al-Fath

Şəhid Allah yolunda öldürülənə deyilir. Siz əvvəla öyrənin onlar necə və nə üstündə öldürülüblər, sonra yazın! İmam Hüseyni yad etmək peyğəmbərin əmridir!

Ətraflı verə bilməyəcəyəm, bu çox uzun olar, yaxşı olar ki, bu haqda kitablardan oxuyasız. Qısa olaraq deyim ki, xəvariclər Müaviyyə və Əmr Asıs hiyləsi həticəsində Əlinin (ə) ordusundan ayrılan və özlərindən başqa hamını kafir sayan kəslərdir. Onların əsas ğqidəsi yalnız Quranla hökm etməkdir. Onlar bütpərəstlərə aid olan ayələri müsəlmanlara şamil edib onları qətlə yetirirdilər. Gələcəkdə onların yolunu Əbdül Vəhhab davam etdi.

Sidiyin pak oldugunu, destamazi pozmadigini deyirsense , daha sene sozum yoxdu. O neinki bizde , butun agil sahiblerinde necis sayilir. Sen deyen hedise ise deve sidiyinin heqiqeten de shefaya vasite olma gucu vardir. Yoxsa bu hedis, sidiyin pak bir shey olduguna delalet etmez. Mən sidiyin pak olduğunu demək istəmirdim, mən Sizə bu barədə olan öz hədisinizi göstərmək istədim. Siz sidiyi içib bu cür malicə edirsizsə öz işinizdir, daha bunun pak olduğunu bizim adımızdan deməyin. Siz deyirsiz ki, sidik murdardım, amma dəvənin sidiyi pak? Deyirsiz axı onu malicə üçün içmək olar! Məgər dəvənin anatomiya və fiziologiyası başqa çanlılardan belə fərqlənir ki, onun sidiyi pak olur? Sahih Bukhari Vol 4, Book 52. Fighting For The Cause Of Allah (Jihaad). Hadith 288. Narrated By Said bin Jubair : Ibn 'Abbas said, "Thursday! What (great thing) took place on Thursday!" Then he started weeping till his tears wetted the gravels of the ground. Then he said, "On Thursday the illness of Allah's Apostle was aggravated and he said, "Fetch me writing materials so that I may have something written to you after which you will never go astray." The people (present there) differed in this matter and people should not differ before a prophet. They said, "Allah's Apostle is seriously sick.' The Prophet said, "Let me alone, as the state in which I am now, is better than what you are calling me for." The Prophet on his death-bed, gave three orders saying, "Expel the pagans from the Arabian Peninsula, respect and give gifts to the foreign delegates as you have seen me dealing with them." I forgot the third (order)" (Ya'qub bin Muhammad said, "I asked Al-Mughira bin 'Abdur-Rahman about the Arabian Peninsula and he said, 'It comprises Mecca, Medina, Al-Yama-ma and Yemen." Ya'qub added, "And Al-Arj, the beginning of Tihama.") Sahih Bukhari Vol 4, Book 53. One-fifth Of Booty To The Cause Of Allah (Khumus). Hadith 393. Narrated By Said bin Jubair : That he heard Ibn 'Abbas saying, "Thursday! And you know not what Thursday is? After that Ibn 'Abbas wept till the stones on the ground were soaked with his tears. On that I asked Ibn 'Abbas, "What is (about) Thursday?" He said, "When the condition (i.e. health) of Allah's Apostle deteriorated, he said, 'Bring me a bone of scapula, so that I may write something for you after which you will never go astray. 'The people differed in their opinions although it was improper to differ in front of a prophet, They said, 'What is wrong with him? Do you think he is delirious? Ask him (to understand). The Prophet replied, 'Leave me as I am in a better state than what you are asking me to do.' Then the Prophet ordered them to do three things saying, 'Turn out all the pagans from the Arabian Peninsula, show respect to all foreign delegates by giving them gifts as I used to do.' " The sub-narrator added, "The third order was something beneficial which either Ibn 'Abbas did not mention or he mentioned but I forgot.' İbn Abbas cümə axşamı gününün fəlakəti haqda danışarkən deyir: Peyğəmbər vəsiyyət yazmaq üçün kağız və qələm istədi, amma Ömər onları gətirməyə qoymadı və dedi: Peyğəmbər sayığlayır! Bizə Quran da bəsdir. Camaatın bir hissəsi peyğəmbərin tərəfini tutaraq dedilər ki, qoy kağızı gətirsinlər, bəziləri isə Ömərin tərəfini saxlayaraq onun sözlərini təkrar etdilər. Bunun görən Peyğəmbər onlara qışqıraraq otağəndan qovdu. Gördüyünüz kimi ümməti birinci ayıran və həmçinin yuxarıda qeyd etdiyim kimi quranın təhrif olunmasını deyən Ömər olub! İndi Sizin dediyinizi qəbul etsək o zındığdır?!

O alimler hadis alimi olsa bele Shielerin eqide esaslarina yeqin ki beleddirler ve eyni eqideni bolushurler.Menim genish suretde arashdirma imkanim yoxdu , ona gore de bu ishi imkan dairesinde siz edin ve bu foruma yerleshdirin. Mən belə başa düşdüm ki, Siz iddia etdiyiniz iradlardan özünüz tam əmin deyilsiz. Yaxşı olardı ki, əvvəlcə o hədislərin səhihliyini yoxlayıb, sonar biyə yazaydız. Nəzərinizə çatdırım ki, adlarını çəkdiyiniz alimlər axbəridirlər (ümid edirəm ki, Siz bilirsiz bu nədir), onlar sadəcə eşitdikləri hədisləri qeyd edirdilər ki, üsul alimləri onları araşdıra bilsin. Şiənin heç bir səhih kitabı yoxdur, o kitablarda əksər hədislər batildir. Bu kitabları heç vaxt və heç kəs (hətta onları yazanlar) səhih kimi qəbul etməyiblər. İmam Xomeyni deyir: Əxbariyunların fikirləri batildir (onlar bütün hədisləri olduğu kimi qəbul edirdilər). Quranda hərflərin və ya bəzi sözlərin olmaması (itməsi) haqda olan hədislər qəbuledilməzdi, çünki onlar hamısı zəif və batildir hədislərə arxalanır (“Təhzid al üsul” ayətolla Xomeyni cild 2 səh 156). Keçək ümmül möminin Aişəyə: Salman Ruşdi (lənətullah) 80-ci illərdə yazdığı kitabında Aişəni zinakar adlandırmışdır və bu günə qədər də heç bir sünni, sələfi və s. heç birinizdən bir səs də çıxmadı. Sizin ananızı söyüblər amma Siz ağzınıza su alıb oturmusuz. Yeganə ona qarşı çıxan və Salman Ruşdiyə ölüm hokum verəm (başıha 3 mln dollar qoyub) imam Xomeyni oldu, və onun bu fətvası bu günə qədər qüvvədədir. Amma Siz ananızı nəyinki müdafiə etmədiz, hətta onu müdafiə edən Xomeynini söyüb bu şəri onun boynuna atırsız! Alimin yazdiqlarini yaxin vaxtlarda movzuya yazaram. Tehrif barede choxl hedisler getirib. O hedisleri Imamlardan neql etdiyine gore ve qurani da imamlarin tefsirine esasen anladigina gore, dolayisi ile bunlar arasinda ziddiyet ola bilmez. Yeqin ki, anladin ne demek istediyimi... Bir de ki, o duada lenet oxunan butlerden qesd - Abu Bakr ve Omerdir. Bunlara but deyen adamin islamina yox kufrune hokm vermek daha uygundur. Əzizim hansı imamlardan? Kuleyni amamları görməyib. O hədisləri insanlardan yığırdı, heç olmasa Kafini açıb kitabın girişini oxuyun, görün Kuleyni özü bu kitabı haqda nə yazır. Həmçinin, Kafidə 16000 artıq hədis var. Üsul alimlərinə görə Kafidə cəmi 5000-ə yaxın səhih hədis var. Kuleynin özü kitaabın əvvəlində qeyd edir ki, bu hədisləri Quran ilə tutuşdurun, əgər Qurana zidd olsa rədd eidn. Həmçinin o heç yerdə heç bir hədisin səhih olduğunu iddia etmir. Gördüyünüz kimi heç kitabln da adı səhih deyil. Kuleyninin Usul əl-Kafi kitabında I kateqoriya hədislər – səhih 5 072 II kateqoriya hədislər – Həsən 144 III kateqoriya hədislər – Muvassaq 178 IV kateqoriya hədislər – Qavi 302 V kateqoriya hədislər – zəif 9 484 "" (dirnaq) ichinde yazilanlar Imaminizin sozleridir. Son cumle ise menim. Al-fath! Aydındır. Mən Sizə cavab verərəm, amma gərək mətni tam oxuyum. Xahiş edirəm, əgər kitabdan yazmısızsa o kitabın skanını qoyun bura, əgər internetdən götürmüsüzsə dəqiq adresi yazın, mən oxuyub Sizə cavab verərəm. Mən Sizə birdə deyirəm, burda insanların çoxu Sizin özünüzü kafir sayır, amma bunu Sizə yazmır. Siz kimisə kafir sayırsızsa onu ürəyinizdə saxlayın, çünki o insanlar özlərini kafir saymır və bu söz onlara toxunur, xoşlarına gəlmir! Cumleye bir az da fikir verseniz anlayarsinizi, Allah istese. "Fatimyye sehifeleri" sozunu mene anlat... Fatimənin səhifələri ola bilməz? Mən bilirəm Siz nə fikirləşirsiz və mən Sizə əvvəlcədən yazmışdım ki, Fatimədə olan Quran deyil və bunu heç kəs də iddia etmir. Bunu sadəcə əhli-sünnət alimləri şiənin ayağına yazmaq istəyirlər.

