca qovub qoyunu ondan ala bilir. Birdən canavar dilə gəlib deyir: “Onu mənim əlimdən aldın, amma bil ki, onları bu otlaqda məndən savayı kimsə otarmayırdı.” Camaat heyrətə gələrək dedilər: Sübhanəllah! Canavar da danışarmı?! Peyğəmbər (s) sonra dedi: Mən, Ömər və Əbu Bəkr belə bir əhvalatın baş verməsinə inanırıq.”

Bir qədər əvvəl qeyd etdim ki, heyvanların danışması, cansız cisimlərin hərəkət etməsi və s. kimi qeyri-adi təbii hadisələr yalnız zəruri məsələlərin isbatında (məsələn insanlar peyğəmbərlərdən möcüzə istədikləri zaman) belə qeyri-adi işlər baş verə bilər. Yəni insanlara həm Allahın qüdrət və əzəməti, həm də peyğəmbərlərin həqqaniyyəti (Allah-təala tərəfindən göndərildiklərinin həqiqət olduğu) sabit olar. Amma yersiz və heç bir səbəb olmadan canavarın və ya inəyin (bu hədisdə mövcuddur) dil açıb danışması qeyri-mümkündür.

Siz mən dediyimə yox, özünüz fikirləşdiyinizə cavab verirsiz. Mən sizə Müslümdə olan hədisi yazdım və onu sübut kimi göstərdim. Baxın bu hədisi:
Müslim'de geçen diğer bir rivayette, Hz. Aişe namazı bitirdikten sonra yanında bulunan Urve'ye: "Bana biraz önce söylediklerini işitmiyor musun! Nebi aleyhisselam konuşurken bir kimsenin sayabileceği şekilde konuşurdu." demiştir.

Siz bu hədisdən görmürsüz ki, Aişə etiraz edir? O namazını qılıb qurtarandan sonar Ürvəyə deyir ki, mənə bir az öncə dediklərini eşitmədin! Peyğəmbər danışarkən kimsənin saya biləcəyi qədər danışardı.

Siz hər dəfə bu misalı gətirib,sonra izah verirsiz.Hədisdən açiq-aşkar görünür ki,Aişə(r.a)-nin etirazı onun məhz bu hədisin deyilməsi tərzinə idi.Bu onu göstərir ki,Səhabələr nəinki,hədislərin səhihliyinə,hətta deyilmə tərzlərinə də diqqət edərdilər.Bu arqument də sizin xeyrinizə deyil.Bu baradə mən sizə əvvəllər yazmışam.

Əgər danışıq tərzi olsaydı, onda Aişə eşidə və ya başa düşəcəyi tərzdə danış deyərdi. Amma o saya biləcəyi gədər deyir, aydındır ki, söhbət miqdardan gedir. Deməli Əbu Hüreyrə həddindən artıq çox hədis danışırdı ki, onu heç saya da bilmirdilər. Yani Aişə deyir ki, Peyğəmbər heç bu qədər hədis danışmayıb.

Xahiş edirəm mənim üçün bu ifadənin mənasını yazın, əsas isə o qeyd etdiyim sözün:

Nebi aleyhisselam konuşurken bir kimsenin sayabileceği şekilde konuşurdu

Bunun ardıyca isə #24 postda yazdığım və sizin ona cavab vermədiyiniz mətni yenidən nəzərinizə çatdırmaq istəyirəm:

Bəs bu hədisin ardıyca gələn hədisə fikir verməmisiz (Siz fikir verə bilməzdiz, çünki bunu Siz yox, Sizin alimləriniz yazır, Siz isə sadəcə onların saytından bunu kopya edib bizə sübut kimi təqdim edirsiz!)?

Book 31, Number 6084:

This hadith has been transmitted on the authority of Abu Huraira but with the variation that the hadith transmitted on the authority of Malik conclude with the words of Abu Huraira and there is no mention of a transmission of these from Allah's Apostle (may peace be upon him) : "who spreads his cloth," to the end.

Bu hədisi (Book 031, Number 6083) Əbu Hüreyrə danışmışdır. Amma Malik öz vaxtında deyir: Bu hədisi biz Əbu Hüreyrədən eşitdik, amma Peyğəmbərin belə dediyinə “o kəsdir ki, mənim hədislərimi yayır” heç bir sübut t. bilmədik.

Gördüyünüz kimi Əbu Hüreyrənin vaxtında yaşayan səhabələr ona inanmır, onun sözlərini qəbul etmir və bunu Müslüm də öz Səhihində təsdiq edir.