Bu haqda onu deye bilerem ki, quranin tehrif edilmesi barede bir dene de sehih hedis bize chatmayib. Varsa isbat ele. Dediyin kitablarda o metnlerde hedsi ola biler, amma bu o demek deyil ki, o hedis sehihdir ve onu yazan ona inanmishdir. Onu Siz deyirsiz, amma bu hədis səhihdir, onu hətta Buxari qeyd edib: (ümid edirəm ki, Siz ingilis ya rus dilini bilirsiz) http://hadith.worldofislam.info/index.php?...bukhari/book_82 Sahih Bukhari Volume 8, Book 82, Number 817: Narrated Ibn 'Abbas: I used to teach (the Qur'an to) some people of the Muhajirln (emigrants), among whom there was 'Abdur Rahman bin 'Auf. While I was in his house at Mina, and he was with 'Umar bin Al-Khattab during 'Umar's last Hajj, Abdur-Rahman came to me and said, "Would that you had seen the man who came today to the Chief of the Believers ('Umar), saying, 'O Chief of the Believers! What do you think about so-and-so who says, 'If 'Umar should die, I will give the pledge of allegiance to such-and-such person, as by Allah, the pledge of allegiance to Abu Bakr was nothing but a prompt sudden action which got established afterwards.' 'Umar became angry and then said, 'Allah willing, I will stand before the people tonight and warn them against those people who want to deprive the others of their rights (the question of rulership)." 'Abdur-Rahman said, "I said, 'O Chief of the believers! Do not do that, for the season of Hajj gathers the riff-raff and the rubble, and it will be they who will gather around you when you stand to address the people. And I am afraid that you will get up and say something, and some people will spread your statement and may not say what you have actually said and may not understand its meaning, and may interpret it incorrectly, so you should wait till you reach Medina, as it is the place of emigration and the place of Prophet's Traditions, and there you can come in touch with the learned and noble people, and tell them your ideas with confidence; and the learned people will understand your statement and put it in its proper place.' On that, 'Umar said, 'By Allah! Allah willing, I will do this in the first speech I will deliver before the people in Medina." Ibn Abbas added: We reached Medina by the end of the month of Dhul-Hijja, and when it was Friday, we went quickly (to the mosque) as soon as the sun had declined, and I saw Sa'id bin Zaid bin 'Amr bin Nufail sitting at the corner of the pulpit, and I too sat close to him so that my knee was touching his knee, and after a short while 'Umar bin Al-Khattab came out, and when I saw him coming towards us, I said to Said bin Zaid bin 'Amr bin Nufail "Today 'Umar will say such a thing as he has never said since he was chosen as Caliph." Said denied my statement with astonishment and said, "What thing do you expect 'Umar to say the like of which he has never said before?" In the meantime, 'Umar sat on the pulpit and when the callmakers for the prayer had finished their call, 'Umar stood up, and having glorified and praised Allah as He deserved, he said, "Now then, I am going to tell you something which (Allah) has written for me to say. I do not know; perhaps it portends my death, so whoever understands and remembers it, must narrate it to the others wherever his mount takes him, but if somebody is afraid that he does not understand it, then it is unlawful for him to tell lies about me. Allah sent Muhammad with the Truth and revealed the Holy Book to him, and among what Allah revealed, was the Verse of the Rajam (the stoning of married person (male & female) who commits illegal sexual intercourse, and we did recite this Verse and understood and memorized it. Allah's Apostle did carry out the punishment of stoning and so did we after him. I am afraid that after a long time has passed, somebody will say, 'By Allah, we do not find the Verse of the Rajam in Allah's Book,' and thus they will go astray by leaving an obligation which Allah has revealed. And the punishment of the Rajam is to be inflicted to any married person (male & female), who commits illegal sexual intercourse, if the required evidence is available or there is conception or confession. And then we used to recite among the Verses in Allah's Book: 'O people! Do not claim to be the offspring of other than your fathers, as it is disbelief (unthankfulness) on your part that you claim to be the offspring of other than your real father.' Then Allah's Apostle said, 'Do not praise me excessively as Jesus, son of Marry was praised, but call me Allah's Slave and His Apostles.' (O people!) I have been informed that a speaker amongst you says, 'By Allah, if 'Umar should die, I will give the pledge of allegiance to such-and-such person.' One should not deceive oneself by saying that the pledge of allegiance given to Abu Bakr was given suddenly and it was successful. No doubt, it was like that, but Allah saved (the people) from its evil, and there is none among you who has the qualities of Abu Bakr. Remember that whoever gives the pledge of allegiance to anybody among you without consulting the other Muslims, neither that person, nor the person to whom the pledge of allegiance was given, are to be supported, lest they both should be killed. And no doubt after the death of the Prophet we were informed that the Ansar disagreed with us and gathered in the shed of Bani Sa'da. 'Ali and Zubair and whoever was with them, opposed us, while the emigrants gathered with Abu Bakr. I said to Abu Bakr, 'Let's go to these Ansari brothers of ours.' So we set out seeking them, and when we approached them, two pious men of theirs met us and informed us of the final decision of the Ansar, and said, 'O group of Muhajirin (emigrants) ! Where are you going?' We replied, 'We are going to these Ansari brothers of ours.' They said to us, 'You shouldn't go near them. Carry out whatever we have already decided.' I said, 'By Allah, we will go to them.' And so we proceeded until we reached them at the shed of Bani Sa'da. Behold! There was a man sitting amongst them and wrapped in something. I asked, 'Who is that man?' They said, 'He is Sa'd bin 'Ubada.' I asked, 'What is wrong with him?' They said, 'He is sick.' After we sat for a while, the Ansar's speaker said, 'None has the right to be worshipped but Allah,' and praising Allah as He deserved, he added, 'To proceed, we are Allah's Ansar (helpers) and the majority of the Muslim army, while you, the emigrants, are a small group and some people among you came with the intention of preventing us from practicing this matter (of caliphate) and depriving us of it.' When the speaker had finished, I intended to speak as I had prepared a speech which I liked and which I wanted to deliver in the presence of Abu Bakr, and I used to avoid provoking him. So, when I wanted to speak, Abu Bakr said, 'Wait a while.' I disliked to make him angry. So Abu Bakr himself gave a speech, and he was wiser and more patient than I. By Allah, he never missed a sentence that I liked in my own prepared speech, but he said the like of it or better than it spontaneously. After a pause he said, 'O Ansar! You deserve all (the qualities that you have attributed to yourselves, but this question (of Caliphate) is only for the Quraish as they are the best of the Arabs as regards descent and home, and I am pleased to suggest that you choose either of these two men, so take the oath of allegiance to either of them as you wish. And then Abu Bakr held my hand and Abu Ubada bin Abdullah's hand who was sitting amongst us. I hated nothing of what he had said except that proposal, for by Allah, I would rather have my neck chopped off as expiator for a sin than become the ruler of a nation, one of whose members is Abu Bakr, unless at the time of my death my own-self suggests something I don't feel at present.' And then one of the Ansar said, 'I am the pillar on which the camel with a skin disease (eczema) rubs itself to satisfy the itching (i.e., I am a noble), and I am as a high class palm tree! O Quraish. There should be one ruler from us and one from you.' Then there was a hue and cry among the gathering and their voices rose so that I was afraid there might be great disagreement, so I said, 'O Abu Bakr! Hold your hand out.' He held his hand out and I pledged allegiance to him, and then all the emigrants gave the Pledge of allegiance and so did the Ansar afterwards. And so we became victorious over Sa'd bin Ubada (whom Al-Ansar wanted to make a ruler). One of the Ansar said, 'You have killed Sa'd bin Ubada.' I replied, 'Allah has killed Sa'd bin Ubada.' Umar added, "By Allah, .rt from the great tragedy that had happened to us (i.e. the death of the Prophet), there was no greater problem than the allegiance pledged to Abu Bakr because we were afraid that if we left the people, they might give the Pledge of allegiance after us to one of their men, in which case we would have given them our consent for something against our real wish, or would have opposed them and caused great trouble. So if any person gives the Pledge of allegiance to somebody (to become a Caliph) without consulting the other Muslims, then the one he has selected should not be granted allegiance, lest both of them should be killed." Том 8, Книга 82, Номер 817: Поистине Аллах послал Mухаммада с правдой, и показал к нему Книгу. Одним из откровений, которые пришедших к нему был аят о забрасывании камнями. Мы читали это и понимали. Посланник Бога забрасывал камнями и мы забрасывали камнями после него. Я обеспокоен, что по прошествию времени , кто - то может сказать, ' Ей-Богу, мы не находим аят о забрасывании камнями в Книге Бога; ' таким образом, Мусульмане отклонятся, пренебрегая приказом ниспосланным Всевышним. Забрасывание камнями находится в Книге Бога. Это - правильное наказание человека, который совершает прелюбодеяние, если требуемые свидетели доступны, или имелась беременность без брака, или прелюбодеяние признано.

Razıyam qardaş! Onu da deyim ki, biz yas saxlamırıq, biz bunun yaddan çıxmaması üçün yad edirik, o günün halını canlandırmaq istəyirik ki, insanlar bunu tam dərk edə bilsinlər.

əvvəldən xəvaric olub, sonra sələfi, sonra vəhhabi, sonra yenə də sələfi olub Siz Aişəyə, təlhəyə, Zubeyrə, Muaviyyəyə rafizi deyirsiz?

Abbad təhqirə yol verdiyinizə görə reytinqinizi 20% artırıram http://forum.bakililar.az/index.php?s=&amp...t&p=1632839

Adlarını çəkdiyiniz kəslər əqidə alimləri deyil, onlar hədis toplayandırlar. Nə bilirsizsə yazın, amma əvvəlcədən səhihliyini yoxlayın ki, sonra biyabır olmayasız. Biz hələ alimlərimizin əqidəsindəyik. en-Nuri El-Tabersi konkret nə yazır? Kuleyni Kafinin əvvəlində deyib ki, bu hədisləri Quran ilə tutuşdurun, əgər o Quranın təhrifinə inanırdısa onda hədisləri niyə onunla tutuşdurmağı buyurub. Kuleyni Kafidə yazır: imam Sadiq deyir: Qurana zidd olan hər bir söz yalandır. (Kafi cild 1 “Fadl əl-ilm”) Bu təfsirlərdə konkret nə yazılıb? Bütlərə lənət etmək olmaz? Mən başa düşmədim harda Sizin sözlərinizdi, harda Xomeyninin (ra). Siz birinci postda yazmısız: Amma son derece xahish edirem bosh-bosh, ve elmi esaslara dayanmayan sozler yazmayin. Alimlere istinaden yazin. Ve bir de kiminse shielere nifreti varsa onu burda chirkin ve edebsiz formada bidirmek yeri deyil. Amma burda öz dediyinizə zidd yazırsız. Təhqirə görə 20% reytinqinizi artırıram. Və..... burda nə var ki? Molla Zeynalı tanımıram, kitabın skanını göstərə bilərsiz? Sahih Buhari - Volumn 001, Book 004, Hadith Number 234. ----------------------------------------- Narated By Abu Qilaba : Anas said, "Some people of 'Ukl or 'Uraina tribe came to Medina and its climate did not suit them. So the Prophet ordered them to go to the herd of (Milch) camels and to drink their milk and urine (as a medicine). So they went as directed and after they became healthy, they killed the shepherd of the Prophet and drove away all the camels. The news reached the Prophet early in the morning and he sent (men) in their pursuit and they were captured and brought at noon. He then ordered to cut their hands and feet (and it was done), and their eyes were branded with heated pieces of iron, They were put in 'Al-Harra' and when they asked for water, no water was given to them." Abu Qilaba said, "Those people committed theft and murder, became infidels after embracing Islam and fought against Allah and His Apostle." Hədisdə deyilir ki, peyğəmbərin yanına Mədinəyə gələn Ukl və Urayna qəbilələrinin adamlarına o dəvənin südünü və sidiyini dərman kimi içmələrini buyurdu. http://hadith.worldofislam.info/index.php?...bukhari/book_04 deyirsiz ki, sidik Sizdə nəcis sayılır? Quranın təhrifi haqda Aişə deyir: Rəcm və Riza Kəbir ayələri nazil olanda olar bir kağız üzərinə yazılmışdıral və mən o kağızı yastığımın altında saxlayırdım. Mühəmməd (s) rəhmətə getdikdən sonra onu keçi yedi, bu vaxt biz matəmdə idik. Sünnən ibn Macə cold 2 səh 39 (Karaçi çapı) Əhmədin Müsnədi cild 6 səh. 269 (Beyrut çapı) Tavil Müxtəlif əl-Hədis səh. 310 (Beyrut çapı) Syüti Aişədən nəql edir: Peyğəmbər sağ olduğu vaxt Əzhab surəsində 200 ayə var idi. Ösman Quranı yığdıqdan sonra biz orda indiki Quranda olan qədər ayə gördük Təfsir Dürr Məhsur cild 5 səh 180, Əl İtqan cild 2 səh 25 Həzrət Ömər Səqifədə dedi ki, Quran 1.027.000 hərifdir. Təfsir Əl İtqan Əs Syüti səh 88 Nəzərinizə çatdıraq ki, indiki Quranda 267.033 hərif var. Ömərin araşdırmasına görə Quran 90 hissədən ibarət olmalı idi. Bu haqda hədis çoxdur, hələlik bunları yazdım. Bunlar haqda nə deyə bilərsiz?