Ay qardaş, əbu Hüreyrə peyğəmbərdən sonra lap min il də yaşaya bilər, amma peyğəmbərdən sonra axı ondan hədis eşidə bilməzdi. O peyğəmbərlə birgə cəmi üç il olub və cəmi üç il ondan hədis eşidib yadında saxlayıb və sonra lap min il ərzində o hədisləri camaata danışıb. Mən də deyirəm ki, nəzərə alsaq ki, o peyğəmbərlə cəmi üç il olub, deməli o gündə peyğəmbərdən 5 hədis eşidib yadında saxlayıb.

Abu Hureyra(r.a)-nın yaddaşının və hafizəsinin qüvvətli olması öz dövründə də məşhur idi. Bunda qəribə nəsə var məgər,bəs siz niyə görə başgalarının 2-3 ilə Quran hafizi olmalarına təəcüb etmirsiz?Mən sizə dəfələrlə demişəm ki,Abu Hureyra(r.a) başqalarından da hədis rəvayəti etmişdir.Onun çox rəvayət etməsinin ən başlıca səbəbləri onun hafizəsi və uzun ömürlüyü idi.

Yaxşı da qardaş. Gəlin uşaqlıq etməyək. Çox rəvayət etmək üçün çox yaşamaq yox, peyğəmbərin yanında çox olmaq lazim idi. Onun zövcəsi Aişə, hansı ki, gecə və gündüz onunla olub cəmi 1000 hədis nəql edir, amma Əbu Hüreyrə 5700 hədis (bu Aişə, Əbu Bəkr, Ömər, Osman və Əlinin birgə nəql etdiklərindən də çoxdur).

Ayişə Əbu Hüreyrənin söylədiyi hədisi eşitdi onu yanına çağırıb dedi: Peyğəmbər(s)-dən söylədiyin bu hədislər nədir? Olmaya Peyğəmbər(s)-dən bizim eşitdiklərimizdən başqa bir şey eşitmisən?! Ya bizim gördüyümüzdən əlavə bir şey görmüsən?!

Əbu Hüreyrə ona dedi: Anacan, güzgü və sürmə qabı səni ona diqqət etməkdən yayındırıb (Hakim onu “Müstədrək”də düzgün hesab edib (3-cü cild, səh.509.)).

Siz yenə də söz güləşdirirsiz. Mənim yazdıqlarım bir qırağa, siz öz bildiyinizi deyirsiz.

Əbu Hüreyrənin bütün fəzilətlərini, hafizəsinin güclü olması və s. məlumatların hamısını hələ Əbu Hüreyrə özü verib. Mən sizə onun özünün dediyi: Məsələ bundadır ki, mən həmişə Peyğəmbərə yaxın olmağa çalışmışam, buna görə qarnımın dolu olmasından da razı olmuşam. yaziram, siz isə deyirsiz ki, yox ee, o elm öyrənmək üçün peyğəmbərin dalınca gəzirdi. Siz onun sözlərinə və fikirlərinə düzəliş verirsiz?

Əbu Hüreyrənin dediyinə görə Peyğəmbər bir kişinin quran ayəsini oxuduğunu eşidir və deyir ki, Allah o kişiyə kömək olsun, lap bu ayə yadımdan çıxmışdı;

Peyğəmbərin yadından çıxır dörd rükətli namazın yerinə iki rükətli namaz qılır;

amma Əbu Hüreyrə heç nəyi yadından çıxarmır, çünki yaddaşı pis olan peyğəmbər bu haqda onun üçün dua etmişdir?!

Özüdə necə dua!? Duanı Əbu Hüreyrənin cırıq köynəyinə oxuyur və o bu köynəyi geyinəndən sonar daha heç nəyi yaddan çıxarmır. Belə olsaydı, gərək o bu köynəyi ömrünün axırına kimi geyinəydi. Həmçinin çox maraqlıdır ki, peyğəmbər çıxıb deyir ki, köynəklərinizi yerə sərin, amma Əbu Hüreyrədən başqa bunu heç kəs etmir. Və ən təəccüblüsü də budur ki, bu rəvayəti də bizə yalnız Əbu Hüreyrə çatdırıb. Bəs digər Süffə əhli nə ilə məşğul idilər ki, nə peyğəmbərin sözünə qulaq asmırdılar, nə də ondan hədis danışmırdılar?

Əbu Hüreyrənin dediyinə görə o yoxsul idi və onun bir cırıq, yalnız övrətini örtən bir paltarı var idi. İndi siz mənə başa salın görək, Əbu Hüreyrə paltarını yerə salmışdırsa, deməli o peyğəmbərin hüzurunda çılpaq oturmuşdu?

Войти

Ebu Hureyre

Recommended Posts

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах

Ссылка на комментарий

Поделиться на других сайтах