Ay Əbu Hüreyrənin ayağının tozu, gözü pis görən insan, məgət görmürsüz ki, Əbu Bəkr, Aişə və Ümmü Sələmə onun sözünü qəbul etmədilər, o da bunu eşidib, əvvəldə peyğəmbərin adından danışdığı hədisi indi Fəzldən eşitdiyini deyir?! Bunu mən yazmışam, ya Buxari yazıb? Əbu Hüreyrəni mən yalançı adlandırıram ya Buxari, Əbu Bəkr, Aişə və Ümmü Sələmə? Yani onların dediklərini də qeyd etmək olmaz, bu Sizin əqidədə haramdır? İki şəxs Ayişənin yanına gəlib ona dedilər: Əbu Hüreyrə deyir ki, Peyğəmbər (s) buyurub: Qadınlar və dörd ayaqlıların falı pisdir, onlar nəhsdirlər. Ayişə coşaraq dedi: “And olsun Qur”anı Peyğəmbər(s)-ə göndərənə ki, yalan deyir. Peyğəmər (s) belə söz deməyibdir.” (İbni Qüteybə, “Müxtələfil-hədis”, 129-cu səh. və ondan sonra). Tülkü Bu hədisi yəgin hələ meymunlardan eşidmisiz! Özünüz gözləyin, hələ ardı var

Əbu Hənifə özü imam Cəfərin tələbələrindən biri olubsa, Siz niyə onların rəyi ilə razılaşmırsız? Peyğəmbər (s) qiyas etməyib, ona bu lazım deyildi çünki ona vəhy gəlirdi: O (Peyğəmbər), kefi istəyəni (havadan) danışmır. Bu, ancaq (Allah dərgahından) nazil olan bir vəhydir. (ən-Nəcm 3-4) Qiyas – Quran və sünnəyə istinad olmayan, müqayisə ilə çıxarılan nəticə, qərar. Məsələn: Təmizlik dinin yarısıdır. Ayağı yumaq, məst çəkməkdən yaxşıdır, çünki ayağı yuyanda o daha təmiz olur, deməli dəstəmazda ayağı yumaq lazımdır. Imam Cəfər (ə) dedi: Ey Numan! Bil ki, dində birinci qiyas edən İblis olub. Allah-təala ona dedi ki, Adəmə bay əy, amma İblis dedi: “Sən məni oddan yaratmısan, onu isə palçıqdan, deməli mən ondan üstünəm”. Bil ki, qiyas edəni Allah Giyamət Günündə İblis ilə birlikdə dirildər, çünki o İblisin tərəfdarıdır. “Təbəqat əl Kubra” Şərani cild 1, səh 33 Fəxr Razi yazır: “Təəccüblüdür ki, Əbu Hənifə üçün qiyas dinin əsas amilidir, məhz buna görə onun düşmənləri onu tənqid edirdilər. Amma nə Əbu Hənifə, nə də ki, onun tərəfdarları qiyasın düzgün olması haqda heç bir dənə də kitab yazmayıblar. Hətta öz şərxlərində də qiyasın düzgünlüyünə bir sübut gətirmirlər. Birinci bu haqda isbat gətirən Şafii olub”. (“İmam Sadiq” Əbd əl Xəlim Cundi, səh 180). Əbu Hənifəyə qarşı çıxanlar çox idi, məsələn Buxari, İbn abd al Birr, Əbi Ləyli, Sufyan Suri, imam Cəgfər (ə) və s. (hamısını sadalamağa ehtiyac duymuram) və onu zındığ və fasid adlandırırdılar. Bir də Mənsurun Əbu Hənifəyə İmam Cəfər (ə) biabır etmək üçün 40 sual hazırlamasını əmr etdiyi və Əbu Hənifənin imamla söhbəti (“Munakab Əbu Hənifə” Müafik cild 1 səh 148) ilə tanış olsaz lap yaxşı olar. Boş boş niyə danışırsız?! İcma nə deməkdir, bütün müsəlmanların icması, təkcə alimlərin icması, aösaqqalların icması? Sizin icmalarda şiələr var? yoxdursa bu ayəyə əsasən bu icma deyil! Birdən münafiqlər bir yerə yığışıb bir qərar çıxardılar, bu da səhihdir? İnşaAllah buna da cavab verərəm dediyiniz temada.

Çünki Sizinlə söhbət etmək mənə ləzət etmir. Mən Sizinlə söhbət edəndə Sizə oxşamağa başlayıram. Mən çalışıram özümdən ağıl və elmi cəhətdən üstün insanlarsa ünsiyyətdə olum ki, səviyyəm onlara çatsın. Səmimiliyə görə üzr istəyirəm, xətrinizə deyməsin. Sadəcə Sizinlə söhbətdə mən heçnə qazanmıram, yalnız vaxtımı itirirəm. Bilirsiz, bu böş şeydir, çünki mən hələ həmin gün Sizə cavab verə bilərdim amma.... nə isə. Cavab istəyirsizsə buyurun: Mənim iki iş yoldaşım (biri şiə, obirisi sələfi) keçən il Səudiyyə Ərəbistana məzuniyyətə getmişdilər. Bu sələfi yolda şiəni çox prikola tutdu, telefonunda hansısa ayətollahın imamlar haqda danışarkən ağlayıb başına vurması videosunu hamıya göstəyib gülürdü. Məkkədə bir məsciddə namaz qıldıqdan sonra oturub xütbəyə qulaq asdılar. Düzdü ərəb bilini bilmirdilər, amma maraqlı idi. Xütbə deyən nədənsə danışaraq saçlarını yonurdu, qışqırırdı və özünü döyürdü. Şiə dönüb sələfiyə dedi: Dəs du nədir? Sələfidən bir ses çıxmadı. Daha o videonu heç kimə göstərmədi. İndi mən də hər tin başı qışqırım ki, sələfilər özlərini döyəndilər? İstəsəm Sizə internetdə bundan da maraqlı videolar tapıb göstərə bilərəm, amma neyimə lazım!

Qardaş, onu Siz helə başa düşürsüz! Sizcə hər həram olmayan şey caizdir? Var haram, yani qadağan olan bir şey, onu etsən günah qazanarsan. Var caiz olan şeylər, onlar halaldır və bəzilərinə görə savab da qazanırsan. Var məkruh, yani haram olunmayıb, amma pis əməldir, onu etməsən yaxşıdır, amma etsən günah qazanmırsan, çünki haram deyil. Var müstəhəb, yani bəyənilən əməl, onu etmək vacib deyil, istəsən et, istəməsən etmə, etməsən gqnah deyil, etsən bəzilərinə görə savab qazana bilərsən. əgər bir şey Allah tərəfindən haram buyurulmayıbsa onu heç kim haram edə bilməz. Məhz buna görə pis, amma Allah tərəfindən haram edilməmiş şeylər məkruh, yani bəyənilməyən, pis əməl sayılır. Peyğəmbərlər tam başqa bir insanlardır. Onlara vacib olan şeylər adi insan üçün müstəhəbdir və s. Onlar Allah-təala ilə təmasda olduqlarına görə həmişə pak olmalıdırlar, amma Sizin dediyinizə görə o ayaq üstə bövl edib (mayə də paltarına sıçrayıb). Ümumiyyətlə peyğəmbərlər haqda səhihlərinizdə yazdığınız bu cür hədisləri mən "Əbu Hüreyra" temasında yazacağam, buyurun cavab verin.

Avam olduğunuzu düzgün qeyd etmisiz. əvvəla qiyas haramdır, bunu yalnız əbu Hənifə edib. İkincisi də icmanı sünnə ilə sübut edin!

Mən rus məktəbində oxumuşam və indi yazdığımın səhv olduğunu başa düşdüm. Qeyri yox digər yazmaq istəyirdim, yani: Biz şiələr vəhdəti sünni və digər müsəlmanlar ilə edirik Abbad Siz əvvəl elmu mübahisədən danışırsız, indi isə bizə şərr atırsız. Onda Sizin molla tülkü, balakişi və digərlərindən nə fərqiniz var? Aişə bizimdə anamızdı, kim ona zinakar deyir? Onu zinakar peyğəmbərin vaxtında münafiqlər demişdilər, bunu bizə niyə aid edirsiz. Bizim əqidəyə görə peyğəmbərin zövcələri pakdır! Fatimədə (ə) olan Quran deyil, niyə boş boş şeylər yazırsız? Əbu Bəkr və Ömər haqda nə dediyinizi başa düşmədim. Bidət əhli biz deyilik, bidəti Siz edirsiz, bunu Sizə sübut da edərəm!

Book 6, Number 2451: Abu Bakr (he is Abu Bakr b. Abd al-Rahman b. Harith) reported: I heard Abu Huraira (Allah be pleased with him) narrating that he who is overtaken by dawn in a state of seminal emission should not observe fast. I made a mention of it to 'Abd al-Rahman b. Harith (i.e. to his father) but he denied it. 'Abd al-Rahman went and I also went along with him till we came to'A'isha and Umm Salama (Allah be pleased with both of them) and Abd al-Rahman asked them about it. Both of them said: (At times it so happened) that the Apostle of Allah (may peace be upon him) woke up in the morning in a state of junub (but without seminal emission in a dream) and observed fast He (the narrator) said: We then proceeded till we went to Marwan and Abd al-Rahman made a mention of it to him. Upon this Marwan said: I stress upon you (with an oath) that you better go to Abu Huraira and refer to him what is said about it. So we came to Abu Huraira and Abu Bakr had been with us throughout and 'Abd al-Rahman made a mention of it to him, whereupon Abu Huraira said: Did they (the two wives of the Holy Prophet) tell you this? He replied: Yes Upon this (Abu Huraira) said: They have better knowledge. Abu Huraira then attributed that what was said about it to Fadl b. 'Abbas and said: I heard it from Fadl and not from the Apostle of Allah (may peace be upon him). Abu Huraira then retracted from what he used to say about it. Ibn Juraij (one of the narrators) reported: I asked 'Abd al-Malik, if they (the two wives) said (made the statement) in regard to Ramadan, whereupon he said: It was so, and he (the Holy Prophet) (woke up in the) morning in a state of junub which was not due to the wet dream and then observed fast. http://hadith.worldofislam.info/index.php?..._muslim/book_06 Müslüm bu hədisi Əbdül Məlik ibni Əbu Bəkr Əbdürrəhmandan və o da Əbu Bəkrdən nəql edir: “Günlərin biri Əbu Hüreyrə bizə belə bir rəvayət nəql etdi: Ramazan ayında səhəri cünub (cənabətli) halında açan şəxs daha oruc tutmamalıdır.” Əbu Bəkr deyir: Atam Əbdürrəhman ibni Hərs üçün bu rəvayəti nəql etdim, amma o bunu qəbul etmədi və ayağa qalxıb getdi. Mən də onun ardınca getdim. O, Ayişə və Ümmü Sələmənin yanına gəlib onlardan bu haqda dəqiq cavab verməklərini istədi. Onların hər ikisi belə cavab verdi: “Peyğəmbər (s) istər yuxuda olsun, istərsə də adi halda səhərə kimi cünub halında qalar və həmən günün səhəri oruc tutardı.” Əbu Bəkr deyir: Oradan çıxıb Mərvanın yanına getdik. (Mərvan o zaman Müaviyə tərəfindən Mədinəyə vali tə”yin olunmuşdu.) Əbdürrəhman əhvalatı ona danışdı. Mərvan Əbu Hüreyrənin rüsvayçılığının qarşısını almaq üçün dərhal göstəriş verdi ki, tez Əbu Hüreyrənin yanına gedib onu macəradan xəbərdar edək. Biz də Əbu Hüreyrənin yanına gedib onu baş vermiş əhvalatdan agah etdik. Əbu Hüreyrə bizi dinləyib qurtardıqdan sonra dedi: O iki qadın doğrudanmı sizə belə cavab verdi? Əbdürrəhman dedi: Bəli. Əbu Hüreyrə dedi: Bəs onlar bizdən daha çox və daha yaxşı bilirlər! Sonra əvvəldə Fəzl ibni Abbasdan eşitdiyi sözü geri götürüb dedi: Bu sözləri mən Peyğəmbər(s)-dən deyil, Fəzldən eşitmişəm. Əbu Bəkr deyir: Beləliklə Əbu Hüreyrə nəql etdiyi birinci rəvayəti geri götürdü (“Səhihi-Müslüm” 1-ci cild, səh.142, Oruclu kitabı Cunub halında səhər tutulan orucun düzgünlüyü haqqında). Amma o nəql etdiyi birinci rəvayəti inkar etdi və belə bir rəvayəti nəql etdiyini boynundan atdı, sonra sözünü dəyişib müxtəlif bəhanələrə əl atdı.

Siçana çevrilən kəniz Əbu Hüreyrədən və o da Peyğəmbər(s)-dən nəql edir: “Bəni İsraildən olan bir kəniz günlərin biri gözlənilmədən yox oldu. Onun necə olduğu və nə etdiyi kimsəyə mə”lum deyildi. Amma mən onu bir siçan surətində görürəm. Onun qarşısına dəvə südü qoyulduğu zaman içər, qoyun südü içməkdən isə imtina edərdi.” (“Səhihi-Buxari”, 2-ci cild, səh.149, Məxluqatın yaradılışı fəsli, “Səhihi-Müslüm”, 2-ci cild, səh.536, Siçana çevrilmiş kəniz fəsli) http://crimean.org/islam/db_search_engine....mp;set=hadis_sb

Самый малолетний хафиз всегоСвященного Корана Самый малолетний переводчик аятов Корана Самый малолетний семинарист научно-религиозного центра Кума Первый ребенок, который может разъяснять все свои повседневные разговоры с помощью аятов Корана Первый ребенок, выучивший весь Коран знаками Первый малолетний хафиз, который может легко определить связь между аятами, растолковать их друг другом и разъяснить их воззвание Первый ребенок, который может ответить на все вопросы во всех областях с помощью аятов Корана Первый ребенок иранской земли, получивший почетную докторскую из одной из университетов Англии на седьмой весне своей жизни Исламский университет Хиджаз Свидетельство О том, что г-н сейид Мухаммад Хусейн Табатабаи был экзаминирован экзаменационной группой Исламского Университета Хиджаз по специальности - наука хифз Священного Корана, в следствии чего, ему дается почетная докторская по философии. Юрист и уполномоченный представитель юстиции, ректор университета, его светлость алламе Пир Фейз аль-Агтаб Сиддиги 21 шавваля 1418 г.с.х. 19 февраля 1998 г.

Qelem heç kimi təhqir etməyin, birinci dəfə Sizə xəbərdarlıq edirəm, gələn dəfə reytinqinizi qaldıracam. Forumun qaydaları ilə tanış olun. Düşməniniz də olsa ona və bu forumu oxuyanlara hörmət edin. Bir az səbrlə yazın.

Yazmışam axı, Ben Baz. Hənbəli və şafeilər deyir: «Qəbir ziyarəti istər yaşlı, istərsə də gənc qadınlar üçün məkruhdur. Onların getməsi fəsada səbəb olsa, haramdır.» Hənəfi və malikilər isə belə deyir: «Evdən çıxması fəsad doğurmayan yaşlı qadınlar üçün ziyarət müstəhəbdir. Amma evdən çıxması fəsad doğuran gənc qadınlar üçün ziyarət haramdır.»(«Əl-fiqh ələl məzahibil-ərbəə», c. 1). Bu ixtilafdan mə’lum olur ki, onların bu məsələ barədə yetərli dəlili yoxdur. Vəhhabilərin üz tutduğu müfti İbn Baz isə belə deyir: «Qadınlar üçün qəbir ziyarəti haramdır.» («Fətvalar məcmuəsi», Ben Baz, c. 13, s. 324). İbn Baz bu fətvasında qeyri mö’təbər bir rəvayəti dəlil göstərir: «Allahın Rəsulu (s) qəbir ziyarətinə gedən qadınlara lə’nət oxudu.» (Termizi, «Əl cənaiz», h. 1056). Amma bu rəvayət bir neçə səbəbdən məqbul deyil: Dörd sünni məzhəbinin heç biri bu rəvayətə istinad və əməl etmir. «Səhihe-Buxari» və «Səhihe Müslim»də bu rəvayət nəql olunmur. Həmin mənbələrdə Peyğəmbər (s) zamanı qadınların qəbir ziyarətinə getdiyini xəbər verən rəvayət nəql olunur. Bu rəvayətlərdən birində Aişə deyir: «Bir gecə Allahın rəsulu mənim yatdığımı güman edib evdən çıxdı. Mən onun ardınca gedib, Bəqi qəbiristanlığına döndüyünü və bir qədər durub dua etdiyini gördüm. Evdə ondan soruşdum ki, Bəqi əhlini mən necə ziyarət edim? O, mənə necə ziyarət etməyi (mətni) öyrətdi. («Səhihe Müslim», əl cənaiz, fəsil 35, s. 412, hədis 974). Digər bir rəvayətdə nəql olunur: «Allahın Rəsulu (s) yoldan keçərkən qəbir kənarında bir qadının ağladığını gördü. Həzrət buyurdu ki, Allahdan qorx və səbirli ol. Qadın «çıx get, mənim düşdüyüm müsibətə sən düşməmisən» dedi. Peyğəmbəri tanımayan bu qadına onu tanıtdırdıqdan sonra Həzrətin evinə gedib üzr istədi. Həzrət buyurdu ki, səbir, dəyən zərərdən qabaqdır.» («Səhihe-Buxari», əl canaiz, s. 205, hədis 1283). Bu rəvayət «Səhihe-Muslim»də də nəql olunmuşdur. Rəvayətlərdən mə’lum olur ki, Peyğəmbərin (s) dövründə qadınlar qəbir ziyarətinə gedər və ağlayarmışlar. Həzrət (s) bu ziyarəti qadağan etməmiş, sadəcə, qadınları səbirli olmağa çağırmışdır. Sünnə əhlinin kitablarında belə bir rəvayət də nəql olunur ki, Fatimeye Zəhra (s) atasının vaxtında və ondan sonra Həmzəni və Ühüd şəhidlərinin qəbrini ziyarət edər, namaz qılar, dua oxuyar və ağlayarmış.(«Əs-sunənul kubra, Əbddürrəzzaq, c. 3, s. 572 və c. 4, səh-131 və Müstədrəkül-hakim, c. 1, səh-533). Yenə nəql olunur ki, Aişə Məkkədə qardaşının qəbrini ziyarət edirdi. («Müstədrəkül-hakim», c. 1, s. 376). Başqa bir rəvayətdə nəql olunur ki, Aişə həzrət Peyğəmbərin (s) və Əbu-Bəkrin dəfn olunduğu hücrədə namaz qılar, dua oxuyarmış. Ömər orada dəfn olunduqdan sonra Aişə qəbirlər ilə özü arasında divar tikdirdi. O, deyir: «Hücrədə Ömər dəfn olanadək həmişə üzümü açıq qoyar, yüngül geyinərdim. Elə ki, Ömər dəfn olundu, divar tikilənədək tam örtündüm.» («Ət-tarixul-qəvim»,c. 1, s. 193). Əhməd Hənbəl nəql edir ki, Aişə dedi: «Peyğəmbərin və atamın dəfn olunduğu hücrəyə girdikdə üzümü açar, düşünərdim ki, dəfn olunanlar ərim və atamdır. Amma Ömər orada dəfn olunduqdan sonra, and olsun Allaha, örtünməmiş o hücrəyə girmədim.» («Ət-tarixul-qəvim»,c. 1, s. 208). Sünnə əhlinin nəql etdiyi rəvayətlərdən aydın olur ki, Aişə mütəmadi olaraq qəbir ziyarətində olarmış. Aişə, Ömər naməhrəm olduğu üçün qəbirlərlə özü arasında divar çəkdirmişdir. «Səhihe-Buxari»də nəql olunur: «İmam Həsənin oğlu Həsən dünyasını dəyişdi. Onun xanımı qəbri başında xeymə qurub bir il bu xeyməni sökmədi...» («Əl-cənaiz», s. 212, hədis 329). Rəvayətdən mə’lum olur ki, ilkin İslam dövrlərində Peyğəmbərin (s) yaxınlarından olan bir qadın il boyu qəbir ziyarətində olurdu və bunu haram bilən, qadağan edən yox idi. Tarix boyu qadınların kişilər kimi həzrət Peyğəmbərin (s) ziyarətində olması göz qabağındadır. Hal-hazırda Məscidün-nəbidə qadınların ziyarəti üçün xüsusi yer ayırılmışdır. Sünni və şiə qadınlar tərəddüdsüz olaraq mə’sumların qəbrini ziyarət edir, ziyarətnamələr oxuyurlar. Ühüd şəhidləri də beləcə ziyarət olunmaqdadır. Qadınların qəbir ziyarətinə getməsini caiz bilməyən, onlara mane olan, «Peyğəmbər (s) belə qadınları lə’nətləyib» deyən vəhhabilərdən soruşmaq lazımdır ki, Həzrət (s) nə üçün bu işdə qızına və xanımına mane olmurdu? Yoxsa bu qadınların müxalif olduğu güman edilir? Mümkündürmü ki, həzrət Peyğəmbər (s) onun, Bəqidə dəfn olunanların, Ühüd şəhidlərinin ziyarətinə gələn qadınları lə’nətləsin? Heç vaxt! Allah müsəlmanları dar düşüncəli, tarix qarşısında kor dayanmış adamların bəlasından qorusun!

Qardaş, kafirlərlə heç bir vəhdət ola bilməz. Onlar Allahın düşmənidir, deməli bizimdə düşmənimizdirlər! Qalan yazdıqlarınızla tamamilə razıyam və demək istəyirəm ki, bu konfranslarda hələ əqidə məsələlərində ki, fərqləri aradan götürmək üstündə işləyir. Keçək konfransda Əli Təsxiri çıxış edərək dedi ki, əhli-şiə ilə əhli-sünnətin arasında yalnız 5% ayrılıq var və 95%-ı birdir. Gəlim biz o 5%-a fikir verməyib 95% ətrafında birləşək. Əhli-sünnət nümayəndələrindən biri cavab çıxışında bildirdi ki, fərq 5% yox, təxminən 10%-dır və biz də bu birləşməyə hazırıq. Siyer nə kitabdır, eşidməmişəm?

İbni Əbdi Rəbbih Maliki yazır: Xəlifə Ömər hicrətin 21-ci ilində Əbu Hüreyrəni Bəhreynə vali təyin etmiş, 23-cü ilində isə onu vəzifəsindən azad edərək yerinə Osman ibni Əbil Ası göndərmişdir. Əbu Hüreyrənin bu vəzifədən kənaşdırılmasının əsas səbəbi onun vəzifəsindən sui-istifadə edərək beytul-maldan on min dinar pulu oğurlaması olmuşdur. Ömər xəlifə olduğu müddət ərzində bu məsələni nəyin bahasına olursa olsun, həll edib pulları beytul-mala qaytarmaq istəyirdi. Dəlil üçün İbni Əbdi Rəbbih Malikinin “Əlqdul-Fərid” kitabının birinci cildində Ömər barəsində ediyi sözlərə diqqət yetirin: “Ömər Əbu Hüreyrəni yanına çağırıb dedi: Özün yaxşı bilirsən ki, sən Bəhreynə vali təyin edildikdən sonra bir cüt çarığın belə yox idi. Amma indi eşidirəm ki, özün üçün min altı yüz dinarlıq bir neçə seçmə at alıbsan. Əbu Hüreyrə dedi: atlar doğaraq artıblar. O ki, qaldı şəxsi əşyalara, onlar camaatın mənə verdiyi hədiyyələrdir. Ömər dedi: Mən əvvəlcədən sənin bütün xərclərini vermişdim, deməli sənin ixtiyarında olan hər bir şey artıqdır və sən onları (beytul-mala) qaytarmalısan. Əbu Hüreyrə həyəcanlı halda dedi: Yox, sən bunu etməzsən. Ömər dedi: And olsun Allaha, bu işi görəcəyəm, hələ üstəlik sənə şallaq da vuracağam. Ömər dediyi işi də etdi: Əbu Hüreyrənin bədəni bir neçə yerdən yaralanana qədər ona şallaq zərbəsi vurdu. Sonra yenə malların qaytarılmasını tələb etdi. Əbu Hüreyrə dedi: Onların Allah yanında olduğunu hesab et. Ömər dedi: Əgər halal yol ilə alsaydın, dediyin kimi edərdim. Amma camaat onu sənin qarnın və gözün doymaq üçün yox, Allah yolunda (imkansız) bəndələri üçün vermişlər! Yoxsa sən üzaq yerdən gəlibsən? (Yəni hamı səni çox yaxşı tanıyır) Anan Əmimə səni eşşək otarmaqdan başqa bir iş üçün doğmayıb!” Ibni Əbdi Rəbbih Əbu Hüreyrədən belə nəql edir: “Ömər məni Bəhreyn valiliyindən uzaqlaşdırdıqdan sonra dedi: Ey Allah və Quranın düşməni! Allahın malınımı oğurlayıbsan? Mən cavabında dedim: Mən nə Allahın, nə də Onun kitabının düşməniyəm. Mən yalnız sizin düşmənlərinizin düşməniyəm. Allahın malını da oğurlamamışam. Ömər soruşdu: Bəs bu on min dinarı haradan və necə əldə etmisən? Dedim: Bunlar döğaraq artmış atlar və ardıcıl mənə verilən hədiyyələrdir. Sonra Ömər onların hamısını məndən aldı. Mən də sübh namazından sonra dua edərək Allahdan Ömərin bağışlanmasını istədim.“ İbni Həcər Əsqalani də özünün “Əl-isabə” adlı kitabında Əbu Hüreyrənin həyatından danışarkən bu hadisəyə işarə etmişdir. O, Əbu Hüreyrənin tərəfini saxlayaraq alimlər arasında yekdil olan bir həqiqəti inkar edərək onlarla müxalif bir mövqedə durmuşdur. Amma o yaddan çıxarmışdır ki, o özünün bu əməli ilə Əbu Hüreyrəni cəzalandıraraq mənimsənilmiş malları beytul-mala qaytaran xəlifəyə böyük tənə vurmuş və onun məqamına xələl gətirən şeylər söyləmişdir.

Ben Baz deyir: “Keçmişdə oxşarı olmayan hər bir yenilik bidətdir” (“Fətavi muhimmə” Ben baz, №11, səh 31). Sələfilərin məscidlərlə, xüsusi ilə də Məscidul-həram və Məscidun-nəbi ilə bağlı bidətlərinə nəzər salaq: 1. çox üca və çoxsaylı minarələrin tikilməsi; 2. çoxsaylı gümbəzlərin tikintisi, xüsusi ilə də Məscidun-nəbinin 21-ci qapısı üzərindəki 7 oxşar gümbəz; 3. qapı və divarların, tavanın müxtəlif naxışlarla zinətləndirilməsi; 4. məscidin qapı və divarlarının yazılması; 5. gecənin bir hissəsi Məscidun-nəbinin qapılarını bağlamaqla namaz qılanlara maneçilik; 6. qadinlara qəbir ziyarətini haram bildiyi halda gündə iki növbə onların Məscidun-nəbiyə buraxılması; 7. məscidlərin süni və rəngarəng xalçalarla döşənməsi, hansı ki, bu diqqəti dünyaya yönəldir; 8. çoxlu qəbirlər olan Məscidul-həramda və Məscidun-nəbidə namaz qılınması müfti İbn Bazın fətvalarına ziddir (“Töhfətul-ixvan”, Ben Baz, səh 68). əgər dəqiq araşdırsaq məscidlə bağlı çox bidət üzə çıxar. Sadaladıqlarımız sələfilərin öz fiqhinə əsasən bidət sayılır. İndi onların öz kitablarından bəzi rəvayətləri nəzərinizə çatdıraq: İbn Abbas nəql edir ki, peyğəmbər buyurdu: “Məscidlərin çox caldılmasını və genişləndirilməsini əmr etmirəm” (“Səlatul-mumin” əl-Qəhtani səh 498). İbn Abbas müsəlmanların gələcəyindən xəbər verərək deyir: “Yəhudilər və məsihilər kimi məscidləri bəzəyib, qızıla tutacaqsınız” (“Səlatul-mumin” əl-Qəhtani səh 498). Ömər ibn Xəttab da məscidlərin zinətləndirilməsini pisləmişdir. (Səhih Buxari, kitabus-səlati, səh 77 hədis 445). Belə bir rəvayətdə var: “Peyğəmbər zamanı Məscidun-nəbinin divarı çiy kərpicdən, sütunları xurma ağacından, tavanı isə xrma budaqlarından idi. Əbu Bəkrin vaxtında da belə idi. Öçər ibn Xəttab əvvəlki şəkildə məscidi təzələdi. Amma Osman məscidi genişləndirib, divarları və sütunları rəngli daşlarla hördürdü, tavanı isə Hindistandan gətirilmiş xüsusi ağaclarla örtdü” (Səhih Buxari, kitabus-səlati, səh 77). İbn Baz deyir: “İnsanlar evlərini gözəl tikdiyi bir vaxt qədim binalardan uzaq gəzir, belə məscidlərdə yığıncaq və namazdan çəkinirlər. Belə vaxtlarda xalqı məscidə rəğbətləndirmək üçün onu rəngli daşlardan tikmək olar, necə ki, Osman belə etdi” (“Səlatul-mumin” əl-Qəhtani səh 500). Bu rəvayətlərin mötəbərliyini araşdırmadan sələfilərdən və İbn Bazdan soruşduq ki, nə üçün öz mötəbər kitablarına, Ömər və İbn Abbasın, həzrət peyğəmbərin qadağalarına əhəmiyyət vermirlər? Necə olur ki, başqalarını şirkdə və küfrdə ittiham edərkən dəlil göstərilən rəvayətlər sələfilərin öz bidətlərinin qarşısını almır? Necə ola bilər ki, xalqı məscidə rəğbətləndirmək üçün islamda olmayan, bidət işlərə yol verilə? Hansı ki, islam şəxsiyyətlərinə məqbərə tikilməsi, uçulmuş binaların təmiri birtərəfli qaydada bidət sayılır. Onların nəzərincə, Bəqidəki imam qəbirlərinin təmizlənməsi, Ühüd şəhidlərinin qəbirlərinin səliqəyə salınması bidət, şirk və küfrdür!

Qəbir kənarında namaz qılıb, quran oxumaq böyük şirkə səbəb olan bidətlərdəndir. Çünki Allahın rəsulu (s) buyurmuşdur: “Allah yəhudi və məsihilərə lənət etsin, onlar öz peyğəmbərlərinin qəbirlərini məscidə çeviriblər” Peyğəmbər (s) müsəlmanlara xitabən buyurmuşdur: “Agah olun, sizdən əvvəlkilər öz peyğəmbərlərinin və salehlərinin qəbrini məscidə çevirdilər. Ehtiyatlı olun ki, qəbirləri məscid etməyəsiniz. Mən bu işi sizə qadağan edirəm” (“Töhfətul-ixvan”, Ben Baz, səh 10-18) İbn Baz bu iki rəvayəti nəql etdikdən sonra belə nəticə çıxarır: “Bu iki rəvayətdən məlum olur ki, qəbir kənarında namaz və quran oxumaq, qəbirin üzərində bir şey tikmək şirk səbəbidir. Bu işləri yəhudi və məsihilər görürdü, indi isə onu bu ümmətin cahilləri davam etdirir. Onlar qəbir əhlinə ibadət edir, onlar üçün qurban kəsir, nəzir edirlər. Ölülərdən xəstələlərinə şəfa, düşmənləri üzərində qələbə istəyirlər. Bu işlər Hüseyn (ə) qəbri kənarında yerinə yetirilir. Peyğəmbər (s) qəbir üzərində tikinti, qəbirlərin üzlüklənməsini, qəbir üzərində oturmağı, qəbir üzərində gümbəz qaldırmağı, qəbirin üstünü yazmağı qadağan etmişdir. Bu işlər yəhudi və məsihilərin işlərinə oxşadığından, böyük şirkə səbəb olduğundan qadağandır” (“Töhfətul-ixvan”, Ben Baz, səh 13-15). Qəbir (olan yerdə) kənarında namaz qılmağın qadağan olmasının batil olmasını mən başqa temalarda qeyd etmişəm və birdə qısa olaraq təkrar etmək istərdim ki, Məscidul-həramda bir neçə şəxs dəfn olunub ki, bütün müsəlmanlar da o qəbirlərin üstündə və yanında namaz qılırlar. Bu: Həzrət İsmayıl, anası Həcər, ərdə olmamış qızları. Həzrəti Nuh, Hud, Saleh və Şüeyb, bunların qəbirləri Hacərlə zəmzəm arasındadır. Həmçinin rükn və məqamdan zəmzəmədək 99 peyğəmbərin qəbri var. (“Tarixul-qəvim”, Məhəmməd Tahir əl-Kordi, cild 2 səh 579-580). Əslində İbn Bazın istinad etdiyi xədislərdə quran oxunması barədə söz yoxdur. Bununla belə ittihamçılardan soruşulmalıdır ki, Məscidul-həramda quran oxuyanlar müşrikdirlərmi? Məgər Aişə peyğəmbərin qəbri kənarında quran oxumurdumu? İbn Teymiyyə deyir: “Məzhəb böyüklərinin ümumi fikri belədir ki, hər bir meyyit dirinin namaz, oruc, quran qiraəti və sədəqəsindən bəhrələnir” (“Səlatul-mumin” əl-Qəhtani cild 2, səh 1379). Sələfilərin digər başçısı İbn Qəyyim deyir: “Müsəlmanlar ölülər üçün bağışlanma istəsələr, sədəqə versələr, həssi yerinə yetirsələr, oruc tutsalar, namaz, quran və zikr oxusalar, savabı ölülərə çatar” (“Səlatul-mumin” əl-Qəhtani cild 2, səh 1379). İbn Baz digər bir kitabda yazır: “Sədəqənin, həcc və ümrənin, meyitin borcunun ödənilməsinin, dua və tövbənin savabı meyitə çatar. Amma quran və namazın, həm də təvafın meyit üçün olmaması daha yaxşıdır” (Məcmuu fətavi, Ben Baz, cild 3, səh 259; “Səlatul-mümin” əl-Qəhtani cild 2, səh 1382). Başqa bir mənbədə deyir: “Yaxşı olar ki, qəbir ziyarətçisi dua edib yalvarsın, ölülərdən ibrət götürsün və meyit üçün quran oxusun. Ziyarətçinin quran oxuması meyit üçün faydalıdır” (Əl-fiqh ələl məzahibil-ərbəə, cild 1 səh 471). Maraqlıdır ki, bütün sünnə əhli, sələfilər, İbn Bazın özü, adətən, quran oxunmasını ölü üçün faydalı olmasını bildiyi halda, “Tühfətul-ixvan” (Ben Bazın kitabı) kitabında bu iş şirk sayılır. Özü də böyük şirk! Bu hökmün hansı əsasla verildiyi məlum deyil.

Bacım Siz məni düzgün başa düşmədiz. Biz şiələr vəhdəti sünni və qeyri müsəlmanlar ilə edirik, özümüz özümüzlə yox. Biz bütün islam məzhəblərini birləşdirməyə çalışırıq. Biz məmnuniyyətlə şiə və sünni sözlərini tək müsəlmanlar sözü ilə əvəz edərdik, amma əvvəlcə onları birləşdirmək lazımdır. İnşaAllah müsəlmanlar birləşəcək. Gəlin bir yerdə bunun üçün dua edək.